Pagina 904 – VoetbalJournaal

Piet van der Plas en VV Katwijk laten elkaar nooit meer los

vv Katwijk

-

14 december 2020

Piet van der Plas en VV Katwijk laten elkaar nooit meer los

In de meest moderne setting die denkbaar is, werd Piet van der Plas gekroond voor zijn jarenlange verdiensten voor voetbalvereniging Katwijk. Bij zijn afscheid als bestuurslid werd de 67-jarige Katwijker tijdens de online-ledenvergadering benoemd tot erelid van zijn club. “Laat mij maar lekker rommelen op de achtergrond.”

Hij weet nog dat hij thuis vertelde dat hij het wat rustiger aan wilde gaan doen bij Katwijk. “Ze lagen rollebollend van het lachen over de vloer”, gniffelt Van der Plas, die eerder al benoemd werd tot lid in de Orde van Oranje Nassau. “Jij minderen? Mijn vrouw en mijn jongens geloofden daar helemaal niks van. ‘Dat lukt jou nooit’, zeiden ze.”

Helemaal ongelijk kon hij zijn familie niet geven. Sinds hij dertig jaar geleden sportpark De Krom opliep om zijn zoons bij te staan bij het voetballen raakte hij in het Katwijkse vrijwilligersnet verstrikt. “Het is het klassieke verhaal”, zegt Van der Plas. “Je begint een keer met vlaggen en voordat je het weet ben je trainer of leider. Zo ging dat ook bij mij. Ik werd jeugdsecretaris en al snel daarna jeugdvoorzitter. Van het ene klusje kwam het ander. Zo is dat tot de dag van vandaag gegaan.”

“Je kan beter opschrijven wat ik niet heb gedaan, dan ben je eerder klaar”, reageert de oud-DTP-vormgever als hem wordt gevraagd welk vrijwilligerswerk hij de afgelopen dertig jaar deed. “Ik ben onder anderen mede-initiator geweest van de opzet van de voetbalkledingshop en het nieuwe clubblad. Ook hebben we de eerste stappen gezet richt digitalisering. Tegenwoordig loopt alle communicatie via de sociale media.”

Nooit klaar
Hij was ook jarenlang voorzitter van het accommodatiebeheer. “Ik had als bestuurslid faciltaire zaken die functie de afgelopen jaren in mijn portefeuille. Om alles netjes te houden en up-to-date is een geweldige klus. Dat deed ik niet alleen hoor. We hebben daar een fantastische groep mensen voor. Vandaag lopen ze ook weer rond op het complex. Het is eigenlijk nooit klaar. Er moet altijd wel iets gebeuren. Van snoeiwerk tot een reparatie.”

Hij heeft Sportpark De Krom enorm zien veranderen. “Toen ik hier dertig jaar geleden binnen wandelde, stond alleen dit gebouw er: de kantine en kleedkamers. Inmiddels is er van alles bijgebouwd. De nieuwe tribune met inpandige ruimte is er vijf, zes jaar geleden bijgekomen. Er staat een prachtig complex waarop we heel zuinig zijn.”

Van der Plas was ook zo’n vijftien jaar KNVB-consul. “Daar stop ik nu dus mee. Een bekroning hiervoor was de Gouden Waarderingsspeld van de KNVB die ik hen gekregen op de nieuwjaarsreceptie van 2019. Een ander lid van de terreincommissie neemt deze functie over.”

Toen hij begon was alles nog gras. “Inmiddels hebben we vier kunstgrasvelden en twee normale grasvelden. Voor de club is kunstgras ideaal. Er kan bijna altijd op getraind en op gespeeld worden. Of het moet echt hard vriezen of er moet een pak sneeuw op liggen.”

Tranen in de ogen
Op zaterdagmorgen was hij om kwart voor zeven op de club om de grasvelden te keuren als het in de nacht of dag ervoor geregend had. “Ik heb wel even met tranen in mijn ogen gestaan toen het gras op het hoofdveld werd vervangen door kunstgras”, bekent hij. “Er lag een heel mooi veld op. Van de club begreep ik het wel, zeker toen de KNVB verplichtte om bij afgelasting uit te wijken naar kunstgras. Dat werd erg ingewikkeld, want de faciliteiten die we op veld één hadden, hadden we niet op de andere velden.”

Van der Plas zag Katwijk in alle opzichten groeien. In sportief opzicht ging de club aan de weg timmeren vanaf 1990. “Destijds heeft de club de keuze gemaakt om voor prestatievoetbal te gaan met alles wat daar bij kwam kijken. Hadden ze dat niet gedaan, had Katwijk waarschijnlijk nu een gezellige tweede- of derdeklasser geweest. Niks mis mee, maar er is anders besloten.”

Van der Plas genoot volop mee van de successen, de kampioenschappen en de beslissingswedstrijden. “Holland 7-2, dat was de wedstrijd der wedstrijden”, diept hij op uit zijn herinnering. “Return van de strijd om het algeheel landskampioenschap. Over die wedstrijd hebben de mensen het nog.”

Wet van Murphy
Hij was er altijd bij, bij thuiswedstrijden als scheidsrechterbegeleider, maar ook bij uitwedstrijden. “Ik was ook nieuwsgierig naar hoe andere clubs het organiseerde qua accommodatie. Ik heb veel hoogtepunten meegemaakt, maar ook het dieptepunt dat we degradeerden uit de Topklasse. Dat was een seizoen waarin alles tegenzat: de wet van Murphy. Gelukkig promoveerden we het jaar daarop weer.”

Hij pakt het jubileumboek erbij dat ter ere van het 75-jarig jubileum in 2014 werd uitgebracht. Het heeft de titel ‘van de gasfabriek naar de sterren’ meegekregen. Van der Plas is trots op het rijk geïllustreerde boek. “We hebben dat met een grote groep enthousiaste mensen samengesteld.”

Hij heeft het boek niet voor niets uit de kast gehaald. Van der Plas was begin dit jaar grondlegger van een nieuwe commissie ‘Historie VV Katwijk’. “Een gedeelte van de clubgeschiedenis is in het jubileumboek beschreven, maar zeker nog niet alles. We willen graag met de commissie, die naast mij bestaat uit Jaap Haasnoot, Ben Klaassen, Willem Guyt en Gerard Hoek, materiaal verzamelen. Het kan gaan om kleding, oude voetbalschoenen of ansichtkaarten. Via via hebben we al de wedstrijdbal van Katwijk-Holland gekregen. Die bal is destijds geveild en gekocht door een sponsor. Het is de bedoeling om eens in de zoveel tijd een expositie te houden.”

Hij mag dan zijn gestopt als bestuurslid, helemaal los van VV Katwijk raakt hij niet. “De club is mijn tweede thuis. Het is goed dat er vers bloed komt in het bestuur. Ik blijf mijn dingetjes wel doen. Op de achtergrond. Ik ben nooit een man geweest van voor de schijnwerpers.”

Klik hier voor meer informatie over VV Katwijk
Klik hier voor meer artikelen over VV Katwijk

In gesprek met Ad Maas over de nieuwe kantine van Roda Boys

Roda Boys

-

14 december 2020

0

In gesprek met Ad Maas over de nieuwe kantine van Roda Boys

Roda Boys kan na de wedstrijd vol trots genieten van de derde helft, als het weer mag. De kantine en het terras zijn volledig vernieuwd, waardoor sportpark De Maaskant een warme sfeer heeft gekregen. Ad Maas (41) is een van de vijf leden van de bouwcommissie en trots op het eindresultaat.

