Home Blog Pagina 1413

In gesprek met: Björn de Bruijn

Björn de Bruijn is de linksbuiten van het eerste elftal van Madese Boys. De in Made geboren en getogen voetballer die al heel zijn leven lang bij de club speelt, gaat als er geen wonder gebeurd de nacompetitie spelen met zijn team om zo promotie naar de 1e klasse af te dwingen met zijn team.

De 24-jarige de Bruijn speelt met alle plezier bij Madese boys en is dit seizoen dan ook erg belangrijk met doelpunten en assists. Dit seizoen met nog 1 wedstrijd te gaan en er al elf doelpunten en veertien assists te hebben geproduceerd kunnen deze uitstekende cijfers alleen nog maar oplopen. ‘Zelf ben ik blij met mijn aantal doelpunten en assists.’

Momenteel staat het eerste elftal van de club uit Made op de derde plek en kan nog tweede worden als Sarto punten laat liggen tegen Beek Vooruit. Als er iets heel bijzonders gebeurd kunnen de Madese Boys nog vierde worden als VOAB genoeg doelpunten maakt en Madese Boys met een aantal doelpunten verschil verliest. Zelf moet de club uit Made nog tegen Uno Animo die 8e staan, waar ze uit 2-0 van hebben gewonnen. ‘Voor het bekertoernooi hebben we ook bij Uno Animo gespeeld in de kwartfinale en die hebben we helaas verloren, we hebben dus wel wat recht te zetten.’

De reden dat de Bruijn voor Madese Boys heeft gekozen was simpel: ‘Het was dichtbij en in de buurt waar ik woon was dit de grootste club en waar de jeugd op het hoogste niveau speelt.’ Op zijn 16e is hij doorgegaan naar het 1e elftal en is op zijn 18e een jaartje ertussenuit geweest naar NAC Breda. Na dit seizoen was er wat keuze, maar het belangrijkste voor hem was dat hij elke zondag op het veld kon staan en kon voetballen. ‘Die zekerheid heb ik bij me eigen club wel en bij een andere club is dat toch nog afwachten.’ De andere reden dat hij nog bij Madese Boys voetbalt is dat hij hier ook met zijn vrienden kan voetballen.

Toen de geboren Madenaar op zijn 18e naar NAC Breda ging kijkt hij er mooi op terug, toch is het niet zijn hoogtepunt uit zijn carrière: ‘Zeker wel een mooie ervaring tegen gasten gevoetbald die nu in de top van de eredivisie of ergens in het buitenland bij een grote club voetballen.’ De Bruijn vertelt hier over het verschil tussen Madese Boys en NAC: ‘ik had al een jaar bij de senioren gevoetbald dus fysiek was er niet echt een verschil, het baltempo daarentegen was wel een groot verschil. Ik heb het alleen niet echt als een grote uitdaging gezien, de stap van de jeugd van Madese boys naar het 1e elftal vond ik een grotere stap.’

Het hoogtepunt uit de carrière van Bjorn is het kampioenschap met het eerste elftal Madese Boys in 2011, hij was toen, net als tegenwoordig een vaste waarde. De voetbalclub uit Made gaat na de aankomende speelronde de nacompetitie in en gelooft ook in de kansen van zijn ploeg: ‘Als we kijken naar de wedstrijden die we gevoetbald hebben en de spelers die we nu hebben zijn we daar zeker niet kansloos in, ik denk dan ook dat we een heel lastige te kloppen ploeg zijn dat zie je ook aan het aantal tegendoelpunten.’ Ondanks dat Madese Boys het vaste centrale duo mist, wat tevens wel heel goed wordt opgevuld, wordt het wel lastig als de nummer 10, spits, rechtsbuiten of linksbuiten wegvalt, want ze hebben geen extreem brede selectie.

Voetballende zestigplussers sluiten seizoen af tijdens NAC Breda Senior Cup

Breda, 21 mei 2018 Op woensdag 6 juni organiseert Teamplay@NAC de NAC Breda Senior Cup. Bij vv Internos in Etten-Leur wordt het Walking Football-seizoen, onderdeel van het project NAC OldStars, traditioneel afgesloten met een toernooi.

Niet alleen teams van NAC Breda nemen hieraan deel, ook voetballende zestigplussers van ADO Den Haag, RKC Waalwijk, FC Utrecht, NEC Nijmegen en Heracles Almelo betreden het veld. Het toernooi start om 13.00 uur en eindigt om 16.45 uur. Toeschouwers zijn van harte welkom. Er zijn onder meer diverse NAC side-events voor kinderen tussen de 2 en 11 jaar.

De afsluiting van Walking Football
Het NAC OldStars project van Teamplay@NAC kent inmiddels ruim 100 enthousiaste voetballende zestigplussers verspreid over zeven verenigingen: WDS’19, Baronie en PCP (Breda), DIA (Teteringen), TSC (Oosterhout), Internos (Etten-Leur) en Right’Oh (Geertruidenberg). Na de zomer komt hier r.k.s.v. Groen-Wit uit Breda bij. Elk jaar wordt het afsluitende toernooi in samenwerking met één van de clubs georganiseerd. Het 90-jarig bestaan van vv Internos is de uitgelezen kans om het toernooi dit jaar met de club uit Etten-Leur te organiseren. Naast het voetbal staat gezellig samenzijn centraal tijdens het toernooi.

