Home Blog Pagina 1171

Vrouwen van DSC blikken ambitieus vooruit

De vrouwen van voetbalvereniging DSC kenden een geweldig seizoen 2017-2018. Na een valse start werd er geen wedstrijd meer verloren en uiteindelijk konden ze de kampioensschaal in de lucht tillen. De kers op de taart is de promotie naar de derde klasse, een unicum voor de dames uit Kerkdriel.

DSC lijkt de vruchten te plukken van een geprofessionaliseerde organisatie voor de meisjes- en vrouwentak. Vijf jaar geleden heeft DSC meer structuur aangebracht in die afdeling.

Door onder meer een voetbaltechnisch bestuurslid aan te stellen speciaal voor de vrouwentak en een hoofd jeugdopleiding voor de meisjes. De MO19-1 doet inmiddels in de hoofdklasse mee om de bovenste plaatsen en de MO15-1 kent ook een aantal talentvolle speelsters.

De komst van Frank de Weerd en Henri IJsveld als trainers heeft het eerste vrouwenteam een impuls gegeven. “Wij zijn in 2014 begonnen in de A-jeugd, daar waren we direct succesvol met twee kampioenschappen. Vorig seizoen zijn we begonnen bij het eerste team, de trainer ging daar weg. Wat talentvolle meiden hebben gezorgd voor een kwaliteitsinjectie en dat heeft het team goed gedaan”, vertelt IJsveld, die de gediplomeerde trainer De Weerd assisteert. Aanvoerster Linsey Dekkers zag die bijdrage van de nieuwe speelsters ook. “Die voegden best veel extra energie aan het team toe, waardoor we sterker zijn geworden. We hebben vooral meer scorend vermogen gekregen”, legt de 26-jarige laatste vrouw uit.

Het seizoen 2017-2018 is één stijgende lijn geweest voor de dames. “Het is lang geleden dat de dames kampioen zijn geworden, dus dat hebben we wel even goed gevierd”, aldus assistent-trainer IJsveld. “Er stond een redelijk tot goed elftal, dat het netjes heeft gedaan.” De prestatie overtrof de verwachtingen van Dekkers. “De top 3 was ook een prima prestatie geweest. ”Nu wacht de derde klasse, zowel IJsveld als Dekkers is benieuwd naar dat niveau. “Dit is onze eerste keer in de derde klasse, we zullen fl ink aan de bak moeten”, verwacht Dekkers. “Maar we hebben in oefenwedstrijden en bekerduels al tegen derdeklassers gespeeld en dat ging ons vrij goed af. Het gaat allemaal wat sneller dan in de vierde klasse.” IJsveld: “We zullen inderdaad wat oude bekenden tegenkomen, ook ploegen die in de afgelopen jaren al gepromoveerd zijn. Onze basis is heel smal met dertien speelsters, dus moeten we meisjes uit de MO19 in gaan passen. Ik denk dat we het goed doen met een plek in de middenmoot.” Vrouwen uit de regio zijn meer dan welkom om zich aan te sluiten bij DSC.

Die MO19 zit zo vol talent, dat IJsveld verwacht dat DSC over twee jaar door kan groeien naar de tweede klasse. “We moeten in 2019-2020 voor de top 3 gaan, met die aanwas uit de jeugd. Het zou mooi zijn om in 2020 in de tweede klasse te spelen.”

Oirschot Vooruit is Sparta’25 te machtig

Oirschot Vooruit speelde tegen Sparta’25 een voortreffelijke wedstrijd onder een heerlijk najaarszonnetje. Het trad aan met A-speler / invaller Koen Versteden voor aanvoerder Joris Swaanen die afwezig was.

Na een voorzichtige eerste helft zou het in de 2e helft echt gaan losbranden! Zoals gezegd was de eerste helft vooral een aftasten van waar de zwaktes en eventueel de sterktes bij de tegenstander waren. Sparta ’25 was voor Oirschot  Vooruit een totaal onbekende tegenstander. Wellicht heeft dat het voordeel dat je op niemand specifiek hoeft te letten en dus vrijuit kunt voetballen. Het spel ging goed op en neer. Echt gevaarlijk werden beide partijen vooralsnog niet.

Gaandeweg de eerste helft werd Oirschot Vooruit al iets sterker. Sparta ’25 speelde fysiek stevig. Vooral Max van Kollenburg moest het ontgelden! Maar ze vergisten zich in Max hij is wel klein van stuk maar hij laat zich niet intimideren.

In de 36e minuut ging Rick Meeuwis over links goed door, passeerde een verdediger op de achterlijn en gaf goed voor. Daar stond Daan Hagemeier paraat om van dichtbij binnen te tikken, 0-1.

Het eerste gevaar van Sparta ’25 was op slag van rust toen een voorzet door de voorhoedespeler over werd gekopt. Ondertussen had Ron Brouwers van Sparta ‘25 geel gehad vanwege weer een charge op Max van Kollenburg. Een vrije trap leverde ook niets meer op. Rust en dat deed Oirschot Vooruit goed!

De eerste 5 minuten na rust trachtte Sparta ’25 de aansluiting te vinden maar het was de voortreffelijk spelende Koen Versteden die in de 51e minuut, uit een lage voorzet vanaf rechts en na geschutter van de achterhoede van Sparta ’25, de 0-2 binnenschoof. Ook de keeper ging niet vrijuit. Deze treffer gaf de nodige rust en Oirschot Vooruit liet Sparta’25 nu komen en loerde op de uitbraak. En die kwamen er! De één na de ander!

Ook de nummer 12 van Sparta ’25 kreeg geel, na een stevige overtreding op…… Max van Kollenburg. Sparta probeerde het wel maar na een schitterende aanval via Fons Meeuwis en Max van Kollenburg was het wederom Daan Hagemeier die vanaf 2 meter binnen kon schuiven, 0-3!

Even daarna werd Daan Hagemeier gewisseld voor de andere talentvolle A-speler Pim van de Noort. In de 78e minuut was het de beurt aan Fons Meeuwis om vanaf rand 16 meter de stand op 0-4 te schieten. Dit gebeurde weer na een fout in de achterhoede van Sparta ‘25.

Nog geen 2 minuten later noteerde Koen Versteden de 0-5. Dit was een goal van absolute schoonheid! Vanaf ruim buiten de zestien krulde hij de bal in de linker bovenhoek. Hij was dé verrassing van deze middag, zonder de anderen te kort te doen. Het hele team was een eenheid en streed voor elke meter. Het was genieten!

Dat er dan uiteindelijk nog een goal volgt van de tegenstander, door Daan van Heijnsbergen, is voor de statistieken. Ook invaller Pim Meeuwis mocht ook nog aan het groene gras ruiken. In de 85e minuut kwam hij in het veld voor Koen Versteden.

Na enkele minuten in blessuretijd floot scheidsrechter van der Zwan voor het einde.

Hij floot een puike wedstrijd. Misschien dat de trainer van Sparta ’25 daar anders over denkt, maar ja, voor hem waren de druiven dan ook zuur!

De supporters waren erg onder de indruk van dit Oirschot Vooruit.

Volgende week tegen Beerse Boys hetzelfde niveau dan zit het wel goed!

Bron: Oirschot Vooruit – Tom Meeuwis

Glenn Boon terug onder vaders’ vleugels bij HVC’10

0

Een speler die met zijn trainer op vakantie gaat. Dat is zeker niet de normaalste zaak van de wereld, wel als het om vader en zoon gaat. Sinds dit seizoen is Piet Boon trainer van HVC’10, waar zoon Glenn (27) van achteruit de lijnen uitzet.

Zijn profielfoto op Whatsapp verraadt een heerlijke vakantie. Vriendin op de nek, witte stranden en helder blauw water op de achtergrond. “Ik klaag niet, hoor”, zegt Glenn Boon. “We hebben met elkaar een topvakantie gehad.”

Zijn ouders waren dertig jaar getrouwd en dat was voor hen een mooie aanleiding om hun twee zoons en vriendinnen mee te nemen op een grote reis naar Tanzania en Zanzibar. “Dat stond al een tijdje op onze bucketlist”, reageert Piet Boon. “Je kan dat wel uitstellen, maar ik weet zelf ook hoe broos gezondheid kan zijn. We hebben gewoon gezegd: we gaan het doen.” In Tanzania ging de familie Boon op safari. Glenn: “Dat was links een olifant, rechts een gnoe. Fantastisch.” Alhoewel: “Toen een gnoe door een krokodil werd gegrepen bij het oversteken van een rivier was het wel even slikken.”

Op strandvakantie in Zanzibar gingen de Boon-mannen nog op zoek naar een bal. “Want het bloed stroomt waar het niet stromen kan, hé. Ze hebben het hele hotel uitgekamd, maar geen bal.” Dat hij bij HVC’10 herenigd is met zijn vader vindt de centrale verdediger van de Hoekse fusieclub alleen maar leuk. “We delen dezelfde passie en zitten nu ook nog in één team. Geweldig toch?” Toen HVC’10 zich bij Piet Boon meldde met de vraag of hij trainer wilde worden, stelde de oefenmeester één voorwaarde vooraf: “Glenn moest het zien zitten. Ik kan me voorstellen dat hij het ook helemaal niks had gevonden. Stiekem wist ik natuurlijk wel dat hij er geen probleem mee had.”

Glenn: “Waarom zou ik? Het is anders dan twintig jaar geleden.” Toen was zijn vader ook al trainer van hem, bij de F- en E-jeugd van Hoek van Holland. Zijn eigen zoon voortrekken was er niet bij. “Als er iemand een keer extra gewisseld moest worden, was ik de eerste.” Piet: “Dat vond hij nooit zo leuk. Dat kreeg ik thuis regelmatig te horen, want hij had zijn mondje toen ook al klaar. Ik had mezelf er ook vaak mee. We zijn allebei van het willen winnen. Als ik Glenn wisselde, sneed ik mezelf wel eens in de vingers, want als het spannend is, moet je met je beste team spelen natuurlijk.”

GEEN VOORKEURSBEHANDELING
Glenn gelooft niet dat medespelers moeilijk gaan doen nu zijn vader trainer is. Hij weet dat hij geen voorkeursbehandeling krijgt. “Als ik iets fout doe, zegt-ie dat gewoon.” “Voor mij is hij één van de jongens”, vult Piet aan. “Het is natuurlijk niet zo dat hij net komt kijken. Hij heeft al de nodige ervaringsjaren en is de laatste jaren een vaste kracht in HVC 1.”

Hem uit de basis houden zou pas gek zijn, bedoelt de trainer. Glenn: “Het zou anders zijn als ik twaalfde, dertiende man zou zijn. Ik ben een aardig zekerheidje, al moet ik het ook gewoon iedere week laten zien. Mijn vader heeft net als ik een ontzettende hekel aan verliezen. Vroeger liepen de meest simpele spelletjes thuis uit de hand. Joh, er werd wat vals gespeeld.” Piet: “Mijn vrouw zei dan bij bijvoorbeeld dammen dat ik die jongens een keer moest laten winnen. Ja, dag! Zo werkt het niet. Laat maar zien dat je beter bent.”

Die mentaliteit heeft de jonge Boon mede gevormd tot de voetballer die hij nu is. Sterk geworden, ook door tegenslagen. Na veel knieleed zette Glenn het voetballen anderhalf jaar aan de kant. “Ik wilde wel, maar kon niet. Ik heb in die voetballoze periode wel doorgetraind met fitness. Toen mijn knie weer goed aanvoelde, ben ik weer begonnen. Sindsdien heb ik geen klachten.”

De komst van zijn vader als trainer heeft er voor gezorgd dat HVC’10 dit seizoen wat verder vooruit speelt. “Dat vergt concentratie van iedereen”, meent hij. “Ook van ons als centrale verdedigers. We spelen met meer ruimte in onze rug.”

Piet wil graag progressie zien. “Natuurlijk geniet ik ervan om terug te zijn. Ik ben zestien jaar weggeweest. Acht jaar Westlandia en acht jaar Honselersdijk. Ik loop weer allemaal oude bekenden tegen het lijf. Ik train de zoons van jongens met wie ik samen heb gespeeld. Ik woon op achthonderd meter van het sportpark. Ik kan lopend naar de club, waar mijn twee jongens spelen. Dat is me veel waard.”

Victoria’04 wint met 6-0 tegen AGE-GKK

Victoria’04 – AGE-GGK     eindstand 6-0 (bij rust 1-0)

Doelpunten Victoria’04: Oscar Knecht (1-0), Luca Been (2-0), Roy Meerten (3-0), Lars Kortleven (4-0 en 6-0), Nailey Girigorie (5-0 strafschop).

Victoria’04 zag in de eerste helft nauwelijks kans door te breken door de stugge achterhoede van de bezoekers. AGE-GGK speelde gedisciplineerd en maakte het Victoria’04 zeer lastig. Na de rust moest een moe gestreden AGE-GGK toestaan, dat Victoria’04 met de regelmaat van de klok de stand tilde naar 6-0.

Gedurende de eerste helft liet het zich niet aanzien, dat Victoria’04 een makkelijke overwinning zou gaan behalen. AGE-GGK bood knap weerstand aan een Victoria’04, dat vanuit de gesloten verdediging in de omschakeling de tegenstander pijn trachtte te doen. Keer op keer leidden de aanvallende acties van de thuisclub tot niets. Of AGE-GGK wist het antwoord op het laatste moment of de scheidsrechter zag in enkele vermeende overtredingen geen strafschop. De goede doelman van AGE-GGK hield met enkele fraaie reddingen knap de nul vast. Tot enkele minuten voor de rust Oscar Knecht de ban doorbrak door vanuit een hoekschop beheerst 1-0 binnen te koppen.

In de tweede helft opende Victoria’04 sterk. AGE-GGK werd meteen op eigen helft vastgezet en kwam nauwelijks meer aan het opzetten van gevaarlijke aanvallen toe. Victoria’04 wist de slag op het middenveld te winnen om direct om te schakelen naar counters via de beide vleugels. Luca Been bracht de stand op 2-0, en kort hierna tekende Roy Meerten na weer een vloeiende aanval voor de 3-0. Victoria’04 bleef het spel domineren en AGE-GGK raakte het initiatief volledig kwijt. Invaller Lars Kortleven maakte de mooiste goal van de wedstrijd door de bal snoeihard in de kruising te schieten: 4-0. De hard werkende Naily Girigorie werd binnen de 16 onjuist afgestopt en faalde niet vanaf de 11 meter: 5-0. Kort voor tijd werd een voorzet van Lars Kortleven vanaf de achterlijn door een verdediger van AGE-GGK in het eigen doel gewerkt, waardoor de eindstand werd bepaald op 6-0.

Opstelling Victoria’04: Jens Valk, Osman Unnu, Jordi de Kimpe, Oscar Knecht, Nailey Girigorie, Jur de Visser, Miquel Asmus, Gianluca Been (80: Carlo Poot), Michael Blok, Denzel Asmus, Roy Meerten (70: Lars Kortleven).

 

SC Emma met bredere selectie de derde klasse in

Anderhalve maand. Langer duurde de zomerstop niet voor SC Emma, dat op 16 juni naar de derde klasse promoveerde dankzij winst in de nacompetitiefinale tegen WDS’19. Op 4 augustus begroette oefenmeester Roy de Bruin zijn manschappen alweer op de eerste training. ,,Ook wel weer lekker hoor. Ook in de periode dat het voetbal even stil ligt, ben je in het hoofd aan het puzzelen’’, aldus De Bruin.

DORDRECHT – Na negen seizoenen te hebben gebivakkeerd in de vierde en soms zelfs vijfde klasse, keert SC Emma dit seizoen terug in de derde klasse van het zondagvoetbal. ,,De club wilde graag omhoog en het is mooi als je dat dan als selectie en staf kunt geven’’, vertelt De Bruin.

,,Zelf wilde ik natuurlijk ook wel graag promoveren. Als trainer wil je toch het maximale uit een groep halen. In de nacompetitie hebben we het destijds goed gedaan. Het is mooi om te zien dat we op het juiste moment hebben gepiekt, nadat we in de tweede helft van de competitie toch iets moeizamer draaiden. Ja, het is uiteindelijk een mooi feestje geweest.’’

Afgelopen voorjaar merkte De Bruin al op dat een promotie goed zou zijn voor zijn team. De stap hogerop zou hen helpen in hun verdere ontwikkeling. Maar behalve met de reeds aanwezige spelers, begint Emma de derde klasse ook met zeven nieuwkomers. De trainer prijst zich gelukkig met de komst van enkele ervaren krachten, zoals Antonio Manzanares, Johan Versluis en de op het oude nest teruggekeerde Royston Wawoe. ,,Hij geeft het elftal meer fysieke kracht’’, aldus De Bruin over laatstgenoemde. ,,Antonio is technisch erg goed. En met Johan Versluis en Thomas Vigelius, die toch bij ons is gebleven, staat het centrum eigenlijk ook al. Je hoopt dat al die spelers elkaar beter gaan maken.

Daarom was ik dan ook al snel weer aan het puzzelen. Je moet op zoek naar de beste samenstelling. Je moet het met elkaar doen, zeker in de derde klasse. In de vierde klasse kunnen een paar spelers met individuele kwaliteit nog wel het verschil maken, maar op een hoger niveau wordt dat steeds moeilijker. We moeten dus meer vanuit de discipline en taak spelen.’’

In de voorbereiding zag De Bruin zijn selectie nog wisselvallig spelen. ,,We moeten dus nog wel wat stappen maken’’, merkte hij op. ,,Ook daarom is het goed dat de selectie dit seizoen breder is. Dat je kunt putten uit een grotere groep, komt de concurrentie alleen maar ten goede. En je kunt meer tegenvallers opvangen. Dat is ook belangrijk, want in de derde klasse wordt het toch allemaal net weer een beetje zwaarder.’’

SC Emma met bredere selectie de derde klasse in

0

Anderhalve maand. Langer duurde de zomerstop niet voor SC Emma, dat op 16 juni naar de derde klasse promoveerde dankzij winst in de nacompetitiefinale tegen WDS’19. Op 4 augustus begroette oefenmeester Roy de Bruin zijn manschappen alweer op de eerste training. ,,Ook wel weer lekker hoor. Ook in de periode dat het voetbal even stil ligt, ben je in het hoofd aan het puzzelen’’, aldus De Bruin.

DORDRECHT – Na negen seizoenen te hebben gebivakkeerd in de vierde en soms zelfs vijfde klasse, keert SC Emma dit seizoen terug in de derde klasse van het zondagvoetbal. ,,De club wilde graag omhoog en het is mooi als je dat dan als selectie en staf kunt geven’’, vertelt De Bruin.

,,Zelf wilde ik natuurlijk ook wel graag promoveren. Als trainer wil je toch het maximale uit een groep halen. In de nacompetitie hebben we het destijds goed gedaan. Het is mooi om te zien dat we op het juiste moment hebben gepiekt, nadat we in de tweede helft van de competitie toch iets moeizamer draaiden. Ja, het is uiteindelijk een mooi feestje geweest.’’

Afgelopen voorjaar merkte De Bruin al op dat een promotie goed zou zijn voor zijn team. De stap hogerop zou hen helpen in hun verdere ontwikkeling. Maar behalve met de reeds aanwezige spelers, begint Emma de derde klasse ook met zeven nieuwkomers. De trainer prijst zich gelukkig met de komst van enkele ervaren krachten, zoals Antonio Manzanares, Johan Versluis en de op het oude nest teruggekeerde Royston Wawoe. ,,Hij geeft het elftal meer fysieke kracht’’, aldus De Bruin over laatstgenoemde. ,,Antonio is technisch erg goed. En met Johan Versluis en Thomas Vigelius, die toch bij ons is gebleven, staat het centrum eigenlijk ook al. Je hoopt dat al die spelers elkaar beter gaan maken.

Daarom was ik dan ook al snel weer aan het puzzelen. Je moet op zoek naar de beste samenstelling. Je moet het met elkaar doen, zeker in de derde klasse. In de vierde klasse kunnen een paar spelers met individuele kwaliteit nog wel het verschil maken, maar op een hoger niveau wordt dat steeds moeilijker. We moeten dus meer vanuit de discipline en taak spelen.’’

In de voorbereiding zag De Bruin zijn selectie nog wisselvallig spelen. ,,We moeten dus nog wel wat stappen maken’’, merkte hij op. ,,Ook daarom is het goed dat de selectie dit seizoen breder is. Dat je kunt putten uit een grotere groep, komt de concurrentie alleen maar ten goede. En je kunt meer tegenvallers opvangen. Dat is ook belangrijk, want in de derde klasse wordt het toch allemaal net weer een beetje zwaarder.’’

Heren van Bristol geven voorsprong uit handen

 

Er leek er geen vuiltje aan de lucht voor Bristol afgelopen vrijdag. Door goals Safouane Al Allaouie en Rick de Jonge en een eigen doelpunt was er de comfortabel 1-3 voorsprong bij rust. Maar na de pauze zag trainer Said Ouasti zijn ploeg fouten maken.

