Home Blog Pagina 1376

S.V. Capelle haalt uit bij Asperen en wint met 0-11

1e helft

S.V. Capelle ging zaterdag op bezoek bij het Gelderse V.V. Asperen. De gastheren begonnen slordig aan de wedstrijd. Al in de eerste minuut kon Serhan Eyupoglu een slechte terugspeelbal onderscheppen en hieruit de 0-1 binnen schieten. Hier bleef het niet bij, want binnen een kwartier stond S.V. Capelle op 0-5 via doelpunten van achtereenvolgens Quinten van Caem, Onur Ulusan, Serhan Eyupoglu en Davey van Balkom. Halverwege de eerste helft schoot Onur Ulusan de ploeg via een prachtige vrije trap naar de 0-6. S.V. Capelle nam wat gas terug, maar was hierna ook wat minder zorgvuldig in de afwerking, zodat de 0-6 bleef staan tot de rust.

2e helft

Na de hervatting volgde als snel de 0-7: een mooie actie van Justin van Ark werd afgerond door Jurgen van Selst. In de 64e minuut volgde de 0-8: Onur Ulusan legde breed op Serhan Eyupoglu, die beheerst afrondde. Dit gebeurde ook tien minuten later en dus 0-9. Vijf minuten voor tijd een overtreding van Asperen binnen de eigen 16 meter. Dit betekende dat Asperen met 10 man verder moest i.v.m. 2x geel en een penalty voor Capelle. Serhan Eyupoglu benutte deze: 0-10. Onur Ulusan zorgde voor het slotakkoord en zette de 0-11 op het scorebord. Asperen verdedigde deze middag zeer matig, terwijl S.V. Capelle goed combineerde en optimaal gebruik maakte van de aanwezige ruimte.

Record

De 0-11 betekende de grootste overwinning ooit voor de club in competitieverband. Mooi voor de statistieken, maar de volgende wedstrijden zijn belangrijker dan deze overwinning. Zaterdag voetbalt S.V. Capelle weer tegen een tegenstander uit Gelderland: deze keer komt Haaften op bezoek. Om 14.30 uur wordt afgetrapt op het Mandemakers Sportpark van S.V. Capelle. Daar kan S.V. de ploeg in ieder geval wel met het volste vertrouwen naar toe. Het beloofd alleen wel een andere wedstrijd te worden.

foto’s: MW fotografie

tekst: S.V. Capelle

 

Groen-Wit verliest thuiswedstrijd van Gilze

Zondag stond er een thuiswedstrijd voor Groen-Wit op het programma tegen Gilze. De tweede wedstrijd van het seizoen werd voor Groen-Wit een telleurstelling, want er werd verloren. Gilze was met 1-3 te sterk voor de ploeg van Martijn van Galen.

Nadat de eerste thuiswedstrijd nog met 5-2 werd gewonnen door de groen-witten is de ploeg met twee nederlagen op rij bezig aan een matige start van de competitie, en dat terwijl de ploeg een goede voorbereiding kende. De wedstrijd tegen UVV’40 werd een moeizame wedstrijd door een sterk georganiseerd collectief, en ook tegen Gilze was dit het geval. Na een moeizame eerste helft, stond Groen-Wit al met 0-2 achter. De ploeg had moeite met het defensieve spel, waar moeilijk doorheen te spelen was. Na de rust scoorde Tijn van Galen nog de 1-2, maar nadat de 1-3 werd gescoord was de wedstrijd wel gespeeld.

Groen-Wit zal iets moeten bedenken op het solide blok van de tegenstander, wat dit zal niet de enige wedstrijd zijn waar de tegenstander zo gaat spelen. De ploeg weet nog niet door een defensief blok heen te spelen, en wordt weg gecounterd door balverlies van de eigen ploeg. Martijn van Galen vond het jammer dat de Gilzenaren zo speelde, maar het is hun goed recht. Volgende week staat SCO op het programma voor Groen-Wit.

Spijkenisse pakt de winst

Spijkenisse – Peter de Lange benut twee minuten voor tijd een strafschop. Na het laatste fluitsignaal liep de technische staf van FC Rijnvogels scheldend en tierend op en achter scheidsrechter Rene Wijma van het veld af richting kleedkamers.

In niet alleen hun ogen deed de leidsman door het geven van een twijfelachtige handsbal in het eigen strafschopgebied de zege aan de thuisclub cadeau. Peter de Lange had maling aan het tumult dat rond het geven van de pingel eerder op het veld ontstond en bezorgde zijn ploeg koelbloedig drie wedstrijdpunten in plaats van het gehoopte ene puntje. Spijkenisse kreeg met de 2-1 winst te veel en FC Rijnvogels te weinig.

Het kan nu eenmaal verkeren in de voetbalwereld. In Volendam voltrok zich nagenoeg tegelijkertijd het volgende wonder. Lijstaanvoerder Volendam zag Feyenoord na een 4-1 voorsprong bij 4-4 nog langszij komen waarna Spijkenisse na zes rondes al is aangekomen op de plaats waar de mannen van Wubben ook willen eindigen: bovenaan.

Trainer Peter Wubben startte het duel met dribbelkoning Adam El Fazazi voor de gekwetste Marvin van der Pluijm en Danny Groos voor de wegens werk verhinderde Yassiere Hamdani in de basis en gaf in de beginfase zijn visitekaartje af door middels een puike combinatie tussen Danny Groos en Kees Tol Sander Barragan in kansrijke positie te brengen. De aanvoerder bracht Spijkenisse al in de 4e minuut op een 1-0 voorsprong door het leder onhoudbaar voor doelman Jeffrey Verkerk te schuiven.

“Ken je hem al?” vroeg Peter Wubben aan zijn collega Jimmy Simons en doelde op Adam El Fazazi. ,,Wat bedoel je daarmee?” diende Siemons van repliek. ,,Is ie goed dan.” ,,Kom je nog wel achter, spreek je na de wedstrijd nog wel,” beeindigde Wubben, die met Simons in hun actieve periode nog samen voetbalde, de conversatie.

De Rijnvogels waren echter door deze vroege tegenvaller niet uit het veld geslagen en kwamen vijf minuten later weer langszij. Vanuit een hoekschop kwam de bal hoog voor het Spijkenisser doel en Max van Steen was de enige die sprong en onbelemmerd het kleinnood in het vijandelijke doel werkte.

De eerste helft werd met goed voetbal in evenwicht afgesloten alhoewel Spijkenisse de beste kansen op een voorsprong jammerlijk om zeep hielp.

Een heel ander spelbeeld na de rust. FC Rijnvogels creëerde zich meer en betere mogelijkheden om te scoren, maar ontbeerde ook het geluk. Het hoogtepunt beleefden de zuchtende en kreunende supporters van Spijkenisse zo ongeveer op de helft van de tweede helft toen de rots in de defensieve branding, Anthony Bentem, twee keer op rij de bal van de doellijn haalde en zijn ploeg voor een achterstand behoedde. Spijkenisse bakte er niets meer van. Er werd nog nauwelijks een goede aanval opgezet, het gevaar kwam van lange ballen en vanuit de afgevuurde schoten verdween het leder ver over of naast het doel. FC Rijnvogels was in alle opzichten de betere ploeg maar de pechduivel won het van de geluksfee. Het wachten was eigenlijk op de winnende treffer van de Katwijkers die maar niet wilde vallen. De twee minuten, die de tolerante scheidsrechter Rene Wijma echt strikt de regels toepaste, werden  FC Rijnvogels noodlottig. De ploeg van trainer Jerry Simmons aanvaardde vol ongenoegen de terugreis.

Spijkenisse-FC Rijnvogels 2-1 (1-1). 4′ Sander Barragan 1-0, 9′ Max van Steen 1-1, 88′ Peter de Lange 2-1.

Spijkenisse: Mustafa Amezrine, Anthony Bentem, Danny Groos (58′ Jazzy Adams), Jesse Luijkx, Glenn Rijsdijk, Stefano Goncalves (71′ Demi Gosepa), Felino Jardim, Sander Barragan, Adam El Fazazi (46′ Marvin van der Pluijm), Peter de Lange, Kees Tol.

FC Rijnvogels: Jeffrey Verkerk, Arie de Vreugd, Ricardo Vlug, Luuk Slegt, Joey Lauhouh (62′ Roy van Leeuwen), Max van Steen (26′ Robbin van Dijk), Romano van der Stoep, Jaap van Duijn, Reno van Heiningen, Kevin Wijmer, Jesse Driebergen.

Bijzonderheden: Scheidrechter Rene Wijma uit Oosterwolde floot lankmoedig en consequent. Hij gaf geel aan Jesse Luijkx en Demi Gosepa van Spijkenisse en Ricardo de Vlug van FC Rijnvogels.

Aantal toeschouwers: 400.

Met dank aan:

tekst: Piet van Dijk

Foto’s: FC Rijnvogels

 

Hete middag bij VVSB tegen Kozakken Boys

Het was een spannend degradatieduel tussen het thuisspelende VVSB en Kozakken Boys. De thuisploeg had lange tijd het initiatief, maar gaven dit toch weg aan het einde van dit duel. Een doelpuntenfestijn met zeven doelpunten. De inzet van de wedstrijd is het ontlopen van een laatste plek in de tweede divisie.  

De thuisploeg nam direct het initiatief in het duel. Dat betaalde zich ook al vroeg uit in een voorsprong. Een fraaie lob van Arno Dijkstra ging voorbij de keeper van Kozakken Boys. Een kwartier later wist Luninho Martens de score te verdubbelen middels nog een lobje. De ploeg uit Noordwijkerhout bleef domineren en kreeg voor de rust nog meerdere kansen.

Na de thee deden de bezoekers vanuit het niets iets terug. Het was Ahmed El Azzouti die met een fantastische omhaal scoorde. Hoewel dit doelpunt Kozakken Boys ongetwijfeld weer vertrouwen had gegeven, was het niet de ploeg die het eerste scoorde. Tommy Bekooij promoveerde een voorzet tot doelpunt: 3-1.

Met nog 20 minuten had Kozakken Boys niet veel tijd meer om ervoor te zorgen dat ze niet op een laatste plek zouden belanden. Ze scoorden via Gwaeron Stout, die de bal vanuit een lastige hoek tegen de touwen schoot. De ingevallen speler Irvingly Van Eijma schoot slechts drie minuten later de gelijkmaker binnen. Een zinderende slotfase volgde, waarin El Azzouti de wedstrijd besliste. VVSB kon niks meer terugdoen, waardoor op de eindstand 3-4 stond.

De trotse clubicoon van Oranje Wit

De afgelopen week stond het Oranje Wit uit Dordrecht in het zonnetje en werden er verschillende interviews gehouden met betrokkene van de club. Voor het weekend werd er ook nog gesproken met de enige echte Oranje wit icoon, Ben Bade, die dag en nacht actief op de club bezig is en de club altijd zou steunen.

Clubliefde
Ben Bade, de 66-jarige fanatieke Supporter van Oranje Wit. Geboren in Papendrecht en al sinds 1965 betrokken bij de club. In alle jaren dat hij bij de club zat heeft Ben zowel in de jeugd als in de senioren gespeeld en heeft hij ook nog is mogen ervaren om een wedstrijd bij het eerste te spelen. Het bleef voor Ben een wedstrijd, maar dat maakte het moment niet minder mooi. Later speelde die in verschillende andere teams en eindigde met voetballen op zijn 37 jaar. Sindsdien is Ben vol actief bezig op de club met andere zaken en draagt die de club nu al jarenlang een warm hart toe met al zijn liefde voor de club.

Sinds Ben gestopt is met voetballen heeft hij nooit echt afstand kunnen doen van de club en is zich dus gaan bemoeien met allerlei verschillende werkzaamheden binnen de club. Zo is Ben Bade een tijdje de wedstrijdsecretaris geweest van de club voor al de teams, maar richt hij zich nu alleen nog op de wedstrijden van de senioren. Naast de wedstrijdsecretaris is de icoon van Oranje Wit de omroeper van de thuiswedstrijden van het eerste van Oranje Wit en kijkt hij altijd uit naar elke thuiswedstrijd om de spelers met tegemoet om te roepen en ze toe te juichen.

Familieclub
Wat voor Ben Bade deze club zo speciaal maakt zijn toch de mensen die er ook rondlopen.‘’Iedereen kent elkaar en het is echt een familieclub’’, zegt de trotse clubliefhebber van Oranje Wit. ‘’Ik heb niet zo veel familie, maar als ik dan hier op de club ben dan doet dat me echt goed en voelt het echt als mijn familie aan’’. De club is volgens Ben zo mooi, omdat ze voor iedereen er zijn. Ze organiseren leuke avonden zowel voor jeugd als voor senioren en ook af en toe vinden er gezellige toernooien plaats waar iedereen van de club aan mee kan doen, oftewel genoeg te doen voor iedereen. En naast het voetballen bevindt er ook nog is eens een tennis en biljart vereniging.

Vrijwilligers
‘’Je hebt nooit genoeg vrijwilligers, maar wij mogen blij zijn met hetgeen wat we hier hebben rondlopen. Mensen moeten zich nooit verplicht voelen om vrijwilligerswerk te doen op de club, maar het juist leuk lijken om te doen”. Zonder vrijwilligers zou de club ook het heel lastig hebben, denk aan ouders die dagen in de week aanwezig zijn om de pupillen en jeugd te trainen. Ook Vrijwilligers binnen de club die voor de materialen zorgen en die ervoor zorgen dat er een veld beschikbaar is voor elke team dat speelt thuis, oftewel vrijwilligers zijn even belangrijk bij de club als anderen.

Sportlust’46 uit
Aanstaande zaterdag speelde Oranje wit tegen het tegenvallende Sportlus’46. Voor dat de competitie begon was Ben wezen kijken naar een oefenwedstrijd van Sportlust’46 waarin ze tegen Kozakken Boys goed van de dag kwamen, alleen tegen alle verwachtingen in begon Sportlust’46 beide wedstrijden en staat het onderaan, in tegenstelling tot Oranje Wit. Ongelukkig verloor de ploeg uit Dordrecht toch met 2-0, maar mag het voor alsnog tevreden zijn met de start van de competitie.

De trotse clubicoon van Oranje Wit

0

De afgelopen week stond het Oranje Wit uit Dordrecht in het zonnetje en werden er verschillende interviews gehouden met betrokkene van de club. Voor het weekend werd er ook nog gesproken met de enige echte Oranje wit icoon, Ben Bade, die dag en nacht actief op de club bezig is en de club altijd zou steunen.

Clubliefde
Ben Bade, de 66-jarige fanatieke Supporter van Oranje Wit. Geboren in Papendrecht en al sinds 1965 betrokken bij de club. In alle jaren dat hij bij de club zat heeft Ben zowel in de jeugd als in de senioren gespeeld en heeft hij ook nog is mogen ervaren om een wedstrijd bij het eerste te spelen. Het bleef voor Ben een wedstrijd, maar dat maakte het moment niet minder mooi. Later speelde die in verschillende andere teams en eindigde met voetballen op zijn 37 jaar. Sindsdien is Ben vol actief bezig op de club met andere zaken en draagt die de club nu al jarenlang een warm hart toe met al zijn liefde voor de club.

Sinds Ben gestopt is met voetballen heeft hij nooit echt afstand kunnen doen van de club en is zich dus gaan bemoeien met allerlei verschillende werkzaamheden binnen de club. Zo is Ben Bade een tijdje de wedstrijdsecretaris geweest van de club voor al de teams, maar richt hij zich nu alleen nog op de wedstrijden van de senioren. Naast de wedstrijdsecretaris is de icoon van Oranje Wit de omroeper van de thuiswedstrijden van het eerste van Oranje Wit en kijkt hij altijd uit naar elke thuiswedstrijd om de spelers met tegemoet om te roepen en ze toe te juichen.

Familieclub
Wat voor Ben Bade deze club zo speciaal maakt zijn toch de mensen die er ook rondlopen.‘’Iedereen kent elkaar en het is echt een familieclub’’, zegt de trotse clubliefhebber van Oranje Wit. ‘’Ik heb niet zo veel familie, maar als ik dan hier op de club ben dan doet dat me echt goed en voelt het echt als mijn familie aan’’. De club is volgens Ben zo mooi, omdat ze voor iedereen er zijn. Ze organiseren leuke avonden zowel voor jeugd als voor senioren en ook af en toe vinden er gezellige toernooien plaats waar iedereen van de club aan mee kan doen, oftewel genoeg te doen voor iedereen. En naast het voetballen bevindt er ook nog is eens een tennis en biljart vereniging.

Vrijwilligers
‘’Je hebt nooit genoeg vrijwilligers, maar wij mogen blij zijn met hetgeen wat we hier hebben rondlopen. Mensen moeten zich nooit verplicht voelen om vrijwilligerswerk te doen op de club, maar het juist leuk lijken om te doen”. Zonder vrijwilligers zou de club ook het heel lastig hebben, denk aan ouders die dagen in de week aanwezig zijn om de pupillen en jeugd te trainen. Ook Vrijwilligers binnen de club die voor de materialen zorgen en die ervoor zorgen dat er een veld beschikbaar is voor elke team dat speelt thuis, oftewel vrijwilligers zijn even belangrijk bij de club als anderen.

Sportlust’46 uit
Aanstaande zaterdag speelde Oranje wit tegen het tegenvallende Sportlus’46. Voor dat de competitie begon was Ben wezen kijken naar een oefenwedstrijd van Sportlust’46 waarin ze tegen Kozakken Boys goed van de dag kwamen, alleen tegen alle verwachtingen in begon Sportlust’46 beide wedstrijden en staat het onderaan, in tegenstelling tot Oranje Wit. Ongelukkig verloor de ploeg uit Dordrecht toch met 2-0, maar mag het voor alsnog tevreden zijn met de start van de competitie.

VV Haarsteeg wint derby bij Vlijmense Boys

Afgelopen zondag was het dan zover. De voetballers van Vlijmense Boys en Haarsteeg hadden de eer om de eerste Langstraat-derby van het seizoen te spelen. Deze eerste wedstrijd in de Willy Naessens Derby Cup werd een prooi voor de bezoekers, dat Vlijmense Boys met 1-3 versloeg. De grote man aan de zijde van de winnende ploeg was Bjorn van den Wildenberg, alias Takkie, die twee keer scoorde.

Robin van Esch, aanvoerder van Haarsteeg, was na afloop dan ook blij en opgelucht. “ We zijn na een matige voorbereiding met zijn alle volle bak gaan werken, met dit als resultaat. We waren vandaag feller dan de tegenstander en hebben onze kansen benut, “ vertelt hij. De aanvoerder roemde ook zijn keeper Eikhoudt, die belangrijk was voor de ploeg. “ Bij de stand van 0-1 had hij een paar goede reddingen en ook toen we 1-2 voor stonden haalde hij knap een paar ballen uit het doel. “

Waar een winnaar is, is ook een verliezer. De aanvoerder van de gastheren, Erwin van Iersel, is dan ook duidelijk in zijn commentaar. “ Als je op deze manier een derby in gaat kun je het net zo goed niet doen. We waren erg slap en niet fel genoeg. Zij hebben op basis van inzet gewonnen. “ Ondanks de nederlaag kon hij toch wel genieten van de derby. “ Ik vind het leuk om de Willy Naessens Derby Cup te spelen. Het maakt de wedstrijden nog iets aantrekkelijker dan ze al zijn. Daarnaast heb ik nog wel vertrouwen hoor want we weten dat het er in zit, alleen deze wedstrijd niet, “ blikt hij al kort vooruit. De eerstvolgende derby voor Vlijmense Boys zal zijn op 4 november. Zij ontvangen dan Nieuwkuijk.

Voor Haarsteeg zijn ook de komende twee wedstrijden beladen. Aanstaande zondag ontvangen zij het Drunense RKDVC en de week daarop komt Nieuwkuijk op bezoek. Met deze wedstrijden kan het elftal van trainer Harry van der Linden de nare smaak uit de voorbereiding wegspoelen. Dit beseft aanvoerder van Esch ook. “ We hebben in de voorbereiding de koppen bij elkaar gestoken want dat was nodig. Iedereen moest thuis maar even in de spiegel kijken. We hebben ons schandalig gedragen in de voorbereiding, het was drie keer niks. Misschien heeft dit geholpen want we hadden de laatste jaren een slechte seizoenstart maar nu met 6 punten uit 3 wedstrijden zijn we goed begonnen. “

 

 

 

Foto’s: Heusden Nieuws

 

 

 

VV Haarsteeg wint derby bij Vlijmense Boys

Afgelopen zondag was het dan zover. De voetballers van Vlijmense Boys en Haarsteeg hadden de eer om de eerste Langstraat-derby van het seizoen te spelen. Deze eerste wedstrijd in de Willy Naessens Derby Cup werd een prooi voor de bezoekers, dat Vlijmense Boys met 1-3 versloeg. De grote man aan de zijde van de winnende ploeg was Bjorn van den Wildenberg, alias Takkie, die twee keer scoorde.

Robin van Esch, aanvoerder van Haarsteeg, was na afloop dan ook blij en opgelucht. “ We zijn na een matige voorbereiding met zijn alle volle bak gaan werken, met dit als resultaat. We waren vandaag feller dan de tegenstander en hebben onze kansen benut, “ vertelt hij. De aanvoerder roemde ook zijn keeper Eikhoudt, die belangrijk was voor de ploeg. “ Bij de stand van 0-1 had hij een paar goede reddingen en ook toen we 1-2 voor stonden haalde hij knap een paar ballen uit het doel. “

Waar een winnaar is, is ook een verliezer. De aanvoerder van de gastheren, Erwin van Iersel, is dan ook duidelijk in zijn commentaar. “ Als je op deze manier een derby in gaat kun je het net zo goed niet doen. We waren erg slap en niet fel genoeg. Zij hebben op basis van inzet gewonnen. “ Ondanks de nederlaag kon hij toch wel genieten van de derby. “ Ik vind het leuk om de Willy Naessens Derby Cup te spelen. Het maakt de wedstrijden nog iets aantrekkelijker dan ze al zijn. Daarnaast heb ik nog wel vertrouwen hoor want we weten dat het er in zit, alleen deze wedstrijd niet, “ blikt hij al kort vooruit. De eerstvolgende derby voor Vlijmense Boys zal zijn op 4 november. Zij ontvangen dan Nieuwkuijk.

Voor Haarsteeg zijn ook de komende twee wedstrijden beladen. Aanstaande zondag ontvangen zij het Drunense RKDVC en de week daarop komt Nieuwkuijk op bezoek. Met deze wedstrijden kan het elftal van trainer Harry van der Linden de nare smaak uit de voorbereiding wegspoelen. Dit beseft aanvoerder van Esch ook. “ We hebben in de voorbereiding de koppen bij elkaar gestoken want dat was nodig. Iedereen moest thuis maar even in de spiegel kijken. We hebben ons schandalig gedragen in de voorbereiding, het was drie keer niks. Misschien heeft dit geholpen want we hadden de laatste jaren een slechte seizoenstart maar nu met 6 punten uit 3 wedstrijden zijn we goed begonnen. “

 

 

 

Foto’s: Heusden Nieuws

 

 

 

CWO weet het tij nog niet te keren tegen SVS

CWO mocht vandaag op eigen veld aantreden tegen SVS, uit Capelle aan de IJssel. SVS kende net als CWO een moeizame start van de competitie en pakte in twee wedstrijden één mager puntje. Veld 1 was weer bespeelbaar en de grasmat lag er perfect bij om de eerste drie punten op te pakken.

CWO begon fel aan de wedstrijd en wist snel druk te zetten, dit leidde echter niet tot grote kansen. De blauwwitte helden moesten na vijf minuten een eerste tikkie verwerken, Colin Pleijsier verstapte zich en moest met een pijnlijke enkel het veld verlaten. Hij werd vervangen door Tobi Fasanya. SVS ging steeds beter mee voetballen en kreeg na een kwartier ballen de eerste goede kans. Een slimme steekpass zette de snelle linksbuiten van SVS voor keeper Daniel van der Knijff, deze wist zijn hoek goed te verkleinen en de bal tot corner te verwerken. Vanuit de corner werd SVS wederom gevaarlijk, maar bracht de lat redding en bleef het 0-0.

In minuut 19 werd CWO voor het eerst gevaarlijk. Een vrije trap van Arij van Bree vanaf rechts werd door Danny Koetsier hard ingekopt, de sluitpost van SVS was echter dit keer een sta in de weg en wist zijn doel schoon te houden. Vanuit de corner was het echter wel raak. Danny Koetsier maakte met zijn hoofd zijn eerste officiële doelpunt voor CWO, een mooi verjaardagscadeau voor moeder Koetsier en een mooie opsteker voor CWO.

SVS bleef goed voetballen en had wederom pech in de 29e minuut toen zij voor de tweede maal een bal via de lat over zagen gaan. CWO wist in de 34e minuut nog gevaarlijk te worden door een mooie combinatie van Toby en Arij, de keeper van SVS wist echter het schot van Toby te keren. Na een tegenaanval in de 35e minuut kreeg SVS een corner, deze werd scherp ingedraaid en door Daniel van der Knijff in zijn eigen doel verwerkt. Zo kwam SVS enigszins fortuinlijk aan een verdiende 1-1. CWO was duidelijk van slag en liet zich steeds verder naar achter drukken.

Vooral de snelle linksbuiten Jonathan Linger was een plaaggeest voor de CWO-verdediging. Hij was het die in de 39e minuut op snelheid Dempsey Varela voorbij vloog en met een strakke lage voorzet de spits van SVS de 1-2 voorsprong liet binnen tikken. SVS rook bloed en bleef drukken. Na een afgeslagen bal uit een corner, werd de bal vanaf de rand zestienmeter hard in geschoten. Via een CWO-been verdween de bal in het CWO-doel en werd de ruststand van 1-3 op het scorebord genoteerd.

Na een onrustig bakkie thee in de CWO-kleedkamer liet CWO begin tweede helft zich van een betere kant zien. Er was meer strijd, maar dit leidde echter niet tot grote kansen voor de blauwwitten. In de 18e minuut werd Sydney Kloos in het veld gebracht voor Gio Boaventura en werd Igor Markovic naast spits Danny Koetsier gezet. In de 22e minuut kreeg CWO haar eerste goede kans. Toby gaf de bal goed voor op Igor, deze kopte goed in maar de sluitpost van SVS stond weer eens in de weg. SVS liet zich ook niet onbetuigd, in de 24e minuut moest Daniel tot twee keer toe redding brengen bij aanvallen van de gasten.

In de 33e minuut werd Obeida Kadri vervangen door Sven Goedendorp. Sven greep zijn kans en was direct dreigend vanaf links. In de 42e minuut werd zijn inzet dan ook beloond. Met een mooie passeerbeweging wist hij de rechtsback van SVS te omspelen en vanaf de achterlijn aanvoerder Laurens Cruz te bedienen. Laurens kon zo de spanning weer terugbrengen en de 2-3 op het scorebord zetten. CWO voerde het tempo op en deed er alles aan om haar eerste competitiepunt binnen te slepen. Helaas voor CWO viel het kwartje deze middag niet de goede kant op en gingen de drie punten naar Capelle.

© Tekst: Cees Jan van Heijzen Foto’s: Klaas Bloem

BSC richt de blik hoopvol vooruit

Mark Deijkers is samen met Steven van Ginderen al jarenlang hét gezicht van BSC Roosendaal. De 33-jarige controleur op het middenveld keerde zijn club nooit de rug toe, ondanks de barre tijden die de groen-witten in de afgelopen jaren kenden. Hij kijkt hoopvol vooruit.

BSC veranderde in vijf jaar tijd van een ploeg die streed om promotie naar de eerste klasse, in een team dat vocht tegen degradatie naar de vijfde klasse. Moeilijke tijden voor de club, maar toch bleef Mark Deijkers (33) BSC altijd trouw. “BSC is mijn tweede thuis, de derde helft telt voor mij ook mee.” Hij probeert de degradaties te verklaren. “We zaten echt een tijdje in de hoek waar de klappen vallen, dat we vorig jaar zeven keepers moesten gebruiken, zegt wel genoeg. Belangrijke jongens zijn vertrokken voor het geld en onze selectie zelf werd nauwelijks versterkt.”

Afgelopen seizoen vocht BSC dus tegen degradatie naar de vijfde klasse. Een dieptepunt, maar Deijkers begint hoopvol aan het nieuwe seizoen. “We hebben een selectie die breder en beter in balans is. We hebben onder meer twee gelijkwaardige keepers en wat ervaren oud-spelers zijn teruggekomen. Dit seizoen hebben echt zeventien of achttien spelers die aan elkaar gewaagd zijn. Daarachter zit nog een tweede team, eigenlijk een beloftenelftal, waar ook talentvolle jongens in rondlopen.”

Het doel voor dit seizoen is helder: een plek in de top 5. “Het bestuur wil binnen drie jaar een middenmoter in de derde klasse worden, wij hopen nu al om de bovenste plaatsen in deze competitie mee te doen. Je ziet dat wij voetbaltechnisch gewoon een goede ploeg hebben en de sfeer is ook prima.”

Deijkers is zelf nog van grote waarde als ‘pitbull’ op het middenveld. “Ik pak de ballen af en lever ze weer in bij de jongens voorin.” Daarnaast heeft hij een belangrijke rol als reserve-aanvoerder, een leider binnen de lijnen. Aan stoppen denkt hij voorlopig nog niet. “Want ik voel me fysiek prima. Maar mocht ik na dit seizoen niet meer doorgaan, dan ga ik wel in een lager team voetballen. Ik kan het nog niet missen. En als ik echt stop, vrees ik ook dat ik gelijk 20 kilo aankom”, besluit hij lachend.