Pagina 1396 – VoetbalJournaal

Kleedkamerhumor én prestaties bij Wadenoijen 4

vv Wadenoyen

-

27 juli 2018

Kleedkamerhumor én prestaties bij Wadenoijen 4

Het vierde team van voetbalvereniging Wadenoijen is berucht en beroemd. Waar de spelers in het verleden nog vochten om wie het honderdste tegendoelpunt mocht maken, draaien ze nu aardig mee in de reserve zesde klasse. “Gezelligheid staat bovenaan, dan komen de prestaties vanzelf.”

Als coach van het vierde en tevens laagste seniorenteam van Wadenoijen kan Jaco van Utrecht (45) af en toe zijn lol niet op. “In het begin hadden we een speler die vanaf de aftrap opeens naar ons doel liep en de bal erin schoot. Bleek dat we op 99 tegendoelpunten stonden en hij per se de honderdste wilde maken. En toen was het seizoen nog niet voorbij hè!” Inmiddels gaat het met het niveau beter. De voetbalvereniging doet niet onder voor de betere ploegen in de zesde klasse, dankzij wat aanwas van spelers die daadwerkelijk goed kunnen voetballen en daarmee het niveau van het team omhoog trekken.

De serieuze trainingen van Nick Bouwhuis (34) helpen daar ook aan mee. Hij heeft zijn trainerspapieren en ervaring in een eerste elftal. Hij traint het vierde team op donderdagavond. Tegelijkertijd speelt hij zelf nog mee. “In het begin had ik er wel moeite mee dat jongens na een 5-0-nederlaag met een lach van het veld stapten, maar nadat ik die knop had omgezet ging het alleen maar beter. Inmiddels spelen er meer jongens die op niveau gevoetbald hebben mee.” De opkomst bij de trainingen op donderdag is verbazingwekkend hoog. “We staan altijd wel met een man of twaalf, vaak zijn dat er meer dan bij de selectie.”

Maar de kleedkamerhumor blijft natuurlijk bestaan. Zo hebben ploeggenoten Pieter en Jan een weddenschap afgesloten. Pieter laat een tatoeage van het aantal doelpunten dat Jan dit seizoen gescoord heeft op zijn achterwerk zetten, als Jan topscorer wordt. Lukt dat niet, dan moet Jan de initialen van Pieter op zijn kont laten tatoeëren. “En het broertje van Jan, Job, staat maar één doelpunt achter hem op de ranglijst. Dat wordt dus nog heel spannend. Straks moet Jan door zijn broertje een tatoeage laten zetten, haha.”

Ook buiten de voetbal gaat de spelersgroep met elkaar om. Het gros van de teamleden is tussen de 25 en 35 jaar, dus zijn er regelmatig bruiloften te vieren. Het laatste cadeau dat de spelersgroep gaf? Nick: “Dat was aan Leon, die kreeg een emmer waarin 300 euro zat, maar dan in 1, 2 en 5 centjes. Dat ding was dus loeizwaar. Daarnaast bestelt hij altijd frikandellen speciaal voor ons in de kantine, daar hebben we ook een exemplaar van in die emmer gestopt. Alleen maakte hij die de volgende dag pas open. Dat stonk natuurlijk enorm!”

Bouwhuis en Van Utrecht genieten van de gezelligheid binnen het team, dat bestaat uit jongens die vanuit de hele regio komen. En Van Utrecht heeft gelijk gekregen: “Ik zei: ‘Als het gezellig is, komen de prestaties vanzelf.’ Dat blijkt dit seizoen wel!”

Fitte Kamerling wil nog een keer pieken

VoetbalJournaal

-

27 juli 2018

0

Nick Kamerling voetbalt weer volop bij Papendrecht. Halverwege dit seizoen was dat wel anders. De 27-jarige verdediger werd plotseling opgeschrikt door hartklachten. Onderzoek in het ziekenhuis bracht al snel een ‘onschuldige’ oorzaak aan het licht: hij maakte zich te druk.

PAPENDRECHT – Nick Kamerling heeft een rijtje met opmerkelijke blessures achter zijn naam staan. De verdediger die al jarenlang uitkomt in de hoofdmacht van Papendrecht kreeg in zijn sportieve loopbaan te maken met kwalen die niet bepaald alledaags zijn voor een voetballer. Zo was hij al eens uitgeschakeld door een hersenschudding en schoot ook zijn elleboog al eens uit de kom.

Dit seizoen voegde hij daar hartklachten aan toe. ,,Het was even spannend, het werd mij afgeraden om te voetballen totdat de onderzoeken waren afgerond’’, blikt Kamerling terug. Uiteindelijk kreeg hij groen licht om toch weer de groene mat te betreden. Op doktersadvies doet hij het in het dagelijks leven wel iets rustiger aan. ,,De oorzaak was namelijk dat ik het een beetje te druk had. Dat zou ook goed kunnen, want heb een druk leventje. Ik ben ambitieus in werk en voetbal en geef soms misschien iets teveel van mijzelf. En als ik op vakantie ga, wil ik het liefste alles zien.’’

Rustiger aandoen gaat Kamerling ondanks zijn levenswijze goed af. ,,De mensen om mij heen accepteren het ook wel. Het gaat tenslotte wel om je gezondheid.’’ Vrezen voor zijn voetballoopbaan deed Kamerling eigenlijk niet. ,,Op het moment dat de uitslag bekend was, was duidelijk dat ik door kon gaan. Ik ben nu 27 jaar en heb hopelijk nog wel een paar jaar te gaan. Men zegt dat je op je 27^ste, à 28^stejaar op je top bent. Mijn doel voor de komende jaren is om er voor mijzelf en voor Papendrecht het maximale uit te halen. Ik wil nog een keertje pieken. Dit seizoen valt tegen, we kunnen veel beter. Des Papendrechts begonnen we goed, met twaalf punten uit de eerste vier wedstrijden. In alle wedstrijden daarna hebben we dat puntenaantal maar net overtroffen. We kunnen echt beter.

Al doen we het al wel beter dan vorig seizoen, toen we in de nacompetitie om handhaving moesten spelen’’, vertelt Kamerling. ,,Ik hoop echt nog op betere tijden, zodat ik nog een kampioenschap kan meemaken. Dat zou het voor mij echt af maken. Ooit ben ik begonnen in de selectie toen we in de vierde klasse speelden en daarna maakten we een opmars. De laatste jaren zie je dat er steeds net geen goede klik is tussen onze spelersgroep en de trainer. Er heerst ook een bepaalde vrijblijvendheid in de groep. Aan de ene kant niet gek, want de club betaalt niet en je kunt mensen dan niet verplichten. Maar tegenover elkaar zijn we het moreel wel verplicht. Met de trainer die volgend seizoen komt (Johan Sturrus, red.) heb ik al een paar keer gesproken en we hadden een goede klik. Volgens mij past hij perfect bij onze groep, zowel in strategisch als sociaal opzicht. Ik kijk ernaar uit.’’

BSC JO15-2 stijgt boven zichzelf uit

rkvv BSC

-

26 juli 2018

0

Bram van Putten, zijn team en voetbalvereniging BSC verbaasden vriend en vijand tijdens het afgelopen seizoen. Het doel vooraf was duidelijk: meer punten halen dan voor de winterstop (5) en dat werd na 2 wedstrijden al behaald. Het zou uiteindelijk de opmaat worden voor een prachtig seizoen!

Begin januari was daar opeens de onverwachte trainerswissel. Na 2 jaar vol inzet besloot Calvin van Crugten afscheid te nemen als trainer van BSC JO15-2. Na een wekenlange zoektocht kwam BSC uiteindelijk terecht bij Bram van Putten. Bram van Putten is geen onbekende bij BSC. Hij heeft er zijn hele leven al gevoetbald maar de aanstelling van van Putten kwam voor de meeste spelers en ouders als een verrassing aangezien hij pas 18 jaar is.

Bram van Putten na zijn aanstelling: ik ben enorm blij en trots dat ik van BSC de kans krijg om deze geweldige mooie uitdaging aan te gaan. Ik denk dat een jonge trainer een positieve invloed op een spelersgroep kan hebben en ik ben er van overtuigd dat we er alles aan gaan doen om het maximale uit de selectie te halen.

Na een aantal oefenwedstrijden te hebben gespeeld begon op woensdag 23 februari het echte werk voor van Putten en de zijnen. Na een 2-3 overwinning op De Schutters volgde een 1-3 overwinning in en tegen de Fendert. Het zou de opmaat worden van een prachtig seizoen. Half mei stond het team van Bram van Putten er uitstekend voor. Uit de eerste 7 wedstrijden werd het maximaal aantal punten gehaald (21).

Tijdens speelronde 8 kwam de eerste uitglijder van het team van van Putten. Zijn team ging verrassend onderuit tegen Unitas (2-1) Maar herstelde zich de week daarna knap. Met als hoogtepunt het binnenhalen van het kampioenschap. Op 26 mei 2018 werd concurrent en stadsgenoot Alliance met 2-0 geklopt.

Bram van Putten na het binnenhalen van het kampioenschap: dit kampioenschap is niet uit de lucht komen vallen hier hebben we week in week uit heel hard voor moeten werken. Het kampioenschap is een kers op de taart. We zijn het hele seizoen een geweldig collectief geweest. De samenwerking tussen BSC, de spelers, de trainer en de ouders is zeer nauw geweest en dat heeft ervoor gezorgd dat we dit toch eigenlijk wel onmogelijke hebben gepresteerd. Ik denk dat niemand dit voorafgaand aan het seizoen aan zag komen.

Ondanks de verrassende aanstelling van van Putten heeft hij dit seizoen bewezen (ondanks zijn jonge leeftijd) klaar te zijn om verder te groeien binnen het trainersvak. Het kampioenschap was een kroon op het werk. Wat was het een ongelooflijk en onvergetelijk seizoen! En wat een resultaat! Wat heeft BSCJO15-2, onder leiding van trainer Bram van Putten er voor geknokt! Een heel seizoen lang.

Daniël van de Beek stopt er nu echt mee

VoetbalJournaal

-

26 juli 2018

0

OVV-keeper Daniël van de Beek is nu echt bezig aan zijn laatste weken als actief voetballer. Na dit seizoen bergt hij definitief zijn keepershandschoenen op. Hij zwaait als 48-jarige af bij de Oostvoornse club, waar hij vorig seizoen al afscheid had genomen.

“Ik ben eigenlijk gestopt toen we zijn gepromoveerd van de tweede naar de eerste klasse op zondag”, vertelt hij. “Ik ben keeperstrainer geworden en ging nog wel mee als reservekeeper. Na vorig seizoen kreeg OVV echter een keepersprobleem. Er zou een jongen van Brielle komen, maar dat ging op het laatste moment niet door. Toen Rob me vroeg heb ik niet lang hoeven na te denken. Een jaartje meer of minder maakt ook niet uit.”

“We hebben een leuke groep, hoor”, benadrukt hij. “Maar ik merk aan mezelf wel dat ik het niet altijd even leuk meer vind om te gaan trainen. En dan vooral als het slecht weer is. Ik ga wel, want ik vind dat je er altijd moet zijn als je een teamsport bedrijft.”

Zijn medespelers noemen hem ‘pa’. “Qua leeftijd zou ik van de meeste jongens inderdaad de vader kunnen zijn. Ik heb toevallig twee dochters van 19 en 21 jaar. Ik zie mijn rol dit seizoen meer om de boel scherp te houden. Dat doe ik dan ook regelmatig.”

“Hij laat nog regelmatig van zich horen”, beaamt medespeler Yoeri Bak. “Als hij vindt dat we er met de pet naar gooien en eerlijk gezegd gebeurt dat wel eens, dan kan hij echt uit zijn vel springen.”

“Zelfs bij 5-0 en 6-0 heeft-ie dat”, zegt Pascal van Hulst. “Ik vind dat wel mooi, altijd het maximale eruit willen halen. Dat hoort bij hem. Daan verdient alleen maar respect. Hij doet het toch mooi, met zijn 48^ste in het eerste.”

“Ik denk wel eens: hou je mond toch”, reageert Van de Beek. “Gelukkig gebeurt het niet vaak, maar soms straalt de lamlendigheid er vanaf. Ik weet het wel, als je 4-0, 5-0 voorstaat, is het lastig jezelf te motiveren, maar ik vind dat je het niet kan maken zestig procent te geven als je honderd procent in je hebt.”

Van Hulst: “Daan is gewoon een fijne vent. Punt. Ik ben blij dat hij er volgend seizoen gewoon bij is.”Dan gaat Van de Beek opnieuw aan de slag als keeperstrainer. “Met drie keepers, er komt een jongen van Brielle en van OVV de keeper uit het tweede en de A1.”

‘De frisse wind bij de eerste selectie’

vv Wolfaartsdijk

-

26 juli 2018

0

Ook dit seizoen kreeg de eerste selectie van Wolfaartsdijk een frisse wind. Alleen werd het deze keer een grotere windvlaag. Vorig seizoen kwam er drie man door vanuit de jeugd. Dit keer was het drie keer zoveel. Met de komst van zoveel jeugd hebben we helaas ook afscheid genomen van een paar ‘vedettes’.

Met de komst van deze ‘frisse wind’ hopen we in de toekomst weer bovenin mee te gaan spelen in de vierde klasse. Dit zal natuurlijk wel tijd nodig hebben. We hebben als selectie een goede voorbereiding gehad. Twee zeges in de beker, maar helaas de beslissende wedstrijd verloren. We begonnen met goede hoop aan de competitie. De eerste paar wedstrijden waar niet sterk van onze kant. Dit was niet het Wolfaartsdijk wat het in de voorbereiding liet zien. We probeerde het weer op te pakken. Dit ging de ene wedstrijd beter dan de andere, maar toch ging het balletje wel goed rond. Er zijn wedstrijden geweest dat we de betere partij waren maar ons zelf niet beloond hebben. Je merkt dan ook de energie van de jonge jongens die erbij zijn gekomen. Maar je merkt ook dat er ervaring is verdwenen.

Vorig seizoen begonnen we na de winterstop met vijftien punten, dit jaar was het maar met acht. Hiervan baal je als team omdat je eigenlijk beter voetbal speelt als het jaar ervoor. Dit Wolfaartsdijk heeft gewoon moeite met doelpunten maken.
Voor veel jongens is het nog meer hun eerste seizoen in de senioren. Dit is een jaar waarin ze kunnen wennen aan het seniorenvoetbal. Iedereen onderschat vaak de stap van junioren naar de senioren. Het gaat gewoon wat sneller en is natuurlijk fysiek een grote stap. Volgend jaar weten ze allemaal wat ze kunnen verwachten en gaan we er alles aan doen om onze trouwe supporters te vermaken.

WOENSDAG 1 AUGUSTUS G-VOETBALTOERNOOI CBV

VoetbalJournaal

-

26 juli 2018

0

WOENSDAG 1 AUGUSTUS G-VOETBALTOERNOOI CBV

Woensdag 1 augustus aanstaande is het weer zover. Dan vindt voor de 26ste keer het Nationale G-Voetbaltoernooi plaats bij BVV Barendrecht op sportpark De Bongerd. Dit jaarlijks terugkerend toernooi wordt georganiseerd door Coaches Betaald Voetbal in samenwerking met de KNVB, BVV Barendrecht en Fonds Gehandicaptensport dat samen met de sponsors ING, PWC, PLUS en Voetbal International het evenement financieel ondersteunt.

Aan het toernooi nemen maar liefst 400 voetballers met een verstandelijke of lichamelijke beperking deel die allemaal in de échte tenues van clubs uit het betaald voetbal spelen en worden gecoacht door de trainer/ coaches van de profclubs. De clubs leveren ook een bijdrage, door belangeloos wedstrijdkleding beschikbaar te stellen. Daarnaast zijn ook de topscheidsrechters die wekelijks fluiten in de Eredivisie en Eerste Divisie present op dit voetbalfeest.

Sportiviteit, plezier, respect en gelijkwaardigheid staan hoog in het vaandel tijdens het G-voetbaltoernooi. Het toernooi is vrij toegankelijk dus een ieder, die wil komen kijken, is van harte welkom!

Het programmaboekje voor het G-voetbaltoernooi is hieronder te raadplegen.

Programmaboekje G-toernooi

‘Jammer dat we met Meto niet onze gestelde doelstellingen hebben behaald’

rkvv Meto

-

26 juli 2018

0

‘Jammer dat we met Meto niet onze gestelde doelstellingen hebben behaald’

HOOGERHEIDE – Vooraf wilde men bij v.v. Meto zo lang mogelijk meedoen om het kampioenschap of en periodetitel. Wisselvalligheid en onervarenheid waren er de oorzaak van dat beide doelstellingen dit seizoen niet zijn behaald, tot teleurstelling ook van Joey van Hooijdonk.

“Voetballend vind ik ons één van de betere teams in de vierde klasse, maar als het niet lukt bij ons zakken we soms ook ver weg, plek vier is daarom ook wel een terechte plek op dit moment. We moesten op het moment dat we het moeilijk hadden gewoon blijven voetballen maar dan gaan we toch vaak met lange ballen spelen waar onze kracht niet ligt, iedereen kan een fout maken of een keer balverlies lijden maar dan moet je de volgende keer weer die bal vragen en proberen te blijven voetballen en dit gebeurde te weinig. We moeten ook zorgen dat we de laatste wedstrijden winnen, zodat we nog een beetje goed gevoel over houden aan dit seizoen.”

Oudste
Van Hooijdonk is inmiddels dertig jaar en speelde in het verleden onder meer voor NAC Breda, SV Dosko en WVV’67. Nu speelt hij voor het derde seizoen terug in het eerste elftal en is er een van de oudere spelers binnen de selectie. “Ik ben zelfs de oudste met mijn dertig jaar, we hebben een paar spelers die achtentwintig zijn en het grootste gedeelte van de groep is tussen de negentien en drieëntwintig. Voor de toekomst zit het voorlopig wel goed, de meeste jonge spelers spelen al vanaf kleins af aan samen en zijn ook echte Meto-jongens, ik zie ze ook niet zo snel de club verlaten ondanks dat er voor sommige spelers wat interesse zal zijn”, aldus de Storingsengineer bij DataByte, een ICT-bedrijf in Steenbergen.

Met Meto komt hij dit seizoen uit in een vierde klasse waarvan de helft van de teams uit Zeeuws-Vlaanderen komt. In vergelijking met de Brabantse ploegen is het tegen de Zeeuws-Vlamingen een totaal andere manier van voetballen. Lastiger zegt Van Hooijdonk. “Het is zonder meer anders voetballen, we zijn wat verwend met het kunstgrasveld en thuis hebben we dan ook bijna al onze wedstrijden ruim gewonnen. Maar zodra we richting Zeeland gingen dan hadden we heel veel moeite. Met de slechte velden en konden we niet echt ons spelletje spelen dat we graag wilden. Verder staan ze er in Zeeland om bekend veel lange ballen te spelen en de duels aan te gaan. Wij hebben een vrij jong team en fysiek meestal niet zo sterk als de tegenstander, waardoor we het moeilijk krijgen als het voetballend niet lukt. En dat is in een aantal wedstrijden ook tot uiting gekomen in de resultaten.”

Omdraaien
Want waar Meto voor de winterstop nog volop meespeelde, daar kwam het na de winterstop in de problemen. “We komen bijna elke wedstrijd uit het niets achter, de eerste beste bal tussen de palen vliegt er op de één of andere manier altijd in. Sommige wedstrijden hebben we nog wel kunnen omdraaien, maar zeker tegen de Zeeuwse clubs kregen we dit niet voor elkaar. Heel jammer omdat je altijd moet terug knokken in de wedstrijd en meestal als we dan zo een tik krijgen dan een paar minuten later krijgen we weer een goal tegen. Ik kan hier geen verklaring voor geven. Alles begon na de winterstop een beetje tegen te zitten, waardoor we ontzettend veel onnodige punten hebben verloren.”

Persoonlijk kijkt Van Hooijdonk wel met een redelijk gevoel terug op zijn seizoen, mede ook gezien het feit dat hij regelmatig te kampen had met blessureleed. ‘Het is bijna vier jaar geleden, dat ik een volledig seizoen fit ben geweest. Daarbij heb ik redelijk wat assists gegeven en goals gemaakt. Maar ook ontzettend veel kansen gemist… En na de winterstop deelde ik mee in de malaise en heb ik zelf ook te veel mindere wedstrijden gespeeld, waar ik wel van baal. Zolang ik nog fit ben en voor mijn gevoel nog iets kan toevoegen bij het eerste, zal ik gewoon bij het eerste blijven voetballen mocht dit niet meer kunnen of lukken dan zal ik verder gaan voetballen in een lager elftal. Maar voorlopig voel ik me nog goed genoeg en denk ik van waarde te kunnen zijn om met mijn ervaring deze jonge groep te ondersteunen.

Van Hoek doet nog één seizoen mee: ‘Je moet me maandag eens op zien staan’

VoetbalJournaal

-

25 juli 2018

0

Van Hoek doet nog één seizoen mee: ‘Je moet me maandag eens op zien staan’

Rudy van Hoek en voetbalvereniging Gilze verbaasden vriend en vijand in het afgelopen seizoen. Het doel was meer punten halen dan in 2016-2017 en dat werd tien wedstrijden voor het einde al behaald. Het resultaat van een indrukwekkende jaargang is een vierde plek in de derde klasse B.

“Dit had ik nooit verwacht. Een paar oudere jongens zijn vertrokken en we hebben er wat jeugd bij gekregen, normaal moet je dan weer even wennen. Die jonge gasten hebben het echt uitstekend gedaan”, aldus Van Hoek, die met zijn 27 jaar een van de routiniers is binnen het team.

Spits Van Hoek was dit jaar ook weer belangrijk met veel doelpunten en zijn ervaring. Hij speelde in de jeugd al lange tijd in Gilze, het dorp waarin hij geboren en getogen is en nog steeds woont. Als tweedejaars B-junior werd hij gescout door NAC, waar hij vervolgens één seizoen het voetballen in een betaald voetbalorganisatie meemaakte. “Daar heb ik veel geleerd, het was echt een hele leuke tijd, maar ik koos uiteindelijk toch voor een vertrek. Ik had waarschijnlijk het profvoetbal niet gehaald en vond zes dagen per week trainen plus een wedstrijd spelen op zaterdag wel veel worden. In die tijd kreeg ik ook interesse voor het uitgaansleven.” Hij zat in een goede lichting bij de Bredanaars, met onder meer Nemanja Gudelj, Alex Schalk en Kenny van der Weg.

Van Hoek keerde terug naar Gilze, maar ook nu bleef hij niet lang: als 20-jarige speler van het eerste werd hij gescout door Baronie. “Weer een hartstikke leuke spelergroep en super gezellige tijd, maar ik begon ook net een eigen zaak. Dat viel niet meer te combineren met het voetballen op dat niveau.” En dus keerde Van Hoek weer terug naar zijn vertrouwde Gilze, waar hij sindsdien voetbalt en sponsor is.

2018-2019 wordt zijn laatste seizoen in de selectie. Het voetballen is moeilijk te combineren met zijn eigen bedrijf Van Hoek Hovenier. “Daarnaast heb ik op maandag en dinsdag steeds meer last van de zondag en dat komt tegenwoordig niet meer alleen door de drank: ook mijn spieren beginnen de ouderdom te voelen. Je moet me soms eens uit bed zien komen op een maandagochtend.”

Hij is van plan in een lager seniorenelftal met vrienden te gaan voetballen. Maar eerst richt Van Hoek zijn pijlen op komend seizoen. “Het kan een prachtig jaar worden, een periodetitel zou heel mooi zijn. Deze groep heeft echt veel potentie, zeker als je kijkt naar wat er nu in de A-jeugd zit en de stap naar het eerste kan maken. Het verlengen van het contract van onze trainer Jeremy Buchly is ook een gouden greep geweest.”

Verbinder van zaterdagteam Dubbeldam

VoetbalJournaal

-

25 juli 2018

0

De oudste en tevens langst dienende speler. Aanvoerder en verbinder. Mayhar Zarrinphaker is het bij het zaterdagteam van Dubbeldam allemaal. Sportief gaat het de ploeg voor de wind en de captain durft alvast hardop te dromen van een promotie en Dordtse derby’s die dan te verwachten zijn in de derde klasse.

DORDRECHT – Gevraagd naar zijn aanvoerder is trainer Paul van Oosten van Dubbeldam-zaterdag lovend. ,,Een ervaren jongen, maar vooral degene die die jongens allemaal bij elkaar houdt’’, laat Van Oosten los. Geconfronteerd met die woorden lacht Zarrinphaker. ,,Ik ben veruit de oudste van de ploeg, de volgende speler na mij is geloof ik vier jaar jonger. Ik speel nu veertien jaar in het eerste elftal. In die jaren heb ik heel wat meegemaakt’’, reageert hij. ,,Iedereen kon voor dit seizoen zien dat we een groep hebben met potentie. Dan vind ik het leuk om wat te lijmen, want als je succesvol wilt zijn is het belangrijk dat je het met elkaar doet. Als wisselspelers bij ons in het veld komen worden we zeker niet minder. Maar die nummers twaalf tot en met achttien bepalen wel of je uiteindelijk een prijs gaat pakken. Dan moet je dus zorgen dat die ook het plezier houden in voetbal.’’

Die taak is Zarrinphaker wel toevertrouwd, zo vertelt hij. ,,Daar groei je in, maar je voelt het ook wel aan.’’ De selectie bracht een weekend door in Boedapest. ,,Niet verkeerd voor de teambuilding natuurlijk’’, weet de aanvoerder. Maar ook dichter bij huis zorgt hij voor sfeer. ,,Een avondje uit eten met de groep, op zaterdag na de wedstrijd nog iets met elkaar drinken en als ik een feestje geef is iedereen welkom. En op de club wordt, door andere mensen, ook het een en ander georganiseerd. Dat is belangrijk. We willen met z’n allen graag goed voetballen, maar uiteindelijk spelen we toch op een bepaald recreatief niveau en dan is plezier hebben belangrijker.’’

Het plezier bij Dubbeldam wordt verhoogd door de goede sportieve prestaties. De ambities waren groot voorafgaand aan dit seizoen en vooralsnog wordt daar met de eerste periodetitel op zak aan voldaan. Zarrinphaker: ,,We hebben afgesproken dat we dit seizoen minimaal voor een periodetitel zouden gaan. Dat is gelukt, maar de titel is ook zeker mogelijk. Als we slimmer waren geweest, hadden we op dit moment al zes punten meer gehad. Na de winterstop verloren we bijvoorbeeld van ONI, terwijl we die ploeg 45 minuten van de mat speelden. We hebben de beste voorhoede van onze competitie. Dat zie je terug in de uitslagen, met overwinningen van 7-1, 8-1 en 5-1. Gelukkig lukt het om te scoren, want misschien hebben we dat doelsaldo nog wel nodig als de verschillen bovenin zo klein blijven. Hopelijk blijven we ook scoren, want om kampioen te worden moeten we wel eerst profiteren van de momenten dat de concurrentie het laat liggen. Waarom het dit seizoen zo goed gaat? De puzzelstukjes vallen op hun plek. We hebben een mooie mix van jonge spelers met veel talent en ervaren jongens.’’

Wanneer het sterke seizoen leidt tot promotie, is Zarrinphaker tevreden. In Zuid I treft het zaterdagteam van Dubbeldam dit seizoen veel ‘onbekende’ tegenstanders. In de derde klasse zouden veel meer derby’s op de rol staan en Zarrinphaker ziet dat wel zitten. ,,Dat is natuurlijk eigenlijk wel leuker. Beek Vooruit of Bergen, dat zijn tegenstanders waar wij niet veel mee hebben’’, bekent hij. ,,In het verleden speelde ik met Dubbeldam derby’s tegen OMC en EBOH. In die afdelingen speel je tegen clubs uit de omgeving van Zwijndrecht en Papendrecht. Mooie competities. Dat zou ik wel weer willen meemaken. Ja, dan is het eerst nodig om te promoveren.’’

Verbinder van zaterdagteam Dubbeldam

VoetbalJournaal

-

25 juli 2018

0

De oudste en tevens langst dienende speler. Aanvoerder en verbinder. Mayhar Zarrinphaker is het bij het zaterdagteam van Dubbeldam allemaal. Sportief gaat het de ploeg voor de wind en de captain durft alvast hardop te dromen van een promotie en Dordtse derby’s die dan te verwachten zijn in de derde klasse.

DORDRECHT – Gevraagd naar zijn aanvoerder is trainer Paul van Oosten van Dubbeldam-zaterdag lovend. ,,Een ervaren jongen, maar vooral degene die die jongens allemaal bij elkaar houdt’’, laat Van Oosten los. Geconfronteerd met die woorden lacht Zarrinphaker. ,,Ik ben veruit de oudste van de ploeg, de volgende speler na mij is geloof ik vier jaar jonger. Ik speel nu veertien jaar in het eerste elftal. In die jaren heb ik heel wat meegemaakt’’, reageert hij. ,,Iedereen kon voor dit seizoen zien dat we een groep hebben met potentie. Dan vind ik het leuk om wat te lijmen, want als je succesvol wilt zijn is het belangrijk dat je het met elkaar doet. Als wisselspelers bij ons in het veld komen worden we zeker niet minder. Maar die nummers twaalf tot en met achttien bepalen wel of je uiteindelijk een prijs gaat pakken. Dan moet je dus zorgen dat die ook het plezier houden in voetbal.’’

Die taak is Zarrinphaker wel toevertrouwd, zo vertelt hij. ,,Daar groei je in, maar je voelt het ook wel aan.’’ De selectie bracht een weekend door in Boedapest. ,,Niet verkeerd voor de teambuilding natuurlijk’’, weet de aanvoerder. Maar ook dichter bij huis zorgt hij voor sfeer. ,,Een avondje uit eten met de groep, op zaterdag na de wedstrijd nog iets met elkaar drinken en als ik een feestje geef is iedereen welkom. En op de club wordt, door andere mensen, ook het een en ander georganiseerd. Dat is belangrijk. We willen met z’n allen graag goed voetballen, maar uiteindelijk spelen we toch op een bepaald recreatief niveau en dan is plezier hebben belangrijker.’’

Het plezier bij Dubbeldam wordt verhoogd door de goede sportieve prestaties. De ambities waren groot voorafgaand aan dit seizoen en vooralsnog wordt daar met de eerste periodetitel op zak aan voldaan. Zarrinphaker: ,,We hebben afgesproken dat we dit seizoen minimaal voor een periodetitel zouden gaan. Dat is gelukt, maar de titel is ook zeker mogelijk. Als we slimmer waren geweest, hadden we op dit moment al zes punten meer gehad. Na de winterstop verloren we bijvoorbeeld van ONI, terwijl we die ploeg 45 minuten van de mat speelden. We hebben de beste voorhoede van onze competitie. Dat zie je terug in de uitslagen, met overwinningen van 7-1, 8-1 en 5-1. Gelukkig lukt het om te scoren, want misschien hebben we dat doelsaldo nog wel nodig als de verschillen bovenin zo klein blijven. Hopelijk blijven we ook scoren, want om kampioen te worden moeten we wel eerst profiteren van de momenten dat de concurrentie het laat liggen. Waarom het dit seizoen zo goed gaat? De puzzelstukjes vallen op hun plek. We hebben een mooie mix van jonge spelers met veel talent en ervaren jongens.’’

Wanneer het sterke seizoen leidt tot promotie, is Zarrinphaker tevreden. In Zuid I treft het zaterdagteam van Dubbeldam dit seizoen veel ‘onbekende’ tegenstanders. In de derde klasse zouden veel meer derby’s op de rol staan en Zarrinphaker ziet dat wel zitten. ,,Dat is natuurlijk eigenlijk wel leuker. Beek Vooruit of Bergen, dat zijn tegenstanders waar wij niet veel mee hebben’’, bekent hij. ,,In het verleden speelde ik met Dubbeldam derby’s tegen OMC en EBOH. In die afdelingen speel je tegen clubs uit de omgeving van Zwijndrecht en Papendrecht. Mooie competities. Dat zou ik wel weer willen meemaken. Ja, dan is het eerst nodig om te promoveren.’’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief