Home Blog Pagina 1121

Wesley Mieras leeft voor VV Zaamslag

Hij komt uit een rasechte HSV Hoek-familie, maar verruilde dat tricot dit seizoen voor dat van zaterdag-derdeklasser VV Zaamslag. Een monoloog van Wesley Mieras (25), een kerel die leeft voor zijn sport.

TELEFOON
,,M’n vader (Jan) is voorzitter van de supportersvereniging, opa (Jaap) loopt er altijd rond en m’n broertje (Joel) speelt er ook in het tweede. Dus het was best een dingetje om Hoek 2 weer te verlaten (eerder speelde Mieras kortstondig bij IJzendijke).

De reserve-hoofdklasse vind ik echt een mooi niveau, maar het kriebelde om toch nog een keer in een eerste elftal te voetballen. Bij Zaamslag spelen ook een aantal vrienden en m’n vriendin (Senna) woont er.” Toch zal Hoek altijd m’n club blijven. Ik betrap me er ook op dat ik direct na m’n eigen wedstrijd mijn telefoon pak om te kijken wat Hoek 1 en 2 hebben gedaan. M’n vader is er trouwens niet echt fan van dat ik bij een andere club ben gaan spelen; voor hem bestaat er maar één club. Hij is nog niet komen kijken, maar stiekem hoop ik dat het er een keertje van komt.

SNELHEID
De eerste maanden bij Zaamslag bevallen goed, ondanks een trainerswissel. We hadden een goede start met twaalf punten uit vijf wedstrijden, daarna liep het wat terug. In het begin moest ik vooral wennen aan de overgang van kunstgras naar natuurgras. Het tempo ligt ook hoger en de manier van spelen is anders. Bij Hoek 2 loerden we meer op de counter waardoor ik mijn snelheid goed kon gebruiken. Toch ben ik er van overtuigd dat ik nog vaak belangrijk ga zijn. Daar ga ik alles aan doen.

BOTERHAMMEN
In 2018 heb ik de knop omgezet. Ik sukkelde veel met blessures en had het gevoel dat er veel meer inzat. Na een uur spelen was ik vaak op en kreeg ik een duwtje dan vloog ik nog net niet over de boarding. Al een paar keer had ik een fitnessabonnement gehad. In het begin ging ik dan trouw maar al snel zag ik er qua voetbal de meerwaarde niet meer van in. Deze keer wilde ik het goed aanpakken en ben toen drie á vier keer per week gaan fitnessen, in combinatie met goede voeding. In één jaar tijd kwam ik meer dan tien kilo aan. Nog altijd eet ik tussen de middag met gemak vijftien boterhammen. Op het veld merkte ik resultaat, en mijn toenmalige trainer hield qua statistieken alles bij, en de stijgende lijn was duidelijk te zien. Dit motiveert me nog altijd enorm.”

Foto: Rein Boeije

Wil je meer informatie over de club VV Zaamslag? Klik hier.

De voorbeschouwing met Alain Puiman van VV De Schutters

Alain Puiman speelt dit seizoen als aanvaller voor VV De Schutters. Puiman begon op zijn tiende met voetballen bij BSC waar, hij na een periode getennist te hebben, op zijn 21ook zijn debuut mocht maken voor het eerste elftal. Daarna verkaste hij naar clubs zoals NSV, De Schutters, DVO’60 en wederom De Schutters.

De 32-jarige Puiman speelt nu al ongeveer negen jaar bij een selectie elftal en wilt met zijn ervaring belangrijk zijn voor het team. “Ik hoop als aanvaller veel goals te maken zodat ik waarde kan toevoegen aan het team. Daarnaast wil ik ook mijn ervaring over brengen op de jongere spelers. Uiteindelijk hoop ik op een plekje in de top vijf, wat zeker moet lukken met dit team dat met de week beter wordt.”

