Home Blog Pagina 1420

Marik Waterman is gelukkig aan ‘de overkant’

Zondag-derdeklasser Philippine is bezig aan een uitstekend seizoen. De ploeg draait bovenin mee en doet nog volop mee in de strijd om promotie. Eén van de dragende spelers is Marik Waterman. “We gaan voor promotie.”

De inmiddels 31-jarige centrale verdediger is momenteel bezig aan zijn tweede seizoen bij Philippine en heeft het uitstekend naar zijn zin. “Bij Philippine is er een goede balans tussen de wil om te winnen en plezier. De vereniging doet veel voor haar leden en dat merk je door de activiteiten die de club organiseert. Wij worden overal bij betrokken. Daarnaast heeft de vereniging een mooie samenwerking met Hoek. Verschillende jeugdelftallen spelen onder de naam HPC’16. Met regelmaat trainen er jeugdspelers mee met ons.”

Waterman speelde het grootste gedeelte van zijn loopbaan voor RCS en maakte drie seizoenen geleden de overstap naar Jong Ambon. Na één seizoen koos de centrale verdediger voor een avontuur in Zeeuws-Vlaanderen. “Dennis de Nooijer, destijds de trainer van Philippine, heeft mij benaderd om hier te komen voetballen. Dennis kende ik al van mijn tijd bij RCS. Ondanks een zeer gezellig seizoen bij Jong Ambon miste ik toch een bepaalde strijd en winnaarsmentaliteit. Bovendien kreeg ik op hetzelfde moment werk in Terneuzen. Na een goed gesprek met Dennis en het bestuur van Philippine besloot ik meer minuten aan ‘de overkant’ te gaan maken en werk en voetbal daar te combineren.”
De centrale verdediger is niet de enige selectiespeler, die de reis door de tunnel maakt. “Ik rijd samen met de andere Walchenaren Steven Visser en doelman Bas Rijkeboer. Wij worden intern ook wel de “tunnelboys” genoemd.

Bij Philippine behoort de ervaren verdediger inmiddels tot één van de steunpilaren van het elftal. Volgens de verdediger is er vooral een goede diversiteit binnen de selectie. “We hebben een uitstekende mix van jong en oud, snelheid, ervaring en andere individuele kwaliteiten. Bepaalde spelers kunnen ook op meerdere posities uit de voeten. Daarnaast hebben wij de nodige stootkracht, doorzettingsvermogen en conditioneel is iedereen op peil.”

Net voor de winterstop versterkte Philippine zich met Robin Praet. Volgens de 31-jarige Waterman is de komst van de aanvaller een uitstekende zet geweest. “Robin is sinds december betrokken bij de selectie en heel belangrijk geweest. Hij heeft veel ervaring, scorend vermogen en is balvast.”

Of de komst van Praet en het sterke collectief genoeg is voor promotie, is nog maar de vraag. “We moeten meer rust in ons spel creëren, sneller scoren en daarmee een wedstrijd eerder beslissen. En we hebben van de teams boven ons bijna alles verloren”, aldus Waterman.

Goes geeft zich niet zomaar gewonnen

De derde divisie lonkt voor Goes. Op eigen veld toonde de Bevelandse hoofdklasser donderdagavond veerkracht tegen Be Quick 1887; het werd 2-2 op sportpark Het Schenge.

Het is donderdagavond, kwart voor tien. Met een brede glimlach betreedt Goes-trainer Rogier Veenstra de gang bij de kleedkamers. ‘’Ik denk dat we met heel veel vertrouwen richting zondag gaan’’, zegt hij tevreden. Veenstra is sowieso een rustig persoon. Ook na een nederlaag analyseert hij rationeel. Dit keer is zijn keurkorps echter als morele winnaar uit de strijd gekomen. Halverwege leidden de Groningers namelijk met 2-0. Wat zei Veenstra in de rust? ‘’Koppie erbij houden en voetballen’’, aldus de 30-jarige coach na afloop. ‘’Voetballen, voetballen, voetballen; dat kunnen we als geen ander. Ik denk dat de tegenstander banger voor ons is, dan wij voor hen. Dat is het mentale stukje winst dat wij hebben geboekt.’’

Ietwat gelukkig kwam Goes terug in de wedstrijd. Be Quick-goalie Robert Smit dacht de bal ongehinderd uit te kunnen rollen, maar Erwin Franse stak daar letterlijk een stokje voor. Hij onderschepte de bal, kapte naar zijn rechterbeen en zette de 1-2 op het scorebord. ‘’Het was een beetje zoals Karius in de Champions League-finale’’, zegt Goes-doelman Brian Meulmeester over het knullige moment van zijn collega aan de andere kant. Goes bleef na de aansluitingstreffer zijn eigen spel spelen en ging nadrukkelijk op jacht naar de gelijkmaker. Die viel uiteindelijk tien minuten voor tijd, toen centrumverdediger Sherief Tawfik vanaf elf meter koel bleef.

