Home Blog Pagina 1122

De Voorbeschouwing met Jon van de Kamp van NEO’25

Normaal gesproken bevat De Voorbeschouwing veel spelers die al lang bij een club voetballen. Jon van de Kamp (26) is echter nog nieuwe kracht van NEO’25 en speelt dit jaar zijn eerste seizoen voor de club. Van de Kamp is eigenlijk ‘opgegroeid’ bij RWB Waalwijk. Hier is hij op zijn vijfde begonnen en op zijn 18e zijn eerste speelminuten in het eerste gemaakt. Hij heeft er echter voor gekozen een nieuwe uitdaging aan te gaan bij NEO’25.

Bij zo’n frisse start komen ook nieuwe doelen kijken. Van de Kamp heeft deze duidelijk op een rijtje. ‘’Mijn eerste doelstelling heb ik al behaald tot nu toe en dat is direct een basisplaats afdwingen bij mijn nieuwe club. Je moet jezelf opnieuw bewijzen dus dit is altijd maar de vraag. Nu is het zaak om in het elftal van toegevoegde waarde te zijn. Dit probeer ik te doen door veel te coachen en mijn ‘ervaring’ over te brengen op de wat jongere jongens. Daar waar het kan een verlengde te zijn van de trainer in het veld!’’

Vorige week speelde NEO’25 tegen Zwaluwe. Door het maken van een klassieke fout kon er geen winst behaald worden. ‘’We hebben als team slecht gepresteerd en zijn geen moment in de wedstrijd geweest. We moeten het hebben van het voetballen, opbouwen van achteruit, de combinatie zoeken en zo de aanvallers aan het werk zetten. Dit was afgelopen zaterdag niet het geval. We gingen mee met het spel van Zwaluwe; de lange bal hanteren. Het was van beide kanten een slechte wedstrijd maar ik denk dat Zwaluwe gezien het spelbeeld de terechte winnaar is, helaas.’’

Gezien het teleurstellende resultaat was er geen speler die de titel Man of the Match verdiende. Deze prijs behoorde toe aan iets of iemand anders. ‘’Niemand bij ons heeft een ‘voldoende’ gehaald. Daarom denk ik dat het niet meer dan normaal is dat we de vaste kern supporters, die door weer en wind bij uit- en thuiswedstrijden ons steunen, mogen bedanken voor hun support elke week!’’

NEO’25 wil dit jaar een prijs pakken, maar hiervoor zullen de handen uit de zakken moeten en werk worden verricht. ‘’Ik denk dat als we realistisch zijn we wellicht aan het einde van het seizoen meekunnen doen voor periode 3 en we proberen daarnaast te eindigen op plek 4 of 5, wellicht hebben we dan geluk met het doorschuiven van een plek voor de nacompetitie voor promotie.’’

Voor de volgende wedstrijd is de tegenstander Noad’32. Een wedstrijd waar waarschijnlijk allebei de ploegen mooi voetbal kunnen laten zien, maar waar uiteindelijk de winst uit moet gaan naar wie het toebehoord, NEO’25. ‘’Ik ga er van uit dat Noad’32 een voetballende ploeg is, gezien de stand op de ranglijst (plaats 3). Wij hebben laten zien dat we beter presteren tegen voetballende ploegen. Voetballende ploegen geven vaak meer ruimtes weg waar wij vaak optimaal gebruik van maken. Onze kracht is voetballend tussen de linies erdoorheen komen. Ik verwacht een leuke wedstrijd. Waar uiteindelijk wij met de 3 punten zullen staan.’’

Voor meer informatie over de club en de wedstrijd klik hier.

Lees hier ook de vorige Voorbeschouwing van NEO’25.

Dennis Bodegom is belangrijk geworden bij Perkouw

Op de officiële Facebook-site van FC Perkouw circuleert een filmpje van Dennis Bodegom die de jeugd van de club leert ‘hoe een lange bal te geven’. Het zegt veel over de status van de 26-jarige inwoner van Bergambacht, die dit seizoen zelfs promoveerde, korte tijd weliswaar, tot aanvoerder van de zaterdagderdeklasser.

Vier wedstrijden had hij de band om zijn arm, toen zijn trainer besloot deze door te schuiven naar Rick Bogaard. Dennis Bodegom, nu tweede aanvoerder, stond hem zonder morren af. “Ik ben niet het type dat over dat soort zaken moeilijk gaat doen”, zegt hij. “De trainer was mening dat er een andere aanvoerder moest komen. Prima, ik ben wie ik ben. Ik ga me niet anders gedragen door die band.”

De rustheid zelve is hij ook als hij doceert op de Rotterdamse Hoge School bij de opleiding Logistics Egineering. Hij geeft er onder andere marketing, communicatie en bedrijfseconomie. “Ik heb het er perfect naar mijn zin. Na een dag sluit ik de deur en rij naar de Krimpenerwaard.” Hemelsbreed maar een paar kilometer, maar qua beleving een wereld van verschil. Dat merkt Dennis Bodegom vooral dit seizoen omdat Perkouw in de derde klasse is ingedeeld met voornamelijk clubs uit de Alblasserwaard. “Qua mens en qua voetbal zijn dat vergelijkbare clubs als Perkouw”, weet hij. “Alleen voor Schoonhoven, Lekkerkerk en Lopik hoeven we de pont niet te nemen.”

Hij moest in Berkenwoude lang wachten op zijn kans, nadat hij na één jaar seniorenvoetbal Stolwijk de rug had toegekeerd. Toenmalig trainer Harm Spijker verwelkomde Bodegom met open armen, maar koos wel steevast voor het verdedigingsduo Eelco van Viersen/Maarten Adriaanse. Pas als er één van de twee geschorst of geblesseerd was, kwam Bodegom in beeld voor een basisplaats. “Ik heb inderdaad het nodige geduld moeten hebben”, zegt hij. “Een trainer heeft nu eenmaal zijn voorkeur.”

Bij Bodegom ging zeker niet de vlag uit toen Spijker na het seizoen 2017/2018 vertrok. “Onze verstandhouding was altijd prima. Ik wist dat mijn kans een keer zou komen.”

Dat gebeurde vorig seizoen onder Mark Buijs en later Kees Smits, die de vertrokken Buijs tijdelijk opvolgde. “Ik speelde iedere week wel in de basis. Vaak als rechtsback, soms als centrale verdediger.”

Afgelopen zomer kreeg FC Perkouw te maken met een voor de club ongekende uittocht. Acht spelers stopten of besloten hun heil ergens anders te zoeken. Daardoor moest met het trainersduo Wouter Goosens/Frans Schaap een vernieuwsslag worden gemaakt. Bodegom kwam eindelijk vast op zijn voorkeurspositie terecht, in het hart van de Berkenwoudse verdediging waar hij bij balbezit naar hartenlust kan strooien met lange passes.

“Er staat een heel nieuw elftal”, zegt Bodegom. “Er zijn spelers teruggekomen naar Perkouw die elders speelden en drie spelers, onder wie Mark van der Laan van Moordrecht, bijgekomen. Met elkaar zijn we hard bezig om een team te gaan vormen. Ik vind dat proces van teamvorming geweldig. Je merkte in het begin dat we nog heel lief voor elkaar waren, maar inmiddels durven we elkaar ook de waarheid te zeggen als er dingen fout gaan. Ik geniet daar echt van, maar een lastig seizoen zal het zeker gaan worden.”

Meer informatie over FC Perkouw? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over FC Perkouw.

Supportersvereniging VV Schoonhoven is er voor de leuke dingen

Zonder de supportersvereniging zou VV Schoonhoven. een stuk minder leuk zijn geweest, beweert Patrick de Bondt. “Wij zijn er voor de leuke dingen, de extraatjes.”

Bij een supportersvereniging denktmen al snel aan fanatieke fans bij wedstrijden van het eerste elftal. “Het eerste elftal staat inderdaad centraal, maar we doen veel meer dan dat”, zegt het 24-jarige bestuurslid. “We hebben ons eigen jaaragenda, gevuld met verschillende evenementen allen ten behoeve van de vereniging en het eerste elftal. Het ene evenement organiseren we zelf, voor het andere zorgen we voor de ondersteuning in samenspraak met de Voetbalvereniging en/of de Business Club VV Schoonhoven. ”

De supportersvereniging werd in 2011 opgericht en inmiddels telt de club driehonderd leden. “Op dat aantal zijn we best trots”, vervolgt De Bondt. “We vinden het ook belangrijk dat het lidmaatschap voor iedereen betaalbaar is. Zo zijn er twee tarieven waarvoor je lid kan worden, het silvermember-tarief van een tientje, of een goldmember-tarief van € 25.-”

De inkomsten worden verdeeld over diverse activiteiten. “Wij zijn er niet om bijvoorbeeld een kleedkamer of een andere verbouwing te sponsoren. Dat is meer iets voor de businessclub. Wij zijn opgericht met het doel om de sfeer en onderlinge binding tussen club, eerste elftal en supporters te stimuleren.”

Zo draagt de supportersvereniging zorg voor de sfeeracties bij thuiswedstrijden van het eerste team. “We hebben ervoor gezorgd dat de spelers een eigen tune en clublied hebben als ze het veld opkomen. Inmiddels is dat traditie geworden. Natuurlijk moedigen we de spelers iedere wedstrijd aan, maar we hebben niet een harde kern ofzo. Ja, we hebben de Kok-side, dat bestaat uit een supporter of tien, dat er bij iedere thuis- en uitwedstrijd is.” “We bemoeien ons helemaal niet met het beleid van de club. Van ons hoef je geen witte zakdoekjes te verwachten als het sportief even tegenzit. We ondersteunen het team op positieve wijze”, benadrukt hij.

Daarnaast organiseert de supportersvereniging jaarlijks een aantal evenementen. Eén daarvan is de voetbalquiz. “Dat is een enorme hit op de club”, verzekert de laatste jaarsstudent Creative Business. “Vorig jaar zat de kantine bomvol. We hadden zoveel aanmeldingen dat we stoelen en tafels in de gang hebben gezet om iedereen een plaats te kunnen geven. Zo’n avond is natuurlijk goud. Niet alleen omdat het ontzettend gezellig is, maar ook omdat het voor de club een mooie bijverdienste is qua baromzet.”

De supportersvereniging probeert de activiteiten te verdelen over de hele club. “We zijn er voor iedereen, voor jong en oud. Zo houden we binnenkort een graffiti-middag voor de jeugd. Een graffiti-artiest komt samen met de jeugdleden van de club een groot spandoek maken.”

“Een paar jaar geleden hebben we speciale clubsjaals ontwikkeld. Op een gegeven moment werd het een spel om met die sjaal op vakantie op de foto te gaan. Het werd gekker en gekker. We hebben iemand die in duikpak in Egypte diep onder water met zijn sjaal boven zijn hoofd staat.”

Vanwege zijn studie en zijn beginnende bedrijf voetbalt De Bondt zelf niet meer. “Dit is mijn manier om betrokken te blijven bij de club. Ik probeer er altijd bij te zijn, ook bij uitwedstrijden, al lukt dat door mijn werk niet altijd. Wat dat betreft is het wel fijn dat het eerste elftal nu is ingedeeld bij clubs in de Alblasserwaard. Veel jongens hebben speciaal daarvoor een kaart gekocht voor de pont.”

Meer informatie over supportvereniging VV Schoonhoven? Klik hier.
Lees hier nog een artikel over VV Schoonhoven.

Club van de Week: VV Spirit met Arie Lingen

Arie Lingen is een echte man van de club. Momenteel is hij assistent scheidrechter van VV Spirit 1, maar heeft al veel gedaan voorafgaand aan deze functie. Het avontuur bij VV Spirit begon voor Lingen toen hij negen jaar was met voetballen in de jeugd.

Hij bleek iemand te zijn met talent in zijn voeten en mocht na het doorlopen van de jeugd al snel spelen in het eerste elftal VV Spirit. ‘’Ik heb ruim 17, bijna 18 jaar in het eerste gevoetbald. Met maar liefst 412 wedstrijden. We speelden dan gewoon bindende wedstrijden als KNVB beker, competitie en nog een aantal cups. Daar ben ik best trots op. Ik ben begonnen als linkshalf, maar heb daarna gespeeld op de mid-mid positie met de punt naar achteren.’’ Dat Lingen een eerlijke speler was blijkt wel uit het feit dat hij in zijn tijd bij één nog nooit een gele kaart heeft gepakt.

Dat het scheidrechterschap iets voor Lingen was kreeg hij al vroeg te horen. Toen hij eenmaal oud genoeg was begon hij met het volgen van cursussen wat hem goed beviel. ‘’Iedereen zei al toen ik begon bij de club dat ik er aanleg voor had. Toen ik eenmaal lessen ging volgen bij de KNVB promoveerde ik het ene na het andere jaar, omdat ik zelf gewoon wist wat er in het voetbal leefde.’’

Met al die jaren in dienst van VV Spirit is er natuurlijk een mate van liefde voor de club ontstaan. ‘’Ik doe best veel en de club zit daarom deels in mijn hart. Ik ben er even twee jaar uit geweest vanwege een blessure aan mijn knie, maar ik kwam graag weer terug. De mentaliteit niet moet alles kan dat vind ik fijn. Niet alles gaat altijd 100% hoor, maar het gaat zo gemoedelijk.’’

Lingen is nu al lang in dienst van de club, maar is zeker niet van plan het rustiger aan te doen. Buiten zijn functie als assistent scheidsrechter is hij op de dinsdag en donderdag avond ook assistent van de hoofdtrainer bij 1 en fluit hij nog steeds wedstrijden in de jeugdelftallen. ‘’Afgelopen zaterdag sta ik weer om 8:30 op het veld om te fluiten. Dan komen ze mensen tekort en dan neem ik die taak wel op mij.’’

De hoogtepunten uit de carrière liggen toch wel in het verleden toen Lingen zelf nog speelde. ‘’Ik heb gespeeld tegen ploegen als Rijnsburgse Boys, Lissen en Nieuw Lekkerland speelde toen ook nog op een hoog niveau. Toen was ik ook nog maar een jongen van 17 á 18 jaar dus ja dat maakte wel indruk.’’

Lingen is eigenlijk altijd wel betrokken geweest bij het eerste elftal. Zeven jaar geleden is hij er echter even mee gestopt, omdat hij zich niet helemaal kon vinden bij de mentaliteit van het elftal destijds. ‘’Het was na de wedstrijd als snel lachen na verlies en de eerste plannen voor de avond werden alweer gemaakt. Daar kon ik niet helemaal mee leven. Er werd wel tegen mij gezegd laat het toch gaan, maar als ik vroeger verloor kon ik daar het weekend ook echt mee zitten.’’

Dit seizoen is dat echter wel anders. VV Spirit heeft dit seizoen een jonge, enthousiaste ploeg met veel jong talent. ‘’Ik moet eerlijk zeggen we dit jaar ook wel een goede trainer hebben die het in goede banen lijdt. Hij zorgt voor rust, enthousiasme en maakt de jongens weer trots dat ze in het shirt van VV Spirit mogen voetballen. Dit seizoen moeten wij voor de top 3 kunnen gaan. Ik denk dat Laurens Visser een belangrijke rol gaat spelen, van zijn acties kan ik soms echt genieten’’

Aanstaande zaterdag moet de ploeg aantreden tegen promovendus van vorig jaar Charlois. ‘’Het is een goede ploeg. Dat blijkt ook wel uit hun prestaties tot zover, weinig goals tegen, maar ook weinig voor. In dat opzicht lijken ze wel op ons. Ik denk dat wij toch wel 0-2 winnen. Het ligt allemaal heel dicht bij elkaar dit jaar dus je kan zomaar twee keer verliezen en je staat weer onderaan.’’

Foto: wijntjesfotografie.nl

Mike Chen een voetballende toppianist

Kevin de Bruyne zou er één kunnen zijn, Hakim Ziyech ook en Mike Chen ook. Voetballers met een fluwelen touch, toppianisten in spé. Spelers die met het juiste gevoel op de juiste toetsen weten te drukken.

Bij een pianist denk je dus snel aan een nummer 10, aan iemand die gevoel in zijn spel legt. Laat Mike Chen (19) dan net de uitzondering op de regel zijn. De Oostburgenaar is namelijk goed op weg om professioneel pianist te worden, maar staat bij de plaatselijk SV én in de keuken van zijn ouders nou niet echt bekend als een sierlijke spelverdeler. Mike Chen: ,,Op het veld ken ik niemand.”

38 minuten duurt het traject Brussel-Gent, een reis die Chen op doordeweekse dagen steevast maakt. Brussel, de stad waar hij sinds deze zomer inwoont bij zijn tante. Gent, de plaats waar hij zich op universitair niveau hoopt te ontwikkelen tot concertpianist. ,,Dat ik hier zit dat kan eigenlijk helemaal niet.” Dat laatste behoeft natuurlijk uitleg. Zoals bij vele jongetjes trok de bal hem in eerste instantie meer dan een muziekinstrument. Chen begon dan ook meteen in de F-pupillen van Aardenburg met voetballen. Pas op zijn veertiende kwam hij in aanraking met de piano. ,,Muziek zit ook totaal niet in de familie. Maar ik begon te oefenen en leerde snel. Vaak zat ik acht uur op een dag te spelen. Kijk, al mijn klasgenoten in Gent zijn vanaf jongs af aan begonnen met spelen, dus daarom heb ik soms nog steeds het gevoel dat ik hier niet tussen pas.”

Mike Chen begint – niet voor het eerst – te lachen. Want: zijn voetbalvrienden zouden hem soms eens bezig moeten zien. ,,Ze zouden echt denken van: ‘Wat doet Mike hier, waar gaat dit over?’ Soms heb ik daar zelf ook moeite mee hoor, het is zó’n andere wereld. Maar tijdens de pianolessen bloei ik dan weer helemaal op.” Zo vaak als hij tijdens het gesprek zijn lachspieren aanspant, zo resoluut is zijn blik binnen de krijtlijnen. ,,Ik laat dan ook echt een ander gezicht van mezelf zien. Ik speel niet vies, maar ik wil wel gewoon winnen.” Het is ook de reden dat Oostburg-trainer David Almekinders zijn muzikant graag opoffert om de beste of snelste man van de tegenstander te bedwingen. ,,Taakbewust, maar nooit een groot talent geweest’, zo vat de verdediger – die wel uitkwam voor de West Zeeuws-Vlaamse Jeugdselectie – zijn speelstijl kort samen. ,,Dit spelletje is echt mijn uitlaatklep en ik hoop het nog een tijdje te kunnen blijven doen.” Want, er kleven natuurlijk wel de nodige risico’s aan zijn hobby. ,,Inderdaad, ik heb al eens m’n pols gebroken. Toen moest ik wekenlang stukken spelen die bedoeld zijn voor één hand.” Mede daardoor probeert Chen, bezig aan zijn derde seizoen in het keurkorps, ook een wat andere speelstijl aan te nemen. Met broer en ploeggenoot Davy heeft hij er het er vaak over. ,,Ik stap vaak heel snel in, en dat neemt natuurlijk risico’s met zich mee. Maar ik speel zeker niet met angst.”

Vervolgens verschuift het gesprek toch weer naar het onderwerp piano. ,,Ik wil dus altijd winnen, zoals ik ook concertpianist hoop te worden. Het zal er waarschijnlijk niet inzitten, maar het zijn niet altijd de besten die het schoppen tot concertpianist. Net als bij voetbal speelt ook geluk een belangrijke factor. En doorzettingsvermogen. Kijk, met dat instrument kun je iets overbrengen wat met woorden niet kan. Dat blijft voor mij het mooiste van piano.”

Meer informatie over SV Oostburg? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over SV Oostburg.

 

VV IJzendijke heeft unieke trainerswissel

Aan het eind van vorig seizoen ontstonden twee vacatures in de trainersstaf van VV IJzendijke. Zowel Eric Vanhijfte (de trainer van de dames) als Nico Knol (de trainer van VV IJzendijke 1) hadden eerder al aangegeven te stoppen. Na intern overleg wisselden beiden van positie, waardoor een tamelijk unieke trainerswissel plaats vond.

“We hebben voorafgaand aan het seizoen uiteraard ervaringen uitgewisseld”, vertelt Vanhijfte. Knol vult aan: “Over zaken als de spelers/speelsters, hoe ze functioneren als team en hoe je ze het beste kunt triggeren.” Vanhijfte: “Daarnaast heb ik veel wedstrijden van de mannen gezien. Die spelen op zondag, dus zo kon ik mooi alvast een kijkje in de keuken nemen.”

SEIZOENSSTART
De dames zijn als koploper in de 1e klasse uitstekend uit de startblokken gekomen. Knol: “We hebben kwalitatief zo’n goeie selectie dat we voor het kampioenschap moeten gaan.” De mannen zijn wat moeizamer van start gegaan. “Dit is deels te wijten aan de voorbereiding, veel spelers werken dan aan de kust,” zo geeft Vanhijfte aan. “Ik heb er alle vertrouwen dat we gaan stijgen op de ranglijst.”

