Home Blog Pagina 1412

Verburch 3.0 krijgt langzaam maar zeker gestalte

“De maatschappij verandert in een rap tempo, de rol van een sportclub dus ook”, zegt Theo van den Berg, bestuurslid Maatschappij en Ontwikkeling van Verburch. “Als club moet je proberen de verbinding te zoeken met de zakelijke en maatschappelijke kant. Tegelijkertijd wil je de sportieve en sociale functie zo goed mogelijk vervullen.”

Het Verburch van de jaren tachtig van de vorige eeuw is in niets meer te vergelijken met dat van 2018. Kijk alleen maar naar het fraaie complex dat de diverse sporttakken van de Poeldijkse omnivereniging onderdak biedt.

Het feit dat Theo van den Berg in 2016 werd aangesteld als bestuurslid met Maatschappij en Ontwikkeling in zijn portefeuille geeft al aan dat Verburch het belang van die twee factoren onderkend. “Dat wij die een specifieke bestuursfunctie hebben wil natuurlijk niet zeggen dat andere clubs daar niet mee te maken hebben”, reageert Van den Berg. “Vaak lopen deze thema’s in de andere functies door. Wij hebben destijds gekozen om het bestuur breed op te zetten met dus een speciaal bestuurslid voor Maatschappij en Ontwikkeling.”

“Sportclub en samenleving zijn natuurlijk altijd al nauw verbonden aan elkaar geweest. Als club moet je je open stellen voor maatschappelijke ontwikkelingen”, aldus Van den Berg, die acht jaar geleden zitting nam in een werkgroep die het reilen en zeilen van de voetbaltak van Verburch onder de loep nam. “Het Verburch was, zo vonden de leden, supergezellig, maar er kwam ook uit  dat de prestatiekant wat onderbelicht was. Daar zijn we aan gaan werken met een kader dat professioneler moest worden, want bijna niemand van onze trainers had een diploma. We zijn dat proces gestart met het idee dat iedereen er aan moest wennen. We wilden per se niet dat vrijwilligers, die zich al dertig jaar voor de club hadden ingezet, opeens voor het hoofd gestoten voelde. We zijn rustig begonnen met bijvoorbeeld een derde training op zondag. Dat bestond uit behalve techniektraining ook uit een judotraining. Geleidelijk zijn we dat voorzichtig gaan uitbouwen waarbij we onze trainers goed gingen opleiden en af en toe een loop- of specialistentrainer inhuurde. Van lieverlee werd dat steeds meer gemeengoed. We hebben een businessclub opgericht om die ‘extra’s’ te financieren en we zijn onze aandacht ook blijven houden op de recreatieteams. Prestatie en recreatie moeten bij ons hand in hand gaan.”

Die stapjes samen hebben geleid tot een grote stap voorwaarts in de ontwikkeling van Verburch. Met Pieter Batenburg heeft de club een fulltimer in dienst die én beheerder is van het sportpark én het technische deel van de voetbaltak voor zijn rekening neemt. Al drie jaar werken trainers van de selectie met Sportbundels, een handige ‘tool’ die de mogelijkheid biedt spelers te verbeteren eventueel aan de hand van videobeelden. Van den Berg is één van de oprichters van Sportbundels, dat nu bij vijftien clubs in Nederland loopt.

“Voor een trainer is het een mooi systeem om te laten zien aan zijn speler wat hij goed of niet goed deed in de wedstrijd. We hebben een speciale app ontwikkeld. De opties zijn legio. Wij hebben Verburch als pilotclub gebruikt.”

Het past ook in de ontwikkeling van de Poeldijkse club, die nadrukkelijk naar de toekomst kijkt. “We hebben onlangs een sterkte/zwakte-analyse gedaan onder dertig betrokken leden. Zij konden aangeven wat ze minder goed vonden en waar kansen lagen. Daar kwamen driehonderd aanbevelingen uit. Die gaan we verwerken en omzetten in plannen.”

Want, zo stelt Van den Berg, met een plan begint het allemaal. “Zo is dat ook gebeurd met Wouter de Kok met zijn fysiotherapiepraktijk. Het is voor alle partijen de perfecte situatie dat hij hier nu zit. Op dat gebied kijken we ook verder. Ik kan me best voorstellen dat dit complex in de toekomst een life-style club krijgt, waar ze op je bmi letten. Dat zou ik helemaal niet gek vinden. Als club moet je constant zoeken naar zakelijke en maatschappelijke verbindingen.”