Ad Maas vormde samen met onder meer penningmeester Suzan Oomen en voorzitter Peter van Driel de bouwcommissie bij Roda Boys. De club stelde vorig jaar een plan op om zijn accommodatie eens flink onder handen te nemen. “Dat mocht ook wel, daar was namelijk al twintig jaar niks meer aan gedaan.” De uitvoering zou volgend jaar beginnen, maar toen kwam de coronacrisis om de hoek kijken. Geen wedstrijden en geen feest voor het 75-jarige jubileum, dus konden ze net zo goed het plan een jaar eerder uit de kast halen. “We zijn in mei als een gek aan het werk gegaan om de voorbereidingen te treffen, waarna we in juni zijn begonnen. Inmiddels zijn we in de afrondende fase aanbeland.”

Warm
Het clubgebouw is ‘van boven tot onder helemaal aangepakt’, vertelt Maas. Een nieuwe vloer, gestuukte, geschilde en gelambriseerde muren, een nieuw plafond, verbouwde bar, nieuwe meubels en ook de toiletgroep, hal en het terras werden aangepakt. Dat terras is nu veel groter en heeft een mooie beplanting gekregen. “We wilden een warme uitstraling, dat hebben we geprobeerd te creëren met houten meubels, een houtlook op de vloer en een zwart plafond. We wilden echt een huiskamersfeer neerzetten, die mensen prettig vinden. Wij zijn tevreden met het eindresultaat en ook de leden krijgen het gewenste gevoel, horen wij tot dusverre. Sommigen noemen het zelfs horecawaardig.” Ook aan de duurzaamheid is gedacht: infrarood- en zonnepanelen zorgen voor de verwarming. “Zo halen wij het gebruik van gas een heel eind naar beneden, we hebben dat alleen nog nodig voor de douches.”

Maas is heel blij met de grote groep vrijwilligers, die ‘ontzaglijk veel werk’ in de verbouwing hebben gestoken. “Wij hebben de voorbereiding getroffen, de randzaken geregeld en gezorgd dat de spullen er waren, maar zij hebben het echte werk verricht. Een groep van een stuk of tien tot twaalf vrijwilligers heeft echt veel uren in deze verbouwing gestoken. De een had ervaring als timmerman, de ander als elektricien en onze huisschilder heeft alles geschilderd.” Voor het echt technische werk werden professionals ingehuurd. “Dankzij al die handjes hebben wij nu een compleet andere kantine, in positieve zin.”

Opening
Roda Boys wilde de kantine begin november graag in een select gezelschap officieel openen, waarbij enkele leden die vanaf 1945 al lid zijn van de club ook gehuldigd zouden worden. Dat kon vanwege corona niet doorgaan. Wanneer dit dan wel gebeurt, is nog de vraag. “Zoals alles nu op losse schroeven staat.”

Klik hier voor meer artikelen over Roda Boys
Klik hier voor meer informatie over Roda Boys

Club van de week, WDS’19: Introductie

WDS 19

-

14 december 2020

0

Een nieuwe week, een nieuwe club. Deze week is WDS’19 verkozen tot club van de week bij VoetbalJournaal. Dit betekent dat er deze week verschillende interviews met mensen binnen de organisatie van WDS’19 gepubliceerd worden. Op deze manier zetten we de club in het zonnetje en krijgen de leden en geïnteresseerden een kijkje achter de schermen van de club.

WDS’19 begon op 1 november 1919 als voetbalvereniging Willibrordus. Destijds was het verbonden aan het weeshuis in de Nieuwe Dieststraat in Breda. Vanaf 1970 kwam een deel van Baronie erbij. Vanaf 1970 is de naam dus gewijzigd naar Willibrordus Demos Sportvereniging, oftewel WDS’19. Sportpark Paradijs werd in 1990 de thuisbasis van de club. Dit sportpark wordt tevens gebruikt voor jeugdwedstrijden van NAC Breda. De oplettende lezer heeft het waarschijnlijk al door, maar vorig jaar bestond de club 100 jaar!

Het eerste elftal van de heren van WDS’19 speelt op zondag in de vierde klasse C. Momenteel staan ze op een zevende plek met zeven punten uit vier wedstrijden. Verder bestaat WDS’19 uit 13 senioren elftallen, waaronder 3 dameselftallen. Er zijn twee vrouwen 1 teams. De één speelt op zondag en de ander op vrijdag. Respectievelijk spelen zij in de vijfde en eerste klasse.

Het hoogste jeugdelftal van WDS’19 is de JO19-1. Dit team speelt op eerste klasse niveau. Op dit moment staan zij derde met zeven punten uit drie wedstrijden. De jeugdcommissie van WDS’19 handelt naar het volgende citaat “met plezier terug naar de top”. Deze club hecht dus waarde aan een jeugdopleiding waar plezier hoog in het vaandel staat. Hierbinnen willen zij er wel voor zorgen dat er op een zo hoog mogelijk niveau gespeeld wordt.

Komende week zullen er verschillende interviews te vinden zijn op onze website. Houd dus goed onze website in de gaten als je meer wilt weten over deze vereniging of als je gewoon benieuwd bent naar de huidige situatie.

Klik hier voor meer artikelen over WDS’19
Klik hier voor meer informatie over WDS’19

In gesprek met Jort de Jong van VV Kerkwijk

vv Kerkwijk

-

14 december 2020

0

In gesprek met Jort de Jong van VV Kerkwijk

Jort de Jong speelt dit seizoen voor de tweede keer in zijn carrière bij VV Kerkwijk. De 18-jarige middenvelder had geen trek in een plekje in Nivo Sparta 2 en verkaste terug naar sportpark De Drie Morgen, waar hij voorheen als pupil voetbalde.

Nivo Sparta staat in de Bommelerwaard bekend als een club waar je je als talent goed kunt ontwikkelen. Daar kan Jort de Jong over meepraten. De vlugge middenvelder had het goed naar zijn in de jeugdopleiding bij de Zaltbommelse club, maar de 18-jarige middenvelder wilde toen hij naar de senioren moest graag terugkeren naar zijn oude club. Vanwege de gezelligheid en de ambitieuze plannen van VV Kerkwijk verkaste hij daarom afgelopen zomer naar Sportpark De Drie Morgen, waar hij voorheen als pupil voetbalde.

Zwitserland
Het vroege vertrek van De Jong bij VV Kerkwijk had niets met voetbal te maken. Zijn vader kreeg een baan in Zwitserland en dus emigreerde de familie De Jong naar het Alpenland voor een periode van zes jaar. Ondanks de strenge winters en hun liefde voor wintersporten kunnen de Zwitsers ook behoorlijk voetballen, zo zagen we de laatste jaren al op EK’s, WK’s en in internationale clubtoernooien. Ook De Jong was onder de indruk van het niveau van FC Sins, een club waar hij in de hoogste jeugdteams voetbalde. “In Zwitserland is voetbal razend populair en ik heb er mooie jaren gehad. Het voetbal was vrij fysiek, maar ik ben er absoluut een betere speler door geworden. Dat kwam met name door de zaalvoetbaltoernooien, die we speelden in de lange winterstop van drie maanden. Die wedstrijden hebben mijn techniek flink verbeterd.”

Toen De Jong terugkeerde in Nederland, had VV Kerkwijk geen JO17 of JO19-team, vandaar dat hij koos voor Nivo Sparta. Maar nu is de lange middenvelder blij dat hij terug is. “Ik kende er nog behoorlijk wat jongens en voelde me snel op mijn gemak in de spelersgroep. Het hielp ook dat ik niet de enige speler ben die van Nivo Sparta naar VV Kerkwijk is gegaan. Daniël Jorge Goncalves en Daan ’t Gilde hebben dezelfde stap gemaakt.”

Lekker voetballen
VV Kerkwijk eindigde de laatste seizoenen steevast in de onderste regionen van de vierde klasse, maar de club wil dat daar verandering in komt. Met Nabil Bouchlal staat er in ieder geval een ambitieuze trainer aan het roer, die bovendien erg enthousiast is over de manier waarop De Jong zich in razend tempo belangrijk heeft gemaakt voor zijn elftal. De Jong is blij met die woorden. “Vooral fysiek was het in de voorbereiding flink aanpoten, maar nu gaat het prima. Het is fijn dat de trainer er ook zo over denkt. Ik speelde vroeger als back of buitenspeler en ben nu verdedigende middenvelder. Eerlijk gezegd maakt het me niet uit waar ik precies sta. Ik wil gewoon lekker voetballen en laten zien wat ik in huis heb.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Kerkwijk
Klik hier voor meer informatie over VV Kerkwijk

In gesprek met Daniëlle Vermeulen van Theole

VoetbalJournaal

-

14 december 2020

0

In gesprek met Daniëlle Vermeulen van Theole

Daniëlle Vermeulen is trots op de meidenafdeling van Theole. De 31-jarige technisch coördinator ziet de tak binnen de Tielse club zowel in de breedte als kwalitatief gezien alsmaar groeien. Haar tip aan jonge speelsters: voetbal eerst zo veel mogelijk in jongensteams.

Theole telt een MO10, MO13, MO15 en twee MO17-teams. Er zijn veel meer meiden die bij de Tielse club spelen, maar die voetballen in andere elftallen. Daniëlle Vermeulen stimuleert deze gang van zaken. “We laten zeker de kleintjes zo veel mogelijk met de jongens spelen, dat is heel leerzaam voor ze. Op fysiek en tactisch gebied leer je als speelster enorm veel in een korte tijd. We volgen hierin het landelijke beleid van de KNVB over meidenvoetbal”, zegt de technisch coördinator.

Vermeulen kan het weten. Ze is vanaf haar zestiende al coach, speelde zelf jarenlang in de Topklasse bij SteDoCo en DTS Ede en heeft momenteel als KNVB-coach de beste 21 meiden in de leeftijdsgroep Onder 15 in de regio Zuid onder haar hoede. “De meiden in mijn KNVB-team spelen allemaal tussen de jongens. Je ziet dat deze methode bij Theole ook zijn vruchten afwerpt, al snappen we natuurlijk heel goed dat meiden ook direct samen willen spelen. Je speelt allereerst voor je eigen plezier.”

Danny Verhoef legde een aantal jaren geleden de basis voor de meidenafdeling van Theole, die inmiddels groeit en bloeit. “Hij heeft de organisatie op poten gezet, waarna de aanmeldingen binnenstroomden van enthousiaste meiden. Als coördinator probeer ik samen met Mayelle van Zandwijk zijn goede lijn door te trekken en dat gaat prima. Met Theole zijn we ambitieus. We hebben al een van de grootste meidenafdelingen van de omgeving en die status willen we uitbouwen. We willen dat deze tak een regiofunctie krijgt.”

Vermeulen hoopt bovendien als KNVB-coach te profiteren van haar werk bij Theole. “Het zou natuurlijk heel gaaf zijn als ook meiden van Theole straks gescout worden voor de regionale teams van de KNVB.”

Klik hier voor meer artikelen over Theole
Klik hier voor meer informatie over Theole

Hoe blijf ik fit met Koen Verhagen van VV Beerse Boys

VoetbalJournaal

-

14 december 2020

0

Hoe blijf ik fit met Koen Verhagen van VV Beerse Boys

Koen is een middenvelder van VV Beerse Boys, tweede klasse Zondag. Verhagen is 26 jaar oud en is twintig jaar geleden, op zijn zesde, begonnen met voetballen. Hij heeft onafgebroken voor VV Beerse Boys gespeeld. Momenteel is hij bezig aan zijn achtste seizoen voor de selectie van Beerse Boys.

