Home Blog Pagina 954

In gesprek met Roman Talboom van JEKA 1

Roman Talboom (19) voetbalt al sinds zijn vierde en heeft bij diverse clubs meegelopen zoals: Tvc Breda, KNVB ,Boeimeer, JEKA , FC Eindhoven en is nu weer terug spelend voor JEKA. Dit is zijn tweede jaar selectie waarvan een bij FC Eindhoven en een bij JEKA. Op 15 jarige leeftijd maakte hij zijn debuut voor het eerste elftal van BSV Boeimeer.

verfhuys-breda

Zijn naam is Roman Talboom. Hij is 19 jaar oud en voetbalt bij RKVV JEKA in Breda. “Verleden jaar heb ik aan het profvoetbal mogen proeven bij FC Eindhoven en gemerkt dat ik meekan op dat niveau. Ook zit ik nog op school en volg ik de opleiding Sport en Bewegen niveau 4 waar mijn mentor Ivo van Moergestel is en ja die is ook mijn trainer bij JEKA. Buiten het voetbal ga ik 3x per week na de sportschool om me lichaam zo fit mogelijk te houden. Buiten dat breng ik veel tijd door met mijn familie, vriendin en vrienden.”

Ambities genoeg voor Roman Talboom maar zijn uitstapje naar FC Eindhoven was wel een hele mooie. “ Afgelopen seizoen heb ik aan het profvoetbal mogen proeven. Daar heb ik gemerkt dat ik me goed heb ontwikkeld en mooie stappen heb kunnen maken. Mijn doel is om daar te eindigen en mijn eigen plafond te bereiken waar dat is zullen we in de toekomst zien.”

Het seizoen is natuurlijk alweer begonnen voor JEKA met 1 punt uit drie wedstrijden. “Persoonlijk heb ik een goede start gemaakt dit seizoen als spits. Heb over alle wedstrijden dus vriendschappelijk, competitie en beker 6 doelpunten uit 7 wedstrijden. Ook merk ik dat we als team stappen maken we zijn dit seizoen begonnen met veel nieuwe jongens en een nieuw systeem dus het was in het begin allemaal even wennen. We maken stappen als team en denk dat wij als JEKA 1 met deze selectie een stabiele middenmoter kunnen worden.”

Als hoogtepunt beschrijft Roman Talboom natuurlijk zijn jaar bij FC Eindhoven. “Ik heb daar zo veel geleerd en mooie ervaringen op gedaan. Gespeeld tegen en met grote talenten. Ook gespeeld tegen en met spelers die betaald voetbal ervaring hebben. Ja daar leer je natuurlijk ontzettend veel van en dat jaar zal ik nooit vergeten.” Natuurlijk hoopt hij ooit weer in het profvoetbal terug te treden.

Elke voetballer heeft wel een voetballer of oud voetballer waar je tegenaan kijkt bij Roman Talboom is dat Hakim Ziyech, “niet eens dat ik als voetballer op hem lijk maar ik vind het zo mooi en sterk van hem hoe ver hij het nu geschopt heeft. Men had vaak kritiek op hem maar hij heeft zijn voeten laten spreken en de haters de mond gesnoerd.”

Roman Talboom heeft natuurlijk ook medespelers waar hij tegenop kijkt maar vooral spreekt hij over Jules Philippart. “Hij heeft een bepaalde rust aan de bal en raakt nooit in paniek aan de bal. Buiten dat heb ik ook een goeie band met Jules we kunnen vaak samen lachen. Maar ook helpt Jules mij vaak met dingen binnen of buiten de lijnen en geeft hij mij advies, hij heeft natuurlijk wel wat ervaring binnen het voetbal ook bij NAC gespeeld in Amerika dus kan veel van hem leren.

Het belangrijkste van voetbal is natuurlijk het plezier in het spel maar Roman zelf vind het mooiste.: “Het naar de wedstrijd toe leven dat vind ik het mooiste wat er is ik ben voor iedere wedstrijd zenuwachtig maar wel gezonde zenuwen. Ik wil iedere wedstrijd belangrijk zijn voor het team en de 3 punten mee naar huis nemen. Ik kan dan ook heel chagrijnig zijn als dat niet gebeurd.”

 

 

In gesprek met Jan de Jong van Lekvogels

Het gaat goed met voetbalvereniging Lekvogels. Op organisatorisch en financieel gebied is voorzitter Jan de Jong al tevreden en ook sportief gloort er wat moois aan de horizon. Een talentvolle jeugdlichting maakt zich klaar om het eerste naar een hoger niveau te tillen.

HappyPoint_desinfectie
Jan de Jong (54) is inmiddels alweer zes jaar voorzitter van vv Lekvogels. Hij heeft daarin veel mooie dingen meegemaakt, maar ook lastige beslissingen moeten nemen. Zo zou de club in juni het 75-jarig jubileum vieren, maar dat kon niet doorgaan vanwege corona. “Gelukkig konden wij alles een jaar doorschuiven, waardoor wij nu precies een jaar later ons 75 + 1-jarig jubileum vieren, met hetzelfde programma. Hopelijk zijn we dan van corona af, maar met 100 procent zekerheid kun je dat natuurlijk nog niet zeggen.”

