Kozakken Boys heeft iemand op de vereniging rondlopen die ervoor zorgt dat alles tip top geregeld is. Chris Admiraal (61) is inmiddels al meer dan 25 jaar vrijwilliger voor de club en al 18 jaar ‘de baas’ op ‘De Zwaaier’. Admiraal is namelijk sportparkbeheerder en is door de jaren heen uitgegroeid tot een zeer gewaardeerde kracht binnen Kozakken Boys.

Voor zijn tijd als vrijwilliger was Admiraal zelf ook nog op de velden te vinden. Het selectie niveau was echter niet voor hem weggelegd, maar dat maakte hem dan ook niet uit. ‘’Ik voetbalde in de lagere elftallen, maar de derde helft vond ik toch het leukste, haha.’’

Na een operatie heeft Admiraal een vorm van dystrofie opgelopen waardoor hij gedwongen moest stoppen met het voetballen. Een domper, maar dit heeft hem er zeker niet van weerhouden om op te geven. Met hetgeen dat hij doet voor Kozakken Boys kan hij afleiding vinden en voelt zich dan ook prettig wanneer hij voor de club zijn werkzaamheden kan verrichten.

Als beheerder van het sportpark is Admiraal verantwoordelijk voor een tal van zaken. ‘’Ik doe eigenlijk alles wat met materiaal regelen te maken heeft. Ik bestel alles wat de teams nodig hebben. Vanaf de jongere elftallen tot aan het eerste toe en daarnaast zorg ik ervoor dat de ruimtes waarover de vereniging beschikt schoon blijven.’’

De mensen binnen de club waarderen zijn inzet. Dit krijgt Admiraal dan ook vaak te horen. Hier haalt hij zijn voldoening uit en motiveert het Admiraal om door te gaan. ‘’Ik krijg van alle mensen de complimenten dat ik het maar weer mooi gedaan heb, dat doet me goed. Ik heb t gewoon enorm naar mijn zin hier, anders had ik het natuurlijk ook niet blijven doen.’’

Kozakken Boys is uitgegroeid tot een prachtige vereniging. Er is echter altijd nog plek voor verbetering. Gelukkig zijn er al een tal van plannen gemaakt die de club naar een hoger niveau moeten tillen. ‘’Er komt binnenkort nog een uitbreiding van de nieuwe tribune. Verder komt er nog een verbeterd krachthonk en ballenruimte. Voor mijzelf een materiaalruimte, omdat het nu nog in twee containers zit. Daar is nu al voor geheid en in 2020 gaat dit allemaal van start. Er komt dus nog een grote uitbreiding aan waar ik binnen vermogen zeker mijn steentje aan bij zal dragen.’’

Hoe groot de inzet van Admiraal ook is hij kan het niet alleen. Hij heeft echter een fi jne ploeg om zich heen kunnen vormen die hem helpen alles in goede banen te leiden. ‘’Regelmatig heb ik stagelopers die ik de ruimte geef om mee te doen. Wanneer zij eenmaal zien wat er allemaal bij komt kijken zijn ze vaak nog verbaast van de hoeveelheid werk die erin gaat. Ik zou nog graag een bedankje willen doen naar alle vrijwilligers bij Kozakken Boys voor hun inzet door de jaren heen en voor de jaren die nog komen gaan, bij deze bedankt!’’

Wil je meer informatie over de club Kozakken Boys? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena.

NOAD’32 heeft na de degradatie uit de tweede klasse de weg omhoog weer ingezet. De club uit Wijk en Aalburg kende een niveau lager een prima seizoenstart. Bovendien is trainer Rob van Loon blij met een clubjongen als Wessel van den Boom (17), die een stormachtige ontwikkeling doormaakt.

Qua resultaten was het geen goed moment om in te stappen, maar toch vond Wessel van den Boom het leuk dat hij vorig seizoen vanaf de winterstop vast aansloot bij het eerste van NOAD’32. “Het team draaide niet zo lekker in die fase en we kregen veel tegengoals, dat was niet leuk als centrale verdediger. Maar toch vond ik het gaaf om in het eerste te spelen. Ik heb in die fase veel geleerd. Ik profiteer nu van de opgedane ervaringen, nu ik sinds de start van het seizoen in het eerste speel”, legt hij uit. “En ondanks de matige voorbereiding, kenden we dit jaar een goede start van het seizoen. Overigens debuteerde ik al op mijn zestiende in het eerste, het jaar waarin het eerste kampioen werd in de derde klasse, dus deze competitie is niet helemaal nieuw voor me.”

Van den Boom speelt als zijn hele voetballeven bij NOAD’32. Hij doorliep alle selectieteams van de rood-witten en al zolang als hij zich kan herinneringen is hij centrale verdediger. In de jeugdteams meldde hij zich ook regelmatig in vijandelijk doelgebied tijdens aanvallen, maar tegenwoordig steekt hij alleen de middenlijn over bij corners en vrije trappen vlak buiten de zestien. “De verdediging is echt mijn plekkie. Ik vind het leuk om aanvallers uit te schakelen en bovendien heb je achterin overzicht, dat vind ik fijn. Op het middenveld of in de aanval kom ik niet uit de verf, al scoor ik wel regelmatig bij standaardsituaties. Dan kan ik voor gevaar zorgen.”

VERVROEGDE OVERSTAP
Eigenlijk mag Van den Boom nog uitkomen in de JO19-1 van NOAD’32, het elftal waarin veel van zijn vrienden spelen. “De jongens vinden het enerzijds jammer dat ik vroegtijdig ben overgegaan naar de senioren, maar ze snappen mijn keuze. Ze gunnen me deze kans.” Van den Boom volgt de prestaties van de JO19-1 op de voet en bovendien staat hij nog regelmatig met de spelers op het trainingsveld. “De selectie traint op dinsdag en donderdag en de JO19-1 op maandag en woensdag. Als ik tijd heb, doe ik soms ook gezellig met de JO19-1 mee.”

Het fanatisme van Van den Boom heeft men ook al opgemerkt in de selectie van NOAD’32. “Ik ben altijd aanwezig op de trainingen en wil snel beter worden. Spitsen van de tegenstander zijn vaak fysiek sterk en slim, daar moet ik me zo goed mogelijk tegen wapenen.” Met NOAD’32 hoopt Van den Boom een periodetitel in de wacht te slepen. Ook wil hij zijn basisplaats het hele seizoen behouden. “Ik vind het erg leuk om in het eerste te spelen. Het is een warme vereniging waar plezier en prestaties in balans zijn. De zaterdagavonden na de wedstrijden zijn altijd vermakelijk. Half december word ik achttien, dus wellicht drink ik na mijn verjaardag ook een biertje mee met mijn teamgenoten.”

Wil je meer informatie over de club NOAD’32? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena.

Met de aanstelling van Mari van der Sterren als nieuwe voorzitter van de technische commissie heeft NOAD’32 afgelopen zomer heel wat voetbalkennis in huis gehaald. De 64-jarige voormalige trainer is zodoende voor de tweede keer in zijn lange loopbaan in dienst van de club uit Wijk en Aalburg.

Zowel doordeweeks als op zaterdag is Mari van der Sterren sinds dit seizoen vaak te vinden op de mooie velden van sportpark Korenzand. De doorgewinterde voetballiefhebber analyseert op trainingsavonden de oefensessies van jeugdteams en geniet op zaterdagen van de wedstrijden van zowel pupillenteams als het vlaggenschip van NOAD’32. “Ik ben verslaafd aan het spelletje en vind het leuk om de rol binnen de technische commissie te bekleden”, zegt de man uit Haarsteeg. “Ik geniet van de spelvreugde van de jongste talenten, maar kijk ook graag naar tieners die op het punt van doorbreken staan in het seniorenvoetbal. Hopelijk kan ik een bijdrage leveren aan de opleiding van talentjes die later schitteren in ons eerste team.”

STEVIG FUNDAMENT
Naar eigen zeggen is Van der Sterren bij NOAD’32 afgelopen zomer in een gespreid bedje terechtgekomen. Zijn voorganger Wim van de Goor, die het na zeven jaar welletjes vond, heeft voor het stevig fundament gezorgd waarop de club kan bouwen. “De accommodatie ligt er goed bij, de organisatie is goed gestructureerd en we hebben behoorlijk wat jeugdteams waarin ik veel talent bespeur. Bijna alle elftallen hebben voldoende begeleiding, we hebben een trouw groepje scheidsrechters en ik vind het ook leuk dat onze dames- en meidenteams goed presteren”, aldus Van der Sterren. “Aan mij de taak om te observeren waar we binnen onze club dingen kunnen verbeteren. Ik kijk naar de oefeningen die de jeugdteams krijgen aangeboden, maar ook naar de sfeer en de omgang met spelers.”

Van der Sterren is absoluut geen onbekende bij NOAD’32. Het voetbaldier is trainer geweest bij onder meer GDC, VV Haarsteeg en RKDVC en in de seizoenen 1994/1995 en 1995/1996 was hij hoofdtrainer van NOAD’32. Hij liet onder meer gerespecteerde clubmannen als John van Bergeijk, die hem aanstelde als voorzitter van de technische commissie, en Jerry Bouman debuteren in het vlaggenschip van de rood-witten. Wat herinnert Van der Sterren zich 25 jaar later nog van die periode? “Het voetbal ging een paar tempo’tjes langzamer dan nu, maar de sfeer was destijds al heel goed. Ik herinner me NOAD’32 als een warme, gezellige club waar men graag komt. Behoorlijk wat mensen kennen me nog van mijn periode als trainer, dat is leuk.”

Het eerste van NOAD’32 degradeerde afgelopen seizoen na één jaar alweer uit de tweede klasse, maar een niveautje lager had het team van Rob van Loon de ‘winning mood’ al snel weer te pakken. “De club heeft de ambitie om met zo veel mogelijk eigen jongens een middenmoter in de tweede klasse te worden”, zegt Van der Sterren. “Dat is een zware, maarmooie uitdaging. Ik zie een heleboel mooie dingen gebeuren bij de club en ik probeer mijn steentje bij te dragen aan een hopelijk rooskleurige toekomst van NOAD’32.”

Wil je meer informatie over de club NOAD’32? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena