Riemer Dijkstra maakte als dertiger na jarenlang bij DIA te hebben gevoetbald nog de overstap naar Terheijden. Meer kans op speeltijd, de dorpse sfeer en de nabijheid van de club bij zijn woonplaats overtuigden de nu 33-jarige docent. Hij heeft na anderhalf seizoen nog geen moment spijt gehad van de overstap.

“In het begin kijken de mensen natuurlijk wel raar, zie je ze denken: wie is dat en wat komt hij doen? Maar als je eenmaal een paar weken hebt meegedaan, hebt laten zien dat je best kunt ballen en openstaat voor nieuwe contacten, volgt de acceptatie vanzelf. Het ligt echt aan hoe je jezelf aanpast.” Aan het woord is de 33-jarige Riemer Dijkstra, spits van Terheijden sinds hij na het seizoen 2017-2018 overkwam van DIA. “Daar kreeg ik niet genoeg speeltijd en Terheijden is een club die ook de dorpse sfeer heeft.”

OUDER
Dijkstra genoot enorm van het eerste seizoen. “We zijn als vijfde geëindigd en ik heb mijn goaltjes meegepikt. De trainingen zijn leuk en met mijn medespelers kan ik het erg goed vinden.” Dat terwijl hij met zijn 33 jaar anderhalf decennium ouder is dan sommige ploeggenoten. “Maar ik ben docent op een hbo-opleiding en weet dus wat er speelt bij de jeugd. Ik drink gezellig een biertje met ze, ouwehoer en lach gewoon mee in de kleedkamer.” Hij probeert zijn jeugdige medespelers te helpen waar hij kan. “Met dingen als je breed maken, je tegenstander in je rug laten lopen, situaties herkennen en slimmigheidjes in het veld kan ik ze nog wel helpen. Ik vind het niveau op de trainingen al ontzettend hoog, moet alle zeilen bijzetten om mee te kunnen. Dit is echt een goede groep.”

En toch heeft Terheijden geen vervolg kunnen geven aan het goede seizoen 2018-2019, waarin het vijfde eindigde. “Als je kijkt naar ons spel, dan doen we het niet verkeerd. Maar als je kijkt naar het puntenaantal, hadden we er veel meer van verwacht. We missen net de ervaring om op de juiste momenten een wedstrijd te beslissen of een slimmigheidje toe te passen, maar hebben vooral ook heel veel pech gehad. Als je in een flow zit en veel punten pakt, dan vallen de doelpunten veel makkelijker. Nu zit net dat been van de tegenstander ertussen, bijvoorbeeld. We staan veel te laag met de kwaliteiten die we hebben, dat zal zich een keer gaan uitbetalen. Daar ben ik van overtuigd.”

TRAINER
Dijkstra krijgt zelf minder speelminuten dan vorig seizoen, maar schikt zich in die situatie. “Ik ben een aanspeelpunt, dat af en toe zijn goals meepikt. Ik ben niet zo snel meer als vroeger en we hebben de mogelijkheden om verschillende tactieken te proberen.” Hoe lang hij nog doorgaat met voetballen, durft de 33-jarige spits niet te zeggen. “Ik bekijk het per seizoen, gelukkig ben ik momenteel blessurevrij en heb ik weinig last van spierpijn op maandagen.” Hij heeft de benodigde papieren dankzij zijn diploma in het vak Lichamelijke Opvoeding (ALO), maar ziet zichzelf nu nog niet als trainer langs de lijn staan. “Misschien moet ik daarvoor eerst een tijdje wat afstand nemen tot de sport, nu heb ik nog niet het idee dat die rol voor mij is weggelegd.”

Meer informatie over SV Terheijden? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Oosterhout.

Hij was al Prins Carnaval, gemeenteraadslid en trouwambtenaar, maar nu ook nog eens voorzitter van vv Raamsdonk. Leon Hooijmaijers voetbalde zelf geen minuut, maar is wel verzot op het spelletje én op Raamsdonk. Tel dat bij zijn bestuurlijke ervaring en binding met het dorp op en je hebt de ideale voorzitter van de vierdeklasser

Tevreden kijkt hij eens rond over sportpark Den Uilendonck. “Het ligt er weer heel netjes bij”, zo oordeelt Leon Hooijmaijers (47), de kersverse voorzitter van vv Raamsdonk. Overal zijn de blauw-witte clubkleuren terug te zien, de bladeren worden van de velden gezogen en vanochtend heeft de klusploeg nog twee spandoeken als actie tegen racisme opgehangen. Het volgende project op het park? Het dak bedekken met zonnepanelen.

Hooijmaijers heeft zelf nooit gevoetbald, maar loopt al wel van kleins af aan rond bij Raamsdonk. “Vroeger ging ik bij mijn broer kijken en met mijn vader weleens op zondag naar het eerste, later ben ik vlagger en leider geworden van het team van mijn zus.” Zelf had hij niks met het beoefenen van de sport. “Ik vind het spelletje geweldig om naar te kijken, niet om zelf te doen.”

TROUWAMBTENAAR
Toen de vorige preses Jan van Oort aangaf te stoppen, kwamen mensen binnen de club al snel bij Hooijmaijers terecht. Als oud-voorzitter van de Raamsdonkse carnavalsstichting en gemeenteraadslid heeft hij de nodige bestuurlijke ervaring. Ook is de Raamsdonker trouwambtenaar, met spreken in het openbaar heeft hij geen moeite. “Ik vond het gelijk een heel leuk aanbod, maar ben wel even rond gaan vragen. Ik heb ook in de gemeenteraad geïnformeerd of deze twee rollen elkaar niet bijten, maar dat is niet zo. Ik mag over sommige onderwerpen gewoon niet meer mee stemmen.”

Hij vindt het een eer om de club te mogen vertegenwoordigen, als ‘geboren en getogen Raamsdonker’. “De voetbalvereniging is het hart van Raamsdonk, echt een ontmoetingsplaats. Ik ken ook iedereen hier en iedereen kent mij.” Naast vlagger en leider van het damesteam was Hooijmaijers ook lid van de sponsorcommissie en draaide hij bardiensten alvorens hij op 20 november werd verkozen tot nieuwe voorzitter van Raamsdonk.

JEUGD
In een dorp met 2300 inwoners doet de voetbalvereniging het goed met pakweg vierhonderd leden. Alleen de oudere jeugd behouden voor de club vormt een probleem. “We hebben in de generaties JO19 en JO17 wat minder voetballende jongens, dan wordt het al snel lastig in een klein dorp. De jeugd heeft tegenwoordig ook zo veel te doen, sommigen gaan op zaterdag liever werken en anderen doen juist graag helemaal niks. Dat is niet alleen een probleem in Raamsdonk, maar hoor je overal.” Op sportief gebied wil Raamsdonk een middenmoter in de vierde klasse blijven.

Naast het behouden van de spelers die nu in de JO16-1 voetballen, is het invoeren van een nieuwe organisatiestructuur ook een belangrijke pijler voor Hooijmaijers en de vier andere bestuursleden. “Het belangrijkste is dat iedereen zich thuis voelt op het sportpark. We hebben het best goed voor elkaar hier. Raamsdonk is en blijft een dorpsclub. Niets meer, maar zeker ook niets minder

Meer informatie over V.V. Raamsdonk? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Oosterhout.

De vrouwen van OVV’67 presteren inmiddels al zes jaar op een onwaarschijnlijk hoog niveau. Het eerste team speelt in de eerste klasse, in een dorp met zo’n 1250 inwoners. Trainer Patrick van Biezen zoekt het geheim in de sfeer binnen het Oosteindse vrouwenvoetbal.

Het eerste vrouwenteam van OVV’67 sluit het jaar 2019 af met wederom een knappe prestatie: de vijfde plek in de eerste klasse. Ze spelen wekelijks tegen clubs met een veel grotere achterban, een veel grotere vijver om uit te vissen en een veel grotere organisatie. “De vrouwen zijn heel belangrijk bij OVV’67”, zo heeft Dames 1-trainer Patrick van Biezen (54) in drieënhalf jaar tijd mogen ervaren. “We zijn als staf ook best fanatiek, in alles. We hebben afgelopen jaar weer sponsoren aan kunnen trekken, die het eerste, tweede, derde en de MO15-1 in nieuwe kleding hebben gestoken. Dat zijn goede mensen, goede bedrijven.” De MO15-1 is het enige jeugdteam in de vrouwenafdeling van de club uit Oosteind. “Zij weten dat ze door kunnen stromen naar een hoog niveau, als ze bij OVV’67 blijven.”

CONCURRENTIE
Het is ontzettend knap om in zo’n klein dorp op een dergelijk hoog niveau te spelen. OVV’67 heeft in de regio concurrentie van onder meer ‘t Zand uit Tilburg, DSE uit Etten-Leuren Bavel uit het gelijknamige dorp. Clubs met meer mogelijkheden. “Wij komen aan onze speelsters via het netwerk van de dames die al bij ons spelen en de staf. We proberen er zo ieder jaar wat mensen bij te krijgen en onze huidige voetbalsters te behouden. We spelen wekelijks tegen clubs met twaalf- tot veertienhonderd leden, het is des te knapper dat wij ons op dit niveau staande kunnen houden.”

Ook is het extra knap omdat het tweede niet aansluit qua niveau, maar in de vierde klasse speelt. Het derde in de vijfde klasse. “We kunnen niet zomaar iedereen met ons mee laten doen, maar hebben gelukkig wel wat speelsters uit het tweede waar we op kunnen rekenen. We hebben het tweede en derde ook echt nodig en betrekken die daarom overal bij.” Van Biezen merkt dat ook zij stappen zetten. “Het derde heeft zich bijvoorbeeld ontwikkeld tot meer dan puur een feestteam, zij worden echt beter en gaan meer en meer winnen.”

VIJFDE
OVV’67 moet het hebben van speelsters die op zoek zijn naar een combinatie tussen de gezellige sfeer én spelen op een hoog niveau. Zo is de club ook naar dit niveau gegroeid en zo presteert het al zes jaar in de eerste klasse. “Onze speelsters voelen zich echt thuis bij ons.” Het doel is ook dit seizoen weer behoud. OVV’67 Vrouwen 1 presteert echter beter dan verwacht, met een vijfde plaats na de eerste helft van het voetbaljaar. “Hopelijk kunnen we dit zo lang mogelijk volhouden. Buiten het veld gaat het er lollig aan toe, maar binnen de lijnen draait het maar om één ding: winnen.”

Meer informatie over OVV’67? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Oosterhout.