Afgelopen zaterdag werd de traditionele elftalfoto van S.V. Capelle 1 weer gemaakt. Dit seizoen speelt SV Capelle 1 in nieuwe tenues, die mogelijk zijn gemaakt door hoofdsponsor Vos Capelle. Vos Capelle staat al 75 jaar bekend als betrouwbare toeleverancier in de tuinbouw en het openbaar groen. Op de foto’s S.V. Capelle 1 tezamen met directeur Ron Vos van Vos Capelle. S.V. Capelle bedankt de firma Vos Capelle voor deze bijdrage.
10-jarig HVC’10 heeft eigen karakter behouden
Een complex om U tegen te zeggen, een jeugdopleiding die staat en een eerste elftal dat met voornamelijk Hoekse jongens in de tweede klasse speelt. HVC’10 viert het tiende seizoen na de fusie tussen Hoekse Boys en Hoek van Holland in een goede staat.
”Er is best wel wat gezeurd over de club”, doelt Jeffrey van den Bos, speler van HVC’10, op de verhalen rond de financiële problemen. “Maar het jubileum is nu vooral een moment om als lid van HVC’10 om trots op te zijn. Wat mij betreft zelfs beretrots.”
Vandaar ook dat HVC’10 een jubileumcommissie heeft opgetuigd, waarvan Van den Bos voorzitter is. “We zijn met negen man, maar worden van alle kanten ondersteund. Aad Moerman is één van onze adviseurs.”
Hij noemt speciaal die naam, want Moerman was één van de initiatiefnemers van de Hoekse fusie. Een geslaagde fusie, waarbij de krachten van twee dorpsclubs zijn gebundeld tot een nog sterker geheel. “Zonder dat daarbij het karakter van de clubs verloren is gegaan. Ik durf rustig te zeggen dat HVC’10 nog altijd de familieclub is die Hoekse Boys en Hoek van Holland waren. Het bewaren van die identiteit, dat was de grootste opgave.”
Er staat een prachtige accommodatie. Sportpark De Rondgang is één van de mooiste van de regio. “Tegenstanders komen kwijlend het complex op. Het is ook om door een ringetje te halen”, is Van den Bos niet helemaal onbevooroordeeld. “We hebben er een vierde veld bijgekregen. Het ligt er prachtig bij.” Niet minder trots is Van den Bos op de hoofdsponsor. Met StenaLine op de borst maakt HVC’10 de sier. “Het contract is onlangs verlengd met drie jaar.”
De viering van het 10-jarig jubileum centraliseert zich rond juni, als er een groot feest wordt gehouden, inclusief jubileumloterij. Het jubileumseizoen wordt opgeluisterd met een Voetbalplaatjesactie bij Albert Heijn. “Voor het stickerboek moet de hele club binnenkort op de foto”, aldus Van den Bos.
Daarnaast verschijnt er iedere maand een terugblik van de clubgeschiedenis op de website. “Met telkens een ander item. Over het eerste elftal, maar ook over andere zaken. Zo willen we de mensen warm gaan maken voor het feest.”
Sportcentrum Dordrecht: de zaal -en veldsportspecialist
Sportcentrum Dordrecht is exact veertig jaar toonaangevend op het gebied van sportoutfits en teamwear. Niet alleen in Dordrecht, maar ook in andere delen van Zuid Holland. Met de start van veel competities in de maand september beleefde de jubilerende sportzaak een extreem drukke periode, die ook de populariteit weerspiegelt.
DORDRECHT – Nieuwe sportschoenen, bedrukte shirts voor verschillende teams, kousen, scheenbeschermers, de meest recente tenues van Europese topclubs: het begin van het nieuwe competitiesportseizoen 2019-2020 zorgde de afgelopen weken voor een drukte van belang in de winkel van Sportcentrum Dordrecht, dé spelbepaler in de regio als het gaat om sportoutfits.
,,We zien onszelf als coach, trainer en zaakwaarnemer van onze klanten. We luisteren graag naar hun wensen, willen maatwerk leveren’’, vertelt Christine Schakenbos, die bij Sportcentrum Dordrecht de marketing en communicatie voor haar rekening neemt. En dat al vier decennia lang! In 1979 begon huidig eigenaar Cees Jorissen, die zelf nog een voetbalverleden heeft bij FC Dordrecht, bij de toenmalige eigenaar van de sportspeciaalzaak, Harry van Gorsel. In oktober 1982 nam Jorissen de winkel van Harry van Gorsel over. Cees Jorissen: ,,In het begin van de tachtiger jaren, was het crisis in Nederland. Dat vertaalde zich ook naar de winkel. Ik was van mening, dat we naar een ander pand moesten. Van Harry van Gorsel leerde ik, dat het pand aan de Albertine Agnesstraat, waar we nu nog steeds gehuisvest zijn, de ideale plek was én is voor een sportspeciaalzaak. Je kan, gratis, voor de deur parkeren. Daarnaast zijn we makkelijk bereikbaar.”
SERVICE
Store-manager Danny Kraaijeveld is al lange tijd bij Sportcentrum Dordrecht betrokken: ,,Als je al zo lang een sportspeciaalzaak bent, zoals wij zijn, dan ken je de klant. Families zijn opgegroeid met Sportcentrum Dordrecht. Wij hebben klanten in de zaak, die hier 40 jaar geleden kwamen en die hier nu met hun kleinkinderen komen. Wij hebben een band met onze klanten. We kennen hun verhaal, hun wens. We nemen ook de tijd voor onze klant. De hoofdletter S van Service, hebben wij hoog in het vaandel staan. Service gaat bij ons verder dan de deur voor je open houden of je een kop koffi e aanbieden. Wij kennen onze klant en kennen de clubs waar ze voetballen of korfballen. Hierdoor weten wij precies welke schoen je nodig hebt of in welke teamwear je speelt.” Maar naast de ‘fysieke’ winkel, heeft de verkoop van sportkleding en –schoenen via internet ook een enorme vlucht genomen in de loop der tijd. Christine Schakenbos: ,,Onze webshop is onze tweede winkel geworden. Mensen weten nog steeds heel goed de weg naar onze vestiging te vinden en doen dat ook het liefst, maar de verkoop van shirts, schoenen en pakken via de webshop is ook belangrijk. Op ons Instagram-account vindt de consument altijd onze laatste collectie.’’
TEAMWEAR
Daarnaast is ook het bedrukken van shirts ‘core-business’ geworden, zeker in de periode rond de competitiestart(s). Angelo van Wanrooij, verkoop- en bedrukkingsspecialist: ,,In de winter sta ik op de winkelvloer en in de zomermaanden stuur ik een team van drukkers aan. Wij bedrukken de teamwear van heel veel clubs in de regio Zuid Holland zelf. Hierdoor zijn de lijnen kort, kunnen we makkelijk schakelen en altijd maatwerk leveren.’’ SCD is daarmee ook een belangrijke spelbepaler op sportoutfi t gebied. SCD bedient ongeveer twintig clubs in de regio Zuid Holland. Hierbij gaat het om voetbal- en korfbalclubs. ,,Eigenlijk draaien we 24 uur per dag, zeven dagen in de week’’, stipt Christine Schakenbos aan.
En nu het seizoen is losgebarsten, beginnen ook in internationaal verband de grote clubtoernooien – Champions League en Europa League – weer. In de winkel zijn de nieuwste trends en outfi ts op sportgebied te zien. Christine Schakenbos: ,,In deze periode komen de Champions League-pakken binnen. Deze pakken zijn exclusiever dan de ‘gewone’ wedstrijdtrainingspakken van de Europese topclubs en daardoor zeer gewild.’’
Cees Jorissen besluit: ,,In oktober bestaan we 40 jaar. Dat is een mijlpaal. Dit was echter nooit gelukt zonder de medewerkers die in de loop der jaren bij Sportcentrum Dordrecht hebben gewerkt. Zij hebben bijgedragen aan het opbouwen en het succes van ons bedrijf.” Van stilte na de start van de competities is dus bepaald geen sprake: Sportcentrum Dordrecht bruist, al veertig jaar lang.
Sportcentrum Dordrecht: de zaal -en veldsportspecialist
Sportcentrum Dordrecht is exact veertig jaar toonaangevend op het gebied van sportoutfits en teamwear. Niet alleen in Dordrecht, maar ook in andere delen van Zuid Holland. Met de start van veel competities in de maand september beleefde de jubilerende sportzaak een extreem drukke periode, die ook de populariteit weerspiegelt.
DORDRECHT – Nieuwe sportschoenen, bedrukte shirts voor verschillende teams, kousen, scheenbeschermers, de meest recente tenues van Europese topclubs: het begin van het nieuwe competitiesportseizoen 2019-2020 zorgde de afgelopen weken voor een drukte van belang in de winkel van Sportcentrum Dordrecht, dé spelbepaler in de regio als het gaat om sportoutfits.
,,We zien onszelf als coach, trainer en zaakwaarnemer van onze klanten. We luisteren graag naar hun wensen, willen maatwerk leveren’’, vertelt Christine Schakenbos, die bij Sportcentrum Dordrecht de marketing en communicatie voor haar rekening neemt. En dat al vier decennia lang! In 1979 begon huidig eigenaar Cees Jorissen, die zelf nog een voetbalverleden heeft bij FC Dordrecht, bij de toenmalige eigenaar van de sportspeciaalzaak, Harry van Gorsel. In oktober 1982 nam Jorissen de winkel van Harry van Gorsel over. Cees Jorissen: ,,In het begin van de tachtiger jaren, was het crisis in Nederland. Dat vertaalde zich ook naar de winkel. Ik was van mening, dat we naar een ander pand moesten. Van Harry van Gorsel leerde ik, dat het pand aan de Albertine Agnesstraat, waar we nu nog steeds gehuisvest zijn, de ideale plek was én is voor een sportspeciaalzaak. Je kan, gratis, voor de deur parkeren. Daarnaast zijn we makkelijk bereikbaar.”
SERVICE
Store-manager Danny Kraaijeveld is al lange tijd bij Sportcentrum Dordrecht betrokken: ,,Als je al zo lang een sportspeciaalzaak bent, zoals wij zijn, dan ken je de klant. Families zijn opgegroeid met Sportcentrum Dordrecht. Wij hebben klanten in de zaak, die hier 40 jaar geleden kwamen en die hier nu met hun kleinkinderen komen. Wij hebben een band met onze klanten. We kennen hun verhaal, hun wens. We nemen ook de tijd voor onze klant. De hoofdletter S van Service, hebben wij hoog in het vaandel staan. Service gaat bij ons verder dan de deur voor je open houden of je een kop koffi e aanbieden. Wij kennen onze klant en kennen de clubs waar ze voetballen of korfballen. Hierdoor weten wij precies welke schoen je nodig hebt of in welke teamwear je speelt.” Maar naast de ‘fysieke’ winkel, heeft de verkoop van sportkleding en –schoenen via internet ook een enorme vlucht genomen in de loop der tijd. Christine Schakenbos: ,,Onze webshop is onze tweede winkel geworden. Mensen weten nog steeds heel goed de weg naar onze vestiging te vinden en doen dat ook het liefst, maar de verkoop van shirts, schoenen en pakken via de webshop is ook belangrijk. Op ons Instagram-account vindt de consument altijd onze laatste collectie.’’
TEAMWEAR
Daarnaast is ook het bedrukken van shirts ‘core-business’ geworden, zeker in de periode rond de competitiestart(s). Angelo van Wanrooij, verkoop- en bedrukkingsspecialist: ,,In de winter sta ik op de winkelvloer en in de zomermaanden stuur ik een team van drukkers aan. Wij bedrukken de teamwear van heel veel clubs in de regio Zuid Holland zelf. Hierdoor zijn de lijnen kort, kunnen we makkelijk schakelen en altijd maatwerk leveren.’’ SCD is daarmee ook een belangrijke spelbepaler op sportoutfi t gebied. SCD bedient ongeveer twintig clubs in de regio Zuid Holland. Hierbij gaat het om voetbal- en korfbalclubs. ,,Eigenlijk draaien we 24 uur per dag, zeven dagen in de week’’, stipt Christine Schakenbos aan.
En nu het seizoen is losgebarsten, beginnen ook in internationaal verband de grote clubtoernooien – Champions League en Europa League – weer. In de winkel zijn de nieuwste trends en outfi ts op sportgebied te zien. Christine Schakenbos: ,,In deze periode komen de Champions League-pakken binnen. Deze pakken zijn exclusiever dan de ‘gewone’ wedstrijdtrainingspakken van de Europese topclubs en daardoor zeer gewild.’’
Cees Jorissen besluit: ,,In oktober bestaan we 40 jaar. Dat is een mijlpaal. Dit was echter nooit gelukt zonder de medewerkers die in de loop der jaren bij Sportcentrum Dordrecht hebben gewerkt. Zij hebben bijgedragen aan het opbouwen en het succes van ons bedrijf.” Van stilte na de start van de competities is dus bepaald geen sprake: Sportcentrum Dordrecht bruist, al veertig jaar lang.
Vrouwen van DSC blikken ambitieus vooruit
De vrouwen van voetbalvereniging DSC kenden een geweldig seizoen 2017-2018. Na een valse start werd er geen wedstrijd meer verloren en uiteindelijk konden ze de kampioensschaal in de lucht tillen. De kers op de taart is de promotie naar de derde klasse, een unicum voor de dames uit Kerkdriel.
DSC lijkt de vruchten te plukken van een geprofessionaliseerde organisatie voor de meisjes- en vrouwentak. Vijf jaar geleden heeft DSC meer structuur aangebracht in die afdeling.
Door onder meer een voetbaltechnisch bestuurslid aan te stellen speciaal voor de vrouwentak en een hoofd jeugdopleiding voor de meisjes. De MO19-1 doet inmiddels in de hoofdklasse mee om de bovenste plaatsen en de MO15-1 kent ook een aantal talentvolle speelsters.
De komst van Frank de Weerd en Henri IJsveld als trainers heeft het eerste vrouwenteam een impuls gegeven. “Wij zijn in 2014 begonnen in de A-jeugd, daar waren we direct succesvol met twee kampioenschappen. Vorig seizoen zijn we begonnen bij het eerste team, de trainer ging daar weg. Wat talentvolle meiden hebben gezorgd voor een kwaliteitsinjectie en dat heeft het team goed gedaan”, vertelt IJsveld, die de gediplomeerde trainer De Weerd assisteert. Aanvoerster Linsey Dekkers zag die bijdrage van de nieuwe speelsters ook. “Die voegden best veel extra energie aan het team toe, waardoor we sterker zijn geworden. We hebben vooral meer scorend vermogen gekregen”, legt de 26-jarige laatste vrouw uit.
Het seizoen 2017-2018 is één stijgende lijn geweest voor de dames. “Het is lang geleden dat de dames kampioen zijn geworden, dus dat hebben we wel even goed gevierd”, aldus assistent-trainer IJsveld. “Er stond een redelijk tot goed elftal, dat het netjes heeft gedaan.” De prestatie overtrof de verwachtingen van Dekkers. “De top 3 was ook een prima prestatie geweest. ”Nu wacht de derde klasse, zowel IJsveld als Dekkers is benieuwd naar dat niveau. “Dit is onze eerste keer in de derde klasse, we zullen fl ink aan de bak moeten”, verwacht Dekkers. “Maar we hebben in oefenwedstrijden en bekerduels al tegen derdeklassers gespeeld en dat ging ons vrij goed af. Het gaat allemaal wat sneller dan in de vierde klasse.” IJsveld: “We zullen inderdaad wat oude bekenden tegenkomen, ook ploegen die in de afgelopen jaren al gepromoveerd zijn. Onze basis is heel smal met dertien speelsters, dus moeten we meisjes uit de MO19 in gaan passen. Ik denk dat we het goed doen met een plek in de middenmoot.” Vrouwen uit de regio zijn meer dan welkom om zich aan te sluiten bij DSC.
Die MO19 zit zo vol talent, dat IJsveld verwacht dat DSC over twee jaar door kan groeien naar de tweede klasse. “We moeten in 2019-2020 voor de top 3 gaan, met die aanwas uit de jeugd. Het zou mooi zijn om in 2020 in de tweede klasse te spelen.”
Oirschot Vooruit is Sparta’25 te machtig
Oirschot Vooruit speelde tegen Sparta’25 een voortreffelijke wedstrijd onder een heerlijk najaarszonnetje. Het trad aan met A-speler / invaller Koen Versteden voor aanvoerder Joris Swaanen die afwezig was.
Na een voorzichtige eerste helft zou het in de 2e helft echt gaan losbranden! Zoals gezegd was de eerste helft vooral een aftasten van waar de zwaktes en eventueel de sterktes bij de tegenstander waren. Sparta ’25 was voor Oirschot Vooruit een totaal onbekende tegenstander. Wellicht heeft dat het voordeel dat je op niemand specifiek hoeft te letten en dus vrijuit kunt voetballen. Het spel ging goed op en neer. Echt gevaarlijk werden beide partijen vooralsnog niet.
Gaandeweg de eerste helft werd Oirschot Vooruit al iets sterker. Sparta ’25 speelde fysiek stevig. Vooral Max van Kollenburg moest het ontgelden! Maar ze vergisten zich in Max hij is wel klein van stuk maar hij laat zich niet intimideren.
In de 36e minuut ging Rick Meeuwis over links goed door, passeerde een verdediger op de achterlijn en gaf goed voor. Daar stond Daan Hagemeier paraat om van dichtbij binnen te tikken, 0-1.
Het eerste gevaar van Sparta ’25 was op slag van rust toen een voorzet door de voorhoedespeler over werd gekopt. Ondertussen had Ron Brouwers van Sparta ‘25 geel gehad vanwege weer een charge op Max van Kollenburg. Een vrije trap leverde ook niets meer op. Rust en dat deed Oirschot Vooruit goed!
De eerste 5 minuten na rust trachtte Sparta ’25 de aansluiting te vinden maar het was de voortreffelijk spelende Koen Versteden die in de 51e minuut, uit een lage voorzet vanaf rechts en na geschutter van de achterhoede van Sparta ’25, de 0-2 binnenschoof. Ook de keeper ging niet vrijuit. Deze treffer gaf de nodige rust en Oirschot Vooruit liet Sparta’25 nu komen en loerde op de uitbraak. En die kwamen er! De één na de ander!
Ook de nummer 12 van Sparta ’25 kreeg geel, na een stevige overtreding op…… Max van Kollenburg. Sparta probeerde het wel maar na een schitterende aanval via Fons Meeuwis en Max van Kollenburg was het wederom Daan Hagemeier die vanaf 2 meter binnen kon schuiven, 0-3!
Even daarna werd Daan Hagemeier gewisseld voor de andere talentvolle A-speler Pim van de Noort. In de 78e minuut was het de beurt aan Fons Meeuwis om vanaf rand 16 meter de stand op 0-4 te schieten. Dit gebeurde weer na een fout in de achterhoede van Sparta ‘25.
Nog geen 2 minuten later noteerde Koen Versteden de 0-5. Dit was een goal van absolute schoonheid! Vanaf ruim buiten de zestien krulde hij de bal in de linker bovenhoek. Hij was dé verrassing van deze middag, zonder de anderen te kort te doen. Het hele team was een eenheid en streed voor elke meter. Het was genieten!
Dat er dan uiteindelijk nog een goal volgt van de tegenstander, door Daan van Heijnsbergen, is voor de statistieken. Ook invaller Pim Meeuwis mocht ook nog aan het groene gras ruiken. In de 85e minuut kwam hij in het veld voor Koen Versteden.
Na enkele minuten in blessuretijd floot scheidsrechter van der Zwan voor het einde.
Hij floot een puike wedstrijd. Misschien dat de trainer van Sparta ’25 daar anders over denkt, maar ja, voor hem waren de druiven dan ook zuur!
De supporters waren erg onder de indruk van dit Oirschot Vooruit.
Volgende week tegen Beerse Boys hetzelfde niveau dan zit het wel goed!
Bron: Oirschot Vooruit – Tom Meeuwis
Glenn Boon terug onder vaders’ vleugels bij HVC’10
Een speler die met zijn trainer op vakantie gaat. Dat is zeker niet de normaalste zaak van de wereld, wel als het om vader en zoon gaat. Sinds dit seizoen is Piet Boon trainer van HVC’10, waar zoon Glenn (27) van achteruit de lijnen uitzet.
Zijn profielfoto op Whatsapp verraadt een heerlijke vakantie. Vriendin op de nek, witte stranden en helder blauw water op de achtergrond. “Ik klaag niet, hoor”, zegt Glenn Boon. “We hebben met elkaar een topvakantie gehad.”
Zijn ouders waren dertig jaar getrouwd en dat was voor hen een mooie aanleiding om hun twee zoons en vriendinnen mee te nemen op een grote reis naar Tanzania en Zanzibar. “Dat stond al een tijdje op onze bucketlist”, reageert Piet Boon. “Je kan dat wel uitstellen, maar ik weet zelf ook hoe broos gezondheid kan zijn. We hebben gewoon gezegd: we gaan het doen.” In Tanzania ging de familie Boon op safari. Glenn: “Dat was links een olifant, rechts een gnoe. Fantastisch.” Alhoewel: “Toen een gnoe door een krokodil werd gegrepen bij het oversteken van een rivier was het wel even slikken.”
Op strandvakantie in Zanzibar gingen de Boon-mannen nog op zoek naar een bal. “Want het bloed stroomt waar het niet stromen kan, hé. Ze hebben het hele hotel uitgekamd, maar geen bal.” Dat hij bij HVC’10 herenigd is met zijn vader vindt de centrale verdediger van de Hoekse fusieclub alleen maar leuk. “We delen dezelfde passie en zitten nu ook nog in één team. Geweldig toch?” Toen HVC’10 zich bij Piet Boon meldde met de vraag of hij trainer wilde worden, stelde de oefenmeester één voorwaarde vooraf: “Glenn moest het zien zitten. Ik kan me voorstellen dat hij het ook helemaal niks had gevonden. Stiekem wist ik natuurlijk wel dat hij er geen probleem mee had.”
Glenn: “Waarom zou ik? Het is anders dan twintig jaar geleden.” Toen was zijn vader ook al trainer van hem, bij de F- en E-jeugd van Hoek van Holland. Zijn eigen zoon voortrekken was er niet bij. “Als er iemand een keer extra gewisseld moest worden, was ik de eerste.” Piet: “Dat vond hij nooit zo leuk. Dat kreeg ik thuis regelmatig te horen, want hij had zijn mondje toen ook al klaar. Ik had mezelf er ook vaak mee. We zijn allebei van het willen winnen. Als ik Glenn wisselde, sneed ik mezelf wel eens in de vingers, want als het spannend is, moet je met je beste team spelen natuurlijk.”
GEEN VOORKEURSBEHANDELING
Glenn gelooft niet dat medespelers moeilijk gaan doen nu zijn vader trainer is. Hij weet dat hij geen voorkeursbehandeling krijgt. “Als ik iets fout doe, zegt-ie dat gewoon.” “Voor mij is hij één van de jongens”, vult Piet aan. “Het is natuurlijk niet zo dat hij net komt kijken. Hij heeft al de nodige ervaringsjaren en is de laatste jaren een vaste kracht in HVC 1.”
Hem uit de basis houden zou pas gek zijn, bedoelt de trainer. Glenn: “Het zou anders zijn als ik twaalfde, dertiende man zou zijn. Ik ben een aardig zekerheidje, al moet ik het ook gewoon iedere week laten zien. Mijn vader heeft net als ik een ontzettende hekel aan verliezen. Vroeger liepen de meest simpele spelletjes thuis uit de hand. Joh, er werd wat vals gespeeld.” Piet: “Mijn vrouw zei dan bij bijvoorbeeld dammen dat ik die jongens een keer moest laten winnen. Ja, dag! Zo werkt het niet. Laat maar zien dat je beter bent.”
Die mentaliteit heeft de jonge Boon mede gevormd tot de voetballer die hij nu is. Sterk geworden, ook door tegenslagen. Na veel knieleed zette Glenn het voetballen anderhalf jaar aan de kant. “Ik wilde wel, maar kon niet. Ik heb in die voetballoze periode wel doorgetraind met fitness. Toen mijn knie weer goed aanvoelde, ben ik weer begonnen. Sindsdien heb ik geen klachten.”
De komst van zijn vader als trainer heeft er voor gezorgd dat HVC’10 dit seizoen wat verder vooruit speelt. “Dat vergt concentratie van iedereen”, meent hij. “Ook van ons als centrale verdedigers. We spelen met meer ruimte in onze rug.”
Piet wil graag progressie zien. “Natuurlijk geniet ik ervan om terug te zijn. Ik ben zestien jaar weggeweest. Acht jaar Westlandia en acht jaar Honselersdijk. Ik loop weer allemaal oude bekenden tegen het lijf. Ik train de zoons van jongens met wie ik samen heb gespeeld. Ik woon op achthonderd meter van het sportpark. Ik kan lopend naar de club, waar mijn twee jongens spelen. Dat is me veel waard.”
Victoria’04 wint met 6-0 tegen AGE-GKK
Victoria’04 – AGE-GGK eindstand 6-0 (bij rust 1-0)
Doelpunten Victoria’04: Oscar Knecht (1-0), Luca Been (2-0), Roy Meerten (3-0), Lars Kortleven (4-0 en 6-0), Nailey Girigorie (5-0 strafschop).
Victoria’04 zag in de eerste helft nauwelijks kans door te breken door de stugge achterhoede van de bezoekers. AGE-GGK speelde gedisciplineerd en maakte het Victoria’04 zeer lastig. Na de rust moest een moe gestreden AGE-GGK toestaan, dat Victoria’04 met de regelmaat van de klok de stand tilde naar 6-0.
Gedurende de eerste helft liet het zich niet aanzien, dat Victoria’04 een makkelijke overwinning zou gaan behalen. AGE-GGK bood knap weerstand aan een Victoria’04, dat vanuit de gesloten verdediging in de omschakeling de tegenstander pijn trachtte te doen. Keer op keer leidden de aanvallende acties van de thuisclub tot niets. Of AGE-GGK wist het antwoord op het laatste moment of de scheidsrechter zag in enkele vermeende overtredingen geen strafschop. De goede doelman van AGE-GGK hield met enkele fraaie reddingen knap de nul vast. Tot enkele minuten voor de rust Oscar Knecht de ban doorbrak door vanuit een hoekschop beheerst 1-0 binnen te koppen.
In de tweede helft opende Victoria’04 sterk. AGE-GGK werd meteen op eigen helft vastgezet en kwam nauwelijks meer aan het opzetten van gevaarlijke aanvallen toe. Victoria’04 wist de slag op het middenveld te winnen om direct om te schakelen naar counters via de beide vleugels. Luca Been bracht de stand op 2-0, en kort hierna tekende Roy Meerten na weer een vloeiende aanval voor de 3-0. Victoria’04 bleef het spel domineren en AGE-GGK raakte het initiatief volledig kwijt. Invaller Lars Kortleven maakte de mooiste goal van de wedstrijd door de bal snoeihard in de kruising te schieten: 4-0. De hard werkende Naily Girigorie werd binnen de 16 onjuist afgestopt en faalde niet vanaf de 11 meter: 5-0. Kort voor tijd werd een voorzet van Lars Kortleven vanaf de achterlijn door een verdediger van AGE-GGK in het eigen doel gewerkt, waardoor de eindstand werd bepaald op 6-0.
Opstelling Victoria’04: Jens Valk, Osman Unnu, Jordi de Kimpe, Oscar Knecht, Nailey Girigorie, Jur de Visser, Miquel Asmus, Gianluca Been (80: Carlo Poot), Michael Blok, Denzel Asmus, Roy Meerten (70: Lars Kortleven).
SC Emma met bredere selectie de derde klasse in
Anderhalve maand. Langer duurde de zomerstop niet voor SC Emma, dat op 16 juni naar de derde klasse promoveerde dankzij winst in de nacompetitiefinale tegen WDS’19. Op 4 augustus begroette oefenmeester Roy de Bruin zijn manschappen alweer op de eerste training. ,,Ook wel weer lekker hoor. Ook in de periode dat het voetbal even stil ligt, ben je in het hoofd aan het puzzelen’’, aldus De Bruin.
DORDRECHT – Na negen seizoenen te hebben gebivakkeerd in de vierde en soms zelfs vijfde klasse, keert SC Emma dit seizoen terug in de derde klasse van het zondagvoetbal. ,,De club wilde graag omhoog en het is mooi als je dat dan als selectie en staf kunt geven’’, vertelt De Bruin.
,,Zelf wilde ik natuurlijk ook wel graag promoveren. Als trainer wil je toch het maximale uit een groep halen. In de nacompetitie hebben we het destijds goed gedaan. Het is mooi om te zien dat we op het juiste moment hebben gepiekt, nadat we in de tweede helft van de competitie toch iets moeizamer draaiden. Ja, het is uiteindelijk een mooi feestje geweest.’’
Afgelopen voorjaar merkte De Bruin al op dat een promotie goed zou zijn voor zijn team. De stap hogerop zou hen helpen in hun verdere ontwikkeling. Maar behalve met de reeds aanwezige spelers, begint Emma de derde klasse ook met zeven nieuwkomers. De trainer prijst zich gelukkig met de komst van enkele ervaren krachten, zoals Antonio Manzanares, Johan Versluis en de op het oude nest teruggekeerde Royston Wawoe. ,,Hij geeft het elftal meer fysieke kracht’’, aldus De Bruin over laatstgenoemde. ,,Antonio is technisch erg goed. En met Johan Versluis en Thomas Vigelius, die toch bij ons is gebleven, staat het centrum eigenlijk ook al. Je hoopt dat al die spelers elkaar beter gaan maken.
Daarom was ik dan ook al snel weer aan het puzzelen. Je moet op zoek naar de beste samenstelling. Je moet het met elkaar doen, zeker in de derde klasse. In de vierde klasse kunnen een paar spelers met individuele kwaliteit nog wel het verschil maken, maar op een hoger niveau wordt dat steeds moeilijker. We moeten dus meer vanuit de discipline en taak spelen.’’
In de voorbereiding zag De Bruin zijn selectie nog wisselvallig spelen. ,,We moeten dus nog wel wat stappen maken’’, merkte hij op. ,,Ook daarom is het goed dat de selectie dit seizoen breder is. Dat je kunt putten uit een grotere groep, komt de concurrentie alleen maar ten goede. En je kunt meer tegenvallers opvangen. Dat is ook belangrijk, want in de derde klasse wordt het toch allemaal net weer een beetje zwaarder.’’
SC Emma met bredere selectie de derde klasse in
Anderhalve maand. Langer duurde de zomerstop niet voor SC Emma, dat op 16 juni naar de derde klasse promoveerde dankzij winst in de nacompetitiefinale tegen WDS’19. Op 4 augustus begroette oefenmeester Roy de Bruin zijn manschappen alweer op de eerste training. ,,Ook wel weer lekker hoor. Ook in de periode dat het voetbal even stil ligt, ben je in het hoofd aan het puzzelen’’, aldus De Bruin.
DORDRECHT – Na negen seizoenen te hebben gebivakkeerd in de vierde en soms zelfs vijfde klasse, keert SC Emma dit seizoen terug in de derde klasse van het zondagvoetbal. ,,De club wilde graag omhoog en het is mooi als je dat dan als selectie en staf kunt geven’’, vertelt De Bruin.
,,Zelf wilde ik natuurlijk ook wel graag promoveren. Als trainer wil je toch het maximale uit een groep halen. In de nacompetitie hebben we het destijds goed gedaan. Het is mooi om te zien dat we op het juiste moment hebben gepiekt, nadat we in de tweede helft van de competitie toch iets moeizamer draaiden. Ja, het is uiteindelijk een mooi feestje geweest.’’
Afgelopen voorjaar merkte De Bruin al op dat een promotie goed zou zijn voor zijn team. De stap hogerop zou hen helpen in hun verdere ontwikkeling. Maar behalve met de reeds aanwezige spelers, begint Emma de derde klasse ook met zeven nieuwkomers. De trainer prijst zich gelukkig met de komst van enkele ervaren krachten, zoals Antonio Manzanares, Johan Versluis en de op het oude nest teruggekeerde Royston Wawoe. ,,Hij geeft het elftal meer fysieke kracht’’, aldus De Bruin over laatstgenoemde. ,,Antonio is technisch erg goed. En met Johan Versluis en Thomas Vigelius, die toch bij ons is gebleven, staat het centrum eigenlijk ook al. Je hoopt dat al die spelers elkaar beter gaan maken.
Daarom was ik dan ook al snel weer aan het puzzelen. Je moet op zoek naar de beste samenstelling. Je moet het met elkaar doen, zeker in de derde klasse. In de vierde klasse kunnen een paar spelers met individuele kwaliteit nog wel het verschil maken, maar op een hoger niveau wordt dat steeds moeilijker. We moeten dus meer vanuit de discipline en taak spelen.’’
In de voorbereiding zag De Bruin zijn selectie nog wisselvallig spelen. ,,We moeten dus nog wel wat stappen maken’’, merkte hij op. ,,Ook daarom is het goed dat de selectie dit seizoen breder is. Dat je kunt putten uit een grotere groep, komt de concurrentie alleen maar ten goede. En je kunt meer tegenvallers opvangen. Dat is ook belangrijk, want in de derde klasse wordt het toch allemaal net weer een beetje zwaarder.’’