Leon Bot is bezig aan zijn tiende seizoen bij Kozakken Boys. De 30-jarige middenvelder geniet enorm van het spelen in de top van het amateurvoetbal. Aan een vertrek heeft hij nooit gedacht, het Werkendamse sportpark De Zwaaier voelt als thuis.

Leon Bot is inmiddels wel gewend aan het samenspelen met oud-profvoetballers. Maar met een voormalige Galáctico op het veld staan, dat is wel even andere koek. “Ik krijg de afgelopen maanden vaak de vraag hoe dat nou is, voetballen met Royston Drenthe. In het begin denk je soms wel: zo, daar loopt iemand die bij Real Madrid heeft gespeeld. Maar nu is dat er wel af, het is gewoon een superleuke gozer die heel goed binnen onze spelersgroep past.”

DECENNIUM
Bot is zelf bezig aan een jubileumjaar in Werkendamse dienst: zijn tiende. Hij maakte geweldige hoogtepunten mee bij de tweededivisionist. “Het algeheel amateurvoetbalkampioenschap in 2015 was het allermooist. We hadden zo’n goed team in die tijd, dat was echt geweldig. We waren voor niemand in het amateurvoetbal bang, ook qua mentaliteit zat het bij ons goed. Op dat moment ben je daar niet zo mee bezig, maar nu kijk ik vol trots terug op die tijd.” Dit seizoen zou Bot tekenen voor een plek in de top vijf met Kozakken Boys, dat steevast hoort tot de beste amateurploegen van het land.

Het is inmiddels alweer ruim negen jaar geleden dat de 30-jarige middenvelder voor het eerst door de poort van sportpark De Zwaaier liep. Hij is een Zuid-Hollander, komt uit Sliedrecht. Bij de lokale en gelijknamige voetbalclub begon hij ook met voetballen, hij debuteerde daar op zijn zeventiende in het eerste. “Ik heb ook nog een paar jaar in de jeugd van FC Dordrecht gespeeld.” Een jaar voor zijn vertrek naar Werkendam, maakte Bot de overstap van Sliedrecht naar LRC in Leerdam. “Michel Langerak was daar toen trainer, vervolgens ben ik samen met hem naar Kozakken Boys vertrokken.”

LEEFT
Vanaf het eerste moment voelde Bot zich thuis in Brabant, de afstand vanaf woonplaats Sliedrecht is met 20 minuten ook prima te overbruggen. “Het is een geweldige club. Kozakken Boys leeft echt in Werkendam, vergelijkbaar met een Spakenburg of Katwijk. De aanhang is fanatiek, ik ken alle mensen binnen de club en geniet enorm van de sfeer. Als het laatste fluitsignaal heeft geklonken, kijk ik al uit naar de derde helft in de kantine. Daar begint mijn weekend.” Hij heeft dan ook geen moment aan een vertrek gedacht. “Waarom zou ik ook? Ik speel bij een van de beste amateurvoetbalclubs van Nederland en ben realistisch genoeg om in te zien dat ik het niet ga redden in het profvoetbal. Hier kan ik mijn maatschappelijke carrière ook nog eens prima met de sport combineren. En ik ben vrijwel altijd basisspeler geweest.”

Nu hij de 30 is gepasseerd, denkt Bot weleens na over zijn toekomst. “Hoe lang ik nog doorga? Dat is een lastige vraag. Het zou kunnen dat ik er over twee jaar klaar mee ben, maar misschien duurt dat nog wel vier seizoenen. Ik ben een clubman geworden en wil zo lang mogelijk doorgaan bij Kozakken Boys.”

Foto: Marcel van Dorst

Wil je meer informatie over de club Kozakken Boys? Klik hier.|
Lees hier de krant van Altena.

Sinds dit seizoen prijkt de naam van Villa Pardoes op de shirts van alle jeugdteams van GRC’14.

Om de maatschappelijk partner te bedanken voor de samenwerking zet de club benefi etacties op touw. De meiden van de MO11 verzorgen de aftrap met de verkoop van kerstkransjes.

Op zaterdagmorgen gaan de fanatieke meiden van de MO11 van GRC’14 altijd samen voor de winst en ook buiten het veld vormen ze een goed team. De club benaderde de elftalleiders met de vraag of zij de eerste benefi etactie wilden opzetten voor de kersverse maatschappelijk partner Villa Pardoes en die klus werd serieus aangepakt. De MO11 had het plan bedacht om kerstkransen van chocolade te verkopen en twee weken later had het team al honderden euro’s opgehaald. “Opa’s en oma’s, clubleden en directe buren kopen graag de lekkere chocolade voor het goede doel. En de meiden gaan zelfs langs de deuren om de chocolade te verkopen”, zegt Pedro Wijnbelt, de trotse jeugdvoorzitter van GRC’14.

GRC’14 draagt Vila Pardoes een warm hart toe. Daarom haalt de club graag geld op voor het vakantiepark nabij De Efteling, waar ernstig zieke kinderen door schenkingen een week lang gratis vakantie mogen vieren. “Als vereniging hebben we een maatschappelijke functie en daarom steunen we goede doelen”, legt Wijnbelt uit. “Onze sponsoren doen jaarlijks donaties in ons jeugdfonds en een deel van dat bedrag gaat rechtsreeks naar Villa Pardoes. Het contact met het vakantiepark is goed en de eerste benefi etactie gaat als een speer. De meiden van de MO11 hebben in de herfstvakantie een rondleiding gehad bij Villa Pardoes en dat heeft diepe indruk op ze gemaakt. Ze zijn erg gemotiveerd om zo veel mogelijk chocolade te verkopen.”

Na het bezoek aan Kaatsheuvel is er binnenkort hoog bezoek bij GRC’14. Vrijwilligers van Villa Pardoes komen dan langs bij een wedstrijd van de MO11. Het bedrag op de cheque wordt dan ook bekendgemaakt. De defi nitieve datum wordt vermeld op de website van GRC’14.

Wil je meer informatie over de club GRC’14? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena.

De finale van de allereerste Altena Cup in augustus werd verloren, maar gastheer GRC’14 won wel een andere prijs. Tijdens het toernooi kreeg de club het stempel ‘gezonde kantine’ en een aandenken van die benoeming hangt nu pontificaal boven de bar in het clubgebouw op sportpark Almbos.

De Altena Cup draaide niet alleen maar om voetbal. De organisatie wilde voorafgaand aan het toernooi de deelnemende clubs uitdagen om het eten en drinken in de kantines gezonder te maken. De clubs kregen een aantal maanden voor het toernooi een kantinescan aangeboden door Irene Walk van Team:Fit, die met tips kwam om het assortiment aan te passen. Bij GRC’14 nam Sjanie Bolink deze klus uiterst serieus. “Ik zorgde ervoor dat de worstenbroodjes niet meer zichtbaar zijn, de AA-drankjes boordenvol suiker staan niet meer massaal uitgestald op de toonbank en we serveren volkorenbroodtosti’s”, zegt de kantinebeheerder. “Ook kan iedereen hier gratis appels krijgen.”

Gezonde kantine
De reeks van maatregelen was succesvol: tijdens de finaledag van de Altena Cup kreeg GRC’14 het stempel ‘gezonde kantine’. Bolink is trots op het vaantje, dat prominent boven de bar hangt waarachter ze elke zaterdag werkt. Maar belangrijker nog vindt ze dat ze de mentaliteit van haar clubleden langzaam ziet veranderen. “De broodjes gezond vliegen over de toonbank en we hebben ook pindakaasrepen en zakjes autodrop (die niet ongezond zijn). En omdat de worstenbroodjes niet meer prominent in de keuken liggen, worden ze ook minder besteld”, zegt Bolink.

Bolink staat al meer dan tien jaar achter de bar in de kantine, eerst bij Rijswijkse Boys en nu dus bij fusieclub GRC’14. Ze weet precies waar voetballers van houden. “Velen willen op zaterdag een broodje frikandel of kroket eten met een biertje erbij. En dat moet ook kunnen: iedereen kan hier bestellen wat hij of zij wil. Maar we bieden onze gasten graag de mogelijkheid om gezonder te eten en te drinken en die aanpak werkt.”

Het is de vraag die immer rijst bij het zien van een mascotte: wie zit er toch in dat pak? Bij Achilles Veen weet iedereen dat wel: Thijs van Aalst (55) loopt op zaterdagmiddag een uur voor de aftrap van het eerste rond in het hanenpak. Hij is inmiddels bezig aan zijn zesde seizoen als Haantje de voorste.

Eens in de twee weken verandert Thijs van Aalst rond 13.30 uur in Haantje de voorste. In het seizoen 2013-2014 verhuisde Achilles Veen van sportpark De Heuye naar het gloednieuwe complex De Hanen Weide. Bij het nieuwe clubgebouw hoorde een mascotte, zo vonden Van Aalst en een andere clubman, Simon van de Pol. Logisch bij de naam van het nieuwe sportpark was dat een haan de nieuwe vriend van de club moest worden. “Maar wie gaat daar dan in, was de vervolgvraag. Ik wilde dat best doen. Ik heb een hanenpak besteld en een heel groot voetbalshirt met ons logo voorop en de naam ‘Haantje de voorste’ achterop. Inmiddels ben ik aan mijn zesde seizoen bezig.”

TROTSE HAAN
Hij geniet enorm van zijn rol als mascotte. “Ik loop met de pupil van de week het veld op, ga naar de kant en zwaai en klap richting het publiek. Ik krijg veel leuke reacties, zelfs fans van de tegenstander willen met me op de foto.” Van Aalst merkt dat zijn karakter verandert als hij het hanenpak aantrekt. “Je doet toch wat vrolijker, zwaait naar het volk en geeft iedereen een handje.”

Het is niet altijd een pretje om mascotte te zijn, vooral in de zomer is het hard werken voor Van Aalst. “Dan wordt het bloedheet in dat pak en probeer ik hem zo snel mogelijk weer uit te trekken. Ik spring dan onder de douche, trek mijn korte broek en T-shirt aan en loop weer terug naar buiten.” Maar hij doet het met veel liefde voor zijn club. “Ik ben Achilles-man in hart en nieren.”

HART
De 55-jarige doet nog zo veel meer voor de club van het groen en wit. Hij loopt al vanaf zijn tiende bij Achilles Veen rond. “Ik begon met voetballen in de jeugd en speelde later in de lagere seniorenelftallen, tot ik een blessure aan mijn enkel kreeg. Toen ben ik gestopt, jeugdleider geworden en de velden gaan bijhouden. Op een gegeven moment zochten ze een materiaalman en benaderden ze mij, dat doe ik nu al 27 jaar.” Vele uren steekt hij wekelijks in de club. “Het is een hobby, ik doe het met veel plezier. Mijn hart ligt hier.” Hij heeft de club fl ink zien veranderen. Achilles Veen speelt tegenwoordig zijn thuiswedstrijden op een modern complex, met nieuwe velden, kleedkamers, een nieuwe kantine, sponsorhome en vrijwilligersruimte. “Het is er een stuk beter op geworden, ook qua voetbalniveau.” Hij hoopt dat het eerste elftal dit seizoen om de prijzen mee kan doen. “Misschien in de districtsbeker en anders een periodetitel, dat zou mooi zijn.”

Wil je meer informatie over de club Achilles Veen? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena