Aanvoerder Stefan Blom (28) is bezig aan zijn tweede tijdperk in het eerste team van GVV’63. In zowel zijn eerste als tweede periode in het vlaggenschip van de geelzwarten pakte hij als eens de titel en zijn honger naar prijzen is nog altijd niet gestild. Volgens hem zijn er namelijk mooie tijden op komst op sportpark Maartenshof.

Als jeugdspeler doorliep Stefan Blom alle selectieteams van GVV’63, om vervolgens als zeventienjarige te debuteren in het eerste. De middenvelder groeide al snel uit tot een stabiele basiskracht in vlaggenschip van de dorpsclub, een elftal waarin hij samen met zijn jeugdvrienden op het veld voor elke meter streed. En met succes. In het seizoen 2012/2013 won hij met de zaterdagclub de titel in de derde klasse. In het tweede seizoen in de tweede klasse eindigden de geel-zwarten onderaan in de tweede klasse. Blom besloot dat het toen tijd was voor een nieuw voetbalavontuur

BLESSURES
Dat avontuur beleefde hij bij tweedeklasser Nivo Sparta. Helaas werd Blom bij de grote club in Zaltbommel direct geplaagd door blessures. Sterker nog: het hele seizoen werd de middenvelder geteisterd door verschillende kwetsuren, waardoor hij nooit een belangrijke schakel werd bij Nivo Sparta. “In de voorbereiding raakte ik geblesseerd aan mijn middenvoetsbeentje. Maar omdat ik me te graag wilde bewijzen bij mijn nieuwe club, bleef ik te lang doorspelen met pijn.” Dat was niet zo slim en na het seizoen wilde hij graag terugkeren naar GVV’63.

Bij zijn jeugdliefde werd Blom met open armen ontvangen. GVV’63 was inmiddels afgezakt naar de vierde klasse en de geel-zwarten konden wel wat versterking gebruiken om terug te keren in de vertrouwde derde klasse, het niveau waarop de club volgens Blom thuishoort. “Direct na mijn terugkeer werden we kampioen en inmiddels ben ik alweer bezig aan mijn vierde opeenvolgende seizoen bij GVV’63. Het voelt erg goed om weer te spelen bij de club waar ik ben opgegroeid. Mijn vrienden spelen er nog en bovendien woon ik op tweehonderd meter verwijderd van ons sportpark. Na de derde helft kan ik zo mijn bed induiken, dat is ideaal.”

TOP DRIE GVV’63
versterkte zich afgelopen zomer met behoorlijk wat nieuwe spelers. Na twee mindere seizoenen denkt Blom, al een poosje aanvoerder van het team, dat zijn club kan meestrijden voor een klassering in de top drie van de derde klasse. “We gaan voor die doelstelling, maar we zullen zien waar het schip strandt. Ik ben al twee keer kampioen geworden met GVV’63 en natuurlijk hoop ik dit ooit nogmaals mee te maken. Ik kan nog wel een aantal jaren mee in het eerste, dus als het dit seizoen niet lukt, dan hopelijk in een ander jaar.”

Helaas voor hem speelt Blom tegenwoordig niet meer op zes, zijn favoriete positie, maar als linksback. “Onze trainer Denny van Geffen zet me liever in de verdediging neer, maar ik verwacht dat mijn kans op het middenveld nog gaat komen. En als we kampioen worden met mij als linksback, dan zal ik niet klagen.”

Het eerste team van SV Heerewaarden was vorig seizoen misschien wel het slechtst presterende voetbalelftal van Nederland. De rood-zwarten kregen het voor elkaar om op de laatste plaats te eindigen met -3 punten. Zo’n seizoen wil niemand bij de club nog eens meemaken. In de reserve zesde klasse maken aanvoerder Bas Lamers en zijn kameraden daarom een nieuwe start.

SV Heerewaarden verloor vorig seizoen alle competitiewedstrijden. Hoewel: de uitwedstrijd tegen MEC ’07 werd nooit gespeeld omdat Heerewaarden te weinig spelers had. De club werd hierdoor bestraft door de KNVB en zo eindigde de dorpsclub op -3 punten met een doelsaldo van 7 goals voor en 155 tegentreffers. Bas Lamers kan nu het nieuwe seizoen begonnen is – en Heerewaarden inmiddels is toegetreden tot de kelderklasse – wel lachen om dit bijzondere clubrecord.

Maar de 23-jarige aanvoerder hoeft niet uit te leggen dat het bepaald geen pretje was om wekelijks afgedroogd te worden met uitslagen als 11-0, 9-0 of 1-8. “We hebben gedurende het seizoen een keer bijeen gezeten met de vraag: moeten we dit nog wel willen?”, zegt hij. “We besloten om het jaar gewoon netjes af te maken. Dat viel niet mee, maar ik wil mijn team complimenteren voor de inzet. We zijn een hechte groep gebleven en de sfeer is altijd gezellig geweest na afloop.”

ZELFSPOT
Het kleine SV Heerewaarden speelde al sinds jaar en dag in de laagste klasse, maar nooit ging het zo slecht als vorig jaar. Hoe kon dit gebeuren? “In de zomer voor het rampseizoen stopten er veel oudere spelers, waardoor ons enige JO19-team werd doorgeschoven. Slechts drie spelers bleven over en de stap naar de standaard vijfde klasse van het seniorenvoetbal bleek veel te groot voor de meesten.”

Als aanvoerder en verdedigende middenvelder probeerde Lamers er het beste van te maken, maar de afloop is bekend. Gelukkig beschikken de spelers van Heerewaarden niet alleen over doorzettingsvermogen, maar ook over zelfspot. Na de laatste competitiewedstrijd tegen OKSV (10-0 verlies), reed het team met een platte kar door het dorp. Iedereen had een medaille om en de sfeer was top. “Dat was een mooie afsluiting”, zegt Lamers grinnikend, die na feestjes bij de club bijna kruipend naar huis kan. Hij woont op tweehonderd meter van het sportpark.

SPELPLEZIER
Dit seizoen speelt SV Heerewaarden in de reserve zesde klasse. De ploeg speelt dus voortaan op zondagochtend en treft geen eerste elftallen meer, maar teams als DSC 6, Emplina 9 en OJC Rosmalen 11, dat op de eerste speeldag direct met 2-3 werd verslagen door Heerewaarden. “Nu kan iedereen weer lekker aanvallend voetballen.

Het is heerlijk om niet meer achter de feiten aan te hollen”, zegt Lamers. “Als team kunnen we nu stappen zetten op tactisch gebied, want we zijn allemaal fanatiek in het veld en we willen groeien. Het zou leuk zijn als we mee kunnen doen om het kampioenschap. En wie weet proberen we het over een paar jaar weer in de standaard competitie, maar dat zien we later wel. Het belangrijkste is dat iedereen weer plezier in het spelletje heeft.”

Dennie van der Linden (33) is sinds dit seizoen damestrainer van VV Hedel. De ervaren oefenmeester voelt zich op zijn gemak bij de club en is onder de indruk van het spel van zijn speelsters, die hogen ogen willen gooien in de vierde klasse.

Na een training op donderdagavond staken de speelsters van VV Hedel vorig seizoen de koppen bijeen. Hun trainer kapte ermee en dus vergaderden de dames over een opvolger voor het gezellige elftal. ‘Laten we het aan je broer vragen!’, riep een van de speelsters tegen Shirley van den Dungen. De 30-jarige keepster had aanvankelijk niet veel hoop op een jawoord van haar broer, maar de ervaren trainer ging na wat gesprekken met het bestuur en enkele spelers al snel overstag. Zodoende nipt Dennie van der Linden (33) op deze zaterdag, een dag voorafgaand aan de tweede competitiewedstrijd tegen SB Buren, rustig aan zijn koffie in de kantine van VV Hedel. “Ik heb het tot nu toe prima naar mijn zin”, vertelt de voetbalfanaat, die het gevoel heeft dat het damesteam enorm wordt gewaardeerd door VV Hedel. “De faciliteiten zijn goed, we lopen er allemaal netjes bij in clubkleding en bovendien ben ik positief verrast door het niveau.”

VOETBALFANAAT
Dennie groeide net als zijn zusje Shirley op bij Jan van Arckel, de buurman van VV Hedel. Toen het damesvoetbal bij die eerste club stopte, verkaste Shirley naar VV Hedel en nu, zeker tien jaar later, is dus ook Dennie actief bij de groen-zwarten. “Ik heb bij Jan van Arckel na mijn eigen voetbalcarrière jarenlang de jeugdteams getraind.” Gezien de drukte in zijn leven nam Van der Linden vorig jaar een sabbatical als trainer. “Maar toen mijn zusje vroeg of ik weer trainer wilde worden, was ik al snel enthousiast. Ik ben sowieso een voetbalgek. Zodra ik een veld zie, word ik enthousiast. De gesprekken met het bestuur en de spelers waren ook zeer positief, de klik was er. Samen kunnen we hopelijk veel moois bereiken.”

Het damesteam van Hedel bestaat uit een leuke mix van jonge en ervaren speelsters. Keepster Shirley speelt met sommige meiden al tien jaar samen, andere teamgenotes van haar zijn pas net doorgeschoven vanuit de jeugd. De jonge garde van het elftal komt op zondagochtend brak aan na een lange stapavond, terwijl andere speelsters die fase door het moederschap al lang achter zich hebben gelaten. De sfeer tijdens trainingen en feestjes is altijd top binnen de groep en ook de prestaties zijn dik in orde. Hedel werd in de laatste jaren meerdere keren kampioen in de vijfde klasse en doet het in de vierde klasse ook niet onverdienstelijk.

TOP DRIE
Dit seizoen willen de speelsters van Hedel minimaal in de top drie eindigen in de vierde klasse. Is dat realistisch volgens de nieuwe trainer? “Ik vind het goed dat ze de ambitie hebben, maar wil zelf niet te hard van stapel lopen”, zegt Van der Linden. “Ik ben zeker onder de indruk van de ploeg. Er wordt goed gespeeld en ik heb niks te klagen over de inzet. Maar het seizoen is pas net begonnen: ik moet eerst maar eens afwachten of we ook echt zo hoog kunnen eindigen. We gaan er in ieder geval alles aan doen.”