“Daarnaast moet je blijven kijken naar welk werkmodel het beste bij Verburch past. Een tekort aan vrijwilligers, daar heeft zo’n beetje iedere club last van. Ook bij ons is dat vrijwilligers-issue er. We zij nu met elkaar bezig het Verburch 3.0 gestalte te geven.”

Patrick Caniere kan met Sluis bouwen op echte Sluizenaren

Het standaardteam van sv Sluis staat komend seizoen onder leiding van het duo Patrick Caniere en Danny Pols, zij nemen het stokje over van Henk Ottens. Het duo werkt inmiddels al zeven jaar naar volle tevredenheid samen als jeugdtrainers bij sv Sluis. Nu staan ze dus voor de overstap naar de eerste selectie.

Caniere: “Naarmate de jaren als jeugdtrainer verstreken schoot het wel eens door mijn gedachten hoe het zou zijn om trainer van het eerste elftal te worden.” Patrick Caniere begon op z’n zesde en heeft alle jeugdteams van Sluis doorlopen tot hij op z’n vijftiende debuteerde in het eerste elftal. Tot zijn 35e bleef hij steunpilaar van Sluis 1, met tussendoor een klein uitstapje naar IJzendijke. Daarna bouwde hij af in het tweede elftal om twee seizoenen later zijn voetbalschoenen definitief aan de wilgen te hangen. Daarna werd hij jeugdtrainer bij sv Sluis, iets wat hij tot op de dag van vandaag met veel plezier doet: “We hebben een goede groep mensen bij elkaar die allemaal denken in het belang van deze gezellige en mooie club. Dit heeft geresulteerd in een goede jeugdafdeling met veel elftallen die spelen op tweede klasse-niveau en een eerste elftal dat bestaat uit uitsluitend eigen jeugd.” Dit laatste is tamelijk uniek te noemen in het huidige Zeeuws-Vlaamse voetbal.

Vol ambitie
“Toen het bestuur ons benaderde of we interesse hadden om het eerste elftal te trainen was de knoop snel doorgehakt”, aldus de oefenmeester. Ter voorbereiding heeft het trainersduo vervolgens gesprekken gevoerd met de huidige selectie. “Zoals het er nu naar uitziet stopt alleen Tom Hubregtse in verband met. werk. Er komen vier jeugdspelers door naar de senioren en met een aantal jongens wordt nog gesproken.” Over de toekomst is Caniere zeer uitgesproken: “Met de ambitie van Danny en mezelf in combinatie met het talent wat er in Sluis rondloopt vind ik het realistisch om in de top van de vijfde klasse mee te draaien, promotie naar de vierde klasse zou natuurlijk helemaal geweldig zijn en acht ik ook mogelijk.”

Werkwijze
Gevraagd naar de accenten die het duo volgend seizoen wil gaan leggen, antwoordt Caniere: “We proberen de jongens op een persoonlijke manier te benaderen om zo het maximale rendement uit iedere speler te halen. Er loopt hier genoeg talent rond en dit gaan we proberen nog verder te ontwikkelen.” Met veel positiespelletjes en het zoveel mogelijk werken met de bal proberen de oefenmeesters het spelplezier te bevorderen. “Vanuit mijn sportachtergrond zal er ook wat nadruk gelegd worden op kracht en weerstandstraining.”

Toekomst
Ook Sluis was op jeugdgebied genoodzaakt tot een samenwerking, sinds vorig seizoen bestaat er een samenwerkingsverband met Aardenburg. “Voor wat betreft de senioren ziet het er bij ons nog steeds goed uit, zowel het eerste als het tweede elftal bestaat uit Sluizenaren en de selectie is dan ook breed genoeg om volgend jaar weer lekker te kunnen voetballen. We zien de toekomst dan ook vrolijk tegemoet”, besluit Caniere.

Hoogland is volop in beweging, focus ligt meer op de jeugd

Achttien maanden is Nico Terschegget (57) voorzitter van voetbalvereniging Hoogland. De club is volop in beweging, zeker nu de focus meer op de jeugd is gericht.

Nico Terschegget nam anderhalf jaar geleden het roer over van Peter Vreekamp. De inwoner van Amersfoort kreeg de vraag of hij de voorzittershamer wilde hanteren. Dat had de 57-jarige Terschegget wel oren naar. ,,Er moesten veranderingen plaatsvinden”, zegt de preses over zijn instapmoment. ,,Zowel bestuur als commissies moesten worden gestroomlijnd. De club is steeds verder gegroeid. Zeven jaar geleden zaten we op zestig procent van het aantal leden dat we nu hebben. We hebben er een kleine 1900, waarvan 1600 spelende leden.”

Door die groei moet er op sportpark Langenoord anders worden gedacht. ,,Aan de achterkant moet je de club leiden als een bedrijf, terwijl Hoogland aan de voorkant gewoon een gezellige vereniging moet blijven. Dat botst soms, maar dat geeft niet. De focus is bovendien meer op de jeugd komen te liggen. Voor komend seizoen hebben we met René van der Kooij (nu Hercules, red.) een hoofd opleidingen aangesteld. Daarnaast willen we groeien in het meidenvoetbal. Er voetballen nu tweehonderd vrouwen en meiden bij ons. Over twee á drie jaar moeten dat er honderd meer zijn.”

Daarnaast raakt Terschegget ook het eerste elftal niet uit het oog. De zondageersteklasser wil graag terug naar de hoofdklasse. ,,Dat is toch het visitekaartje van je club, ook voor onze sponsors. Dat is een ander punt waar we mee bezig zijn: het herinrichten van de businessclub. Een aantal sponsors doet het uit clubliefde, maar wij willen onze sponsoren ook wat teruggeven. Dan kom je er niet met alleen een reclamebord langs het veld. Daarnaast willen we één natuurgrasveld laten ombouwen tot kunstgras, willen we over twee jaar nog acht nieuwe kleedkamers openen en onze accommodatie duurzaam maken. Je kunt wel zeggen dat Hoogland in beweging is.”

30ste editie van de Zes Kernen Cup bij VV Zuidland

De 30ste editie van het Bernisse Toernooi “Zes Kernen Cup” wordt op dinsdag 14 en donderdag 16 augustus a.s. gehouden. Het toernooi wordt gespeeld op ons Sportcomplex “Groot Nibbeland” met deelname van de standaardelftallen van Abbenbroek, GHVV’13, OHVV, Simonshaven en VV Zuidland.

De wedstrijden beginnen om 18.45 uur. Het toernooi wordt ondersteund door woonstichting de Zes Kernen en uiteraard wordt er gestreden om de Zes Kernen Cup. Een initiatief waar de vijf ex-Bernisser voetbalclubs zeer verguld mee zijn en zonder deze steun dit toernooi ook niet op deze wijze zouden kunnen organiseren. Het toernooi is bij uitstek de gelegenheid om op twee avonden de nieuwe selecties van de zes clubs te aanschouwen en op de tweede avond is er tevens een barbecue beschikbaar voor deelnemers en bezoekers.

Bekijk hier alvast het programma voor de dinsdagavond 14 augustus.

Voor meer informatie kunt u het programmaboekje hieronder raadplegen.
Zes Kernen Cup 2018 bij vv Zuidland

Hollandsche IJsselcup met SVS, CVV Zwervers, DCV en Spirit

De Hollandsche IJssel Cup is een initiatief van de voetbalverenigingen DCV, SVS, vv Spirit en CVV Zwervers. Een leuk streektoernooi voor de selectieteams van deze verenigingen. Het toernooi is bedoeld als voorbereiding op het nieuwe seizoen en geeft daarnaast de mogelijkheid tot het winnen van de enige echte Hollandsche IJssel Cup en de Strafschop Bokaal.

Op 21, 22 en 25 augustus zullen 4 clubs uit de regio gaan strijden om de Hollandsche IJssel Cup. Het gaat hier om SVS en CVV Zwervers uit Capelle a/d IJssel, DCV uit Krimpen a/d IJssel en Spirit uit Ouderkerk a/d IJssel. De 1e en 2e seniorenteams, alsmede de hoogste JO19, JO17 en JO15 teams zullen door middel van onderlinge wedstrijden gaan strijden om deze nieuwe titel.

De Hollandsche IJssel Cup is een gezamenlijk initiatief van de genoemde clubs en dient als voorbereiding op het nieuwe seizoen. Het eerste jaar zal de finaleronde op het complex van CVV Zwervers plaatsvinden.

