Home Blog Pagina 952

In gesprek met Johan Sturrus van VV Papendrecht.

De voetballers van Papendrecht zijn begonnen aan het tweede seizoen in de eerste klasse. In de vorige jaargang stond de ploeg van trainer Johan Sturrus op de negende plaats in 1C toen de competitie in maart werd stilgelegd, al was het verschil tussen de nummer vier en nummer twaalf op dat moment slechts acht punten.

banner_koningsport_small_VJ

PAPENDRECHT – Dit seizoen is Papendrecht samen met regioclubs Heerjansdam, Nieuw-Lekkerland en Oranje Wit ingedeeld in 1B (West II), waarin clubs als Kloetinge, Heinenoord, RVVH en XerxesDZB de dienst uit lijken te gaan maken aan de top. ,,Op voorhand lijkt dit zeker een sterkere competitie dan vorig seizoen. Tegen clubs uit het Rotterdamse wordt altijd meer gevraagd. Ze zijn technisch goed, maar ook vaak meer streetwise en weten hoe je een wedstrijd moet winnen. We moeten dus aan de bak, maar dat was vorig seizoen niet anders. Op ons debuutjaar in de eerste klasse kijk ik met trots en tevredenheid terug. Het was een leerzaam jaar, maar we hebben ook een aantal knappe resultaten geboekt tegen teams die bovenin meedraaiden. Daarin lieten we zien een team te zijn dat over veel karakter en vechtlust beschikt. Dat zullen we dit seizoen wekelijks moeten laten zien”, zegt Sturrus, die met een minder voldaan gevoel terugblikt op de voorbereiding op dit seizoen.

Blessures

Clubs met kunstgras hebben de hele zomer door kunnen trainen, maar dat zat er voor ons helaas niet in. Toen je in mei weer voorzichtig mocht trainen na de complete coronastop hebben we nog drie weken getraind, maar daarna gingen de velden eruit. Op 6 augustus zijn we toen weer begonnen aan de voorbereiding op dit seizoen, terwijl de meeste clubs de mogelijkheden hadden om in juni en juli lekker door te trainen. Dat kon je ook wel zien tijdens de eerste oefenwedstrijden in de voorbereiding. Zo verloren we half augustus met 5-0 bij tweedeklasser GJS in Gorinchem, maar daar kon je duidelijk zien dat zij conditioneel al veel verder waren. Tijdens de voorbereiding hebben we dus een inhaalslag moeten maken na maanden zonder voetbal, maar we kregen ook al snel te maken met een paar vervelende blessures. Zo liep onze aanvoerder Nick Kamerling een hersenschudding op, iets waar hij al eerder mee te maken heeft gehad en waar we dus erg voorzichtig mee zijn geweest. Een week voor de competitiestart is hij gelukkig weer aangesloten, want hij is er belangrijk voor ons met zijn coaching en kopkracht, zeker nu Edinho Goodett helaas gestopt is.”

Daarna raakte ook nieuwkomer Cerezo Drenthe (overgekomen van de nieuwe competitiegenoot RVVH uit Ridderkerk) geblesseerd na een harde overtreding op hem en in de laatste bekerwedstrijd ging het opnieuw mis met de knie van middenvelder Thomas Muilwijk. De 23-jarige linkspoot zag voor de vijfde keer in drie jaar tijd de knieschijf van zijn rechterknie uit de kom schieten. ,,Ik moet nu gewoon verstandig zijn en er helemaal mee stoppen, hoe vervelend dat ook is op deze leeftijd”, zegt de oud-speler van ASWH en ‘s-Gravendeel. ,,Toen het in januari misging heb ik gezegd dat ik me wilde laten opereren, maar dat zou betekenen dat ik drie operaties moet ondergaan om alles weer op z’n plek te krijgen. Dan is het natuurlijk maar de vraag hoe je terugkeert. Dat is het me niet waard. In het dagelijks leven heb ik er gelukkig weinig last van. Ik ga nu met de trainer en voorzitter even kijken op welke manier ik betrokken kan blijven bij de selectie.”

Stage

Voor trainer Johan Sturrus dit seizoen dus minder beschikbare spelers dan waar op had gehoopt, maar de Ambachter begint vol goede moed aan zijn derde seizoen op Sportpark Slobbengors. ,,Ik ben een ambitieuze trainer en weet dat er veel mogelijk is met deze groep, maar dan moet er wel keihard gewerkt worden op iedere training en iedere zaterdag. Het is aan mij om dat los te maken bij die gasten en dat is altijd een mooie uitdaging.”                                                                                                         Sturrus staat dit seizoen zelf vijf dagen per week op het veld, want voor het behalen van zijn UEFA A-diploma loopt hij dit seizoen stage bij zondaghoofdklasser IFC, waar Jack van den Berg (die Sturrus goed kent van hun periodes bij ASWH) de ervaren hoofdtrainer is. ,,Op woensdag en zondag loop ik daar mee om te helpen en mee te kijken. Omdat ik de cursus volg krijg ik dit jaar nog dispensatie om in de eerste klasse te werken. Als ik mijn papiertje heb mag ik op alle amateurniveaus werken. Ik ben zeker ambitieus, maar er zullen pas grotere clubs komen als we ook dit seizoen weer goed presteren met Papendrecht. Dat is dus een mooie uitdaging voor mij en voor de spelers.” Papendrecht startte met een 2-0 nederlaag bij Briellle.

Herenigd op Papendrechtse bodem

PAPENDRECHT – Samen stonden zij op het veld voor het Ambachtse ASWH, nu dienen zij beiden een Papendrechtse voetbalclub. Evenals zijn voormalige ploegmakker Johan Sturrus is Dordtenaar Paul Koster neergestreken in het erwtenpellersdorp. Na een jaar bij de Dordtse zondagderdeklasser RCD is Koster aan de slag gegaan bij Drechtstreek, waar hij Bart Toom is opgevolgd.

Het contact tussen Koster en de blauw-witte club uit de Oostpolder ontstond bij een oefenwedstrijd tussen de tweedeklasser en FC Dordrecht onder 19, waar de Dordtenaar vorig jaar ook nog werkzaam was. Daarmee was de basis gelegd voor een lange(re) samenwerking, want het eerste gesprek mondde uit in een verbintenis. Aan één van de eerste wensen van Paul Koster werd bovendien ook voldaan: Marco Verloop werd als assistent-trainer aan de technische staf toegevoegd.

In de eerste weken van het nieuwe seizoen maakte Paul Koster zijn intenties duidelijk: hij wil met Drechtstreek meer vooruit gaan voetballen. In de districtsbeker was er meteen succes: achter eersteklasser Heerjansdam werd de tweede plek in de poule gepakt door zeges op Oostkapelle/Domburg en TSC (zondag). De 2-1 zeges op beide ploegen openden de deur naar de volgende schifting van het toernooi in het district Zuid I. In competitieverband, waar handhaving voor Drechtstreek weer de eerste prioriteit zal zijn, begon het seizoen met een 4-1 thuisnederlaag tegen Roda Boys Bommelerwaard.

SV Oranje Wit, Club van de Week: Jaap Boot

Jaap Boot (73) is de algemeen coördinator van Oranje Wit. Jaap is begonnen met voetballen in Lisse, bij Lisser-Boys toen hij tien was. Hij mocht daar op zijn zeventiende zijn debuut maken. In 1972 is Jaap verhuisd naar Capelle aan den IJssel, waar hij in het ‘vlaggenschip’ heeft gespeeld. Ook heeft hij daar in de selectie van VV Capelle gespeeld. In 1976 ging Jaap nog een keer verhuizen, ditmaal naar Dordrecht. Hier ging hij voetballen bij Oranje Wit. Begonnen  in het derde, maar al snel doorgestroomd naar het tweede en eerste. Hij heeft tot zijn 35e  in de selectie gespeeld en daarna nog vijftien jaar in een recreatieteam. Jaap is gestopt met voetballen toen hij vijftig was.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
Als algemeen coördinator doet Jaap vooral de randzaken. ‘’ Denk bijvoorbeeld aan het beheer van het voetbalmateriaal – ballen, pionnen, hoedjes, hesjes – dat elk team nodig heeft om te trainen en te spelen. Hiervoor hebben we bij Oranje Wit een geweldig ballenhok waarin zich 65 ballenkasten bevinden. Bijna elk team heeft een eigen kast met spullen, perfect dus. Ook bij nevenactiviteiten bij onze club ben ik actief, zoals de jaarlijkse familiedag. Samen met een paar andere vrijwilligers nemen we daarvan de organisatie voor onze rekening. Helaas kon deze seizoenafsluiting vanwege het bekende virus dit jaar niet doorgaan.’’

Dat is nog niet alles, waar Jaap zich mee bezig houdt. ‘’ Ik vorm met een paar mensen een commissie die zich jaarlijks inspant om via de Grote Clubactie wat geld in het laatje te brengen om bijvoorbeeld wat extra materiaal aan te schaffen. De laatste drie jaar hebben we dat geld besteed om dug-outs te kopen. Op elk veld – we beschikken over 6 velden – staan nu twee dug-outs! Dat geeft toch wel cachet aan onze accommodatie! En tevens ben ik betrokken bij de organisatie van diverse thuistoernooien, en ook als een team aan een uittoernooi wil deelnemen kunnen ze erop rekenen dat ik dat probeer te regelen.

De club betekent heel veel voor Jaap. ‘’ Vanaf 1976 voel ik mij thuis bij s.v. Oranje Wit. Eerst natuurlijk als speler, later als jeugdtrainer, 3e elftaltrainer, recreatie-voetballer, jeugdvoorzitter en nu als één van de vele vrijwilligers die zich verantwoordelijk voelt voor het reilen en zeilen van onze vereniging. En, zoals bekend, kan een vereniging niet zonder een grote groep mensen die zich kosteloos inzetten om de club draaiende te houden. En dat is bij Oranje Wit zeker het geval. ‘Vele handen maken licht werk’ is bij ons echt van toepassing, en vergeet ook niet het sociale aspect daarvan!’’

De thuiswedstrijden van het eerste probeert Jaap zoveel mogelijk te volgen. ‘’ Het mooie van het huidige vlaggenschip is dat er veel ‘eigen kweek’ zich waarmaakt. Dat vind ik voor een grote vereniging als Oranje Wit eigenlijk een must. Geef de eigen jeugd een goede kans om in het eerste of tweede elftal te komen en zich daar te ontwikkelen tot een steeds betere voetballer. Gelukkig is dat bij de huidige trainer het geval. In voorgaande jaren was het vaak een komen en gaan van spelers die na één seizoen weer hun biezen pakten om bij een andere club hun ‘voordeel’ te grijpen, etc…’’

De prestaties van het eerste zijn wat minder, ze hebben het lastig. ‘’ De huidige trainer moest in het seizoen 2019/2020 een volledig nieuw team op poten zetten, dus veel uitproberen en veel nadenken over de bezetting van de posities. En dat kost veel tijd. We bungelden dan ook voortdurend in de onderste regionen van de 1e klasse en het degradatiespook was dus altijd aanwezig. Het coronavirus was in maart jl. eigenlijk onze ‘redding’. Er werd besloten geen kampioenen en degradanten aan te wijzen, dus alles bleef hetzelfde. Oranje Wit bleef 1e– klasser! In de huidige jaargang gaat het al een stuk beter, er wordt enthousiast getraind en gespeeld en het spel ziet er verzorgd uit. Maar het virus blijkt hardnekkig, ik vrees het ergste voor het vervolg van de competitie.’’

We vroegen Jaap waarom hij zich zo hard maakt voor deze club. ‘’ Hopelijk heb ik duidelijk gemaakt dat s.v. Oranje Wit een grote plaats inneemt in mijn leven. En dat mag voorlopig zo blijven, hoop ik.’’

Klik hier voor meer informatie over Oranje Wit
Klik hier voor meer artikelen over Oranje Wit

 

 

 

 

 

 

 

SV Oranje Wit, Club van de Week: Jaap Boot

Jaap Boot (73) is de algemeen coördinator van Oranje Wit. Jaap is begonnen met voetballen in Lisse, bij Lisser-Boys toen hij tien was. Hij mocht daar op zijn zeventiende zijn debuut maken. In 1972 is Jaap verhuisd naar Capelle aan den IJssel, waar hij in het ‘vlaggenschip’ heeft gespeeld. Ook heeft hij daar in de selectie van VV Capelle gespeeld. In 1976 ging Jaap nog een keer verhuizen, ditmaal naar Dordrecht. Hier ging hij voetballen bij Oranje Wit. Begonnen  in het derde, maar al snel doorgestroomd naar het tweede en eerste. Hij heeft tot zijn 35e  in de selectie gespeeld en daarna nog vijftien jaar in een recreatieteam. Jaap is gestopt met voetballen toen hij vijftig was.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
Als algemeen coördinator doet Jaap vooral de randzaken. ‘’ Denk bijvoorbeeld aan het beheer van het voetbalmateriaal – ballen, pionnen, hoedjes, hesjes – dat elk team nodig heeft om te trainen en te spelen. Hiervoor hebben we bij Oranje Wit een geweldig ballenhok waarin zich 65 ballenkasten bevinden. Bijna elk team heeft een eigen kast met spullen, perfect dus. Ook bij nevenactiviteiten bij onze club ben ik actief, zoals de jaarlijkse familiedag. Samen met een paar andere vrijwilligers nemen we daarvan de organisatie voor onze rekening. Helaas kon deze seizoenafsluiting vanwege het bekende virus dit jaar niet doorgaan.’’

Dat is nog niet alles, waar Jaap zich mee bezig houdt. ‘’ Ik vorm met een paar mensen een commissie die zich jaarlijks inspant om via de Grote Clubactie wat geld in het laatje te brengen om bijvoorbeeld wat extra materiaal aan te schaffen. De laatste drie jaar hebben we dat geld besteed om dug-outs te kopen. Op elk veld – we beschikken over 6 velden – staan nu twee dug-outs! Dat geeft toch wel cachet aan onze accommodatie! En tevens ben ik betrokken bij de organisatie van diverse thuistoernooien, en ook als een team aan een uittoernooi wil deelnemen kunnen ze erop rekenen dat ik dat probeer te regelen.

De club betekent heel veel voor Jaap. ‘’ Vanaf 1976 voel ik mij thuis bij s.v. Oranje Wit. Eerst natuurlijk als speler, later als jeugdtrainer, 3e elftaltrainer, recreatie-voetballer, jeugdvoorzitter en nu als één van de vele vrijwilligers die zich verantwoordelijk voelt voor het reilen en zeilen van onze vereniging. En, zoals bekend, kan een vereniging niet zonder een grote groep mensen die zich kosteloos inzetten om de club draaiende te houden. En dat is bij Oranje Wit zeker het geval. ‘Vele handen maken licht werk’ is bij ons echt van toepassing, en vergeet ook niet het sociale aspect daarvan!’’

De thuiswedstrijden van het eerste probeert Jaap zoveel mogelijk te volgen. ‘’ Het mooie van het huidige vlaggenschip is dat er veel ‘eigen kweek’ zich waarmaakt. Dat vind ik voor een grote vereniging als Oranje Wit eigenlijk een must. Geef de eigen jeugd een goede kans om in het eerste of tweede elftal te komen en zich daar te ontwikkelen tot een steeds betere voetballer. Gelukkig is dat bij de huidige trainer het geval. In voorgaande jaren was het vaak een komen en gaan van spelers die na één seizoen weer hun biezen pakten om bij een andere club hun ‘voordeel’ te grijpen, etc…’’

De prestaties van het eerste zijn wat minder, ze hebben het lastig. ‘’ De huidige trainer moest in het seizoen 2019/2020 een volledig nieuw team op poten zetten, dus veel uitproberen en veel nadenken over de bezetting van de posities. En dat kost veel tijd. We bungelden dan ook voortdurend in de onderste regionen van de 1e klasse en het degradatiespook was dus altijd aanwezig. Het coronavirus was in maart jl. eigenlijk onze ‘redding’. Er werd besloten geen kampioenen en degradanten aan te wijzen, dus alles bleef hetzelfde. Oranje Wit bleef 1e– klasser! In de huidige jaargang gaat het al een stuk beter, er wordt enthousiast getraind en gespeeld en het spel ziet er verzorgd uit. Maar het virus blijkt hardnekkig, ik vrees het ergste voor het vervolg van de competitie.’’

We vroegen Jaap waarom hij zich zo hard maakt voor deze club. ‘’ Hopelijk heb ik duidelijk gemaakt dat s.v. Oranje Wit een grote plaats inneemt in mijn leven. En dat mag voorlopig zo blijven, hoop ik.’’

Klik hier voor meer informatie over Oranje Wit
Klik hier voor meer artikelen over Oranje Wit

 

 

 

 

 

 

 

In gesprek met Danny Broere van Jogadores

De stekker uit Jogadores? Dat mocht niet gebeuren! Danny Broere en Ben Vissers namen het stokje over toen Dustin van Bezooijen afgelopen seizoen stopte als voorzitter van de zaalvoetbalclub. Noodgedwongen, maar nu vooral leuk een leerzaam.

HappyPoint_desinfectie
Danny Broere voetbalt sinds zijn zeventiende in de zaal bij Jogadores, naast zijn veldvoetballoopbaan bij GJS. Hij geniet enorm van het spelletje, groeide uiteindelijk door tot een speler van het eerste en combineert dat inmiddels met het voorzitterschap. “Dustin van Bezooijen stopte en iemand moest het overnemen, anders zou Jogadores geen toekomst meer hebben. Dat wilden Ben en ik niet, vooral niet omdat we de jeugd de kans op zaalvoetbal willen geven zoals wij die zelf gehad hebben, dus besloten wij het over te nemen. Wij hebben een opleiding in Sportkunde gedaan en vonden dit wel een mooie kans om de theorie in de praktijk te brengen.”

Een nieuwe zaal regelen, gesprekken met sponsoren, contact houden met de bonden en het op orde houden van de faciliteiten en spullen voor de spelers: het is een druk bestaan, dat van voorzitter. “We wisten dat we moeilijkheden tegen zouden komen, maar ik ben echt blij dat we deze kans hebben gepakt. Het loopt nu namelijk goed.”

Jogadores bestaat uit een jeugdteam en het eerste. Het vlaggenschip is in de Hoofdklasse gebleven, hoewel een promotie naar de Topklasse mogelijk was. “Maar enkele sterkhouders zijn vertrokken, dus leek het ons beter om nog een jaartje in de Hoofdklasse te blijven. Dit seizoen kunnen we laten zien of we een promotie waard zijn”, aldus Broere, die zelf ook nog in het eerste speelt.

Wat hij het mooiste vindt aan Jogadores? “Dat iedereen in Gorinchem en omgeving de kans krijgt om te zaalvoetballen. We willen de jeugd dat ook gunnen, hopelijk komen meer en meer junioren bij Jogadores spelen.”

Klik hier voor meer informatie over Jogadores
Klik hier voor meer artikelen over Jogadores

De Pechvogel met Sereno Latuhihin van GJS

Het is inmiddels al ‘een beetje bezonken’, maar pijnlijk zal het nog wel even blijven. GJS-middenvelder Sereno Latuhihin (25) moest een streep door het seizoen 2020-2021 zetten, voor het daadwerkelijk begonnen was. 20 minuutjes in een oefenwedstrijd tegen Schelluinen, daar moet hij komend jaar op teren.

HappyPoint_desinfectie
De eerste oefenwedstrijd van het jaar van GJS is net 20 minuten bezig, als Sereno Latuhihin de bal over zich heen gespeeld ziet worden. De 25-jarige verdedigende middenvelder wil wegdraaien, maar dan gaat het mis. Zijn knie klapt naar binnen, maar zijn voet schiet juist weg op het vochtige veld. Hij voelt een knak en schreeuwt het direct uit. In eerste instantie niet van de pijn, maar van de schrik. Tien minuten later komt ook de pijn en kan hij niet meer lopen.

Zure appel
In het ziekenhuis krijgt hij de diagnose: een afgescheurde kruisband. “Het is inmiddels wel een beetje bezonken. Ik kan er met vrienden gewoon over praten, dat gaat beter. Het doet nog wel pijn om mijn teamgenoten te zien trainen. Ik werk bij Fysio PP en geef trainingen, onder andere op het terrein van GJS tijdens de trainingen van het eerste. Normaal pakt iemand anders dat op, maar nu kan ik het zelf doen. Alleen is het wel even door de zure appel heen bijten, als ik mijn team zie. Dat zal de eerste wedstrijd ook wel weer zo voelen.”

En dit had juist het seizoen van de waarheid moeten worden voor Latuhihin. Hij zou bij CFM/Transito ook nog eens op niveau (Eerste Divisie) in de zaal gaan voetballen en wilde zich dit seizoen in de kijker spelen van hoger spelende teams op het veld. “Ik ben begonnen bij GJS, heb in de jeugd zes jaar bij FC Den Bosch gespeeld, maar ben nu sinds acht seizoenen speler van het eerste in Gorinchem. De afgelopen drie jaar ben ik een vaste waarde geworden als verdedigende middenvelder en ik merkte dat ik echt groeide in de rol van sterkhouder. Ik had gehoopt dit jaar weer een stap te kunnen zetten, maar daar gaat een streep doorheen.”

Uitlaatklep
Latuhihin weet dankzij zijn professie dat te vroeg starten risicovol is, hij zal toch echt het hele seizoen aan de kant moeten zitten. “Mijn wereld stortte wel een beetje in toen ik dat hoorde. Voetbal betekent meer voor mij dan wedstrijdjes spelen en presteren. Het gaat om het team, samen wat bereiken op het veld en het plezier in de kleedkamer. Voetbal is voor mij ook een uitlaatklep. Het is druk op je werk, thuis gebeurt er van alles, maar op het voetbalveld hoef je even nergens aan te denken. Die uitlaatklep valt weg, ik zal iets anders moeten zoeken.” Hij wil wel betrokken blijven bij de tweedeklasser. “Door elke zaterdag mee te gaan naar de wedstrijden, bijvoorbeeld.”

Latuhihin weet dat het de vraag is of hij überhaupt ooit weer zijn oude niveau haalt. “Aan mijn fitheid zal het niet liggen. Ik hoop er sterker uit te komen, heb nu tijd genoeg om voor mezelf te trainen. Maar het belangrijkste is voor mij om weer te kunnen genieten van het spelletje voetbal.”

Eén ding heeft hij geleerd en neemt hij zichzelf kwalijk. “Ik kon mijn normale schoenen niet vinden en speelde tegen Schelluinen daarom op kunstgrasschoenen met kleinere noppen. Als ik na mijn terugkeer ooit nog eens voel dat ik te weinig grip heb op een veld, stap ik er gelijk af om andere schoenen aan te trekken.”

Klik hier voor meer informatie over GJS
Klik hier voor meer artikelen over GJS

In gesprek met Steven Maggan van VV Klundert

Steven Maggan (21) voetbalt en woont in Klundert. Hij is op vijf jarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV Klundert. In de A-tjes besloot Steven om 1 jaar te gaan voetballen bij RBC uit Roosendaal. De 21 jarige speler van Klundert hoop na lang blessureleed weer vol aan de bak te gaan met zijn club.

verfhuys-breda

Steven heeft een lastig jaar achter de rug met veel blessure leed. ” In het 1e seizoen kreeg ik een hele nare blessure. Deze blessure heb ik vorig jaar maart opgelopen tijdens een wedstrijd. Ik dacht dat het een lies blessure was, heb een half jaar onderzoek gedaan naar mijn lies van fysio tot echo’s tot MRI scan, ben naar dokter geweest, medicijnen genomen en niks hielp en ik bleef er steeds maar last van houden als ik steeds weer ging proberen om te trainen. Na een half jaar heeft onze verzorger voor mij geregeld dat ik naar de dokter van PSV kon. En daar ben ik hem heel dankbaar voor. Uiteindelijk heb ik in Eindhoven een MRI scan laten maken van mijn heupen. Toen de uitslag bekend was bleek er niks met mijn lies en heupen te zijn maar het was mijn schaambeen die al die tijd ontstoken was. Ik heb toen 30 dagen ontstekingsremmers ingenomen en core stabilty oefeningen gedaan om de spieren die aan het schaambeen hechten sterker te maken”.

Na een lange tijd uit de roulatie zijn geweest, had Steven eindelijk weer hoop om het veld op te stappen. “Na 8 maanden was het dan eindelijk over. Begin dit jaar kreeg ik een terugval, had er weer last van en moest opnieuw revalideren. Wanneer ik weer wilde gaan revalideren kwam helaas Corona. Ik ben in de zomervakantie van dit jaar in juli naar de fysio geweest van Feyenoord. Ik heb hier 2 maanden lang, 2 dagen in de week gerevalideerd. In augustus mocht ik eindelijk weer trainen en ik ben eindelijk van mijn blessure af. Door mijn blessure heb ik nog niet veel wedstrijden kunnen spelen bij de senioren. Maar een hoogtepunt in de jeugd is in de B1 geweest bij VV Klundert. We werden kampioen en we wonnen de beker in 1 seizoen. Afgelopen zaterdag had ik weer na 1,5 jaar blessureleed een basisplek”.

Steven is nu vooral gefocust op fit blijven en hoop stappen te kunnen zetten met Klundert. “Uiteraard wil je zo hoog mogelijk voetballen. Maar op het moment denk ik maar aan 1 ding en dat is fit blijven. Wanneer ik fit blijf wil ik zoveel mogelijk wedstrijden spelen maar het aller belangrijkste voor mij is, dat ik kan voetballen zonder dat ik weer last van die blessure heb. We zijn het seizoen helaas begonnen met een nederlaag. Maar we hebben ons goed herpakt. Na 4 wedstrijden staan we op een 5e plek met 2 winst, 1 gelijk en 1 verloren. Het is jammer dat de voetbal nu weer stil ligt door Corona”.

Meer informatie over VV Klundert? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen van VV Klundert

SV Oranje wit, Club van de week!

SV Oranje Wit maakt al ruim negentig jaar deel uit van de Dordtse samenleving. De club behoort tot de grootste verenigingen in de wijde omgeving, met voetbal, tennis en biljart heeft deze vereniging voor elk wat wils.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Sportvereniging Oranje Wit bestaat dus uit een voetbalclub, tennisclub en een biljartclub. De voetbal telt 1202 leden, opgeteld bestaat SV Oranje Wit uit ruim 1500 leden. De accommodatie bestaat uit o.a. vier natuurgrasvelden, twee kunstgrasvelden een all-weatherveld en een pannaveldje. Naast het kunstgras op het hoofdveld staat een zittribune met 300 zitplaatsen. Ook zijn er 18 kleedkamers.

De vereniging prijst iedere vrijwilliger en heeft haar missie en visie duidelijk gesteld. “Honderden vrijwilligers zijn wekelijks in touw om een ieder met plezier te laten sporten, plezier en prestatie zijn bij ons verenigd. Door gedegen beleidsplannen wil de vereniging zich verder ontwikkelen met name in de kwaliteit van de jeugdopleiding, de accommodatie en de wens om een stabiele eersteklasser te blijven. Deze plannen vereisen voldoende financiële armslag, die niet alleen uit contributie- en kantineopbrengsten kunnen woorden gegenereerd. Als sponsor kunt u ons daarbij helpen, de naam van uw bedrijf verbinden aan onze vereniging, dient twee doelen  naast een sociaal-maatschappelijke activiteit kunt u ook uw bedrijf op een positieve manier profileren.

Het eerste elftal van Oranje Wit is actief in de eerste klasse B. Na 3 gespeelde wedstrijden staat Oranje Wit momenteel twaalfde met één punt. Geen gedroomde competitiestart voor Oranje Wit dus, hopelijk kunnen ze dit zodra de competitie hervat wordt ombuigen.

Het oudste jeugdelftal van Oranje Wit is de JO19-1. Dit team is actief in de derde divisie B. na vier wedstrijden staan zij met drie punten op de 11e plek. Het oudste meisjesteam is de MO17-1 en is actief in de tweede klasse 11. Na twee gespeelde wedstrijden staan zij zesde met drie punten. In totaal heeft Oranje Wit 48 jeugdteams, waarvan vijf meidenteams.

Deze week volgt er elke dag een interview met een persoon binnen de organisatie van SV Oranje Wit. Houdt de website en onze Facebook pagina in de gaten!

De vereniging maakt voor de algemene informatie-uitwisseling aan haar leden gebruik van diverse digitale communicatiemiddelen (oa. App, Facebook, Twitter en Instagram)
Ook niet-leden kunnen via deze site kennis maken met de vereniging.

Klik hier voor een link naar de website van SV Oranje Wit
Klik hier voor meer artikelen over SV Oranje Wit

SV Oranje wit, Club van de week!

SV Oranje Wit maakt al ruim negentig jaar deel uit van de Dordtse samenleving. De club behoort tot de grootste verenigingen in de wijde omgeving, met voetbal, tennis en biljart heeft deze vereniging voor elk wat wils.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Sportvereniging Oranje Wit bestaat dus uit een voetbalclub, tennisclub en een biljartclub. De voetbal telt 1202 leden, opgeteld bestaat SV Oranje Wit uit ruim 1500 leden. De accommodatie bestaat uit o.a. vier natuurgrasvelden, twee kunstgrasvelden een all-weatherveld en een pannaveldje. Naast het kunstgras op het hoofdveld staat een zittribune met 300 zitplaatsen. Ook zijn er 18 kleedkamers.

De vereniging prijst iedere vrijwilliger en heeft haar missie en visie duidelijk gesteld. “Honderden vrijwilligers zijn wekelijks in touw om een ieder met plezier te laten sporten, plezier en prestatie zijn bij ons verenigd. Door gedegen beleidsplannen wil de vereniging zich verder ontwikkelen met name in de kwaliteit van de jeugdopleiding, de accommodatie en de wens om een stabiele eersteklasser te blijven. Deze plannen vereisen voldoende financiële armslag, die niet alleen uit contributie- en kantineopbrengsten kunnen woorden gegenereerd. Als sponsor kunt u ons daarbij helpen, de naam van uw bedrijf verbinden aan onze vereniging, dient twee doelen  naast een sociaal-maatschappelijke activiteit kunt u ook uw bedrijf op een positieve manier profileren.

Het eerste elftal van Oranje Wit is actief in de eerste klasse B. Na 3 gespeelde wedstrijden staat Oranje Wit momenteel twaalfde met één punt. Geen gedroomde competitiestart voor Oranje Wit dus, hopelijk kunnen ze dit zodra de competitie hervat wordt ombuigen.

Het oudste jeugdelftal van Oranje Wit is de JO19-1. Dit team is actief in de derde divisie B. na vier wedstrijden staan zij met drie punten op de 11e plek. Het oudste meisjesteam is de MO17-1 en is actief in de tweede klasse 11. Na twee gespeelde wedstrijden staan zij zesde met drie punten. In totaal heeft Oranje Wit 48 jeugdteams, waarvan vijf meidenteams.

Deze week volgt er elke dag een interview met een persoon binnen de organisatie van SV Oranje Wit. Houdt de website en onze Facebook pagina in de gaten!

De vereniging maakt voor de algemene informatie-uitwisseling aan haar leden gebruik van diverse digitale communicatiemiddelen (oa. App, Facebook, Twitter en Instagram)
Ook niet-leden kunnen via deze site kennis maken met de vereniging.

Klik hier voor een link naar de website van SV Oranje Wit
Klik hier voor meer artikelen over SV Oranje Wit

In gesprek met Alwine Baars van De Jonge Spartaan.

Voor Alwine Baars (50) voelt De Jonge Spartaan als familie. De vrijwilligster merkte het afgelopen jaar hoe waardevol een vereniging kan zijn. Harmonieus en steunend in zware tijden.

banner_koningsport_small_VJ

Alwine Baars heeft een zwaar jaar achter de rug. Haar man Aart overleed in november aan kanker en ze kwam er alleen voor te staan, met haar twee dochters en twee zonen. Juist in deze tijd merkte Baars hoe mooi een vereniging als De Jonge Spartaan is. “Iedereen leeft met iedereen mee, kijkt naar elkaar om en kent iedereen. Ik vind De Jonge Spartaan echt heel bijzonder. Toen mijn man overleed, heb ik veel steun gevoeld vanuit de vereniging. Iedereen is zo meelevend en sociaal.”

Aart was een prominent lid van de club, vervulde de laatste jaren onder meer een bestuursfunctie. De twee leerden elkaar ook kennen via het voetbal. “Ik kom uit Duitsland en ontmoette Aart daar. Hij was in de buurt voor een voetbaltoernooi.” Daar sloeg de vonk over tussen de twee. “Ik ben toen naar Nederland verhuisd, woon nu in Sommelsdijk.” Elf jaar geleden kwam ze bij De Jonge Spartaan terecht, toen haar kinderen één voor één gingen voetballen. “Eentje begon ermee, maar de rest volgde binnen vier weken al.”

Al snel wist de club haar te vinden. “Je begint als supporter, dan help je wat bij trainingen, vervolgens doe je mee aan zomeractiviteiten en draai je een bardienst. Inmiddels doe ik de inkoop van de kantine en hou ik alles achter de bar en in de kantine op orde. Ik help ook mee bij feestjes en dat soort activiteiten.” Het voelt voor haar absoluut niet als een verplichting. “Ik vind het vooral hartstikke leuk om even bezig te zijn, mijn hoofd leeg te kunnen maken en mijn ding te doen. Daarnaast geniet ik van de sociale kant: lekker met elkaar een bakje koffiedrinken. Ik ga altijd met een tevreden gevoel naar huis als alles goed is verlopen.”

Ook haar kinderen zijn inmiddels actief als vrijwilliger, bijvoorbeeld als scheidsrechter of trainer. Baars geniet iedere dag weer bij De Jonge Spartaan. “Ik heb het in de coronaperiode echt gemist. Je krijgt er zo veel voor terug.”

In gesprek met Wim Nieuwland van De Jonge Spartaan

De Jonge Spartaan heeft met Wim Nieuwland een trainer met een vrachtlading aan ervaring voor de groep staan. Na DGBC is dit zijn tweede klus op Flakkee en het trainersleven daar bevalt de 51-jarige Dinteloorder enorm.

banner_koningsport_small_VJ

“Ik vind het heerlijk om het water over te steken. In West-Brabant ben ik door mijn spelerscarrière een bekend gezicht en daar zijn ook wat zure mensen die wachten op een misstap van je, hier ben ik gewoon weer Wim Nieuwland. Daarnaast hou ik van de directe mentaliteit, mensen mogen en moeten een mening hebben en ik heb het liefst dat ze daarmee naar mij komen. Als ik na een wedstrijd de brug over rij naar huis, dan kan ik het echt even loslaten. Ook dat is prettig.”

Tweede klasse
Nieuwland is duidelijk: het bevalt hem erg goed op Goeree-Overflakkee als trainer. De afgelopen drie seizoenen maakte hij kennis met het eiland als trainer van DGBC, komend voetbaljaar is De Jonge Spartaan zijn thuisbasis. “Zij benaderden mij vrij snel nadat ik bekendmaakte te stoppen bij DGBC.” Hij ziet ambitie in de derdeklasser. “Ik vind De Jonge Spartaan tweedeklassewaardig, qua accommodatie, achterban en sponsoren. De uitdaging is om promotie te realiseren. Ik wil niet zeggen dat we dat binnen één seizoen gaan doen, maar binnen drie jaar moet het lukken.” De organisatie verlicht zijn werk als trainer. “Ik kan me puur op het eerste elftal richten, de structuur en organisatie staan al goed. Dat geeft mij rust.”

Nieuwland begon 28 juli al met de voorbereiding. “Ik begin altijd vroeg, vanwege het zogenoemde duiventileffect. Spelers gaan of zijn op vakantie, dus je hebt niet vaak de volledige groep tot je beschikking, maar wil wel conditioneel klaar zijn als de competitie begint.” Hij ziet een spelersgroep die genoeg kwaliteiten heeft. “We hebben gemiddeld 25 man op de trainingen en tot nu toe ziet het er goed uit. We worden niet echt zwakker als we wisselen.” Hij stapte er blanco in. “Ik heb bewust geen informatie ingewonnen bij bijvoorbeeld de vorige trainer: iedereen begint op 0. Laat maar zien wie je bent, hoe je bent en wat je kan.”

Pure controle
De Jonge Spartaan komt uit in West, een regio die Nieuwland niet goed kent. “Daardoor is een doelstelling uitspreken lastig, want ik weet niet hoe goed of zwak de tegenstanders zijn. Het is een nieuwe uitdaging. Ik heb sowieso vertrouwen in deze ploeg, denk dat we mee kunnen doen om de prijzen als iedereen fit blijft en zijn taken uitvoert.”

Nieuwland weet dankzij een onderzoekje onder de spelers voorafgaand aan zijn komst ook waar de zwakke punten liggen. “We krijgen te makkelijk goals tegen met ruimte in de rug. Aanvallend zit het goed in elkaar, maar we moeten het verdedigend nog wat beter op orde krijgen. Dat is prioriteit nummer één voor mij. Daarnaast wil ik dat de jongens elkaar op het veld niet neerhalen door negatief te coachen, dat vind ik zo makkelijk. Doe dat lekker in de kleedkamer.” De conditie is zijn stokpaardje. “Ik wil dat spelers zo fit zijn, dat ze in de 2de minuut een bal met dezelfde precisie aan kunnen nemen als in de 94ste. Daarvoor moet je pure controle hebben over je mind en fysiek, zodat je de juiste keuzes kunt maken.”