Jeugd, meiden en dames
Qua ledenaantal en organisatie is De Jong dik tevreden. Financieel kregen veel clubs het dit jaar lastig vanwege de coronacrisis, maar Lekvogels plukt de vruchten van een verantwoord beleid. “Corona maakt het lastig, maar wij zijn heel zuinig met onze middelen en hebben geen hoog uitgavepatroon. Het is vervelend dat er geen activiteiten en wedstrijden zijn geweest, maar wij komen zeker niet in de problemen. We zijn een gezonde club.”

Ook op het vlak van jeugd-, meisjes- en damesvoetbal is De Jong tevreden. “We hebben een heel leuk damesteam, met een bevlogen trainersstaf. Zij brengen echt ambitie en enthousiasme in die tak. Dat zie je ook terug in het spelniveau.” Over de jeugd: “We hebben meer jeugdleden dan een paar jaar geleden en speelden nog nooit op zo’n hoog niveau met de oudste teams. We profiteren ervan dat in Lexmond veel is gebouwd de laatste tijd, zo blijven de Kabouters ook maar nieuwe spelertjes krijgen.”

Eerste
Het eerste elftal van Lekvogels eindigde jarenlang in het rechterrijtje van de vierde klasse. De laatste seizoenen hebben de witten uit Lexmond een sprongetje gemaakt naar het linkerrijtje. Als het aan De Jong ligt, is dit pas het begin. “Promotie naar de derde klasse zit er nog niet in, dat is te hoog gegrepen. Ik heb wel het idee dat we iets moois neer kunnen zetten met de jeugdspelers die nu langzaam maar zeker aanhaken. Daar zitten echt veelbelovende talenten tussen, het is te hopen dat zij bij Lekvogels blijven voetballen.”

De Jong heeft zichzelf beschikbaar gesteld voor nog twee jaar voorzitterschap. Hij kwam als jong mannetje zelf bij de club binnen, voetbalde er en werd in 2014 voorzitter, na jarenlang in de jeugdcommissie te hebben gezeten. “Ik hoop dat de jeugd zich de komende tijd blijft ontwikkelen, we hen in kunnen passen en zij het niveau van de selectie verbreden en vergroten”, zo stelt hij zijn belangrijkste wens voor de komende jaren. “Het zou heel mooi zijn om over een paar jaar een stapje te kunnen zetten op sportief vlak.” Wat hij zelf gaat doen na zijn voorzitterschap, weet hij nog niet. “Dat zien we dan wel weer, ik wil niemand voor de voeten lopen als oud-voorzitter.”

Foto: Anne van Vegchel

Klik hier voor meer informatie over Lekvogels
Klik hier voor meer artikelen over Lekvogels

VoetbalJournaal Lek en Ijssel, najaar 2020

Lees hier de krant</

In gesprek met Dennis van Es van GRC’14

GRC’14 kende na 2 wedstrijden een goede start van de competitie, helaas werd de derde wedstrijd verloren van N.I.V.O Sparta en de vierde wedstrijd al afgelast vanwege corona. Met zes punten na drie wedstrijden mag de club uit Giessen en Rijswijk niet klagen. We spreken o.a. over deze goede start met middenvelder Dennis van Es van GRC’14.

HappyPoint_desinfectie

Dennis begon ooit bij Rijswijkse Boys, wat in 2014 gefuseerd is met VV Giessen tot GRC’14. Hij is nu dus al een tijdje terug op het oude nest. Na Rijswijkse Boys heeft Dennis in de jeugd nog tot de A-junioren bij Kozakken Boys gespeeld. Na Kozakken Boys heeft hij de overstap gemaakt naar VV Hardinxveld, hier heeft hij op 18-jarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal gemaakt. Na VV Hardinxveld is Dennis naar Roda Boys gegaan en nu is hij dus weer terug op het oude nest bij GRC’14.

Om te beginnen stelt Dennis zich even aan u voor. “Mijn naam is Dennis van Es, 26 jaar. Ik ben geboren en getogen in Rijswijk, opgegroeid samen met mijn ouders en een oudere broer, die nu sinds een aantal jaar niet meer actief is als voetballer maar als jeugdtrainer bij de JO19. “. Naast de sport heeft hij zijn opleiding al afgerond en is die al een tijdje werkzaam in Rijswijk. “Ik heb een aantal jaren geleden een MBO opleiding detailhandel afgerond en inmiddels ben ik al een tijdje werkzaam als assistent bedrijfsleider bij Spar Kraaij in Rijswijk.”

Net las u al dat Dennis in de jeugd al de stap hogerop maakte. Naast Kozakken Boys heeft hij ook voor de KNVB gespeeld. “Ik voetbal al van kinds af aan. Ik ben begonnen als kabouter bij Rijswijkse Boys. Vanaf de E ben ik naar Kozakkenboys gegaan en heb daar vervolgens mijn jeugd doorlopen. Tijdens deze periode ben ik een aantal keer geselecteerd voor het KNVB regioteam, waarmee we wedstrijden en toernooien speelden tegen clubs zoals, NAC Breda en Sparta.” Dennis zijn broer was al een jaar actief voordat hij de stap naar VV Hardinxveld maakte, dit is één van de redenen voor zijn overstap. “Omdat de kans klein was bij Kozakken Boys het eerste elftal te halen, besloot ik de overstap te maken naar VV Hardinxveld, waar mijn broer toen der tijd al een jaar actief was.”

In Hardinxveld kende Dennis twee succesvolle seizoenen. “Na 2 succesvolle seizoenen kreeg ik de kans om een stapje hoger op te gaan. Ik kwam uit bij Roda Boys, waar ik wederom 2 seizoenen gespeeld heb. Bij Roda Boys heb ik het altijd ontzettend naar mijn zin gehad. Het was een leuke en gezellige club.” Nu speelt hij alweer zijn vijfde seizoen voor GRC’14. “Toch besloot ik na 2 jaar iets dichter bij huis te gaan voetballen. Ik ben toen samen met mijn broer Kelvin naar GRC’14 gegaan. Hier ben ik nu begonnen met mijn 5e seizoen. GRC’14 voelt voor mij als een thuishaven, ik ken hier veel mensen vanuit het dorp en mijn werk.”

Naast het veldvoetbal is Van Es ook twee jaar actief geweest voor de zaalvoetbalvereniging CFM Transito uit Werkendam.

Dennis zit duidelijk goed op zijn plek bij GRC’14, we vroegen hem namelijk naar zijn ambities voor de toekomst. “Mijn ambitie is om met GRC een stabiele eersteklasser te worden. Met ons huidige team en jongens die doorstromen vanuit de jeugd. Een mooi voorbeeld hiervan is Wessel Westerlaken. Ik heb hem een aantal jaar geleden nog training gegeven in de JO15 en nu staan we samen in de basis van het 1e. Ik ben 26 en heb al een aantal mooie clubs gehad, voor nu zit ik bij GRC goed op mijn plek en hier ga ik niet zomaar meer weg.”

Zoals u in de inleiding al kon lezen is GRC’14 erg goed gestart. “We zijn het seizoen boven verwachting begonnen. We hebben nu 3 wedstrijden gespeeld, waaruit we 6 punten hebben behaald.”

Iedere voetballer kent hoogte- en dieptepunten, zo ook Dennis. “Een hoogtepunt voor mij persoonlijk is het eerste seizoen wat ik bij VV Hardinxveld heb gespeeld. Ik kwam nieuw bij de club, dit was mijn eerste jaar bij de senioren. Ik heb in dit seizoen bijna alle wedstrijden gespeeld en veel goals gemaakt. Bij Roda Boys en GRC heb ik voor promotie gespeeld en bij CFM Transito ben ik kampioen geworden in de topklasse.” Dennis heeft gelukkig meer hoogtepunten dan dieptepunten. “Toen ik de overstap maakte van VV Hardinxveld naar Roda Boys had ik hoge verwachtingen. Helaas degradeerde we het eerste seizoen naar de 2e klasse.”

Fit blijven en zoveel mogelijk wedstrijden in het eerste van GRC’14 spelen zijn Dennis zijn persoonlijke doelen. Hierbij kijkt hij graag naar Georginio Wijnaldum. “Hij is een echte box to box speler met veel loop vermogen, die regelmatig een goaltje meepikt.” Nu de voetbal stil ligt, loopt Van Es regelmatig hard om fit te blijven.

Vrijwilligers zijn enorm belangrijk voor voetbalverenigingen. Ook Dennis vindt het belangrijk dat deze mensen gewaardeerd worden. “Voor mij zijn alle vrijwilligers binnen de club toppers. In het bijzonder Kobus, hij zorgt rondom wedstrijden en trainingen ervoor dat alles in orde is en is altijd op de club te vinden.”

Wederom vragen we wat dit mooie spelletje zo belangrijk maakt voor de speler, Dennis zijn antwoord is als volgt: “Voetbal is er bij mij met de paplepel ingegoten, ik kom uit een echte voetbal familie. Mijn ouders gaan al vanaf kleins af aan overal mee naartoe, dat waardeer ik enorm. Dit heeft vele deuren voor mij geopend. Verder vind ik het belangrijk dat ik met veel plezier, met vrienden in mijn eigen dorp kan voetballen en achteraf een biertje kan drinken.”

Tenslotte blikken we met Dennis vooruit op een seizoen wat tijdelijk stil ligt. “Tot nu toe hebben we 3 wedstrijden gespeeld en ligt de competitie stil vanwege corona. Ik ben bang dat we dit jaar weinig wedstrijden meer zullen spelen.” Er is tot nu toe weinig hoop voor de toekomst, maar laten we die hoop niet verliezen.

VoetbalJournaal wenst Dennis en zijn team alle succes toe zodra de competitie weer begint!

Klik hier voor meer artikelen over GRC’14
Klik hier voor meer informatie over GRC’14

 

 

 

 

 

In gesprek met Rob Snijders van VV Heerjansdam

Rob Snijders (62) is onderdeel van de technische commissie van VV Heerjansdam. Rob heeft zelf in de jeugd gespeeld bij Feyenoord, Excelsior, Fc Vlaardingen, VV Heerjansdam en SC Feyenoord.

cathay_internetbalk_v2

Naast het voetbal, is Rob werkzaam in de financiële wereld. Gestart in loondienst bij RVS Verzekeringen uit Rotterdam. In oktober 2013 is hij gestart met een eigen bedrijf, SKV Advies BV. Eerst met 1 collega uit de RVS tijd. Sinds 2019 is dit uitgebreid naar 2.

Hij begon op zijn 8e met voetballen en was al snel in beeld bij Feyenoord. “Als pupil ben ik begonnen in de jeugdopleiding bij Feyenoord. Na alle leeftijdsklasse daar doorlopen te hebben, heb ik 1 jaar de uitstap gemaakt naar Excelsior R ( C elftal ). Daarna voor anderhalf seizoen terug naar Feyenoord ( C elftal ). Tussentijds de overstap gemaakt naar eerste divisieclub Fc Vlaardingen wat in1980 failliet is gegaan. Daarna heb ik bij vv Heerjansdam gespeeld van 1980 tot en met 1989. Ik heb in het eerste elftal gespeeld met als hoogtepunten in het eerste jaar de promotie naar de eerste klasse, bekerwinst op Fc Groningen, bekerwedstrijd uit in de Meer tegen Ajax en het algemeen landskampioenschap bij de zaterdagamateurs in 1989”.

Rob hoopt dit seizoen prijzen te pakken met Heerjansdam. “We zijn tevreden met de ontwikkeling van het jonge team. Door de abrupte stop ivm Corona zullen we moeten afwachten of de goede draad weer opgepakt kan worden. Daar hebben wij wel het volste vertrouwen in. Ik hoop met Heerjansdam een goede eerste klasser te zijn. We willen altijd om prijzen spelen. Mocht de mogelijkheid daar zijn, zou promotie naar de Hoofdklasse mooi zijn”.

Klik hier voor meer informatie over VV Heerjansdam
Voor meer artikelen van VV Heerjansdam klik hier

In gesprek met Derk Groenenberg van VV Sparta’30

Voorlopig is de laatste competitiewedstrijd gespeeld. Ook voor Derk Groenenberg en zijn Sparta’30. De club uit Andel is actief in de derde klasse D, waar net zoals alle andere amateurcompetities de komende 4 wedstrijden zijn afgelast. Derk is pas 20 jaar, maar speelt al zijn derde seizoen vast bij de selectie. Toen hij 17 was maakte hij zijn debuut, in dat seizoen speelde hij nog in de JO19, maar trainde wel elke week één keer met het eerste mee.

banner_koningsport_small_VJ

Om te beginnen stelt Derk zich even voor. “Mijn naam is Derk Groenenberg, 20 jaar. Opgegroeid met drie broers. Ik ben dus de jongste thuis. Eén van de drie speelt op dit moment in het tweede elftal. Daarnaast ben ik tweedejaars student van de opleiding Ondernemerschap & Retailmanagement op de Avans Hogeschool in Den Bosch.”

Rond zijn vijfde begon voor Derk de liefde voor het spelletje al. Hij neemt ons mee hoe het begin van zijn carrière hem gebracht heeft waar die nu is. “Het is allemaal begonnen onder leiding van Cees Krauweel. Met een vast team leerde we de basistechnieken van het voetballen. Op klein veld wisten we vaak kampioen te worden. We waren nog jong, maar Cees deed er alles aan om ons beter te maken. Soms trainden we zelfs drie keer per week. Als ik het goed zeg speelde in de E-pupillen zelfs hoofdklasse, nog steeds met hetzelfde team.”

Als Derk binnenkort de keepershandschoenen aan zou trekken, heeft hij iedere linie in de opstelling wel gehad. “Mijn voetbalcarrière is begonnen op de rechtsback positie, later werd ik rechtsbuiten. Toen ik op groot veld ging voetballen, speelde ik veel op het middenveld.”

Hoewel het voetbal nu stil ligt en de toekomst voorlopig niet rooskleurig is, vroegen we Derk toch wat zijn ambities voor de toekomst zijn. “Op dit moment is het lastig vooruit kijken. Niemand weet wat er met voetbal gaat gebeuren. Toch zeg ik van jongs af aan dat ik uiteindelijk het meeste uit mijzelf wil halen. Ik ben benieuwd welke kwaliteiten er nog in mij zitten. Ik zou het erg leuk vinden om een vaste kracht binnen Sparta’30 1 te worden. Op dit moment heb ik het naar mijn zin bij Sparta’30. De sfeer op de club is goed.” Derk is duidelijk gefocust op zichzelf verbeteren en stappen maken binnen het team. “Met betrekking tot een overstap naar een andere club: daar heb ik nog niet over nagedacht. Op dit moment wil ik eerst vaste waarde worden, voordat ik na ga denken over een andere club. Mocht die kans er ooit komen.”

Sparta’30 staat momenteel 13e na 3 wedstrijden. Het is duidelijk niet de start waar je als speler op hoopt. Derk vertelde ons hier meer over. “Het huidige seizoen verloopt nog niet zoals verwacht. Sparta’30 heeft nog weinig punten behaald. Persoonlijk verwacht ik meer van mijzelf. Ik denk dat ik beter kan, dan dat ik nu laat zien. Dit seizoen heb ik al meerdere posities gehad. Hierdoor heb je denk ik minder vastigheid in je spel, steeds worden er andere dingen van je verwacht. Aan mij is het om te laten zien op welke positie ik het beste uit de voeten kan.”

Iedere speler maakt wel hoogte- en dieptepunten mee. De één hoger of dieper dan de ander. Wij vroegen naar Derk zijn hoogte- én dieptepunten. Te beginnen met Groenenberg zijn hoogtepunt. “Lastig.. je debuut maken voor het eerste elftal is natuurlijk een fijn gevoel. Veel mensen uit het dorp hechten waarde aan de club. Voor mij een goed gevoel dat ik in het eerste elftal mag uitkomen. Daarnaast is het behalen van een kampioenschap in mijn laatste seizoen in de jeugd ook een hoogtepunt. De jeugd afsluiten met een kampioenschap is denk ik het mooiste wat er is. We speelden toen een half seizoen, maar wonnen alle wedstrijden. Met elkaar bleven we voor het kampioenschap gaan. Als het uiteindelijk gebeurt is dat wel een hoogtepunt.”

Over persoonlijke dieptepunten kan Derk nog niet echt praten, vertelt hij ons. De langdurige blessure van zijn compagnon op het middenveld, Frank Verbruggen, in de jeugd is (als hij er dan één op moet noemen) wel een dieptepunt. “Met plezier combineerde we samen op het middenveld. Het heeft lange tijd geduurd voordat hij weer fit was. Op dit speelt hij ook in het 1e. De combinaties tussen ons komen langzamerhand weer terug.”

Een terugkerende vraag in dit item is ‘heb je rituelen om optimaal te kunnen presteren?’, Derk vertelde ons dat hij geen gekke dingen doet voor iedere wedstrijd. “Rituelen heb ik eigenlijk niet. Wel houd ik er van om de ochtend voor de wedstrijd rustig door te brengen, rustig middageten is daar een belangrijk onderdeel van. Zo spaar ik energie voor in de middag.” Wél heeft hij een voorbeeldvoetballer. “Donny van de Beek. Zijn passie en drive binnen het voetbal spreekt mij erg aan. Daarnaast loopt hij goed de vrije ruimtes en pikt hij zo zijn goals mee. Hij is altijd gretig naar de bal en goals.”

Krachttraining is een van Derk zijn hobby’s naast het voetbal. Hij vertelt ons waarom en met wie hij dit doet. “Naast voetbal ga ik naar de sportschool. Vaak samen met mijn broers. In mijn eerste seizoen merkte ik dat ik fysiek veel te kort kwam, dit is onderdeel geweest in de keuze om naar de sportschool te gaan. In de corona periode blijven de sportscholen gelukkig open, daar kan ik werken aan mijn fitheid en fysieke gesteldheid.”

Naast de vraag over rituelen is er nog een vraag die altijd terug komt, namelijk: ‘Wat maakt voetbal zo belangrijk voor jou?’. “Voor mij is het ontzettend belangrijk dat ik plezier houd in het voetbal. Het is belangrijk dat ik met zin naar de trainingen en wedstrijden ga. De sfeer binnen het team moet ten alle tijden goed blijven, naast dat er ook serieus getraind moet worden. Tijdens de wedstrijd moeten we vechten voor elkaar, maar na de wedstrijd moet er ruimte zijn om met elkaar de kantine in te gaan. Op dit moment speel ik met aantal jongens, waarmee ik ook in de jeugd heb gespeeld. Dat vind ik een van de leukste dingen, uiteindelijk is dat waar je het voor doet.”

Tenslotte kijken we samen met Groenenberg naar de toekomst. “Lastig om vooruit te blikken in deze periodes. Ik denk dat Sparta’30 het zwaar gaat krijgen dit seizoen. Kijkend naar de eerste wedstrijden ziet het er niet best uit. Toch denk ik dat er voldoende kwaliteit in de groep zit, maar dan moeten we de kwaliteiten wel op de goede manieren gebruiken. Het is belangrijk voor ons dat we de komende wedstrijden punten gaan pakken, zodat we niet te ver wegzakken.”

