Spirit en trainer Richard van Cappellen bezegelden onlangs met een nieuw contract dat zij nog lang niet op elkaar zijn uitgekeken. De 38-jarige Ouderkerker is nu tot en met de zomer van 2021 verbonden aan de ‘kanaries’.

“Richard komt uit onze eigen gelederen voort en wat hij doet stemt ons zeer tevreden”, zegt voorzitter Henk Lammertse. “Met een contract voor twee seizoenen kijken we naar de langere termijn.”

Van Cappellen nam in april 2016 op stel en sprong de functie van de ontslagen hoofdtrainer Warry van Wattum over. Hij, gymdocent van het Wartburg College in Rotterdam-Zevenkamp, was toen trainer van Jong Spirit, de JO19-1. Hij kon niet verhinderen dat de kanaries uit de tweede klasse vlogen, maar in zijn eerste volledige seizoen promoveerde hij met Spirit 1 weer ‘terug’. “Uit deze contractverlenging spreekt vertrouwen van de club en zo ken ik Spirit ook. Alles is hier perfect geregeld. Soms is het té gezellig.” Die laatste opmerking behoeft uitleg. “Bij Spirit is het fijn en leuk, zijn de douches zijn altijd heet en de koffie warm. Maar voor mijn gevoel mag het af en toe best wat prestatiegerichter.”

Dat heeft volgens hem met de clubcultuur te maken, niet zozeer met de huidige generatie Spirit-spelers. “Mijn leeftijdsgenoten, oud-spelers, hebben er een handje van om tijden van vroeger te vergelijken met die van nu. De huidige generatie is net zo liefhebber, alleen heeft die te maken met veel meer afleidingen. Ik betwijfel of wij vroeger zo bewust bezig waren met ons lichaam en conditie dan de meeste jongens nu. Het is tegenwoordig heel normaal om naast de training in de sportschool te trainen.”

“Die jongens krijgen bij ons geen cent betaald, maar houden wel veertig zaterdagen in hun agenda vrij. Dat mag ook gewaardeerd worden en wordt trouwens ook gewaardeerd bij de club. De faciliteiten zijn om u tegen te zeggen. Nog niet zo lang geleden is er een nieuwe verzorgingsruimte gekomen met televisie erin.”

“We willen écht voetbal spelen”, zegt Van Cappellen als de speelwijze van zijn ploeg ter sprake komt. “Verzorgd spel, de voetballende oplossing zoeken. Maar dat is ook meteen de valkuil in ons spel. Een verdediger die de bal de sloot inschiet, die hebben we niet. Soms mag die kleun naar voren best. Het oogt daarom soms wat naïef. Aan de andere kant past dat ook bij de lage gemiddelde leeftijd van het elftal. Het gemiddelde is 21 jaar.”

De rek die Van Cappellen ziet in de huidige groep was ook de reden om twee jaar bij te tekenen aan de Sportlaan, ook al weet hij dat hij deze zomer met Eric Jansen en Lars van de Wijngaard twee steunpilaren (naar Capelle) verliest. “Ik gun die jongens de stap”, reageert de trainer. “Zij volgen hun ambitie en dat is alleen maar te prijzen. Natuurlijk hebben we geprobeerd om ze te behouden, maar ik snap wel waarom ze voor Capelle kiezen.”

Van Cappellen wil zijn spelers vormen in het veld, maar ook een ‘beetje opvoeding’ meegeven daarbuiten. Als Spirit in augustus voor een vijfdaags trainingskamp afreist naar Polen staat er ook een bezoek op het programma aan concentratiekamp Auschwitz. “Geen alledaags bezoek”, bevestigt hij. “Het is goed dat die jongens met eigen ogen kunnen zien wat daar in de oorlog is gebeurd.”

De harmonisatie van de gemeentelijke bijdrage aan de tien voetbalclubs in de Krimpenerwaard houdt de gemoederen al een tijdje bezig. Met het voorstel dat er nu ligt, kan Spirit goed leven. “Het trekt de scheve verhoudingen die er zijn recht”, aldus voorzitter Henk Lammertse.

Vorig jaar nog ging de gemeenteraad akkoord met een voorstel voor de bouw van nieuwe en noodzakelijke kleedkamers van Dilettant. De gemeente trok 268.000 euro uit. Even daarvoor had Spirit zelf vijf extra kleedkamers laten bouwen. De kosten ervan, bijna drie ton, kwamen voor eigen rekening.

“Het valt niet mee om de ene sportvereniging uit te leggen waarom in het andere geval gemeentelijk geld wordt vrijgemaakt, terwijl de andere club zelf de investering moet bekostigen”, stelde Marco Oudshoorn (VVD) in de commissie ‘Samenleving’ van de gemeente Krimpenerwaard.

Sinds de fusie van de vijf gemeenten (per 1 januari 2015) worstelt Krimpenerwaard met het gelijktrekken van de situaties omtrent de voetbalparken. “Het is ook niet makkelijk”, reageert Lammertse.

“Iedere gemeente had individuele afspraken met een club. De eigendomssituatie is overal verschillend.” Zo is Spirit eigenaar van de opstallen. Andere clubs hebben alleen de kantine in bezit en huren de kleedkamers van de gemeente. Daarnaast speelt nog de huur van velden. Bij sommige clubs is dat een symbolisch bedrag (1 euro), terwijl Spirit jaarlijks twintigduizend euro overmaakt aan de gemeente. “Buiten dat bedrag om moeten we nog ieder jaar verplicht vijftienduizend euro reserveren voor het vervangen van de kunststoflaag als het kunstgrasveld aan vervanging toe is. Alles bij elkaar betalen we nu dus jaarlijks vijfendertigduizend euro.”

Lammertse heeft zich, sinds dit dossier speelt, sterk gemaakt voor een situatie die overal gelijk is. “Ik gun iedere club het beste, maar op dit moment betalen wij het maximale. Andere clubs hebben nieuwbouw cadeau gekregen. Buiten de recente nieuwbouw hebben we een paar jaar geleden ons hoofdgebouw en kleedkamers verbouwd. Dat was ook al tweeënhalve ton. Sinds ik voorzitter ben geworden, zes, zeven jaar geleden, hebben we voor zeven ton vertimmerd en verspijkerd.”

Een oplossing is dat de gemeente de opstallen van Spirit koopt en de club deze huurt, zoals andere clubs dat op ‘hun’ complex doen. “Wij hoeven niet per se eigenaar te zijn van die opstallen. Doorverkopen zullen we het niet als we winst kunnen maken.”

“Ik heb de gemeente voorgesteld het te kopen, maar dat gaan ze niet doen.” Wel ligt er sinds kort een ‘omgekeerd’ harmonisatieplan, waarbij alle clubs worden verplicht de opstallen te kopen. “Ik neem aan tegen de reële marktwaarde.” Ook voor de veldenhuur ligt een ontwerp-besluit klaar, dat eveneens op de goedkeuring van de Spirit-voorzitter kan rekenen. “Er komen vaste tarieven die voor alle clubs hetzelfde worden. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen kunstgras- en natuurgrasvelden. In die tarieven zit meteen het onderhoud en de vervanging.”

Voor Spirit betekent dat, heeft Lammertse al berekend, een verhoging van ongeveer vijfduizend euro. “Maar van die vijftienduizend euro die we moeten reserveren zijn we af.”