Praktische informatie
Iedereen die de OldStars wil komen aanmoedigen is tussen 13.00 tot 16.45 uur van harte welkom bij vv Internos aan de Olympiade 7 in Etten-Leur. Voor kinderen in de leeftijd van 2 tot en met 11 jaar is er ook veel te beleven in de vorm van verschillende opblaasbare NAC attracties, waaronder een voetbaldoel, -boarding, pannakooi en springkussen. Voor deze activiteiten geldt een vrije inloop tussen 14.00 tot 17.00 uur.

Volgend seizoen Walking Football
Na de zomer start weer een nieuw seizoen NAC OldStars. Zestigplussers die graag in beweging zijn en dit willen combineren met gezellige sociale activiteiten, kunnen zich al aanmelden voor september. Kijk voor meer informatie en inschrijven op www.nac.nl/oldstars.

Meer informatie
Het project NAC OldStars wordt georganiseerd in samenwerking met Breda Actief, Zorg voor Elkaar, Pluk ! Fysiotherapie, Avans Hogeschool, Oosterhout in Beweging, buurtsportcoach Geertruidenberg en de samenwerkende amateurverenigingen. Iedereen die vragen heeft over NAC OldStars kan contact opnemen met Marieke Akkermans, projectleider bij Teamplay@NAC, via makkermans@nac.nl.

VV Yerseke onder hoogspanning, VCK wil vertrouwen tanken

Zaterdag-derdeklasser VV Yerseke staat op de drempel van het kampioenschap. Met een voorsprong van drie punten op naaste belager RCS en nog één duel te spelen, lijkt de titel een formaliteit. VCK wil echter vertrouwen tanken richting de nacompetitie en geeft niets cadeau. Twee hoofdrolspelers aan het woord.

Zaterdag stapte Pekaar met een beteuterd gezicht van het veld. In en tegen Kapelle werd het 1-1. Doordat RCS een galashow weggaf tegen FC Dauwendaele (8-1), valt de beslissing op de laatste speeldag. ‘’We moeten nog één keer negentig minuten alles geven’’, weet de twintigjarige aanvaller. Nummer drie VCK is zaterdag de opponent op Sportpark Cleijn Moercken. ‘’VCK is een goed voetballende ploeg’’, vindt Pekaar. ‘’Ze hebben een aantal handige spelers die beslissende ballen kunnen geven. Ook is het fysiek een sterke ploeg.’’ Tegen Kapelle ging het in de 88ste minuut mis, toen Reinier Goedemondt koppend het kampioensfeestje van Yese verpestte. De les? ‘’Je moet altijd tot het einde blijven strijden’’, aldus Pekaar, die wel vertrouwen heeft in een goede afloop. ‘’Wanneer we zaterdag alles geven en ons eigen spelletje spelen, ben ik er van overtuigd dat we kampioen worden. Dit is het moment voor ons. Het publiek wacht er al een aantal jaar op.’’ De titel garanderen kan Pekaar niet. ‘’Er is altijd een kans dat het mis gaat.’’

En die kans dat het misgaat voor de thuisploeg, dát is waar VCK zich aan vast klampt. De bezoekers komen voor drie punten naar Yerseke, zo verzekert trainer Thomas de Ridder. ‘’Wij spelen altijd om te winnen’’, begint de 31-jarige oefenmeester. ‘’Ondanks dat we al zeker van nacompetitie zijn’’, vervolgt hij. ‘’De eindklassering van ons bepaalt onze volgende tegenstander in de nacompetitie. Het zal spannend worden.’’ De laatste zin staat als een paal boven water. Yerseke moet koel blijven en de klus klaren, maar zal zich gesteund weten door enkele honderden supporters die met minder geen genoegen nemen. Yese móét de titel pakken.  ‘’Ik ben benieuwd hoe ze omgaan met de stress’’, zegt De Ridder. ‘’Yerseke heeft een fanatieke aanhang, die zeker voor de juiste sfeer zal zorgen.’’ De Ridder weet waar de kwaliteiten van de koploper liggen. ‘’Arjen de Koeijer is topscorer van onze klasse en is verantwoordelijk voor ongeveer de helft van de doelpunten van Yerseke’’, weet hij. ‘’Yerseke krijgt weinig tegen en zit degelijk in elkaar.’’ Een voorspelling? ‘’Wij spelen om te winnen en het zou raar zijn als ik als trainer zeg dat we gaan verliezen. Dus een 1-2-overwinning voor VCK. Afgeschoten worden geeft ook geen goed gevoel voor de nacompetitie.’’

CvdW: Z.V.V. Pelikaan – Piet van Schelt

Na de oorlog was Piet van Schelt (81) één van de eerste jeugdleden. Hij is altijd al bezig geweest met voetbal als sport, zowel als speler als vrijwilliger. Als vrijwilliger is hij o.a. leider geweest van het elfde elftal van Pelikaan, maar zijn passie als vrijwilliger heeft altijd bij de jeugd gelegen. 

Na de jeugdopleiding van de club uit Zwijndrecht doorlopen te hebben, heeft van Schelt drie á vier jaar in het eerste elftal gespeeld. Hij heeft daarna nog bij de buren Groote Lindt gespeeld, maar besloot na één seizoen weer terug te keren naar Z.V.V. Pelikaan.