TEAMBELANG
“Ik heb in de jaren dat ik trainer ben altijd wel een team weten te smeden, daar ben ik nu ook druk mee bezig”, aldus Nico Knol. Je kunt individueel nog zulke goeie speelsters hebben, als ieder voor zich bezig is zal dat op den duur zijn weerslag hebben op de prestaties.” Vanhijfte: “Ik wil het team naar een hoger niveau brengen. Minder de lange bal, meer op balbezit spelen en de jeugdspelers leren wat het verschil is tussen jeugdvoetbal en mannenvoetbal. Er wordt op die vlakken zeker al progressie geboekt.”

BELEVING
Volgens Knol is de beleving bij de dames uitstekend. “Als ik alleen al de trainingsopkomst zie…. Er zijn iedere training minimaal achttien dames, dat is heel leuk trainen hoor! Ik heb me in het begin best verbaasd over het niveau. Ze kunnen echt goed voetballen. Waar nog aan gewerkt moet worden is de invulling van het systeem. Positief is dat ze wel meedenken over alles: trainingen, wedstrijden, opstelling enz. Dat houdt je als trainer ook scherp!” Bij de mannen is Vanhijfte eveneens te spreken over de beleving, al kan die altijd beter. “Zo zou de trainingsopkomst op dinsdag beter kunnen. Maar een aantal spelers studeert nu eenmaal buiten Zeeland. Op vrijdag speelt dat probleem niet, en is de trainingsopkomst dan ook uitstekend.”

AMBITIES
Knol weet van zichzelf een hele slechte verliezer te zijn. “Dus het is simpel: ik wil zoveel mogelijk winnen. Het niveau waarop je traint is belangrijk maar zolang ik plezier heb in datgene wat ik doe, vind ik dat ondergeschikt. En ik vind het nog altijd geweldig om iedere week op het veld te staan en wedstrijden te coachen.” Vanhijfte spreekt ook de ambitie uit om speelsters altijd beter te willen maken. “We hebben een jong team waar nog veel rek in zit.”

Meer informatie over IJzendijke? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over IJzendijke.

David Scheermeijer “Meidenvoetbal VCK in de lift”

In het verleden speelden de meiden bij VCK ‘gewoon’ tussen de jongens. In 2014 begon met VCK MO13 het eerste meidenteam aan de competitie en sindsdien zijn er flinke stappen gezet in Koudekerke. Er zijn nu liefst vier meidenteams actief, een enorme groei in een relatief kort tijdsbestek. “Eigenlijk komt er elk jaar een team bij”, vertelt trainer David Scheermeijer van VCK MO19-1.

David Scheermeijer : “Als ik het me goed herinner hebben Renske de Jonge en Paul de Bruijn het team opgezet en ingeschreven in de competitie. Daarna is het hard gegaan. Ouders raakten enthousiast en gingen de training doen, ook op zaterdag was er veel support langs de lijn. Ook ik heb mijn hart verknocht aan dit team, waar ook mijn dochter in speelt. Ik ben nooit meer weggegaan en heb uiteindelijk de coaching overgenomen van Renske, die zelf
ook nog voetbalde en er dus niet altijd kon zijn.”

PROMOTIE
VCK probeert nog meer meiden enthousiast te maken voor het voetbal. Scheermeijer: “Zo nodigen we rondom de schoolvoetbaltoernooien alle meiden van de basisscholen uit om te komen trainen voor het schoolvoetbal.” Ook de
mond-tot-mondreclame doet z’n werk, vervolgt de trainer: “In Koudekerke zijn wij de enige voetbalvereniging en er is op het dorp verder niet heel veel keus in teamsporten. We zijn ook een supergezellige vereniging, dit klinkt cliché maar is echt zo. We hebben zo veel lol en vriendschap onderling, daar wil je gewoon bij horen. Speelsters nemen vriendinnen mee naar de trainingen en zo groeien de teams.” Inmiddels vier teams dus, die alle vier laten spelen lukt volgens Scheermeijer alleen door elkaar te helpen waar nodig. “We moeten echt speelsters van elkaar lenen om zo alle teams te kunnen laten spelen. We hebben toch gekozen om vier teams in te schrijven in de hoop en verwachting dat er nog wat nieuwe meiden bij komen. Die zijn altijd welkom!”

DE ORANJE LEEUWINNEN
De invloed van het succes van de Oranje-vrouwen op de aanwas van meiden is moeilijk te meten, meent de trainer: “Maar de Oranje-vrouwen konden niet op een beter moment pieken. Ik denk dat zij voor veel meiden het voetbal onder de aandacht brengen. We hebben ook een paar keer een wedstrijd van de Oranje Leeuwinnen bijgewoond en dat is een geweldige happening.”

Meer informatie over VCK? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over VCK.

Peter Tahitu ziet het terug in de wedstrijden

In totaal was hij ruim 25 jaar actief in met name het jeugdvoetbal bij Zeelandia Middelburg, waar hij altijd de selectie-elftallen onder zich had. De laatste drie jaren was Peter Tahitu er betrokken bij het meisjes-en vrouwenvoetbal. Dit seizoen maakte hij de overstap naar JVOZ, waar hij actief is bij de MO15.

,,Uit het meisjesvoetbal is nog zóveel uit te halen, en waar kan dat beter dan bij JVOZ”, begint Peter Tahitu zijn verhaal. Na al die tijd bij de groen-witten was hij wel toe aan een nieuwe uitdaging, en de manier van werken bij de opleidingsclub paste direct in zijn straatje, zo ervoer hij tijdens de kennismakingsgesprekken.

Drie jaar geleden werd hij al benaderd door de Vlissingse club, maar toen had hij zich ook net voor drie jaar verbonden aan Zeelandia Middelburg om daar het meisjesvoetbal smoel te geven. ,,Ik ben bij de JO17 gestart en ben daarna met dat team doorgestroomd naar vrouwen 1. Dat was toen in de vierde klasse. We zijn een keer
kampioen geworden en nog een keer gepromoveerd.”

Het meisjes-en damesvoetbal bevalt Peter Tahitu, al was het enigszins wennen geblazen bij zijn eerste kennismakingen. ,,Oh man, vijf minuten voor het begin van de training meldden ze zich soms af vanwege een verjaardag van hun oma. Een afmelding hoort er een dag van te voren al te zijn, vind ik.”

Met het vertrek van Peter Tahitu eindigde ook het bestaan van dames 1, tot zijn grote spijt. Het team is een samenwerkingsverband aangegaan onder de naam van FC Dauwendaele. Dat zijn echter geen zorgen meer voor Tahitu. De Middelburger komt met zijn meiden uit in de tweede klasse (jongenscompetitie). En bij JVOZ geniet hij.

Bijvoorbeeld van een spelprincipe dat wekelijks centraal staat en waar door alle teams op wordt getraind. ,,Zoiets geeft houvast. Een principe is bijvoorbeeld het creëren van een overtal, of het hoog drukzetten. De training die je geeft hang je altijd op in het trainershome. Oefeningen worden dus gedeeld; heerlijk werken.” Het spelprincipe wordt ook meegenomen naar de zaterdag. ,,Bij de wedstrijdbespreking is dat dan mijn kernpunt. En je ziet het terug in de wedstrijden hè, zo prachtig.”

Meer informatie over JVOZ? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over JVOZ.

De voorbeschouwing met Gijs van ’t Westeinde van NVS

Gijs van ’t Westeinde heeft nooit bij een andere voetbalvereniging gespeeld en heeft ook nooit overwogen om NVS te verlaten. De rechtsback begon op zijn 7bij de club uit Nieuw-Vossemeer en heeft tot de O17 gevoetbald, om daarna op hoog niveau te fietsen tot zijn 22e. Hierna trok hij de voetbalschoenen weer aan en mocht snel aansluiten bij het eerste elftal.

De 24-jarige verdediger zou dit jaar graag willen promoveren met NVS. “We hebben een bredere selectie dan de afgelopen jaren, waardoor ik ervan overtuigd ben dat het er dit jaar in zit. Persoonlijk kan ik niet meer doen dan hard rennen en ballen afpakken, om deze weer in te leveren bij iemand van ons elftal die wel goed kan voetballen” reageert van ’t Westeinde lachend.

van ’t Westeinde hoopt op een tweede plek op de ranglijst aan het eind van het seizoen. “We hebben net als voorgaande jaren een sterk team, maar door het doorschuiven van een jeugdelftal naar de senioren hebben we nu ook de juiste spelers om blessures op te vangen waardoor we langer kunnen meedoen dan vorige jaren. Desondanks oogt VV Rimboe het beste elftal van deze competitie, daarom verwacht ik dat we tweede zullen eindigen achter hen. Via de nacompetitie zouden we graag naar de vierde klasse willen promoveren wat sinds mensenheugenis helaas niet meer is gebeurd bij onze vereniging.”

In Lamswaarde werd afgelopen weekend het duel tussen SDO’63 en NVS afgewerkt. Een 0-3 overwinning als resultaat voor de bezoekers, echter vond van ’t Westeinde het een redelijke stroeve overwinning. “We speelden veel de lange bal en waren niet echt aan het voetballen. Ondanks dat creëerden we wel enkele kansen, maar zonder resultaat. In de tweede helft kwamen we, na een redevoering in de rust, meer tot voetballen wat relatief snel zijn vruchten afwierp. Tien minuten na rust werd de bal terug ingebracht na een afgeslagen vrije trap, waarna Rik van Hoek af kon werken. Wederom wist Rik van Hoek via een afstandsschot het netje te laten bollen en via een intikker van Sjoerd Marcusse liepen we binnen tien minuten uit tot 0-3.”

Voor de zesde keer dit seizoen werd de nul gehouden door NVS. “Een resultaat waar we als team zeer tevreden over mogen zijn. Tijdens deze wedstrijd gaven we slechts één kans weg, maar we hadden er ook meer kunnen scoren. We werden te onzorgvuldig en moeten in de toekomst met meer concentratie blijven voetballen om ervoor te zorgen dat we vaker de nul houden.”

Niet de doelpuntenmakers Rik van Hoek of Sjoerd Marcusse werden verkozen tot man of the match, maar de teruggekeerde Sonny van Geel. “Als je op die leeftijd binnen twee weken van een, volgens hem zelf, volledig afgescheurde hamstring kan herstellen, dan kan niemand anders de Man of the Match worden uiteraard. Een ervaring die we nooit meer vergeten, want ik en velen anderen vonden het voelen alsof we bij de herrijzenis van Jezus Christus zelf waren” grapt van ’t Westeinde.

Aankomend weekend kan NVS de sterke reeks voortzetten tegen Lepelstraatse Boys. “Door het verdwijnen van V.V. Vossemeer is de wedstrijd tegen de Lepelstraatse Boys nu een beetje de tweederangs derby voor ons. Echter zullen we waarschijnlijk van onze trainer gaan horen dat deze derby bij hen meer leeft dan bij ons (wat dus eigenlijk ook wel zo is). Kijkend naar de stand lijkt het eerste elftal van de vereniging uit Lepelstraat minder sterk dan de voorgaande jaren. Ondanks dat zal het een enerverende wedstrijd worden waarin de fysieke
duels niet geschuwd worden (behalve door Sonny van Geel).

Van ’t Westeinde denkt aan een spannende wedstrijd die NVS met 2-0 over de streep gaat trekken. “Het zal een kleine overwinning worden met een doelpunt van Rik van Hoek uit een corner en Sonny van Geel uit een penalty. Zelf krijgen we ook nog een penalty tegen die onze keeper Jorg de Jong zelf heeft veroorzaakt, maar hem er ook uithaalt door zijn ongelofelijke charismatische indruk die hij achterlaat op de nemer van de strafschop.”

Meer informatie over NVS vindt u hier terug op hun website.
Of lees hier het vorige artikel over NVS.

Drie clubs werden één: DCV

DCV heeft haar naam te danken aan een fusie van meerdere Krimpense clubs. In de periode na de Eerste Wereldoorlog, waarin Nederland ‘neutraal’ was, ontstonden in Krimpen aan den IJssel in korte tijd drie verenigingen. Steeds Hoger was de eerste, Stormvogels en Quick waren de volgende.

Omdat de gemeente niet genoeg terrein had om alle drie de clubs van een veld te voorzien stelde toenmalige burgemeester Van Walsum voor om van drie één club te maken: dat geschiedde en op 1 november zag D(oor)C(ombinatieV(erkregen). De eerste vijf jaar van haar bestaan speelde DCV op het terrein van Vitesse uit Krimpen aan de Lek. Pas in 1924 kreeg de club zijn beloofde terrein in Krimpen aan den IJssel, op de plek ongeveer waar nu op het Waalplantsoen het hoofdveld ligt. De grote, karakteristieke tribune herinnert nog aan vroegere tijden.

Wil je meer informatie over de club DCV? Klik hier.
Lees hier ook ‘Cees Norbart zag DCV groot worden’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.