Er wordt door de andere clubs met enige jaloezie naar Spirit gekeken. “Er wordt mij tijdens overleggen wel een verweten dat wij als Spirit makkelijk praten hebben. Jullie groeien, wordt er dan gezegd. Maar die groei, 25 procent in vier jaar, komt wel ergens vandaan. We hebben snoeihard gewerkt aan de inkomstenkant, waarbij de sponsorbijdrage substantieel is verhoogd. Mede daardoor hebben we investeringen kunnen doen om ons complex op niveau te houden. Dat heeft bijgedragen aan de uitstraling die we hebben. Het ziet allemaal netjes uit.” Daarom denkt Lammertse alweer aan een nieuw project: het middenplein. “Dat dat wordt aangepakt is hard nodig. Het vormt de centrale plek, waar alle velden op uitkomen. We willen het ophogen, maar ook opnieuw indelen en opleuken. De plannen lagen er al een tijdje, maar stonden in afwachting van het eindresultaat van de harmonisatie in de ijskast.”

Een goede balaanname, zuivere passing en het opengedraaid staan. Het zijn volgens Brian Zalmijn drie belangrijke elementen waar tijdens de vroege opleiding van de Capelle-jeugd aandacht aan besteed moet worden.

De 39-jarige Rotterdammer, oudspeler van de Sparta jeugd, Barendrecht, Nieuwenhoorn en Excelsior Maassluis heeft vanaf begin van dit jaar de verantwoordelijkheid gekregen over de jeugdopleiding van de club. Als Hoofd Jeugd Opleidingen moet Zalmijn Capelle een impuls geven. “Er is veel talent”, zegt Zalmijn. “Maar ik heb sinds ik hier loop doordat ik mijn zoontje train en coach ook gezien dat niet alles even gestroomlijnd gaat. Het ontbreekt aan een goede structuur, een houvast voor trainers en daar zijn we hard mee aan het werk om die neer te zetten.”

De afgelopen jaren vonden jeugdspelers een plekje in de selectie in Capelle. Ook dat moet volgens Zalmijn een structureel karakter hebben. “Dus geen toevalstreffers of uitzondering, maar dat het structureel wordt dat eigen jeugd doorstroomd naar de hoogste teams.”

Om dat te bereiken heeft Capelle nog een lange weg te gaan, beseft Zalmijn. “We willen het van onderaf ontwikkelen. De plannen liggen er. Eind vorig jaar is er een soort startdocument gemaakt en dat zijn we nu aan het fine-tunen.”

Dit eerste halve jaar staat voor Zalmijn in het teken van inventarisatie en observatie. Daarnaast houdt hij veel gesprekken met trainers, coördinatoren en leiders. “Waar we ook een stap in kunnen zetten is positieve communicatie.”

Zalmijn kan daar zijn ervaring goed voor gebruiken, want hij is al jaren werkzaam als coach in de muziekwereld. Die baan, die hem vaak tot reizen dwong, zorgde er ook voor dat Zalmijn na zijn actieve voetbalcarrière vijf jaar geen voetbalveld meer zag. “Toen mijn zoontje Jordan is gaan voetballen ben ik ook weer betrokken geraakt.” Vorig seizoen was hij trainer van het elftalletje van zijn zoon én assistent-trainer van Excelsior Maassluis 2. “Dat was logistiek gezien niet meer te doen.”

Doordat hij is gestopt bij een zanginstituut in Valencia, waar hij wekelijks naartoe vloog, kwam er tijd vrij in zijn agenda. “Ik train nu nog de JO9-2 maar na dit seizoen stop ik daarmee. Ik wil mijn handen helemaal vrij hebben om al mijn aan dacht te besteden aan coaching van de trainers. De opvatting en ideeën van de club moet ik delen en overbrengen.”

De kwaliteitsimpuls moet er jeugdbreed komen, benadrukt Zalmijn. “Volop aandacht voor de F1, maar ook de F5, om maar eens een voorbeeld te geven. De KNVB vindt dat er meer aandacht moet komen voor een brede opleiding in de onderbouw. Daar ben ik het helemaal mee eens. Wij willen daarom dat alle teams dezelfde oefenstof- en faciliteiten krijgen aangeboden. Op die manier krijgt ieder kind de kans zijn of haar talent volop te ontwikkelen. Bovendien zal het plezier toenemen. En daar gaat het in mijn ogen om: plezier hebben en maken.”