Een doorlopend contract ontbinden bij Feyenoord. Het gebeurt zelden. Bert Koomen besloot daartoe in de zomer van 2017. Via FC Lisse belandde de 22-jarige rechtsback afgelopen zomer bij Rijnsburgse Boys. Hij voelt zich prettig in de Tweede Divisie. “Een mooie competitie met lekker veel derby’s.”

RIJNSBURG – ‘En nu speelt hij bij een topclub’. Zo heet het boek dat moeder Lita Gunther acht jaar geleden uitbracht. Ze beschrijft daarin de ervaringen van een moeder met een kind dat heel goed kan voetballen, wordt ontdekt en elke dag naar een profclub, in dit geval Feyenoord, reist om zijn droom waar te maken. “Het is opgeschreven als een dagboek en loopt tot en met de C1 van Feyenoord. Het voelt best vreemd om over jezelf te lezen. Ze speelt met de gedachte om een tweede deel uit te brengen met de periode daarna. Of het gebeurt, weet ik niet. Bij de boekpresentatie destijds was Regi Blinker aanwezig. Waarschijnlijk ga ik in januari bij hem stagelopen, bij Life After Football. Het contact stamt van toen.”

Vorig jaar zomer pakte Bert Koomen weer een studie op. Op ROC Mondriaan aan het Leeghwaterplein in Den Haag volgt Bert Koomen Marketing & Communicatie. “In november hebben we een project uitgevoerd waarin we een campagne op poten moesten zetten over de gelijkheid van mensen. Dat ging gepaard met interviews op straat. Die beelden monteerde ik eigenhandig. Leuk werk om te doen.”

Een nieuwe wereld voor de rechtsback. Tot zijn twintigste stond voetbal op één. Op zijn negende maakte hij de overstap van Ter Leede naar Feyenoord. Alles verliep crescendo totdat hij in de winter van 2016 de voorste kruisband van zijn rechterknie afscheurde. Opgelopen toen hij bleef haken in het kunstgras van NEC en zijn lichaam wel verder bewoog. “Ik heb twee maanden mijn kruisband opgetraind zodat het hersteltraject na de operatie vlekkeloos zou verlopen. Orthopedisch chirurg Meuffels voerde de ingreep in het Erasmus MC ziekenhuis in Rotterdam uit. De herstelperiode was zwaar, maar ik ben een doorzetter, blijf altijd doorgaan. Ook al zag ik maanden geen bal. Toen ik na bijna een jaar t was en enkele wedstrijden speelde, beloonde Feyenoord me met een tweejarig contract. Het shirtje, dat ik bij de presentatie kreeg, hangt nu bij mijn broer. Ik kon hem zo belonen voor de steun die hij me altijd gaf.”

FC DEN BOSCH
“Het probleem blijft dat Feyenoord geen tweede team heeft dat in de voetbalpiramide uitkomt. De kloof tussen de Onder 19 en het eerste elftal is enorm. Ik had destijds Bart Koopen Nieuwkoop en Rick Karsdorp voor me. Van mijn lichting spelen alleen Calvin Verdonk (nu FC Twente, red.), Gustavo Hamer (nu PEC Zwolle, red.) en Mo El Hankouri (nu FC Groningen, red.) nog in de Eredivisie. Ik werd halverwege het seizoen uitgeleend aan FC Den Bosch. Trainer Jan Gösgens van Feyenoord Onder 18 komt daar vandaan. Achteraf had ik daar een huisje moeten nemen. Nu reed ik zeven dagen in de week 120 kilometer heen en weer vanuit Hillegom of Sassenheim, waar mijn vader en moeder wonen. Voor mijn rust niet goed. Ik speelde vijf duels in het eerste, maar het vaakst in de beloften in de Derde Divisie. Daar haalde ik geen plezier uit. Na a oop van het seizoen keerde ik terug naar Feyenoord en liet ik mijn contract ontbinden.”

“Waarom zou ik blijven? Ik had het gevoel dat niemand zich om me bekommerde. Ik viel tussen wal en schip. Voor de jeugd was ik te oud en bij de trainingen van het eerste elftal was ik niet welkom. Ik ben iemand die duidelijk weet wat hij wil en dat was niet op de tribune zitten en zo je salaris ontvangen. De afweging op dat moment was best moeilijk. Een speler moet maximaal twee jaar in de Eerste Divisie spelen en dan door naar de Eredivisie. Anders kun je beter in de Tweede Divisie gaan spelen en een maatschappelijke carrière opbouwen. Ik koos voor die laatste optie. Bij FC Lisse vond ik het plezier in het voetbal weer terug.” Via de Play-Offs degradeerde Koomen met de geelhemden naar de Derde Divisie.

“Vorig jaar maakten we geen kans op promotie. Ik verwacht dat de kans klein is dat FC Lisse op korte termijn de sprong maakt. Rijnsburgse Boys speelt jaarlijks in de top en twee jaar geleden speelde ik met Lisse hier. De grote achterban viel me toen al op. Ik zag dat alles goed was geregeld. Ik wilde niet te ver gaan reizen voor een club. Dat is verspilde energie. Rijnsburgse Boys is twintig minuten. Ideaal.”

DREIGING
Waar Bert Koomen bij FC Lisse naar de rechtshalfpositie was gehaald, speelt hij bij de Uien weer als rechtsback. “De jnste positie. Ik ben iemand met veel duelkracht, snelheid, die komt daar van pas. Ik stond gelijk in de basis en dat was ook mijn doel. We spelen goed voetbal en willen in de top blijven meedoen. Waarom niet? Al spreek ik liever pas na de winterstop een doelstelling uit. Ik ben sowieso iemand die het liefst van wedstrijd naar wedstrijd kijkt en uitgaat van eigen kracht.”

Heeft hij de ambitie om terug te keren in het betaald voetbal? “Dat weet ik niet. Rijnsburgse Boys heeft een optie voor een jaar, maar ik ben iemand die het van seizoen tot seizoen bekijkt. Anders leidt het alleen maar af. Ik heb het prima naar mijn zin. Ik speel elke wedstrijd, er komt telkens veel publiek en we hebben een leuke ploeg. Wat er in de toekomst gebeurt, zie ik wel.” (SB)

René Bakker loste onlangs Richard Trompert af als voorzitter van Kagia. “Ze vonden dat ik het moest worden”, zegt hij. “Uit mezelf had ik het nooit gedaan. Ik doe het voor Kagia en alle mensen die deze club zo mooi maken.”

Bakker viert zijn 62ste verjaardag en hoewel hij een huis vol visite heeft (‘al mijn elf broers en zussen zijn er’) laat hij toch even zijn gezicht zien als Kagia 1 het op deze zaterdagmiddag opneemt tegen RCL uit Leiderdorp. “Ik blijf niet te lang. Een halfuurtje moet kunnen. Ze missen mij niet eens.”

‘Leuk en lekker’, noemt hij zijn nieuwe functie. Een erebaan ook. “Ik zie het echt als een eer om voorzitter te zijn van deze club. Heel veel mensen hebben mij het gevoel geven dat ik het moest doen. Als iedereen dat vindt, dan is daar weinig tegen in te brengen, toch?”

Eigenlijk is het ook wel logisch dat Bakker voorzitter werd. Hij was wedstrijdsecretaris, zat in het jeugdbestuur, was en is nog steeds lid van de sponsorcommissie en stond aan de kant als grensrechter bij het eerste en tweede elftal. Wat Bakker vooral typeert is zijn enthousiasme. “Ik kan goed door een deur met iedereen”, zegt Bakker, die in Lisserbroek een eigen administratie- en verzekeringskantoor heeft. “Wat ook meespeelt is dat ik flexibel ben. Ik kan mijn eigen tijd indelen. Als er overdag een onderhoud staat gepland met de gemeente ga ik ’s avonds op mijn werk wat langer door. Het voorzitterschap is niet iets van zeven tot tien uur ’s avonds. Je moet de hele dag beschikbaar zijn.”

Hij zegt het geluk te hebben in een gespreid bedje te zijn gekomen. Onder zijn voorganger werd de accommodatie aangepakt. “Ik stap op een rijdende trein, waar ik zelf al onderdeel van uitmaakte”, stelt hij. Zo zorgde hij als lid van de sponsorcommissie voor een kledingplan voor de jeugd. Hij is er trots op dat ieder jeugdspelertje voor vijftien euro in een Kagia-tenue loopt.

“Zijn spelers eruit gegroeid dan kunnen ze een grotere maat ruilen bij de club. Zo houden we het betaalbaar, ook voor de mensen die minder geld in de portemonnee hebben. We hebben dit seizoen nieuwe tenues. We hadden één vaste sponsor die op alle shirts stond. Die is gestopt, maar daarvoor in de plaats zijn drie nieuwe gekomen. Op borst, rug en buik. Ook de naam van mijn bedrijf staat erop.”

Voorzitter of niet, het omroepen van de namen blijft ie doen. Daar is hij een tijdje geleden mee begonnen. “Ze zaten om het hand en vroegen of ik dat een keer wilde doen. Zo moeilijk is dat niet, dacht ik. Ik bereid me wel voor hoor. Als er moeilijke namen bij de tegenstander zijn dan vraag ik tijdens de warming-up hoe ik de namen moet uitspreken. Tegenstanders stellen dat altijd op prijs. Het breekt meteen het ijs.”

Hij is trots op de vele vrijwilligers die zijn club rijk is, maar ook trots op het niveau waarop Kagia 1 speelt. “De tweede klasse is wel zo’n beetje ons plafond. Deze afdeling bestaat uit clubs met duizend leden of meer of verenigingen die de geldbuidel trekken om spelers te ronselen. Daar zitten wij tussen. Wij hebben zeshonderd leden en betalen geen stuiver. Het is ook niet zo dat we een enclave zijn. Als er spelers over de brug komen vanuit Lisse zijn ze van harte welkom.”

Wil je meer informatie over de club Kagia? Klik hier.
Lees hier de krant van de Bollenstreek.

BSM is hard op weg om bij de jeugdopleiding het eigen succesmodel te bouwen. “We moeten onze sterke punten als kleine speler maximaal benutten”, zegt Xander Frencken, voorzitter van de jeugdcommissie van de Bennebroekse club.

BSM had maar wat graag langer in zee gegaan met Wim de Jong. De oud-speler van Noordwijk was vorig seizoen op sportpark ’t Rottegat werkzaam als technisch jeugdcoördinator. De Jong kreeg echter een mooie aanbieding van FC Rijnvogels, waar hij trainer van de vrouwen, die spelen in de topklasse, kon worden.

“Wim heeft ons verder richting gegeven”, zegt Frencken. “We zijn al een tijdje bezig om een goede structuur neer te zetten. Binnen ons eigen perspectief proberen we dat zo goed mogelijk te doen.”

De strijd aangaan met grootmachten in de buurt als Hoofddorp, HBS, HFC of Hillegom heeft volgens Frencken geen zin. “De schaalgrootte van die clubs is van een geheel andere orde. Wij zijn een dorpsclub. Wij hebben nu 250 jeugdleden en zijn de afgelopen jaren steeds een paar procent gegroeid. Maar Bennebroek blijft een dorp. Garantie dat we verder groeien is er niet. De vijver is hier niet oneindig groot. Als er een paar jaar minder kinderen zijn geboren, voelen wij dat meteen.”

BSM, zo zegt Frencken, heeft zijn eigen ambitie ontwikkeld. “Plezier is bij ons het allerbelangrijkste en het uitgangspunt. Daarbij willen we de kinderen ook nog wat proberen mee te geven op voetbalgebied. Maar wel binnen onze eigen grenzen. We hebben een voetbalvisie, maar wat is 4-33 waard als we bij de JO15 één team hebben van twaalf spelers waarvan er maar twee in de spits kunnen spelen? Dan heeft het geen zin om halsstarrig vast te houden aan die visie.”

BSM heeft de laatste jaren vooral ingezet op (bij)scholen van trainers, die bijna allemaal ook ouders zijn. “Dat doen we vanuit het idee dat we het samen moeten doen. We willen niet dat trainers het gevoel hebben van ‘ze laten het mij maar uitzoeken’. Eens in de zoveel tijd staan we met alle jeugdtrainers op het veld. De trainers van de JO14 bereiden dan bijvoorbeeld een training voor en de andere trainers geven daar feedback op. Door op die manier over voetbal te praten draag je kennis over. Dat willen we graag. Trainers leren van elkaar.”

Onder Wim de Jong is bij de onderbouw nog meer de aandacht te komen liggen op de techniek. Frencken: “Maar de factor plezier blijft essentieel. Wij kiezen altijd voor de bal en niet voor 36 rondjes langs het veld.”

Frencken weet ook wat de volgende stap van zijn club is: betaalde, gediplomeerde trainers. “Vooral in de bovenbouw is daar behoefte aan. Je moet denken aan de JO15, JO17 en JO19, waarbij het groepsproces dynamisch is en tactisch meer wordt gevraagd. Voor beginnende trainers zijn wij de ideale club. Hier verzuipen ze niet, maar krijgen ze alle aandacht.”

Wil je meer informatie over de club BSM? Klik hier.
Lees hier de krant van de Bollenstreek.