Home Blog Pagina 1376

Franco Lemans van Café Kerkzicht: ‘Sponsoring is clubliefde’

Franco Lemans is een Rielenaar in hart en nieren. Hij begon zelf met voetballen bij de club, speelde een decennium in de selectie en is inmiddels alweer jarenlang de trotse sponsor van het eerste elftal met het familiebedrijf Café Kerkzicht. “Rielenaren strijden om het hoogste met Riel te bereiken.

Eigenlijk had zijn vader liever gezien dat Franco Lemans een succesvol (43) ruiter was geworden, maar dat lag hem toch niet helemaal. “Ik vond voetballen veel leuker dan paardrijden, mijn vriendjes speelden ook allemaal bij Riel.” En dus ging vader Lemans overstag en mocht zijn zoon vanaf de D-jeugd bij VV Riel gaan spelen. Hij bleek een aardig balletje te kunnen trappen en stroomde door naar de selectie. Na één seizoen in het tweede is hij de rest van het decennium niet meer weggeweest uit het eerste elftal. “Ik heb jarenlang naast Bas Kouwenberg in de spits gestaan. Wij waren allebei heel snel en maakten daardoor flink wat goals, wisten elkaar ook goed te vinden – en waren een van de eersten die gekleurde schoenen droegen.” Ook voetbalde hij met de gebroeders Aerts, Ferry en Rudy.

Het Riel van nu is vergelijkbaar met het Riel van toen, volgens Lemans. “Wij zijn ook gepromoveerd naar de vierde klasse, maar bleken net als nu een te kleine selectie te hebben. Riel is niet breed genoeg om vijf of zes blessures op te kunnen vangen, dan ben je de pineut. Dat zie je nu ook.” Lemans heeft wel vrede met de degradatie van het eerste team afgelopen seizoen. “Liever bovenin de vijfde klasse meedraaien dan elke week verliezen in de vierde klasse.”

Clubliefde
Inmiddels is Café Kerkzicht niet meer weg te denken als sponsor van de plaatselijke voetbalvereniging. De club en het café zijn al decennialang aan elkaar verbonden. “Vroeger had VV Riel nog geen kantine. Dan verzamelden de spelers hier, waarna ze naar de voetbalvelden bij de Regte Heide gingen om te spelen en vervolgens keerden ze weer terug naar ons café. Daar hadden we een teil water klaarstaan waarin ze zich konden wassen, om vervolgens de kroeg in te duiken. In 1974 kregen ze het complex waar ze nu zitten op sportpark De Krim.”

Maar de voetballers uit Riel hebben het café ook daarna altijd graag bezocht, nadat de kantine dichtging om 20.00 uur kwamen ze nog ‘afpilzen’ bij de familie Lemans in Kerkzicht. De binding is even wat minder geweest toen Franco vader werd en weinig tijd had om naar de voetbal te gaan, maar sinds zijn kinderen lid zijn geworden bloeit het huwelijk weer vol. Lemans is trainer van het team van zijn kinderen en inmiddels ook alweer jaren sponsor. Eerst van lagere elftallen, inmiddels drie seizoenen van het eerste. En die samenwerking is inmiddels verlengd.

Lemans: “Sponsoring doe je niet vanuit financieel oogpunt, maar echt vanuit je gevoel. Vroeger zagen wij jongens het ene seizoen voor Korvel, dan weer voor WSJ en een jaar later voor Gudok spelen in Tilburg. Dat waren echte broodvoetballers, die gingen voor 100 gulden extra ergens anders voetballen. Die hebben geen clubliefde, dat is hier anders. Je bent een echte Rielenaar, hier geboren en dan wil je ervoor zorgen dat VV Riel het hoogste bereikt. Het is een clubke om trots op te zijn, waar toppers als Oranje Leeuwin Jackie Groenen worden opgeleid.”

Groote Lindt lanceert eigen voetbalschool!

Een nieuw initiatief bij Groote Lindt: “De Lindtse Voetbalschool”. De voetbalschool is toegankelijk voor alle kinderen in de regio Drechtsteden in de leeftijd van 6 t/m 12 jaar en kenmerkt zich door de hoge kwaliteit en kleinschaligheid.

Met De Lindtse Voetbalschool gaat een lang gekoesterde wens van het jeugdkader van de club eindelijk in vervulling. Op haar fraaie sportpark Bakestein wil Groote Lindt met haar eigen voetbalschool een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van jonge, enthousiaste voetballers/voetbalsters. De vrijdagavond zal de voetbalschoolavond worden zodat het complex optimaal wordt gebruikt.

De start zal plaatsvinden in september 2018. Om de hoge kwaliteit te waarborgen is er maximaal ruimte voor 36 kinderen. Er zal gewerkt worden in 2 groepen van 18 met een tijdslot van 18:00 tot 19:00 en één van 19:10tot 20:10.

De kosten van “De Lindtse Voetbalschool” zullen € 85,00 bedragen. Hiervoor worden er 8 clinics gegevens.

Voor leden van Groote Lindt is er een korting van toepassing en bedragen de kosten € 65,00. Een neutrale trainingsset van het merk Quick bestaande uit korte broek – t shirt en kousen is inbegrepen.

Inschrijven is mogelijk via de website van Groote Lindt. Meer informatie over “De Lindtse Voetbalschool” en de ideeën zullen zijn eveneens terug te vinden op de website. Onderstaand alvast de trainers die zichzelf voorstellen.

Arjan Otto
“Als speler van ondermeer de eerste elftallen van Bolnes, BVV Barendrecht, ASWH en Rijsoord heb ik gebruik mogen maken van de technieken die Wiel Coerver begin jaren 80 openbaarde. Inmiddels ben ik alweer geruime tijd als jeugdtrainer en technisch jeugdcoördinator actief. Vanaf het begin heb ik gewerkt met gerichte techniektraining. Het is genieten om het technische niveau van kinderen te zien groeien. Vanuit deze basis kunnen de spelers hun kwaliteiten optimaal gaan benutten, met als doel het behalen van ieder zijn persoonlijke top.”

Eric May
“Na mijn actieve carrière in de eerste elftallen van Puttershoek en NSVV heb ik, na vele jaren jeugdtrainer te zijn geweest, de overtuiging dat de basis van trainen met jeugd ligt bij een positieve benadering en vertrouwen geven. Vooral kinderen in de leeftijd van 6 t/m 12 jaar zijn daar heel gevoelig voor. Met een juiste benadering zullen kinderen veel plezier beleven aan het spelletje. Net als in alle andere sporten zijn de technische basisvaardigheden belangrijk om je goed te ontwikkelen en progressie te maken in het voetbal. Tijdens de trainingen in clubverband heb ik mij altijd vastgehouden aan het basisprincipe van positieve benadering in combinatie met een van de belangrijkste dingen in voetbal, namelijk het aanleren van technische vaardigheden”

 Piet Merrelaar
“Bij het doorlopen van de jeugdopleiding van Feyenoord heb ik niet expliciet op techniek getraind. Na mijn actieve carrière in de eerste elftallen van Sportclub Feyenoord, DHZ en Hellevoetsluis ben ik lang werkzaam geweest als jeugdtrainer. In de periode als jeugdtrainer ben ik zeer enthousiast geraakt over de “Coerver-oefenstof”, ik zag in korte tijd spelertjes op technisch vlak grote progressie maken. Om voor “De Lindtse Voetbalschool” deze skills over te brengen op kinderen doe ik dan ook met zeer veel plezier. Juist kinderen in de leeftijd van 6 tot en met 12 jaar hebben daar veel profijt van!”

CvdW: Nivo Sparta – Introductie

Deze editie is Nivo Sparta de Club van de Week.  Deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met betrokkenen bij de club uit Zaltbommel. In deze interviews zullen de betrokkenen meer vertellen over o.a. hun rol binnen de club, hoe ze bij Nivo Sparta betrokken zijn geraakt, het afgelopen seizoen en uiteraard wordt er ook vooruitgeblikt op het aankomende seizoen.

Nivo Sparta is een amateurclub uit Zaltbommel die opgericht is op 5 oktober 1953. Het eerste elftal speelde vorig seizoen in de Tweede Klasse, waar ze op de vierde plek eindigde. De club telt momenteel ongeveer 1000 leden bestaande uit negen heren seniorenteams, 48 jeugdteams en een recreantenteam. Vanaf 2014 is de club gestart met vrouwen/ meisjes voetbal en kent inmiddels 7 meisjes teams en 1 dames elftal. De club speelt op sportpark De Watertoren.

Lange tijd speelt de club in de Derde Klasse. In mei 2000 volgt een promotie naar de Tweede Klasse. Daar blijven ze succesvol, en worden ze zelfs in 2005 kampioen. In 2007 promoveren de Bommelaren via de nacompetitie naar de hoofdklasse, een unicum in de clubhistorie. Helaas konden ze zich niet handhaven en degradeerde ze na één seizoen. In 2011 promoveert Nivo Sparta naar de hoofdklasse. Na twee seizoenen eindigt het hoofdklasse avontuur, en speelt de club in het seizoen 2013- 2014 in de eerste klasse A. Voor het tweede opeenvolgende jaar volgt degradatie op 13 mei 2014 na een beslissingswedstrijd en speelt de club in het seizoen 2014-2015 in de tweede klasse, waar ze dus tot op heden nog acteren.

In het seizoen 2018-2019 speelt het 1e elftal van Nivo Sparta in de tweede klasse waarbij tevens gebruik maakt van een nieuw sportcomplex voorzien van 6 grasvelden en 1 kunstgras hoofdveld. Met het nieuwe sportcomplex en de groei van de vereniging is de doelstelling voor het eerste elftal een terugkeer naar de eerste klasse.

CvdW: Nivo Sparta - Introductie

The Gunners groeit en bloeit: hertjes, bambiteam én veel jeugd

Voetbalvereniging The Gunners was nog nooit zo groot als nu. Met 460 leden heeft de club uit de Haagse Beemden een recordaantal te pakken volgens interim-voorzitter Mario van der List. Het geheim van dit succes? Veel aanwas van de jongste jeugd, een vrouwenteam en een actieve activiteitencommissie.

Van der List werd in november interim-voorzitter nadat niemand opstond om die taak op te pakken. Hij zat al in het bestuur voor de technische zaken, maar besloot dit ernaast te doen. “Ik heb hier jarenlang met plezier gevoetbald en wilde de vereniging iets teruggeven.” Hij merkt dat The Gunners groeit, voornamelijk door de aanwas van kinderen uit de wijk. “Daarnaast zien mensen dat The Gunners gewoon een hele gezellige vereniging is om een balletje te trappen en wij veel organiseren. Ook is het zo dat steeds meer clubs overstappen naar de zaterdag, waar wij al een gevestigde naam zijn als zaterdagclub.”

De komst van een vrouwenteam heeft de Bredase vereniging ook goed gedaan. “De senioren, ze noemen zichzelf het hertjesteam, zijn al twee keer op rij kampioen geworden. Dat is een positieve impuls voor de club geweest, die dames zorgen niet alleen voor een leuke sfeer binnen de vereniging, maar inmiddels hebben ook veertien meisjes van tussen de 6 en 12 jaar zich aangemeld voor het bambiteam. Dat team wordt dan weer getraind door twee leden van het hertjesteam.”

Zoals veel clubs heeft ook The Gunners moeite met het vinden van genoeg vrijwilligers. Van der List is echter trots op de bereidheid van de selectiespelers om enkele jeugdelftallen te trainen. “Die doen dat nu op dinsdag en donderdag voor hun eigen training begint, dat is geweldig. Hopelijk vinden ze het zo leuk dat ze een trainerscursus willen volgen, want ons doel is om uiteindelijk in elke leeftijdscategorie een geschoolde trainer te hebben.” Hij is trots op de huidige jeugdafdeling. “We hebben maar liefst twee JO19-teams, terwijl we de afgelopen jaren niet eens één JO19 hadden. Dat maakt de doorstroming naar de senioren een stuk makkelijker, zonder JO19 is de stap voor jongens van de JO17 naar de selectie wel heel groot. Dat leidt er dan weer toe dat spelers de club sneller verlaten, daarom zijn we extra blij met de JO19.”

Hij vindt wel dat het eerste team stappen moet zetten. “We spelen nu in de vierde klasse, dat is echt te laag. We moeten een stabiele derdeklasser worden, alleen is het lastig om hier weg te komen. In de vierde klasse heb je drie of vier teams die strijden om de bovenste plaatsen en bij de rest is het vooral ‘van dik hout zaagt men planken’. Onze spelers zijn technisch heel vaardig, maar ik mis weleens de mentaliteit om op het juiste moment iemand over de reclameborden te schoppen zodat een wedstrijd kantelt. Je moet een paar spelers hebben met die instelling. Ik vind het ook onbegrijpelijk dat jongens een weekendje weg gaan tijdens het seizoen. Dat was bij ons vroeger ondenkbaar, wij deden er alles voor om in het eerste elftal te kunnen spelen. Dat was echt een eer. Sterker nog, als je een concurrent had, schopte je die liever tijdens de training al onderuit zodat jij zaterdag zou spelen.” Hij ziet dat de jeugd van tegenwoordig veel meer afleiding heeft dan voetbal. “Maar ik vind dat je van een selectiespeler mag vragen dat die alles doet voor een goed resultaat, anders ga je maar in een lager seniorenteam spelen. Dat kan ook bij ons.”

Maar al met al is Van der List tevreden. “Ik kom met veel plezier bij The Gunners.”

Droom TSC verwezenlijkt met complete vrouwenafdeling

TSC Oosterhout is trots op de volwaardige meisjes- en vrouwenafdeling. Vijf jaar geleden zette een groepje vrijwilligers de schouders onder deze tak van de club, wat heeft geleid tot een afdeling om trots op te zijn.

Met in elke leeftijdscategorie minimaal één team, een eerste dameselftal en een 30+-team kan niemand in Oosterhout meer om de vrouwentak van TSC heen. En dat was ook de bedoeling, toen een groepje clubmensen de schouders zette onder het idee om een vrouwenafdeling op te zetten. Edwin van Gils, nu verantwoordelijk voor de seniorentak bij de vrouwen, was een van hen. “Als club is het de bedoeling om je zo breed mogelijk te profileren in de maatschappij, daar hoort naast prestatief en recreatief voetbal bij de heren, een G-team en Walking Football ook een meisjesafdeling bij. Dat we nu zo’n volwaardige vrouwentak hebben, geeft ons best een trots gevoel.”

De populariteit van het meisjesvoetbal was vijf jaar geleden nog lang niet zo groot als nu, vooral dankzij het succes van de Oranje Leeuwinnen op het Europees Kampioenschap in eigen land is die gegroeid. In de jaren daarvoor heeft TSC alle tijd gehad om zich voor te bereiden op de groei. “We hadden al wat meisjes die bij de jongens voetbalden, met hen en wat extra aanwas van buitenaf konden we direct een F-, E- en D-team vullen. Die teams moesten elkaar toen nog wel continu helpen, het waren krappe selecties. Het voordeel is dat wij in die jaren de organisatie heel goed neer hebben kunnen zetten, waardoor we de populariteit van nu makkelijk aankunnen”, vertelt Van Gils.

TSC heeft nu een volwaardige meisjestak, voor alle leeftijdscategorieën. In totaal zijn er negen teams, inclusief de Vrouwen 1 en het 30+-team. De organisatie staat dus, zoals Van Gils al aanhaalde. “We hebben het geluk dat we weinig moeite hoefden te doen om goede trainers te zoeken. Veel oud-voetballers die dochters hebben waren bereid om mee te helpen, waardoor we nu een hele leuke en enthousiaste groep trainers hebben.”

2017-2018 was het eerste seizoen van de Vrouwen 1 bij TSC, wederom een belangrijke stap. “Een platform voor de jeugd om naar door te stromen. We hebben dat team gevormd met jeugdspelers en vrouwen van buitenaf. Over een jaar of drie hopen we minstens twee seniorenteams te hebben, zodat we prestatief en recreatief ook mooi kunnen scheiden. Dat is in de jeugd ook het doel.” Van Gils hoopt dat de selectieteams stappen zetten. “Bij de meisjes zijn al heel veel kampioenschappen gevierd in de afgelopen jaren.”

Hij verwacht nog wel meer groei qua ledenaantal. Voor de sfeer binnen de club is het alleen maar goed. “Zondag 1 en het 30+-team zijn bijna altijd aanwezig bij de activiteiten. Daardoor zie je nu niet alleen maar mannen, maar ook flink wat vrouwen op die dagen rondlopen. Dat zorgt voor een superleuke sfeer.”

Vrouwen of meisjes die graag eens kennis willen maken met de sport, zijn bij TSC van harte welkom. Vrijblijvend een keertje meetrainen is mogelijk.

Klusploeg van VV Beesd laat de handjes wapperen

VV Beesd boft met een behoorlijke klusclub. Dit gezelschap van hardwerkende heren steekt regelmatig de handen uit de mouwen om het fraaie sportpark Molenzicht goed te onderhouden. Het VoetbalJournaal ging langs aan de Sportstraat om het gezelschap aan het werk te zien.

Het zijn bepaald geen mietjes, de klusmannen van VV Beesd. Nadat velen van hen er een hele werkweek op hebben zitten, melden zij zich op deze zaterdagmorgen omstreeks 07.15 uur bij de club. Als Het VoetbalJournaal omstreeks 09.30 uur arriveert, hebben de dertien mannen al een paar uurtjes gezwoegd in de hitte. Terwijl enkele moeders in de zon genieten van een wedstrijd van hun voetballende dochters, steken deze mannen de handen uit de mouwen. Het grootste gedeelte neemt de reclameborden rondom het hoofveld onder handen, even verderop worden de witte kalklijnen voorzien van een nieuw laagje, terwijl Piet (68) en Evert (87) vele doeltjes van nieuwe netten voorzien.

Dit gepensioneerde duo is bijna elke dag van de week wel aanwezig op sportpark Molenzicht om allerlei klusjes op te knappen. De twee vrienden houden alles op het voetbalcomplex goed in de gaten en zorgen dat de accommodatie er pico bello bijligt. “We repareren dingen, verven muren en ruimen afval op”, legt de nog superfitte Evert oud. Hij is het oudste lid van VV Beesd en maakt nog altijd vele meters voor de club. “Ik voel me gezegend dat ik dit nog kan doen hoor”, zegt hij terwijl hij met goaltjes sjouwt. “Maar een kop koffie drinken hoort er wel bij!”

Daar zorgt André Kroeze wel voor. De coördinator van het klusclubje roept iedereen bijeen op het terras en gaat langs met de koffiepot en warme saucijzenbroodjes. Gebroederlijk zit iedereen in zijn oude kloffie bijeen. Al deze mannen zetten zich op de vroege morgen in voor de club en dat siert deze harde werkers. Terwijl iedereen even uitpuft, gaan de gesprekken over de nog af te maken klussen en worden de taken verdeeld. Ook worden er veel grappen gemaakt. Nu de meisjes na hun wedstrijd het veld verlaten, roept een van de mannen naar een ander: ‘Zo, nu kan jij tenminste ook echts iets gaan doen. Je hebt in de morgen alleen maar voetbal gekeken’, waarna de rest in lachen uitbarst. Op het terras slingeren er nog een paar lege bierflesjes rond die eerder deze week zijn opgedronken. “Geen foto maken nu van ons alstublieft”, roept er iemand naar het bezoek. “Dan denkt mijn vrouw nog dat ik hier om 09.45 uur al aan het bier zit en heb ik ruzie thuis!’

André Kroeze is trots op het gezelschap. “Het is fijn dat we zulke mensen hebben bij de vereniging”, zegt hij. “Voor veel clubs wordt het steeds moeilijker om vrijwilligers op de been te brengen en ik ben blij dat Beesd niet zo’n club is. Als er iets moet gebeuren, staan er mensen op. Dat siert te vereniging.” Letterlijk staan er veel mannen ook weer op. De koffie en de broodjes zitten achter de kiezen en het werk gaat door. Overigens blijft het waarschijnlijk niet bij een bakje koffie. Een biertje hebben de mannen wel verdiend na al hun inspanningen. Maar niet voordat sportpark Molenzicht er weer op en top uitziet.

TVC Breda kan niet meer zonder Wil

Materiaalman Wil is van onschatbare waarde voor TVC Breda. De 55-jarige Bredanaar is elke dag aanwezig om voor de materialen en velden te zorgen. En dat wordt gewaardeerd.

Wil Aerts is populair bij TVC Breda. Geregeld komt er op deze dinsdagavond een jeugdspeler of ouder langslopen met een vraag of om een dolletje te maken met de materiaalman. “Mag ik de sleutel van het materiaalhok om mijn bal op te pompen, maat?”, vraagt een tiener. Elke vraag wordt beantwoord met een plaagstootje door Aerts.

Het is wel duidelijk dat hij gewaardeerd wordt in Tuinzigt. Hij doet dan ook veel voor de club. Sterker nog, de 55-jarige Bredanaar besteedt zo 40 uur per week aan het op orde krijgen van de materialen, velden en het faciliteren van de teams. “Ik vind het wel leuk om hier te zijn. We komen allemaal uit de buurt, ik ken veel gezichten en het is leuk om samen een bakje koffie te drinken.”

Vijf jaar geleden kwam de materiaalman binnen bij TVC. “Een maat van mij deed dat eerst helemaal alleen, maar hij zocht iemand die kon helpen. Toen ben ik op vrijdag eens gekomen om de lijnen te zetten. Er was geen sterveling op het sportpark en ik hoorde de vogeltjes fluiten. Toen wist ik: dit wil ik blijven doen.”

Dat terwijl Aerts eigenlijk helemaal niet van voetbal houdt. “Ik ben dertig jaar geleden voor het laatst naar een wedstrijd geweest, dat was Antwerpen tegen Brugge. Ik heb toen flinke klappen gehad, had een gat achterin mijn harses waar je bang van wordt. Sindsdien heb ik geen wedstrijd meer bezocht.”

Aerts doet veel bij de club: hij trekt de lijnen, repareert de materialen, zorgt voor thee in de rust, levert de hoekvlaggen en ballen en ga zo nog maar even door. Hij doet het graag en voelt ook de waardering. “Ik ben hier net zo bekend als Jantje Smit. Als ik door de wijk rij, word ik door iedereen begroet.”

Hij is opgegroeid in Tuinzigt, maar merkt dat de wijk veranderd is. “Vroeger was iedereen dag en nacht buiten. Wij lieten de deuren ook gewoon open staan. Dat volkse is nu wat minder. Wij hadden in die tijd ook geen computer of PlayStation, niet eens een voetbal. Als we mensen zagen voetballen, sprongen we gauw op om mee te doen.” Aerts komt uit een arm gezin. “We waren met zijn zessen, als het eten op tafel kwam, moest je zorgen dat je vlug was, anders was het op.”

Die tijd heeft hem gevormd. Aerts is met de kleine dingen blij. Hij waardeert het wanneer een speler hem een kopje koffie aanbiedt. “Ik kan het zelf ook wel pakken, daar gaat het niet om, maar het gebaar zegt veel.”

Aerts drukt zijn stopwatch in. Een jeugdwedstrijd gaat van start en hij moet wel zorgen voor thee of ranja in de rust. Om 22.00 uur gaat hij weer naar huis, morgen weer een nieuwe dag bij TVC.

Yordi Godijn staat voor zijn eerste seizoen bij IFC

Yordi Godijn is 26 jaar oud, woonachtig in Rotterdam en staat sinds dit seizoen onder de lat bij IFC. Hiervoor keepte hij bij CWO in de Tweede klasse. Hij heeft hiervoor al een aantal clubs gehad. Bij RKSV Leonidas heeft hij zijn opleiding gehad, waarna hij ook zijn debuut heeft mogen maken bij het eerste van Leonidas zondag.

Vervolgens is hij naar het eerste elftal zaterdag van Leonidas gegaan, waar hij nog twee jaar heeft gevoetbald om daarna te vertrekken naar Bolnes van de toenmalige trainer Geert Meijer. Geert Meijer zag hem uitblinken in de wedstrijden tegen Bolnes, en heeft daarna Yordi nog een paar keer bekeken. Uiteindelijk werd hij benaderd door Geert om te komen keepen bij Bolnes. Hij is vertrokken naar Bolnes en hij heeft een goede band  opgebouwd met Geert. Uiteindelijk zijn Geert en Yordi samen vertrokken naar v.v. Strijen, waar Geert momenteel nog zit, maar Yordi niet meer. Hij vertrok alweer na één jaar naar RVVH, om daar ook weer snel te vertrekken. ‘’Het was niet wat ik had gehoopt’’ vertelde Yordi.

‘’Clubs, en zeker in het amateurvoetbal sturen ook niet zomaar hun huidige keeper weg, dus het is moeilijk om als nieuwe jongen bij een club je kans te pakken’’ zegt Yordi. Voor zijn ontwikkeling was het wel goed om de stap te maken naar RVVH, hij heeft veel meegetraind met het eerste en heeft een aantal bekerwedstrijden gekeept. Het is natuurlijk ook moeilijker om als keeper je in de basis te spelen, de keeper wissel je niet zomaar.

Hij begon zijn jeugdjaren als speler in de aanval, en is steeds een linie opgeschoven. ‘’Uiteindelijk werd ik keeper in mijn tweede jaar van de D, ook vanwege de astma die ik toen der tijd had’’. Officieel is hij nog wel astmapatiënt, maar van de astma heeft hij tegenwoordig geen last meer.

IFC volgde Yordi al vanaf zijn periode in Strijen. ‘’Ik ben ze vanaf dat moment blijven volgen en heb altijd contact gehouden met bepaalde spelers bij IFC’’, zegt hij. Zodoende is het balletje gaan rollen en nu staat hij voor zijn eerste seizoen bij IFC.

Van zijn oude ploeg CWO, wat in de Tweede Klasse speelt, gaat hij nu weer naar de Hoofdklasse. Dat is een flinke stap hogerop. Daarvoor moest hij een stap terugdoen van RVVH naar CWO ‘’Ik ben iemand die keuzes op mijn gevoel maakt, als ik een stap terug moet doen, dan doe ik dat ook ‘’. Hij kent zichzelf goed en hij weet ook van zichzelf dat de kwaliteiten bij hem aanwezig zijn. ‘’Je kan natuurlijk nooit 100 procent garanderen dat je weer een kans hogerop krijgt, maar je moet gewoonweg in jezelf vertrouwen’’.

Vroeger heeft Yordi weleens gefloten voor het schoolvoetbal en bij Leonidas heeft hij dit gedaan bij jeugdtoernooien. Bij die club heeft hij ook zijn mooiste moment beleefd, met het elftal wat op Zondag speelt. Hij had zijn bijdrage aan de bekerwinst, die uiteindelijk werd gewonnen tegen SC Feyenoord. ‘’Als keeper moet je jezelf onderscheiden door belangrijke ballen te pakken, als dat lukt en je pakt daarmee punten voor het team, dan vind ik dat je een goede wedstrijd heb gespeeld’’.

Met IFC is hij al begonnen aan het nieuwe seizoen. Afgelopen zaterdag speelde ze hun eerste oefenwedstrijd van het seizoen tegen derdedivisionist v.v. Dongen, die met 3-1 werd gewonnen. ‘’ Er zijn een aantal ervaren jongens weggegaan, maar we hebben daarvoor veel jonge spelers voor teruggekomen, die al vaker op dit niveau hebben gespeeld’’. IFC is de laatste jaren gewoon een stabiele middenmoter in de zondag Hoofdklasse, en hij verwacht dat er dit jaar misschien wat meer in zit. ‘’We willen met z’n allen de stap maken naar de Derde Divisie, en daar gaan we alles voor doen’’, aldus Yordi. Hij hoopt op een mooi seizoen met weinig doelpunten, en als alles meezit de promotie.

Mark Stoevenbeld: Sfeermaker en regelaar

Mark Stoevenbeld (38) was jarenlang speler bij Papendrecht en werd daarna leider bij Papendrecht 2, maar in de zomer van 2016 werd hij weggeplukt door Drechtstreek.

PAPENDRECHT – ,,Natuurlijk was niet iedereen bij Papendrecht het daar mee eens, maar ik ben niet de eerste en vast ook niet de laatste die een overstap maakt van Papendrecht naar Drechtstreek of andersom. In het eerste team van Drechtstreek voetballen met Jillroy Ruiz, Rick Sieses, Haris Brzac en Jan Abaisa ook jongens met een verleden bij Papendrecht. Ik kende de meeste spelers van Drechtstreek al uit het uitgaansleven en ook de helaas veel te jong overleden trainer Bill Tukker.

Ik ging vroeger, als de hoofdmacht van Papendrecht uit voetbalde, al vaak kijken bij het eerste van Drechtstreek. Twee jaar geleden werd ik door de technische commissie van Drechtstreek benaderd voor het leiderschap. Uiteraard heb ik daar even over na moeten denken, maar leider zijn van een eerste elftal was al een wens”, vertelt Stoevenbeld, vaak liefkozend ‘Stoef’ genoemd. ,,Ik heb als leider natuurlijk meerdere petten op. Ik ben onderdeel van de technische staf, maar sta ook tussen die jongens in en ga wel eens een biertje met ze drinken. Ik heb het erg naar m’n zin bij deze warme en gezellige club, al heb ik het bij Papendrecht ook altijd uitstekend naar m’n zin gehad.

Het was voor mij wel bijzonder om dit seizoen met Drechtstreek beide wedstrijden van Papendrecht te winnen. De sfeer bij de derby’s is echt geweldig, zowel op de Slobbengors als hier op de Oostpolder. Zoveel publiek, maar alles was top geregeld en de sfeer was subliem. Van dat soort wedstrijden moeten beide clubs het toch hebben qua inkomsten, dus ik hoop dat we komend seizoen gewoon weer bij elkaar in de competitie zitten. Na die twee gewonnen derby’s willen we nu ook nog boven Papendrecht eindigen op de ranglijst, dat is het doel voor de laatste weken van de competitie.”

Eeuwig groen van Heerjansdam lonkt voor Mike Sloof

Als hij de vraagt krijgt of hij bij een aanlokkelijk aanbod ‘zijn’ Heerjansdam zou verlaten, is Mike Sloof (26) duidelijk. “Nee hoor. Ik zit hier goed.” Om er even later bijna schaterlachend aan toe te voegen dat hij nog nooit door een andere club is benaderd. “Misschien kunnen ze mijn telefoonnummer niet vinden of wil de club ze dat niet geven.”

Sloof heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld als een loyale, nuchtere en waardevolle kracht van Heerjansdam. Tijdens het Janus van Peenen-tijdperk slaagde hij erin als jonkie uit de eigen jeugdopleiding door te dringen tot de basiself. “Martin van Peenen heeft mij laten debuteren”, zegt de centrale verdediger, die al een paar jaar met de aanvoerdersband om zijn arm loopt. Het was in een periode dat het niet makkelijk was om tussen alle toppers, die door Heerjansdam werden aangetrokken, een plaatsje te vinden. Sloof lukte het als één van de weinige jongelingen wel. “Maar ook niet altijd hoor. Ik heb met geweldige spelers samengespeeld en daar heb ik ook veel van geleerd. In mijn eerste volledige seizoen in Heerjansdam 1 promoveerden we meteen naar de hoofdklasse. Die hoofdklasse staat toch mooi op mijn cv. Niet heel veel spelers kunnen zeggen dat ze op dat niveau hebben geacteerd.”

Tijden veranderden op sportpark De Molenwei, waar Heerjansdam sinds het vertrek van de markante Janus van Peenen als legendarische voorzitter en geldschieter met bescheidener middelen moest doen. “Niks mis mee”, vindt Sloof. “Vroeger was het een komen en gaan van spelers, nu is het bijna een oase van rust. Niet dat er niemand weggaat of komt ofzo, het is alleen wat rustiger op dat gebied.”

“De sfeer in de selectie is top en dat betaalt zich ook uit in de prestaties.”

Vorig seizoen werd Heerjansdam met overmacht kampioen van de tweede klasse. De wat behoudende tactiek van trainer Fop Goumans viel wat minder in de smaak, bij aanhang en spelers. “De nieuwe trainer past denk ik wat beter bij onze ideeën”, zegt Sloof over oefenmeester Patrick Kok, die Heerjansdam ondanks de promotie wat offensiever laat spelen.

“Het was echt een nadrukkelijke wens van ons als spelersgroep om wat aanvallender te spelen, ondanks dat we wisten dat we ons daarmee zelf ook in de vingers konden snijden”, wijst hij op de toegenomen tegenstand in de eerste klasse. “De trainer is daar met ons mee aan de slag gegaan. We kunnen op drie manieren spelen en druk zetten. Dat werkt goed.”

De vrees dat in de eerste klasse degradatievoetbal gespeeld moest worden, was onterecht. “We hebben al snel na de winterstop een nieuwe doelstelling neergelegd. In plaats van handhaving gingen we voor het linkerrijtje in het klassement. Nu moeten we ervoor zorgen dat dit seizoen geen incident is en dat we een stabiele eersteklasser worden”, aldus Sloof, die werkt in het transportbedrijf van zijn vader. “Mijn oudere broer werkt er ook. Ik had altijd zoiets: ‘dat ga ik echt niet doen’ en vandaar dat ik Sport en Bewegen ben gaan doen. Met die studie ben ik halverwege gestopt en nu zit ik vol in het bedrijf. Ik vind het ook echt leuk. Het is de bedoeling dat mijn broer en ik het bedrijf gaan overnemen. Mijn vader zegt dat hij het rustiger aan wil gaan doen, maar dat zei hij vijf jaar geleden ook.”

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.