Home Blog Pagina 1168

De voorbeschouwing: Lars van Honk van VV Heukelum

Lars van Honk (27) speelt heel zijn leven al voor VV Heukelum. Hij begon op zijn vierde in de jeugd en mocht op zijn 18in de basis spelen van het eerste elftal. Tijdens zijn debuutjaar begon de middenvelder in de derde klasse, maar na vijf jaar werd er gepromoveerd naar de tweede klasse.

Voor Lars is dit zijn negende jaar in de selectie van VV Heukelum en zijn vierde jaar in de tweede klasse. Hij is niet van plan te degraderen. “Ik wil dit seizoen graag handhaven met de ploeg en pas als we veilig staan gaan we naar boven kijken. De middenmoot is voor nu dus een prima resultaat. Want dit seizoen zijn er weer een aantal nieuwe spelers bijgekomen en hebben we een nieuwe trainer.”

Afgelopen wedstrijd werden de punten gedeeld met EBOH, die de wedstrijd in de laatste minuten uit handen gaven. “EBOH was de betere ploeg, ze hadden meer balbezit en iets meer kansen door de wedstrijd heen. Daarom was het ook meer dan terecht dat ze met 2-0 voor kwamen, kort na de 2-0 maakte wij snel 2-1. Waardoor we toch weer in de wedstrijd kwamen. Laatste minuut van de wedstrijd wisten we toch nog de 2-2 te maken. Uiteraard waren wij blij met een punt. Gelukkig hadden we vandaag Tim Schwebke op het veld staan, want hij wist de 2-1 te scoren en verzorgde de 2-2. Daarom vind ik hem de man of the match.”

Komend weekend speelt VV Heukelum thuis tegen Wilhelmina’26. Die al vijf punten bij elkaar wisten te sprokkelen en nog een ongeslagen status heeft. Toch denkt Lars dat er gewonnen gaat worden. “We hebben thuis wat goed te maken tegenover ons publiek en tegenover onszelf. Daarom denk ik aan een nipte 2-1 overwinning.”

De wedstrijd tussen VV Heukelum en Wilhelmina’26 van de tweede klasse F, zal op sportpark de Vriezenwijk om 14:30 worden gespeeld.

VoetbalJournaal Alblasserwaard, najaar 2019

Lees hier de krant</

De voorbeschouwing: Richard Hamers van SC Gastel

Richard Hamers (23) is al jaren de linksback van het eerste elftal van SC Gastel, waar hij op zijn zesde begon met voetballen. In de jeugd heeft hij alle elftallen met succes doorlopen en mocht hij op zijn 16al debuteren voor het eerste elftal tegen Unitas’30.

Inmiddels begint Richard aan zijn achtste jaar bij de selectie van SC Gastel en heeft nieuwe doelstellingen opgesteld voor dit seizoen. “Mijn persoonlijke ambitie is om nog wat gevaarlijker en nauwkeuriger te worden op de flanken. Als back zijnde kom ik vaak mee op, wat zeker een wapen is. Alleen moeten de ballen nog wat beter voorkomen om er meer rendement uit te halen. Verder hebben we bij SC Gastel een jonge en gemotiveerde groep gasten rondlopen. Ik denk dat we het ver kunnen schoppen dit jaar in de derde klasse. Met het team hebben we een doelstelling om een periodetitel te pakken en mee te draaien in de bovenste regionen.”

Afgelopen wedstrijd werd er thuis door mooi voetbal met 4-1 gewonnen van DSE. “Vanuit de vorige wedstrijd tegen Steenbergen (0-0) hadden we wat goed te maken. Het was een erg matige wedstrijd van onze kant. Afgelopen zondag was het stukken beter met verzorgd voetbal en de beste wedstrijd van onze kant dit seizoen. Een aantal mooie aanvallen en combinaties voorbij zien komen en achterin stond het als een huis. Hopen dat we deze lijn voort kunnen zetten. De man of the match was overduidelijk Sjoerd van den Eijnden, drie keer scoorde. Als je drie van de vier doelpunten maakt, ben je natuurlijk al snel de man van de wedstrijd. Hopen dat er nog meer van zulke wedstrijden voor hem, maar zeker ook voor ons bijzitten.”

Komende zondag staat er een moeizaam potje op het programma tegen het altijd stugge Schijf. “Dat gaat een interessante wedstrijd worden. Met Schijf hebben we nog een appeltje te schillen wat betreft vorig jaar (één punt uit twee wedstrijden). Het zijn altijd spannende wedstrijden, waarin Schijf een erg lastige ploeg blijkt te zijn met veel snelheid voorin. Toch vind ik dat we verplicht zijn, zeker ook aangezien we thuis spelen, om de drie punten in Gastel te houden. Daarom houd ik het op een 2-1 overwinning van onze kant.”

Aankomende zondag om 14:30 zal scheidsrechter A.M.J. Morelis de bal laten rollen op sportpark Blankershove.

Eva en Gina gooien wapens in de strijd bij Westlandia

De één is razendsnel, de ander stevig in de duels. Samen hebben Eva Eijck en Gina van Schaijik één doel: Westlandia omhoog stuwen in de vaart der voetbalvolken.

En als het aan het tweetal ligt zo snel mogelijk. Na een rommelig vorig seizoen moet Westlandia deze jaargang weer een woordje meespreken in het linkerrijtje van de derde klasse. “Wat mij betreft gaan we voor de top3”, zegt Van Eijck (‘met een c. Ja, dat is de dure tak’). Die uitspraak kan op goedkeuring rekenen van haar ploeggenote uit Hoek van Holland. “Ik speel liever bovenin dan onderin.”

Het afgelopen seizoen kwam Van Schaijik (‘met iji. Ja, ook de rijke tak’) amper in actie. Door een ongelukkige actie scheurde zij de kruisbanden van haar rechterknie af. Een operatie was noodzakelijk. De gymdocente van een basisschool in Rotterdam-Zestienhoven was echter razendsnel terug, want haar herstel duurde amper zeven maanden. “Normaal staat er acht of negen maanden voor.”

De manier waarop zij revalideerde past wel bij haar karakter: no-nonsense. “Dat hebben we zeker gemist afgelopen seizoen”, reageert Van Eijck. “Gina geeft altijd honderd procent. Ik noem haar altijd onze rots in de branding. Ze gaat voor iedere bal. Af en toe heeft ze een sliding nodig, maar die is altijd correct en op de bal, volgens haar dan.”

“Ik hou wel van een hard en pittig potje hoor”, vertelt Van Schaijik. “Mijn voet terugtrekken? Daar doe ik niet aan. Slidings? Altijd keurig op de bal.”

Van Schaijik meldde zich een paar jaar geleden als totaal onbekende bij Westlandia aan. “In Hoek van Holland waren het mijn types niet. Toen heb ik besloten ergens heen te gaan waar niemand mij kende, haha.”

Waar Van Schaijik (25) bekend staat om het stoere voetbal, daar moet Van Eijck (22) het hebben van haar snelheid. Ze is waarschijnlijk de snelste directiesecretaresse op het Nederlandse velden. Die snelheid dankt ze aan haar vorige carrière. “Mijn ouders waren aanvankelijk niet zo enthousiast over voetbal. Dat was nog in een tijd dat er veel minder meisjes voetbalden. Op atletiek mocht ik wel. Mijn specialiteiten waren de tweeënhalve kilometer en zestig meter sprint.”

Haar voorliefde voor het sprintwerk is er nog steeds. “Het liefst heb ik de bal diep.” Dit seizoen is ze in de punt van de aanval geposteerd. “We hebben met Ron Jansen een nieuwe trainer gekregen. Hij heeft een nieuw systeem geïntroduceerd. Ik fungeer als diepste spits, Daniëlle van Woerkens en meestal Loraine Grootscholten staan er kort achter. We speelden al wel met drie aanvallers, maar dat was meestal op één lijn.”

Ze vindt het tijd worden voor een nieuwe promotie, nadat een paar jaar geleden al promotie van de vierde naar de derde klasse werd afgedwongen. “Vorig seizoen zijn we achtste geworden. Dat is niet een positie waarvan je zegt: we zijn promotierijp. We hadden echter grote personele problemen door blessures en meiden die vanwege zwangerschap afwezig waren. Nu zijn we weer compleet en op sterkte.”

RCD neemt afscheid van Koen WIllemsen

Nieuwe trainer Paul Koster, die elders in dit Voetbaljournaal het verhaal over zijn terugkeer als hoofdtrainer doet, zag de afgelopen maanden de nodige ontwikkelingen in zijn (toekomstige) spelersgroep. Captain Koen Willemsen zwaaide af, maar er waren ook herintreders in de spelersgroep van de zondag-derdeklasser.

DORDRECHT -De symboliek was groot bij het afscheid van Koen Willemsen van zijn geliefde RCD. Het shirt van het nationale team van Brazilië dat hij na zijn vaarwelduel overhandigd kreeg, verwees expliciet naar de nieuwe fase in zijn leven: het tenue gaf uiting aan zijn nieuwe toekomst in het Zuid-Amerikaanse land, waar hij in het verleden al eens woonachtig was.

In zijn laatste seizoen bij RCD was de missie geslaagd om de ‘racing club’ in de derde klasse te houden. Dertien seizoenen in de zwart-witte hoofdmacht zaten erop, een periode met mooie momenten. ” de titels in 2007 en 2016 waren onvergetelijk. Het is een geweldige tijd geweest’’, sprak de routinier bij zijn afscheid, na 250 of misschien wel 300 duels voor zijn cluppie waar hij neerstreek nadat hij buurman DFC had verlaten.

Willemsen zal dit seizoen gemist worden. Zijn leiderskwaliteiten in het veld, maar ook zijn grote sociale vaardigheden maakten hem een belangrijke speler in de selectie van RCD. Maar tegenover het vertrek van de afscheidnemer stond ook de komst van herintreders naast nieuweling Shujendy Martis, die de overstap waagde van vijfdeklasser SSW.

Verder kwamen er bekende gezichten terug naar RCD. Ferry den Breejen keerde op zijn schreden terug en verliet GSC/ODS voor een rentree aan de Reeweg-Oost. Marvin Langevoort en Rachid Zenzen pakten de voetbaldraad weer op en Thomas Dusseldorp, die een zwart-wit verleden heeft, besloot Virtus te verlaten voor zijn oude Dordtse Voetballiefde. Dusseldorp was al een lange periode actief voor RCD nadat hij bij Oranje Wit had gespeeld. Langevoort, eerder actief voor DFC, het Ambachtse IFC en Sliedrecht, was speler van het tweede maar besloot toch weer voor een plek in een te gaan.

Het tweetal maakte het afgelopen seizoen de schaduwzijde van het leven mee. Langevoort verloor zijn goede vriend Paul Pluijmert, de voetballer van DFC die in november ruw uit het leven werd weggerukt. Dusseldorp moest in april afscheid nemen van zijn Virtus-ploeggenoot Timo van den Bosch, die tijdens een vakantie op Sri Lanka overleed. Het duo hoopt hun vrienden dit seizoen te eren door het shirt met hun rugnummers te dragen: Langevoort wil bij RCD graag het nummer vijf dragen, Dusseldorp heeft bij RCD om het rugnummer drie gevraagd. Met als uitgangspunt voor beiden: de voetbalbeleving gaat anders worden, het plezier in het voetbal én het leven staat voorop.

 

RCD neemt afscheid van Koen WIllemsen

Nieuwe trainer Paul Koster, die elders in dit Voetbaljournaal het verhaal over zijn terugkeer als hoofdtrainer doet, zag de afgelopen maanden de nodige ontwikkelingen in zijn (toekomstige) spelersgroep. Captain Koen Willemsen zwaaide af, maar er waren ook herintreders in de spelersgroep van de zondag-derdeklasser.

DORDRECHT -De symboliek was groot bij het afscheid van Koen Willemsen van zijn geliefde RCD. Het shirt van het nationale team van Brazilië dat hij na zijn vaarwelduel overhandigd kreeg, verwees expliciet naar de nieuwe fase in zijn leven: het tenue gaf uiting aan zijn nieuwe toekomst in het Zuid-Amerikaanse land, waar hij in het verleden al eens woonachtig was.

In zijn laatste seizoen bij RCD was de missie geslaagd om de ‘racing club’ in de derde klasse te houden. Dertien seizoenen in de zwart-witte hoofdmacht zaten erop, een periode met mooie momenten. ” de titels in 2007 en 2016 waren onvergetelijk. Het is een geweldige tijd geweest’’, sprak de routinier bij zijn afscheid, na 250 of misschien wel 300 duels voor zijn cluppie waar hij neerstreek nadat hij buurman DFC had verlaten.

Willemsen zal dit seizoen gemist worden. Zijn leiderskwaliteiten in het veld, maar ook zijn grote sociale vaardigheden maakten hem een belangrijke speler in de selectie van RCD. Maar tegenover het vertrek van de afscheidnemer stond ook de komst van herintreders naast nieuweling Shujendy Martis, die de overstap waagde van vijfdeklasser SSW.

Verder kwamen er bekende gezichten terug naar RCD. Ferry den Breejen keerde op zijn schreden terug en verliet GSC/ODS voor een rentree aan de Reeweg-Oost. Marvin Langevoort en Rachid Zenzen pakten de voetbaldraad weer op en Thomas Dusseldorp, die een zwart-wit verleden heeft, besloot Virtus te verlaten voor zijn oude Dordtse Voetballiefde. Dusseldorp was al een lange periode actief voor RCD nadat hij bij Oranje Wit had gespeeld. Langevoort, eerder actief voor DFC, het Ambachtse IFC en Sliedrecht, was speler van het tweede maar besloot toch weer voor een plek in een te gaan.

Het tweetal maakte het afgelopen seizoen de schaduwzijde van het leven mee. Langevoort verloor zijn goede vriend Paul Pluijmert, de voetballer van DFC die in november ruw uit het leven werd weggerukt. Dusseldorp moest in april afscheid nemen van zijn Virtus-ploeggenoot Timo van den Bosch, die tijdens een vakantie op Sri Lanka overleed. Het duo hoopt hun vrienden dit seizoen te eren door het shirt met hun rugnummers te dragen: Langevoort wil bij RCD graag het nummer vijf dragen, Dusseldorp heeft bij RCD om het rugnummer drie gevraagd. Met als uitgangspunt voor beiden: de voetbalbeleving gaat anders worden, het plezier in het voetbal én het leven staat voorop.

 

De voorbeschouwing: Giovanni Moerland van RKSV Halsteren

Giovanni Moerland (22) speelt voor zijn tweede jaar bij RKSV Halsteren. De linksback begon op zijn vijfde bij MOC’17, daarna speelde hij tot zijn 12bij NAC Breda en ook nog één jaar bij RBC. Toen RBC failliet ging maakte hij weer de overstap terug naar MOC’17, waar hij debuteerde op 17-jarige leeftijd. Na twee jaar bij de selectie van MOC’17 maakte Giovanni de overstap naar RKSV Halsteren.

De talentvolle linksback is zeer ambitieus over komend seizoen. “Ik wil graag de top van het amateurvoetbal bereiken. Dit zou ik natuurlijk het liefst met RKSV Halsteren doen. Verder hoop ik dat ik me dit seizoen verder kan ontwikkelen en dat ik belangrijk kan zijn in het elftal. Met het team zou ik het mooi vinden als, we net zoals afgelopen jaren, mee doen om de prijzen en deze dan binnen te halen. Ik denk dat het nu nog lastigs is om te zeggen waar we eindigen. De competitie is nog maar net van start en veel ploegen zijn onbekend voor mij. Wanneer je elke tegenstander gehad hebt, weet je denk ik waar je staat en wat de kansen zijn. Toch hoop ik op een periodetitel of nacompetitie om promotie af te kunnen dwingen.”

Afgelopen weekend werd er tegen Baronie in een matige wedstrijd gelijk gespeeld. “Het was van beide kanten denk ik een mindere wedstrijd, waarin er niet heel veel gebeurde tot aan het slot van de wedstrijd. We kwamen op een 0-1 voorsprong via een mooie solo van Thomas Marijnissen. Toen kwam Baronie met 10 man te staan door natrappen van een speler. In de laatste minuten kreeg Baronie een vrije trap op een mooie plek, een laatste kans om gelijk te maken. De bal vloog erin, omdat hij van richting werd veranderd door de muur. Over heel de wedstrijd gezien een terechte uitslag denk ik, maar wel heel zuur dat je hem zo laat en op zo’n manier tegen krijgt. Wel vond ik onze defensie erg sterk spelen. Vooral Perry Bierkens, hij was in mijn ogen de man of the match. Perry won al zijn duels en was belangrijk met een paar goede tackles en onderscheppingen.”

De volgende wedstrijd is thuis tegen IFC, die maar twee punten onder RKSV Halsteren staan. “Ik denk dat het een spannende wedstrijd gaat worden, omdat IFC ook een goede start van de competitie heeft. Uiteindelijk denk ik dat wij over meer individuele kwaliteiten beschikken en aan het langste eind trekken via 2 goals van Fouad Idabdelhay. Uiteindelijk denk ik dat het 2-1 wordt.”

De wedstrijd uit de Hoofdklasse B zal plaatsvinden op sportpark de Beek en start om 14:30.

De voorbeschouwing: Django Hooymayers van N.E.O.’25

Django Hooymayers (20) functioneert als aanvaller bij het eerste elftal van N.E.O.’25. Afgelopen jaar speelde hij nog bij VV Desk, waar hij ook begon met voetballen op zijn zesde. Zijn talent bleef niet onontdekt en is hij al snel naar de Jeugdopleiding van RKC Waalwijk gegaan. Toch kwam hij terug naar zijn oude club waar hij bij VV Desk zijn debuut mocht maken op 18-jarige leeftijd. Na twee seizoenen bij de selectie van Desk begint Django dit jaar aan een nieuw avontuur bij N.E.O.’25.

De aanvaller die het liefst als rechtsbuiten speelt wilt in zijn eerste jaar belangrijk zijn voor N.E.O.’25. “Ik wil dit seizoen van toegevoegde waarde worden door goals en assists te produceren. Verder hoop ik op een mooi en gezellig seizoen met het team. Ook verwacht ik dat we ons als team verder gaan ontwikkelen. Daarom mik ik op een eindklassering in de top zes. Daarbij zou het prachtig zijn als we ook nog een periodetitel binnen kunnen slepen.”

Afgelopen weekend werden de eerste drie punten van het seizoen binnen gehaald. Tijdens een spannende uitwedstrijd tegen T.S.V.V. Merlijn. “We begonnen de wedstrijd heel moeizaam en slordig tegen de Studentenclub. Net voor rust kwam de tegenstander met 10 man te staan en missen wij een penalty om op voorsprong te komen. Na rust kwamen we niet best uit de kleedkamer en kregen we de 1-0 tegen. Toch wisten we ons te herpakken en gingen we vol voor de winst. Na een aantal aanvallende wissels kwam de 1-1 via een vrije trap, die werd aangeraakt door een tegenstander. Na deze goal voelden het team aan dat we de wedstrijd toch nog konden winnen. Net voor het einde van de wedstrijd kwam er een lange bal vanuit onze achterhoede, die door onze spits Jordy Rosenbrand verwerkt werd tot de 1-2. Laatstgenoemde vond ik ook de man of the match.”

Komende wedstrijd wordt er thuis gevoetbald tegen GVV’63, beiden ploegen hebben evenveel punten en zullen gebrand zijn om te winnen. “We hopen de lijn van vorige week door te zetten in de tweede thuiswedstrijd van het seizoen. Ik voorspel een 2-0 overwinning, zeker thuis moet je gewoon winnen.”

De wedstrijd uit de derde klasse D, zal om 15:00 plaatsvinden op sportpark de Gaard en staat onder leiding van scheidsrechter A.C. Deurloo.

Westlandia-talenten bij Sieme Zijm in goede handen

Het slijpen van ruwe diamanten is Sieme Zijm wel toevertrouwd. De oud-prof van AZ, FC Zwolle, Sparta, Go Ahead Eagles, Excelsior, FC Dordrecht en FC Emmen stoomde de afgelopen jaren de talentvolle jeugd klaar bij Excelsior Maassluis en FC ’s-Gravenzande, met ingang van dit seizoen maakte de Vlaardinger als trainer van de zaterdagtak werk van de doorstroming bij Westlandia.

Op sportpark De Hoge Bomen wordt de zaterdaghoofdmacht beschouwd als opleidingselftal voor de zondagafdeling, die in de derde divisie uitkomt. Een strategie die volgens de 41-jarige Zijm logisch is omdat de praktijk uitwijst dat de stap van de jeugd naar Westlandia 1 slechts door een enkeling in één keer gemaakt kan worden. “Het is heel begrijpelijk dat de club heeft gekozen voor deze opzet waarbij de zaterdag als tussenstap fungeert. Via een omweggetje kunnen spelers ook in Westlandia 1 komen. De meeste zijn nog niet klaar voor zondag 1 als ze van de jeugd vandaan komen.”

Zijm weet waar hij over praat. Bij Excelsior Maassluis en FC ’s-Gravenzande had hij een soortgelijke rol in de opleiding. “Talenten hebben veel aandacht nodig. Die aandacht krijgen ze van mij. De omstandigheden bij Westlandia zijn uitstekend. Er stond al een goede structuur en organisatie, omdat ze gewend zijn op niveau te spelen. Ik hoef niet om dingen te vragen, het is er allemaal.”

Hij combineert Westlandia met AZ onder negentien jaar. In Alkmaar traint hij overdag. “Een andere trainer zit zaterdag op de bank. Westlandia gaat voor”, zegt hij. Spelers beter maken om ze de stap te kunnen laten zetten naar Westlandia-zondag is het doel. “Trainer zijn is tegenwoordig twintig procent tactiek en tachtig procent managing.” Hij heeft een individuele aanpak. “Met zijn tweeën achter de laptop zitten om beelden te analyseren is daar een belangrijk onderdeel van. Ik wil spelers bewust maken waarom ze iets doen in het veld.”

Videobeelden zijn een belangrijk hulpmiddel. “Ik stuur spelers regelmatig per app beelden van voorbeelden en situaties. Alles met het doel om te leren en er beter van te worden.”

De inkt van zijn handtekening was nog maar net droog toen Westlandia degradeerde uit de eerste klasse. Een tegenvaller die echter de missie van de club en Zijm niet heeft veranderd. “We willen zo hoog mogelijk spelen, want dat is het beste voor de ontwikkeling van de spelers. Hoe meer weerstand hoe beter. Hopelijk kunnen we op termijn de stap zetten naar de hoofdklasse.” Onderdeel van die missie is de identiteit van het elftal, dat vooral bestaat uit Naaldwijkse en Westlandse spelers. Deze zomer keerden bijvoorbeeld Stefan Bron (Maasdijk) en Jari Duijvestijn (Westlandia) terug op sportpark De Hoge Bomen. “Een keuze van de club die je ook terugziet bij de zondag. Het gaat om het vooruitzicht dat spelers hebben dat ze zondag 1 kunnen halen.”

Met overwinningen op Honselersdijk, VELO en Den Hoorn kende Westlandia een uitstekende voorbereiding. “Een aantal jonge spelers heeft mij op een positieve manier verrast”, meent Zijm. “We hebben een uitgebalanceerde groep van 28 spelers voor één en twee. Iedereen zal zijn kans krijgen.”

Bij Dubbeldam liggen vreugde en verdriet dicht bij elkaar

Dat Dubbeldam een hecht voetbalbolwerk is weet iedereen. De club strijdt al jaren voor een fatsoenlijk onderkomen zodat zij het steeds groeiende ledenaantal wat extra’s kan bieden.

DORDRECHT – De gemeente Dordrecht kan of wil maar geen knopen doorhakken, waardoor de onzekerheid maar voortduurt. Opnieuw gaat Dubbeldam, zonder perspectief, op een zwaar verouderd sportcomplex aan weer een nieuwe competitie beginnen.

En dan was er die pijnlijke zevende september op sportpark Schenkeldijk. Een dag van verdriet maar toch ook enige opluchting omdat er van Dirk Dalebout afscheid kon worden genomen. Dordrecht stond een maand lang in het teken van zijn verdwijning. Opeens kende iedereen Dirk. Hij was geen lid van Dubbeldam, maar Dirk was door zijn inzet voor de club wél Dubbeldam. Daarom stonden op die zaterdag, toen het zondagteam van Dubbeldam en ZBC’97 hun wedstrijd in de districtsbeker moesten spelen, zoveel echte Dubbeldammers met fakkels rond het veld voor steun aan zijn vrouw Jacqueline en zijn dochter Celine. Gezamenlijk werd het wegvallen van een enorm gewaardeerd clublid verwerkt: het verdriet werd gedeeld. Dat vreugde en verdriet niet ver van elkaar verwijderd zijn, bleek kort daarop. Na het collectieve verdriet over het verlies van een groot Dubbeldammer, was er een week later ook weer de blijdschap door de geboorte van Lev Noël van der Weijden. Zijn komst geeft ras-Dubbeldammer Rory van der Weijden en zijn vrouw Wilma een vervolg op de toekomst. Na die spannende week keerde Van der Weijden in de bekerwedstrijd van het zondagteam van Dubbeldam tegen de amateurs van FC Dordrecht alweer terug op het veld. In een heerlijke derby werd het 3-3. Van der Weijden strooide als vanouds met subtiele passes. ,,Maar wel voor het laatste jaar’’, liet hij vervolgens optekenen. ,,Ik ben 34 jaar en voetbal nu zeventien jaar in het eerste elftal. Mijn knieën willen niet meer wat ik wil. Toen opnieuw een kniegewricht uit de kom schoot, was dat bijna reden om al eerder te stoppen. Maar de pijn is te verdragen, dus probeer ik het nog een jaar vol te houden. Ik vind het nog te vroeg om in een vriendenteam te gaan ballen.” Mogelijkerwijs gloort er echter een nieuwe toekomst voor de routinier van Dubbeldam. Rory van der Weijden ontwikkelt zich namelijk als een succesvol tennisser. Hij won tijdens de zomers toernooicyclus vijf dubbeltoernooien in de regio. Hij hoeft dus in de toekomst niet stil te zitten.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.