“Het liep minder bij ons, we verloren te veel duels, en gaven een  voorsprong gewoon weg.’’ Transito profiteerde daarvan en kantelde het duel volledig. Van 2-5 werd het 5-5, via Achraf el Bousksaki Souane Tanouti en Safouane Al Allaoui was de drie punten zo goed als veilig gesteld, althans dat dachten de Roosendaalers. ,,Maar het liep allemaal net iets anders, zei Said Ouasti. Een winnaar kwam er echter niet. Transito ging met een extra veldspeler spelen, en kwam onbegrijpelijk nog langszij

De coach baalde o.a. van twee individuele “kinderachtige” fouten die in zijn ogen het onnodige gelijkspel opleverden. “We geven twee cadeaus weg wat de aanleiding was om Transito vertrouwen te geven. Ze roken bloed en mijn spelers liepen uit positie`s naarmate de klok naar het einde tikte.”

Positief punt is wel dat het team aanzienlijker beter is geworden vergeleken met afgelopen seizoen. Het vertrouwen dat het goed gaat komen is daarom groot.

Christian Broekmeulen terug naar vierdeklasser DSC

Hij voetbalde de afgelopen drie seizoen in de vijfde klasse bij sv Heerewaarden, maar Christian Broekmeulen was wel klaar met ballen dat niveau. Daarom keert de 32-jarige aanvaller terug naar vierdeklasser DSC. “Ik voel me nog super fit en wil nog een paar jaar gas geven.”

Christian Broekmeulen groeide op bij sv Heerewaarden, de club die hem zeer lief is. “In Heerewaarden wonen mijn vrienden en ik ken iedereen bij de club. Het is er altijd heel gezellig”, legt hij uit. Misschien soms wel iets te gezellig in de ogen van de aanvaller, want Broekmeulen merkte dat hij fanatieker en misschien ook wel wat beter was dan zijn vrienden. “Ik dacht: er zit voor mij meer in en daarom ging ik om me heen kijken. Na een jaartje Roda Boys keerde ik terug bij Heerewaarden en daarna speelde ik vier jaar lang bij DSC. Mijn vader is een Drielse en ik heb nog steeds veel familie daar wonen, daarom besloot ik naar DSC te gaan.”

Drie jaar geleden besloot Broekmeulen om toch weer terug te gaan naar Heerewaarden. Daar scoorde hij er in de vijfde klasse als middenvelder of spits zoals altijd op los, maar in het niveau van zijn team zat nauwelijks progressie. “Sterker nog: het elftal viel uit elkaar en de trainingsopkomst was zeer laag. Dan neemt de lol ook af. Heerewaarden is mijn club, maar ik dacht: denk ook aan jezelf. Ik ben nog superfi t en wil nog een paar jaar gas geven. Meerdere clubs hingen de laatste jaren aan de lijn en DSC bleef ook steeds bellen. Bij die vereniging heb ik mooie jaren gehad en ik ben blij om dit seizoen weer in het blauw-wit te spelen.”

Bij DSC 1 zijn er de laatste jaren wat mutaties geweest. De nieuwe trainer Roland Timmermans beschikt over een jonge en ambitieuze groep en Broekmeulen behoort ineens tot de ouderen in de selectie. “Met mijn ervaring en aanvallende impulsen kan ik hopelijk van meerwaarde zijn. Uiteraard hoop ik met DSC weer mee te doen om de prijzen, net zoals tijdens mijn eerste periode bij de club”, zegt de aanvaller. Broekmeulen verliet vier jaar geleden DSC om, mede door wat opgelopen blessures, ‘het wat rustiger aan te gaan doen’. Maar op dat plan is hij helemaal teruggekomen. “Ik heb enorm veel zin om nog nog een paar jaar gas te geven. Jongens als Ton Burg en Tom van Geffen worden alweer mijn medespelers en ik ben erg benieuwd naar de jonkies in het team. Ik denk dat ik al die jonge gasten nog wel iets kan leren.”

Wordt DSC de laatste club van Broekmeulen of gaat hij ook nog voor een derde terugkeer bij Heerewaarden? “Dat verwacht ik niet”, aldus de aanvaller. “Ik wil niet te hoog van de toren blazen, maar ik wil heel graag een keer kampioen worden. Dat is me nog nooit gelukt. Als ik een beetje verstandig met mijn lichaam omga, kan ik nog wel een paar jaar mee.”

 

Groote Lindt ruim langs DFC

Na het verlies van vorige week zaterdag was het voor Groote Lindt zaak om de volle drie punten te pakken in het thuisduel tegen het Dordtse DFC. Verlies zou zeker een mindere start van de competitie betekenen en bij winst blijft er aansluiting met de top drie van de competitie. Groote Lindt slaagde volledig in de opzet en wist DFC met ruime cijfers te verslaan.

Direct vanaf het begin was het Groote Lindt, op een doorweekt sportpark Bakestein, die het initiatief naar zich toe trok. Het maken van de openingsgoal was echter niet aan Kevin van Pelt besteed. Hij wist vanuit kansrijke positie het net niet te vinden. Enkele minuten daarna was het collega-aanvaller Michael Slingerland die wel doeltreffend was: 1-0. Ondanks een vroege wissel als gevolg van een blessure bleef Groote Lindt de controle over de wedstrijd houden. Tom van Oorschot kon Kevin van Pelt in het strafschopgebied bereiken en Kevin kwam nu wel tot een succesvolle afronding: 2-0. Vlak voor rust viel de 3-0 uit een prachtige actie van Michael Slingerland.

Na rust kon DFC niets tegenover de inzet en positiespel van het als collectief spelende Groote Lindt zetten. Groote Lindt ging dus door met het maken van de goals.  Man of the Match Michael Slingerland wist ook de 4-0 en de 5-0 te maken. De 6-0 werd in de slotfase van de wedstrijd gemaakt door Kevin van Pelt. Een gemakkelijk middag voor Groote Lindt dat a.s. zaterdag op bezoek mag bij VVOR de huidige nummer 3 van de competitie.

Snelle achterstand breekt Heerjansdam op

Heerjansdam – Sliedrecht (2-3) was een wedstrijd met twee gezichten, waar uiteindelijk de thuisclub aan het kortste eind trok. Vooral door een dramatische start, want binnen tien minuten stond het 0-2. En toen de Dammers na de rust vol gas gaven (o.l.v. een sterke Paul Scheurwater), moest het hoog ingeschatte Sliedrecht (ver) terug en mocht het blij zijn dat het geen 3-3 was geworden. Wat een reële uitslag was geweest.

In de 6e minuut schoot Marciano Simonis van afstand raak, 0-1 en kopte Quincy Bartens (geheel vrijstaand) bij de tweede paal, de 0-2 (9e minuut) binnen. Dat was schrikken voor de thuisclub, dat een kwartier later wel tegen scoorde via een geplaatst schot van Mathijn Valster: 1-2. De gasten liepen (te snel) weer uit, naar 1-3 door Akram Chentouf, die ver door kwam op rechts. Heerjansdam toonde veerkracht, want een minuut later schoot Nedely Fortes van afstand tegen de kruising en dwong hij (op slag van rust) keeper Mathijs Donatz tot een goede redding, na een vrije trap. Dat was het laatste wapenfeit van de aanvaller, want voor de rust nog, viel hij geblesseerd uit.

Direct na rust leek Mathijn Valster de 2-3 te gaan scoren. Hij produceerde in goede positie echter een afzwaaier. In die sterke fase zat het Heerjansdam niet mee, Luc Delmee zag zijn schot in goede positie geblokt worden, John van Vugt raakte de bal maar half na een goede actie van Mathijn Valster en Ronald Ouwens schoot uit de draai over het doel. De aansluittreffer viel even later toch. Jelmer Nugteren begon aan een goede actie op rechts en bediende, de snel bijgesloten Delmee op maat, die bekwaam scoorde: 2-3.

Sliedrecht wankelde, maar bezweek niet en bleef met moeite op de been, Heerjansdam met een kater achterlatend.

Scoreverloop: 0-1 (6) Simonis, 0-2 (9) Bartens, 1-2 (23) Valster,M. 1-3 (30) Chentoef, 2-3 (59) Delmee.

Tegen Terneuzense Boys.

A.s. zaterdag 19 oktober speelt Heerjansdam uit tegen Terneuzense Boys, aanvang: 14.30 u.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.