Home Blog Pagina 955

In gesprek met Giorgio Getrouw van V.V. Schoonhoven

Giorgio (22) begon op zesjarige leeftijd met voetballen. Bijna heel de jeugd heeft hij dit gedaan voor V.V. Schoonhoven. “Toen ik 18 was ben ik naar V.V. Spirit gegaan. Hier heb ik nog één jaar in de A gevoetbald. Daarna heb ik nog drie jaar in het eerste van Spirit gespeeld. Ondertussen voetbal ik weer bij V.V.Schoonhoven”. Zijn debuut in het eerste elftal was in 2015. “Ik was toen 17 en speelde nog bij Schoonhoven”.

cathay_internetbalk_v2Momenteel werkt Giorgio fulltime bij Klupp Sportswear in Barendrecht. Klupp Sportswear is een Nederlands sportmerk dat zich bezig houdt met het ontwerpen, produceren en verkopen van sportkleding en sportartikelen van het merk Klupp. Wij kleden teams van o.a. voetbalverenigingen aan. “Mijn werkzaamheden bij Klupp zijn zeer uiteenlopend. De ene dag houd ik me bezig met marketing, de andere dag sta ik shirtjes te bedrukken”.

“Mijn eerste voetbaljaar was in de F7 van Schoonhoven. Daarna kwam ik in de F3 en uiteindelijk nog een jaar in de F1. Daarna heb ik eigenlijk altijd in de eerste teams gezeten (E1, D1, C1, B1 en A1). In mijn jeugd heb ik mooie seizoenen gehad. We wonnen meerdere keren de beker en werden ook meerdere keren kampioen. Tijdens mijn laatste jaar in de A bij Spirit haalden we nog de finale van de nacompetitie voor de vierde divisie. Helaas verloren we die. Ondertussen speel ik alweer vier jaar in de senioren”.

Het huidige seizoen verliep goed voor Schoonhoven. “Ik denk dat we een sterke voorbereiding achter de rug hadden. Het begin van de competitie is helaas niet zoals we het graag gezien hadden. Gelukkig hebben we de laatste twee wedstrijden weer gewonnen en zijn we weer een aantal plekken gestegen. Ik heb er vertrouwen in dat we dit kunnen volhouden. Helaas gooit het virus momenteel roet in het eten en ligt de competitie tijdelijk stil”.

Als ambitie voor de toekomst wil Getrouw graag naar de tweede klasse met Schoonhoven. “Ik speel nu weer bij Schoonhoven. Samen met een aantal andere jongens zijn we weer teruggekomen bij de club. We willen graag omhoog met Schoonhoven en ik heb vertrouwen in dat we dat met deze groep kunnen bereiken. Het zou geweldig zijn om met Schoonhoven in de 2e klasse tegen Spirit te kunnen spelen. Zelf hoop ik hier ook mijn steentje aan bij te dragen door goals te scoren en assists te geven, om belangrijk te kunnen zijn voor het team”.

Een hoogte punt in Giorgio zijn carrière is toch wel het seizoen 2017/2018 bij Spirit. “Dit voetbalseizoen was mijn eerste seizoen in de senioren. Ik speelde voor een eerstejaars veel wedstrijden in het eerste en uiteindelijk wisten we via de nacompetitie te promoveren naar de 2e klasse. De hele sfeer tijdens de finale met zoveel toeschouwers en de spanning die aanwezig was, zal ik niet snel vergeten”.

Dieptepunten staan hier ook tegenover en niemand wordt hier blij van zo ook Getrouw. “Mijn dieptepunt is denk ik wel een opsomming van meerdere mindere momenten. In de afgelopen jaren heb ik veel last van blessures gehad waardoor ik geregeld trainingen en wedstrijden moest missen. Zo heb ik veel last gehad van mijn hamstring, is mijn knieschijf uit de kom geschoten en moest ik door ontstekingen geopereerd worden aan mijn arm”.

“Als voorbeeldvoetballer kijk ik graag naar Robert Lewandowski. Vaak wordt er gesproken over spelers als Ronaldo en Messi, maar ik vind Robert ontzettend goed. Hij is enorm slim, zijn loopacties zijn altijd goed en hij is ontzettend belangrijk voor zijn team door zijn inzet, goals en assists”.

Binnen het team zijn er lovende woorden voor Eyoub Allaoui. “Ik heb met veel bewondering gekeken naar Eyoub. Hij laat echt de mooiste dingen op de trainingen zien en hij heeft ondertussen ook al veel goals gescoord in zowel de voorbereiding als de competitie. Daarnaast werkt hij ook altijd ontzettend hard waardoor ik al met al erg lovend over hem ben!”

Het teambelang is erg belangrijk voor Giorgio. “Ik denk dat het heel mooi is wat je als team kan bereiken. De mooie sfeer die binnen een team kan ontstaan waardoor je echte vrienden van elkaar wordt. Daarbij ook hoe voetbal kan leven bij de vereniging. Helaas kan het nu niet, maar het is toch altijd mooi om te zien als er veel publiek langs de kant staat om je aan te moedigen”.

Als laatste blikken we vooruit op het seizoen zover dit mogelijk is. “Dit seizoen kunnen we zeker in de top 5 van de competitie eindigen. Helaas zijn we minder goed van start gegaan maar tijdens de laatste twee wedstrijden laten we toch zien waartoe we in staat zijn. De komende jaren blijf ik lekker met de jongens voetballen bij Schoonhoven en hoop ik toch nog wat mooie jaren mee te kunnen maken.

Wij wensen Giorgio en V.V. Schoonhoven veel succes met het verloop van de competitie!

Klik hier voor meer artikelen over V.V. Schoonhoven
Klik hier voor meer informatie over V.V. Schoonhoven

In gesprek met Ron van Neck van VV Melissant

Vier seizoenen was hij met veel plezier hoofdtrainer van vv Melissant, maar Ron van Neck (55) geniet nu van een andere taak bij de vierdeklasser. De Hoofd Opleidingen wil de jeugdafdeling van de dorpsclub dolgraag laten groeien, zodat de selectie jaarlijks aangesterkt wordt met eigen talent.

banner_koningsport_small_VJ

Ongeveer vijftig vrolijke kinderen dartelden zaterdag 15 augustus over de velden van VV Melissant. De jaarlijkse seizoenopening voor de jeugd stond toen op het programma en de spelers en speelsters genoten van spellen als voetbaldarten, de springkussens en uiteraard van de voetbalpartijtjes. “Ondanks de vakanties was de opkomst goed en we hebben ook nieuwe leden overgehouden aan die dag”, zegt een tevreden Ron van Neck. “Zo’n dag is een mooi voorbeeld van een ledenwervingsactiviteit die ervoor moet zorgen dat de jeugdafdeling van VV Mellissant blijft groeien. In mijn eerste functie bij de club hadden we meer pupillen en junioren dan nu en hopelijk keert die tijd snel terug. Daar doen we met z’n allen ons best voor.”

Bescheiden middelen
Van Neck doelt op de jaren 2011 tot en met 2015, de periode waarin de Rotterdammer hoofdcoach was van VV Melissant. Onder zijn leiding speelden de oranje-zwarten steevast in de middenmoot van de vierde klasse, een tijdperk waar Van Neck met veel plezier op terugkijkt. “Melissant is een heel leuke club. De sfeer is goed en er lopen toffe mensen rond. Als eilandclub werkten we toen al met bescheiden middelen en dus was het logisch dat ik regelmatig jeugdspelers de kans gaf in het eerste. Helaas hebben we nooit de nacompetitie gehaald, maar we hebben leuke seizoenen gespeeld en ik heb me er altijd thuis gevoeld. Vorig jaar was ik na mijn vertrek bij MSV & Flakkee als trainer blij dat ik vanaf januari kon terugkeren bij mijn oude cluppie VV Melissant.”

Andere rol
Het hoofdtrainerschap ziet Van Neck niet meer zitten. Hij koos bij Melissant bewust voor een andere rol. “Ik heb mijn vrouw beloofd om wat minder met voetbal bezig te zijn en dat kan in de rol van Hoofd Opleidingen. Ik ben tijdens het seizoen in principe twee avonden in de week op de club en zaterdag ben ik de hele dag bij Melissant om wedstrijden te kijken. Dan ben ik er om 08.00 uur in de morgen en dan ga ik eind van de middag weer naar huis.” Afgaande op dit schema, lijkt het alsof Van Neck het voetbal niet echt op een lager pitje zet. Toch is dan volgens hem wel zo. “Bij mijn vorige clubs was ik soms vijf dagen in de week bezig, dus dan valt drie nog best mee”, zegt hij grinnikend.

Van Neck verzorgt bij VV Melissant af en toe trainingen, begeleidt trainers en volgt via een intern scoutingssysteem nauwlettend talenten op de voet. “Vier jongens van de JO17-1 trainen regelmatig mee met het eerste en het zou gaaf zijn als deze jongens binnenkort de sterren van de hemel spelen in het vlaggenschip.”

In gesprek met Roan van der Zalm van N.I.V.O Sparta

Het is ondertussen iedereen wel bekend dat er de komende weken helaas voetbalwedstrijden plaats mogen vinden. Ook wij van VoetbalJournaal vinden dit enorm jammer. Tóch doen wij er alles aan onze lezers en bezoekers van alles te bieden op het gebied van voetbal. Hiervoor zijn we vandaag het gesprek aan gegaan met de pas 20-jarige verdedigende middenvelder van N.I.V.O. Sparta, Roan van der Zalm.

HappyPoint_desinfectie

Voor Roan begon het mooie spelletje al op vier jarige leeftijd. Hij speelde toen nog bij VV Brakel (nu BZC’14, na fusie met VV Zuilichem). Sinds zijn negende heeft hij een paar jaar voor RKC/Willem II, de gecombineerde jeugdopleiding, mogen spelen. Nu speelt Van der Zalm alweer heel wat jaar bij N.I.V.O (Na Inspanning Volgt Ontspanning). Op zijn 17e heeft hij zijn debuut gemaakt in de EM-cup. Roan speelt ondertussen al twee jaar in de selectie van N.I.V.O Sparta.

We beginnen even met een voorstelrondje. Roan vertelt ons even wat hij naast zijn sport nog meer doet. “Ik ben Roan van der Zalm, 20 jaar oud en woonachtig in Brakel. Doordeweeks combineer ik werken bij GMB Civiel, in combinatie met de opleiding Civiele Techniek deeltijd aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen. Daarnaast help ik in mijn vrije tijd bij de bloemenkwekerij van mijn ouders.”

Roan is pas 20 jaar oud en heeft in zijn jeugdperiode al voor RKC/Willem II gespeeld. Hij speelt momenteel op eerste klasse niveau en heeft een realistische kijk op het spelletje. Wij vroegen naar zijn ambities voor de toekomst. “Ik wil nog niet te ver in de toekomst kijken, voor nu wil ik me focussen om voor lange tijd een vaste waarde binnen het elftal te worden en belangrijk te zijn voor het team. Natuurlijk wil ik mijzelf blijven ontwikkelen op mijn positie als verdedigende middenvelder.” Hieruit blijkt wel dat Roan erg realistisch is en zich duidelijk op zijn plek voelt bij de club uit Zaltbommel.

Helaas is het huidige seizoen voorlopig stilgezet. N.I.V.O heeft net zoals zeven andere ploegen uit de eerste klasse C gelukkig alle vier de wedstrijd kunnen spelen. Uit deze vier wedstrijden hebben ze negen punten weten te behalen. We vroegen hoe voor Roan het huidige seizoen verloopt. “Het huidige seizoen verloopt tot nu toe voorspoedig, de bekerwedstrijden hebben we allen in winst omgezet. De competitiestart is ook goed met 9 punten uit 3 wedstrijden, helaas werd de 4e wedstrijd verloren.” Naast de teamprestaties zijn we natuurlijk ook benieuwd naar hoe het seizoen persoonlijk verloopt. “Persoonlijk gaat het seizoen ook prima, tot nu toe heb ik een basisplaats binnen het elftal. Door veel te spelen leer ik veel van de spelers om me heen en de tegenstanders in onze competitie.”

Voetballers maken in hun loopbaan altijd wel hoogte- en dieptepunten mee, ook amateurvoetballers. Roan zijn hoogtepunt tot nu toe is toen hij eigenlijk nog speler van de O19 was. “Mijn persoonlijke hoogtepunt was, om als O19 speler bij de wedstrijdselectie te zitten tijdens de kampioenswedstrijd van het eerste elftal. De promotie van de 2e naar de 1e klasse was een geweldig feest en er was veel publiek die dag.” Naast hoogtepunten maken spelers zoals eerder gezegd ook dieptepunten mee. De een dieper dan de ander. “Een echt dieptepunt heb ik niet maar in 2 jaar O17 en het eerste jaar O19 heb ik erg veel wedstrijden moeten missen door lies- en knieklachten. Toen was dat wel lastig, zeker omdat het een belangrijke leeftijd is om te ontwikkelen.”

Roan zijn persoonlijke doelen komen redelijk overeen met zijn ambities. “Graag wil ik een belangrijke speler worden bij N.I.V.O.-Sparta, mooie wedstrijden spelen en blijven groeien.” In zijn doelen neemt hij Kevin de Bruijne toch wel als een voorbeeldvoetballer. “Mijn voorbeeldvoetballer is Kevin de Bruyne. Ik vind hem de beste middenvelder van dit moment. Zijn inzicht, passing en schoten zijn echt werelds. Daarnaast hoeft hij niet op de voorgrond te staan, maar laat hij zeker niet over zich heenlopen.”

Op veel water drinken en een banaan voor de wedstrijd na heeft Roan geen bijzondere of gekke rituelen om beter te presteren. Wel heeft Roan naast voetbal andere hobby’s, naast voetbal kijken en wat drinken met vrienden is Roan ook te vinden in de sportschool.

Eerder in dit artikel vertelde ik dat Roan zich duidelijk op zijn plek voelt bij N.I.V.O Sparta. Dit blijkt wederom wanneer we vragen of hij lovend is over iemand binnen hun organisatie. “Niet echt over een enkel persoon. Ik vind dat er binnen ons team hard gewerkt wordt, alle neuzen staan dezelfde kant op en niemand loopt de kantjes ervan af. We hebben een jonge groep, dus ik hoop dat we nog mooie dingen gaan beleven met elkaar.”

Een vraag die altijd terugkomt in het item ‘In gesprek met…’ is ‘wat maakt voetbal zo belangrijk voor jou?’. Roan antwoordde het volgende: “Voetbal is voor mij belangrijk, omdat ik dit van kleins af aan al veel doe. Begonnen in de F’jes en nu in de senioren, in die periode maak je veel mooie momenten mee, leer je mensen kennen en word je een betere speler. Momenteel speel ik op een leuk niveau en ik word elke week uitgedaagd om op mijn best te spelen, dat vind ik ook echt top.”

Tenslotte vroegen we om een blik op het seizoen en een blik vooruit. “Zoals gezegd loopt het seizoen tot nu toe goed, met als doel handhaving doen we het niet slecht met 9 uit 4. Het is nu alleen afwachten in hoeverre de competitie afgemaakt gaat worden. De competitie is nu weer enkele weken stilgelegd en de vraag is of het daar bij blijft. Als we de competitie af kunnen maken, hoop ik dat we in het linker rijtje kunnen blijven en ons als team goed kunnen ontwikkelen.” Hieruit blijkt nog eens dat Roan een echte teamplayer is.

We wensen Roan en zijn team veel succes wanneer de competitie hervat mag worden!

Foto: M Oomen Fotografie

Klik hier voor meer artikelen over N.I.V.O Sparta
Klik hier voor meer informatie over N.I.V.O Sparta

TVC Breda, Club van de week: Nijs Kivits

Het is weer woensdag en dat betekent dat de werkweek gebroken is. Deze week is TVC Breda de club van de week bij VoetbalJournaal. Gisteren heb je het interview met Peter Nieuwlaat, de voorzitter van TVC Breda, kunnen lezen. Heb je dit artikel nog niet gelezen? Klik dan hier. Voor vandaag zijn we in gesprek gegaan met de hoofdtrainer, Nijs Kivits (48)!

verfhuys-breda

In het verleden is Nijs interim-trainer bij DVVC 1 geweest en heeft hij o.a. bij UVV’40 de voetbalschool verzorgd. Nu is Nijs hoofdtrainer bij TVC Breda, maar ook is hij trainer van TSC JO14-1 (actief in de derde divisie) en van TSC JO13-3. Hiernaast is hij ook nog coördinator van de voetbalschool van TSC. Vroeger heeft Nijs zelf voor SCO, WVO en DVVC gevoetbald. Vanaf zijn 28e is hij al actief als voetbaltrainer.

We stelden Nijs als eerst de vraag hoe hij bij deze club terecht is gekomen. “In 2019 ben ik door het bestuur en de assistent-trainer gevraagd om hun visie in praktijk te brengen.” Hij vertelde ons later wat deze visie inhoudt. “In hun visie willen ze vooral voor een betere doorstroom van jeugd naar het eerste elftal zorgen. De jeugd moet meer kansen krijgen om het eerste elftal te kunnen halen.” De assistent trainers zijn degene die in Nijs de uitgewezen trainer zagen voor deze visie. “Assistenten Kevin Faas en Johan Rijndorp kenden mij al en zagen in mij iemand die, door mijn kennis en ervaring, de visie om zou kunnen zetten in een plan. En dat plan samen met deze assistenten ook in praktijk zou kunnen brengen.”

Naast deze passende visie is misschien familie ook wel een reden geweest waarom Nijs ervoor gekozen heeft zijn rol als trainer bij TVC op te pakken. “Er wonen veel familieleden en vrienden van mij in de wijk Tuinzigt, waarvan er ook een aantal actief zijn bij TVC. Daarom kwam ik wel eens bij TVC kijken.” Nijs heeft een duidelijk doel voor ogen. “k wil graag promoveren naar de 4e klasse. Ik wil dit doen met mooi- en aanvallend voetbal, waarbij ik van de oudere- en de jongere spelers één hecht team maak.”

Het seizoen is dan wel net begonnen, maar ondertussen ook al weer tijdelijk stop gezet. “Het huidige seizoen is nog maar net begonnen, maar gezien de goede voorbereiding heb ik hoge verwachtingen. Als ik kijk naar de wedstrijden die we tot nu toe hebben gespeeld, zie ik een team dat mooi- en aanvallend voetbal speelt. Nu belonen ze zichzelf ook met doelpunten.”

De Jeugd heeft duidelijk de toekomst, kunnen we wel concluderen uit het laatste wat Nijs tegen ons zegt. “Als ik een blik op de toekomst werp verheug ik me op de jeugd die er aan zit te komen, want er komen leuke en talentvolle TVC spelers aan. Al vroegtijdig betrekken met hoe het er aan toegaat in de selectie qua speelwijze en beleving, zodat ze makkelijk in te passen zijn waar dat nodig is.”

Klik hier voor meer artikelen over TVC Breda
Klik hier voor meer informatie over TVC Breda

In gesprek met scheidsrechter Thijn Schouten van Nivo Sparta

Vandaag zijn we in gesprek met jeugdscheidsrechter Thijn Schouten. De zestienjarige fluit inmiddels al een paar jaar de jeugd van Nivo Sparta. Thijn speelt zelf ook nog in de JO19-3, maar mag helaas nog niet voetballen door een blessure.

HappyPoint_desinfectie
Het fluiten begon voor Thijn door een vervelende blessure. ”Ik heb drie jaar geleden mijn kruisband afgescheurd en sindsdien ben ik minder gaan voetballen en meer gaan fluiten. Ik voetbal bijna nog niet, maar ik heb afgelopen zomer weer voor het eerst voorzichtig mee getraind, maar wedstrijden speel ik nog niet. Ik ben bang dat het nog wel even gaat duren.”

Thijn fluit bijna elke zaterdag. ”Ik probeer elke zaterdag minimaal één keer te fluiten en soms wel twee keer. Niet alleen in het weekend, maar soms fluit ik ook doordeweeks.”

Aan ambities geen gebrek bij Thijn. ”Ik wil graag wat hogerop komen, het liefste wil ik bij de KNVB komen en misschien zelfs nog wat hoger dan dat.”

Thijn vindt dat er meer jongens van zijn leeftijd moeten beginnen aan een scheidsrechtercursus. ”De scheidsrechters zijn nodig, want er zijn nog te weinig scheidsrechters voor op de zaterdag. Een goed opgeleide scheidsrechter is ook belangrijk.”

Ook heeft Thijn nog een begeleider. ”Ik heb een begeleider en dat is Jerry Molenaar en hij komt de komende vier wedstrijden kijken.” Hij zegt het volgende. ”Hoe hij over het veld loopt is erg goed, maar natuurlijk zien wij als ervaren scheidsrechters ook nog wat verbeterpunten. Het is ontzettend goed om te zien hoe hij die dingen oppakt.”

Klik hier voor meer informatie over Nivo Sparta
Klik hier voor meer artikelen over Nivo Sparta

In gesprek met Hein Patist van Gloria UC

Hein Patist (17) begon op zijn zesde met voetballen bij SVU in Ulicoten. Na de D1 besloot Hein om te vertrekken naar Gloria UC. Na een paar mooie jaren in de selectieltallen, maakte Patist zijn debuut op zestienjarige leeftijd in het eerste elftal. 

verfhuys-breda

We vroegen Hein om een korte introductie van zich zelf te geven. ”Ik ben Hein Patist en ik ben zeventien jaar oud. Woonachtig in Ulicoten. Ik doe de mechatronica opleiding op het ROC in Tilburg. Hier voor zat ik op de La Salle in Baarle-Nassau. Daarnaast werk ik ook bij de Jumbo op de slagerij-afdeling.”

Hein zijn ambities zijn duidelijk. ”Ik hoop nog lang te mogen spelen in het eerste van UC Gloria. Wanneer er een kans komt op hogerop te gaan spelen, zou ik wel twijfelen en dus niet weten of ik dat wel wil.”

We vroegen Patist naar het huidige seizoen. ”Op dit moment gaat het nog niet heel goed. We verliezen nog te makkelijk en weten het net niet makkelijk te vinden. Voor mezelf heb ik het gevoel dat ik dit jaar nog niet heb laten zien wat ik kan.”

Patist zijn huidige voorbeeldvoetballer komt uit België. ”Toen ik nog bij SVU speelde was ik altijd aanvaller en hield ik van acties maken. Eigenlijk wat Messi elke week, dat was toen dan ook mijn voorbeeld. Bij Gloria werd ik middenvelder en keek ik graag naar hoe De Bruyne het spel deed verdeeld en hoe hij het spelletje ziet.”

Voetbal is heel belangrijk voor Hein. ”Als ik voetbal of voetbal kijk wordt ik meestal heel vrolijk. Daar kwam ik wel achter toen de voetbal er bijna een half jaar uit lag vanwege het Corona virus. Toen kwam ik er wel achter dat ik eigenlijk bijna niks meer te doen had en dat merkte ik ook wel aan mijn humeur.”

Tot slot vragen we Hein hoe hij denkt over komend seizoen. ”Ik denk als wij gaan voetballen hoe wij kunnen voetballen, dat wij dit seizoen echt wel hoog in middenmoot kunnen meedoen. Alleen op dit moment laten we dat nog niet echt zien.”

Klik hier voor meer informatie over Gloria UC.

Voor een ander artikel over Gloria UC, klik hier.

Één-tweetje met Erick en Roy Meerten van SC Victoria’04

Erick en Roy Meerten zijn vader en zoon en beide actief bij SC Victoria’04. Erick is begonnen met teams trainen toen zijn zoon op 5 jarige leeftijd op voetbal ging. Hij heeft door de jaren heen verschillende jeugdteams gecoördineerd en bijvoorbeeld ook toernooien georganiseerd. Roy speelt nu voor het tweede jaar op rij in het eerste van Victoria.

cathay_internetbalk_v2

Wie zijn Roy en Erick eigenlijk? Ze stelden zich allebei even voor. “Ik ben Roy Meerten, 20 jaar en ik woon bij mijn ouders in Vlaardingen. Op dit moment volg ik nog geen studie en werk ik achter de bar/bediening en in de keuken bij Café de Waal. Ik voetbal al sinds mijn 5e bij Victoria. Vanaf de F1 altijd in de eerste elftallen gespeeld met een aantal gasten waarmee ik nu nog steeds in de selectie speel. In de Dtjes nog een seizoen voor de KNVB gespeeld met huidig teamgenoot en maatje Lars de Visser. In diezelfde tijd nog een tijdje stage gelopen bij Excelsior Rotterdam, maar dat is helaas niets geworden. Nu voor het 2e jaar op rij in het eerste van Victoria”.

“Ik ben Erick Meerten, 52 jaar oud. In mijn jeugd gevoetbald bij MVV’02 en VV Sint Pieter in Maastricht. Op mijn 15e ben ik de horeca ingegaan als kok en jammer genoeg geen tijd meer gehad om te voetballen. In 1993 zijn we verhuist naar Vlaardingen, in het seizoen 97/98 heb ik bij HSC gevoetbald. We speelde in de 6e klasse, maar ook weer moeten stoppen door drukte met werken. Sinds 2003 werk ik als Chef kok op het Spui te Den Haag, betere tijden dus het voetbal begon weer te jeuken. Een vriend van mij vroeg of ik bij sc Victoria`04 wilde komen voetballen. Sinds 2004 ben ik actief als voetballer bij Victoria in een vrienden team altijd 4e klasse reserve gevoetbald. Vanaf 2010 als team de overgestapt gemaakt naar de veteranen afdeling, nu spelen we 2e klasse. Mijn zoon Roy was 5 jaar toen hij begon, toen nog alleen trainen en vanaf 2006 in een team. Teams hebben ook trainer/coach nodig daar ben ik toen ingestapt. Van het een kwam het ander en door de jaren heen verschillende jeugd afdelingen gecoördineerd, toernooien, scheidsrechters en natuurlijk in de keuken staan, bar dienst draaien, zelf fluiten en teams trainen. In 2014 heb ik de titel mogen ontvangen als lid van verdienste wat ik zeer waardeer. De laatste jaren coördineer ik de JO13-JO15-JO17 en JO19 afdeling bij victoria met veel plezier”.

Erick vind dat hij trots kan zijn op zijn zoon. “Vaak komt hij te laat maar als het betrekking heeft met voetbal dan 15 minuten te vroeg. Hij heeft een goed karakter, zeer sociaal en kan ook nog eens lekker voetballen hij zal je altijd helpen waar hij kan. Hij begon zijn eerste jaar in de toen F5. Daarna alle 1ste elftallen bij scVictoria’04 doorlopen en nu staat hij voor het 2de seizoen als basisspeler in Zaterdag 1, een prima carrière tot nu toe waar je als vader trots op mag zijn”.

Roy vindt dat zijn vader iemand is op wie altijd kan rekenen. “Hij moet af en toe wat meer naar z’n vrouw luisteren. Hij vind dat ie altijd gelijk heeft, maar daar is natuurlijk weinig van waar. Ondanks af en toe een domme actie, is hij best slim. Hij kan goed leiding geven op de club en op z’n werk. Verder hoeft hij niet twee keer na te denken als iemand om een gunst vraagt, hij zal je direct te hulp schieten. Over zijn voetbalcarrière heeft hij nog maar weinig succesverhalen verteld, dus dat zal wel een rede hebben. Naast het veld is hij onmisbaar voor de club”.

Beide heren hebben dus al aardig wat jaren achter de rug in het voetbal wereldje. “In seizoen 2014/2015 zijn we kampioen geworden met de Veteranen in de 3e klasse, toen een aardig feestje gevierd. In de kelderklasse zijn er teveel diepte punten om op te noemen, natuurlijk met een knip oog. Niet echt een dieptepunt maar wel bijna. We wilde niet degraderen uit de 4e klasse en we hadden aan 1 punt genoeg, we verloren met 8-1. Kratje bier en een schaal vet voor de tegenstander hebben ze er 1-1 van gemaakt. Achteraf kon je het volgend seizoen gewoon weer inschrijven in de 4e klasse”.

Een laatste jaar in de jeugd is iets wat Roy niet snel vergeet. “Het absolute hoogtepunt moet wel het vlaardingskampioenschap zijn met de 019-1 in 2019. Na veel verloren finales met vrijwel de zelfde groep trainers en spelers wonnen we hem. In het laatste jaar in de jeugd voor veel spelers. Sowieso een dag om niet meer te vergeten.Ik kan niet echt een groot dieptepunt bedenken. Wel is het achteraf zonde dat we zo weinig prijzen hebben gepakt in de jeugd. We hadden een goede lichting met goede trainers, maar we werden te vaak net geen 1e of wonnen finales net niet”.

Wat maakt Victoria zo uniek? Eerst vroegen we het aan Erick en daarna aan Roy “Zoals ik al eerder heb gezegd, je groeit erin en van het een komt het ander. Je doet het natuurlijk met heel de club, iedereen is belangrijk wat ze ook doen als vrijwilliger, ik ben wat meer op de voorgrond dan dat is zichtbaar wat ik doe en lijkt het veel. Maar door de weeks moeten ook diverse klusjes gedaan worden door bv de werkploeg, onderhoud accommodatie, velden weer voorzien van lijnen etc. Deze combinatie maakt Victoria uniek en een speciale grote familie”.

“Omdat ik al zolang hier voetbal ken ik iedereen op de club. Je hebt een vaste kern begeleiders die er alles aan doen om het zo leuk en makkelijk mogelijk te maken voor de spelers, zei regel de rand voorwaarden en wij kunnen ons op het voetbal concentreren. Vorig seizoen bij de JO15-1 en dit seizoen bij de JO13-1 als trainer, leuk om deze spelers wat te leren als selectie speler. Verder ga ik nog steeds met dezelfde gasten om als met wie ik hier in de jeugd begonnen ben”.

Vader en zoon verwachten allebei dat ze over 10 jaar nog steeds actief zijn bij Victoria. Roy als speler van het eerste en Erick als vrijwilliger.

Klik hier voor meer informatie over Victoria ’04
Klik hier voor meer artikelen over Victoria ’04

In gesprek met Arwin van Dijk van Meerkerk

Hoofdtrainers komen en gaan, maar Arwin van Dijk blijft waar hij zit bij SV Meerkerk 1. De 48-jarige assistent-trainer geniet van de omgang met de jeugdige en talentvolle selectie van de gezellige dorpsclub, waarmee hij dit seizoen hoge ogen hoopt te gooien in de derde klasse.

banner_koningsport_small_VJ
Driemaal per week loopt Arwin van Dijk met een grote glimlach op zijn gezicht rond op het fraaie complex van SV Meerkerk. “Hij is een aimabele, enthousiaste en gedreven assistent. Een echte clubman die zichzelf wegcijfert voor de vereniging”, zo vernam Het VoetbalJournaal al van secretaris Berrie Versluis en niets blijkt minder waar. “Bij de trainingen van het eerste ben ik altijd aanwezig en zaterdag is sowieso voetbaldag. Het is heerlijk om na een werkdag of drukke week je kop leeg te maken en met voetbal bezig te zijn”, zegt Van Dijk. “Toen mijn jongens Jermy en Milan (nu 19 en 17 jaar oud) jonger waren, was ik vier keer in de week bij de club. Vond ik heerlijk, maar dat was soms iets te druk.”

Meerkerk
Van Dijk groeide op bij HSSC’61, waar hij geweldige jaren beleefde als vaste basisklant in het eerste elftal. “Met een gouden generatie promoveerden we in 2001 voor 2.000 mensen naar de tweede klasse, een fantastische tijd”, zegt hij. Toen hij in Meerkerk ging wonen en kinderen kreeg, werd hij direct trainer en leider bij de plaatselijke SV. “Ik ben meegegroeid met mijn kids van de F2 tot de JO17-1 en een jaar of negen geleden werd ik gevraagd om assistent te worden bij het eerste. Dat ben met veel plezier, al ben ik er één seizoen tussenuit geweest in 2015 om Marten Boverhof te assisteren bij mijn oude liefde HSSC’61.”

Goede klik
Van Dijk was assistent onder Roger d’ Hollesy, Bert Buijzert, Theo de Boon, Michael de Raad en Gerie Schaap. Met de huidige hoofdtrainer Gert Jan Koekkoek heeft hij ook een goede klik. “Van elke trainer leer je iets als mens en als assistent”, zegt de clubman. “Of ik de ideale assistent ben? Misschien wel. Ik ben iemand die altijd klaarstaat voor de club en een beetje tussen de hoofdtrainer en de selectie in probeert te staan. Ik ben denk ik ook best makkelijk in de omgang, daarom vinden trainers het fijn om met mij samen te werken.”

Boost
Als assistent maakte Van Dijk al veel mee bij SV Meerkerk. De geel-zwarten speelden een lange tijd bovenin mee in de tweede klasse, maar mikken nu op een plek in het linkerrijtje van de derde klasse. “Met een fantastische groep clubjongens gaan we er een mooi jaar van maken. De sfeer op de club is sowieso heel goed. De bouw van een nieuw complex heeft de hele vereniging een boost gegeven en de betrokkenheid van de mensen in het dorp bij SV Meerkerk is groot.” Lijkt het Van Dijk iets om ooit zelf hoofdtrainer van SV Meerkerk te worden? “Nee, daar moet ik niet aan denken. Een rol op de achtergrond past beter bij me.”

Klik hier voor meer informatie over SV Meerkerk
Klik hier voor meer artikelen over SV Meerkerk

 

In gesprek met Carolien Struijk vrijwilliger bij WFB

Carolien Struijk werd in juni verrast met een Koninklijke onderscheiding. Ze kreeg een lintje vanwege haar maatschappelijke betrokkenheid. Zo is ze al 30 jaar lid van de Oranjevereniging Ouddorp, waarvan 25 als voorzitster, én is ze sinds jaar en dag actief als vrijwilliger bij WFB op Ouddorp.

banner_koningsport_small_VJ

Carolien Struijk werd in 1994 gevraagd om mee te helpen in de F-jeugd van WFB. Ze had niks met voetbal, maar wél met kinderen. Ze is juf op een basisschool. “En in de F-jeugd gaat het vooral om gezelligheid en samen dingen doen. Dat vond ik wel leuk. Ik betwijfel of ik ze veel geleerd heb op voetbaltechnisch vlak, hoewel sommigen ooit nog wel in het eerste zijn beland, geloof ik”, zo vertelt de vrijwilligster lachend. In 1996 ontmoette ze haar man Leon bij WFB, hij trainde de F1 op dat moment. Toen ze twee jaar later trouwden waren hun jeugdteams aanwezig bij het gemeentehuis en de kinderreceptie.

Kaboutervoetbal
Helpen bij de F-jeugd deed ze tot 2000, toen ze zwanger raakte van haar oudste zoon Jordi. “Hans van Alphen, van de jeugdcommissie, vroeg me om het kaboutervoetbal bij WFB op te zetten toen daar vraag naar was. Dat hebben we gedaan in 2004. We zijn begonnen met vier jongetjes: Jordi, Milan, Julian en Jorg. Dat was ontzettend leuk om te doen met die ukkies, het was meer grassprietjes en madeliefjes tellen dan voetballen.”

Vervolgens ging haar jongste zoon Raoel voetballen en begeleidde ze die bij het kaboutervoetbal. Toen hij doorschoof naar de F-jeugd, stopte ook Carolien. “Op dat moment zaten we niet ver voor het 60-jarig bestaan en ze zochten mensen voor de evenementen-/jubileumcommissie. Daar werd ik voorzitster van.” Ze leidde het jubileum in goede banen en organiseerde de afgelopen jaren verder onder meer 24 uurstoernooien voor het goede doel en soccerkampen.

Lintje
Afgelopen juni werd ze benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ze werd totaal verrast. “Ik werd ook 50 en zag mensen weleens wat geheimzinnig doen, maar dacht dat het met mijn verjaardag te maken had. Op de dag dat ik mijn feest vierde, nam mijn zoon me opeens even mee. Hij wilde me iets laten zien. We liepen naar het plein bij het kerkgebouw en daar zag ik mijn vader, die zit een verpleeghuis en ik dacht dat zijn aanwezigheid de verrassing was. Hij had maandenlang in lockdown gezeten. Toen we verder liepen, zag ik ook onze familie en vriendengroep en mensen van de gemeente Goeree-Overflakkee, waaronder de locoburgemeester. Toen dacht ik: dit ga ik niet leuk vinden. Uiteindelijk was dat natuurlijk wel zo. Het was echt heel leuk en bijzonder.”

Carolien vindt het vooral ontzettend leuk om dingen voor de jeugd te organiseren. “Het enthousiasme van een kind, die blije koppies: dat is toch gewoon leuk?” WFB voelt echt als haar vereniging. “Als iets niet lekker loopt bij WFB, wil je daar iets aan doen en als de vereniging positief in het nieuws is, denk je: dat is ons cluppie, hebben wij maar mooi voor elkaar gekregen.”

In gesprek met Daan van Ingen van DCV

Daan begon op zijn zesde met voetballen en dit heeft hij tot nu toe altijd gedaan voor DCV uit Krimpen aan den IJssel. Hij Maakte zijn debuut in het eerste elftal al op 16 jarige leeftijd, dit is inmiddels al zijn vierde jaar in het eerste van de club.

cathay_internetbalk_v2Daan begon in de F8 bij DCV. “Daarna heb ik tot de B met hetzelfde team de jeugd doorlopen. Met dit team ben ik twee keer kampioen geworden. Veel van die jongens spelen nu in de onder 23, en ik kom ze daarom nog vaak tegen. Als 2e jaars B-speler ben ik naar het eerste gegaan omdat er daar tekorten waren, en ze van mening waren dat ik klaar was voor het eerste elftal. De eerste klasse was even aanpoten, maar het was een erg leerzame ervaring”.

Op dit moment is Daan druk bezig met zijn opleiding International Trade & Enterpreneurship op het Albeda College. “Dit is mijn laatste jaar en hierna ben ik van plan om door te studeren. Naast voetbal heb ik twee bijbaantjes en ga ik graag op stap met mijn vrienden”.

Ondanks het rommelige programma is van Ingen erg te spreken over de competitiestart. “Tijdens de voorbereiding hebben we één keer verloren, en gelijkgespeeld tegen goede tegenstanders zoals Brielle en Capelle. De competitie begon met een gelijkspel. Erna werd er twee keer met overtuigende cijfers gewonnen en heb ik mijn eerste goals mogen maken. Helaas is de competitie nu stil komen te liggen. We hadden graag onze goede vorm doorgetrokken met wat mooie wedstrijden op het programma”.

Als hoogtepunt kiest Daan voor het seizoen 2017/18. “Een hoogtepunt voor mij is het succesvol speler worden in het eerste elftal als erg jonge speler. Het seizoen 2017/18 is een hele belangrijke stap in mijn ontwikkeling geweest en daarom is dit hele seizoen een hoogtepunt voor mij”.

Het dieptepunt wat hier tegenover staat is de degradatie met DCV uit de eerste klasse. “Qua veldspel deden we zeker niet onder voor de tegenstanders die al jaren een vaste waarde zijn in de 1e klasse. De selectie was helaas niet breed genoeg en er werden te weinig doelpunten gescoord. Een paar overwinningen zijn onnodig weggegeven waardoor we nacompetitie moesten spelen. In de eerste wedstrijd werd verloren, waardoor degradatie een feit was”.

“In de toekomst hoop ik nog een stapje hogerop te kunnen doen als die kans er komt. Er is tijd genoeg om mezelf te ontwikkelen, dus dat heeft geen haast. Bij DCV zit ik goed, en we hebben een fijne groep om mee te werken. Met de club zou het mooi zijn om de eerste klasse te bereiken en daar een vaste waarde te worden”.

Een echte voorbeeldvoetballer heeft Daan niet echt, maar hij kan wel genieten van bepaalde voetballers die enorm goed kunnen samenwerken. “Kijk maar is naar Xavi en Iniësta, ook teams die heel snel voetbal spelen zoals Liverpool en Manchester City zijn prachtig om naar te kijken”.

Rituelen voor een optimale prestatie zijn er niet bij voor Daan, “ik geloof daar niet zo in”. “ Een goede nachtrust en rustig naar een wedstrijd toeleven zijn dingen die ik wel fijn vind, maar dat zal voor elke voetballer gelden”.

Binnen de organisatie zijn er mooie woorden voor de vrijwilligers van de club. “Een bepaald persoon heb ik niet, maar ik vind het altijd mooi om te zien dat er veel vrijwilligers zijn om de club draaiende te houden. Ze zorgen er voor dat iedereen een fijne dag heeft en zonder zorgen kan voetballen. Eigenlijk verdienen alle vrijwilligers die in hun vrije tijd de moeite nemen om wat voor de club te doen een compliment”.

Voetbal is voor iedereen belangrijk zo ook voor Daan. “Als eerste is voetbal zo belangrijk omdat het gewoon erg leuk is om te doen. Ook is het leuk om even wat anders te doen na een dag werken of naar school. Na de training of wedstrijd nog een drankje met het team maakt het nog leuker en gezelliger om te gaan. Het complete plaatje maakt het voor mij zo leuk”.

Als laatste doen we nog een voorspelling op de eindstand in de competitie ook al is dat op dit moment erg lastig. “Omdat het voetbal nu weer stil ligt is het moeilijk te voorspellen hoe/of het nog verder gaat. In onze huidige vorm moeten we zeker een plek in de top 5 zien te bemachtigen. Met de nieuwe spelers in de selectie hebben we een hoop kwaliteit kunnen toevoegen en ik hoop dat we de goede lijn kunnen voortzetten zodra dat weer kan”.

Wij wensen Daan en DCV veel succes als de competitie weer van start mag gaan!

Klik hier voor meer artikelen over DCV
Klik hier voor meer informatie over DCV