Home Blog Pagina 1029

VELO wil met jeugd een nieuwe slag maken

Zijn groot aantal dienstjaren verraadt een innige band met VELO. Sinds januari van dit jaar trekt Paul Zwinkels, met Martijn de Letter aan zijn zijde, als lid van de technische commissie weer de kar bij de jeugd van de Wateringse club.


Daarmee is de 48-jarige Zwinkels weer terug op zijn oude post, want in de periode tussen 2001-2013 had hij ook al jeugdtechnische zaken in zijn portefeuille. “Dat was een zeer succesvolle periode waarin we als club vooruitstrevend waren, mede dankzij het goede werk van Boudewijn de Geer”, blikt hij terug. “Zo hadden we een intensieve partnership met Feyenoord, op dat moment was dat best bijzonder. We hebben een goed georganiseerde medische begeleiding opgezet en waren voorloper in het toepassen van video-analyses. In die periode hebben we grote stappen gemaakt. We gingen van de grauwe middenmoot van de eerste klasse – ik weet nog dat we met de A1 bij Triomph, dat niet meer bestaat, speelde – met alle eerste selectieteams naar de tweede divisie. We hadden een paar zeer goede lichtingen achter elkaar. Dat geluk moet je ook hebben.”

Bij VELO hoopt men op een nieuwe bloeiperiode. Om dat te verwezenlijken werd Albert van der Dussen teruggehaald. Als hoofd opleidingen moet hij de club verder vooruit brengen. “Albert is een vakman, ik ben enorm blij dat de club hem heeft weten binnen te halen. We gaan proberen om weer een stapje te maken. Dat zal moeilijker zijn dan in 2003, want alle eerste jeugdteams spelen nu in de derde divisie.”

De voorwaarden om dat te doen zijn niet veranderd. “Onze cultuur is ons grootste bezit”, benadrukt Zwinkels. “VELO heeft gekozen voor een duidelijk aannamebeleid waarbij jeugdspelers uit het verzorgingsgebied voorrang hebben. We zetten de deur niet wagenwijd open voor gelukszoekers. We proberen met VELO het maximale te bereiken door de juiste voorwaarden te creëren. Doel is om over de gehele linie kwalitatief goede lichtingen te krijgen”.

Nóg meer investeren in kwaliteit van trainers, dat is volgens Zwinkels de sleutel naar een nieuwe groeiperiode. “Scholen en bijscholen van trainers is daarin cruciaal. Daarbij gaat Albert zich ook gaat richten op de trainers van de niet-selectieteams. Daar is nog een slag in te maken. Het niveau willen we daar opkrikken.”

Daar hoort ook een goede interne scouting bij. “We moeten constant op ons netvlies hebben staan hoe en waar spelers zich ontwikkelen. Hoe eerder we die pareltjes ontdekken hoe beter. En goed oog houden op laatbloeiers is net zo belangrijk. We willen breed opleiden, ook met het oog op het elf-tegen-elf voetbal. Je kan wel alleen aandacht geven aan de JO9-1, maar je hebt straks wel vijftien jongens nodig om een elftal te vormen.”

Zwinkels is naast lid van de technische commissie leider van de JO15-1. Zijn cv laat een verscheidenheid aan functies zien de laatste jaren. “Ik hou er niet van om langs de kant te staan. Ik vind het sportieve gedeelte belangrijk, maar het sociale element minstens net zo. Zo ben ik twintig jaar (hoofd)leider geweest van het zomervoetbalkamp. Ik werk graag mee aan een beter en leuker VELO.”

Meer informatie over VELO? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Westland.

Een bal voor alle jeugdleden van DVV’09

Afgelopen zaterdag (en vandaag) hebben de jeugdleiders een mooie voetbal en een briefje vanuit de club bij onze (jongste) jeugdleden bezorgd. Zo konden de kinderen even hun verhaal kwijt en konden de trainers iedereen een fijne vakantie wensen en de hoop uitspreken dat we binnenkort weer samen tegen een balletje aan kunnen trappen.

Er zit ook nog een leuke actie aan de bal vast, want als ze met de bal een leuk filmpje of foto maken dan zijn er ook nog leuke prijzen te winnen.

We hopen dus op veel leuke filmpjes en foto’s!

Meer informatie over DVV’09? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over DVV’09.

VELO hoopte als 90-jarige op een wondertje

VELO bestaat komende zomer negentig jaar, maar de kans was aanwezig dat de club het jubileum vierde als tweedeklasser. Degradatie lag op de loer. “Die jongens moeten extra gas geven, dan kán handhaving nog”, zegt bestuurslid Louis de Letter.


De Letter, 72 jaar en gepensioneerd, zag VELO in al zijn geledingen groot worden. Tien jaar was hij toen hij lid werd van de Wateringse club. “In die tijd kon dat niet eerder. Tegenwoordig worden ze lid op hun vijfde, toen had je nog geen pupillenvoetbal”, zegt de man die bij het 75-jarig bestaan al werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

De koninklijke blijk van waardering kreeg hij niet voor niets. Hij zit al veertig jaar in het bestuur van VELO, waarvan 23 jaar als secretaris. “Ik was nog speler van het eerste toen ik bestuurslid werd. Ik was eerst verantwoordelijk voor de accommodatie. Ik heb zelf gevoetbald tot mijn 35ste en moest stoppen vanwege een kruisband-blessure. Ik heb tien jaar in het eerste gespeeld. Ik was een karaktervolle verdediger.”

Hij maakte twee verhuizingen mee en dus ook de terugkeer van VELO aan de Noordweg. “Dit was een super-de-luxe accommodatie toen het in 1972 opende”, zegt De Letter. “Inmiddels is er van alles bijgebouwd. De kantine is vernieuwd. We hebben zeven velden, waarvan drie kunstgras.” VELO telt inmiddels ruim vijftienhonderd voetballeden. “Daarvan zijn er zo’n beetje 1150 actief. We hebben twintig seniorenteams en een kleine zestig teams bij de jeugd”, somt hij op. “Die allemaal te laten trainen en spelen vergt een minuscule operatie. De organisatie moet goed op elkaar afgestemd zijn.”

VELO heeft zich ontwikkeld van een zondag- tot een zaterdagvereniging. “Die ontwikkeling was niet meer tegen te houden”, zegt De Letter. “We zijn begonnen met wat recreatieteams op zaterdag, omdat er grote vraag naar was. De volgende stap was een standaardelftal op zaterdag. We hebben een paar jaar een zaterdag- en zondagselectie gehad. Op een gegeven moment stapten steeds meer spelers van de zondag over naar de zaterdag. Het werd steeds lastiger om de zondag in leven te houden. Vorig jaar hebben we de zondag definitief ingeruild voor de zaterdag. Dat was voor mij persoonlijk wel slikken, want ik was, net als veel andere oudere VELO-mensen, gewend aan de zondag. In sportief opzicht was er geen pijn. We waren in een paar jaar tijd al gepromoveerd van de vierde naar de eerste klasse. Daar hadden we het moeilijk, maar ik heb de hoop dat we ons handhaven nog niet opgegeven. VELO hoort minimaal in de eerste klasse thuis, maar als we degraderen gaan we gewoon proberen om weer zo snel mogelijk promotie af te dwingen. We hebben vaker tegenslagen overwonnen.”

De grootste uitdagingen van VELO voor de komende jaren liggen vooral op het gebied van accommodatie. “Het is passen en meten. We hebben 24 kleedkamers, maar dan nog is het lastig om iedereen op zaterdag een plaatsje te geven. Vanwege het ruimtegebrek proberen we wat jeugdwedstrijden op zondag te laten spelen, maar dat komt nog niet echt van de grond. Daar heb je de medewerking van de KNVB en de tegenstanders voor nodig.”

Meer informatie over VELO? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Westland.

Géén doelpunten op Sportpark Olympia

Veel spelers en speelsters krijgen vaak te horen dat ze 6 weken dienen te rusten na het oplopen van een blessure. Nu zondag 19 april 2020 is het 6 weken geleden dat alle voetballers de laatste wedstrijden hebben gespeeld van het seizoen 2019-2020. Voetballen heeft de Corona blessure, een blessure waarvan zicht op volledig herstel nog onzichtbaar is. Op dit moment is de 1,5 meter samenleving dé spelregel die voetballen niet mogelijk maakt.

Sportparken zijn op slot, bij voetbalvereniging Baardwijk in Waalwijk zijn zelfs de doelen op slot, tijdens het matige voetbalseizoen van Baardwijk 1 een wens van de trouwe supporters, maar in de huidige tijd, vervelend, maar zéér begrijpelijk, ook v.v. Baardwijk houdt zich aan de maatregelen die het kabinet in overleg met het RIVM heeft opgelegd.

Wat zou het fijn zijn als de doelen niet meer op slot zouden hoeven, alle teams bij v.v. Baardwijk hun wedstrijdjes weer kunnen spelen, de bloemetjes op de velden bij Baardwijk door het rollen van de ballen niet meer zichtbaar zullen zijn.

Wat zou het fijn zijn als iedereen zich aan de 1,5 meter afstand houdt. Onderweg op straat en in de supermarkt geven we elkaar de ruimte, als het nodig is, doen we een stapje opzij, en soms een stapje terug. En als iedereen meedoet, gaan we elke dag een stapje vooruit. Alleen samen krijgen we corona onder controle.

Klik hier voor meer informatie over V.V. Baardwijk.

Voor een ander artikel over V.V. Baardwijk, klik hier.

CWO verwelkomt versterkingen

0

Trainer Jeff Stans kan volgend seizoen gebruik maken van een aantal nieuwe spelers. Naast de eerder bekend gemaakte Marcelo Gomes da Veiga en Jimmy van der Vaart zijn ook Oualid Tarifit, André Simonis, Dwy Kampe en Charly Pires volgend seizoen in het azurri blauw van sv CWO te bewonderen. De club heeft de selectie daarmee op 1 aanvallende speler na rond.

Oualid Tarifit is een linksbenige verdediger die zowel centraal als op de linker flank uit de voeten kan. Hij komt over van GLZ Delfshaven en speelt daarnaast nog topklasse zaalvoetbal. André Simonis is een keeper met een verleden bij onder andere WIK, GDA, SVV en HBSS. Alle twee kunnen niet wachten om aan de slag te gaan.

Dwy Kampe en Charly Pires hebben al een verleden op het Trimpad. Pires kwam als linksback al eerder uit voor de club, en keert terug na 2 jaar afwezigheid. Kampe besloot eind vorig seizoen zijn geluk elders te beproeven. Daarvoor was hij vijf jaar lang een vaste waarde in het eerste elftal, en groeide hij zelfs eenmaal uit tot speler van het jaar. ,,Na een goed gesprek met de nieuwe trainer begon het weer te kriebelen en heb ik besloten weer terug te keren”, zegt Kampe. ,,De meeste spelers ken ik nog van voorgaande jaren en ik heb veel zin om straks weer met ze op het veld te staan.”

Tekst: Koen van Dongen

Foto: Klaas Bloem

Hoe nu verder met Bas Bijkerk van VV De Zwerver

Bas Bijkerk (22) Heeft zijn eerste seizoen als keeper in de tweede klasse achter de rug. De doelman begon op achtjarige leeftijd met voetballen. In zijn periode als jeugdvoetballer kwam Bas uit voor Heinenoord, FC Dordrecht, SHO en Spijkenisse. Op negentienjarige leeftijd maakte Bijkerk zijn debuut in de hoofdmacht en momenteel heeft Bas zijn derde jaar in dienst van de Zwerver achter de rug.


VV De Zwerver is erin geslaagd zich te handhaven in de Tweede klasse. Niet alleen door het feit dat de competitie vroegtijdig is stopgezet, maar ook omdat de ploeg van Michel de raad op de tiende plaats is geëindigd in de tweede klasse D. Met twintig punten uit zeventien gespeelde wedstrijden houdt de Zwever CWO, Alexandria’66, Strijen en Deltasport onder zich. Bas vindt het dan ook moeilijk om terug te kijken op dit seizoen, omdat er misschien meer in had gezeten. ‘’Het is lastig om over dit seizoen te praten. Vooral een raar seizoen denk ik. Vorig jaar hebben we keihard geknokt om te promoveren en dan eindigt het seizoen op deze manier. Voor een half jaartje in de tweede klasse is er een hoop gebeurd. We waren na de winterstop wel bezig aan een goede reeks en ik denk dat we ons zelf zeker hadden gehandhaafd.’’

Over zijn eigen prestaties is Bas tevreden, maar ziet hij wel een aantal verbeterpunten. ‘’Ik heb een redelijk stabiel seizoen achter de rug. De ene week was beter als de ander, maar al met al denk ik dat ik me redelijk staande gehouden heb in deze competitie. Er moet vaker de nul gehouden worden volgend seizoen en ik wil ook beslissender zijn!’’

Bas ziet bij de Zwerver niet één maar twee uitblinkers rondlopen. ‘’Eigenlijk heb ik twee uitblinkers. De eerste uitblinker die ik wil noemen is Mike Lodder. Hij ontwikkelt zich goed en traint veel extra om zichzelf beter te maken. Ondanks dat hij één van de jongste is van het team, heeft hij zich bewezen als vaste kracht in het elftal. De andere uitblinker is Glenn Weijts. Dat het corona-virus een einde maakte aan dit seizoen, kwam hem slecht uit. Hij was in bloedvorm. Scoorde, gaf assists en was belangrijk voor het team.’’

Nu er al een aantal weken niet kan worden getraind in groepsverband moeten de voetballers zichzelf fit zien te houden. Ook Bas probeert zichzelf fit te houden, maar soms is dat moeilijker dan gedacht. ‘’Het is afwachten wanneer we eindelijk weer mogen trainen. Ik probeer mezelf fit te houden maar ik zal eerlijk zeggen dat ik dit knap lastig vind. Normaal ben je iedere week met je sport bezig en nu moet je jezelf bezig zien te houden. Onze verzorger had een schema opgesteld maar met alleen het lezen hiervan werd ik al moe.’’

Bas verwacht dat de Zwerver volgend jaar een beter seizoen zal kennen. ‘’Het is nog even afwachten in welke competitie we terecht komen, maar ik vind dat we met deze groep zeker in de middenmoot moeten eindigen. We hebben een goed team en een goede mix van jong en oud. Daarnaast blijft het team bij elkaar en dat maakt ons denk ik nog sterker.’’

Klik hier voor meer informatie over VV de Zwerver.
Voor een ander artikel over VV de Zwerver klik hier.

De tussenstand met Danny Rietveld van V.V. Stolwijk

Nu het seizoen is stopgezet kunnen we niet meer vooruitblikken op de komende wedstrijden. Daarom gaan we de komende tijd in gesprek met de toppers om terug te blikken op het seizoen tot nu toe. 

Danny Rietveld (30) begon op zijn vijfde met voetballen bij V.V. Stolwijk. Hier heeft hij tot zijn vijftiende gespeeld. Toen werd hij namelijk gescout voor een regionaal talententeam (Groenehart team) en heeft daarmee een aantal wedstrijden -en een internationaal toernooi gespeeld (en gewonnen). Dat smaakte naar meer en toen Jodan Boys op zijn pad kwam was zijn keuze snel gemaakt. Danny speelde daar twee jaar in de A1 (o.a. kampioen geworden in de Hoofdklasse) en twee jaar in de selectie.

Echter lukte het hem niet om definitief door te breken in het eerste elftal. Hij besloot dan ook om op zijn negentiende terug te keren naar zijn oude liefde V.V. Stolwijk. Hier kon hij direct aansluiten bij het eerste elftal. Destijds speelden zij derde klasse zondag onder leiding van Peter van Buren. Sindsdien (circa 10 à 11 jaar) speelt hij zijn wedstrijden met veel plezier voor dit elftal.

Aan het begin van het seizoen had Danny een duidelijke doelstelling. ‘’Mijn doel was vooral om een nieuw competitief elftal te smeden met veelal jonge spelers. Dit omdat na vorig seizoen zo’n 6 à 7 basisspelers om diverse redenen gestopt zijn met selectievoetbal. Voor mij lag hier als oudste selectiespeler een grote uitdaging klaar. Ik verwachte hierbij sowieso een moeizaam eerste seizoenshelft en een zichtbaar betere tweede.’’

Momenteel staat V.V. Stolwijk op een achtste plaats. ‘’De eerste seizoenshelft verliep zoals ik van tevoren wel had verwacht. We verloren veel wedstrijden en speelden soms ook op knullige wijze gelijk. Hierin merkte je dat we als team nog moesten groeien en minder naïef moesten zijn in bepaalde situaties. De nieuwe, jonge selectiespelers misten bovendien nog de benodigde vlieguren in een eerste elftal. Gelukkig ging het na de winterstop steeds beter en gaan we met steeds meer vertrouwen het veld in. Ook zie je de voetballende kwaliteiten van veel spelers steeds beter tot uiting komen. Daarnaast begrijpen we steeds beter hoe we tactisch moeten opereren als team. Dit zien we dan ook terug in de laatst behaalde resultaten.’’

Een echte uitblinker kan Danny niet aanwijzen. Wel geniet hij als oudere speler van een jongen als Nick Teeuwen. ‘’Als eerstejaars selectiespeler kruipt hij steeds meer uit zijn schulp en haalt een steeds constanter niveau tijdens wedstrijden. Zijn voetbaltechnische vaardigheden komen hierbij steeds vaker aan het licht.’’ Een andere persoon die Danny wil benoemen is trainer Robin van der Hulst. ‘’Hij is degene die rustig is gebleven gedurende de eerste seizoenshelft -en ondanks mindere resultaten zelfs heeft bijgetekend. Robin merkt gelukkig ook dat er veel voetbal in deze groep zit. Daarnaast ziet hij dat wij als team zijn tactische besprekingen steeds vaker vertalen richting het veld.’’

Sinds kort is er eindelijk duidelijkheid over het restant van de competitie. De KNVB schrapt alle amateurcompetities van dit seizoen. Geen degradanten, maar ook geen kampioenen. Dit is een behoorlijke teleurstelling voor een aantal clubs, waar andere clubs misschien wel opgelucht zijn. Hierdoor kan V.V. Stolwijk niet meer promoveren of degraderen en begint het volgend seizoen opnieuw in de vierde klasse.

‘’Het is jammer dat er niet meer gevoetbald zal worden, want voor veel mensen is voetbal hun lust en leven. Echter is er niks belangrijkers dan de gezondheid van onszelf en onze medemensen! Hopelijk kunnen we volgend seizoen de lijn van dit seizoen doorzetten.’’

Klik hier voor meer informatie over V.V. Stolwijk.

Voor een ander artikel over V.V. Stolwijk, klik hier.

Foto: Moerkapelle – Stolwijk gespeeld d.d. 28-09. (copyright V.V. Stolwijk)

Club van de week: CKC met Ben Zevenbergen

Ben Zevenbergen is al heel zijn leven verbonden aan CKC. Hij is opgegroeid in Kralingse veer en heeft hier tot zijn zestigste gewoond. CKC past bij de wijk waar Ben altijd was en zo heeft Zevenbergen ervoor gekozen om hier nooit meer weg te gaan.

Ben had een goede voetbal carrière bij de club uit Rotterdam. De toenmalige rechtsback speelde een lange tijd in het eerste elftal en had het hier erg naar zijn zin. “Met de jongens onder elkaar was grandioos. Het was altijd wel lachen en ook de sfeer was goed binnen het team en op de club.” Wel moest Ben vechten tegen wat obstakels in zijn voetbal periode. Hij heeft namelijk drie keer zijn been gebroken, maar is wel elke keer terug gekomen. Zevenbergen stopte niet zomaar met voetballen. “Ik bouwde langzaam af en speelde zo nog bij het tweede, derde, vierde en ga zo maar door.”

Uiteindelijk stopte Ben met zijn voetbal carrière bij CKC. Maar dit was voor hem nog geen reden om afstand te doen van de club. “Ik heb na het voetballen nog best een aantal dingen gedaan bij CKC. ik was wedstrijdsecretaris, terreinknecht, vlagger alles een beetje om de club te helpen.” Tegenwoordig komt Ben ook nog op de club om hier een handje te helpen, nu even een periode niet meer helaas door het virus.

Wij waren benieuwd waarom Ben er nooit voor heeft gekozen om de club te verlaten, wat vindt hij zo mooi aan de club? “Het is echt een hechte familie club waar het altijd wel gezellig is. Ook al is het niet zo heel groot, dit geeft juist dat ons kent ons gevoel en dat is fijn vind ik”

Wat de toekomst brengt voor Ben weet hij nu nog niet. Één ding weet de club icoon wel, en dat is dat hij nooit zijn lidmaatschap bij CKC zal opzeggen.

Klik hier voor meer informatie over CKC

Voor een ander artikel over CKC, klik hier.

SV Honselersdijk omarmt Walking Football

SV Honselersdijk beleefde dinsdag 17 maart zijn primeur. Voor het eerst waren de velden van sportpark De Strijphorst het toneel van Walking Football. Als het aan het driemanschap Joop Toussaint, Ed Westdijk en Leen Lindhout ligt, blijft het wandelende voetbal een blijverdje.


“We hebben nu een groepje geïnteresseerden en hopen dat dat groepje steeds wat groter wordt”, zegt Lindhout. Hij was in aanloop naar de eerste sessie druk met het werven van voetballers. “Ik heb in het hele dorp geflyerd en gefolderd. Oud-voetballers van SV Honselersdijk hebben we benaderd of gaan we benaderen. Dat is onze doelgroep.”

Met de twee andere trekkers van Walking Football nam Lind- hout vorige maand een kijkje bij Westlandia. “We wilden weten hoe zij dat organiseerden. Het was héél gezellig. Ik heb zelfs nog een half uurtje meegedaan.”Lindhoutiszelfaljarenlang lid van SV Honselersdijk. “Al sinds 1964 om precies te zijn”, reageert hij. “Ik heb tot mijn 52ste gevoetbald. Daarna ben ik nog tot mijn 62ste scheidsrechter geweest.”

Hij voelt zich nog te fit om niks te doen. “Ik fiets veel en dat is leuk, maar ik mis het voetbal wel.” Vandaar dat hij nu een poging waagt om het Walking Football bij Honselersdijk van de grond te krijgen. “Ik word later dit jaar 75, maar ik ben lichamelijk nog goed. Walking Football heeft aangepaste spelregels. Je mag niet rennen, geen slidings maken en de bal moet onder kniehoogte blijven. Ik hoop dat het veel andere oud-voetballers naar de velden trekt.”

Het is de bedoeling dat bij SV Honselersdijk iedere dinsdag wordt gespeeld. “Joop heeft zich opgeworpen als een soort trainer. We beginnen met een bakkie koffie, spelen een uurtje en sluiten af met een drankje. Gewoon gezellig.”

Meer informatie over SV Honselersdijk? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Westland.

Enthousiasme Rogelio van Driel is grenzeloos

0

Zijn debuut in de vierde klasse van het standaardvoetbal zal niet lang meer op zich laten wachten. Rogelio van Driel (19) staat te trappelen om als scheidsrechter de competitieladder te beklimmen. “Ik zou het wel heel tof vinden om op een hoog niveau te fluiten. Ik leg mezelf echter geen druk op. Ik doe het stapje voor stapje.”


Bij Monster zijn ze trots op de jonge Van Driel. Andersom is de jonge student ook trots op zijn club. “Ik fluit ook nog regelmatig op zaterdag wedstrijden bij Monster. A) omdat ik het leuk vind om te doen, maar B) ook om mijn dankbaarheid te tonen. De club heeft mij deze kans geboden en altijd gestimuleerd om door te gaan.”

Voetballen zelf doet hij niet meer. “Daar ben ik op mijn zeventiende mee gestopt. Laten we zeggen dat er aan mij geen groot talent verloren is gegaan”, lacht hij. “Ik had altijd wel lol en deed het graag, maar daar bleef het ook bij. Mijn enthousiasme was groter dan mijn talent, haha.” “Ik heb het voetballen een tijdje gecombineerd met het fluiten, maar dat was in praktijk gewoon erg las- tig. Het was rennen en vliegen. Het sluit niet zo goed aan zeker als je wat ouder wordt.”

Van Driel was nog geen veertien jaar toen hij al zijn eerste wedstrijden floot bij Monster. “Ik ben begonnen met de F-jes en E-tjes. Dat ging wel goed en automatisch ga je dan wat hoger fluiten. Het ging me altijd wel goed af en het belangrijkste: ik had er veel schik in.” Dat plezier bleef ook toen hij senioren-wedstrijden ging fluiten. “Iedereen weet dat lagere senioren niet het makkelijkste is. Het commentaar is niet van de lucht. Ze proberen je op allerlei manieren te bespelen, zeker als ze zien dat er een jong broekie in het veld staat. Ik kan me daar goed voor afsluiten, ben redelijk stoïcijns. Ik maak bij zulke wedstrijden altijd duidelijk dat ik niet gediend ben van commentaar. Die boodschap wordt vaak begrepen, soms heb je er eentje bij die toch zijn gelijk wil halen. Als spelers een grens overgaan, trek ik kaarten. Eerst geel en als het doorgaat, rood. We moeten wel normaal blijven doen.”

Hij fluit zaterdag bij Monster, zon- dag is hij voor de KNVB op pad. Het openbaar vervoer heeft een goede aan hem. “Ik heb nog geen rijbewijs. De KNVB houdt daar niet echt rekening mee. Soms heb ik al een hele reis achter de rug voordat ik op de plaats van bestemming arriveer. Ik vind dat wel leuk. Ik zie veel van de omgeving. Het is ook ontspanning” Zijn eerste wedstrijd voor de KNVB kan hij zich nog goed herinneren. “RKDEO 3-Oliveo 3. Een streekderby, Nootdorp tegen Pijnacker. Het was pittig, maar ik stond mijn mannetje.” Van Driel is sowieso een toonbeeld van rust. Hij is niet snel gek te maken. “Je moet wel iemand zijn die sterk in zijn schoenen staat en die zijn eigen beslissing durft te nemen. Spelers en trainers proberen je altijd te beïnvloeden. Ach, ik heb ook wel eens wedstrijden in Den Haag gehad waar de spelers elkaar echt naar het leven stonden. Soms denk ik dan wel: wat bezielt je om zo te doen. Of als iemand helemaal door de lint gaat vanwege een beslissing.”

Hij wacht met smart op zijn debuut in de vierde klasse-zondag. “Ik heb al twee keer op het programma gestaan. FC Dordrecht-amateurs en ODS-Madestein. Maar beide keren werd de wedstrijd afgelast. Ik ben er klaar voor. De belangen bij eerste teams zijn groter, voor mij is daarmee de uitdaging ook groter.”

Meer informatie over Monster? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Westland.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.