Veenstra koestert na afloop de puntendeling. ‘’Ik zie gewoon heel veel dingen terug waar we het hele seizoen op hebben getraind. Complimenten, alleen maar.’’ Goes speelde voor de eerste keer dit seizoen in een 4-4-2-systeem. Niet uit weelde overigens. Francis Kabwe Manengela kampt met een achillespeesblessure, Ray Kroon is op vakantie en Remon de Vlieger heeft last van zijn lies. Desondanks is Veenstra zeer te spreken over het optreden van hun vervangers. ‘’Rick de Punder heeft maanden niet gespeeld, Yannick van de Woestijne: zó weinig gespeeld. Dan kan ik alleen maar trots zijn.’’

De vele pijntjes en kwetsuren zijn het logische gevolg van een lang seizoen, dat in de nacompetitie zijn tol lijkt te eisen. Be Quick 1887 speelde ook nog eens zeer fysiek voetbal. ‘’Maar ik vind dat wij wel even een signaal hebben afgegeven’’, countert Veenstra. ‘’We moeten herstellen, een lange reis maken, maar ik heb er vertrouwen in.’’ Zondag vertrekken de rood-witten om 08:00 uur naar het hoge noorden. Promotie zou de absolute bekroning zijn op een – nu al – fenomenaal seizoen.

CvdW Marjola Girls – Jean Pierre Jansen

De 54-jarige Jean Pierre Jansen is nu drie jaar penningmeester bij Marjola Girls. Als enige man in een bestuur vol vrouwen gaat het hem toch hartstikke goed af en voelt hij zich erg thuis bij de vereniging. Hij vertelt VoetbalJournaal meer over de taken van een penningmeester, de saamhorigheid binnen de club en het toekomstige vrijwilligerstekort.

‘’De club was op sterven na dood en Tessa, de huidige voorzitter van Marjola, wilde de club doen behouden omdat wij de oudste damesvoetbalvereniging van Nederland zijn. Dat is toch heel wat.’’ Uiteindelijk heeft Jansen het penningmeesterschap overgenomen bij de club en is gaan meewerken aan de wederopbouw van de vereniging. Hier is hij 3 jaar geleden aan begonnen.

Voetbalcarrière 
Vroeger heeft de penningmeester zelf ook gevoetbald bij MOC’17 van zijn zesde tot 17e jaar. Uiteindelijk kreeg hij interesse in andere hobby’s en besloot het achter zich te laten. Tot een aantal jaar geleden hadt hij nooit echt meer gevoetbald tot hij teruggekeerde naar MOC om nog één jaar mee te doen aan de 40+ competitie. ‘’Ik ben gestopt omdat ik meer wilde trainen zodat ik lichamelijk bij kon blijven, en die mannen wilde eigenlijk alleen voetballen in het weekend.’’

Taken van een penningmeester
Als penningmeester beheert hij het contributiegeld. Dat valt soms niet mee vanwege het feit dat de club een vrijwillig verzoek doet om te betalen voor een seizoen dat gaat starten. ‘’De een stort het binnen een dag en de andere pas als we al lang aan het voetballen zijn, maar als club heb je natuurlijk wel allemaal verplichtingen die nageleefd moeten worden. We huren natuurlijk de velden van de gemeente, velden om te kunnen trainen door de weeks en daarnaast heb je een aantal zaken als de Rabobank die geld vragen voor het onderhouden van een rekening, verplichtingen van de KNVB en uiteraard verzekeringsgelden voor de dames.’’

Buiten het innen van geld van de leden wordt er ook van hun verwacht dat ze op een andere manier een steentje bijdragen aan het voortbestaan van de vereniging. Dat doen de dames vaak door het opzetten van acties zoals chocoladerepen verkopen, sinterklaasacties en een loterij op een braderie of een jaarmarkt bijvoorbeeld. ‘’We verwachten van leden een wat actievere houding om de kas wat te spekken. Zo kunnen we het geld dat we binnenhalen gebruiken voor het inkopen van verzorgingsmiddelen, voetballen, netten, etc.’’

Saamhorigheid
Marjola Girls is natuurlijk een damesvoetbalvereniging en misschien is daarom Jansen de enige man in het bestuur. Toch blijkt het naar eigen zeggen het hem erg goed af te gaan omringt door dames en is hij erg op zijn plek bij de club. ‘’De saamhorigheid van Marjola maakt de club erg mooi. We zijn natuurlijk een kleine vereniging met twee elftallen maar de meiden en dames die er voetballen hebben er wel allemaal erg veel plezier in en daar doe je het gewoon voor. Mannen zijn natuurlijk anders, vrouwen hebben toch een bepaalde benadering nodig en met zijn alle samengaat het toch hartstikke goed.’’

De toekomst
De club is in omvang gezien op dit niveau te behouden, ook wil Marjola wel graag door groeien in de toekomst maar denkt dat ze net zoals andere voetbalverenigingen wel tegen een vrijwilligers te kort aan gaan lopen. Bij een groeiende club komt natuurlijk steeds meer bij kijken en daar moet je toch altijd mensen voor blijven vinden. ‘’Vrijwilligers hebben we wel nodig als we dit doel willen nastreven. Voor de rest is er bij de club wel voldoende potentie om door te groeien.’’

Op dit moment kijkt Jansen uit naar nog vele jaren als penningmeester bij de club. ‘’Mocht er in de toekomst blijken dat er iemand mee stopt valt er altijd te praten over een nieuwe functie maar daar is op dit moment geen sprake van en blijf ik lekker penningmeester.’’

CvdW: Marjola Girls - Tessa van Egeraat

OMC: duidelijkheid over de toekomst

Het Dordtse voetballandschap ondergaat met ingang van het nieuwe seizoen 2018-2019 een belangrijke verandering. Huidig zondagvierdeklasser SC OMC houdt namelijk op te bestaan als zelfstandige club en gaat de zondagtak vormen van FC Dordrecht, met als speellocatie de Krommedijk. Voor OMC is er door de samensmelting met de betaald voetbalclub duidelijkheid over de sportieve toekomst. 

Per 1 januari 2019 moet OMC verdwijnen van het huidige sportpark Corridor. Het nieuws dat de fusieclub, ontstaan na het samengaan van OSS en Merwesteijn, zal opgaan in FC Dordrecht om onder die naam in amateurverband door te gaan wordt beschouwd als een opluchting. ,,Het geduld van onze leden is lang genoeg op de proef gesteld. Zij wilden concrete antwoorden en een oplossing. Die is er nu gekomen’’, verwoordt penningmeester Goof Verspui het collectieve gevoel bij OMC waar het eerste elftal momenteel onderaan staat in de vierde klasse C van het district Zuid I. ,,We zullen in de nieuwe constructie ook op zondag blijven spelen.’’

De amateurtak zal worden ondergebracht in een nieuwe te vormen stichting. ,,Waarbij alles in het teken zal blijven staan van het betaalde voetbal’’, geeft algemeen directeur Hans de Zeeuw van FC Dordrecht aan. ,,Maar wij ontvangen de leden van OMC met open armen. In de afgelopen weken hebben we echt benen gemaakt met dit plan, want er dreigde een sterfhuisconstructie voor OMC te ontstaan omdat er te lang onduidelijkheid bestond. Nu duidelijk is wat de plannen worden, verwacht ik een aanzuigende werking – met name bij de jeugd – voor de amateurtak.’’ De profsectie van FC Dordrecht behoudt in de nieuwe situatie ook de eigen jeugdteams. ,,Maar dat bijt elkaar zeker niet’’, aldus DE Zeeuw.

De amateurtak van FC Dordrecht zal voorlopig haar intrek nemen in het jeugdhonk van FC Dordrecht. Daarnaast zal er een kunstgrasveld worden aangelegd voor de amateurs. ,,Maar het is ook mogelijk dat het eerste team de thuiswedstrijden op zondag in het stadion speelt en dat de businessclub dan dienst doet als kantine,’’ aldus De Zeeuw. ,,Op termijn is het de bedoeling dat de amateurs integreren in het stadion. Met de gemeente Dordrecht kijken we nu naar de ontwikkeling van het sportpark aan de Krommedijk in combinatie met de verbouwplannen voor het stadion. In die integrale sportparkvisie zullen we ook de andere voetbalclubs aan de Krommedijk, DFC en RCD, hun aandeel leveren. Via samenwerking met onze buurclubs, maar ook verder uit de regio, willen we in de toekomst komen tot een voetbalschool of –campus.’’

Goof Verspui schetst dat het draagvlak onder de leden van OMC groot is om te verhuizen naar de Krommedijk en daar onder de naam van FC Dordrecht door te gaan. ,,We hebben het mandaat van de leden gehad en dus verwacht ik dat de negen teams die wij momenteel in competitie hebben allemaal zullen meegaan naar de nieuwe situatie.’’ Verspui ziet voor OMC, waar voorzitter Cees Bakker zijn taken om  medische redenen heeft neergelegd, een volledige nieuwe start weggelegd. ,,Ik kom zelf uit de Merwesteijn-tak en heb de fusie tot OMC bewust meegemaakt. De naam van OMC is door de perikelen van de afgelopen jaren enigszins besmet geraakt. Ik ben persoonlijk blij dat we echt een nieuwe start kunnen maken als FC Dordrecht amateurs en heb er goede hoop op dat we kunnen teruggroeien naar de 500 à 600 leden.’’

Naamsverandering

DORDRECHT – Sinds bekend is geworden dat FC Dordrecht en SC OMC zullen samensmelten, wordt er tussen de beide verenigingen en de gemeente Dordrecht gesproken over de financiële consequenties van het samengaan. ,Zeker is dat we met ingang van het nieuwe seizoen onder de naam van FC Dordrecht zullen spelen, omdat een naamsverandering gedurende het seizoen niet mogelijk is’’, geeft OMC-bestuurslid Goof Verspui aan. ,,Hoe de afwikkeling van de verhuizing zal geschieden is ook een kwestie waarover we met de gemeente nog in de slag moeten.’’

De komst van OMC sterkt algemeen directeur Hans de Zeeuw van FC Dordrecht in de opvatting dat de club stappen kan maken. ,,Op organisatorisch vlak met een nog uit te werken stichtingsstructuur, maar ook op financieel gebied zullen we denk ik stappen voorwaarts kunnen maken. Het belangrijkste is dat er nu duidelijkheid is gecreëerd. Ook met betrekking tot de vernieuwbouwplannen die FC Dordrecht al langere tijd heeft, kunnen mogelijkerwijs stappen gemaakt gaan worden.’’

OMC: duidelijkheid over de toekomst

Het Dordtse voetballandschap ondergaat met ingang van het nieuwe seizoen 2018-2019 een belangrijke verandering. Huidig zondagvierdeklasser SC OMC houdt namelijk op te bestaan als zelfstandige club en gaat de zondagtak vormen van FC Dordrecht, met als speellocatie de Krommedijk. Voor OMC is er door de samensmelting met de betaald voetbalclub duidelijkheid over de sportieve toekomst. 

Per 1 januari 2019 moet OMC verdwijnen van het huidige sportpark Corridor. Het nieuws dat de fusieclub, ontstaan na het samengaan van OSS en Merwesteijn, zal opgaan in FC Dordrecht om onder die naam in amateurverband door te gaan wordt beschouwd als een opluchting. ,,Het geduld van onze leden is lang genoeg op de proef gesteld. Zij wilden concrete antwoorden en een oplossing. Die is er nu gekomen’’, verwoordt penningmeester Goof Verspui het collectieve gevoel bij OMC waar het eerste elftal momenteel onderaan staat in de vierde klasse C van het district Zuid I. ,,We zullen in de nieuwe constructie ook op zondag blijven spelen.’’

De amateurtak zal worden ondergebracht in een nieuwe te vormen stichting. ,,Waarbij alles in het teken zal blijven staan van het betaalde voetbal’’, geeft algemeen directeur Hans de Zeeuw van FC Dordrecht aan. ,,Maar wij ontvangen de leden van OMC met open armen. In de afgelopen weken hebben we echt benen gemaakt met dit plan, want er dreigde een sterfhuisconstructie voor OMC te ontstaan omdat er te lang onduidelijkheid bestond. Nu duidelijk is wat de plannen worden, verwacht ik een aanzuigende werking – met name bij de jeugd – voor de amateurtak.’’ De profsectie van FC Dordrecht behoudt in de nieuwe situatie ook de eigen jeugdteams. ,,Maar dat bijt elkaar zeker niet’’, aldus DE Zeeuw.

De amateurtak van FC Dordrecht zal voorlopig haar intrek nemen in het jeugdhonk van FC Dordrecht. Daarnaast zal er een kunstgrasveld worden aangelegd voor de amateurs. ,,Maar het is ook mogelijk dat het eerste team de thuiswedstrijden op zondag in het stadion speelt en dat de businessclub dan dienst doet als kantine,’’ aldus De Zeeuw. ,,Op termijn is het de bedoeling dat de amateurs integreren in het stadion. Met de gemeente Dordrecht kijken we nu naar de ontwikkeling van het sportpark aan de Krommedijk in combinatie met de verbouwplannen voor het stadion. In die integrale sportparkvisie zullen we ook de andere voetbalclubs aan de Krommedijk, DFC en RCD, hun aandeel leveren. Via samenwerking met onze buurclubs, maar ook verder uit de regio, willen we in de toekomst komen tot een voetbalschool of –campus.’’

Goof Verspui schetst dat het draagvlak onder de leden van OMC groot is om te verhuizen naar de Krommedijk en daar onder de naam van FC Dordrecht door te gaan. ,,We hebben het mandaat van de leden gehad en dus verwacht ik dat de negen teams die wij momenteel in competitie hebben allemaal zullen meegaan naar de nieuwe situatie.’’ Verspui ziet voor OMC, waar voorzitter Cees Bakker zijn taken om  medische redenen heeft neergelegd, een volledige nieuwe start weggelegd. ,,Ik kom zelf uit de Merwesteijn-tak en heb de fusie tot OMC bewust meegemaakt. De naam van OMC is door de perikelen van de afgelopen jaren enigszins besmet geraakt. Ik ben persoonlijk blij dat we echt een nieuwe start kunnen maken als FC Dordrecht amateurs en heb er goede hoop op dat we kunnen teruggroeien naar de 500 à 600 leden.’’

Naamsverandering

DORDRECHT – Sinds bekend is geworden dat FC Dordrecht en SC OMC zullen samensmelten, wordt er tussen de beide verenigingen en de gemeente Dordrecht gesproken over de financiële consequenties van het samengaan. ,Zeker is dat we met ingang van het nieuwe seizoen onder de naam van FC Dordrecht zullen spelen, omdat een naamsverandering gedurende het seizoen niet mogelijk is’’, geeft OMC-bestuurslid Goof Verspui aan. ,,Hoe de afwikkeling van de verhuizing zal geschieden is ook een kwestie waarover we met de gemeente nog in de slag moeten.’’

De komst van OMC sterkt algemeen directeur Hans de Zeeuw van FC Dordrecht in de opvatting dat de club stappen kan maken. ,,Op organisatorisch vlak met een nog uit te werken stichtingsstructuur, maar ook op financieel gebied zullen we denk ik stappen voorwaarts kunnen maken. Het belangrijkste is dat er nu duidelijkheid is gecreëerd. Ook met betrekking tot de vernieuwbouwplannen die FC Dordrecht al langere tijd heeft, kunnen mogelijkerwijs stappen gemaakt gaan worden.’’

Voetbalclub als tweede thuis, ploeggenoten als familie

Poger Mukoko speelde aan het begin van dit seizoen alweer zijn driehonderdste wedstrijd in het eerste team van voetbalvereniging Klundert. De 31-jarige flankspeler voelt zich helemaal thuis bij de dorpsclub, die hem als jong mannetje hielp bij de inburgering.

Mukoko is geboren in Congo, hij groeide op in Kinshasa, maar verhuisde op zijn achtste met zijn familie naar Nederland. Ze kregen een huis in Klundert, waar Mukoko lid werd van de plaatselijke vv. “Ik heb het hier altijd naar mijn zin gehad. Een voetbalvereniging is een plek waar je een taal en cultuur leert kennen, je maakt er vrienden. Het is de beste manier om sociaal in te burgeren, zo was dat ook voor mij.”

Hij speelde tot de B-jeugd in Klundert, maar verhuisde toen naar Dordrecht. Enkele jaren later keerde hij als volwassen man echter weer terug naar het Brabantse dorp, met zijn vriendin en kind. “We zochten een plek waar onze kinderen goed op konden groeien en ik ben hier zelf ook groot geworden.” Inmiddels heeft Mukoko ook een tweede telg.

De terugkeer gaf hem de kans zijn rentree te maken op het voetbalveld. “Klundert is mijn club, ik heb hier altijd met plezier gevoetbald en dat doe ik nog steeds. Ik heb hier vrienden gemaakt die ik als familie beschouw, de voetbalclub is een plek waar we samenkomen.”

Mukoko was altijd een snelle en explosieve linksbuiten, maar naarmate hij ouder werd, ging hij een linie naar achteren. “Als je ouder wordt, verlies je die explosiviteit. Je wilt nog even explosief zijn, maar dat zorgt alleen maar voor blessures. Dan is mijn huidige positie, rechts op het middenveld, een betere plek.” Mukoko zegt dat hij vroeger geen makkelijke speler was voor zijn ploeggenoten. “Ik liep altijd te zeuren, het lag nooit aan mij. Maar ik heb wel het idee dat ik minder mondig was dan de jeugd van nu.” Hij probeert het goede voorbeeld te geven. “Ik wil die jonge jongens helpen, het mag geen belemmering voor ons als team vormen dat er spelers tussen lopen die een te grote mond hebben. Ik leer ze dat een weerwoord hebben niet altijd goed is, probeer ze het voorbeeld te geven.”

Klundert presteert dit seizoen ondermaats, maar Mukoko heeft alle vertrouwen in een goede afloop. “De eerste seizoenshelft was dramatisch. Het klinkt misschien ongeloofwaardig, maar in negen van de tien wedstrijden die we verloren, hadden we echt heel veel pech. Een bal die op de paal gaat, een doelpunt dat onterecht wordt afgekeurd of een wereldgoal van de tegenstander: dat soort dingen. “Vrezen voor de toekomst van de zaterdag tweedeklasser doet hij niet. “Ons team zit vol kwaliteit.”

De Ram doet alles om te slagen bij TSC

Berry de Ram (23) is het type speler waar elke trainer dol op is. Hij werkt hard, doet er alles voor om het maximale uit zichzelf te halen en moppert nooit. Dit seizoen knokte hij zich in de basis bij TSC.

Vier keer per week staat de vleugelaanvaller op het voetbalveld en daarnaast is hij nog twee à drie keer te vinden in de sportschool. “Op bepaalde punten kan ik nog progressie boeken, ik kan er meer uit halen als mijn fysieke kracht toeneemt”, zegt De Ram. “Ik wil geen snelheid verliezen, maar je moet vooral weten waar je mee bezig bent in de sportschool. Veel herhalingen en focussen op explosiviteit, dat is belangrijk voor een buitenspeler.”

Hij kijkt graag naar Memphis Depay. “Dat soort types waardeer ik wel om hun werklust. Je hoort iedereen van alles zeggen over hem, maar hij heeft de laatste tijd een rendement waar je bang van wordt. Hij is een werkpaard binnen het veld. En hij weet echt wel waar hij in de sportschool mee bezig is hoor.” Hij is zelf ook zo’n type dat er alles uit wil halen. “Ik zie zo veel jongens die er echt meer uit kunnen halen als ze er net wat meer voor leven. Op zaterdagavond ga ik bijvoorbeeld nooit tot in de late uurtjes op stap, dat is ondenkbaar voor mij. Wie prestatievoetbal speelt, moet daar ook iets voor laten.”

De Ram voetbalt van jongs af aan al bij TSC, maar maakte in het seizoen 2015-2016 plotseling een opvallende uitstap. “Ik begon in 2013 bij de senioren van TSC, maar had het idee dat we in een negatieve spiraal terechtkwamen na twee degradaties op rij. Ik had echt behoefte aan een nieuwe omgeving, het plezier in het voetbal moest terugkomen. Ik ben één jaar gaan spelen bij het zaterdagteam van DIA, dat bestond uit veel jongens die bij TSC hadden gespeeld. Ik kreeg al snel heimwee naar de club waar ik uiteindelijk het liefst voor speel, dat is namelijk TSC. Dat wil overigens niet zeggen dat ik het seizoen bij DIA als een verloren jaargang beschouw, in tegendeel. Maar het jaar daarop ben ik weer teruggekeerd bij TSC. De organisatie stond veel beter, er was een nieuwe staf en die had een visie waar ik me goed bij voelde.”

Ad van Seeters en diens assistenten gingen drie keer per week trainen, wat De Ram sowieso al kon waarderen. “Daarnaast sloten de ideeën van de nieuwe trainers over het voetbal heel erg bij mij aan. Het voelde ook direct als een warm bad, terug bij TSC. Ik was weer thuis.”

En toch stond De Ram tot de afgelopen winterstop in het tweede. “Ik heb altijd tussen het eerste en tweede gehangen. Nu kreeg ik de aanvoerdersband in het tweede elftal. Wij stonden met dat team in de winterstop op de tweede plek, het ging goed. Na een evaluatie is besloten mij naar het eerste te halen voor de tweede seizoenshelft. Ik begon met wat invalbeurten, dat ging zo goed dat ik een basisplaats kreeg.” Hij merkt dat zijn positieve instelling zich nu uitbetaalt. “Ik geef niet snel op. Als ik denk iets te kunnen bereiken, doe ik daar alles voor.”

Hij vindt dat TSC dit seizoen moet promoveren, want de derde klasse is niets voor de ploeg uit Oosterhout. “Niet alleen qua spel, maar ook als je kijkt naar de ambitie die de hele club uitstraalt, horen wij eigenlijk in de eerste klasse thuis. De afgelopen twee seizoenen is het steeds net niet gelukt om te promoveren, waar dat aan ligt vind ik lastig te zeggen. We zijn er twee jaar zo dichtbij geweest, nu is het tijd om daadwerkelijk te gaan promoveren.”

Nieuwbouwplan voorlopig in de ijskast

Voetbalvereniging Dubbeldam, tafeltennisvereniging TTVD en korfbalvereniging Movado moeten vooralsnog wachten op de realisatie van hun nieuwbouwplannen op sportpark Schenkeldijk. De drie verenigingen, die samen het plan De Paraplu hebben ontwikkeld, hebben van de gemeente Dordrecht te horen gekregen dat bespreking en besluitvorming over de nieuwbouwplannen door het nieuwe college van burgemeester en wethouders zal worden gedaan.

De drie verenigingen willen gezamenlijk een multifunctioneel sportgebouw op sportpark Schenkeldijk realiseren en zijn daarover al geruime tijd met de gemeente in gesprek. Het college van burgemeester en wethouders ziet op dit moment echter geen financiële ruimte voor de inwilliging van het verzoek van de clubs. In de uitvoering van de toekomstvisie sportparken werken de drie verenigingen (Dubbeldam, tafeltennisvereniging Dordrecht en korfbalvereniging Movado) samen onder de naam ‘De Paraplu’. In november 2017 is er een principe-akkoord bereikt tussen de gemeente en De Paraplu over de hoogte van de gemeentelijke bijdrage, het ontwerp van het gebouw, de bijbehorende voorwaarden en het proces. De door de gemeente in het principe akkoord-aangekondigde (verhoogde) bijdrage aan De Paraplu bedraagt € 2,45 miljoen en een maximale garantstelling van € 1,0 miljoen. De Paraplu vraagt de gemeente nu  de bijdrage te verhogen tot € 3,45 miljoen en een garantstelling van € 600.000. ,,In de tussentijd zijn de prijzen in de bouw omhoog geschoten’’, liet voorzitter Arie in ’t Veld van Dubbeldam in een reactie weten.

Het verzoek om extra geld wordt dus geparkeerd tot na de gemeenteraadsverkiezingen op woensdag 21 maart en de aansluitende collegeonderhandelingen die dan zullen volgen. Voor de drie verenigingen zal het dus voorlopig geduld betrachten worden. En die tijd is duur voor Dubbeldam en de twee collega-clubs. Al zes jaar wordt er gepraat over een verandering van het complex van Dubbeldam. Eind 2014 leidde het zelfs tot een protestmars richting het stadskantoor. Arie in ’t Veld is ‘not amused’ over de gang van zaken: ,,De situatie is nijpend. Ik kan het mijn leden niet uitleggen dat de gemeente wel drie miljoen euro voor de aanleg van een burg wil uittrekken maar ons al jaren laat wachten.’’

Nieuwbouwplan voorlopig in de ijskast

0

Voetbalvereniging Dubbeldam, tafeltennisvereniging TTVD en korfbalvereniging Movado moeten vooralsnog wachten op de realisatie van hun nieuwbouwplannen op sportpark Schenkeldijk. De drie verenigingen, die samen het plan De Paraplu hebben ontwikkeld, hebben van de gemeente Dordrecht te horen gekregen dat bespreking en besluitvorming over de nieuwbouwplannen door het nieuwe college van burgemeester en wethouders zal worden gedaan.

De drie verenigingen willen gezamenlijk een multifunctioneel sportgebouw op sportpark Schenkeldijk realiseren en zijn daarover al geruime tijd met de gemeente in gesprek. Het college van burgemeester en wethouders ziet op dit moment echter geen financiële ruimte voor de inwilliging van het verzoek van de clubs. In de uitvoering van de toekomstvisie sportparken werken de drie verenigingen (Dubbeldam, tafeltennisvereniging Dordrecht en korfbalvereniging Movado) samen onder de naam ‘De Paraplu’. In november 2017 is er een principe-akkoord bereikt tussen de gemeente en De Paraplu over de hoogte van de gemeentelijke bijdrage, het ontwerp van het gebouw, de bijbehorende voorwaarden en het proces. De door de gemeente in het principe akkoord-aangekondigde (verhoogde) bijdrage aan De Paraplu bedraagt € 2,45 miljoen en een maximale garantstelling van € 1,0 miljoen. De Paraplu vraagt de gemeente nu  de bijdrage te verhogen tot € 3,45 miljoen en een garantstelling van € 600.000. ,,In de tussentijd zijn de prijzen in de bouw omhoog geschoten’’, liet voorzitter Arie in ’t Veld van Dubbeldam in een reactie weten.

Het verzoek om extra geld wordt dus geparkeerd tot na de gemeenteraadsverkiezingen op woensdag 21 maart en de aansluitende collegeonderhandelingen die dan zullen volgen. Voor de drie verenigingen zal het dus voorlopig geduld betrachten worden. En die tijd is duur voor Dubbeldam en de twee collega-clubs. Al zes jaar wordt er gepraat over een verandering van het complex van Dubbeldam. Eind 2014 leidde het zelfs tot een protestmars richting het stadskantoor. Arie in ’t Veld is ‘not amused’ over de gang van zaken: ,,De situatie is nijpend. Ik kan het mijn leden niet uitleggen dat de gemeente wel drie miljoen euro voor de aanleg van een burg wil uittrekken maar ons al jaren laat wachten.’’

Stabiele kracht in de defensie

Tim Frank (27) is al jaren een vaste waarde in de verdediging van RCD. Frank speelde jarenlang in de jeugd van Oranje Wit, maar besloot in de B1 te stoppen. ,,Ik was het plezier in het spelletje kwijt en heb daarna zo’n vijf jaar niet gevoetbald, maar ik ging het uiteindelijk toch missen.’’

DORDRECHT – En daarmee werd de overgang naar een andere club geboren. Frank: ,,Toen ben ik samen met Sven van der Geer en Lars Willems bij RCD terecht gekomen. Daar heb ik het nu in mijn achtste seizoen nog altijd uitstekend naar mijn zin. In de eerste jaren bij RCD hoorde ik nog bij de jongere gasten en hadden we een leuke groep met veel routiniers die de kar trokken, zowel op het veld als in het sfeer maken buiten het veld. Daar heb ik erg van genoten. De laatste jaren zijn al die routiniers allemaal gestopt of in lagere teams gaan voetballen bij RCD, waardoor ik nu de speler ben die al het langste vast bij het eerste zit. Dat is wel even vreemd. Ook Randy van Gulik, die een jaar na mij kwam, loopt al lang mee in de selectie. De dynamiek en de hiërarchie in de spelersgroep zijn dus flink veranderd, maar ik geniet nog steeds van het spelletje.”

Frank maakte zijn debuut voor RCD in 2010 zijn debuut onder trainer Frans Struis. Later was Frank als rechtsback, centrumverdediger, linksback of controlerende middenvelder ook een vaste kracht onder trainers Ron van Kooten en Frank Zwakhals. Sinds afgelopen zomer is Pippy Pruymboom de hoofdtrainer bij de Dordtse zondagderdeklasser. ,,Tim is een uitstekende voetballer en een jongen waar je altijd op kunt rekenen. Hij mag zich nog wel iets meer ontpoppen tot een van de leiders van het team, maar dat moet natuurlijk ook in je karakter zitten,” zegt Pruymboom. Frank: ,,Daar heeft hij wel een punt, maar ik ben geen speler die met holle kreten over het veld te horen is. Met termen als ‘tandje erbij’ of ‘schepje erbovenop’ heb ik helemaal niks, ik probeer gewoon de spelers om me heen goed positioneel te coachen en het voorbeeld te geven door hard m’n best te doen tijdens trainingen en wedstrijden. Daar voel ik me het prettigste bij.”

Broers Laros in nieuw bestuur

RCD heeft sinds december een nieuw achtkoppig bestuur. De nieuwe voorzitter Michaël Laros (51) en zijn broer Louis Laros (44) waren hiervan de kartrekkers.

DORDRECHT – RCD had voor het aantreden van het nieuwe bestuur een bewogen jaar achter de rug. In december 2016 stapte Sander van der Zee al na een jaar op als voorzitter en begin januari 2017 overleed erelid Walter Fortuin plotseling op 59-jarige leeftijd. Het eerste elftal liep via de nacompetitie een tweede promotie op rij mis, waarna hoofdtrainer Frank Zwakhals plaatsmaakte voor Pippy Pruymboom. Zijn team begon goed aan dit seizoen, maar zakte de laatste maanden terug naar de middenmoot.

,,Het liefst spelen we met zoveel mogelijk eigen jeugd, maar op dat vlak is RCD een flinke inhaalslag aan het maken. De laatste jaren gaat de jeugd enorm vooruit, zowel in kwaliteit als kwantiteit. De stap naar de selectie blijft echter groot, dat zie je overal. Daar ligt een mooie uitdaging voor de komende jaren. Dat proces proberen we zo goed mogelijk aan te sturen”, zegt Louis Laros, die zich bezighoudt met het technische beleid bij de club. ,,We komen uit een echte RCD-familie, waar er veel van zijn. RCD is een hechte club, maar mensen van buitenaf zijn altijd welkom. Je kunt ook RCD’er wórden,” zegt voorzitter Michaël Laros. ,,Onze vader heeft hier vroeger ook gevoetbald in lagere teams. Hij had meer talent als amateurbokser. Toen hij vijf jaar geleden overleed kwam onze moeder Ank nog vaker bij RCD. We doen dit ook voor haar. Ank en onze zus Monique hebben hier nog in het eerste vrouwenelftal van de club gespeeld.” De broers Laros speelden al jaren met de gedachten om toe te treden tot het bestuur. ,,Het was een kwestie van ‘nu of nooit’ om in te stappen. We hebben er vertrouwen in dat we met dit bestuur echt naar de toekomst van de club kunnen kijken.”

In het nieuwe bestuur zitten verder Jeroen Visser (vice-voorzitter), Merlin Rijlaarsdam (secretaris), Jacquot Odijk (penningmeester), Herman Odijk, Arnoud Haagsma en Theo de Grauw.

Emma wil groeien en heeft kunstgraswens

DORDRECHT – Continuïteit op technisch gebied, maar ook de wens om door te groeien en om een kunstgrasveld te kunnen bespelen. Voetbalvereniging SC Emma en voorzitter Leo Teunissen willen beleidsmatig stappen maken. Teunissen: ,,Ik  hoop de magische grens van 500 leden te slechten binnen twee jaar. Na de leegloop die vorig jaar heeft plaatsgevonden, met ongeveer 90 leden die de club hebben verlaten waarvan het grootste gedeelte junioren en pupillen waren, willen wij als hoofdbestuur met de jeugdcommissie de ontwikkeling van de junioren- en pupillenafdeling weer oppakken. ’Wij wisten dat we de eerste twee jaar, na de leegloop, voornamelijk achter de feiten aan zouden moeten lopen. Wij hopen dat wij het volgend jaar allemaal weer een beetje op de rit kunnen krijgen. Daarnaast proberen wij ook weer een voltallige jeugdcommissie op de been te krijgen, momenteel bestaat de jeugdcommissie namelijk uit te weinig mensen.’’                                                             Op voetbaltechnisch gebied is er sprake van een voortzetting van het beleid. Teunissen: ,,Wij hebben samen met Roy de Bruin, de trainer van het eerste team, gesproken en hij heeft aangegeven dat hij zich komend seizoen naast het eerste meer gaat bemoeien met de jeugdafdeling. Hij wil namelijk het basisniveau van de spelers omhoog brengen, zodat zij makkelijker kunnen aansluiten bij de selectie. De afgelopen jaren bestaat de selectie al grotendeels uit jongens die uit de eigen jeugd komen.’’ Daarnaast heeft Leo Teunissen ook een ander aspect aangegeven, wat volgens hem van groot belang is voor het aanvullen van de jeugdelftallen. ,,Als je kijkt naar Oranje Wit, barst die club uit zijn voegen. Ons probleem is dat wij, als club, vanuit Stadspolders en Oudelandsehoek moeilijker te bereiken zijn dan GSC/ODS en Oranje Wit. Bovendien moeten wij vanwege de slechte gesteldheid van ons veld soms uitwijken naar collega-clubs.’’ Emma is dan ook sinds kort een campagne voor een kunstgrasveld gestart.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.