Van Schelt had het geluk, toen hij terugging van Groote Lindt naar Pelikaan, niet aan zijn zijde. ‘’Voordat ik terugkwam bij Pelikaan, werd ik medisch afgekeurd voor wat het voetbal betreft. Daarna ben ik verder gegaan bij de jeugd en de KNVB. Ik heb bij de KNVB met enkele grote namen mogen werken, zoals Marco Boogaards en René van der Gijp.’’

Jeugd
Sinds zijn dertigste tot 15 jaar geleden is hij nauw betrokken geweest bij de jeugdafdeling binnen het amateurvoetbal. Zo heeft van Schelt 25 jaar heeft hij jeugdkampen voor de KNVB georganiseerd, jeugdkamp Nederland van de KNVB voor de regio Dordrecht gedaan, JGZV in Zwijndrecht (bestaat 35 jaar) opgezet (groot jeugdtoernooi rond de kerst voor alle Zwijndrechtse verenigingen).

Pelikaan
Bij Z.V.V. Pelikaan is Piet van Schelt een paar jaar leider geweest van het elfde elftal. ‘’Dit was een sterren elftal vol met oud voetballers, deze spelers waren toen allemaal rond de 50 jaar oud. Enkele van de spelers hadden een verleden in het eerste elftal. Dit was heel leuk om te doen.’’

Vrijwilligerswerk
Vrijwilligerswerk is altijd leuk om te doen, gaf van Schelt aan. ‘’Voor mij was de voetbalsport alles en als je dan op een gegeven moment niet meer verder kan als speler, dan ga je wat zoeken. Al werd ik toen wel gevraagd of ik wat wilde gaan doen bij de afdeling Dordrecht.’’

‘’Voor iedere vrijwilliger moet je respect hebben. Als je kijkt naar hoeveel mensen bezig zijn voor alleen al de jeugd van Pelikaan en je dan te horen krijg dat ze toch nog mensen tekort komen. Dat komt waarschijnlijk ook doordat mensen tegenwoordig ook beide werken.’’

Aankomend weekend
Het is erop of eronder, gaf van Schelt aan. ‘’Wij voetballen goed en het is een heel leuk elftal dat wat voor elkaar over heeft. In mijn ogen is het kampioenschap bijna onmogelijk is, aangezien ik Roda Boys geen misstap zie maken tegen Tricht en wij eerst zelf moeten winnen. Uiteraard hebben wij natuurlijk nog wel de kans om te promoveren via de nacompetitie. Ik weet nog niet tegen wie wij moeten voetballen, maar ik geloof dat zij de nacompetitie overleven.’’

Piet van Schelt voorspelt een eindstand van 2-1 voor Pelikaan.

CvdW: Z.V.V. Pelikaan - Piet van Schelt

”Hé Scheids!” – Simon van Sintmaartensdijk

© Foto’s: Piet van Beest

Simon van Sintmaartensdijk is geboren en getogen in Papendrecht. De 53-Jarige projectleider van beroep heeft zes jaar geleden de overstap gemaakt van vlagger naar scheidsrechter voor V.V. Drechtstreek.  Het VoetbalJournaal sprak met hem over het scheidsrechtersvak, het opleiden van nieuwe scheidsrechters en het plezier behouden tijdens het voetbal.

Van Sintmaartensdijk heeft zelf nooit gevoetbald, maar is bij de vereniging terecht gekomen door zijn zoon. ‘’Mijn zoontje was toen zes jaar oud. Hij kwam van school af en zei dat hij ging voetballen. Ik zei hem: Nou jongen, dan ga jij voetballen. En hij is daarna bij V.V. Drechtstreek begonnen.’’

Zijn zoon belande in het laagste F-Elftal zonder begeleider, trainer of coach. Toen heeft Simon het trainerschap van de F4 voor een halfjaar opgepakt. ‘’Daarna had ik waarschijnlijk de mazzel dat hij voor de F1 werd gevraagd want dan hebben ze een aangestelde coach. Zo heeft mijn zoon alle selecties doorgelopen en vanaf D1, C1 en B1 heb ik zes jaar gevlagd. En vanaf de A1 hadden ze een vaste vlagger bij de selectie dus sindsdien ben ik eigenlijk gaan fluiten. Ik dacht dan hoef ik niet meer te vlaggen dan moet ik toch wat anders doen.’’

Ondertussen is van Sintmaartensdijk al zes jaar een vaste scheidsrechter bij Drechtstreek. Tegenwoordig fluit hij bij wedstrijden van JO17 en JO19, en af en toe ook nog een seniorenwedstrijd als er geen scheidsrechter voor beschikbaar is. Maar er is nog geen genoeg aan scheidsrechters, dit blijkt een veel voorkomend probleem te zijn bij clubs. Een tekort aan scheidsrechters.

‘’De jeugd moet sporten, en zonder scheidsrechters hebben hun geen voetbalwedstrijden.’’ Vandaar is er binnen V.V. Drechtstreek in de afgelopen jaren gewerkt aan een scheidsrechters organisatie. ‘’Daar zijn wij een jaar of vijf geleden mee begonnen met als resultaat dat we dit jaar in totaal 43 scheidsrechters hebben binnen de club. Normaliter kunnen wij ieder weekend, elke thuiswedstrijd voorzien van een scheidsrechter, het enigste wat een probleem veroorzaakt is tijdens de vakantie want scheidsrechters moeten natuurlijk ook met vakantie.’’

Op deze manier heeft Drechtstreek spelers van 15 of 16 jaar oud benaderd om te fluiten. De 53-Jarige scheidsrechter denkt dat het voor de jeugd belangrijk is om ook het scheidsrechtersvak te beoefen in het weekend.

‘’Tegenwoordig zit iedereen natuurlijk liever achter de PlayStation dan dat ze buiten zijn. Ik denk zeker voor de jeugd dat ze kunnen ervaren van leiding geven is. Je leert hier natuurlijk omgaan met mensen en reacties. Dus ik ben van mening dat dat soort jongelui die komen fluiten wat weerbaarder worden in de maatschappij.’’

Voor van Sintmaartensdijk is het belangrijkst om plezier te blijven houden en om de sporters ook hun plezier te laten beleven. Ook is hij van mening dat het tijdens een wedstrijd van beide kanten moet komen. ‘’Voor een wedstrijd begint zeg ik tegen de jongens: als er wat is praten we op een normale manier met elkaar. Schelden, vloeken en tieren heeft toch allemaal geen zin want ik win toch als scheidsrechter zijnde, plus het is zonde van je energie. Binnen de lijnen valt het voor 99% allemaal wel mee, maar vanaf de zijkant krijg je een hele hoop commotie.’’

Voorlopig wil van Sintmaartensdijk nog wel even blijven fluiten. Momenteel is hij bezig met de verenigings scheidsrechters cursus. Dit betekend dat hij komende jaren nog wel te vinden is op de velden. ‘’Ik moet ook wat blijven doen op de zaterdagmiddag, anders ga ik op de bank zitten en doe ik niks.’’

Leerdam Sport’55 JO-19 krijgt trainer met Ajax verleden

Vanaf het komend seizoen zal Omar Tahya als trainer van JO-19 voor de groep staan bij Leerdam Sport’55. Omar Tahya, geboren en getogen in Culemborg en daar nog steeds woonachtig, is een ervaren trainer met een verleden als profvoetballer op zowel het veldvoetbal als het zaalvoetbal.

“Ik ben begonnen bij een amateur club in Culemborg, CVV Vriendenschaar.
Daarna heb ik de overstap gemaakt naar Fortitudo (tegenwoordig Focus’07)”
Vanaf mijn 13de speelde ik in het 1ste elftal van Fortitudo, in die periode speelde ik ook voor het Nederlands Team, Selectie Midden-Nederland: vertelt Tahya. Mede hierdoor ben ik gescout door 3 clubs AFC Ajax , FC Utrecht en PSV. Bij alle drie de clubs mocht Omar stage lopen. Uiteindelijk heeft hij zelf een keuze moeten maken. “Voor mij was dat niet zo moeilijk, mijn droom was om bij het grote AFC Ajax te voetballen.”

AFC Ajax Amsterdam
Bij Ajax speelde ik onder andere met bekende spelers zoals ; Edgar Davids, Michael
Reiziger, Clarence Seedorf, Patrick Kluivert en nog vele andere spelers die ook bekend zijn
geworden in het betaald voetbal. Bij Ajax is de concurrentie strijd moordend, dus moet je
als voetballer alles op alles  zetten om daar te slagen. Met alleen talent kom je er niet, het  is ook een stuk mentaliteit (karakter) wat er bij komt kijken.
De opoffering voor mij was dat ik niet kon uitgaan met vrienden en geen vriendinnetje kon
hebben. Dag in dag uit was ik bezig met voetbal. Of het nou op het pleintje of bij
voetbalvereniging was, ik was er altijd mee bezig. Bij Ajax B1, A2, A1, Ajax beloften en Ajax
2, heb ik 11 seizoenen gevoetbald, waarvan de laatste 2 seizoenen bij de AFC Ajax  amateurs.

Verder…
Toen ik de kans gekreeg om bij Go Ahead Eagels 1, in Deventer, te gaan voetballen, heb ik die overstap in het seizoen ‘96/‘97 gemaakt.
Daarna ben ik gaan voetballen bij een amateur club UVV in Utrecht en heb ik stage gelopen bij FC Utrecht.

Zaalvoetbal
Vervolgens heb ik mijn voetbal carrière een andere wending gegeven, door op het hoogste niveau te gaan zaalvoetballen. Mijn zaalvoetbal carrière ben ik begonnen bij FC Formido in Vianen (1 seizoen).
Daarna heb ik de overstap gemaakt naar FC Kawin in Leerdam. Bij FC Kawin had ik een hele leuke en leerzame tijd meegemaakt (2 seizoenen). Doordat ik ook voor het Molukse zaalvoetbalteam uitkwam werd ik al snel ontdekt door één van de beste Molukse zaalvoetballers, Hanky Leatemia. Hij speelde voor Bunga Melati, Eredivisie zaalvoetbal club in Tilburg. De overstap van FC Kawin naar Bunga Melati was in het begin even wennen. Het spel ging 10 keer sneller! Voor Bunga Melati heb ik 5 seizoenen gespeeld.
Tijdens mijn verblijf bij Bunga Melati was ik geselecteerd voor het nationale Nederlands zaalvoetbalteam (10 interlands). Daar heb ik veel geleerd en ook bij Bunga Melati was dat het geval. Ik ben toen ook weer benaderd door Fortitudo (Focus’07) om daar weer op het veld te gaan voetballen, dat heb ik 1 seizoen gedaan. Daarna naar TEC te Tiel (1 seizoen), maar heb daar niet kunnen spelen i.v.m. een blessure. Langzamerhand ben ik mijn voetbal carrière gaan afbouwen. Waar ik als kleine jongetje begonnen ben met voetballen heb ik ook mijn voetbal carrière afgesloten, bij CVV Vriendenschaar.

Trainer
Als trainer ben ik begonnen bij CVV Vriendenschaar Jeugd trainer en Techniek trainer.
Daarna heb ik de overstap gemaakt naar Focus’07 om daar Jeugd trainer te worden van JO-19.

Simon Tahamata Soccer Academy
In 2017 heb ik gesolliciteerd bij de “Simon Tahamata Soccer Academy”, daar ben ik toen aangenomen en sindsdien train ik met een levende voetbal legende.., want dat is (oom) Simon Tahamata. Bij Simon Tahamata leer ik de fijne kneepjes van het trainersvak, ik voel mij dan ook bevoorrecht om met Simon Tahamata te mogensamenwerken. En natuurlijk mijn andere trainer collega’s waarmee ik  veel plezier mee beleef, iedere training weer. Maar de serieuze momenten hebben wij ook onder elkaar.

Leerdam Sport’55
Ik heb nu de kans gekregen om mijn ervaring te delen in de visie van Leerdam Sport’55. Ik heb Leerdam Sport’55 gevolgd via Social media, totdat ik Yoni Sahertian tegen kwam bij het Molukse Team (ex-Molukse profvoetballers), waar hij ook met ons meespeelde. Daarna heeft Paulo Lopulalan mij benaderd. En dat is ook geen onbekende van mij. We hebben een open gesprek over de visie van de club Leerdam Sport’55 gehad. Meteen raakte ik enthousiast, vooral om Leerdam Sport’55 naar een hogere niveau te brengen. Mijn ambitie is om de JO-19 te laten meedraaien in de bovenste plaatsen in hun klasse. Zo niet voor de kampioenschap!
Wat de jeugd van mij kan verwachten als trainer? Ik denk heel veel, want ik zal al mijn kennis, die ik zelf als voetballer heb opgedaan, over brengen aan de jeugd. Er zullen verschillende oefenstoffen worden gegeven, waaronder techniek training, spel inzicht en natuurlijk conditie training. Hiermee denk ik zeker dat ik bij Leerdam Sport’55 een steentje kan bijdragen aan de groei en ontwikkeling van de club. Wat ik als tip kan meegeven aan de Jeugd van Leerdam Sport’55? Of je nou profvoetballer wilt worden of een beroemde zanger, blijf altijd jezelf en volg je droom. Ik heb in ieder geval zin om aan de slag te gaan bij Leerdam Sport’55!

 

Omar Tahya

In gesprek met: Jan-Willem Bozuwa

Jan-Willem Bozuwa is de voorzitter van SV Oranje Wit uit Dordrecht. in het dagelijks leven is hij  naast voorzitter van Oranje Wit, directeur & eigenaar van Ten Raede Groep uit Dordrecht. Bozuwa heeft drie kinderen, waarvan er twee lid zijn bij de club.

Bozuwa is al sinds zijn vijfde lid van SV Oranje Wit en heeft in alle selectieteams gezeten tot de JO19-1 en daarna nog tot zijn 38e in vriendenteams tot het fysiek niet meer ging. ‘Ik ben sinds 4 jaar voorzitter van Oranje Wit.’ Jan-Willem Bozuwa heeft heel wat wedstrijden gespeeld, waarvan een hoop mooie wedstrijden in zijn ogen. Wat vroeger altijd als leuk werd bevonden was de stem van Dordt bokaal waar teams uit Dordrecht en in de buurt van Dordrecht strijden voor de bokaal. ‘Wat vroeger een hoogtepunt voor mij was waren de stem van Dordt bokaal wedstrijden, die vond ik erg leuk. Oranje Wit doet dit jaar zelfs met twee teams mee.’

De opa van Jan-Willem Bozuwa is een van de oprichters van de club. Bozuwa treedt in de voetsporen van zijn vader, die ook acht jaar voorzitter is geweest van Oranje Wit. Een aantal jaar geleden was hem al gevraagd om voorzitter te worden, maar hij vond zichzelf nog jong en voetbalde toen zelf nog te graag. Tevens is hij nog jeugdtrainer geweest bij de club.

Als voorzitter van de club houdt Bozuwa zich vooral bezig met zaken op de club en voor de club, tevens kijkt hij ook graag naar het eerste. ‘Veel praten, veel vergaderen en veel dingen regelen. We willen de club financieel gezond houden en verder proberen we onze visie tot uitwerking te brengen.’ ‘We richten ons op alle verschillende categorieën die we bij de club hebben, ze zijn allemaal net zo belangrijk’, geeft de voorzitter aan. Ook vindt hij het belangrijkst dat alles blijft draaien met de vrijwilligers en dat er genoeg vrijwilligers zijn.

Over de kansen van Oranje Wit om de nacompetitie te behalen, had Bozuwa het volgende te zeggen: ‘Door de overwinning tegen Nieuwenhoorn van afgelopen zaterdag zijn we bij winst aankomende zaterdag tegenover SHO periodekampioen en zullen we nacompetitie gaan spelen.’

SV Oranje Wit zal nu de aankomende wedstrijd tegen SHO moeten winnen om de kans op nacompetitie levend te houden. ‘De laatste wedstrijd gaan ze winnen ondanks dat ze veel geblesseerden en geschorsten hebben. De laatste wedstrijd tegen SHO, volle bak, lekker weer die moeten we gaan winnen.’

 

In gesprek met: Jan-Willem Bozuwa

Jan-Willem Bozuwa is de voorzitter van SV Oranje Wit uit Dordrecht. in het dagelijks leven is hij  naast voorzitter van Oranje Wit, directeur & eigenaar van Ten Raede Groep uit Dordrecht. Bozuwa heeft drie kinderen, waarvan er twee lid zijn bij de club.

Bozuwa is al sinds zijn vijfde lid van SV Oranje Wit en heeft in alle selectieteams gezeten tot de JO19-1 en daarna nog tot zijn 38e in vriendenteams tot het fysiek niet meer ging. ‘Ik ben sinds 4 jaar voorzitter van Oranje Wit.’ Jan-Willem Bozuwa heeft heel wat wedstrijden gespeeld, waarvan een hoop mooie wedstrijden in zijn ogen. Wat vroeger altijd als leuk werd bevonden was de stem van Dordt bokaal waar teams uit Dordrecht en in de buurt van Dordrecht strijden voor de bokaal. ‘Wat vroeger een hoogtepunt voor mij was waren de stem van Dordt bokaal wedstrijden, die vond ik erg leuk. Oranje Wit doet dit jaar zelfs met twee teams mee.’

De opa van Jan-Willem Bozuwa is een van de oprichters van de club. Bozuwa treedt in de voetsporen van zijn vader, die ook acht jaar voorzitter is geweest van Oranje Wit. Een aantal jaar geleden was hem al gevraagd om voorzitter te worden, maar hij vond zichzelf nog jong en voetbalde toen zelf nog te graag. Tevens is hij nog jeugdtrainer geweest bij de club.

Als voorzitter van de club houdt Bozuwa zich vooral bezig met zaken op de club en voor de club, tevens kijkt hij ook graag naar het eerste. ‘Veel praten, veel vergaderen en veel dingen regelen. We willen de club financieel gezond houden en verder proberen we onze visie tot uitwerking te brengen.’ ‘We richten ons op alle verschillende categorieën die we bij de club hebben, ze zijn allemaal net zo belangrijk’, geeft de voorzitter aan. Ook vindt hij het belangrijkst dat alles blijft draaien met de vrijwilligers en dat er genoeg vrijwilligers zijn.

Over de kansen van Oranje Wit om de nacompetitie te behalen, had Bozuwa het volgende te zeggen: ‘Door de overwinning tegen Nieuwenhoorn van afgelopen zaterdag zijn we bij winst aankomende zaterdag tegenover SHO periodekampioen en zullen we nacompetitie gaan spelen.’

SV Oranje Wit zal nu de aankomende wedstrijd tegen SHO moeten winnen om de kans op nacompetitie levend te houden. ‘De laatste wedstrijd gaan ze winnen ondanks dat ze veel geblesseerden en geschorsten hebben. De laatste wedstrijd tegen SHO, volle bak, lekker weer die moeten we gaan winnen.’

 

VV Rockanje JO17-2 maakt het zich lastig in streekderby

Het venijn in onze competitie zit hem in de staart. Na de zware wedstrijd tegen DBGC kwam het, met 1 punt minder dan wij, net onder ons geklasseerde Nieuwenhoorn bij ons op bezoek voor de altijd beladen streekderby Rockanje-Nieuwhoorn. 

Na weken achter elkaar alleen op echt gras gevoetbald te hebben mochten we vandaag weer eens op het mooiste veld van de regio voetballen, veld 1 het hoofdveld van sportpark Drenkeling. De affiche was goed gelezen, er stond aardig wat publiek langs de lijn bij deze streekderby. Er stond dus echt wat op het spel vandaag.Al met al genoeg redenen om vandaag eens lekker de beuk er in de gooien en volgas te geven tegen deze tegenstander. Maar een blik uit het raam van de kleedkamer op het veld waar de tegenstander aan het warmlopen was en we waren gerustgesteld. “Het moet kunnen” hoorde ik iemand zeggen….

Doordat de kleedkamers bezet waren stonden beide teams vrij laat op het veld en deden we een korte warming-up. Toen we zagen dat onze tegenstander op het doel af ging werken besloten we in te grijpen. Dat doen ze straks maar op ons doel. Het was ondertussen immers twee minuten voor half drie en om half drie moest de wedstrijd beginnen. Hiervoor werden we hard gestraft, logisch want onze tegenstander was al langer aan de warming-up bezig dan wij.

Nieuwenhoorn kwam namelijk om een plekje te stijgen op de ranglijst en besefte dat het daarvoor alles zou moeten geven. Ze hadden daarvoor de truukendoos open getrokken. Eind mei durfden ze hun spits nog April te noemen maar deze behendige speler had de pech dat Bas tegenover hem stond. Bas laat zich namelijk NOOIT foppen en schakelde de Nieuwenhoorn spits moeiteloos uit. Toen de spits het had gehad met Bas verkaste hij nog even naar de andere kant maar ook tegenover de altijd met zijn hart voetballende Mike had deze jongen geen schijn van kans. Ook had onze tegenstander een keeper opgesteld die als hij op Timo zijn rug zou klimmen nog niet bij de lat zou kunnen. Dat deze kleine man een zeer goede keeper was en ook nog eens razendsnel zou Nieuwenhoorn vandaag veel tegendoelpunten besparen. Dat konden wij door het raam van de kleedkamer niet vermoeden!

Wat we ook niet vermoedden maar wel hadden moeten voorkomen was dat Nieuwenhoorn binnen tien minuten op een 0-2 voorsprong zou komen. Het affiche, hoofdveld en publiek en korte warming-up hadden er dus niet voor gezorgd dat we scherp begonnen. Toch wisten eigenlijk na de eerste 5 min al grip op de wedstrijd te krijgen en was de 0-2 dan ook pas de echte domper. Een doelpunt tegen in de beginfase hebben we tenslotte al zo vaak gehad… We namen nu de wedstrijd in handen en verrasten onze tegenstander regelmatig maar zelfs als we de bal vlak voor het doel kregen bleef het lastig om hem er in te schieten. Er naast of over dat was geen probleem, dat konden we een meter voor het doel zelfs nog. Hoeveel pech kun je hebben??? Het mooie van pech is dat wij ons er niet door uit het veld laten slaan, sterker nog we gooien er alleen maar meer strijd in en op het moment dat onze tegenstander dan al denkt in balbezit te kunnen komen hebben wij Thom die zich op inzet uit een kansloze positie langs diverse tegenstanders wurmt en dan vervolgens ook nog eens beseft dat de bal niet hoog maar laag tussen de palen moet. Zo ontstond ongeveer de 1-2. Lang genoten we niet van de aansluitingstreffer want in de 35e minuut maakte Nieuwenhoorn de 1-3. Nick stopte de inzet van de doorgebrokenspeler eerst nog maar had de pech dat de bal via de kluts toch achter hem in het doel belandde.

In de rust waren we het met elkaar eens, we hoefden hier niet te verliezen. Nu was het onze beurt om de truukendoos open te trekken. We wisselden onze aanvoerder. Nieuwenhoorn was hem nog aan het zoeken en wij waren reeds gevaarlijk voor het doel. Helaas wist onze kleine grote voetballer (die eigenlijk al helemaal niet meer zo klein is maar waarschijnlijk nooit meer van deze titel afkomt) hem er niet in te schieten. Zijn inzet was keurig in het hoekje, niets op aan te merken alleen had in de rust iemand de paal tien centimeter naar rechts verplaatst. Dit was, ondanks de tegenslag van het niet scoren, het moment waarop Rockanje besefte dat het echt nog mogelijk was.
Rockanje deed er nog een schepje bovenop en speelde bij vlagen leuk combinatie voetbal, iedere snelle aanval leverde gevaar op en uiteindelijk kon Niek dan toch zijn zo verdiende (hij speelde een prima wedstrijd) treffer op het wedstrijdformulier laten bijschrijven. Maar nam voor de zekerheid ook de bal nog even mee naar de middenstip om zo wat tijd te besparen. Kijk das nou een echte voetballer!

Doordat we de tegenstander constant onder druk hielden was het lastig uitverdedigen voor Nieuwenhoorn. Als de wedstrijd dan naar het einde loopt en de krachten van onze tegenstander afnemen slaan we natuurlijk toe. Uit een rommelige situatie waarin N de bal maar niet weg kreeg besloot Tom Rademaker om het de tegenstander er nog maar eens in te wrijven dat ze een te kleine keeper opgesteld hadden. Hij schoot de bal van een meter of 5 over de keeper in het dak van het doel. Prima goal Tom!

3-3 hmmmm als je met 1-3 achter hebt gestaan in de rust is dat opzich een mooi resultaat natuurlijk. Maar Rockanje wilde meer, we waren immers bijna de hele wedstrijd de betere ploeg en ook conditioneel waren we niet de mindere. Kjell ging nog maar eens even voorin lopen. Hij had een groot gedeelte van de wedstrijd samen met de middenvelders Youri en Berry en verdediger Daan het centrum keurig dicht gehouden maar moest ook zijn aanvallende energie nog even kwijt natuurlijk. Pepijn had een tikkie gehad en omdat hij zijn tweede wedstrijd speelde werd hij uit voorzorg gewisseld. Timo was leeg en zijn schoen had ook honger dus ook hij werd gewisseld.
Nieuwenhoorn probeerde nog wel met countervoetbal de winnende te scoren maar dat brak ze uiteindelijk wel op. Na een afgeslagen aanval kwam de bal bij Bas terecht die de bal bij Kjell bezorgde. Kjell had al lang gezien dat op rechts de ruimte lag en legde de bal perfect voor Thom klaar, die hoefde alleen nog maar alles er uit de persen om de tegenstander voor te blijven… en hem dan nog achter de keeper te schieten natuurlijk. Mooie aanval mannen die ook nog eens de heerlijk eindstand van 4-3 op het (niet werkende) scorebord zette.

