Home Blog Pagina 1103

Koploper Sparta bewijst zich tegen NSVV

0

De uitwedstrijd tegen de amateurs van Sparta is er een om in alle opzichten snel te vergeten. Geen punten, slecht voetbal en voor zowel de spelers als supporters barre weersomstandigheden. Het hoofdveld was kennelijk niet bespeelbaar, dus werd de wedstrijd afgewerkt op het naastgelegen kunstgras. En daar was, helaas voor de toeschouwers, geen tribune. Al met al een sfeerloze ambiance.

NSVV begon goed aan de wedstrijd, met een vertrouwde opstelling waarin Peter Jan Cazander in de basis startte, ten koste van Lorenzo Pengel. In de openingsfase, na een kleine vijf minuten spelen, oordeelde de arbiter dat een overtreding op Peter Jan Cazander buiten de zestien plaats vond wat zeker niet het geval was. Een vrije trap restte in plaats van een strafschop en geen (mogelijke) openingsgoal. 

Zoals we deze competitie al eerder gezien hebben kon NSVV de prima start geen vervolg geven en gaandeweg de eerste helft nam Sparta het initiatief en liet zien waarom zij in onze afdeling bovenaan staan. In de 13e minuut resulteerde dat in de 1-0. Ondanks een veldoverwicht lukt het Sparta niet de score verder uit te bouwen. 

Kennelijk zat de kou ook in het lijf van de spelers, want na de thee daalde het niveau van beide kanten. Natuurlijk speelde de weersomstandigheden hierbij ook een rol. In de 57e minuut werd een Spartaanse aanval uiteindelijk ongelukkig afgerond door Michael Ouwens. De 2-0 leek de beslissing, omdat NSVV niet bij machte bleek het de verdediging van Sparta lastig te maken. 

Met nog een kwartier op de klok besloot ons trainersduo vol op de aanval te gaan. Lorenzo Pengel en Sediq Walizada kwamen erin, Lars van der Heiden en Gijs van der Zande ruimden het veld. De wissel bleek direct goed uit te pakken en NSVV creëerde zowaar weer een veldoverwicht. In de 78e minuut kregen de Numansdorpers weer hoop toen Romano Niamut met een vrije trap, enkele meters buiten de zestien, de keeper van Sparta volkomen kansloos liet. Kort daarna kreeg hij, ongeveer vanaf dezelfde plaats, een tweede kans zijn specialiteit te etaleren. Ook deze vrije trap was goed genomen, maar nu stond de keeper wel op de goede plek. In de tussentijd was Roderick Bekker in het veld gekomen voor de geblesseerde Kjetl Mol. Het slotoffensief waar de verkleumde Numansdorpse supporters op hoopten bleef echter uit. NSVV was in de slotminuten niet meer bij machte het Sparta nog echt lastig te maken.

Met de nederlaag tegen de koploper sluit NSVV een erg wisselvallige eerste seizoenshelft af. Negende op de ranglijst, met slechts 3 punten voorsprong op de ploegen die in de gevarenzone staan, maar ook maar 3 punten achterstand op de nummer 2. 

Voor volgende week staan nog twee inhaalduels gepland Sparta tegen Delta Sport en Charlois tegen DCV.

Wij gaan 25 januari 2020 weer verder met de thuiswedstijd tegen Binnenmaas.

Opstelling NSVV:

Melvin Kruijthof, Lars van der Heiden (74e Lorenzo Pengel), Michael Ouwens, Jessy Fortes, Kjetil Mol (79e Roderick Bekker), Sjoerd Hofstede, Koen Witsiers, Jeroen Voshart, Romano Niamut, Peter Jan Cazander, Gijs van de Zande (74e Sediq Walizada)

Ruststand: 1 – 0

Eindstand: 2 – 1

Doelpuntenmakers:

13e min. 1 – 0 Wouter van der Werff

57e min. 2 – 0 Michael Ouwens (eigen doelpunt)

78e min. 2 – 1 Romano Niamut

Door: Gert-Jan Heemskerk – NSVV

SV Capelle speelt gelijk tegen Zwaluwe

SV Capelle speelde zaterdag de laatste competitiewedstrijd voor de winterstop thuis tegen Zwaluwe. De openingsfase was voor Zwaluwe, maar het duurde tot de 20e minuut tot dit leidde tot een doelpunt. Een foutieve uittrap werd onderschept door Zwaluwe en hierna schoot Pim Schonk de 0-1 binnen. S.V. Capelle kreeg hierna nog kansen via Sijmen Branderhorst en Ate Zijlmans, maar deze wisten het net niet te vinden.

Kort na de hervatting een goede mogelijkheid voor S.V. Capelle. Johan Rosenbrand gaf een mooie voorzet en zag de inzet van Ate Zijlmans net naast gaan. Aan de andere kant van het veld moest Capelle keeper Remon van Rijswijk redding brengen op een kopbal van Zwaluwe. In de 58e minuut volgde de gelijkmaker voor Capelle. Via Geert van den Broek en Tygo de Jong belandde de bal bij Sijmen Branderhorst, die de 1-1 binnen werkte. Hierna een fase met weinig mogelijkheden voor beide partijen. In de slotfase drong Capelle nog even aan en had het pech dat een inzet van Quinten van Caem net naast ging. Het bleef bij 1-1. De eerstvolgende wedstrijd na de winterstop voetbalt S.V. Capelle op zaterdag 25-1 uit bij GDC.

In de winterstop speelt S.V. Capelle nog enkele oefenwedstrijden: zaterdag 21-12 thuis tegen het Amsterdamse De Volewijckers (14.00 uur), zaterdag 11-1 thuis tegen WHS uit Sint-Annaland (14.30 uur), dinsdag 14-1 uit tegen RKDVC (20.15 uur) en zaterdag 18-1 uit tegen Almkerk (14.30 uur).

Foto: MW Fotografie

Wil je meer informatie over de club SV Capelle? Klik hier.
Lees hier ook ‘ SV Capelle speelt gelijk bij BLC’

Hellevoetsluis een half uur gelijkwaardig aan Nieuwenhoorn

0

Ondanks het verschil in kwaliteit en het verschil op de ranglijst, was het toch Hellevoetsluis dat in het eerste half uur Nieuwenhoorn aan het wankelen bracht en zelfs op een op dat moment verdiende 0-1 voorsprong kwam. Een keeperswissel na 34 minuten was het keerpunt in de wedstrijd.

Zoals wij de laatste jaren gewend zijn waren het voorafgaand aan de wedstrijd vooral de Hellevoetsluis-supporters die met een geweldige sfeeractie de aandacht trokken. Begeleid door fakkels en prachtig siervuurwerk en afgesloten met een minutendurende chinese rol, betraden beide teams het veld en was de toon voor de wedstrijd gezet. Dè derby van Voorne-Putten kon beginnen! Hoewel de stand op de ranglijst en het verschil in kwaliteit deed vermoeden dat Nieuwenhoorn meteen het initiatief zou nemen, was het juist Hellevoetsluis dat in de beginfase de toon zette. Door compact en goed georganiseerd te spelen lieten de ‘roden’ de ‘zwarten’ niet in hun spel komen en dat is Nieuwenhoorn in deze competitie niet gewend, waardoor er irritatie in de ploeg sloop. Desondanks beschikt Nieuwenhoorn uiteraard over genoeg kwaliteit en kwam het af en toe ook tot gevaarlijke aanvallen. Zo ging er een bal maar net voorlangs, belandde 1 inzet op de paal en wist doelman Ribaric een keer redding te brengen. Hellevoetsluis stelde daar ook de nodige kansen tegenover, maar durfde Frank de Regt niet met zijn ‘chocoladebeen’ te schieten, maakte Brian Poelman op 16 meter van het doel de verkeerde keuze, schoot Wouter Besters recht op de doelman en kreeg Jeffrey de Koning nog een kopkans uit een corner. In de 34e minuut was daar dan toch de niet onverdiende voorsprong voor de Hellevoeters, toen Gaultier Obiango op de 16 de bal aangespeeld kreeg, deed alsof hij opzij wilde spelen, waardoor hij 2 tegenstanders het bos instuurde, en met een fraai gekruld schot de verre hoek vond (0-1). Niet veel later brak een keeperswissel het ritme bij de Hellevoeters. Doelman Ribaric had in de grond getrapt en daarbij een spierblessure in zijn bovenbeen opgelopen, waardoor reservekeeper Sander van Reijn zijn opwachting mocht maken. In de 44e minuut was hij kansloos op een fraai gekruld schot (1-1) en nog voor rust wist Nieuwenhoorn ook de 2-1 te scoren.

In de tweede helft probeerde Hellevoetsluis nog wel de bakens te verzetten, maar kwam het niet meer in de buurt van het Nieuwenhoornse doel. Toen in de 60e minuut dan ook de 3-1 viel, was de wedstrijd wel gespeeld. Deze voorsprong zou Nieuwenhoorn niet meer uit handen geven. Wrang was het voor Hellevoetsluis dat de uitslag uiteindelijk nog hoger uitviel en zij de wedstrijd met 10 man uit moesten spelen, toen de verder prima leidende scheidsrechter Van Veelen uit Hardinxveld-Giessendam meende een strafschop te zien in een verdedigende actie van Armin de Rooij en hem daarvoor ook nog zijn tweede gele kaart toonde. Sander van Reijn was vervolgens kansloos op de inzet (4-1). De 5-1 vlak voor tijd van de vorig seizoen nog voor Hellevoetsluis voetballende, en nu bij Nieuwenhoorn op de bank gestarte, Tom Sleeuwenhoek was nog slechts voor de statistieken. Een mooie vrije trap van Onur Furuncu had nog een beter lot verdiend, maar de doelman wist de bal tot hoekschop te verwerken. Zo eindigde deze editie van dè derby, na de 4-1 van vorig seizoen, in een geflatteerde 5-1 nederlaag voor de Hellevoeters, maar zoals men van de Hellevoeters gewend is, was het feest er na afloop niet minder om en lieten beide clubs zien dat er binnen de lijnen best wat vijandigheid mag zijn, maar dat de verhoudingen tussen de clubs buiten de lijnen uitstekend te noemen is. Het was weer mooie reclame voor hoe amateurvoetbal hoort te zijn.

Lekkerkerk behaald punt tegen Hardinxveld in een leuke wedstrijd

Vandaag stond de laatste competitiewedstrijd van 2019 op het programma. De thuiswedstrijd werd gespeeld tegen nummer drie van de ranglijst: Hardinxveld. Voor Lekkerkerk wederom een tegenstander waar de huidige spelersgroep nog nooit tegen gespeeld had. Lekkerkerk wilde de goeie vorm van de laatste weken ook vandaag doortrekken en gaan voor een goed resultaat.

Lekkerkerk had het de eerste tien minuten van de wedstrijd lastig tegen de bezoekers. Hardinxveld probeerde vanaf het beginsignaal van de Brabantse arbiter Berendsen Lekkerkerk op eigen helft vast te zetten. Mede door de harde wind mee voor de bezoekers lukte dat vrij aardig en had Lekkerkerk het lastig met de goed voetballende ploeg uit Hardinxveld. Na een minuut of tien herpakte Lekkerkerk zich en kwam het beter in de wedstrijd. Ondanks de straffe wind tegen kwam de thuisploeg meer en meer op de helft van de tegenstander te spelen. Vooral via aanvoerder Bart Sterrenburg en de prima spelende Senna van den Bosch kwam Lekkerkerk een aantal keer gevaarlijk in het strafschopgebied van Hardinxveld. Ook het Lekkerkerkse middenveld draaide vanaf dat moment prima met de uitstekende controleur Pim Molenaar, de hardwerkende Mark de Jager en de goed bij sluitende Martijn de Jong. Vooral Martijn was lastig te bespelen voor de bezoekers. Verder speelde ook Mike van Gent een prima wedstrijd als rechtsachter en deed Floyd Versluis zijn werk door het de goeie spits van Hardinxveld het spelen te bemoeilijken. Lekkerkerk kreeg op de helft van de eerste helft de grootste kansen om op voorsprong te komen. Het was geen verrassing dat Martijn de Jong bij die kansen betrokken was. Bij de eerste grote kans in een klutssituatie vlak voor de doelman van Hardinxveld punterde Martijn de bal voorlangs. Een paar minuten later speelde Lekkerkerk de mooiste aanval van voor de rust via Mike van Gent en Bart Sterrenburg. Aanvoerder Bart legde de bal prima breed op de instormende Martijn. Zijn harde poging had net te weinig richting waardoor de keeper de bal nog net kon keren.

Ook in rest van de eerste helft bleef Lekkerkerk licht in de overhand. Toch kreeg ook Hardinxveld één grote kans in de 40e minuut. Na een steekbal stond ineens de linksbuiten van de bezoekers alleen voor keeper Robin Schiedon. In de één op één bleef Robin Schiedon de baas over de situatie en redde op zeer knappe wijze met zijn linkervoet. In de laatste secondes probeerde Hardinxveld het nog eenmaal met een afstandsschot, maar ook nu stond keeper Robin Schiedon zijn mannetje. Na 47 minuten floot de prima leidende scheidsrechter voor rust.

Na rust veranderde het spelbeeld niet echt. Lekkerkerk bleef meer op helft van de tegenstander spelen dan andersom. Ook nu waren de eerste kansen in de tweede helft voor Lekkerkerk. Vooral corners van aanvoerder Bart Sterrenburg leverde een aantal kansjes op voor met name Pim Molenaar. Zijn eerste poging ging over het doel en zijn tweede poging ging net naast. Lekkerkerk leek meer op zoek naar de openingstreffer dan de bezoekers. Een aantal goeie snelle acties op de vleugels van met name Bar Sterrenburg en Senna van den Bosch zorgden voor veel dreiging in het tweede gedeelte van de tweede helft, maar hele grote kansen leverde dat niet meer op. In de laatste twintig minuten ging Mike van Gent in de spits spelen. Daarmee werd Lekkerkerk nog wel iets dreigender. Ongeveer vijf minuten voor tijd kreeg ook Hardinxveld nog een grote mogelijkheid na een snelle aanval, maar ook nu bleef keeper Robin Schiedon de situatie meester en kon de bal van de inkomende rechtsbuiten met zijn voeten keren. Daarmee waren de kansen voor beide ploegen wel op en stevende de wedstrijd af op een 0-0 score. Na een minuut of vier blessuretijd floot de arbiter van dienst voor einde wedstrijd en konden beide ploegen één punt toevoegen aan het totaal.

Lekkerkerk speelde, net als de laatste weken, een prima wedstrijd waarin het vanaf minuut tien duidelijk maakte dat het speelde om een goed resultaat te behalen. Met, bij vlagen, prima voetbal werden ook een aantal kansen gecreëerd, waarbij het geluk een beetje ontbrak. De veel hoger op de ranglijst staande bezoekers kregen twee grote kansen, één voor rust en één na rust. In beide gevallen trad de Lekkerkerkse keeper goed op en hield hij zijn doel schoon. Na een intensieve wedstrijd, waarin Lekkerkerk het meest liet zien dat het wilde winnen, werd de wedstrijd afgesloten met 0-0. Soms zijn wedstrijden met een 0-0 eindstand niet om aan te zien, maar deze versie was voor de toeschouwers best een vermakelijke wedstrijd. Nu is de winterstop aangebroken. De competitie wordt hervat op zaterdag 25 januari. Lekkerkerk speelt dan de zware uitwedstrijd bij koploper SVW op Sportpark Molenvliet-Zuid in Gorinchem, de wedstrijd begint om 15.00 uur.

Wil je meer informatie over de club Lekkerkerk? Klik hier.
Lees hier ook ‘ Lekkerkerk mist veel kansen voor resultaat bij Ameide.’

Velden als biljartlakens dankzij onderhoudsploeg van VV Sleeuwijk

VV Sleeuwijk is gezegend met een sterke en professionele onderhoudsploeg. In het clubje zitten leden die kennis hebben in allerlei verschillende vakgebieden en met de modernste apparatuur zorgen zij ervoor dat sportpark De Roef er altijd fraai bijligt.

Op elke doordeweekse dag is de onderhoudsploeg van VV Sleeuwijk present op sportpark De Roef. Soms in kleinen getalen omdat er niet veel werk te doen is. Maar als de aanwezigen extra handjes nodig hebben, dan is dat na een paar telefoontjes gepiept. “We hebben een vaste kern van zo’n tien leden, maar vele anderen staan ook altijd klaar voor de club”, zegt Adri Roozendaal, die te midden van zijn kameraden van de onderhoudsploeg uitgebreid vertelt over het clubje. “Sleeuwijk heeft zo’n 650 leden en zeker honderd van hen doen er vrijwilligerswerk, dat zegt wel iets. De betrokkenheid is groot binnen deze hechte vereniging. Samen krijgen we veel voor elkaar.”

Kleine en grote reparaties
De ploeg is verantwoordelijk voor het onderhoud van de drie natuurgrasvelden en de twee kunstgrasvelden. Ook hangen de leden onder meer reclameborden op, voeren ze kleine en grote reparaties uit op het sportpark, snoeien ze de heggen en soms produceren ze zelfs nieuwe meubels. “We hebben bijvoorbeeld onlangs nog loungebanken gemaakt van hout, dat was een leuk klusje”, zegt Ed Rombouts, die samen met Dennis Konings, Ton van Drunen, Adri Roozendaal en Piet Sterrenburg het vijftal vormt dat deze zaterdag ruim de tijd neemt voor het interview. “Wij vertellen graag over ons werk, maar vergeet ook Dik Koning, Toon Schram, Wim en Jaap Roeland, Sjaak Duiser, Arie Dekker en Wim Duizer niet te benoemen”, benadrukt hij. “Iedereen is erg belangrijk en allemaal hebben we onze specialismen.”

Indrukwekkende werkplaats
Veel leden van de onderhoudsploeg hebben persoonlijk bijgedragen aan de nieuwbouw van een aantal jaren geleden op het sportpark, toen onder meer vele kleedkamers werden vernieuwd. Dat de onderhoudsploeg geen halve maatregelen neemt, blijkt in de indrukwekkende werkplaats in een hoek van het sportcomplex. Daarin staan meerdere moderne voertuigen en de enorme ruimte is verder bezaaid met klusgereedschap. “Sleeuwijk is een rijke club en als onderhoudsploeg zitten we in een luxepositie: we hebben alles wat we nodig hebben”, zegt Sterrenburg. “Onze apparatuur is goed en door het grote netwerk binnen de club kunnen we spullen vaak voor een mooi bedrag op de kop tikken. Voor de loungebanken hebben we bijvoorbeeld gratis hout gekregen. Bovendien krijgt VV Sleeuwijk een vergoeding van de gemeente omdat wij al het onderhoud zelf doen.”

Dagelijks werkt de ploeg op ochtenden vaak van negen tot twaalf uur. Ook op mooie zomeravonden steken de mannen regelmatig hun handen uit de mouwen. De onderhoudsploeg neemt het vrijwilligerswerk serieus, maar uiteraard is er ruimte voor een praatje en een kop koffie. En op zaterdagochtend staan de mannen gezamenlijk langs de lijn bij de wedstrijden van Sleeuwijk 1, dat dit seizoen voor het eerst in negen jaar uitkomt in de tweede klasse. Handhaving bewerkstelligen op dat niveau wordt een hele klus voor het elftal, maar wellicht pakt het vlaggenschip veel punten door een thuisvoordeel. Want dankzij de onderhoudsploeg liggen de velden er als biljartlakens bij op sportpark De Roef, waarop de zwart-witten hun tegenstanders van het kastje naar de muur kunnen spelen.

Victoria’04 een makkelijke overwinning

In een éénzijdige wedstrijd behaalde Victoria’04 een op het oog makkelijke 4-0 overwinning op een mat spelend Oliveo. De bezoekers uit Pijnacker konden geen vuist maken om de thuisploeg pijn te doen. De teller stopte bij 4 treffers voor de Vlaardingse formatie, waar een hogere uitslag mogelijk was geweest.

Onder soms barre weersomstandigheden bouwde Victoria’04 in de eerste helft een veldoverwicht op. Oliveo bood weliswaar sportief tegenstand, maar liep zich constant vast in de solide Vlaardingse verdediging. Victoria’04 controleerde de wedstrijd. Toch duurde het tot de 25 ste minuut om op voorsprong te komen. De in de diepte gestuurde Denzel Asmus werd binnen de lijnen onjuist afgestopt om vervolgens zelf de strafschop te benutten:     1-0. Victoria’04 bleef enthousiast jagen op meer treffers, maar die werden niet gescoord. Oliveo stond af en toe met de rug tegen de muur. Pas in de 39 minuut was het dan toch eindelijk raak. Roy Meerten kreeg de bal aangespeeld, controleerde deze beheerst en rondde fraai af: 2-0.

In de tweede helft ontstond hetzelfde spelbeeld als in de eerste rondgang. Een overheersend Victoria’04 tegen een matig spelend Oliveo, dat zich geen kansen wist te scheppen. Nadat eerst aanvoerde Miquel Asmus met een hard schot de bovenlat had geraakt, was het Rémon van Prooijen die met een boogbal de doelman van Oliveo verraste: 3-0. Victoria04 bleef zoeken naar nog meer treffers, maar verzuime enkele goede mogelijkheden af te ronden. Uit één van de vele hoekschoppen wist Oscar Knecht de stand op 4-0 te tillen. In de slotfase zag invaller Lars de Visser een fraai schot net over de deklat verdwijnen.

Door deze overwinning mag Victoria04 zich herfstkampioen noemen, voor wat dat waard is…

Doelpunten Victoria04: Denzel Asmus (1-0 strafschop), Roy Meerten (2-0), Rémon van Prooijen 3-0), Oscar Knecht (4-0).

Opstelling Victoria’04: Jens Valk, Michael Blok, Oscar Knecht, Osman Unnu, Rémon van
Prooijen (82: Lars de Visser), Jordi de Kimpe, Jur de Visser, Miquel Asmus, Gianluca Been,
Denzel Asmus (75: Lars Kortleven), Roy Meerten (75: Nailey Girigorie).

Meer informatie over Victoria’04? Klik hier.
Klik hier voor nog een artikel over Victoria’04.

De fusie heeft GRC’14 goed gedaan volgens van Mourik

Leen van Mourik heeft het druk met zijn werk als general manager van PARC Polyester & Rubber Repair BV. Maar als hij tijd heeft, staat Van Mourik zaterdags langs de lijn op het sportpark van GRC’14. Dan geniet hij met volle teugen van de wedstrijden van het eerste én tweede.

Vanaf het dakterras staat Leen van Mourik geconcentreerd naar een wedstrijd van GRC’14 te kijken. De 52-jarige general manager van PARC Polyester & Rubber Repair BV staat elke zaterdag langs de lijn bij het eerste en tweede elftal, als hij in het land is. “Lang was ik één van de twee trainers van de JO19-1, maar dat viel niet meer te combineren met mijn werk. Ik zat zo vaak in het buitenland, dat ik de spelers op den duur amper nog kende.”

Van Mourik komt graag op sportpark Almbos. “Het is hier altijd gezellig als het eerste speelt, dan staan we met een vast clubje te kijken en na de wedstrijd vullen we een hoek aan de bar. Het mooie aan GRC’14 is dat ook bij uitduels veel supporters het team komen aanmoedigen.” Met PARC is Van Mourik ook nog eens fanatiek sponsor van de club uit Giessen en Rijswijk: hij heeft twee sponsorborden hangen, steunt het jeugdplan en de kantine. “Door de sponsoring van enkele grote bedrijven kan de jeugd met het goede doel Villa Pardoes op het shirt spelen.” Dat complex verdient het om benoemd te worden: een spiksplinternieuw, modern clubgebouw, dat voetbal ademt.

Vijftien jaar geleden kwam Van Mourik bij Rijswijkse Boys, nadat hij opgroeide bij Herovina in Herwijnen. Hij was in het afgelopen anderhalve decennium naast trainer ook grens- en scheidsrechter bij de club. Zijn hoogtepunt was het winnen van de districtsbeker met een talentvolle JO19-selectie.

Van Mourik ziet dat de fusie van vijf jaar geleden een goed besluit is geweest voor beide clubs. “Giessen had een goede jeugd, maar minder senioren en bij Rijswijkse Boys was het precies andersom. Nu gaat het heel goed, we zijn fi nancieel gezond en draaien mee in de eerste klasse.” De club heeft om en nabij de zeshonderd leden. De manager van PARC hoopt vooral dat het eerste eens uit de degradatiezorgen kan blijven. “Maar dat wordt heel lastig, daarvoor moet je eigenlijk veel betalen aan de spelers en continu jongens van buitenaf halen. Dat willen wij niet, het eerste elftal moet herkenbaar blijven. We spelen liever in de tweede klasse met een eigen gezicht, dan eerste klasse vol onbekende spelers die na één seizoen weer vertrekken. Maar laten we hopen dat we het dit jaar weer redden.”

Wil je meer informatie over de club GRC’14? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena.

Papendrecht doet zichzelf tekort tegen GRC14

Na twee opeenvolgende goede resultaten tegen Nieuw Lekkerland en Montfoort S.V.’19 reisde Papendrecht op zaterdag 14 december vol vertrouwen naar sportpark Almbos in het Noord-Brabantse Giessen. De laatste competitiewedstrijd van 2019 tegen GRC14 was een belangrijke. Bij winst zou de tegenstander in de stand worden gepasseerd. Bij verlies dient naar onderen gekeken te worden.

In moeilijke weersomstandigheden was Papendrecht qua veldspel al snel de bovenliggende partij. Nadat de eerste kans voor de thuisploeg was, werden de kansen aaneengeregen. In de eerste tien minuten kreeg Papendrecht twee goede kopkansen via Jay Luciano en Nick Kamerling, maar beide keren werd de doelpoging door de doelman van de gastheren gekeerd. Na een kwartier kreeg Djerrel Saffignani de grootste mogelijkheid, maar zijn schot eindigde op de paal. In de rest van de eerste helft hield Papendrecht het beste van het spel zonder tot echt heel grote kansen te komen. De schoten van Justin Beemsterboer en Michael van Rooijen waren opnieuw een prooi voor de GRC14-keeper. Papendrecht vergat zich, wederom, te belonen voor een prima eerste helft en ging rusten met 0-0.

Na de thee was echter alles anders. Het was niet alleen harder gaan waaien, maar ook GRC14 beet wat meer van zich af en kreeg, zonder tot grote kansen te komen, iets meer grip op de wedstrijd. Kort nadat de zeer soeverein spelende Edinho Goodett geblesseerd het veld had moeten verlaten, was de organisatie achterin even zoek en daar profiteerden de gastheren maximaal van. Dom balverlies op de rand van het Papendrechtse strafschopgebied werd door de net ingevallen Henri Versteeg direct afgestraft: 1-0.

Papendrecht was na de achterstand volledig van slag, waardoor de thuisploeg nog een aantal goede mogelijkheden kreeg, maar de prima keepende Roy Rijntjes hield zijn doel met enkele katachtige reddingen verder schoon. In de inmiddels stormachtige wind probeerden de in het wit-rood gehulde Slobbengorsbewoners het tij nog te keren, maar tot echt grote kansen kwamen ze niet. Eindstand: 1-0.

Opnieuw werd onnodig een wedstrijd verloren van een tegenstander, die zeker niet beter is. Hierdoor is Papendrecht tot vlak boven de streep afgezakt. Wil de equipe van hoofdtrainer Johan Sturrus zich rechtstreeks handhaven, dan zal tijdens de tweede seizoenshelft ervoor gezorgd dienen te worden, dat wedstrijden als deze niet in een nederlaag eindigen.

Volgende week staat voor de Papendrechtse hoofdmacht de laatste wedstrijd van 2019 op het programma. Voor de KNVB-beker wordt op sportpark De Blauwe Kei te Breda aangetreden tegen het zondagelftal van Baronie, dat in de hoofdklasse B bovenin meedraait. De aftrap is om 14.00 uur. De eerstvolgende competitiewedstrijd is op 25 januari, thuis tegen Heerjansdam. Direct een belangrijke confrontatie in de strijd tegen degradatie.

Foto: Guillaume Kortekaas

CFM/Transito kijkt naar nacompetitie én eigen jeugd

Josbert Wemmenhove is als bestuurslid en speler vanaf het eerste uur betrokken bij CFM/Transito. Hij bestrijkt op vrijdagavond de flanken in Werkendam en loopt buiten de lijnen de gaten dicht als secretaris bij de eerstedivisionist. Met de toekomst van de zaalvoetbalclub zit het wel goed.

Het eerste van CFM/ Transito heeft dit seizoen een ‘uitdagende doelstelling’, zoals Josbert Wemmenhove het treffend omschrijft. “Er zijn zes teams die de bovenste plekken verdelen, wij horen qua niveau bij de onderste helft van die groep. Een eindrangschikking in de top vier of een periodetitel is genoeg voor een nacompetitieplek, daar gaan we voor. We moeten een beetje de wind in onze rug hebben, dan is het mogelijk.”

OPRICHTING
De 29-jarige flankspeler was zes jaar geleden betrokken bij de oprichting van de zaalvoetbalclub, ontstaan uit een samensmelting van ZVO uit Oosterhout en Gozaal uit Gorinchem. Hij kwam ook direct in het bestuur, als secretaris. “We hebben met een aantal jongens besloten om die twee clubs samen te voegen, aangezien het niet lekker liep. We deden bij Gozaal en ZVO bestuurlijk al het nodige, daardoor wisten we genoeg van de bureaucratie die bij het zaalvoetbal komt kijken. Dat heeft ons wel geholpen bij het in orde maken van de oprichting.”

Anno 2019 staat er een gezonde vereniging, die zestig tot zeventig jeugdleden van tussen de 8 en 20 jaar heeft. Met het tweede in de hoofdklasse en eerste in de eerste divisie speelt de club op hoog niveau. “Het is wachten op de eerste jeugdspelers die ons eerste team komen versterken, dat is iets voor de komende jaren. De jeugd die bij ons is gaan voetballen bij de oprichting, wordt nu oud genoeg om naar de senioren door te schuiven.” Verder moet CFM/Transito het hebben van de buitenkansjes. “Goede voetballers kiezen eerder voor het veld, omdat ze daar meer kunnen verdienen en de aandacht groter is. De grote clubs vinden het geen goed idee dat hun spelers veld- en zaalvoetbal combineren. Het is voor ons zaak dat spelers eerder voor ons kiezen dan voor de tweede elftallen van die grote clubs. Gezien de vijver waar wij uit vissen en onze begroting, is de eerste divisie voor nu een realistisch niveau.”

LIEVER BINNEN
Zelf voetbalt Wemmenhove op het veld in het vijfde team van VV Sleeuwijk. “Ik sta op zaterdag weleens op het gras, maar verder heeft dat niet zo veel met voetbal te maken”, zegt hij met enige zelfspot. “Het is de reserve vierde klasse, prima te combineren met het zaalvoetbal dus.” Hij heeft een voorliefde voor de binnensport. “De snelheid van het spelletje, de omstandigheden die vaak hetzelfde zijn en de diepte waarin je kan gaan op tactisch gebied maken het zaalvoetbal zo’n aantrekkelijke sport voor mij.”

Als secretaris houdt hij zich bezig met het vele papierwerk, doet hij veel voor de jeugd én is hij het gezicht van het eerste team in het bestuur. Ook traint hij de Onder 16 van CFM/Transito. “Ik vind dat papierwerk niet per se heel leuk om te doen, maar het is wel nodig om alles draaiende te houden. Ik heb de tijd en de mogelijkheid om deze zaken op te pakken. We zijn nu met vijf bestuursleden, daar moeten we blij mee zijn.”

Wil je meer informatie over de club CFM/Transito? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena.

SSS vormt uitzondering voor Dirven

0

Eigenlijk huldigt Henk Dirven het standpunt dat een trainer niet moet terugkeren bij een club waar hij eerder werkzaam was. Toch staat hij dit seizoen opnieuw aan het roer bij SSS. Voor de derdeklasser uit Klaaswaal maakte hij graag een uitzondering. ,,Eigenlijk wilden we na mijn eerste seizoen bij deze club allebei wel door, maar er kwam een kans voorbij die ik moest grijpen’’, aldus Dirven. Een illusie armer keerde hij vol overtuiging terug in Klaaswaal.

KLAASWAAL – Onder de ervaren Henk Dirven hoopte SSS in het seizoen 2017-2018 te handhaven in de tweede klasse. In die missie slaagde Sport Staalt Spieren met de tiende plek glansrijk. Toch kwam een einde aan de samenwerking tussen Dirven en de club uit Klaaswaal. Zoals Ronald Koeman ooit vanuit Eindhoven op de trein naar Valencia stapte, wilde Dirven de trein naar SV Poortugaal niet aan zich voorbij laten gaan. ,,Een eersteklasser en bovendien een fusie van twee clubs waar ik beide een verleden heb gehad. Vier jaar bij de een en vijf jaar bij de ander’’, blikt Dirven kort terug. Maar zoals hij eerder al eens bij VVOR had ervaren dat een terugkeer op het oude nest geen garantie is voor een succes, bleek dat ook in Poortugaal. ,,Vol overtuiging ben ik begonnen. Maar misschien niet op dag één, maar zeker wel op dag twee voelde ik al dat er geen klik was. Ik had voor de makkelijke weg kunnen kiezen door ‘ja en amen’ te knikken, maar dat wilde ik niet. We hebben gesprekken gevoerd, maar het werkte niet. De luchtballon werd definitief doorgeprikt toen ik op de avond na een gelijkspel tegen RVVH, nota bene door een eigen doelpunt diep in de blessuretijd, een telefoontje kreeg met de mededeling dat ik op non-actief werd gesteld.’’

Dessert
De teleurstelling eenmaal verwerkt, diende zich de mogelijkheid aan om terug te keren bij SSS. ,,Mijn opvolger Mark Smeding begon een eigen bedrijf. Hij kon dat niet meer combineren met het trainerschap. Na mijn vertrek heb ik altijd wel contact gehouden met mensen bij SSS, dus zo kwam er al snel een afspraak om eens iets met elkaar te gaan eten’’, vertelt Dirven over de totstandkoming van zijn terugkeer. Nog voor het dessert op tafel stond, was zijn rentree beklonken. ,,Eigenlijk had ik mij na mijn tweede periode bij VVOR voorgenomen nooit meer terug te keren bij een oude club. Van het verleden blijft alleen het mooie hangen en een terugkeer is dan altijd anders dan die eerste periode. Maar voor SSS maakte ik een uitzondering. Zowel ikzelf als de club wilden eigenlijk geen afscheid nemen. Bovendien zou een groot deel van de spelersgroep veranderen, want tien spelers zouden om uiteenlopende redenen afscheid nemen van de selectie.’’

Tot op heden pakt de keuze van Dirven goed uit. Hij heeft het wederom uitstekend naar zijn zin bij de club uit Klaaswaal en na de degradatie van vorig seizoen waren de eerste maanden van de competitie in de derde klasse plezierig. ,,Natuurlijk zit in je achterhoofd het idee om het verloren gegane terrein goed te maken, maar ons belangrijkste doel is positief meedoen. En dan gaat het niet alleen om de stand op de ranglijst, maar ook om positief in de zin van dat je mensen vermaakt. De integratie en acceptatie van nieuwe en bestaande spelers verloopt goed en we krijgen regelmatig complimenten over ons spel. Dan gaat het dus goed.’’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.