Home Blog Pagina 1167

Peeters lapt verdediger Verschoor van SKNWK weer op

Chronisch was het, die vervelende liesblessure. Maar drie keer een ritje van anderhalf uur heen, anderhalf uur terug – naar het Belgische Hamme – zorgde ervoor dat SKNWK-speler René Verschoor (28) inmiddels van dat euvel verlost is. Gelukkig maar, voor de aanvoerder én ondernemer.

Vorig jaar, zo aan het einde van de voorbereiding, viel Verschoor geblesseerd uit bij de zaterdag-vierdeklasser. Menig adresje had hij al tevergeefs bezocht, totdat zijn trainer Ralph Zegers met de Belgische dokter Peeters op de proppen kwam.

,,Het ging om een ontsteking in m’n lies, maar na de winterstop was ik na diverse spuiten gelukkig terug. Al die tijd ben ik er wel mee blijven werken. Ik moest ook wel, want samen met m’n pa heb ik een bedrijf in de recreatiesector. We plaatsen en onderhouden luxe chalets”, zo vertelt Verschoor.

De Nieuwerkerker debuteerde al op zijn zeventiende in de hoofdmacht van SKWNK, maar ging ook al eens een driejarig avontuur aan bij Duiveland, waarmee hij onder meer in de tweede klasse uitkwam. ,,Bij die club zag ik ook dat er daar dingen beter geregeld waren, bijvoorbeeld in de feestcommissie. Na mijn terugkeer heb ik dat dat hier een beetje geimplementeerd. Daarnaast zit ik sinds vorig jaar ook in de sponsorcommissie en doe ik hier en daar nog wat klusjes voor de club. Zo hebben we afgelopen zomer wat grote reclamedoeken opgehangen.”

De veelvuldig coachende centrale verdediger is volgens anderen sterk in het verdedigende aspect. Kopsterk ook. ,,De opbouw is een verbeterpuntje, maar onder Ralph werken we daar veelvuldig aan. Vroeger was het vooral ‘lekker trainen’, maar nu krijgen we ook tactische zaken mee. Ik moest wel aan die werkwijze wennen ja. Voor zijn komst hanteerden we voornamelijk de lange bal.”

Met Zegers aan het roer werd SKNWK vorig jaar achtste, en dit jaar gokt aanvoerder Verschoor op de top-6. ,,En Zeelandia Middelburg wordt gewoon kampioen natuurlijk.”

Bij SV Noordeloos biedt aanvoerdersband vertrouwen

Op de laatste training voorafgaande aan de competitie, moest er bij SV Noordeloos nog een knoop worden doorgehakt. Trainer Erwin Verheij maakte bekend dat Robin van de Graaf dit seizoen de aanvoerdersband zou gaan dragen.

NOORDELOOS – Een detail misschien, maar voor de centrale middenvelder was het de bevestiging dat hij helemaal terug is. De laatste jaren hield een bovenbeenblessure hem veel te lang aan de kant. ,,Twee jaar geleden scheurde ik een spier bijna volledig af. Het herstel duurde lang, veel te lang. Telkens als ik dacht dat ik weer bij de groep kon aansluiten, scheurde die spier opnieuw in. Om moedeloos van te worden en erg frustrerend. Ik heb heel veel oefeningen thuis en bij de fysiotherapeut gedaan. Alles om die spier op te trainen.”

In februari 2019 raakte Van de Graaf eindelijk fit en kon het slot van de competitie meemaken. Dat trainer Erwin Verheij voor Van de Graaf als de nieuwe captain van de ploeg koos, deed toch wel wat met hem. ,,Natuurlijk de bevestiging dat ik helemaal terug ben en er straalt vertrouwen van de coach uit.”

Tussen SV Noordeloos en trainer Erwin Verheij ontstond al snel een klik. Hij had eerder standaardteams als Well en ONI, ook vierdeklassers, onder zijn hoede. Ook was hij jeugdtrainer bij Woudrichem. Bij Noordeloos viel Verheij in de zomer van 2018 letterlijk met zijn neus in de boter. Bij de club is alles vernieuwd. In 2017 is een kunstgrasveld in gebruik genomen en de gebouwen, inclusief de kleedruimten, vernieuwd. Dit seizoen is er opeens meer vertrouwen. Misschien heeft het met de komst van dorpsgenoot Mergim Shala te maken. De ploeg bereikte voor het eerst sinds mensenheugenis de knock-outfase van het bekertoermooi en bleef in de twee eerste wedstrijden van de competitie zonder nederlaag. In de volgende bekerronde komt Vuren naar Noordeloos. Van de Graaf: ,,Een ploeg waar wij in het verleden regelmatig tegen voetbalden. Ik denk niet dat wij kansloos zijn en misschien nog een ronde verder kunnen komen.”

VERRASSING
De komst van Shala kwam voor velen als een verrassing. ,,Ik ben een jongen van Noordeloos en ken uiteraard veel spelers van de club. Eerlijk gezegd ben ik de laatste jaren niet echt fit, niet meer mezelf. Ik hoop in de vierde klasse weer wat zelfvertrouwen te krijgen. Een stapje terug om er misschien twee vooruit te zetten.” Met Shala kan de club voor het eerst in vijftien jaar tijd mogelijk weer eens hoger dan een negende plaats in de vierde klasse eindigen. Volgens Robin van de Graaf valt nu alles binnen de club op zijn plaats. ,,Die betere trainingsfaciliteiten helpen natuurlijk mee. Wij zijn daardoor wat gemakkelijker gaan voetballen. Ik zie kansen om stevig in het linkerrijtje te eindigen. In het verleden lieten wij vooral punten liggen tegen die paar clubs die onder ons stonden maar verrasten wij wel eens tegen topclubs. Het zou fijn zijn als wij tegen ploegen die gelijkwaardig zijn de punten pakken. Daarna zien wij wel waar wij eindigen.”

Laura Wilderom is alles in één bij VV Bevelanders

VV Bevelanders heeft momenteel acht jongelingen die zich met enthousiasme inzetten voor de vereniging. Laura Wilderom is er daar één van. De 19-jarige middenveldster van dames 1 was een aantal jaar jeugdtrainer en is nu onder meer verzorgster bij het eerste elftal van de mannen.

Haar stage bij het CIOS? Dat kon ze natuurlijk nergens anders doen dan bij Bevelanders, de club uit haar woonplaats. Ze volgde dan wel de richting ‘fitness’, maar het geven van voetbaltraining paste haar als gegoten. Van jongs af aan is Wilderom immers al spelend lid bij de club uit Kamperland. ,,Ik ben twee jaar trainster geweest van een meisjesteam, de JO-17. Wat wel gek was, was dat het oudste meisje slechts twee jaar jonger was dan mij. Af en toe had ik daar contact over met Robert Mast (onder meer Technische zaken senioren), dat was wel fijn”, begint Wilderom. ,,Dan liet ik de meisjes even zien wie de baas was, om het vervolgens weer wat losser te laten. Grappig is dat veel van die meisjes nu mijn teamgenoten zijn.” Wilderom is niet de enige (ex-)CIOS-leerling die in de keuken keek bij Bevelanders. ,,Er zijn nu vier jeugdtrainers die ook het CIOS volgen, dus dat is positief. Ik heb ook wel bij andere clubs rondgekeken hoor. Dan ben ik toch blij om te zien hoe het er bij Bevelanders allemaal aan toegaat.”

De middenveldster is inmiddels al geslaagd voor haar CIOS-opleiding en studeert sinds dit schooljaar Fysiotherapie in Rotterdam. Naast dat ze in de evenementencommissie zit bij Bevelanders is ze daar ook verzorgster, wat dus prima aansluit bij haar opleiding. ,,Daar ben ik vorig seizoen al mee gestart, en ik ben ook van plan om het te blijven doen. We zijn met twee verzorgers, dus dat valt prima te combineren”, aldus Wilderom.

Peursum opent nieuw complex in juni 2020

Voetbalvereniging Peursum werkt aan de afronding van het sportpark. Begin februari is de sleuteloverdracht en dan kunnen vrijwilligers door met de afronding van het geheel. De opening later in juni moet een feest voor de gehele club worden. De plannen rond de opening staan in de steigers.

GIESSENBURG – Even terug naar het verleden. Na de privatisering in 2014 door de toenmalige gemeente Giessenlanden, kwam de gemeente een jaar later ook met de vraag of de voetbalvereniging Peursum de velden wilde verplaatsen. Eerder, in 2012, had de club uit eigen middelen een kunstgrasveld aangelegd. De reden van de verplaatsing was dat men op die locatie een sporthal wilde gaan bouwen. De nieuwe gemeente Molenlanden is daarna gestart met de planvorming voor de herinrichting van de activiteitenzone Giessenburg, waarbij sportaccommodaties, sportvelden en groenvoorzieningen betrokken zijn. Na het uitschrijven van een prijsvraag is voor het gebied de naam Park DoetActief gekozen.

Het was de opmaat voor een grootschalig verhuisplan voor de in 1931 opgerichte voetbalclub Peursum. Voorzitter Ad van der Aa ging met zijn bestuur nadenken over het verleggen van de velden en de nieuwbouw van kleedkamers en kantine. Wim van Genderen werd als voorzitter van de bouwcommissie aangesteld. Er is gekozen voor een koppeling van de nieuw te bouwen sporthal aan de accommodatie van voetbalvereniging Peursum.

Pas negen weken voor het slaan van de eerste paal, gaf Peursum een ‘go’ voor het hele plan. ,,Wij hadden als harde eis dat het hart van ons nieuwe gebouw in het verlengde van de middenlijn van het nieuwe hoofdveld moest komen”, vertelt Van der Aa. ,,Wij leveren wel wat in. Wij gaan van 3,8 velden naar 3,5 velden en daarom hebben wij, na onderhandeling, er een tweede kunstgrasveld bijgekregen. Dat gaf overigens in het gehele plan van de gemeente een voordeel van drie miljoen euro.”

ROOKVRIJ
Bij de bouw zijn bedrijven betrokken die ook als sponsor bij Peursum actief zijn. Van
Genderen: ,,Wij willen een duurzame accommodatie. Uiteraard wordt het gebouw gasloos en
zijn alle velden door middel van led verlicht. Daarnaast hopen wij een van eerste rookvrije
complexen te worden.”

Vrijwilligers hebben de tribune met 260 zitplaatsen verplaatst naar het nieuwe kunstgrasveld. Fase twee was het verwijderen van het oude hoofdveld. De grond ligt opgeslagen op het veld bij de oude kantine. Het wordt hergebruikt zodra de kantine is gesloopt en het derde veld haar normale afmetingen krijgt. Fase drie is de bouw van de nieuwe opstallen en oplevering in februari. ,,Wij zijn dan nog niet klaar, want alles moet nog ingericht worden. In april gaan wij over tot de sloop van de oude gebouwen die uit de jaren zeventig dateren. Vervolgens kan in mei en juni het derde veld worden vergroot en wordt op de huidige parkeerplaats een grasveld voor de pupillen gerealiseerd”, besluit Van Genderen.

Een rondleiding door de benedenverdieping in aanbouw, leert dat er onder meer acht kleedruimten van 25 vierkante meter komen en twee grotere kleedruimten voor de eerste elftallen. De centrale hal geeft ook toegang tot de door de Tilgroep te exploiteren sporthal. Boven, ook met een lift bereikbaar, ontstaat een grote kantine – 32×14 meter – en bestuurskamer. Het gebouw wordt voorzien van een groot terras waarvan je uitzicht hebt op alle wedstrijdvelden.

Voorzitter Ad van der Aa: ,,Ik verwacht dat deze accommodatie een flinke impuls aan onze voetbalvereniging gaat geven. Mogelijk ook dat er meer leden een actievere rol binnen de vereniging gaan vervullen. Ik ben heel eerlijk: wij zijn jarenlang bezig met de realisatie van dit sportpark waardoor andere zaken zijn blijven liggen. Daar wil ik het met de leden over gaan hebben. Wij moeten een aantal andere taken weer gaan oppakken. Alle commissies verdienen daarbij aandacht.”

Club van de Week: MSV en AV Flakkee met Gert Verhage

MSV en AV Flakkee bestaat uit twee afdelingen, voetbal en atletiek. Verhage is momenteel secretaris van de voetbalcommissie. Daarvoor was hij al 25 jaar werkzaam als secretaris van de jeugdafdeling en is zo doorgegroeid naar zijn huidige functie. Het lijstje van werkzaamheden voor de club is echter een stuk langer dan secretaris alleen. Leden administrateur, contributie inning, indelingen van de kleedkamers, teaminschrijvingen en af en toe ook nog een wedstrijd fluiten. Met zo’n inzet had Verhage even goed clubicoon kunnen zijn, maar die titel behoord nog tot iemand anders toe. Daarom gaan wij met hem als bestuurslid in gesprek over de toekomst van MSV en AV Flakkee.

Begin bij de club

Verhage is opgegroeid in Middelharnis en is vroeger als kind al vroeg met de club in contact gekomen. Vanaf zijn 7e lid geworden bij de club en is sindsdien nooit meer weggegaan. ‘’Ik heb heel de jeugd doorlopen en uiteindelijk ook in het eerste elftal gespeeld. We speelden toen nog 4e klasse. Dit was niet het laagste niveau, maar het scheelde niet veel’’, grapte Verhage.

Trots

In 2001 werd er door het bestuur het besluit genomen om de senioren alleen nog op zondag te laten spelen. Dit heeft Flakkee in de jaren daarop volgend niet goed gedaan. Ledenaantallen liepen terug en steeds meer jeugd wilde later op de zaterdag spelen. Toen is er in 2013 besloten om prestatief weer op de zaterdag te spelen in de hoop de club weer nieuw leven in te blazen. Hier is Verhage het meest trots op. ‘’Er was een voorval dat ervoor gezorgd heeft dat bij de club het kwartje is gevallen. Toen zijn er mensen opgestaan die de handschoenen hebben aangetrokken en vanaf dat moment is de club weer gaan groeien, zeker in de jeugd. Mensen vonden het weer fijn om bij Flakkee te voetballen.’’

Nieuwe doelen

Inmiddels is de club veel groter geworden. De club is van zes naar twaalf kleedkamers gegaan. Het sportcomplex is een aantal jaar geleden opgeknapt en er kunnen weer nieuwe doelen gesteld worden voor de toekomst. ‘’Het belangrijkste voor de vereniging is stabiliteit. Qua leden, ledenverloop en de uitstraling. Los van het niveau waar wij naar toe willen, dit zie ik vaak als een tweede punt. We doen daarom heel veel om de jeugd te behouden en aan te trekken. Daarnaast proberen we dan om met het materiaal dat er is zo hoog mogelijk te voetballen, maar het is voor de club niet erg dat dit een wat lager niveau is.’’

Een benoem waardige mededeling is het 100 jarig bestaan van MSV en AV Flakkee dat volgend jaar plaats zal vinden. Verhage is hier volop mee bezig en het belooft een groot feest te worden. ‘’20 april 2020 is er eerst receptie met daarna allerlei feest activiteiten. Dat is wel een van onze hoofddoelen op dit moment. Hier proberen we voor iedereen een mooi feest van te maken.’’

Flakkee 1

Het eerste elftal van Flakkee draait al een aantal jaar mee in de 4e klasse. Hopelijk kan de club dit jaar  zijn positie in de competitie behouden met misschien nog een kleine prijs voor het publiek pakken. ‘’We eindigen de afgelopen paar jaar vaak in de subtop, zeg maar de bovenste vijf. Als we ons daar kunnen handhaven dan doen we het goed met hopelijk nog een periode. Dat zou een mooie kroon op het werk zijn.’’

Aanstaande zaterdag wordt de reis gemaakt naar DVV’09 in Dirksland. Voor Flakkee vaak een moeilijke tegenstander dus zal er vol gas gestreden moeten worden. ‘’DVV’09 is een grote club. Ze hebben meer jeugd om uit te putten. Doordat je meer keuze hebt kun je vaak net wat sterker selecteren. De afgelopen paar jaar spelen we samen met hen om ongeveer dezelfde posities dus dit maakt het wel spannend.’’

Super Sunday met RWB tegen v.v. Raamsdonk

Super Sunday in het voetbal is de zondag dat er meerdere topwedstrijden in dezelfde klasse worden gespeeld. RWB – Raamsdonk is zo’n wedstrijd die hierbij hoort.

Hier is wel een vertekend beeld bij de huidige stand, want als Raamsdonk de inhaalwedstrijd wint staan ze gewoon op de 4e plaats. Naast RWB – Raamsdonk staat er ook Blauw Wit’81 tegen Waspik op het programma. Ook hier is het zo dat de stand enigsinds vertekend, wat hier is het zo dat als Blauw Wit ’81 de inhaalwedstrijd zou winnen ze Waspik van de 2e plaats stoten. Door deze wedstrijden kan de stand in de 4e klasse C zomaar een andere kant op gaan, een echte Super Sunday dus.

Uit tegen Terheijden, de nummer laatst van de stand, speelde RWB geen gemakkelijke wedstrijd. Na de openingsgoal van Alex Huijps, die de laatste wedstrijden goed in vorm is, kwam RWB na een half uur spelen op 0-1. Een goal die door RWB zelf teniet gedaan werd doordat de bal na een vrije trap via een RWB-hoofd het doel in zeilde. Bij rust was het met 1-1 dus gelijk en moest RWB in de tweede helft weer opnieuw beginnen. Na een uur spelen besliste RWB in 10 minuten de wedstrijd in zijn voordeel. De nieuwe voorsprong kwam voort uit een hoekschop waarbij Serhan Eyupoglu de beste kopper bleek.

Daarna bepaalde Kevin Remie in 4 minuten de wedstrijd definitief en bewees ook hij in goede vorm te zijn. De eindstand van 2-4 werd een feit door een benutte penalty van Terheijden maar dat bracht de overwinning van RWB niet meer in gevaar.

Zondag 3 november dus super Sunday waarbij RWB als koploper de stijd aantekent tegen Raamsdonk.

Bron: v.v. R.W.B.

Karl Vergouwen ademt nog steeds voetbal

“Leeftijd zit in je bovenkamer.” Het is een uitspraak die past bij Karl Vergouwen. De 59-jarige trainer stond aan het roer bij onder andere GOES, Oostkapelle en VC Vlissingen, maar kan er nog altijd geen genoeg van krijgen. Dit jaar begint hij aan zijn tweede seizoen bij Wemeldinge, ‘zijn’ Wemeldinge.

In 2020 is het een halve eeuw geleden dat Vergouwen lid werd van Wemeldinge, hij woonde er van 1966 tot 1976 en dus is de club iets bijzonders voor hem. “Ik heb binding met de club en het dorp. Hier woont nog steeds familie, dus het is bijzonder om dan trainer te zijn van Wemeldinge.” In die 25 jaar als hoofdtrainer was hij actief op het hoogste niveau, maar desondanks heeft hij niet veel moeite om zich aan te passen bij zijn huidige club. “Het voetbal en de club staan ook bij deze jongens centraal. De voetbalbeleving is net zo hoog.”

TALENT
Wemeldinge is de afgelopen jaren een nieuwe weg ingeslagen. Er wordt gewerkt met veel jonge spelers, het eerste en tweede trainen samen en dus wordt Vergouwen uitgedaagd om het talent te prikkelen. Hij geniet er nog steeds van. “Het is mooi om die gasten omhoog te helpen. Ik weet niet of ik er zelf nog de vruchten van ga plukken, maar de club in ieder geval wel.” Dat probeert hij te doen door te werken met een duidelijke visie, de vooruitgang die hij ziet geeft voldoening. “We willen geen reactievoetbal spelen, maar juist aanvallen. Je merkt dat dat steeds beter gaat, die bevestiging krijgen we steeds vaker.”

STIJGENDE LIJN
Iedere training probeert Karl Vergouwen zijn spelers uit te dagen door middel van plezier en beleving, waarbij hij altijd uit gaat van het voetballende aspect. Veel om schakel momenten en ‘aanvallend verdedigen’, zoals hij het noemt. Ondanks dat hij de klasse van dit jaar niet zo goed kent en hij de focus vooral op zijn eigen team legt, denkt hij dat een hoge eindklassering tot de mogelijkheden behoort. “Het linkerrijtje moeten we kunnen halen en wellicht zelfs ook de top vier.”

Ondanks dat hij veel op zijn speelwijze traint, is hij voorstander van creativiteit en zelf nadenken van spelers. Hij hoopt dan ook dat zijn spelers zich dit jaar weer verder ontwikkelen, aan zijn eigen instelling zal het in ieder geval niet liggen. Naast Wemeldinge is hij ook nog actief bij GPC Vlissingen, aan stoppen denkt hij in ieder geval zeker nog niet. “Dit is mijn passie!”

Frank Davidse ging nooit een weekendje weg

Hij leek altijd een noeste verdediger te zijn geweest, maar niets is minder waar. Frank Davidse (34) werd namelijk ooit als spits binnengehaald bij toenmalig eersteklasser Arnemuiden. Afgelopen seizoen nam de aanvoerder met het kampioenschap afscheid bij Arendskerke.

Wie niet beter weet zou zeggen dat Davidse na ruim zestien jaar in het eerste elftal te hebben gespeeld, een rasechte Arendskerkenaar is. Maar Davidse komt toch echt uit Goes. ,,Dat ik hier al zó lang rondloop zegt genoeg over de club. En Arendskerke is nog steeds groeiende. Iets wat niet veel dorpsclubs kunnen zeggen”, vertelt Frank  Davidse.

Ook de prestaties van het eerste elftal zijn de laatste jaren groeiende. Werd Arendskerke in 2018 nog zevende, daar kroonde het zich eind mei plots tot kampioen in de zaterdag derde klasse. Een mooier afscheid kun je niet wensen, toch? ,,Nou, ik heb helaas maar een stuk of vijf wedstrijden kunnen spelen. In oktober ben ik door mijn rug gegaan en daardoor lag ik dagenlang op bed. Na m’n terugkeer stapelden de blessures zich op. Dan is het gewoon steeds moeilijker om aan te haken. Dat Adriaan (Nieuwenhuijse) afscheid nam als trainer maakte het besluit ook makkelijker. Onder een nieuwe trainer moet je toch weer helemaal opnieuw beginnen.” Davidse gaat dit seizoen bij het tweede elftal aan de slag. ,,Even wennen wel. De voorbereiding naar een wedstrijd toe, de trainingen. Ik ging nooit een weekendje weg hè. En dat sinds 18 januari 2003: de dag dat ik m’n debuut maakte, één week voor m’n achttiende verjaardag.”

Naast dat hij zelf nog tegen een balletje trapt geeft Davidse ook training aan zijn zoontje.Daarnaast zetelde hij nog een tijdje in het hoofdbestuur van de dorpsclub, en is hij er momenteel nog steeds jeugdcoordinator van de jongste jeugd.

Een echte Arendskerke-man dus, ware het niet dat hij voor twee seizoenen een uitstapje maakte naar Arnemuiden. ,,Zij waren toen net gepromoveerd daar de eerste klasse. Ik was destijds nog spits en pikte op dat niveau ook een paar doelpuntjes mee. Maar voornamelijk speelde ik daar in het tweede.”

Mede door vele spierblessures zakte Frank Davidse enkele linies. ,,Voor mij was dat prima. Ik kijk sowieso met een goed gevoel terug. Het mooiste was wel de finale op neutraal terrein, die we wonnen na penalty’s. We promoveerden toen naar de derde klasse. Ik ben twee keer gedegradeerd, twee keer gepromoveerd én een keer kampioen geworden. De balans slaat dus goed uit”, aldus een lachende Frank Davidse.

Olaf Filius wil Kapelle weer op de kaart zetten

Het was een lang gekoesterde wens, maar dit seizoen gaat hij dan eindelijk in vervulling voor Olaf Filius. De 45-jarige oefenmeester wilde vanaf zijn 25ste al hoofdtrainer worden van ‘zijn Kapelle’, dit jaar staat hij als eindverantwoordelijke voor de groep en wil hij de club weer positief op de kaart zetten.

Het was alweer eventjes geleden dat Olaf Filius hoofdtrainer was van een eerste elftal. Tussen 2002 en 2004 was hij werkzaam voor Bruse Boys, daarna bleef het lange tijd stil op dat gebied. Vorig seizoen was hij actief bij het tweede elftal van Kapelle, toen ze hem vroegen om door te schuiven naar het eerste hoefde hij niet lang na te denken. “Ik was al vaker gevraagd, maar door mijn werk in ploegendiensten was dat niet te combineren. Ik ben echt trots om hier trainer te zijn.” Bij het tweede beleefde hij naar eigen zeggen ‘een superjaar’, kon hij lekker in de luwte met zijn spelers werken, maar zag hij ook voldoende ruimte voor verbetering. Iets wat hij bij het eerste
elftal door wil zetten. “We moeten veel meer rust aan de bal hebben. Bij Kapelle was het vaak maar één richting op, maar een keer een bal uithalen is niet erg. Zorgvuldig zijn in balbezit, want elke speler heeft een hekel aan steeds achter de bal aanlopen.”

VERWACHTINGEN
Vorig seizoen was een lastig jaar voor de club, deze jaargang staat er een ander elftal. Negen jongens vertrokken, terwijl veel spelers vanuit het tweede de overstap maakten naar het eerste. Waar veel trainers vooral bezig zijn met het resultaat, ligt dat bij Filius net wat anders. “Die jongens moeten graag naar de club komen, we proberen een herkenbare manier van spelen te ontwikkelen en we willen graag opbouwen.” Vooralsnog bevallen de eerste weken uitstekend, maar desondanks zijn de verwachtingen niet zo hoog. “De groep is nog jong, dus het kan alleen maar beter worden. Als we onderin linkerrijtje eindigen, hebben we het hartstikke goed gedaan.”

DROOM
Filius, die zichzelf omschrijft als sociale en toegankelijke trainer, is een echte jongen van de club en kent de vereniging dan ook goed. Hij merkt dat er de laatste jaren een beetje op een negatieve manier naar de club wordt gekeken en hij hoopt dan ook dat hij daar iets aan kan veranderen. Voor de lange termijn heeft de oud-doelman van NAC, waar hij achter John Karelse op de bank zat, nog een ambitieuze doelstelling voor de club.

“Het is al jaren het streven om weer een klasje hoger te gaan met Kapelle. Voor nu is dat nog niet realistisch, maar misschien wel binnen nu en drie jaar. En stiekem hoop ik dat het dan ook nog met mij is!”

Berkdijk tegen Dongen beslist in laatste seconden

Op een heerlijke zaterdagmiddag op Sportpark De Kegelaer ligt het hoofdveld er heerlijk bij en schijnt het zonnetje lekker als het sterrenensemble van Berkdijk Zaterdag 1 aan de aftrap staat tegen vv Dongen. Oud-international Dennis v/d Pennen is weer wedstrijdfit en start in de basis als centrale verdediger.

Na het fluitsignaal begint Berkdijk prima. De eerste kans is voor de jarige Jorg Snoeren na een afgemeten voorzet van Benno van Woensel. Snoeren kopt met zijn knoest hard op het Dongense doel en ziet zijn inzet door de vingertoppen van de goalie uit Dongen over getikt worden. Een corner volgt.Even later is het opnieuw Jorg Snoeren die voor Berkdijk voor gevaar zorgt. Een vrije trap voor de Rood-Zwarten wordt naast het doel van Dongen gejankt. Opnieuw Berkdijk via Thom Koot vanaf de linkerflank.

Thom gooit de bal voor richting de tweede paal, waar Jorg Snoeren de bal terug kopt op Menno Oosterwaal. Menno houdt de bal vast legt de bal terug op Snoeren die hem vervolgens in de korte hoek roeit en opnieuw de sluitpost van Dongen als sta-in-de-weg treft.

Een vrije trap op de helft van Berkdijk, gegeven na een handsbal van Dongen. Dennis v/d Pennen geeft een gruwelijke crosspass op Thom Koot, links voor in de punt van de aanval. Koot controleert de bal, draait om zijn directe tegenstander heen, en kan door de zestien meter binnen. Als een ware Alberto Tomba slalomt Koot door de Dongense defensie en legt de bal perfect af op de inkomende Jorg Snoeren. Snoeren zet zijn maatje 44 tegen het leer en doet het net bollen.

Berkdijk op een 1-0 voorsprong. Snoeren krijgt een een-op-een kans even later en treft opnieuw de uitstekend keepende goalie van de tegenstander. Dongen komt langs zij als de bal in het keepersgebied van Roy Trommelen blijft hangen en van dichtbij binnen getikt wordt. Het is weer gelijk. Berkdijk en Dongen houden elkaar in evenwicht, maar de beleving van de thuisploeg moet nog komen.

Thom Koot bijna met de 2-1 als hij een diepe bal uitstekend inschat.

Koot krijgt de bal over zich heen geplaatst, laat de leren knikker een keer stuiteren en lift daarna de bal op het dak van het doel. Over.

Na een minuut of vijfentwintig wordt centrale verdediger Frank van Halewijn afgetroefd door een fellere spits van Dongen. Trommels komt uit zijn doel maar kan niet voorkomen dat de spits van Dongen de 1-2 tegen de touwen jankt. Op slag van rust is het Menno den Boekhouder die net voor de zestienmeter gevloerd wordt. Een vrije trap voor Berkdijk wordt gegeven door de leidsman en Dennis v/d Pennen legt de bal klaar. V/d Pfff neemt een aanloop en pegelt de bal met zijn volle gewicht snoeihard tegen de touwen. Een gruwelijk genomen vrije trap brengt Berkdijk weer langs vv Dongen.

Direct na rust wordt Rickie Maton gevonden na een diepe bal van de voet van Thom Koot. Maton kan richting het doel, haalt zijn been naar achteren om vol uit te halen op doel, maar wordt geblokt door een inglijdende pee uit Dongen die het schot er uit haalt. Het zijn de bezoekers van vanmiddag die na rust profiteren van slap verdedigen. Een aanval over rechts wordt simpel breed gelegd in het hart van de Berkdijkse defensie, waarna de bal eenvoudig vrij binnen gekegeld kan worden.

Met een 2-3 achterstand wordt Frank van Halewijn gewisseld voor Adri Govers. Dongen loopt niet veel later tegen een rode kaart aan na een overtreding op Menno Oosterwaal. Het is de veteraan V/d Pennen die geblesseerd het veld verlaat voor Aron van Seeters. In de laatste tien minuten van de wedstrijd is het Thom Koot die met zijn grote teen de 3-3 binnen prikt. Na geweldig voorbereidend werk van Jorg Snoeren die vanaf links de bal in de zestien pompt waar Thom Koot met twee verdedigers naast hem het leer achter de keeper van Dongen weet te liften.

Aron van Seeters is even later bijna bij de winnende treffer. Een heerlijke volley in de korte hoek wordt gruwelijk gekeerd door de keeper van Dongen. Berkdijk dringt aan de laatste minuten van de wedstrijd. In de dying seconds is het Joep v/d Hurk die het leer heerlijk over de doelman tegen de touwen werkt. Een meesterlijke treffer van “Joepke” zet Berkdijk na flinke strijd op een 4-3 voorsprong. Met nog een minuut spelen krijgt Dongen drie corners welke uitverdedigd worden. Rechtsback Stephan van Kuijk, beter bekend als Kukel, geeft een buitenaards passje op Thom Koot die de leren knikker snoeihard op de kruising van Dongen vlamt. In de rebound jankt Koot de bal richting het terras van Café Den Dreef.

Na het eindsignaal pakt Berkdijk na een uitstekend slot de volle drie punten en neemt het de positie op de ranglijst over van vv Dongen.

Fiesjat Snoeren en Berkdijk Zaterdag 1 met deze overwinning.

Bron: R.K.V.V. Berkdijk