Home Blog Pagina 1426

Elgar Mudde sluit carrière af bij F.C. Perkouw

Elgar Mudde sluit dit seizoen zijn voetbalcarrière af bij F.C. Perkouw. Met een carrière van heen en weer verhuizen binnen twee clubs komt het nu ten einden waar het allemaal begon. Hij vertelt ons over de loop van zijn carrière, de opname van nieuwe spelers in een club en het huidige seizoen. 

Elgar Mudde begon op zijn vijfde, ondanks dat je officieel vanaf je zesde pas mocht spelen, bij de F’jes van F.C. Perkouw. Hier heeft hij in de jeugd gespeelt tot hij naar de C-elftallen over zou gaan. Vervolgens maakte hij de overstap naar V.V. Spirit en kwam in een eerste jaar C-elftal terecht en hier heeft hij alle eerste elftallen van de jeugd doorlopen tot de A1. ‘’Daarna heb ik een tijdje gehad dat ik met een heleboel dingen bezig was buiten het voetbal, waardoor ik op dat moment over ben gehaald om terug te komen naar Perkouw.’’ Eenmaal terug bij Perkouw is hij op zijn 17e al in het seniorenteam terecht gekomen.

Bij de senioren van Perkouw heeft hij zeven tot acht jaar gespeeld. ‘’Ik vond het voetballen daar altijd leuk. De mensen, de sfeer, alles. In die tijd werd ik redelijk vaak gevraagd om bij clubs te komen voetballen, niet overdreven hoog niveau maar wel een klasse hoger. Maar daar ben ik nooit op in gegaan.’’ Voor Mudde was het altijd vrij simpel, waar hij vandaan kwam had je eigenlijk maar twee keuzes aan clubs. F.C. Perkouw, een hele kleine maar hechte club en een grote versie daarvan namelijk V.V. Spirit. ‘’Ik had toen zoiets van: Ik ga het daar nog wel eens proberen. Uiteindelijk hebben de mensen van Perkouw mij overgehaald om toch nog een keer te gaan. Zij vonden dat ik makkelijk nog hoger kon spelen, dus ben ik nog een paar seizoenen naar Spirit gegaan.’’

In deze tijd bij Spirit waren er toen de tijd te weinig verdedigers en te veel aanvallers, waardoor er spelers niet altijd op hun vaste plek mochten spelen. ‘’Ik ben een aanvaller, maar als ik iets anders moet doen zal ik me best doen. Uiteindelijk kwam ik op posities te spelen die mij niet zo lagen. Daar heb ik iets te lang mee geworsteld, waardoor ik toen besloot toch terug te keren naar F.C. Perkouw.’’

De opname van nieuwe spelers gaat, volgens Mudde, wel snel gaan in een elftal, maar gaat binnen bij de meeste clubs wat trager. Behalve bij Perkouw, daar wordt iedereen snel opgenomen binnen de club en er daadwerkelijk een onderdeel van. ‘Perkouw is altijd een club geweest waarvan de helft of meer uit andere plaatsen kwamen om bij ons te voetballen. Als iemand gewoon een geschikte kerel is, er zit een leuke kop op en hij doet een beetje mee bij de club, dan wordt hij ook gewoon gezien als een van de Perkouwenaren en krijg je snel respect van mensen langs de lijn.’’

In het huidige, en laatste, seizoen voor Mudde is F.C. Perkouw een stabiele 3e klasseer geworden. Waar Perkouw vroeger bekend stond om hun lange ballen, heeft de ploeg de afgelopen jaren meer toegewerkt naar een echt voetbalspel.

Na een seizoen met tegenslagen en vooruitgang heeft Mudde ondertussen al zijn laatste wedstrijd gespeeld op 26 mei 2018. ‘’Dan is het opeens echt je laatste wedstrijd, nou dat is wel even een schakeling die je moet maken in je hoofd. Al jaren ga je altijd op dinsdag en donderdag of vroeger op maandag en woensdag voetballen. Het maakt niet uit of iemand een verjaardag viert, je gaat gewoon altijd trainen. Ik heb nog nooit een bedrijfsuitje meegemaakt, omdat ik altijd gewoon ging voetballen. Zo zit dat vanaf jonge jaren in je hoofd.’’

Helemaal stoppen met voetbal wilt hij niet. Af en toe een balletje trappen of achter de schermen werken ziet Mudde namelijk wel zitten. Maar spelen niet meer, dat kostte te veel tijd. ‘’Ik hou van het voetballen en alles daaromheen, maar tijd voor andere hobby’s heb je naast je werk, gezin en voetbal gewoon niet zoveel.’’

CvdW: RKSV Cluzona – Nick Emmen

De 29-jarige Nick Emmen heeft in het verleden gespeeld bij de jeugd van RKSV Cluzona. Na een aantal jaren meegedraaid te hebben bij andere clubs in de regio is hij nu terug bij de club waar hij als kind is begonnen. Momenteel als speler en om achter de schermen te werken aan de visie van de club. Wij spraken met hem over zijn voetbal verleden, terugkomst bij de club en het huidige seizoen.
Nick Emmen
Emmen begon op zijn vierde met voetballen bij Cluzona. Hier verbleef hij tot de D1 en werd daarna opgemerkt door toenmalige BVO-club RBC Roosendaal. De rest van zijn jeugd speelde Emmen hier tot zijn 2e jaars B. ‘’Toen was ik 17, net geen 18, en bleek ik helaas niet goed genoeg en moest ik na een goeie 6 jaar vertrekken. Kort af gezegd.’’ Na zijn vertrek bij RBC Roosendaal raakte Nick toen via-via in contact met RKVV Roosendaal door kennissen van school en sloot zich hier vervolgens bij aan. Hier debuteerde hij zelfs in het eerste van de club, die toen de tijd in de 3e klasse speelde.

Tot zijn 25e is hij in het eerste actief geweest van RKVV Roosendaal. In deze periode zijn zij gepromoveerd van de 3e klasse naar de 2e en uiteindelijk zelfs een jaartje 1e klasse. Vervolgens maakte Nick de overstap naar RSC Alliance, nog een club uit Roosendaal. ‘’Bij Alliance heb ik twee jaar gevoetbald. Maar ik heb altijd gezegd ik ga ooit nog is terug naar mijn oude club. En toen was ik op een leeftijd dat ik die keuze moest maken.’’

Terugkeer bij Cluzona
‘’Ik ben begonnen bij Cluzona, natuurlijk wil ik mijn carrière ook bij die club afsluiten. Een stukje prestatief en een stukje gezelligheid trok mij ook aan. Het is een klein wereldje dus ik vind het ook nog leuk om die gasten van vroeger hier weer te zien voetballen.’’ Vanuit de club werd er ook erg positief gereageerd op de terugkomt van Emmen, dit bleek ook een beslissende factor te zijn voor zijn terugkomst.

Prestaties van de club
Cluzona doet het momenteel hartstikke goed en in de regio en er word lovend over ze gesproken. Met dit seizoen een bekersucces en een goed eerste jaar in de 2e klasse kunnen ze in hun handen wrijven met de huidige vorm van het team. ‘’Ook vorig jaar ging het lekker, wij waren een van de eerste clubs in Nederland die al kampioen was. Prestatief is Cluzona echt een leuke club om te spelen. Het is ook gewoon een hele gezellige groep, maar uiteindelijk willen we wel allemaal maar een ding en dat is het hoogste haalbare.’’

‘’Aan het begin van het seizoen hebben we niet echt een doelstelling gesteld, bewust niet. Het was het eerste jaar in de 2e Klasse dus we wilden even afwachten hoe dat zou bevallen. Wel hebben we afgesproken met het team om zoveel mogelijk punten in het eerste seizoenshelft te halen en dan kijken of we daar een doelstelling aan konden koppelen.’’ Aan het einde van de dag hebben ze toch een mooi seizoen achter de rug. Zo hebben ze in de halve finale voor de beker gespeelt tegen Goes waar 800 tot 900 man op een dinsdag avond kwamen kijken. ‘’Helaas in de laatste tien minuten hebben wij het toch weggegeven terwijl wij nog een tijd 1-0 voorkwamen te staan. Met een zicht op de finale te hebben gehad mogen we spreken over een mooi en geslaagd seizoen.’’

De verdediger van RKSV Cluzona was sinds zijn vertrek bij de club altijd geïnteresseerd om ooit weer terug te keren. Sinds een aantal maanden heeft hij ook besloten om zich toe te voegen bij de sponsorcommissie van de club. ‘’Ik wil een stapje extra richting de club doen, en me ook meer op de achtergrond bezighouden om de club te laten groeien in het financiële plaatje.’’

CvdW: RKSV Cluzona - Introductie

Nieuwe aanwinsten voor V.V. De Zwerver

Mikey Spies (20), Erik van Genderen (20) en Steven van den Broek (20) komen volgend seizoen uit voor De Zwerver.

Met de komst van deze jongens naar de Schans, begint de selectie van vv De Zwerver voor komend seizoen steeds meer vorm te krijgen.

‘We hopen op korte termijn nog een paar versterkingen voor het komend seizoen te kunnen melden’ aldus het VTZ van De Zwerver.

Bennie van Veen is al zes jaar de voorzitter van VV Brakel

Bennie van Veen is al 45 jaar lid van de voetbalvereniging Brakel. Tevens zit hij al bijna zes jaar met plezier in het bestuur van de voetbalclub. Zelf heeft van Veen 40 jaar gevoetbald bij VV Brakel. Binnen de club heeft hij diverse bestuur functies gehad waaronder secretaris en penningmeester èn heeft sinds een jaar of zes de voorzittershamer over genomen.

“Zelf heb ik nooit in het eerste gevoetbald.” Bennie is zelf vooral in de lagere elftallen en de jeugd actief geweest. “Als je al heel lang lid bent en eigenlijk iedere week op de club aanwezig bent, dan zie je van alles gebeuren. Toen ik besloot te stoppen met voetballen in 2012, begon het toch een beetje te kriebelen’’ vertelt van Veen. De zoon van Bennie, die destijds negen jaar was, voetbalde ook bij VV Brakel. Toen heeft Bennie voor zichzelf besloten om met een frisse wind de Brakelse voetbalclub te gaan leiden. “Dat is nu redelijk gelukt denk ik”

“Ik heb diverse kampioenschappen meegemaakt met een aantal lagere elftallen waarin ik met plezier heb gevoetbald”. Besturen zit in het bloed van de voorzitter. Zo vertelt van Veen dat hij ook in het bestuur van een school en van andere verenigingen heeft gezeten. Verder weet hij ook bestuurlijk gezien wat erbij komt kijken om een vereniging tot een succes te maken.

De voorzitter heeft zijn voetbalcarrière niet hervat, omdat er op latere leeftijd een hartafwijking aan het licht is gekomen. Verder had van Veen wat lichamelijke problemen. Dit allemaal heeft hem ertoe aan doen zetten om te stoppen met voetballen. “Het is een bewuste keuze van mij geweest om bij VV Brakel in het bestuur mijn carrière als voorzitter te doen voortzetten.” Het bestuur van Brakel nam destijds erg af. Van Veen heeft voor zichzelf de knoop doorgehakt en probeert met de jongere generatie de boel weer op te pakken. “Ik heb tot op het heden zes zware jaren meegemaakt met de club waarin veel gebeurde en veranderd is binnen de club.” Van Veen vecht zelf al anderhalf jaar tegen Melanoomkanker, de huidige immunotherapie lijkt aan te slaan. “Uiteindelijk heeft al dat werk zich terugbetaalt en hebben we het afgelopen seizoen een redelijk succes behaald.”

Verder vertelt van Veen dat het eerste elftal van VV Brakel weer op de kaart staat en redelijk meedraait. “Het leeft niet alleen bij de club maar ook in het dorp, de vereniging groeit als het ware weer op”.

Het bestuur van VV Brakel is druk bezig voor de club. Ze hebben veel acties ondernomen waardoor de club weer ging bloeien. Onder anderen zijn ze bezig om de club financieel op het rechte pad te zetten en om het niveau van de teams omhoog te brengen. Ook zijn ze bezig met een samenwerking met VV Zuilichem wat uiteindelijk een fusie moet worden. Dat betekent dat VV Brakel ooit weg moet van de gevestigde locatie. “We zijn al in volle gang om de nieuwe accommodatie voor te bereiden.” De voorzitter vertelt dat dit ook één van de redenen is dat hij het voorzitterschap heeft opgepakt. Zo wil hij VV Brakel voor de toekomst bestendig maken.

Door met VV Zuilichem verder te gaan, wil voorzitter van Veen voor ieder lid plezier in het voetballen bereiken. Ook wil hij de leden die prestatiegericht willen spelen een kans geven om zichzelf te ontwikkelen. “De culturen zijn misschien verschillend, maar de clubs passen goed bij elkaar. We hebben al een locatie op het oog”. Er zijn al een aantal plannen ingediend bij de gemeente en er is een haalbaarheid onderzoek gestart die wordt afgerond in juni. Dan hopen beiden clubs groen licht te krijgen om binnen twee jaar een nieuwe accommodatie te hebben en te kunnen beginnen als BZC’14.

HSC’28 kent weinig problemen op bezoek bij FC Moerstraten

Zondag 27 mei stond voor HSC’28 de laatste competitiewedstrijd dit seizoen op bezoek bij FC Moerstraten op het programma. Om nog uitzicht te houden op de tweede plaats op de ranglijst moest deze wedstrijd gewonnen worden. Daarnaast zou ook de uitslag van de wedstrijd tussen GSC/ODS en SC Welberg gunstig moeten uitvallen.

HSC’28 was in Moerstraten de gehele wedstrijd duidelijk de betere van de twee, maar had in het begin van de wedstrijd moeite met het creëren van uitgespeelde kansen. Na de onderbreking vanwege het onweer boven Moerstraten ging dit stukken beter.

Al snel kwam HSC’28 via Barry Perk op 0-1, toen Perk de keeper met een geplaatste bal in de verre hoek kansloos liet. Niet veel later liet Jurriën de Groen, die na langdurig blessureleed zijn rentree maakte, zich gelden. Een corner van Tobie Hopmans werd door De Groen onberispelijk binnen gekopt: 0-2.

Moerstraten had veel moeite om het spel van de rood-zwarten bij te benen en zag HSC’28 via een schot van Tobie Hopmans uitlopen naar 0-3. Vlak voor rust zorgde Jeroen Oosterwijk voor de 0-4 door de Moerstraten-goalie met een lage schuiver te verschalken.

Na rust leek HSC’28 wat gas terug te nemen. Het trok zich verder terug op eigen helft, in plaats van druk vooruit te zetten zoals in de eerste helft. Dit leidde er toe dat de gastheren enkele speldenprikjes konden uitdelen, welke door de Hèrelse verdediging en doelman Colin Janse vrij gemakkelijk onschadelijk werden gemaakt.

Ondanks een iets mindere tweede helft wist HSC’28 nog een aantal goede kansen te creëren, maar vaak stond het vizier van de aanvallers niet scherp genoeg om nog verder uit te lopen. Uiteindelijk bepaalde Barry Perk met zijn 32e doelpunt in deze competitie de eindstand op 0-5.

Met deze overwinning heeft HSC’28 zelfvertrouwen getankt in aanloop naar de nacompetitie. In deze nacompetitie speelt HSC’28 op 3 juni een uitwedstrijd en 10 juni een thuiswedstrijd tegen dezelfde tegenstander. Deze wordt bekend nadat de wedstrijd tussen GSC/ODS en SC Welberg is uitgespeeld. Deze wedstrijd werd afgelopen zondag definitief gestaakt vanwege het onweer.

Vrouwen RVVH donderen naar finale Voetbal Rijnmond cup

©Foto’s: Jan Pott

Op de zwoele dinsdagavond kwamen de vrouwen van Berkel naar RVVH voor de halve finale van de Voetbal Rijnmond Cup.  Onder een dreigende hemel werd er afgetrapt. Dat er code oranje was afgekondigd was voor niemand een reden niet te voetballen. Al na vier minuten kreeg Alyssa Dijkstra de eerste kans. Ondanks dat RVVH het betere van het spel had kon het Berkel niet echt de baas zijn. Terwijl het gedonder steeds dichterbij kwam en sommige speelsters angstig aan de scheidsrechter bleven vragen of ze al naar binnen mochten liet de leidsman doorspelen. Op het moment dat het onweer echt losbarstte liet de scheidsrechter inrukken.  Na een kwartiertje werd de wedstrijd hervat terwijl de hemelsluizen wijd open stonden.

Na rust was het alsof er nooit code oranje was geweest. Warm, rustig zomerweer met hier en daar wat opkomende mistflarden. Langzaam maar zeker vloeiden de krachten van Berkel weg en kon RVVH-aanval na aanval opzetten. Het was Celine Bruens die uit een corner van Nikki de Roest de bal bij de eerste paal inkopte voor de1 -0.  Na een half uur in de tweede helft verzond Annemarie Star een lang bal die door Alyssa Dijkstra op waarde werd geschat en de 2-0 scoorde.  De mooiste goal van de wedstrijd kwam van Jennifer Oliveira, die vorige week nog Nederlands kampioen in de zaal werd met vv Pernis.  Ze speelde zichzelf op de linkerhoek van de zestien vrij en ronde fraai af met een schot precies in de linker kruising.

Geplaagd door blessures moest trainer Abdalla de laatste vijf minuten reserve keepster Beau Suurland als veldspeler inzetten. De grote schare toeschouwers, waaronder een groot deel van de selectie van SSS, de meest waarschijnlijke tegenstander in de finale, zag geen doelpunten meer gescoord worden.

Daarmee zijn de vrouwen van RVVH de eerste finalist die op 16 juni bij de buren van Slikkerveer aantreden voor de voetbal Rijnmond Cup.

RVVH: Lissete Snel, Jamie van Rijsbergen (Beau Suurland), Celine Bruens, Esmeralda van den Heerik, Annemarie Star, (Celine Schot) , Lisanne van Gelder(Danielle Noordermeer), Jaline Hoek, Manuela Grootenboer, Alyssa Dijkstra, Nikki de Roest (Celine Schot), Jennifer Oliveira.

Franse wil oogsten met VV Goes: derde divisie lonkt

©Foto’s: René van der Vliet

Zondag-hoofdklasser VV Goes verkeert in bloedvorm. Het won de laatste vier wedstrijden en scoorde daarin veertien keer. Donderdag wacht een uitduel met Silvolde in de nacompetitie. Aanvaller Erwin Franse (20) blikt vooruit.

 Wie voorafgaand aan dit seizoen zei dat Goes hoge ogen ging gooien, zou keihard uitgelachen zijn. Echter zegt de ranglijst na dertig speelronden voldoende. Plek twee, 58 punten en liefst 66 doelpunten voor. Goes is een ploeg waar opponenten rekening mee houden. Tevens pakte de ploeg van trainer Rogier Veenstra de districtsbeker. Nu is de Bevelandse promovendus vier duels verwijderd van de derde divisie. ‘’Het gaat tegenvallen als we niet promoveren’’, bekent Franse. ‘’Het zou voor ons heel mooi zijn. We spelen echt om te winnen.’’

Silvolde is de eerste horde in de strijd om een ticket voor de derde divisie. Donderdag reist Goes af naar de Achterhoek. ‘’We moeten al om 14:00 vertrekken’’, weet Franse, die vrij moest vragen van zijn werk. 19:45 uur wordt er afgetrapt in Gelderland. ‘’De laatste weken zijn we niet te verslaan’’, zegt de rappe vleugelaanvaller, die vertrouwen heeft in een goede afloop. ‘’Ik denk dat we aardig in vorm zijn. Wij gaan laten zien wie we zijn.’’ Toen de tegenstander in de nacompetitie bekend werd, pakte Franse zijn laptop erbij om beelden te bekijken van Silvolde. ‘’Ik heb wat samenvattingen gekeken’’, aldus Franse. Waar moet Goes voor waken? ’’Ze hebben een jonge spits van twintig jaar, die veel goals maakt.’’

Franse heeft het goed naar zijn zin bij de rood-witten. Zowel HSV Hoek als ASWH wilde de rechtspoot inlijven, maar Franse is ook volgend seizoen actief op sportpark Het Schenge. Hij is nog niet uitgeleerd bij Goes, geeft hij als reden. ‘’Ik creëer veel kansen, maar ze willen er niet altijd in. Ik blijf niet altijd rustig voor de goal.’’ Franse scoorde dit seizoen toch vrij veel voor een klassieke vleugelspits. ‘’Dertien doelpunten is aardig voor een rechtsbuiten, maar het hadden er twintig moeten zijn’’, toont hij zich zelfkritisch. ‘’Een mooi doel voor volgend seizoen.’’

Hopelijk voor Franse in de derde divisie, want promotie lonkt. ‘’We gaan geen tegenstander tegenkomen in de nacompetitie, waar we kansloos tegen zijn’’, stelt hij. Een prognose voor donderdag? ‘’Ik hoop dat we daar een kleine overwinning boeken. Nou ja, eigenlijk liever een grote overwinning.’’ Het leeft in ieder geval enorm in de selectie van Goes. ‘’Op de training merk je al dat erover gesproken wordt. Ja, het leeft zeker.’’

26e Competitiewedstrijd  Groede – NSV  

Doordat NSV voor het eerst sinds jaren al  ver voor het einde van het seizoen zich veilig heeft gespeeld, kon trainer Andy Wierikx drie op scherp staande vaste waarden aan de kant houden, zodat zij verzekerd waren van een schone lei tijdens de nacompetitie.

Wat een knotsgekke wedstrijd met een handbaluitslag. De 7-5 had net zo goed 12-10 kunnen zijn.

In de eerste 5 minuten krijgt Joost Ossenblok drie dotten van kansen. Twee keer op een voorzet van Martijn de Bruijn en een keer na een vrije trap van Jelmer Akkermans. Drie keer weet de keeper redding te brengen. Martin Kuijer schiet nog een keer in het zijnet. Pas na een kwartiertje krijgt Groede zijn eerste kans. Het is meteen prijs 1-0. Bij de tweede aanval even later kopt Ronnie Kerstens de bal uit het doel. Na zo’n 20 minuten legt Martijn de Bruijn de bal breed op Jelmer Akkermans die binnen schiet,
1-1.

Na een half uur is er een voorzet van Groede die door een vrijstaande speler binnen wordt gekopt. 2-1. Even later wordt een schot van Martin Kuijer door de keeper gestopt. 10 minuten voor rust is er balverlies op het middenveld en de verdediging wordt uitgespeeld 3-1.

De in deze moeilijke wedstrijd goed acterende jeugdspeler Thimo Schepers onderschept de bal bij zijn tegenstander en stuurt Martin Kuijer weg die vrij simpel de 3-2 kan scoren. Vlak voor rust is er eerst een scrimmage voor het doel van NSV. Vervolgens komt Martijn de Bruijn alleen voor de keeper. Hij legt de bal breed op Joost Ossenblok, die de 3-3 binnen schiet. NSV denkt dat het al rust is en geeft hierdoor Groede zo veel ruimte dat zij gemakkelijk de 4-3 ruststand kunnen scoren.

Vlak na de rust vervang Alex van de Sanden, Danny Koeijvoets.  Bij de eerste de beste aanval wordt hij doorzijn verdediging in de steek gelaten en Groede loopt uit naar 5-3.

Vanaf de aftrap geeft Tim Bolte een voorzet welke door Martijn de Bruijn wordt binnen getikt 5-4. Halverwege de tweede helft grijpt Alex goed in wanneer er tot twee keer toe een speler van Groede alleen op hem af komt. Bij de tweede keer komt de bal per ongeluk tegen een been van een tegenstander en de bal verdwijnt over de doellijn. 6-4.

Een kwartier voor tijd wordt de wedstrijd even onderbroken omdat kampioensploeg Groede 2 met de platte kar het veld oversteekt. Scheidsrechter Tirions die een gemakkelijke middag heeft met uitzondering van het bijhouden van de score, ziet het allemaal gelaten aan en even later gaan we door met scoren van doelpunten. Eerst schiet Martin Kuijer de bal via een tegenstander net naast. Even later geeft hij een prima voorzet op Joost Ossenblok die de 6-5 binnen schiet.

Terwijl iedereen de 6-6 verwacht wordt het tenslotte 7-5 wanneer de aanvallers van Groede mogen uitkiezen wie deze mag scoren.

Pelikaan JO15-1 met overmacht kampioen!

Zaterdag 25 mei stond voor JO15-1 de 11e en laatste wedstrijd van de voorjaarscompetitie op het programma. Met 3 punten meer op nummer 2 en een veel beter doelsaldo reden de jongens al virtueel in het roze tricot. Zelfs bij verlies zou het kampioenschap hoogst waarschijnlijk gewoon binnen zijn. Er zou dan alleen nog een week gewacht moeten worden met het vieren hiervan, omdat dan pas alle wedstrijden in de poule gespeeld zouden zijn. Gelijkspelen of winnen in eigen huis was natuurlijk gewoon de opgave en dat zou, met oog op de ranglijst, ook gemakkelijk moeten kunnen. Pelikaan speelde haar laatste wedstrijd tegen het op dat moment op de 10e plek bivakkerende JO15-1 van HSSC’61.

Waar de Peli’s in de najaarscompetitie nog een aantal wedstrijden nipt verloren van hun naaste concurrenten en toen het kampioenschap aan ASWH moesten laten, speelden ze in de voorjaarscompetitie ijzersterk. Onder leiding van trainers Nossent en Verschoor en leider Bakker wist deze talentvolle lichting elke wedstrijd mooi, aanvallend voetbal op de mat te leggen en zag je het team iedere week groeien. Voor aanvang van de kampioenswedstrijd stonden er dan ook duidelijke cijfers op het bord. 30 punten uit 10 wedstrijden. Winnen van HSSC’61 zou een ongeslagen kampioenschap opleveren!

Begeleidt door zwarte en blauwe rook en omlijst met wat vuurwerk betraden beide teams onder begeleiding van scheidsrechter Van Riel klokslag 10 uur het veld. Na het controleren van de passen, het tossen en de high-fives, werd er afgetrapt. Uiteraard waren de jongens zaterdagmorgen toch wat gespannen en dat was de eerste 25 minuten duidelijk te merken. Hier en daar was het voetbal wat slordig, maar tot echte grote kansen kwam het niet. Ook HSSC’61 kwam niet echt tot een aanval. Het spel speelde zich voornamelijk af op de helft van de tegenstander, iets wat we afgelopen seizoen wel vaker hebben gezien. Pelikaan had duidelijk meer balbezit en HSSC’61 kwam er af en toe uit, maar werd dan opgevangen door de verdediging van de Peli’s, die afgelopen periode nauwelijks te passeren was. Dat blijkt ook wel uit het zeer lage aantal tegendoelpunten dit seizoen.

Na 25 minuten werd dan toch de ban gebroken. Na een mooi uitgevoerde aanval over meerdere schijven, wist Kevin de achterlijn te bereiken, werd de bal teruggelegd op de goed meegelopen Necip die hem zo binnen kon schuiven. De 1-0 was een feit, kort daarop gevolgd door de 2-0 via Julian. Dat was ook meteen de ruststand.

Na de rust was de verwachting dat de Peli’s wat gemakkelijker tot scoren zou komen. Welle en Koko waren ondertussen in de ploeg gekomen en die zijn het hele seizoen belangrijk geweest voor het team. Maar het liep toch nog even anders… Uit een van de sporadische corners van HSSC’61 kopte een boomlange speler de bal keurig in de kruising, ver buiten bereik van de keeper. Kort daarna was het bijna 2-2, toen een aanvaller van HSSC’61 ontsnapte aan de verdediging van Pelikaan en alleen op de keeper af mocht. Deze redde knap, waardoor de stand op 2-1 bleef. Een enkele minuut later mocht een aanvaller op de 5 meterlijn vrij aannemen en schieten en weer stond de keeper gelukkig op de juiste plek. Maar hierna was het met de kansrijke aanvallen van HSSC’61 gedaan. Uit een vrije trap van Koko viel de 3-1 en in korte tijd liep Pelikaan via twee doelpunten van Wello uit tot 5-1. Eigenlijk had de uitslag nog veel hoger uit moeten pakken, maar aan het einde van de wedstrijd kwam Pelikaan niet meer tot scoren. Dit was dus ook de einduitslag, waarop direct na het laatste fluitsignaal de zwart-blauwe rook over het veld kringelde en het vuurwerk er lustig op los knalde!

Zo is er voor Pelikaan JO15-1 weer eens een kampioenschap te vieren en keert het na een aantal jaren terug naar de Hoofdklasse! De cijfers liegen er niet om. 33 punten uit 11 wedstrijden met een positief doelsaldo van 38 doelpunten en slechts 7 tegendoelpunten.

 

 

Nasser Abdalla op zijn plek bij Zinkwegse Boys

Nasser Abdalla (37) is de afgelopen drie jaar hoofdtrainer bij dames elftallen van SSS & RVVH geweest. Met een visie gericht op het ontwikkelen van zichzelf is hij iemand die weet wat hij wilt. Wij spraken met hem over zijn keuze om trainer te worden, huidige doelstellingen, en zijn toekomstige plannen om zichzelf te ontwikkelen.

In 1991 kwam Nasser Abdalla naar Nederland. Op 12-jarige leeftijd is hij begonnen met voetballen bij de jeugd van V.V. Hekelingen. Vanaf zijn 17e heeft Nasser bij verschillende clubs in het eerste gevoetbald waarvan o.a. S.C. Botlek, V.V. Pernis en S.V. DEHMusschen. Hij heeft uiteindelijk ervoor gekozen om over te stappen naar het trainersvak. ‘’Ik wilde niet lager gaan voetballen, in een vriendenelftal bijvoorbeeld. Daar kan ik mijn lichaam en mezelf niet uiten. Je weet dat je op den duur toch moet stoppen met voetballen. Ik zag mezelf niet langs de velden staan om naar wedstrijden te kijken. Ik wil bezig zijn met voetballen, vandaar dat ik eraan heb gedacht om trainer te worden. Zo heb ik een cursus gedaan de laatste paar jaar dat ik bezig was met voetballen.’’

Het laatste jaar dat Abdalla bezig was met zijn eigen voetbalcarrière, is hij ook begonnen met het trainen van de jeugd bij de JO19-1 (toen nog bekend als A1) van S.C. Botlek. In deze periode heeft hij zijn TC3 behaald, wat nu alweer vier seizoenen geleden is. Later is hij door een bekende bij Zinkwegse Boys terecht gekomen en zodoende heeft hij bij de club gesolliciteerd. ‘’Mij is verteld dat Zinkwegse Boys iemand nodig had en dat het een club is waar ze weten wat ze willen en de visie & doelstellingen duidelijk zijn. Ik hou ervan als mensen duidelijk zijn, zo ben ik zelf namelijk ook.’’

Momenteel is Abdalla erg druk met zijn eigen ontwikkeling tevens als die van de club. Met zijn TC3 en TC2 op zak kunnen we hem binnen de komende jaren ook voor zijn TC1 zien gaan. ‘’Ik wil ooit mijn TC1 Halen, binnen nu en vijf jaar is mijn doelstelling voor mezelf. Dit is mijn tweede jaar dat is TC2 uitoefen, dus ik denk als ik nog een jaartje of twee doorga dat ik er vlekkeloos doorheen kan. Ik zou het leuk vinden als ik later ook hoofdklasse mee mag pakken. Ik wil zo hoog mogelijk trainerschap doen. Daarom ben ik trainer geworden, om mensen te ontwikkelen maar ook mezelf te ontwikkelen.’’

Nasser heeft het na eigen zeggen erg naar zijn zin bij Zinkwegse Boys en behalve zijn eigen ontwikkelingen is hij ook heel positief over die van de club. ‘’Het mooiste van Zinkwegse Boys vind ik dat ze hard bezig zijn met de jeugd op een hoger niveau te brengen. Dat vind ik leuk van een club dat ze daarop veder borduren, want de jeugd is de toekomst.’’

Met een wachttijd van ongeveer twee jaar voordat hij zijn TC1 kan halen, ziet hij zichzelf de komende twee jaar nog niet vertrekken, maar kijkt hij al wel met een schuin oog naar de toekomst. ‘’Ik heb altijd tegen Zinkwegse Boys gezegd: Ik ben iemand die als die het naar ze zin heeft, kan doen wat die moet doen en de vrijheid heeft daarvoor; dan kunnen we jarenlang van elkaar genieten. Maar als ik wil groeien denk ik niet dat dat bij Zinkwegse Boys kan, maar dat moet de toekomst blijken.’’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.