PHILIPPINE – Hij krijgt vaak te horen dat hij er misschien niet het maximale heeft uitgehaald. Jim van Vlierberghe (21) speelt immers alweer sinds zijn zeventiende terug in Zeeuws-Vlaanderen bij v.v. Philippine waar hij nu samenspeelt met zijn vrienden. “Het plezier staat nu op nummer één.”

Hij begon ooit in de jeugd bij HSV Hoek, daarna Philippine om via v.v. Terneuzen bij JVOZ te belanden. Op zijn zeventiende ging hij op stage bij NAC Breda, maar dat lukte niet. “Dat was voor mij het moment om terug te gaan naar Philippine om natuurlijk wel te presteren, maar vooral om weer plezier in het spelletje te krijgen. Ondanks dat het sportief nog niet zo loopt als we misschien hadden gehoopt, heb ik het prima naar de zin en is het fijn dat ik weer met mijn vrienden kan samenspelen.”

Van Vlierberghe is in het elftal van trainer Carlo van Grimberghe een belangrijke pion. Als centrale verdediger en aanvoerder is hij bepalend in de opbouw van de ploeg en in de manier van voetballen die de voormalig jeugdtrainer van onder meer A.A. Gent en Club Brugge voor ogen heeft. En zeker nu in de tussenperiode een aantal spelers belangrijke vertrokken. Doelman Sjef van de Kinderen en Sebastian de Meijer vertrokken naar UVV’40, terwijl Steven Visser en Marik Waterman voor de uitdaging kozen bij RCS. “Het is een gegeven, dat we de afgelopen jaren kwalitatief wel veel hebben ingeleverd door het vertrek van een aantal spelers. Ook dit jaar zijn er weer jongens met meerwaarde vertrokken helaas. We hebben met Jeffrey Buren van Terneuzense Boys, Tycho van de Ven van IJzendijke en Shannon Braafhart Jr. van VC Vlissingen gelukkig wel prima jongens teruggekregen. Het is logisch dat het voor Carlo en voor de groep ook weer tijd kost om aan elkaar te wennen. Vanwege de corona hebben we ook een langere voorbereiding gehad dan anders. Ook ik merkte dat ik langer nodig had om in mijn ritme te komen.”

Vorig seizoen was het gat tussen de nummer vier en Philippine als de nummer twaalf slechts zes punten, wat bij de jonge aanvoerder toch wel enig vertrouwen schept voor dit seizoen. “Het lag vorig jaar allemaal heel dicht bij elkaar. Als je een paar slechte weken had stond je zomaar onderin en na een paar overwinningen stond je bovenin de linkerrij. We zullen nooit weten waar we zouden zijn geëindigd. Dit jaar hadden we een wisselvallige voorbereiding en de competitiestart is verre van goed jammer genoeg. Na twee speelronden zijn we nog puntloos. Dus we zullen alle zeilen moeten bijzetten om de weg omhoog snel in te slaan.”

Vooral in de wedstrijd tegen HVV’24 was het voor rust een foutenfestival en werd de ploeg volledig afgetroefd. Na rust stond het wel beter, maar stond het al 4 – 0 en was het pleit al beslecht. Het mag het plezier in het voetbal voor de werknemer van Elopak echter niet drukken, want hij is allang blij dat er weer gevoetbald wordt. “Toen het weer begon had ik er echt heel veel zin in. Het is toch een mooi om de sport te kunnen doen die je het allerliefste beoefend. Natuurlijk heb ik ook wel eens gedacht ‘wat als ik bij JVOZ wel had doorgezet of het bij NAC wel was gelukt? Wat dan?’, maar dat is niet meer aan de orde.  Ik ben nu ook met een opleiding bezig en zit hier bij Philippine op mijn plek. Het is een geweldige club, de verbondenheid onderling is groot en er is binnen de vereniging een goed groepsgevoel. Dat is me allemaal meer waard dan op een hoger niveau wellicht een bijrol te vertolken.”

Wat hij van het verdere verloop van het seizoen verwacht en wat de doelstellingen zijn, daarover is hij helder: “Handhaven is sowieso het belangrijkste, maar dan zullen wel elke week de mouwen omhoog moeten. Iedereen moet er honderd procent voor willen gaan, want ontbreekt dat dan hebben we het tegen elke ploeg in de competitie moeilijk. En de ervaring van vorig jaar leert, dat je dan zomaar na een reeks slechte resultaten in de gevarenzone terecht kunt komen. En dat willen we natuurlijk wel allemaal zien te voorkomen. Het moet voor de club zeker een doel zijn om op termijn een stabiele derdeklasser te kunnen zijn. Daar zullen we in elk geval alles aan proberen te doen.”

Klik hier voor meer informatie voor VV Philippine
Klik hier voor meer artikelen over VV Philippine

NIEUW-NAMEN – Hij maakte de overstap van v.v. Hontenisse naar v.v. Hulsterloo, mede een keuze ingegeven door studieverplichtingen. Maar door een hardnekkige blessure moest doelman Roy Cremers al snel vanaf de zijlijn toekijken, terwijl daarna door corona de competitie volledig werd stilgelegd. Nu is hij echter volledig fit en weer eerste doelman bij de ploeg uit het grensdorp.

“Eindelijk weer fit, eindelijk weer pijnvrij op het veld staan. Dat is wel een heel fijn gevoel moet ik zeggen. In de voetballoze periode heb ik wel heel veel gedaan aan mijn conditie om die weer helemaal op niveau te krijgen. Maar het lekkerste is toch om gewoon weer op het veld te staan, te kunnen trainen en wedstrijden te spelen. Het is mijn tweede seizoen bij de club, maar feitelijk voelt het als mijn eerste vanwege die langdurige blessure.”

Cremers, die in het verleden onder andere uitkwam voor v.v. Steen, v.v. Clinge, SDO’63 en v.v. Hontenisse, raakte in de wedstrijd tegen v.v. IJzendijke geblesseerd. Het bleek om een gecompliceerde en hardnekkige kwetsuur te gaan, die hem dus een fiks aantal maanden aan de kant hield. “Ik hield aan het duel met IJzendijke een zware botkneuzing in mijn voet over en dat bleek erg lastig te behandelen en te genezen. Het maakte het voor mij onmogelijk om te voetballen en daar baal je dan natuurlijk van als je net de overstap naar een nieuwe club heb gemaakt. Dat ik dus nu echt kan laten zien wat ik in mijn mars heb, daar ben ik wel blij mee.”

De keuze voor Hulsterloo was destijds een bewuste. Cremers werkt inmiddels als docent lichamelijke opvoeding op het Hulsterse Reynaertcollege. Daarnaast is hij echter volop bezig met een studie Wiskunde. “Een misschien vreemde combinatie, maar ik vind het gewoon leuk om te doen. Het kost me echter heel veel tijd en daarom besloot ik voor mezelf tot een overstap naar Hulsterloo. Dat is toch, ondanks dat ze op hetzelfde niveau spelen als Hontenisse, een kleinere club waar ook de druk ietsje minder is. Daar voel ik me prettig bij en ik heb het hier dan ook goed naar de zin. Bovendien krijg ik hier in wedstrijden meer te doen dan bij een ploeg als Hontenisse. Dat helpt me wel, want een aandachtspuntje is mijn concentratieboog. Als je meer te doen krijgt ben je ook alerter. En dat heb ik nodig om goed te presteren heb ik wel gemerkt.”

Met de komst van een half dozijn ex-vijfdeklassers als nieuwe tegenstanders, hebben Hulsterloo én Cremers zichzelf een duidelijk doel gesteld: voor de winterstop bij de eerste acht eindigen. Want dat geeft recht om in de ‘kampioenspoule’ te spelen na de winter. “Daar gaan we vol voor, want dat levert toch de meest aantrekkelijke wedstrijden op denk ik. Ik voorzie ook wel dat we de kwaliteiten hebben om aan die doelstelling te kunnen voldoen. We zijn een van de kleinste clubs van Nederland, met zo’n vijfendertig leden. Als we dan bij die eerste acht kunnen eindigen, dan hebben we gewoon het prima gedaan.”

Klik hier voor meer informatie VV Hulsterloo
Klik hier voor meer artikelen over VV Hulsterloo

Vandaag hebben we weer een nieuw ‘corona advies met’. Deze keer spreken we met Frank van Driessche (62), voorzitter van SDO’63. Naast voorzitter is Frank nog secretaris. De jeugdteams van SDO’63 staan onder de naam SJO HSCV’20, omdat ze samenwerken met vv Hontenisse. Bij SJO HSCV’20 is Frank ook jeugdtrainer.

In het verleden is Frank ook nog hoofdtrainer van het eerste geweest. ‘’In 1976 stapte de trainer op en werd er aan mij gevraagd of ik de tweede helft van het seizoen trainer kon zijn. Dit heb ik in seizoen 76-77 en seizoen 77-78 gedaan. Daarna werd ik wethouder en ben ik dus gestopt als trainer.’’

Voordat we verder gaan stelt Frank zich even snel voor. ‘’ Ik ben Frank van Driessche. Ik woon in Lamswaarde met Ellen. We hebben samen vier kinderen. Één daarvan, Ruud, voetbalt in SDO 1 en is jeugdwedstrijdsecretaris. Ik was leerkracht basisonderwijs van 1980 tot 2003. In 1998 werd ik deeltijdwethouder in Hontenisse. In 2003 werd ik full time wethouder van de gemeente Hulst. Dit heb ik gedaan tot 2018. Ik ben nu een opleiding LifeCoach aan het doen.’’

Op dit moment heeft SDO’63 twee senioren teams. Frank zou graag deze twee teams willen behouden. ‘’Er zijn minstens twee senioren teams nodig. Het liefst qua niveau wat dichter bij elkaar. Het eerste speelt nu vierde klasse en het zou mooi zijn daar richting de linkerrij te komen. En wie weet eens een prijsje te winnen. Dat is heel ambitieus, Maar je moet ook ambitie hebben.’’

‘’We werken al enkele jaren samen met de jeugd met VV Hontenisse. We zijn sinds dit seizoen een SJO. Zo kunnen kinderen en jeugd van beide dorpen en omgeving, met leeftijdsgenoten en op eigen niveau voetballen. Voetbalclubs zijn van groot belang voor de leefbaarheid van de kernen. Zowel voor de actieve sporter als voor de vrijwilligers en supporters.’’

Door een aantal langdurige blessures loopt het bij het eerste nog niet helemaal zoals gepland. ‘’Ons tweede heeft nog maar 2 wedstrijden gespeeld, maar wel gewonnen. De directe concurrent voor topplaats werd verslagen. De jeugdsamenwerking willen we behouden. Sportief gezien zijn er verschillen in de leeftijdsgroepen. Belangrijkste is dat we de jeugd kunnen laten voetballen bij beide verenigingen. De samenwerking biedt kinderen/jeugd van Kloosterzande, Lamswaarde en omstreken de mogelijkheid om met leeftijdgenoten en op eigen niveau te voetballen. Een belangrijke basis voor de clubs.’’

Er zijn een hoop hoogtepunten die Frank kan opnoemen. ‘’Of je nu voorzitter, speler of trainer bent, winnen en vooral titels is gewoon geweldig. Het 50 jarig jubileum was een bijzonder hoogtepunt. Enkele jaren geleden wedstrijd in NAC stadion gespeeld. We zijn nu 2 keer op trainingskamp in Toscane geweest en hopelijk kunnen we komende zomer weer. Onze kantine is opgeknapt. We zijn begonnen met bestuurskamer en toiletgroep. Daarna de kantine en keuken. Dankzij vrijwilligerswerk! Inmiddels ook het materialenhok. Onze sponsoren en vrijwilligers zijn geweldig. De samenwerking met de jeugdafdeling Hontenisse is een heel mooi gebeuren. Eerlijk gezegd is het geboren uit nood. Zoals op vele plaatsen er problemen zijn vanwege minder kinderen, maar het resultaat is er een om trots op te zijn.’’

Niet alleen treft het de financiële kant, maar ook het sociale aspect. ‘’De seniorentraining in groepjes van 4, inmiddels 2. Dat laatste is niet meer interessant. Gevolg geen training, maar ook het sociale element van voetbal is nu afwezig. De jeugd traint wel en speelt onderling wedstrijdjes, maar de kantine en kleedlokalen zijn dicht en er mag niet gedoucht worden. Dat heeft negatieve impact op sportgebeuren en op sociale functie van de club.’’

Om de club overeind te houden worden er verschillende dingen georganiseerd voor de jeugd. ‘’De jeugd traint zoals gebruikelijk. Op zaterdag hebben onderlinge wedstrijdjes. Een Pietentoernooi voor JO9 en jonger. We kijken welke andere activiteiten we kunnen opzetten. We zorgen er ook voor de het complex er piekfijn uitziet als we weer beginnen.’’

Volgens Frank wordt het seizoen niet zoals gewoonlijk afgemaakt. ‘’De jeugd kan wellicht bij versoepeling competitie spelen in kleinere poules. Voor senioren is dat erg moeilijk. Er is straks een half jaar voorbij en dat is volgens mij niet meer op de gebruikelijke wijze in te halen. Promotie- degradatieregeling kan niet meer. De KNVB kan in overleg met regio’s afspraken maken over hoe verder. Ervan uitgaande dat een normale afwering van de competities niet meer mogelijk is.’’

Klik hier voor meer informatie over SDO’63
Klik hier voor meer artikelen over SDO’63

SAS VAN GENT – Wat vooraf al werd verwacht, dat blijkt ook in de praktijk uit te komen. De 4^e Klasse A van het zondagvoetbal wordt wekelijks een doelpuntenfestijn. Dat maakt ook de 20-jarige middenvelder Niek Gelderland bij Corn Boys van nabij mee. In het begin van de competitie regende het goals. Ondanks de resultaten voelt hij zich prima thuis bij de Sasse ploeg.

Een toevallige ontmoeting met trainer John Moes zorgde ervoor, dat Niek Gelderland eerst ging meetrainen bij Corn Boys en daarna van Terneuzense Boys de overstap maakte naar de dan nog vijfdeklasser. “Ik speelde daar in de JO19 en zag dat ik niet voor het eerste of tweede in aanmerking ging komen. Toch wilde ik graag in een eerste spelen en mezelf fysiek kunnen meten bij de senioren. Toen kreeg ik de kans bij Corn Boys en dat beviel na enkele trainingen erg goed en heb toen besloten de stap te nemen.”

Inmiddels is de kleine kittige middenvelder aan zijn tweede seizoen bezig en is hij op een middenrif een echte aanjager. “Ik probeer dat wel op een fanatieke manier te doen, al moet ik nog af en toe beter leren om op een goede manier de duels aan te gaan. Je merkt, zeker ook bij die vierdeklassers, dat de tegenstanders de nodige ervaring hebben. Daarin moet ik slimmer worden, maar ik geniet er wel van om wekelijks mezelf te meten en te proberen een betere voetballer te worden. Dat voelde ik in de vijfde klasse al, maar nu een niveau hoger hoop ik daarin door te groeien.”

Het had echter weinig gescheeld of Corn Boys had zelfs de overstap naar de reserveklasse gemaakt. “Gelukkig kregen we alsnog de kans om naar vierde klasse te gaan. Ondanks dat we laatste stonden in de vijfde klasse denk ik dat het voor de club wel goed is nu. We hebben een heel jonge groep met enkele ervaren spelers erbij. Natuurlijk gaan we het moeilijk krijgen en natuurlijk zullen we veel wedstrijden niet winnen, maar toch zie ik wel kansjes. We moeten gewoon zorgen dat we tegen de ploegen die qua niveau in onze buurt liggen ook de punten pakken. We hebben wat jonge jongens doorgeschoven vanuit de jeugd en dat moet groeien. Ons veldspel werd vorig jaar toen de competitie stil kwam te liggen ook al beter en ook dit jaar moeten we vooral leren en aan elkaar wennen. De wisselvalligheid moet eruit en dan hoop ik dat we progressie blijven maken. Het wordt voor ons een heel zwaar seizoen, maar als we bovenin het rechtse rijtje eindigen dan hebben we het geweldig gedaan. Want daar willen we op termijn structureel wel stap voor stap naartoe groeien met elkaar.”

Klik hier voor meer informatie over Corn Boys
Klik hier voor meer artikelen over Corn Boys