Foto: Gijs van Tuijl

Klik hier voor meer artikelen over VV Sparta’30
Klik hier voor meer informatie over VV Sparta’30

In gesprek met Mees Feskens van JEKA 1

Mees Feskens (19) voetbalt al vanaf zijn zesde bij JEKA en heeft alleen bij JEKA gevoetbald. Dit is zijn 2de jaar in de selectie en op zeventien jarige leeftijd heeft hij gedebuteerd voor het eerste elftal van JEKA.

verfhuys-breda

Mees Feskens studeert sportmarketing en management aan de hogeschool van Rotterdam en zit momenteel in het eerste jaar. “ik woon in Breda en ga een keer per week naar Rotterdam om fysiek les te volgen de rest is online. ik houd van voetbal en kan mijn hoofd zo lekker leegmaken en een balletje trappen.”

De carrière van Feskens speelt zich volledig af bij JEKA in Breda. “Ik heb heel mijn jeugd doorlopen bij JEKA en heb het tot heden heel leuk gehad hier. vanaf de C1 ben ik nooit meer uit de eerste lijn gegaan en altijd op hoog niveau mogen spelen. Toen ik eerste jaars A1 was heb ik mijn debuut mogen maken in JEKA 1 onder Bas Liebregts die mij al kende vanuit de jeugd. ik wist toen dat ik na de junioren graag vast in het eerste wilde spelen en bij dit team wilde horen. Vorig jaar was dit het geval alleen was het seizoen vroegtijdig beëindigd door Corona helaas.”

Elke speler heeft de ambities om hogerop te gaan voetballen, JEKA 1 speelt in de tweede klasse daarom is ook de ambitie van Feskens om met het team eerste klasse of misschien wel hoger te halen. “Ik zou graag met JEKA willen promoveren naar de eerste klasse en zie dit in de toekomst wel gebeuren aangezien we een goede jonge ploeg hebben. ik heb sowieso ambitie om hoger te spelen dan de 2de klasse in de toekomst.”

De start het seizoen voor JEKA is een beetje moeizaam begonnen met 1 punt uit de eerste drie wedstrijden. “We zijn stroef begonnen dit seizoen nu hebben we wel veel pech gehad met blessures en jongens die in quarantaine moesten. ik ben ervan overtuigd dat het binnenkort gaat lopen en de punten gaan komen.”

Elke voetballer heeft in zijn carrière hoogtepunten en dieptepunten over die belevenissen vertelt Feskens et volgende: “In mijn eerste jaar B1 zijn we periodekampioen geworden dit was heel mooi natuurlijk, helaas verloren we in de halve finale van de nacompetitie. Mijn debuut in het eerste was natuurlijk ook een mooie ervaring toen! Maar In mijn 2de jaar in de B1 zijn we met de ploeg in de finale van de nacompetitie gedegradeerd helaas. Dit was voor het eerst echt een pijnlijke nederlaag in het voetbal voor mij.”

Buiten de voetbal heeft Feskens natuurlijk ook hobby’s: “Ik houd er van om met vrienden een drankje te doen of fifa met ze te spelen. ook vind ik het leuk om naar de sportschool te gaan en dit is ook goed voor je ontwikkeling natuurlijk.”

Feskens is heel dankbaar voor alle vrijwilligers bij JEKA. JEKA is een grote club en om dat allemaal soepel te laten verlopen is dat nogal een hele klus, ze hebben het goed voor elkaar en het is een fijne omgeving binnen JEKA.

er is niks zo lekkers als winnen hiervoor zit iedereen op voetbal. zeker om dit daarna met je team te vieren. “de ideale zondag is 3 punten en daarna gezellig een drankje doen in de kantine met je medespelers. De punten gaan snel komen daar ben ik van overtuigd, we hebben een hele goede ploeg zoals ik al zei.  Ik hoop dat we door kunnen voetballen met Corona maar dit gaan we nog zien.”

 

Kik hier voor meer artikelen van JEKA

CWO doet zichzelf te kort tegen SVS.

Afgelopen dinsdag 13 oktober mocht CWO om 20.00 uur op eigen terrein aftrappen voor hun derde competitiewedstrijd tegen SVS. Deze avond maakte twee blauwwitte helden hun competitiedebuut in de basis van CWO 1, Sam Kloos mocht als linksbuiten zijn voetbalkunsten vertonen en Breuklin Almeida mocht het spelletje verdelen op het middenveld.

cathay_internetbalk_v2

Of het lag aan de persconferentie van Rutte, het ‘s avonds spelen van een wedstrijd na een dag hard werken of studeren of het spelen van twee wedstrijden in vier dagen. Qua voetbal was het vandaag niet wat wij de afgelopen wedstrijden van onze blauwwitte helden hebben gezien. De inzet en strijdlust was er zeker wel, maar het eigen spelletje werd deze avond weinig vertoond. SVS dat uit twee wedstrijden 1 punt had gehaald, nam vanaf het begin het initiatief en kreeg de eerste 10 minuten een paar goede kansen. Keeper Goedkoop deed wat hij hoort te doen en wist zijn doel schoon te houden. Na een kwartietje eerste helft kreeg CWO het spel iets meer onder controle zonder zelf voor veel gevaar te zorgen. Gezien het spel was een ruststand van 0-0 voor de CWO-aanhang een ruststand, waar men vrede mee kon hebben.

Na een donderspeech van trainer Stans kwamen onze helden de wei weer in. Sam Kloos mocht een warme douche pakken en werd vervangen door een volgende debutant Gillian Fortes. Helaas was ook het eerste kwartier voor SVS zonder dat zij erg gevaarlijk werden. In minuut 11 kreeg CWO hun eerste goede kans, een afgeslagen bal, na een door CWO genomen hoekschop belandde voor de voeten van Mike van der Meer. Zijn schot op doel vanaf rand zestienmeter belandde via een been van een SVS-verdediger op de paal. Na deze kans kwam CWO iets meer onder de druk uit en ging wat rustiger voetballen.

Na een kwartiertje tweede helft werd Breuklin vervangen door Jeroen van de Swaluw en ging het spel over en weer. Mike van der Meer was in minuut 17 dichtbij de openingstreffer toen hij de verdediging omspeelde en van links op de keeper af ging. Helaas stond deze goed in de weg en wist het schot te keren. In minuut 19 was het toch raak voor de blauwwitte na een mooie aanval wist Gillian Fortes de bal bij Obeida Kadri te bezorgen, deze speelde zich slim vrij en wist de bal links langs de keeper van SVS in het doel te schuiven. Erg lang kon CWO niet van de 1-0 voorsprong genieten.

In minuut 25 was het raak voor SVS. Obeida werd aangetikt en verloor hierdoor de bal op het middenveld. CWO dacht aan een overtreding, maar scheidsrechter Greveling liet doorspelen. Voordat CWO kon ingrijpen, lag het balletje al in het netje bij CWO. Gezien het veldspel van beide ploegen was deze stand van 1-1 terecht. Onze blauwwitte helden lieten het er niet bij zitten en gingen nadat Char Pires was ingebracht voor Qualid Tarafit op zoek naar de winnende treffer. soepel ging dat niet maar SVS moest terug, pakte twee gele kaarten en kwam onder druk te staan.

Vijf minuten voor tijd werd een vloeiende CWO-combinatie door het midden tussen Rick van der Struis en Obeida Kadri onreglementair afgebroken door een SVS-verdediger. Obeida ging neer in de zestienmeter en de scheidsrechter wees naar de penaltystip. Rick van der Struis onze vaste penaltykiller ging achter de bal staan en schoot in, de keeper van SVS koos de goede hoek, verwerkte de bal tot hoekschop en werd zo de SVS-held van de avond.

Hierna klonk snel het eindsignaal en stond er een teleurstellende maar terechte 1-1 eindstand op het scorebord, waar de voetbalkenners in de bestuurskamer wel vrede mee konden hebben. Vanuit het blauwwitte kamp was gerekend op drie gespeeld negen punten en was er een kleine teleurstelling over de uitslag, maar ook een trotsgevoel dat we na acht wedstrijden, die we dit seizoen hebben gespeeld er nog geen wedstrijd is verloren.

Voorlopig gaan we met deze ongeslagen status de vier weken coronapauze in en hopen we dat we na deze verplichte stop weer samen van het leuke spelletje mogen genieten.

Wat viel er verder op deze voetbalavond:

– Pa Kloos was de uitsmijter van de avond en had het hesje van Jordi de Bruins pa overgenomen;

– Dankzij de klussers Ronald en Robert is er beeld en geluid in de bestuurskamer en sponsorruimte;

– Claudia en Wilko dank voor jullie hulp in de bestuurskamer;

– De bar en barkrukken in onze kantine zijn mooi opgeknapt, laten we er alles aan doen dat we hier snel weer samen van kunnen genieten.

Hierbij wens ik iedereen veel sterkte, geduld en wijsheid toe in de komende vier weken zonder voetbal. Zorg goed voor jezelf, je medemens, houd rekening met elkaar en houd je aan de coronaregels. Zorg dat je over vier weken weer topfit achter het balletje aan kan rennen.

Klik hier voor meer artikelen over CWO
Klik hier voor meer informatie over CWO

In gesprek met Michael Boon van ASV Arkel

Vanwege een blessure stopte hij al vroeg met voetballen, maar toch is Michael Boon (31) nog altijd actief betrokken bij ASV Arkel. De voormalig eerste-elftalspeler was vorig jaar assistent bij dat team en neemt nu het tweede onder zijn hoede. Hij kijkt ernaar uit om aan de slag te gaan met de jonge, talentvolle spelersgroep.