Mannen een prima teamprestatie! Het publiek heeft een leuke wedstrijd gezien, reclame voor het jeugdvoetbal mogen we het gerust noemen! De spelers van vandaag: Nick, Mike, Daan, Kjell, Kevin, Bas, Thom, Youri, Berry, Niek, Pepijn, Timo en Tom. Maar ook onze geblesseerde Jur die zijn team kwam supporten leverde hiermee zeker een bijdrage aan de overwinning en wat te denken van Thymo die als het kan de vlag hanteert en zo ook zijn steentje bijgedragen heeft aan deze wedstrijd.

We bedanken verder onze scheidsrechter de heer Wolfgang Paardekooper en natuurlijk de vrijwilligers die er weer voor zorgden dat ons drankje in de rust weer klaar stond!

Peursum Dames 1 bekroond fantastisch seizoen met Kampioenschap

De dames van Peursum hebben het geflikt. Het kampioenschap werd in Ophemert behaald.

De dames vertrokken zaterdag rond 12:30 met de bus richting Ophemert. Om 14:00 trapte de dames af. In een openingsfase nam Peursum al snel het initiatief en in de 7e minuut volgde de 1e goal. Een heerlijk voorzet van Anouk kwam terecht bij Heleen. Heleen kopte de bal richting de verre hoek waar hij heerlijk in de bovenhoek binnen plofte 0-1. Binnen het kwartier de 0-2. Heleen stuurt een x aantal dames van Ophemert het bos in en legt de bal terug op Gelinda die hem letterlijk binnen frommelt. Zonder problemen haalt Peursum de rust 0-2.

Na rust blijft Peursum heer en meester. Gelinda maakte na 57 minuten aan alle onzekerheid een einde. Na een steekpass gaat ze samen met de keepster na de bal Gelinda is eerder maar staat vast tussen wat verdedigers de keepster rent terug naar haar doel maar ziet Gelinda de bal van een meter of 30 over haar heen schieten 0-3. Corinda ingevallen in de 70e minuut wordt een minuut later gelanceerd en troeft iedereen af. Ze gaat richting de keepster en schuift de bal binnen 0-4.

Bij deze stand een mooie wissel. PEURSUM maakt een erehaag voor Jessica Hagenaar die met voetbal zwangerschapsverlof gaat. Hagenaar is namelijk al bijna 16 weken zwanger en stond al die weken gewoon haar mannetje.

Ook Tessa Disco komt in het veld. Ook zij staat er koud in en scoort snel. Na een heerlijke aanval wordt de bal op Tessa gespeeld die de bal op randje 16 in de stuit op haar slof neemt. Ze volleerd de bal in de rechter onderhoek 0-5. Daarna wordt er ook een grensrechter wissel gedaan. Arie de Bruin jaren grensrechter geweest van de vrouwen 1 nam officieel afscheid en vlagde de laatste 10 minuten. 1 minuut voor tijd werden ook alle geblesseerde speelsters in het veld gebracht met in het bijzonder Aandacht voor Roxenne die na 7 maanden revalidatie in het veld kwam.

Na 90 minuten barstte het feest los. Onder Leiding van Cees van Vianen mochten oud leidster Sija Kersbergen en Arie de Bruin de medailles, kampioenshirts en schaal uitreiken.

Bij terug komst op Giessenburg werden de dames onthaalt met Vuurwerk en muziek mede mogelijk gemaakt door onder andere Rick, Ruben en Marcel en Cees.

Er volgde een rondrit in een trailer door Giessenburg waarna er nog lang werd doorgefeest. In de kantine nog een kleine verrassing voor de dames van Peursum. Roxenne Brood had een kaart bij zich die kwam van PSV Eindhoven waarin het de selectie feliciteerde met het behaalde kampioenschap wat volgde was dat iedereen een mooie PSV shirt kreeg als cadeau. Bedankt PSV EINDHOVEN voor de shirts

Peursum dames 1 en technische staf wil alle supporters bedanken die aanwezig waren in Ophemert. Ruim 160 man hadden de moeite genomen om ons te steunen. SnelleVliet bedankt voor het verzorgen van de Busreis.

We willen de jeugdteams bedanken met in het bijzonder de MO13 die druk in de weer waren geweest met spandoeken. Uiteraard VV Peursum bedankt voor alle mogelijkheden en alle overige sponsoren die meegewerkt hebben aan deze fantastische dag ( jullie worden later nogmaals bedankt in een los bericht ). Uiteraard mag onze Hoofdsponsor STOUT niet ontbreken. Zij zorgde ervoor dat de dames er met nieuwe spullen weer piekfijn voor de dag konden komen.

En Cees van Vianen bedankt voor je inzet zonder jou was dit feest nooit zo groot geworden.

Namens de familie van der Aa heeft de selectie ook nog een BBQ aangeboden gekregen wat zeer goed is ontvangen door de dames en staf. Bedankt daarvoor en we gaan snel een datum plannen.

Iedereen bedankt voor alles. Voor de dames volgen nu nog 2 thuiswedstrijden waar het uiteraard gewoon probeert haar sportieve plicht te doen.

Volgende week spelen de kampioenen thuis tegen de dames van Well.

Tot volgende week.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.