Lisanne van Honk is met haar 21 jaar het jongste bestuurslid van BZC’14. Als penningmeester houdt ze zich onder meer bezig met de boekhouding van de club. Ze hoopt vooral veel te leren van deze ervaring in de leiding van een organisatie.

Als barvrouw en dochter van oud-voorzitter Ardie hoort Lisanne van Honk nog weleens wat over het wel en wee binnen de club. “Ik studeer Rechten en dus kwamen ze regelmatig met vragen over de fusie bij mij terecht. Ik was wel heel benieuwd hoe het verder zou lopen en toen ze me vroegen voor een taak in het bestuur, heb ik het serieus overwogen.” Ze twijfelde wel. “Ben ik niet te jong? Nemen ze me wel serieus? Die vragen gingen door mijn hoofd, maar ik zag het ook als een mooie kans om echt iets te leren. Ik moet leren duidelijk te zijn, ook tegen ouderen. En ik vind het gewoon heel leuk om mee te kunnen praten binnen de club.”

PENNINGMEESTER
Ze merkt dat het niet zomaar een taak is die je erbij doet. “Ik doe de boekhouding en administratie voor verschillende bedrijven al wel, daarom dacht ik dat dit mij wel zou liggen. Dat blijkt ook zo te zijn, maar er gaat tegelijkertijd heel veel werk in zitten. Zeker nu we in het eerste seizoen na de fusie zitten, moet alles worden rechtgetrokken. Bij elke club worden zaken anders geregeld, simpele dingen als wasvergoedingen lagen al ver uit elkaar. En dan zijn we eind vorig seizoen ook nog eens geswitcht van clubkleuren.”

Ze wil de komende jaren leren initiatief te nemen. “Ik moet op mijn strepen gaan staan waar nodig, of dat nu tegen een jong of meer ervaren iemand is. Achter de bar durf ik mensen wel aan te spreken als ze een glas mee naar buiten willen nemen, maar in het bestuur is dat toch anders.” Ze hoopt deze ervaring mee te kunnen nemen in de rest van haar leven. “Ik wil ooit een eigen bedrijf beginnen en moet dan leren aansturen.”

MENGELMOES
Het bestuur bestaat uit zes mannen en drie vrouwen, eerlijk verdeeld tussen mensen die bij Brakel en Zuilichem lid zijn geweest. Van Honk had met beide clubs een band. “Ik woon en tennis bijvoorbeeld in Brakel, maar stond jaren achter de bar in Zuilichem en mijn vader was voorzitter van die club.”

Ze merkt dat de fusie nu al een positief effect heeft. “Het gaat hartstikke goed, iedereen mengt zich. Veel leden kenden elkaar al, dat scheelt een hoop.” Hopelijk kan het eerste elftal ook stappen gaan zetten op sportief gebied. “Die spelers kunnen het in ieder geval prima vinden met elkaar.”

Anne-Marije Edelman is een bezig bijtje binnen fusieclub BZC’14. Ze is bestuurslid, voorzitter van de activiteitencommissie, regelt zaken rondom het vrouwen- en meidenvoetbal, traint de Vrouwen 2 én voetbalt zelf nog bij het team voor dertigplussers. Vrijwilligerswerk geeft haar voldoening.

De 35-jarige Anne-Marije Edelman voelt zich al helemaal thuis bij BZC’14, een paar maanden na de officiële fusie. Haar belangrijkste doel? Hogerop met de Dames 1 en meer meiden uit de regio aan het voetballen krijgen.

FLUIJT
Zelf speelt ze momenteel in het team voor dertigplussers, nadat ze jarenlang in het eerste heeft gevoetbald. “Maar toen ze op kwaliteit gingen selecteren, heb ik maar een stapje teruggedaan.” Ze vindt professionalisering van het damesvoetbal binnen de club een van de belangrijkste speerpunten. Het binnenhalen van trainer Rob Fluijt is een eerste stap. “Hij heeft veel ervaring binnen het vrouwenvoetbal, trainde onder meer in de jeugd Daniëlle van de Donk en Jackie Groenen. Wij hopen dat zijn ervaring en kennis ook door gaat sijpelen richting de rest van de vereniging.” Ook krijgen de keepers apart training, zijn de vrouwen vertegenwoordigd in de technische commissie en trainen speelsters uit de Dames 1 de meidenteams.

Edelman wil graag met de dames hogerop. Een bredere samenwerking in de regio met andere clubs zou fi jn zijn, zodat ieder meisje in een voetbalteam terecht kan en er geen gaten vallen in leeftijdscategorieën. “Het gaat bij ons nu wel goed, met twee damesteams, het team voor dertigplussers en dan nog drie jeugdteams. We hadden verwacht dat het aantal leden wel wat terug zou lopen na de fusie, maar het is juist toegenomen.” Zelf voetbalt ze nu in het team voor dertigplussers. “Dat is in de kroeg begonnen als grapje, maar gaat er nu echt fanatiek aan toe.” Ze trainen elke donderdagavond. Meisjes en vrouwen die graag een balletje willen trappen, zijn meer dan welkom bij BZC’14. Interesse? Www.bzc14.nl.

AFSTANDSBEDIENING
Ze zegt ‘ze’, omdat Edelman zelf niet meedoet op de trainingen, wel met de wedstrijden die het team zo nu en dan op vrijdagavond speelt. Het bestuurslid is op de donderdagavonden bezig met het trainen van de Dames 2. “Het wordt allemaal wel wat te druk, daarom zijn we naarstig op zoek naar een nieuwe begeleider voor dat team.” Want Edelman is ook nog eens verantwoordelijk voor de facilitaire zaken binnen, én is voorzitter van de activiteitencommissie bij BZC’14. Nee zeggen is niet haar sterkste punt, blijkt ook deze zaterdagmiddag weer. Ze loopt rond met de afstandsbediening van het scorebord. “Tsja, die kreeg ik in mijn handen gedrukt.”

Vrijwilligerswerk is haar met de paplepel ingegoten. “Ik krijg daar veel energie van, als ik zie dat iets lukt en anderen ervan genieten. Ik vind de damestak ook echt heel belangrijk, zij zorgen voor een andere sfeer binnen de club en dat is voor iedereen leuk. Daarnaast pakken vrouwen veel vrijwilligerstaken op, ook niet onbelangrijk.” Edelman voelt zich overigens al helemaal thuis bij de fusieclub, die pas een paar maanden bestaat. “Ik zie de toekomst van BZC’14 zonnig in.”