Nederland blijft thuis. De straten zijn leeg. De cafés gesloten. Sportpark Akkermolen verlaten. Terwijl in de ziekenhuizen een strijd op leven of dood wordt gestreden, gaat een delegatie Moerse Boys-leden de strijd aan tegen de verveling. De digitale pen als wapen. Iedere woensdagavond, zaterdagochtend en zondagochtend verschijnt onder de noemer De Lentestop een column/verhaal/artikel op de website. Leesvoer voor u. Vandaag deel 7: Zondagmiddag 14:00 uur.
Zondagmiddag, 14:00 uur.
De bus van de tegenstander blokkeert aan de linkerkant van de parkeerplaats een stuk of 6 parkeervakken. De bomenrij die evenwijdig met de achterlijn van het hoofdveld loopt, staat er momenteel nog kaal bij.
BN DeStem-verslaggever
Wel groen is mijn Peugeot 205. Die manoeuvreer ik richting het midden van het terrein, zo dicht mogelijk bij het loket waar al een paar man in de rij staat. Ik ken de dienstdoende portier niet, maar hij herkent me als BN DeStem-verslaggever en ik mag doorlopen.
De kantine, die al goed gevuld is, loop ik langs buiten voorbij en bij het wedstrijdsecretariaat ga ik naar binnen. Ron Hendrikx heet me welkom en ik loop door richting bestuurskamer. Een kop koffie, twee speculaaskoekjes en evenveel venijnige opmerkingen van voorzitter Anton Daamen richting tegenstander en ondergetekende later, stappen we gezamenlijk richting het veld.
Ter hoogte van de middellijn, onder de metalen overkapping aan de kant van de kantine, neem ik mijn plaats in. Telefoon bij de hand om alles te Twitteren, notitieblok opgeborgen in mijn jaszak, samen met de opstellingen.
Applaus
Het getrappel van noppen op de stenen, kondigt de komst van de hoofdrolspelers aan. De tocht vanaf de kleedkamer tot de middencirkel wordt begeleid met applaus en aanmoedigingen. Uit dat applaus en de opkomst van die 400 toeschouwers blijkt meer dan vertrouwen, hoop of fanatisme; het is een uiting van eenheid, kameraadschap en gemeenschapszin.
Hoe de wedstrijd ook eindigt, ik weet dat hetzelfde applaus na afloop zal klinken. Bij winst vormt zich een erehaag voor de spelers richting kleedkamer. En Anton Daamen zal de hand schudden van iedere speler.
Bijzondere sfeer
Over de bijzondere sfeer op de Akkermolen is al menig kolom in BN DeStem gevuld. En nog heb ik het idee dat de essentie niet gevat is. Bovenstaand stuk tekst roept hopelijk het gevoel op dat ik als verslaggever ook altijd had wanneer ik weer naar ‘de Moer’ ging. Een mengeling van verwachting, spanning en plezier. Ja, ook als verslaggever.
Regelmatig werd ik op de redactie beticht van een lichte voorkeur voor Moerse Boys. Nu ik niet meer voor de krant werk, mag ik ongegeneerd uitkomen voor mijn Klein-Zundertse sympathie. Maar eerlijk, die sympathie komt vanzelf wanneer je maar voldoende zondagmiddagen op de Akkermolen doorbrengt. Iedere journalist van BN DeStem die je iets anders wijsmaakt, liegt. Dit geldt ook voor jou, Dennis Kas.
Want bij welke andere amateurclub vind je die perfecte balans tussen plezier en ambitie, sfeer en sérieux? Waar, in deze tijden van Fifa en Fox Sports, komen zoveel mensen van alle leeftijden in het weekend nog een hele dag naar de club in hun eigen dorp? In het verspreidingsgebied van BN DeStem nergens. En dat schrijf ik niet alleen omdat Michiel me gevraagd heeft om ‘wel een beetje een positief stukje’ te schrijven.
As
Moerse Boys is veel meer dan het eerste elftal, maar dat eerste elftal vormt tegelijk wel de as waarom de vereniging draait. Al dat volk dat op zondagmiddag de moeite neemt om naar de Akkermolen te komen, al die jeugdspelers die opkijken naar het eerste elftal, maar ook de mensen die voor mij al de moeite hebben genomen om in deze voetballoze tijden een stuk voor de website van de club te schrijven. Zij maken Moerse Boys Moerse Boys.
Dat al die mensen maar snel weer mogen genieten van een rush langs de zijlijn van Marvin de Beer, een slinkse schouderduw van Leroy Daems of een met gevoel in de kruising geplaatste vrije trap van Daan van den Broek. Nu ik dit zo opschrijf, bedenk ik me dat ik dat zelf ook moet doen, wanneer de omstandigheden het weer toelaten. Als sympathisant.
Goed, Michiel, hoe zat dat met die gratis seizoenskaart?
Thijs Roelen was jarenlang sportjournalist voor BN DeStem en volgde onder meer Moerse Boys. Momenteel woont en werkt hij in Brussel als journalist. Vanuit België houdt hij ‘de Moer’ nog altijd met een schuin oog in de gaten.
Klik hier voor meer informatie over Moerse Boys!
Klik hier voor een ander artikel.