Afgelopen weekend speelde De Schutters gelijk tegen DEVO. Puiman hield er gemengde gevoelens aan over. “We begonnen niet scherp aan de wedstrijd, waardoor we op achterstand kwamen door persoonlijke fouten. Na de rust werden we beter en creëerden we meer kansen, waardoor we zelfs op voorsprong kwamen door twee prachtige goals van Micehal de Wit en Jiri Tak. In de 90min kreeg DEVO een strafschop en werd de uiteindelijke uitslag bepaald, 3-3. Gemengde gevoelens door de wedstrijd de laatste minuut toch weg te geven, maar gezien de gehele 90 minuten, een eerlijke uitslag denk ik.”

Deze wedstrijd was er niet één man of the match, maar er waren er twee in de ogen van Puiman. “Ik vond Marcio Reuvers en Micheal de Wit beiden de beste op het veld. Marcio was weer on fire met een paar goede reddingen en sierlijke duikacties. Michael zorgde voor concentratie op momenten waarbij dat nodig was. Rond de 80eminuut schoot hij een vrije trap van ruim buiten de 16 enorm hard in de kruising.”

De volgende wedstrijd kan De Schutters wel de volledige drie punten bemachtigen tegen RKVV Rimboe. “Zondag wacht Rimboe, de koploper op het moment. Ik verwacht een wedstrijd waarbij twee teams voor de winst gaan. Wij weten dat we voor niemand bang hoeven te zijn. Elke wedstrijd creëren we steeds meer kansen. Achterin staan we verdedigend sterk en kunnen we rekenen op een scherpe keeper. Ik ga uit van een 1-2 overwinning.”

Op zondag 1 december vindt de wedstrijd tussen RKVV Rimboe en De Schutters plaats.
Scheidsrechter T. Apostolovski zal het duel om 14:30 uur laten starten.

Meer informatie over De Schutters vindt u hier terug op hun website.
Of lees hier een ander artikel over De Schutters.

James Beye is de nieuwe motor van de Noormannen

VV De Noormannen keerde vorig jaar na een afwezigheid van drie seizoenen terug in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. De ploeg van Lennard Kerkhove kende afgelopen seizoen een goed voetbaljaar en speelde zich vrij gemakkelijk veilig. Ook dit seizoen heeft de ploeg volgens nieuwkomer James Beye die ambities. “Ik verwacht ons aan het eind van de rit in het linkerrijtje.”

De inmiddels 32-jarige James Beye speelde de afgelopen zes seizoenen voor de zaterdagtak van VC Vlissingen. “Wat mij vooral opvalt aan deze club, is de betrokkenheid van iedereen. De Noormannen is een gezellige club, waar iedereen een handje wil helpen. De mensen zijn trots om onderdeel van de club te mogen zijn. Dat vind ik geweldig om te zien en heb ik voorheen nog niet meegemaakt.”

De centrale middenvelder kende met zijn ploeg een moeizame voorbereiding en start van de competitie. “Ik denk dat wij veel beter kunnen dan dat we nu laten zien. Wij hebben in elke linie wel minimaal één speler met bepaalde kwaliteiten. Marlo Janisse en Rens Visser zijn in mijn ogen prima spelers voor de derde klasse. Marlo kan bijvoorbeeld altijd uit het niets een doelpunt maken. Ik denk dat weinig teams in deze klasse die luxe hebben.”

Om tot betere resultaten te komen, moet de ploeg volgens Beye uit een ander vaatje tappen. “Ik ben van mening dat wij veel te makkelijk goals weggeven. We hebben het hier intern vaak over gehad en dat moet absoluut verbeterd worden. De tegenstander is vaak niet eens beter en wij maken het ze dan nog makkelijker. Dan loop je in principe altijd achter de feiten aan. Ik merk wel dat de automatismen in het team steeds duidelijker worden.”

Met het oog op de competitie denkt Beye dat veel teams aan elkaar gewaagd zijn. “In deze competitie kan iedereen van elkaar winnen. Ik denk dat uiteindelijk Luctor Heinkenszand, Zaamslag en Nieuwdorp uit gaan vechten wie er kampioen gaat worden. Daaronder begint de middenmoot en verwacht ik ons ook ergens tussen. Ik verwacht niet dat wij tegen degradatie zullen moeten vechten. Daar zijn wij als team veel te sterk voor.”

Beye voelt zich prima thuis in Westkapelle en heeft geen spijt van zijn overstap. “De Noormannen kan ik omschrijven als een hele warme vereniging. De sfeer is goed en alles rondom ons team is tot in de puntjes geregeld. “

Wil je meer informatie over de club de Noormannen? Klik hier.

Roemeratoe wil weer plezier hebben bij Jong Ambon

Hij speelde in het verleden al bij de nodige clubs. Anwar Roemeratoe voetbalde in de jeugd bij JVOZ, later speelde hij bij onder andere Zeelandia Middelburg, Patrijzen en Jong Ambon. Nu hij terug is bij laatstgenoemde club, wil hij vooral weer plezier hebben in het spelletje.

Het vorige seizoen bij RCS is er eentje om snel te vergeten voor de 28-jarige Roemeratoe. Vanwege een blessure kwam hij namelijk nauwelijks aan het spelen van wedstrijden toe. “Ik kreeg last van een blessure, waardoor ik ook het plezier kwijtraakte. Ik heb in totaal maar vier wedstrijden gespeeld, toen ben ik gestopt.” Om het plezier weer terug te krijgen, keerde hij terug bij Jong Ambon. Verwachtingen heeft hij vooralsnog niet echt. “Plezier staat voorop. Ik wil vooral weer lekker voetballen.” Dat hij terugkeerde op het ‘oude nest’ heeft ook te maken met de bekenden die er spelen. “Mijn oom speelde er nog. Nu ben ik er samen met mijn neefje ook gaan voetballen.”

MIDDENMOOT
De start van het seizoen was moeizaam – pas in de vijfde wedstrijd werden de eerste punten gepakt – maar toch maakt hij zich geen zorgen. “Voor het gevoel is het lekker dat we eindelijk gewonnen hebben, maar we hadden al veel eerder moeten winnen.” Vorig seizoen kreeg de ploeg veel complimenten over het vertoonde spel, maar haalde het eigenlijk te weinig punten. Ondanks dat er binnen de selectie veel jonge spelers zitten, zorgt dat bij de centrale verdediger niet voor twijfels. “We gaan nog genoeg punten pakken. Een plek in de middenmoot moet lukken.” Jong Ambon staat bekend als een hechte club, waar iedereen elkaar kent. Toch vindt Roemeratoe het niet onbelangrijk dat er af en toe gewonnen wordt. “Gezelligheid is er altijd, maar een colaatje smaakt na een overwinning toch altijd lekkerder.”

BEKENDE
In zijn periode bij Zeelandia Middelburg kreeg hij al eens eerder te maken met Paul Telussa en ook dit jaar staat Telussa voor de groep bij Jong Ambon. Roemeratoe kent hem dus nog van een eerdere periode. “Het is een trainer die altijd eerlijk is en zegt wat hij wil zeggen. Zowel positief als negatief, voor mij is het een prima trainer.” Door de overstap van Zeelandia Middelburg naar de zaterdag komt hij dit seizoen dus ook zijn oude club tegen. Hij heeft daar geen speciale gevoelens bij, desondanks kijkt hij wel uit naar de ontmoeting met één speler. ,,Ik zie het als een normale wedstrijd. Het is wel leuk om tegen mijn vriend Joost de Kubber te spelen.”

Wil je meer informatie over de club Jong Ambon? Klik hier.
Lees hier ook ‘Hecht Jong Ambon: complimenten, te weinig punten.’

VROUWEN ONDER 17 TWEEMAAL TEGEN DENEMARKEN IN ZALTBOMMEL

Het interlandjaar 2019 wordt afgesloten door het Nederlands elftal voor speelsters onder 17 jaar. De ploeg van coach Robert de Pauw neemt het begin december in Zaltbommel twee keer op tegen Denemarken. De oefeninterlands, de laatste van het interlandjaar, vinden plaats op het complex van NIVO Sparta.

Woensdag 4 december treffen de Onder 17-teams van Nederland en Denemarken elkaar in de avonduren. Om 19.00 uur vindt de aftrap van deze eerste ontmoeting plaats. Twee dagen later, vrijdag 6 december, gaan beide ploegen om 11.00 uur in de herhaling op Sportpark De Watertoren. De toegang voor beide interlands is gratis.

Oranje onder 17 kwam dit seizoen pas drie keer in actie. Tijdens het EK-kwalificatietoernooi in oktober op Madeira rekenden de Oranjetalenten af met Letland (6-0) en Israël (2-0) en eindigde het treffen met Portugal in een gelijkspel (1-1). Aanvaller Esmée Brugts was met zes doelpunten de uitblinker van het kwalificatietoernooi.

Voorbereiding
Nederland eindigde als groepswinnaar en maakt zich nu op voor de beslissende fase van de EK-kwalificatie. De oefeninterlands tegen Denemarken zijn onderdeel van de voorbereiding op de Eliteronde die in het voorjaar plaatsvindt.

Meer informatie vindt u hier terug op de website van OnsOranje.
Lees hier een ander artikel over NIVO-Sparta.

 

In gesprek met Willino van Venrooij van TVC

Willino van Venrooij (30) is begonnen bij Groen-Wit in Breda. Hier liep hij als jonge pupil, waarna NAC haar oog op hem liet vallen. Hij liet NAC voor wat het was om na drie jaar te vertrekken. Hij sloot aan bij SAB, in Breda. Dit avontuur duurde niet lang, of hij vertrok al weer. Rood-wit in Sint-Willebrord was de eindbestemming van de spits. Hier was hij ook op uitgekeken en vertrok naar Etten-Leur, waar hij deel uit maakte in de selectie van Unitas’30. Tegenwoordig komt hij uit voor TVC 1.

Het spelletje vindt Willino hartstikke leuk. “Ik voetbal al vanaf mijn vijfde en steeds blijft het je prikkelen om het te blijven doen. Zo voetbalt zijn neefje, Sjangie Kwarten vanaf zijn zesde bij Feyenoord. “Hij zit nu vier jaar bij Feyenoord, waar wij als familie hartstikke trots op zijn. Zo ligt de focus niet alleen bij mijn eigen voetbal, maar ook zeker bij mijn neefje. Ik gun het hem van harte, dat hij de top kan bereiken. Mede dankzij de goede trainingen van Ognjen Peric is hij op de goede weg, dat heeft hem nu al een betere voetballer gemaakt. Ik ben hem dan ook dankbaar. Het is dan ook zeker mooi om mee te maken. In mijn vrije tijd voetbal ik dan ook veel met hem en geef ik tips, tips die ik door mijn ervaring aan hem kan doorgeven. Ik wil hem dan ook behoede voor de fouten die ik heb gemaakt.”

Hij werd rond zijn twaalfde gevraagd om bij NAC te voetballen. “Dat was natuurlijk mooi om mee te maken, zo speelde ik ook met Nemanja Gudelj drie jaar bij een geweldige club als NAC. Helaas werd ik weggestuurd, omdat ik te klein was. Ik sloot bij het nieuwe seizoen aan bij Baronie, waar ik in dat seizoen topscorer werd. NAC had zich blijkbaar bedacht en vroeg of ik terug wilde komen. Ik heb ze netjes bedankt, maar ik vond het prima bij Baronie JO17-1.”

Na zijn tijd bij Baronie en SAB, vond de spits dat hij toe was aan iets anders. “Ik wilde eens een keer ergens anders voetballen dan in Breda. Ik vertrok dan ook naar Sint-Willebrord. Bij Rood-wit werd ik meteen door iedereen goed opgevangen. Zo spreek ik sommige jongens uit mijn tijd daar, nu nog steeds. Rood-wit is een warme club” Hij vertrok naar Etten-Leur, waar hij lid werd van Unitas’30. “De toenmalig trainer Jack Beusenberg wilde mij graag aan zijn selectie toevoegen. Hij was blijkbaar zo gecharmeerd van mij, dat hij naast mijn bed kwam om te vragen of ik bij hem kwam voetballen. Ik was gewoon aan het slapen, maar hij wilde mij zo graag erbij hebben. In mijn tijd in Etten-Leur had ik een goede band met Eddy van Vught. Hij was oprecht een jongen met een hart van goud. Hij kon goed met iedereen praten en was altijd een luisterend oor.”

Bij Unitas krijg hij aanbiedingen van diverse clubs, die onder andere eerste klasse speelde. “Het waren een aantal clubs die mijn een aanbod hadden gedaan. Ik ben zo ook gevraagd om bij een club in België te komen voetballen. Ik weet niet of ik die overstap had gemaakt, maar ik had ook twee jaar last van mijn knie. Ik zag het hierdoor niet zo zitten en zo is het er eigenlijk nooit echt van gekomen.”

In het vorige seizoen bij TVC eindigde hij tiende met de ploeg uit Breda, dit terwijl hij goed was voor zevenentwintig doelpunten. “Het is dan ook weer dit jaar echt gezellig met het team, zo zijn er jongere en wat oudere spelers. Bij het bestuur zijn er ook wat betere mensen aan het roer, wat positief uitpakt. Persoonlijk heb ik zelf ook veel respect voor de trainers, dit omdat zij vroeger zelf ook bijzonder goede spelers waren.”

Volgens Willino kan TVC dit seizoen ver komen. “De teamspirit is goed, we knokken voor elkaar, we hebben goede trainers en in deze groep zit ook echt potentie. Ik zeg niet dat we direct promoveren, maar ik heb wel het gevoel dat we ver kunnen komen. Binnen het team hebben we ook echt wel een aantal goede spelers. Ik hoop hoe dan ook, dat we dit jaar iets moois kunnen wegzetten met iedereen.”

De leukste trainingskampen waren volgens de bal vaste spits met Unitas. “We gingen op kamp in Zeeland. Het was dan ook perfect geregeld en georganiseerd. Met de jongens onder elkaar was het dan ook echt supergezellig. Naast deze leuke ervaring ben vorig jaar mee geweest met mijn neefje naar een internationaal toernooi in Wormeveer. Hij had hier een toernooi met clubs als Barca en Paris Saint-Germain. Ik stond hier en dacht, dit heb ik ook allemaal meegemaakt in mijn tijd bij NAC.”

In zijn vrije tijd heeft hij naast zijn neefjes, nog een andere hobby en dat is NAC. “Ik ga elke thuiswedstrijd en als het kan ook uitwedstrijd. Het is dan ook wel een deel van mijn leven en een hobby. Dit seizoen moet het dan ook wel goed komen met NAC. De concurrentie heeft wel een goede selectie, maar niet zo’n brede selectie als die van NAC. Ik heb er dan ook alle vertrouwen in.”

Voor meer informatie over TVC klik hier.

Toch weer een Derby voor SSC’55!

7 december gaat SSC’55 Berkdijk bestrijden. De krijgers uit de vorige eeuw staan niet meer tussen de kalklijnen. Geroemd en gevreesd door de stijl van spelen. Ze stonden altijd hun mannetje. Acteerden jaren in de hoogste, klassen van het zondag amateurvoetbal.

Eén van de uitblinkers was Theo Netten, hij zou eigenlijk een standbeeld moeten krijgen in Kaatsheuvel Zuid. Zou Theo in deze eeuw gespeeld hebben, dan zou hij een dik betaalde profvoetballer zijn. Ook Nico Donders was een getalenteerde speler. Niet de allergrootste, maar hij had maar een halve kans nodig, en de bal lag in het net. Berkdijk heeft ook jaren een zeer betrouwbare doelman gehad. Dennis Netten was zeer moeilijk te passeren. Een groot talent in de regio, werd door Kozakken Boys opgemerkt, en naar Werkendam gehaald. Waar hij diverse jaren met verve zijn doel verdedigde.

De rood zwarten, hebben tegen de geel blauwen vele jaren, pittige duels uit gevochten op de Eikendijk en de Kegelaar.  Vele duizenden voetbal liefhebbers bezochten deze enerverende wedstrijden. Maar de glorie jaren zijn voorbij gevlogen. De van Wanrooijen, Nettens, en Verduijnen zijn van het toneel verdwenen.

Dennis van der Pennen voormalig speler van Dordrecht, RKC en Desk, ook nog enige jaren bij SSC’55 gevoetbald, is de leider van het elftal dat 7 december af reist naar de Vrijhoeve. Ongetwijfeld zal alles aangewend worden om de punten mee naar Kaatsheuvel te nemen. Aan SSC’55 de taak om hoe dan ook dat te verhinderen. Om mee te doen voor promotie zullen de punten, in de Vrijhoeve moeten blijven, niet 1 maar alle 3. Nigel Branderhorst zal de spelersgroep op scherp moeten zetten, om de club uit kaatsheuvel zuid, zonder punten huiswaarts te laten gaan!!!

Wij hopen dat het een echte Derby wordt,
Tot ziens op het Sportpark van Wijlen SSC’55

Bron: SSC’55

In gesprek met Caner Ok van Kruisland

Caner Ok (26) doorliep de gehele jeugd van V.V. Virtus in Zevenbergen, inclusief de selectie elftallen. Hij maakte als 18-jarige zijn debuut in het eerste. Hij speelde in de jeugd voornamelijk op het middenveld, waarna Peter Vrins hem tot linksback heeft getoverd.

De overstap van Virtus naar Kruisland was geen verassing. “Kruisland volgde mij al vier à vijf jaar en ieder jaar kreeg ik een telefoontje van Mounir el Fahmi, of ik de overstap zag zitten. Ieder jaar kwam ik dan ook wel op gesprek, maar uiteindelijk bleef ik dan toch bij Virtus.” Uiteindelijk twee jaar terugkwam hij weer op gesprek. “Deze keer vond ik wel dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging en om het ergens anders te laten zien. Ik gaf dan ook mijn woord aan Kruisland.”

Caner is zeer te spreken over de club en met de name zijn teamgenoten bij de selectie. “Het verschil tussen een tweede en derde klasse is niet zo veel, maar ik voetbal met jongens die allemaal hoog hebben gevoetbald. Ik speel zo met jongens als Peter Gommeren. Zo heeft Peter zijn debuut gemaakt voor NAC. Ahmed Didi maakte deel uit van het Nederlands zaalvoetbal team.”

Onder Peter Vrins had Virtus volgens Caner een goede lichting. “Wij waren als JO19-1 bekerkampioen geworden, speelde we hoofdklasse en waren we tweede geëindigd. Hij heeft dan van mij een linksback gemaakt en zo debuteerde ik ook. Uiteindelijk heb ik dan ook zeven jaar in het eerste van Virtus gevoetbald.”

Het grote verschil tussen Virtus en Kruisland is dan ook niet te missen. “Bij Kruisland is alles net iets professioneler, dan bij Virtus. Op de club hebben wij ook andere materialen om mee te trainen, zo hebben wij ook een test om te meten hoe fit je bent. Het is meer dan alleen voetbal bij Kruisland. Op donderdag eten we met de selectie elftallen, waardoor je het gevoel krijgt, dat je er al tien jaar speelt.”

Twee jaar terug speelde Caner een belangrijke wedstrijd met een dubbelgevoel. “Ik speelde nog bij Virtus en we speelde voor promotie. Ik wist al wel dat ik volgend seizoen uit zou komen voor Kruisland, maar de drang was gewoon zo hoog om te promoveren met Virtus. Uiteindelijk promoveerde ik niet met Virtus.”

Bij Kruisland wist de behendige linksback dat hij het lastig zou krijgen. “Ik zat mijn eerste vier wedstrijden dan ook op de bank, wat uiteraard frustrerend was. Ik moest me dan ook aanpassen, om een vaste waarde te worden. Zelf ben ik gemotiveerd genoeg om hard te blijven werken en mezelf hierdoor in de basis te knokken. Ik probeer dan ook iedere training het beste uit me te halen, wat ik voor het team ook uiteraard wilt doen.

Persoonlijk en als team heeft hij zijn doelen op een rijtje gezet, ze luidde als volgt. “Ik wil mezelf terug knokken in de basis. Met het team wil ik promoveren naar de eerste klasse, waarna we daar als team kunnen kijken hoever we het daar kunnen schoppen en wat ons plafond is. Ik denk ook dat we dit jaar zeker kans maken om te promoveren. Als ik naar de club kijk, zie ik dat het een club is die aan het groeien is, dat doet me goed om te zien. Kruisland is dan ook echt familie voor mij.”

In het dagelijks leven is hij zowel jongerenbegeleider als trajectbegeleider. Hij zorgt ervoor dat ook deze mensen een nieuwe kans krijgen in de maatschappij. “Het leuke aan mijn werk is dat ik mensen een nieuwe kans geef en daarnaast dat samen kan doen met zes teamgenoten van mij bij Kruisland.”

Vaak bij Kruisland drinkt het eerste nog een drankje. “We drinken na afloop van de wedstrijd nog altijd even een drankje. Als ik terug in Zevenbergen ben en het is bij Virtus gezellig, dan rol ik daar vaak ook nog even binnen.

Caner weet niet of hij zijn carrière bij Virtus wilt afsluiten. “Ik zou het heel mooi vinden, omdat ik daar ook ben begonnen, alleen heel cliché, je weet het nooit in het voetbal. Mijn broertje Mircac, speelt bij Virtus 2 en mijn andere zit in de JO15-1. Ik zou het heel gaaf vinden om tegen hun of met hun te kunnen voetballen. Ik ben dan ook zeker trots op deze jongens en geef ze ook tips.”

Voor meer informatie over de club en de wedstrijd klik hier.

De Voorbeschouwing met Bodine Mathon van Unitas’30

De éénentwintig jarige centrale verdedigster Bodine Mathon speelt al elf jaar voor Unitas’30. Met de oprichting van de damesafdeling is zij hier eigenlijk direct mee begonnen. Met veel teamgenoten speelt ze al haar hele voetbalcarrière samen, maar is dit ook genoeg om dit jaar mee te doen om de bovenste plekken?

Helaas was het vorige week niet goed genoeg om er een overwinning uit te slepen. Met de tegenstander die op het programma stond was dit dan ook geen verplichting. Er werdt namelijk aangetreden tegen de nummer één, Roosendaal Dames 1. ‘’De eerste 20 minuten van de wedstrijd ging het gelijk op. Beide partijen werkten hard en hadden een aantal aanvallen. Na 20 minuten viel het eerste tegendoelpunt. Vervolgens volgde al snel meer doelpunten tegen door veelal persoonlijke fouten. Uiteindelijk hadden we een uitslag van 0-5 in de rust. Na een toespraak in de rust, wilden wij als team ervoor zorgen dat er niet nog meer doelpunten vielen en kregen wij de opdracht om dit als een training te zien voor de volgende wedstrijd. De tweede helft was vooral verdedigen. Wel is er nog een doelpunt gemaakt door Anisah. Helaas kregen we de tweede helft nog twee doelpuntjes tegen.’’

Na de wedstrijd is er maar besloten om de wedstrijd snel te vergeten en te denken aan het vervolg van de competitie.

De Woman of the Match was er echter wel. Dit was namelijk Sjerrelin van Akkooi. ‘’Sjerrelin is sinds dit jaar ons team komen versterken en staat momenteel rechtsback. De meeste speelsters hadden deze wedstrijd een off-day, maar dit was voor Sjerrelin niet het geval. Sjerrelin had een van de lastigste tegenstanders maar zorgde ervoor dat haar tegenstander nauwelijks de kans kreeg om te voetballen. Sjerrelin zat kort op haar man, was fel en had de juiste instelling, wat nog het belangrijkste is. Hierdoor is zij voor mij de beste van de wedstrijd.’’

De winterstop nadert en de eerste doelen zijn voor sommigen al behaald of worden nog even aangescherpt. ‘’Dit seizoen wil ik persoonlijk groeien op het gebied van handelingssnelheid en het meer voetballend oplossen. Vorige seizoenen was het vooral de bal wegschieten maar mijn doel is het om het nu meer voetballend op te lossen door overzicht te behouden en de bal rond te laten gaan. Dit is een aspect waar ik zelf nog moeite mee heb maar ik ben hard op weg om dit te verbeteren.’’

Vorig jaar zijn de dames gedegradeerd uit de derde klasse. Gelijk gaan voor promotie daar denkt Mathon nog niet aan. ‘’ Voor onszelf is het belangrijk om dit seizoen zo goed mogelijk te presteren. Het doel is dan ook om niet te degraderen maar ik vind dat wij niet onder de zevende plek mogen komen. Er zijn nog diverse aspecten waar wij als team aan moeten werken, maar als wij blijven voetballen is het mogelijk om boven de zevende plek te eindigen.’’

Aankomend weekend moet NVS Dames 1 verslagen worden, of dit gaat lukken? Maar natuurlijk! ‘’NVS is een tegenstander die we al eens eerder zijn tegengekomen. Momenteel staat NVS onder ons in de competitie, dit zou moeten betekenen dat de kans aanwezig is dat we deze wedstrijd gaan winnen. Om deze wedstrijd te kunnen winnen, moeten wij de juiste instelling hebben en de tegenstander niet onderschatten. Zelf heb ik er vertrouwen in dat het mogelijk is en daarom voorspel ik dat wij de 3 punten mee naar de Leur gaan nemen.’’

Voor meer informatie over de wedstrijd klik hier.

De Voorbeschouwing met Mario Nuijten van DHV

 

Mario Nuijten (20) begon met voetballen bij VV Klundert. Hij kwam terecht in de JO9-1, waar hij begon met voetballen. In zijn periode bij Klundert heeft hij alle jeugdelftallen doorlopen tot aan de JO19-1. De toenmalig linksbuiten mocht dan ook als 18-jarige zijn debuut maken in de hoofdmacht van club. Sinds twee jaar zit de omgetoverde aanvallende middenvelder bij DHV, waar hij eerst aan sloot in het derde en hij nu deel uit maakt van de selectie.

Mario is ervan overtuigd dat DHV 1, het dit seizoen moet laten zien. “Ik vind, dat we met de spelers die we hebben in de top drie moeten en kunnen eindigen. Er zijn redelijk wat nieuwe voetballers bij gekomen, die aardig kunnen ballen. We beginnen steeds meer als team te voetballen en te werken voor elkaar.” Mario maakt sinds dit jaar uit van de selectie. “Ik ben blij dat ik deze kans heb gepakt en een vaste waarde ben geworden op het middenveld. Mijn persoonlijke doel is daarom al bereikt. Als team wil ik nu het gezamenlijke doel behalen en dat is in de top drie eindigen.”

Met een terugblik op de vorige wedstrijd, tegen koploper Internos is Mario met het gespeelde spel tevreden. Het werd jammer genoeg 1-2 voor de club uit Etten-Leur. “We speelden sterk, net als de weken daarvoor. We werken steeds meer voor elkaar, wat belangrijk is binnen een team. Helaas verloren we met een doelpunt verschil. We hebben de tegenstander weinig kansen laten creëren, waarna de twee goals ongelukkig waren. Onze goal viel helaas te laat, om nog op gelijke stand te komen.” Volgens Mario, is er maar een ‘man of the match’ en dat is het hele team. “Ik vond niemand als individu een uitblinker. We speelden als team heel goed, wat voor mij belangrijker is. Iedereen leverde werklust op.”

De aankomende wedstrijd neemt DHV 1 het op tegen Boeimeer 1 in Breda. Mario voorspelt dat de uitslag 1-3 voor de ploeg die uit ‘Den Hoek’ komt. “Als ik terugblik op onze laatste twee wedstrijden ben ik ervan overtuigd dat wij aan het langste eind trekken en drie punten mee nemen. We zijn ijzer sterk als team, iedereen zijn taak goed uitvoert en de bal het werk laat doen dan verwacht ik verder geen problemen tijdens deze wedstrijd.”

Voor meer informatie over de club en de wedstrijd klik hier.

 

Lees hier ook de vorige Voorbeschouwing van DHV.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.