Home Blog Pagina 1317

Spirit wint op de valreep bij SSS

Spirit heeft aan de uitwedstrijd tegen SSS op de valreep 3 punten over gehouden. In een matige wedstrijd kwam Spirit in de 1e helft nog wel op voorsprong door een doelpunt van Julian Rook. Lang kon Spirit van de voorsprong niet genieten. Balverlies op het middenveld werd genadeloos afgestraft door SSS.

Op het koude sportcomplex viel in de 1e helft niet veel te beleven. Bij Spirit keerde Laurens Visser weer terug na zijn blessure. Kevin Kriek ontbrak bij de Ouderkerkers. De verdediger is vrijdagavond vader geworden. Zijn plaats werd ingenomen door Tim de Vaal. Stefan Bitter was nog steeds geblesseerd. Daarom stond Virgil Munsel weer opgesteld op het middenveld. De middenvelder speelde weer een goede wedstrijd. Vorige week behaalde hij tegen Neptunus-Schiebroek ook een ruime voldoende.

Toch kon Spirit de thuisploeg niet van zich afspelen. Ook in de 2e helft werden vaak verkeerde keuzes gemaakt of foute passes gegeven. SSS ging daar gretig mee om en Spirit mocht blij zijn dat de ploeg uit Klaaswaal het vizier niet op scherp had staan. Het kreeg een aantal goede kansen. Bastiaan Haasnoot moest dan ook weer zijn goede vorm aantonen met een paar goede reddingen.

Trainer Richard van Cappellen greep in de slotfase in. Ruben Slooff kwam er in voor verdediger Tim de Vaal voor meer aanvalskracht. Ook kwam Mick Veldhoen erin voor Julian Rook, hopend op die ene bal. De slotfase was dan ook voor Spirit. Laurens Visser kreeg de grootste kans. Een voorzet kreeg hij op zijn hoofd, maar knikte de bal naast het doel. Vlak voor tijd zag iedereen een handsbal van een SSS speler vlak voor het doel van de thuisploeg. Tot grote opluchting van de Klaaswalers zag scheidsrechter Lizzy van der Helm, die overigens verder een goede wedstrijd floot, dit voorval over het hoofd. In blessuretijd kwam toch de bevrijdende goal. De bal kwam voor de voeten van Lars van der Wijngaard, die hard de winnende treffer inschoot.

Spirit pakt daarmee 3 belangrijke punten en kan weer even ‘naar boven’ kijken. Volgende week komt SVS op bezoek in Ouderkerk. De Capelse ploeg nam na de winst op Vitesse Delft (2-1) afstand van de degradatieplaatsen. Voor die tijd speelt Spirit dinsdagavond nog voor de Rijnmond Cup. In Ouderkerk wordt vv Capelle ontvangen.

Oirschot Vooruit – Juliana ’31

Oirschot Vooruit leed vandaag een verdiende nederlaag tegen de koploper uit Malden. Toch kunnen de spelers en staf hier vertrouwen uit putten want ze gaven goed tegenstand.

Het was vanaf het begin Juliana ‘31 dat de wedstrijd dicteerde. In de zesde minuut moest keeper Menno Kuulkers al redding brengen op een inzet van de voorwaartse van Juliana ‘31. Hij deed dat met verve maar blesseerde zich daarmee zodanig dat hij moest uitvallen. In het ziekenhuis zou blijken dat hij een vinger heeft gebroken. Daarmee is hij enkele weken zoet, helaas! Zijn vervanger: Timo van de Loo, kon aan de bak.

Juliana ’31 combineerde makkelijk en de spelers vonden steeds de vrije ruimte. Oirschot Vooruit verdedigde bekwaam. Zelfs waren het de groen-witten die in de vijftiende minuut door het goede doorzetten van Fons Meeuwis gevaarlijk werden. De keeper redde met de nodige moeite. Bij een aanval van Juliana ‘31 in de 26e minuut verdedigde Oirschot Vooruit niet best uit. In plaats van op te ruimen belandde de bal op ‘n meter of 5 van de keeper voor de voeten van Bob Rossen. Hij deed z’n naam eer aan want hij roste de bal binnen voor de 0-1.

Maar Oirschot Vooruit deed twee minuten later van zich spreken. Fons Meeuwis zette vanaf rechts goed door en gaf een mooie voorzet op Dorus van de Wal. Die deed wat er van een spits wordt verwacht namelijk scoren, 1-1. Dat gaf de burger moed maar Juliana ’31 ging door waarmee het begonnen was, namelijk de wedstrijd naar haar hand zetten. Het resulteerde in enkele corners. Een van die corners mondde uit in een scrimmage waarbij de bal via een speler van Oirschot Vooruit in eigen doel belandde, 1-2.

Door de blessure van Menno Kuulkers zou er ongetwijfeld tijd bij komen. Hoeveel was alleen bij de scheidsrechter bekend. Terwijl iedereen dacht dat met de stand van 1-2 de rust zou aanbreken bleek dat toch niet het geval. In één minuut schoot eerst Thijs Hendriks met een mooie boogbal de 1-3 binnen waarbij keeper Timo van de Loo even twijfelde met uitkomen. Meteen daarna schoot Koos Gloudemans met een bekeken afstandsschot op de lat bij Juliana ‘31. Jammer maar helaas, ruststand 1-3 dus.

De tweede helft begon aanvankelijk met een aanvallend Oirschot Vooruit. De wil was er zeker! Uit een corner kopte Job van Gestel net over. Daarna was het toch weer Juliana ’31 dat aandrong, maar het was van korte duur. Oirschot Vooruit liet zich niet naar de slachtbank leiden. Terwijl de 2-3 in de lucht hing scoort Juliana ’31 vanuit een counter de 1-4. Weer was het Thijs Hendriks die geen genade kende. Hij kreeg te veel ruimte en benutte dat optimaal.

Even hierna werd Dorus van de Wal in de 70e minuut gewisseld door Daan Hagemeier. Koud in het veld kon hij al voor de 2-4 zorgen na een puike actie van Fons Meeuwis. Hij kwam over links op snelheid knap door en Daan Hagemeier kon de teruggetrokken ban simpel binnen tikken. Met nog een kwartier te gaan putten Oirschot Vooruit en de supports hier moed uit. Het werd sterker en sterker. In de 81e minuut werd Joris Swaanen onderuit gehaald door de keeper. Althans, dat was de lezing van de scheidsrechter. Hij gaf ten onrechte een penalty aan Oirschot Vooruit, daar waren zowel de voor- en tegenstanders het over eens. Na de wedstrijd gaf de goed leidende scheidsrechter toe dat hij wellicht een verkeerde inschatting had gemaakt. Desalniettemin was Joris Swaanen koelbloedig en zorgde hij voor 3-4 met nog ‘n minuut of tien te spelen.

De avond deed z’n intrede, het werd al donker op Sportpark Jumbo Moorland. In de laatste tien minuten was Oirschot Vooruit duidelijk de bovenliggende partij en in de allerlaatste minuut had het zomaar 4-4 kunnen worden. Een ingeschoten bal werd door de keeper van Juliana ’31 met het nodige geluk via de paal tot corner verwerkt. Deze leverde niets op en rond de klok van half vijf floot de scheidsrechter voor het laatst.

Met deze nederlaag valt te leven. Bitter is het wel dat Oirschot Vooruit de komende wedstrijden tot de winterstop twee basisspelers moet missen door schorsing en blessure. Een stimulans voor de andere spelers uit de selectie en een extra motivatie. Te beginnen volgende week, uit tegen Alverna.

De Lindt haalt zes punten op in Hardinxveld

Voor zowel het eerste als het tweede elftal van de Lindt stond er zaterdag een uitwedstrijd bij Hardinxveld op het programma.  In de vroege middag behaalde het tweede elftal door een prachtige vrije schop van Robin de Boer de eerste overwinning van het seizoen (0-1). 

Daarna was het de beurt aan Groote Lindt 1 om het goede voorbeeld te volgen.  Het was echter Hardinxveld dat de toon zette in de eerste helft. Waarin de Lindt maar mondjesmaat onder de druk van de tegenstander uit kon komen.  Af en toe kwamen de mannen uit Zwijndrecht er gevaarlijk uit, maar het was Hardinxveld dat de grote kansen kreeg. Mede door een goed keepende Raymond Klootwijk bleef het 0-0 tot aan het rustsignaal.

Na rust een agressiever Groote Lindt dat de tegenstander veel minder ruimte gaf. Het spel dicteerde en daarmee onmiddellijk diverse kansen creëerde.  Terwijl het wachten op de 0-1 was. Was het Hardinxveld dat na een 25 minuten, totaal tegen de verhoudingen in, het openingsdoelpunt maakte. Een slappe vrije schop dwarrelde tussen diverse spelers zomaar in het doel.  Dit had het kantelpunt kunnen zijn, maar de ploeg beschikt over karakter en gooide er direct een schepje bovenop. Onder leiding van de ongelooflijk hard werkende Kevin van Pelt liet de ploeg zien waarom het mede aan de leiding staat in de fantastische 3e Klasse C. 5 minuten (!) na de gelijkmaker gaf het scorebord 1-2 aan.

Eerst was het Kevin van Pelt die de bal veroverde, hard uithaalde en de gelijkmaker scoorde.  Kort daarna kreeg de Lindt een terechte strafschop en was het Michael Slingerland die dat kansje wist te benutten.  In een paar minuten had de Lindt de schade al weer gerepareerd.  Hardinxveld perste er op het eind nog wel een “alles-of-niets” offensief uit, maar het was de Lindt dat met de vele counters die het nog kreeg eigenlijk de 1-3 had moeten aantekenen.

Al met al een belangrijke overwinning want hiermee houdt het team van Serge van den Hurk gelijke tred met Arkel.  Beide teams staan met 18 punten op de gedeelde 1e plaats en laat het nu volgende week Groote Lindt – Arkel zijn.  Een heuse topper op Bakestein, waarbij de winnaar alleen aan kop zal komen te staan.  Kortom, een mooie voetbalmiddag in Hardinxveld waar Groote Lindt 6 belangrijke punten mee naar Zwijndrecht kon nemen.

De Lindt haalt zes punten op in Hardinxveld

Voor zowel het eerste als het tweede elftal van de Lindt stond er zaterdag een uitwedstrijd bij Hardinxveld op het programma.  In de vroege middag behaalde het tweede elftal door een prachtige vrije schop van Robin de Boer de eerste overwinning van het seizoen (0-1). 

Daarna was het de beurt aan Groote Lindt 1 om het goede voorbeeld te volgen.  Het was echter Hardinxveld dat de toon zette in de eerste helft. Waarin de Lindt maar mondjesmaat onder de druk van de tegenstander uit kon komen.  Af en toe kwamen de mannen uit Zwijndrecht er gevaarlijk uit, maar het was Hardinxveld dat de grote kansen kreeg. Mede door een goed keepende Raymond Klootwijk bleef het 0-0 tot aan het rustsignaal.

Na rust een agressiever Groote Lindt dat de tegenstander veel minder ruimte gaf. Het spel dicteerde en daarmee onmiddellijk diverse kansen creëerde.  Terwijl het wachten op de 0-1 was. Was het Hardinxveld dat na een 25 minuten, totaal tegen de verhoudingen in, het openingsdoelpunt maakte. Een slappe vrije schop dwarrelde tussen diverse spelers zomaar in het doel.  Dit had het kantelpunt kunnen zijn, maar de ploeg beschikt over karakter en gooide er direct een schepje bovenop. Onder leiding van de ongelooflijk hard werkende Kevin van Pelt liet de ploeg zien waarom het mede aan de leiding staat in de fantastische 3e Klasse C. 5 minuten (!) na de gelijkmaker gaf het scorebord 1-2 aan.

Eerst was het Kevin van Pelt die de bal veroverde, hard uithaalde en de gelijkmaker scoorde.  Kort daarna kreeg de Lindt een terechte strafschop en was het Michael Slingerland die dat kansje wist te benutten.  In een paar minuten had de Lindt de schade al weer gerepareerd.  Hardinxveld perste er op het eind nog wel een “alles-of-niets” offensief uit, maar het was de Lindt dat met de vele counters die het nog kreeg eigenlijk de 1-3 had moeten aantekenen.

Al met al een belangrijke overwinning want hiermee houdt het team van Serge van den Hurk gelijke tred met Arkel.  Beide teams staan met 18 punten op de gedeelde 1e plaats en laat het nu volgende week Groote Lindt – Arkel zijn.  Een heuse topper op Bakestein, waarbij de winnaar alleen aan kop zal komen te staan.  Kortom, een mooie voetbalmiddag in Hardinxveld waar Groote Lindt 6 belangrijke punten mee naar Zwijndrecht kon nemen.

