Jorrit Janssen (24) is bijna vaker bij Cluzona te vinden dan thuis. Hij is trainer/coach van de JO13-1, is speler van zondag 5 en geeft met zijn eigen Voetbalschool Wouw trainingen, voetbalkampen en clinics op sportpark De Doelen.

Op een leuke manier heeft Jorrit Janssen van zijn grootste hobby deels zijn werk gemaakt. Twintig uur in de week geeft hij als pedagogisch medewerker sportlessen op de kinderopvang, daarnaast steekt de ondernemer veel tijd in zijn eigen bedrijf: Voetbalschool Wouw. Hij geeft onder die noemer clinics, verzorgt voetbalkinderfeestjes, geeft trainingen en organiseert sportkampen en bezoekt clubs voor voetbaldagen. “Voor kinderen van 5 tot en met 14 jaar organiseer ik samen met enthousiaste trainers die ik inhuur van alles voor voetballers en de zaken gaan goed”, zegt hij. “Mijn naamsbekendheid groeit, ik krijg steeds meer boekingen en bezoek vele verenigingen voor clinics.”

JO13-1
Extra trainingen, kampen en feestjes verzorgt hij vooral bij Cluzona, zijn favoriete club waar hij ook buiten ‘werktijd’ veel te vinden is als vrijwilliger. Janssen traint dit seizoen de JO13-1 en dat betekent dat hij op dinsdag, donderdag en zaterdag de verantwoordelijkheid heeft over dat team. “Het is enorm leuk om die gasten te trainen”, zegt de jongeman uit Wouw. “Het is gaaf om te zien dat voetballers progressie maken door dingen die jij ze aanleert. Daar doe je het als trainer voor. De jongens die ik nu train, spelen voor het eerst op een groot veld en dus is het belangrijk dat ze dit seizoen veel stappen zetten. Dat maakt de JO13 een interessante lichting.”

SPELER EN COACH
Het is niet voor het eerst dat Janssen een team van Cluzona traint. Sterker nog: hij heeft de opleiding Trainer/Coach 2 al succesvol afgerond en een paar jaar geleden was hij kortstondig speler/coach van zondag 2. Om die stap te verklaren, vertelt Janssen eerst meer over zijn eigen voetbalcarrière, die helaas overschaduwd wordt door blessureleed. “Ik heb altijd bij Cluzona gevoetbald, met uitzondering van twee seizoenen waarin ik de D2 en D1 van RBC Roosendaal speelde.” Na zijn terugkeer debuteerde de clubjongen op 16-jarige leeftijd in het eerste en in dat team kon hij rekenen op veel speeltijd. Een fl inke tackle, waardoor hij zijn enkelbanden afscheurde, gooide roet in het eten. “Na een lange blessure kon ik niet meer aanhaken bij 1 en toen belandde ik bij het tweede. Die zaten tijdelijk zonder trainer en dus werd ik speler/coach.”

CLUZONA 5
De ambitie om selectievoetbal te spelen ebde langzaam weg bij Janssen, omdat hij meer tijd aan zijn voetbalschool wilde besteden. Sinds dit seizoen speelt hij in het zelfbenoemde ‘bierteam’ Cluzona 5. “Dat is een erg gezellig elftal, dat veel waarde hecht aan de derde helft”, zegt hij grinnikend. “Maar voetballen kunnen we ook hoor. De eerste bekerwedstrijd wonnen we met 0-11, dat zegt genoeg lijkt me.”

Janssen is tot zijn eigen plezier soms wel zes dagen per week bij Cluzona te vinden. “Ik geniet als vrijwilliger en voetballer van de wedstrijden en trainingen en met mijn voetbalschool heb ik ook fi jne afspraken met Cluzona, de club denkt met me mee en vrijwilligers helpen me”, aldus de tevreden clubman.

RBC heeft met Koos Waslander (62) een kleurrijke trainer binnengehaald. De Rotterdammer heeft een verleden bij RBC, jarenlange ervaring opgedaan op allerlei niveaus en is enthousiast over de uitdaging die hem wacht in het Herstaco Stadion. “Wij moeten uitstralen dat hier niks te halen valt.”

Dat RBC leeft, werd vorig seizoen nog maar eens duidelijk. Voetbalminnend Roosendaal sprak over de club, na een voetbaljaar vol ups en downs. Het ging gedurende ruim driekwart seizoen geweldig, maar in de laatste maanden greep de derdeklasser toch overal naast. De nasmaak was bitter en de smacht naar een nieuw seizoen groot. Met Koos Waslander staat een nieuwe trainer voor de groep, die niet achterom wil kijken. “We zijn vorig jaar vergeten, richten ons op dit seizoen. Wij willen kampioen worden, niks minder.”

Waslander is het no-nonsense type. Je krijgt wat je ziet, hij draait niet om de hete brij heen. Hij heeft een imposante voetbalcarrière achter de rug. Als 17-jarige debuteerde hij bij Excelsior in zijn geboorte- en woonplaats Rotterdam. Hij is een Rotterdammer in hart en nieren, maar verliet de stad vanaf 1980 toch enkele jaren. Zo speelde hij in Amerika voor de Fort Lauderdale Strikers en vervolgens een paar jaar voor NAC. In 1984-1985 kwam hij nog een jaar uit voor PEC Zwolle, tussen twee periodes Excelsior in. Hij speelde ruim tweehonderd wedstrijden in het betaalde voetbal én heeft nog altijd een bijzonder record in handen: de oud-aanvaller maakte het snelste doelpunt ooit in de Eredivisie. Als speler van NAC maakte hij in 1982 na acht seconden een goal tegen PEC Zwolle, dat record staat 37 jaar later nog steeds. Van zijn bijnaam is nu overigens niet veel meer te zien: hij werd Rooie Koos genoemd.

ASSISTENT
Na zijn carrière begon Waslander al snel als trainer, zo was hij in het begin van deze eeuw assistent van Chris Dekker en Robert Maaskant bij RBC. Daar hield hij mooie herinneringen aan over. “Dit is een leuke vereniging, er lopen nog steeds oude bekenden rond.” Vervolgens ging hij het amateurvoetbal in en trainde hij teams van de Topklasse tot de vierde klasse. “Het is soms wel lastig schakelen: dingen die voor mij een abc’tje zijn, kunnen voor deze jongens als algebra klinken.”

Waslander heeft alle kanten van de voetballerij gezien en ‘schrikt niet zo gauw’. Dat is ook wel belangrijk voor de trainer van RBC, een club die regelmatig in vuur en vlam staat en altijd onder een vergrootglas ligt. “Ik ken het als een gemoedelijke vereniging, dit voelt voor mij dan ook echt als thuiskomen.” Hij houdt van het imago van RBC. “Iedereen wil van ons winnen, of we nu in een stadion spelen of op een achterafveldje. Dat vind ik wel leuk, we moeten ook uitstralen dat hier niks te halen valt.”

DAMMEN
Hij gelooft in de ambities van de club, geniet van die uitdaging. “Ze willen minstens doorstoten naar de Hoofdklasse en ik wil ze daar graag bij helpen.” Hij heeft een selectie vol kwaliteiten. “Maar mijn spelers moeten nog wel leren vanuit de organisatie te spelen, de restverdediging is heel belangrijk. Als controlerende middenvelder kun je niet in de spits gaan lopen.” Hij vindt de sfeer binnen het team tot nu toe goed. “Het is positief, de jongens trainen hard en vinden het leuk.” Maar daarvoor is Waslander niet gekomen. “Heel fi jn dat het gezellig en leuk is, maar het draait ook om discipline. Als ik geen prestaties lever, zeggen ze aan het einde van het seizoen: ‘Aardige gozer die Koos, maar hij heeft niets gepresteerd.’

Hij eist van zijn spelers sowieso wekelijks de volledige inzet. “Je kunt altijd een keer slecht spelen, maar als je niet in de organisatie speelt, ben ik in staat binnen een minuut te wisselen. Ik vind mezelf niet hard, maar ben gewoon duidelijk. Als ze dat afschrikt, horen ze niet op dit niveau. Dan kunnen ze beter gaan dammen.” De 62-jarige Rotterdammer omschrijft zichzelf als ‘een gedreven mannetje’, zo zal hij van zich laten horen als iets niet naar zijn zin verloopt tijdens een wedstrijd. Hij voetbalt graag aanvallend, maar de organisatie moet dan wel goed staan.

JEUGD
Waslander roemt de indeling van zijn staf en de jeugdopleiding van RBC. “Ik ben niet bang om jeugd spelers in te passen, debuteerde zelf ook op mijn zeventiende in het betaalde voetbal. Als een jongen van 16 of 17 goed genoeg is, zet ik hem er gewoon in. Als je goed kunt voetballen, kun je goed voetballen. De selectiespelers moeten dan maar laten zien dat ze beter zijn.”

De spelers beter maken en stappen omhoog zetten met RBC, dat zijn de doelen van Waslander. Hij traint nu twee keer per week hard, maar zou daar het liefst nog een derde oefensessie aan toevoegen. “Als je echt hogerop wilt, moet dat wel.” Hij is van plan voor een langere periode bij RBC te blijven. “Ik ben hier niet gekomen voor maar één seizoen.” De bekerwedstrijden in de voorbereiding op het seizoen zeggen hem niet zo veel. De competitie staat met afstand op één. De promotie is het belangrijkste doel, maar eigenlijk vindt de trainer van RBC dat zijn team kampioen moet worden. Zich aanpassen aan tegenstanders lijkt Waslander niet van plan. “We gaan van onze eigen kracht uit.” En wat nou als RBC naast de titel grijpt, maar wel promoveert via de nacompetitie? “Dan ben ik toch ook tevreden.”

Bart Wouda en Maarten Constandse bewaken het fort dat BSC heet. Al jarenlang staan ze gebroederlijk naast elkaar in het hart van de groen-witte defensie. Of de donderwolken zich nou boven sportpark Vierhoeven samenpakken of het zonnetje gretig schijnt: hun clubliefde gaat nooit verloren.

Oké, toegegeven: Maarten Constandse stond één jaar in de defensie van RKVV Roosendaal. Drie seizoenen geleden was dat, maar hij wist niet hoe snel hij terug moest keren naar BSC. “Ik kon daar gewoon niet aarden, miste BSC gelijk. RKVV speelde toen in de eerste klasse, die overstap was puur op sportieve gronden. Maar bij BSC loop ik al vanaf mijn zesde rond, het voelde direct goed om weer terug te zijn.”

Bart Wouda heeft ook één keer getwijfeld, toen trainer Natalino Storelli hem vroeg mee te gaan naar Kruisland. “Ik heb heel veel van die man geleerd, ben onder hem vaste waarde geworden in het eerste elftal van BSC. Hij had mooie ambities met Kruisland, maar ik speel mijn hele leven al bij BSC en heb het hier zo erg naar mijn zin. Ik wist dat het een lastige tijd zou worden, maar deze club hoort gewoon in mijn leven thuis. Ik heb mijn hart gevolgd en Natalino bedankt. Dat is de juiste keuze geweest.”

Na een dieptepunt in de recente geschiedenis van de club, de strijd tegen degradatie uit de vierde klasse, was vorig jaar alweer het eerste zonnestraaltje te zien. BSC eindigde op de vijfde plek in de vierde klasse. “Dat was boven verwachting, zeker met een groep vol jeugdspelers”, vertelt Constandse. Wouda: “We zijn altijd strijdbaar geweest, dat brengt ons weer omhoog.” Constandse: “De sfeer is ook goed gebleven, of we nu om promotie naar de eerste klasse speelden of nu in de vierde. Ook afgelopen seizoenen was ik soms om 02.30 uur thuis na de training op donderdagavond, dat zegt wel genoeg volgens mij.”

VERSTERKINGEN
De zon begint zich steeds duidelijker te laten zien boven Vierhoeven, met een nieuwe groep vol teruggekeerde BSC’ers en veel kwaliteiten begint de club aan het nieuwe seizoen. “Het past goed bij elkaar, met een aantal heb ik in het verleden gevoetbald. We moeten uiteraard nog wel op elkaar ingespeeld raken”, aldus Wouda. Zijn compagnon achterin: “We mogen niet klagen, hebben er sowieso veel kwaliteit bij gekregen. Jonge jongens, maar ook ervaren spelers en oud-ploeggenoten als Huub Schuit, Freek Roovers, Mike Gloudemans en Ricardo Mannie.” Verder lopen Constandse en Wouda nog altijd wekelijks met clubiconen als Mark Deijkers en Steven van Ginderen het veld op.

Ook spelers als Yeidi Muurmans (RBC), Robin Geeraers en Quincy Rijpers (beiden RoodWit) zijn naar BSC gekomen. Kortom, een grote en sterke selectie. Constandse denkt dat de concurrentiestrijd binnen de groep opgevoerd zal worden en verwacht een positief effect van deze verandering. “Iedere training moeten we volle bak gaan. Waar we vorig jaar misschien af en toe rustig aan konden doen, is daar nu geen ruimte meer voor.” Ook bestuurlijk gezien zit BSC in de lift, met voorzitter Ad van Tilburg als enthousiaste motor. Rick Schimmel is de hoofdtrainer die een team mag smeden van de individuele kwaliteiten.

ZOMERSTOP
Constandse is inmiddels 28 jaar oud en Wouda 30, maar de mannen genieten nog steeds met volle teugen als ze op het veld staan. “Ik voetbal nog altijd voor mijn plezier. Die zomerstop duurt steeds weer veel te lang, zeker dit jaar. We hebben afgelopen seizoenen steeds in de nacompetitie gespeeld, maar nu waren we gewoon in mei al klaar.”

Hopelijk zijn ze in juni 2020 nog wel aan het voetballen. Constandse: “Ik ga niet roepen dat we kampioen moeten worden, want dan gaan onze tegenstanders zich al helemaal ingraven. We zullen zien waar het schip strandt.”

Wouda: “De doelstelling is voor mij de top drie. We moeten bovenin meedraaien en dan kan er wellicht iets moois uitkomen aan het einde van het seizoen. Maar eerst zullen we de juiste balans moeten vinden. Wie weet wat er dan kan gebeuren.”