HappyPoint_desinfectie
Hij groeide op bij SVW, maar inmiddels noemt Michael Boon zich een echte clubman van ASV Arkel. “Als voetballer heb ik met beide clubs mooie jaren in het eerste beleefd”, zegt hij. “Ik begon in de jeugd van SVW, ging daarna naar Arkel, vervolgens naar mijn oude club en toen weer terug naar Arkel. Ik was een felle rechtsback met een goede conditie. Een paar jaar geleden scheurde ik mijn kruisband af en toen besloot ik te stoppen. Ik ben gymleraar en uiteraard moet je dan fit zijn. Mijn baan is belangrijker dan mijn voetballoopbaan, dus de keuze was niet moeilijk. Gelukkig heb ik geen last meer van die blessure tijdens mijn werk.”

Boon startte hierna als jeugdtrainer bij GJS en later bij Unitas. Ook gaf hij jeugdtraining in Amerika en in 2018 werd hij assistent bij het eerste van ASV Arkel, een rol die hem goed beviel. “Bijna al mijn oud-teamgenoten spelen nog in dat team en ik werd dus assistent-hoofdtrainer van veel vrienden van me, wat overigens voor geen problemen zorgde”, zegt hij. “Ik voel me thuis bij de club en vond het prettig om in deze rol betrokken te blijven bij de leuke spelersgroep.”

Talentvolle groep
Vanaf dit seizoen is hij eindverantwoordelijk voor zijn eigen selectie, want Boon is de nieuwe trainer van ASV Arkel 2. Hij kijkt uit naar dit seizoen. “Ik heb veel geleerd van mijn oud-trainers en een eigen visie ontwikkeld. Ik ben klaar voor deze stap en werk met een jonge, talentvolle groep met gemotiveerde gasten.” Het tweede team komt uit in de derde klasse reserve. Flink wat niveaus lager dan het vlaggenschip van de blauw-witten, dat in de tweede klasse speelt. Boon vindt daarom de individuele progressie van zijn spelers veel belangrijker dan de eindklassering van zijn elftal. “De kloof tussen het eerste en het tweede moet kleiner worden, mijn elftal moet een springplank zijn naar onze hoofdmacht. Het maakt me niet zoveel uit hoe hoog we eindigen, al zullen de jongens hier anders over denken”, zegt hij grinnikend. “ASV Arkel is geen grote club. We betalen niemand en spelen met talentvolle jongens. Ik hoop dat ik veel jongens kan klaarstomen voor onze hoofdmacht.”

Boon heeft zijn TC3 diploma op zak en denkt eraan om in de toekomst voor zijn TC2 papieren te gaan. Hij ziet het zitten om hoofdtrainer te worden, maar dat is pas iets voor in de toekomst. Hij overwoog wel even om dit jaar aan te blijven als assistent bij het eerste, maar paste daar toch voor. “Mijn focus ligt nu volledig op ASV Arkel 2.”

Klik hier voor meer informatie over ASV Arkel
Klik hier voor meer artikelen over ASV Arkel

 

Club van de week, TVC Breda: Guust Smit

We spreken vandaag met Guust Smit (68). Hij is secretaris, kantinebeheerder en terreinknecht van TVC. Zoals Guust zelf zegt is hij het manusje van alles. Zelf heeft Guust ook nog gespeeld bij TVC. Hij is daar begonnen op zijn zevende en mocht op zijn twintigste zijn debuut maken voor het eerste en heeft daar tien jaar gespeeld.

verfhuys-breda
Guust doet erg veel voor de club. ‘’Ik doe alles regelen bij de KNVB en ik doe de inkoop van de kantine. Ik ben iedere dag op de club bezig. Ook doe ik de lijnen trekken op twee velden en ik stuur de andere vrijwilligers aan. Ik zet me ongeveer 50 uur per week in voor de club. De club betekent dan ook veel voor mij, want ik ben al vanaf kleins af aan al lid.’’

Het eerste volgen doet Guust elke week. ‘’Ik ga mee met elke uitwedstrijd en ik ben aanwezig bij elke thuiswedstrijd, mede doordat ik ook in het hoofdbestuur zit. Het eerste staat er op dit moment goed voor. We zijn al een aantal jaren aan het bouwen en nu hebben we een heel jong elftal, wat erg goed in elkaar zit. Er zitten twee trainers bij die ook altijd in het eerste hebben gespeeld en dat klikt heel goed met de jonge groep.’’

Elke vereniging is bijzonder, zo ook TVC. ‘’Het is mijn ‘cluppie’ waar ik altijd voor klaar sta. De leden hebben ook respect voor mij, voor alles wat ik voor de club doe. Ik maak me daarom ook hard voor deze club. Het is de club van mijn leven. Het zijn allemaal jongens uit de wijk, wel een volkswijk en ze kunnen altijd bij mij terecht. Ook ben ik hoofdsponsor samen met mijn zoon.’’

Klik hier voor meer informatie over TVC
Klik hier voor meer artikelen over TVC