De Alblas komt met de schrik vrij

De Alblas heeft in de uitwedstrijd tegen laagvlieger Unitas in de uiterste slotfase een achterstand om weten te zetten in een overwinning. Een uitslag waarin het in het eerste halfuur van de wedstrijd helemaal niet naar uitzag en de thuisploeg een 2-0 voorsprong wist te nemen. Na vooral een hectische slotfase , waarin bij de thuisploeg scheidsrechter Simon de gebeten hond was , bleven zij toch met lege handen achter. Door deze uitslag krijgt de Alblas weer aansluiting bij de middenmoot en blijft Unitas in de onderste regionen hangen. 

In de beginfase van de wedstrijd werd weer eens overduidelijk bewezen dat de verschillen in deze afdeling klein zijn en ook Unitas als ze de ruimte krijgen over een goed voetballende ploeg bezit. Binnen twee minuten kwamen zij al op voorsprong toen na slordig balverlies bij de gasten de bal bij de op rechts vrijstaande Noam van Wijk belandde  die de bal keihard in het dak van het doel schoot 1-0. De thuisploeg was in deze fase veel feller en zette de Alblas met fris aanvalsspel onder druk. Binnen tien minuten hadden zij de voorsprong al kunnen verdubbelen, maar doelman René de Ruiter was spits Job Lanting de baas toen deze helemaal vrij voor hem opdook. Het was echter uitstel van executie want vlak hierna moest de doelman het antwoord schuldig blijven op een zwabberend afstandsschot van Nabil Adahchour 2-0. Geleidelijk aan kregen de gasten wat meer vat op de wedstrijd maar speelde in een te laag tempo en maakte veel te weinig gebruik van de op links steeds vrijstaande Natanja de Haan. Toch ontstonden er kansen en kon Mike Jongeneel vrij voor doelman Jamiro Libretto de bal te weinig kracht meegeven waardoor de bal nog door Tim Mehl uit het verlaten doel gehaald kon worden en verdween een inzet van Djordi de Boer net naast. Bij de Alblas kwam Jillis de Haas in het veld en ging Jeffrey Gelderblom in het centrum spelen. Juist deze invaller bracht de gasten vijf minuten voor rust terug in de wedstrijd toen hij een goedlopende aanval met links afrondde 1-2. Het werd zelfs vlak voor rust weer gelijk toen Djordi de Boer uit een geplaatste vrije trap de Unitas doelman kansloos liet: 2-2. 

In de tweede helft waren de gasten vanaf de aftrap de bovenliggende partij en beperkte Unitas zich tot verdedigen en loerde via de behendige aanvallers op de counter. Natanja de Haan werd op de linkse kant vanaf het begin veel meer in het spel betrokken en speelde binnen vijf minuten Mike Jongeneel al vrij, maar zijn inzet miste de juiste richting. Ook werd Rhaudy Diamant een vrije schietkans, maar zijn schot werd geblokt en stichtte cornerballen steeds gevaar voor het Unitas doel, maar doelman Jamiro Libretto wist inzetten van Erwin van der Heiden en Trinko Klijn te keren. Zijn beste redding verrichtte hij toen Richard van den Berg door Natanja de Haan werd vrijgespeeld en deze de stuitende de bal keihard inschoot. De thuisploeg kreeg in deze fase over rechts ook nog een kans maar de bal ging over het de Alblas doel. Bij de gasten kwam Gert Zuidgeest in het veld in de hoop dat hij de wedstrijd nog kon beslissen. Het pakte aanvankelijk anders uit toen Unitas in de 85e minuut de wedstrijd leek te beslissen toen IJsbrand van Eldik een counter afrondde 3-2. Hierna volgde een hectische slotfase waarin de Alblas met een alles of niets offensief nog een punt hoopte te veroveren. Bij de thuisploeg moest Redwan Quajnen het veld verlaten na een tweede gele kaart en viel vlak hierna toch de gelijkmaker toen Natanja de Haan na een scrimmage de bal op de net binnen het strafschopgebied vrij voor zijn voeten kreeg en hard en hoog inschoot 3-3. Voor de thuisploeg was de gifbeker nog niet leeg want nadat eerst ver in de blessuretijd het spel vanwege een botsing , waarbij twee spelers met een hoofdwond het veld moesten verlaten, het spel had stilgelegd werd Gert Zuidgeest de diepte ingestuurd en werd net binnen het strafschopgebied aan zijn shirt vastgehouden. Tot frustratie van de thuisploeg werd de bal door scheidsrechter Simon op de stip gelegd en benutte specialist Stefan Bakker ook deze strafschop feilloos 3-4. Hierdoor ging de overwinning uiteindelijk toch mee naar Souburgh en bleef de thuisploeg met een kater achter. 

A.s.  zaterdag komt het onder aan staande IFC op bezoek, dat over een goed voetballende ploeg beschikt maar in de slotfase vaak de overwinning niet over de streep weet te trekken. Voor de thuisploeg zal bij een overwinning weer naar boven gekeken kunnen worden. 

Foto’s: Marco Sala

CvdW: Guido Visee – SV Baarn

SV Baarn is de club van de week en dan wordt er altijd een speler of betrokkene van het eerste elftal geïnterviewd. Guido Visee, 31 jaar, voetbalt bijna heel zijn leven (vanaf 4/5 jaar) bij SV Baarn. Verder is hij mede-eigenaar van Sportze! een sportwinkel.

Jeugd

“Vroeger was ik wel een talent in de jeugd. Op mijn 15e debuteerde ik in het eerste. Toen ik zeventien was heb ik 1 jaar bij, ik merkte daar dat, ondanks dat het een hele leuke club is, ik niet de echte ambitie in het voetbal had. Ik kon toen kiezen om er serieus voor te gaan, of gewoon leuk met mijn vrienden spelen. Ik koos voor het tweede.”

Eerste elftal

Hij is nog steeds speler in het eerste elftal van SV Baarn. “Ik ben inmiddels wel een linie teruggeschoven. Als je ouder wordt, dan wordt je langzamer, dus ik sta nu centraal achterin.”

“Je merkt wel dat andere behendiger zijn geworden, vooral op het middenveld. Dus ik zag al wel dat laatste man een betere positie voor mij zou zijn. Dan kan ik ook iedereen over het hele veld beter aansturen.”

Guido is dan ook echt een leider in- en buiten het veld. “Ja, ik ben wel een van degene waar ze naar luisteren. Daarin heb ik nog steeds wel een toegevoegde waarde. Bijvoorbeeld in het neerzetten. Maar als we een makkelijke wedstrijd hebben dan heb ik het gevoel dat er net zo goed iemand anders kan spelen voor mij.”

“Maar daar ben ik juist trots op, dat er vorig jaar en dit jaar weer goede jeugdspelers doorkomen, die ook nog willen. In het ideale was ik twee jaar geleden al gestopt bij het eerste elftal, maar toen kon dat nog niet. Nu denk ik dat ik binnen een paar dat wel kan.”

“We hebben goede spelers en we hebben een goede mix tussen jong en oud. Dat zijn jonge talentvolle spelers en een paar van mijn leeftijd en zelfs eentje nog iets ouder.”

Verwachting

“Zaterdag spelen wel tegen Gooi, dat schijnt ook ene hele goede ploeg zijn, ik denk misschien zelfs iets beter dan wij zijn. Mochten we die niet winnen, dan is het gat zeven punten. Dan wordt het lastig om kampioen te worden, omdat het verschil in de competitie heel groot is. Dus de grotere teams verspillen bijna geen punten, zo heeft Soest alles gewonnen en wij zijn ook nog ongeslagen. Maar we moeten zeker tweede kunnen worden en voor promotie kunnen gaan.”

“De trainer, Tom Gesgarz, heeft een heel belangrijke rol gespeeld de laatste twee jaar. Hij heeft de jonge jongens uit de jeugdopleiding laten doorstromen. Ook heeft hij ervoor gezorgd dat er elke training 20 tot 25 man op de training staan, waar dat er vroeger misschien tien waren.’’

SV Baarn

Guido is niet alleen speler bij het eerste elftal, hij is meer betrokken bij de club. “Ik zit in het bestuur bij de technische zaken van de jeugd.”

Wat vind Guido het unieke aan SV Baarn? “Als er vrienden van andere verenigingen komen, zijn ze altijd verbaasd over onze club. Dat iedereen met elkaar aan de tafel zit en gezellig is. Dat schijnt dus niet overal zo te zijn. Verder is het gewoon een nette vereniging, misschien zelfs iets te netjes soms. Met allemaal ideale schoonzonen. Verder is ook de jeugdopleiding erg goed.’’

“Ze noemen mij vaak een pitbull op het middenveld”

De 20 jarige Mark van der Meijden speelt in het 1e van GHVV’13 en heeft in zijn jeugd voor Feyenoord en Sparta Rotterdam gespeeld. Zonder de steun van zijn familie had hij nooit zo ver gekomen. Na lang hoog te hebben gevoetbald, is hij terug gegaan naar de club waar zijn liefde voor voetbal ooit begon.

Voetbalcarrière
Van der Meijden is begonnen met voetballen bij PFC, waar al zijn vrienden speelde. Vervolgens is hij naar Feyenoord gegaan en daarna naar Sparta Rotterdam. Na 4 jaar op hoger niveau gevoetbald te hebben heeft hij de stap gemaakt naar Spijkenisse en daarna naar SVV. “Na zoveel jaar hoog te hebben gevoetbald wilde ik toch weer met mijn vrienden voetballen. De keus tussen PFC en HVV Bernisse was dan uitgegaan naar HVV Bernisse. Hoezo? Omdat ik gezelligheid belangrijk vind en ik een echte dorpsjongen ben. Toen de twee clubs samen gingen, was de keuze heel makkelijk.”

Bij PFC en Feyenoord stond Van der Meijden rechts voorin. Vervolgens is hij omgetoverd tot een rechtsback bij Sparta. Na de overstap te hebben gemaakt naar Spijkenisse is zijn vaste positie middenvelder geworden. Vaak functionerend als CM of CVM. “Ik zie mijzelf het liefst als een cm rechts of links. Het maakt mij niet zoveel uit, aangezien ik met beide benen uit de voeten kan. Ik ben iemand die veel meters maakt en elk duel aangaat, ondanks mijn lengte. Ik word vaak vergeleken met een pitbull op het middenveld.”

Steun van familie
Als het aan Mark ligt, gaan alle credits naar zijn familie die hem door weer en wind hebben gesteund. “Vaders bracht me altijd naar de voetbal, wat soms wel 4 keer per week was. Bij voetbal toernooien in het buitenland waren beide ouders er altijd bij. Ook was er de mentale support langs de lijn, wanneer ik het even niet zag zitten. Mijn broer en ik speelde altijd op het pleintje tot in de late uurtjes. Dit heeft me sterker gemaakt, omdat ik nooit wilde verliezen van mijn 4 jaar oudere broer.”

Buiten het feit om dat zijn ouders en oudere broer er altijd voor hem waren, leefde het ook in de rest van de familie. Zij kwamen zo af en toe ook langs de lijn staan en stelde vaak de vraag hoe het met hem ging bij de voetbalclub waar hij op dat moment speelde. “Opa en oma hadden foto’s van mij ingelijst die in de woonkamer hingen. Ik weet nog goed dat opa en oma dolgelukkig waren dat ik bij Feyenoord gingen spelen, dat was namelijk hun club. De selectie foto die in de kuip werd gemaakt, staat dan ook vandaag de dag nog steeds bij hun in de woonkamer.”

GHVV’13
Op dit moment speelt Mark voor het 1e van GHVV’13. Ze staan momenteel op plek 10 van de 14 met 9 punten uit 8 wedstrijden. “We hebben een goede ploeg, alleen laten we het soms af weten. We verliezen vaak van ons zelf in plaats van de tegenstander. Persoonlijk denk ik dat we bij de top 7 kunnen eindigen. Als ik kijk naar de teams die boven ons staan en waar we een slecht resultaat tegen hebben neergezet, dan denk ik niet dat wij iets tekortschieten.”

Wat maakt GHVV’13 dan zo mooi dat hij terug is gekeerd? “Ik wil me daar niet te veel over uitlaten. Ik ben geen fan van fusieclubs, maar soms is het nodig. Dat de twee dorpen samen zijn gegaan en we vriendelijk met elkaar om kunnen gaan vind ik mooi. Hopelijk kunnen we de club met z’n alle naar een hoger podium brengen.”

Toekomst
Sinds dit jaar is Mark trainer van de Jo13’1. “Dit avontuur ben ik samen met mijn vriend Rick Nauta aangegaan. Ik heb het altijd al leuk gevonden om mensen dingen bij te leren en als je dan je visie kan overbrengen op de jongere kinderen, dat is geweldig.

Over zijn toekomstplannen is hij heel duidelijk. Bij GHVV zit hij prima op zijn plek en hoopt hij zijn steentje te kunnen bijdragen om de club naar een hoger niveau te brengen. “Ik sta open voor alles en zie wel wat er op mijn pad komt en wat de toekomst mij brengt. Ik ben jong en gedreven, dus sluit niks uit.”

In Gesprek Met: Rick Post

De 28-jarige Rick Post is geboren en getogen in Honselersdijk, het was daarom ook geen lastige keuze om als vijfjarige zich aan te sluiten bij S.V. Honselersdijk. Momenteel is hij niet meer voetballend actief bij de club maar nog wel als vrijwilliger, secretaris namelijk. Wij spraken met hem over zijn korte voetbalcarrière, het vrijwilligerswerk binnen de vereniging en de toekomst van het voetbal bij S.V. Honselersdijk.

Voetbalcarrière
Op vijfjarige leeftijd woonde Post 100 meter van S.V. Honselersdijk en het was daarom ook niet meer dan logisch om zich toe te voegen bij deze vereniging. Volgens zijn eigen zeggen waren zijn gloriedagen bij de A-jeugd en daarna kwam zijn carrière ook gauw tot een einde. ‘’Ik heb helaas niet meer bij het eerste gespeeld, wel op de bank gezeten maar dat was helaas het enige wat ik ooit op sportief gebied heb kunnen bereiken.’’

Vrijwilligerswerk
Momenteel is Post de secretaris bij het jonge bestuur van Honselersdijk. ‘’Je ziet vaak bij besturen dat het een grijze haren gezelschap is, dat is bij ons zeker niet het geval.’’ Hij houdt zich wekelijks bezig met werkzaamheden als externe mails behandelen, vergaderingen notuleren en andere administratieve activiteiten maar ook komt hij vaak ook bij vervelende klusjes om de hoek kijken. ‘’Soms komen de wat minder leuken dingen op mijn bord terecht, dat geeft helemaal niet want iemand moet het doen en ik doe het graag voor de club.’’

S.V. Honselersdijk is een vereniging door en voor vrijwilligers. Dit was volgens Post erg te merken tijdens het promotiefeest van afgelopen seizoen. ‘’Het was zo druk en zo gezellig maar je zag wel dat de mensen achter de bar het niet meer aankonden. Op dat moment stappen er gewoon 2 a 3 man van voor de bar, achter de bar om te helpen. Die hebben misschien geen ervaring of doen het nooit maar pakken dan toch die verantwoordelijkheid omdat er hulp nodig is. Dat vond ik wel iets heel moois om te zien.’’

‘’Het mooie aan de club vind ik dat we het nog steeds voor elkaar kunnen krijgen om alles met vrijwilligers te doen, de club is nog zo dorps dat we alles met elkaar kunnen blijven doen.’’ Bij Honselersdijk draait alles om de vrijwilligers, ze werken niet met het afkopen van of het betalen van. Hoewel je soms wel kleine verschuivingen ziet zoals op een enkele zaterdag een scheidsrechter inhuren. Toch is de vereniging al bezig met een tegenbeweging realiseren, zo zijn ze binnen de club scheidsrechters aan het opleiden om alles echt met vrijwilligers te doen.

De toekomst van Honselersdijk
Op basis van recreatief voetbal denkt Post dat ze de juiste formule hebben gevonden en niet veel meer moeten veranderen. ‘’We hebben nu een grote senioren tak en die brengen de club toch wel een stukje gezelligheid en sfeer, dat moeten we blijven behouden.’’ Op prestatief voetbal zou Post het mooi vinden als ze met de vereniging eerste klasse kunnen blijven spelen, maar zou ook tevreden zijn om een stabiele tweedeklasser te zijn. ‘’Op basis van het ledenaantal en hoe alles georganiseerd is zou een stabiele tweedeklasser het meest realistisch zijn, daar zullen we uiteraard ook erg blij mee zijn’’

‘DEVO moet op lange termijn een stabiele vierdeklasser worden’

Hans Vos is pas bezig aan zijn eerste seizoen als hoofdtrainer van DEVO en heeft nu al een sterke band met de club. In de eerste plaats omdat hij zich op zijn gemak voelt bij de dorpsvereniging en het helpt ook dat zijn vriendin er vrijwilligster is en haar zoon onderdeel uitmaakt van zijn elftal.

Het clubgebouw van DEVO is vrij uniek, zo blijkt tijdens een bezoekje aan Bosschenhoofd. De kleedkamers van het pand zijn spiksplinternieuw, de kantine herbergt juist de authentieke, ouderwetse voetbalsfeer en die ruimte grenst weer aan een overdekt terras, een redelijk abstracte bestuurskamer én een klein hokje dat Hans Vos heeft omgedoopt tot een heus voetbalhonk. Die laatstgenoemde ruimte is deze zaterdag volgehangen met flipovers vol tactische plannen en op een tafeltje ligt een lange lijst met daarop de namen van alle 23 selectiespelers. Achter elke naam heeft de kersverse hoofdtrainer in steekwoorden diens sterke kwaliteiten benoemd. “Ik ben een positieve trainer en wil dat graag uitstralen naar de jongens toe”, legt Vos uit. “We hebben bovendien iedereen nodig en vormen echt één selectie.”

De vijfde klasse is het laagste amateurniveau voor eerste elftallen en deze competitie wordt soms ietwat nederig bestempeld als ‘de kelderklasse’. Van de laatste vijftien seizoenen speelde DEVO er maar liefst veertien in de vijfde klasse, alleen in het seizoen 2016/2017 acteerden de zwart-gelen een niveautje hoger. Als het aan de nieuwe trainer Hans Vos ligt, is het de hoogste tijd dat Door Enige Vrienden Opgericht stappen gaat maken. “Want er zijn veel talenten bij deze club, die dit seizoen in een speciaal ‘Onder 23 team’ uitkomen in een kleine competitie. Als we deze jongens voor de vereniging willen behouden, dan helpt het als het eerste op een hoger niveau speelt dan dat het nu doet”, zo legt de Roosendaler uit. “We hebben ook nu al een goede groep, maar ik wil niet te hard van stapel lopen door te zeggen dat wij kampioen gaan worden. Daarvoor voetballen we nog veel te wisselvallig.”

De in Sint Willebrord woonachtige Roosendaler loopt al zeventien jaar mee in de voetbalwereld. Vos was coach bij onder meer Noordhoek, WVV’67, DIVO, NSV (maar liefst zeven jaar) én liep ooit stage bij RBC Roosendaal, waar hij veel oppikte van Robert Molenaar en Eric Hellemons. “Ik krijg nog kippenvel van die tijd, vond het daar fantastisch”, zo zegt Vos. Het voetbaldier koestert nog altijd erg veel liefde voor het trainersvak, net als overigens voor Marion Janssens, zijn vriendin die tijdens het interview de kantine van DEVO draaiende houdt. “Ja, hierdoor waren de lijntjes met de club natuurlijk wel kort”, zo knipoogt Vos. “Ik wist onder meer via Marion dat DEVO een fijne club is en de gesprekken met het bestuur verliepen erg goed. Ik heb het tot nu toe ook uitstekend naar mijn zin.”

Als trainer van het eerste team heeft Vos onder meer Roy Schrauwen onder zijn hoede, de 21-jarige zoon van Janssens. Hoe is dat voor Vos? “Het is een leuke bijkomstigheid dat ik nu de trainer van Roy ben en thuis praat ik heel veel met hem over voetbal. Maar bij DEVO is hij gewoon een van de vele spelers die onderdeel uitmaakt van een plan”, zegt de ambitieuze oefenmeester. “Op lange termijn willen we met deze club namelijk een stabiele vierdeklasser worden en het zou mooi zijn als we op kortere termijn kunnen promoveren.”

VoetbalJournaal Alblasserwaard Najaar 2018

Lees hier de krant

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.