De clubs hebben een commitment afgegeven voor de komende 4 jaar, waardoor de finalerondes de komende jaren roulerend plaats kunnen vinden. Zo zal in 2019 DCV aan de beurt zijn, mede vanwege hun 100 jarig bestaan. In 2020 valt de eer te beurt aan Spirit, dat in dat jaar ook 75 jaar bestaat. Op dinsdag 21 augustus zullen de 1e en 2e teams in actie komen, een dag later (woensdag 22 augustus) gevolgd door de teams JO19-1, JO17-1 en JO15-1. Loting zal uitmaken wie tegen wie uitkomt en waar de wedstrijden worden gespeeld.

De winnaars en verliezers zullen uiteindelijk allemaal op zaterdag 25 augustus bij elkaar komen op het terrein van CVV Zwervers om daar per poule uit te gaan maken wie de nummers 1, 2, 3 en 4 zijn. Uiteindelijk zal de overall winnaar er vandoor gaan met de Hollandsche IJssel Cup. Daarnaast wordt er gespeeld voor de strafschopbokaal.

De winnaar van de Hollandsche IJssel Cup is de vereniging die de meeste punten heeft gehaald. De meeste punten over alle gespeelde wedstrijden. Dus van heren-1 t/m JO15-1. Na elke wedstrijd worden 5 strafschoppen genomen. De vereniging die het beste de strafschoppen neemt wint de Strafschop-bokaal!.

De finaledag op 25 augustus beloofd een waar spektakel te worden voor jong en oud, waarbij ook gedacht zal worden aan voldoende entertainment om het voetbal heen. De verwachtingen zijn nu al hoog gespannen voor dit nieuwe initiatief. Er wordt veel publiek verwacht.

Jan Stijger laat VFC als ‘grote’ club achter

Jan Stijger zwaaide eind vorig jaar af als voorzitter van VFC. In de dertien jaar dat de inmiddels gepensioneerde Vlaardinger leiding gaf aan de club, groeiden de Kwekkers in alle opzichten. “We zijn de leukste club met de mooiste accommodatie in de buurt.”

Wie denkt dat Stijger zijn gezicht niet meer zal vertonen bij VFC, nu hij de voorzittershamer heeft overgedragen aan Bill Savonije, heeft het goed mis. Op de achtergrond blijft hij betrokken bij zijn club, zeker als het gaat om de accommodatie, die in 2012 werd gerealiseerd. “Die moet wel netjes blijven”, benadrukt Stijger.

Toen Stijger (69) in 2004 aantrad als voorzitter was VFC in niets nog de club die het anno 2018 is. “We hadden destijds 450 leden met vier seniorenelftallen op zondag”, vertelt hij. “We waren een kleine club binnen het Vlaardingse. Eén ding was en is nog steeds hetzelfde, dat we een financieel gezonde club zijn.”

Onder het voorzitterschap van Stijger timmerde VFC hard aan de weg. Vooral de jeugdafdeling groeide als kool. “Jaap Jongejan heeft de basis gelegd. Hij heeft in de jeugd structuur en de organisatie neergezet, maar wel op een manier die bij VFC paste: het ons-gevoel waarbij er aandacht kwam voor prestatie- en breedtesport, maar ook dat alle teams dezelfde aandacht kregen. We hebben geïnvesteerd in het opleiden van trainers. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen.”

Inmiddels speelt de hoofdmacht van VFC in de tweede klasse, telt de club meer dan duizend spelende leden en er is voor dit seizoen zelfs een zaterdagelftal voor de standaardcompetitie ingeschreven. “Wij willen bij VFC graag de zondag als speeldag voor de senioren houden, maar wij zijn ook niet blind voor wat er bij onze buren gebeurt”, reageert Stijger. “De zondag is zeker niet heilig, maar het had fijn geweest als de KNVB op dit dossier de regie had genomen”, deelt de oud-voorzitter een sneer uit naar de voetbalbond. “De KNVB doet al jaren niets en laat de clubs maar aanmodderen.”

Bij VFC dwingt men zichzelf tot goed nadenken over ‘weekendvoetbal’. “We spelen al af en toe met ons eerste zondagteam een avondwedstrijd op zaterdag.  Als de tegenstander zich daar voor leent – een derby – werkt dat goed. We willen eigenlijk ook experimenteren met jeugd op zondag. Nu zitten we bomvol op zaterdag met meer dan vijftig teams. We hebben maar drie velden en kunnen geen kant op.”

Niet dat Stijger pleit voor een nog groter VFC. “Groter moet je niet willen. We zijn een wijkclub en moeten hier koesteren wat we hebben. We hebben 1200 leden, een prachtig complex en een organisatie die staat. Je moet er ook rekening mee houden dat de wijk Ambacht gaat vergrijzen en het ledental iets terugloopt.”

Jordy Groot: in gesprek zijn we kampioen geworden

Jordy Groot weet het zeker: het gesprek, dat de spelersgroep en de staf twee dagen na de nederlaag tegen Purmersteijn had, was cruciaal voor het verdere verloop van de competitie. “Daar zijn we kampioen geworden”, gaat de routinier (29) nog een stapje verder. “Iedereen kon zijn hart luchten, maar nog belangrijker was dat er vanaf dat moment het collectieve besef was dat we samen unieke geschiedenis konden schrijven.”

Groot, twee seizoenen geleden teruggekeerd van een jaartje Quick Boys, had bij de start van de competitie eigenlijk geen verwachtingen. “We zijn blanco gestart en dat zal zeker in het begin meegeholpen hebben om een goede serie neer te zetten. Voordat we het wisten hadden we de eerste periode gewonnen en zit je in een soort flow. De moeilijkste fase was vlak voor en net na de winterstop. Toen werd het wat minder van onze kant, kregen we wat last van afwezigen, en gingen we ook realiseren dat we wel eens kampioen zouden kunnen. Maar tot dat bewuste gesprek na de wedstrijd tegen Purmersteijn had niemand dat echt uitgesproken. Toen het hoge woord eruit was, leek het wel of dat bevrijdend werkte.”

Groot acteerde vrijwel het gehele seizoen als linkervleugelverdediger. “Vorig seizoen was ik nog middenvelder, maar voor het middenveld had de trainer opties te over en voor de linksbackplaats niet. En aangezien ik er meer heb gespeeld, ook in mijn seizoen bij Quick Boys, was het niet heel onlogisch dat de trainer bij mij uitkwam.”

Groot is één van de weinige SJC-spelers met ervaring op een hoger niveau. “Op zaterdag heb ik derde divisie gespeeld, maar op zondag nog niet. Dat dat kan bij mijn eigen cluppie is natuurlijk fantastisch”, aldus de Noordwijker die op steenworp afstand van de club woont. “’Ik spring op de fiets en sta binnen vijf minuten op het trainingsveld. Heerlijk.”

ASWH speelt oefenderby tegen FC Dordrecht

Op dinsdag 31 juli vervolgt ASWH de oefencampagne met een mooie wedstrijd. De profs van FC Dordrecht zijn namelijk te gast op sportpark Schildman. Het team van trainer Cesco Agterberg neemt het vanaf 20.00 uur op tegen de club uit de Keuken Kampioen Divisie, zoals de eerste divisie tegenwoordig heet. Een interessante krachtmeting, want de Schapenkoppen maken tot nu toe een prima voorbereiding door en zijn ongetwijfeld van plan om zich ook in Hendrik-Ido-Ambacht van hun beste kant te laten zien.

Lang was het vaste prik dat ASWH en FC Dordrecht elkaar in de voorbereiding troffen, maar de afgelopen jaren stond de wedstrijd nooit meer op het programma. In de voorbereiding op het seizoen 2009/10 gebeurde dit voor het laatst. Het bleef toen 0-0 op sportpark Schildman in een wedstrijd waarin huidig ASWH-goalie Stef Doedée het Dordtse doel verdedigde en ook de latere ASWH’ers Bart van Muyen en Juanito Sequeira meespeelden bij FC Dordrecht. Ook een jaar eerder bleef het bij een doelpuntloos gelijkspel, in 2007 won FC Dordrecht wel met 1-4 op sportpark Schildman.

Na enkele jaren afwezigheid treffen beide ploegen elkaar dus weer. FC Dordrecht, dat voor het derde seizoen op rij onder leiding staat van Gérard de Nooijer, is bezig aan een prima voorbereiding. De Dordtenaren wonnen onder andere van ADO Den Haag, TOP Oss, Telstar en, afgelopen zaterdag, FC Volendam. Mogelijk hangt dit samen met het feit dat de selectie al vrij snel compleet was, waar dit in eerdere seizoenen vaak pas eind augustus het geval was. De Nooijer mocht een groot aantal nieuwelingen verwelkomen. Zo kwamen doelman Petar Stoskovic (UNA), de verdedigers Maarten Peijnenburg (FC Utrecht), Dwayne Green (RKC Waalwijk), Lewis Montsma (SC Cambuur) en Brandon Ormonde-Ottewill (Helmond Sport), de middenvelders Savvas Mourgos (Norwich City), Oussama Zamouri (Telstar), Quivi Fowler (South Coast Wolves), Abdelghani El Bachir (FC Twente), Thijs Timmermans (ADO Den Haag) en Renny Smith (FC Südtirol) en de aanvallers Abdullah Achahbar (BMT), Omran Haydary (FC Emmen), Siebe Schets (FC Twente) en Marko Maletic (KSV Roeselare) naar de Krommedijk. Verder slaagde de club er in om Thomas Kok, die al werd gehuurd van Willem II, definitief over te nemen. Samen met vertrouwde namen van vorig seizoen als Bryan Janssen, Antonio Stankov, Daniël Breedijk en de zich goed ontwikkelende jonge talenten Quincy Hogesteger en Jeremy Cijntje vormen zijn een selectie waarmee De Nooijer vele kanten op lijkt te kunnen en dus ziet het er voorlopig goed uit voor FC Dordrecht.

In tegenstelling tot het verleden is het gehalte spelers met een verleden bij FC Dordrecht in de selectie van ASWH lager dan gebruikelijk. Doelman Stef Doedée stond, verdeeld over twee perioden, uiteraard enkele jaren onder de Dordtse lat. Gilmaro van de Werp en Ismail Yildirim speelden ooit in de jeugd van FC Dordrecht, terwijl Clarence Bijl vorig seizoen deel uitmaakte van de selectie van de profs en ook daadwerkelijk zijn debuut in het eerste elftal maakte. Daar blijft het qua spelers bij. In de staf van ASWH is echter ook iemand opgenomen die als speler voor FC Dordrecht uitkwam. Assistent-trainer Ferry van Lare speelde namelijk bij die club, voor hij terugkeerde naar ASWH voor een succesvolle carrière bij de topamateurs.

Kortom, verbanden tussen beide clubs zijn er natuurlijk zeker nog en alleen daarom al belooft het een leuke wedstrijd te worden. Toeschouwers die de wedstrijd willen bezoeken kunnen voor 5 euro een kaartje kopen (+2,50 euro extra voor een tribuneplaats). Leden van ASWH hebben uiteraard gratis toegang.

,,Droge oefenvormen zijn redelijk achterhaald bij JVOZ”

Zes jaar keepte hij er in de jeugd, nu is hij er bezig aan zijn vijfde jaar als trainer. Joshua van Dolder (24) is vergroeid met de JVOZ, waar hij dit seizoen de Onder 12 onder zijn hoede heeft.

Het gesprek met Van Dolder is nog maar net op gang, maar woorden als cognitief, oefenvormen, thema’s en winnaarsmentaliteit zijn dan al meerdere malen de revue gepasseerd. Van Dolder heeft een duidelijke werkwijze die hij graag uiteenzet. Cognitief trainen (werken aan het brein waardoor prikkels makkelijker en sneller kunnen worden verwerkt) vindt Van Dolder belangrijk. En ‘droge oefenvormen’ vindt hij bijvoorbeeld maar niets. ,,Dat vind ik redelijk achterhaald. Bij mij wordt er altijd onder weerstand getraind. Je moet als trainer ook buiten je boekje durven denken; steeds nieuwe oefenvormen vinden. Het is ook niet zo dat ik droge oefeningen helemaal afschrijf. Ik kan er met trainers van de wat oudere stempel zoals John Karelse en Mike But leuke discussies over hebben”, vertelt Van Dolder, die onlangs voor twee jaar heeft bijgetekend bij de opleidingsclub.

Van Dolder is een aanhanger van het gebruik van de zogenoemde thema’s als aanvallen, verdedigen en omschakelen. ,,Alles passeert dan de revue. Zo ook tactische elementen. Ik som dan echt niet alles op, maar doe het vragenderwijs.” Ook vindt Van Dolder dat de winnaarsmentaliteit er al vroeg ingeslepen moet worden. ,,Daar hebben wie hier wel wat trucjes voor. Sowieso moeten de verliezen altijd het materiaal opruimen of extra sprintoefeningen doen. En we doen wekelijks een partijspel waarbij ieder individu punten krijgt. Aan het einde van het seizoen komt daar dan een ranglijst uit.”

De van oorsprong Koudekerkenaar (Van Dolder keept er ook in het eerste van VCK) is in het dagelijks leven werkzaam als regiomanager van een fitnessbedrijf. ,,Ik kan m’n dagen gelukkig zelf indelen. We trainen drie keer per week en ik ben dan om 16.00 uur op de club. Samen met mijn twee assistenten heb ik dan een uur om m’n training voor te bereiden. Wat dat betreft zijn de randvoorwaarden prima. Ik ben ook weleens kritisch op de JVOZ, maar je moet wel reëel blijven. De rode draad binnen de opleiding moet beter zichtbaar worden, maar het is hier organisatorisch gezien juist beter dan toen ik hier als trainer begon.”

SV Meerkerk kan eindelijk aan de slag

SV Meerkerk betekent voor het 3800 zielen tellende Alblasserwaardse dorp het sociale hart van de Gemeente Zederik. Toen de politiek dwars ging liggen bij de verhuizing van het sportpark, was er even sprake van een revolte onder de leden.

MEERKERK –Voor Sjaak Versluis was dit item in september 2016 de aanleiding om voorzitter van de club te worden. De voormalig agrariër werd sportliefhebber vanwege zijn vier voetballende kinderen, Esther, Rebecca, Simone en David. Opmerkelijk genoeg komt het kwartet voor vier verschillende clubs uit. Alleen David speelt wekelijks zijn wedstrijden voor SV Meerkerk. De meiden komen uit voor HSSC’61, Noordeloos en Lekvogels.

,,Twee jaar geleden kwam SV Meerkerk organisatorisch in de problemen omdat er nog maar drie bestuursleden waren. De verhuizing van het sportpark dreigede vast te lopen. Ik heb besloten om de club te helpen en voorzitter te worden. Ik vind het leuk om naast mijn dagelijks werk iets om handen te hebben. Als iedereen wat doet, houden we de samenleving aan de gang. Bovendien houd ik mij vakmatig bezig met projectontwikkeling.”

Het bestuur is weer compleet. Versluis dook met veel energie in de verhuisplannen en stelde vast dat de voetbalclub slachtoffer van politieke tweeslachtigheid dreigde te worden. Het dorp wilde groeien door te gaan bouwen in het plan Weide II. Daarvoor zou de voetbalclub wijken. SV Meerkerk wilde meewerken om te verhuizen en zo ruimte voor woningbouw te maken. Toen opeens bleek dat de kosten voor het project – er moest een miljoen euro bij – wat uit de pas liep, leek het plan vertraging op te lopen. De raad en de voetbalclub zaten niet op uitstel te wachten. Op die beroemde vijfde maart moest de politiek de knoop doorhakken. Kwam er voldoende geld beschikbaar zodat SV Meerkerk per augustus 2019 kan gaan verhuizen. ,,Voor de voetbalclub was het alles of niets. Als de politiek niet was meegegaan waren wij blijven zitten”, is Versluis overtuigd.

Mars naar gemeentehuis
Er volgde een oproep aan spelers, leden, ouders en supporters van ‘SVM’ om op 5 maart via een yellow & black-mars naar het gemeentehuis op te rukken. Daar zou op deze maandagavond het beslissende debat van de gemeenteraad en het college plaatshebben. De mars ging niet door vanwege het overlijden van prominent SV Meerkerk-lid Jan-Willem Versluis. Het gemeentehuis zat wel overladen vol met leden met een geel-zwart hart om de nodige druk op de raadsleden te zetten. De plannen werden unaniem aangenomen en SV Meerkerk kan aan de slag. Straks beschikt SVM over een van de eerste gasloze clubgebouwen (zie bijgaande foto) en drie nieuwe voetbalvelden waarvan twee voorzien van kunstgras. Versluis hoopt dat het nieuwe clubgebouw straks meer multifunctioneel kan worden ingezet.

Sjaak Versluis heeft zelf niet gevoetbald maar begrijpt wel dat men in Meerkerk hoopt dat de voetbalclub het huidige niveau kan vasthouden. ,,Het eerste elftal speelt nu twaalf jaar in de tweede klasse. Dit seizoen gaat het stroef en het lijkt erop dat wij ons moeten gaan voorbereiden op de nacompetitie om ons te handhaven.”