We beginnen deze rubriek altijd met de vraag ‘Wat is uw mening over het stil leggen van het amateurvoetbal?’ Koen kijkt met een realistische blik op de huidige situatie. “Hoe jammer ik het ook vind ben ik van mening dat het onverantwoord is om het amateurvoetbal door te laten gaan.” Hij onderbouwt vervolgens zijn mening. “Je komt te veel in aanraking met verschillende mensen. Ik vind dat we dit niet kunnen maken ten opzichte van de zorg en alle andere mensen die te maken hebben met Corona.”

Beerse Boys komt op de zondag uit in de tweede klasse H. Hierin staan ze momenteel op de twaalfde plek. Uiteraard niet de plek die zij voor ogen hadden. We vroegen Koen hoe hij de start van het seizoen ervaarde. “We hadden in totaal 4 wedstrijden in de competitie gespeeld totdat het amateurvoetbal stil werd gelegd. Na de eerste 3 wedstrijden te hebben verloren pakten we de 4e wedstrijd ons eerste punt tegen Hilvaria.” Aan de arbeidsratio kan het niet liggen volgens Koen. Van tevoren wisten ze bij Beerse Boys dat ze voor elk punt moeten strijden.

Bij Beerse Boys trainen ze momenteel gewoon drie keer per week, in een aangepaste vorm natuurlijk. Verhagen vertelt ons hoe dit verloopt en hoe hij daarnaast (extra) fit blijft. “In duo’s kunnen we in een doordraai vorm oefeningen doen om fit te blijven zoals afwerken op goal, loopoefeningen en krachtoefeningen. Onderling moeten we natuurlijk altijd 1,5m afstand houden. Ik vind het zelf heel fijn om nog een aantal keer in de week mijn energie kwijt te kunnen.” Zodra de competitie hervat wordt zijn ze er bij Beerse Boys in ieder geval klaar voor. “Daarnaast probeer ik één of twee keer in de week met vrienden te tennissen, wat ik ook erg leuk vind. Voorheen deed ik naast het voetbal nog af en toe hardlopen, maar dit doe ik voornamelijk in de zomermaanden.”

Niels van Heerbeek is volgens Koen, ondanks het feit dat hij een van de oudere spelers is, de fitste van het team. “Dat vind ik erg knap. Je ziet het nu ook zeker terug in hoe actief en fanatiek hij tijdens de aangepaste trainingen is.”

Koen heeft het volgende advies voor spelers die graag fit willen blijven in deze voetballoze periode. “Ik zou adviseren om zoveel mogelijk aanwezig te zijn op de trainingen die we nu nog kunnen doen. Zeker als je veel moet thuis werken, zoals ikzelf, is het heerlijk om er een aantal keer in de week even ‘uit te zijn’ en lekker te kunnen sporten. Als je vindt, dat de trainingen niet voldoende zijn zou je er nog iets naast kunnen gaan doen in deze tijd.”

Tenslotte zijn we benieuwd naar Verhagen zijn verwachtingen voor het resterende deel van dit voetbalseizoen. “Dat is moeilijk te zeggen. Ik denk dat deze competitie niet meer hervat gaat worden. De competitie ligt nu al zo lang stil. Hierdoor wordt het bijna onmogelijk om alle wedstrijden nog te kunnen spelen voordat het nieuwe seizoen weer begint. Als we dan toch het seizoen gaan afmaken verwacht ik dat wij met onze werklust, strijd en opportunisme boven de degradatiestreep kunnen eindigen.”

Vorige week zijn we in gesprek gegaan met Peter van Gerven, bestuurslid van Beerse Boys, over de huidige situatie rondom corona bij de club. Om ook dit artikel te lezen, kun je hier klikken.

Klik hier voor meer artikelen over Beerse Boys
Klik hier voor meer informatie over Beerse Boys

In gesprek met Bram Umar van VV Baronie

vv Baronie

-

14 december 2020

0

Dat Bram Umar een traktatie voor het oog is, wisten de supporters van Baronie na vorig seizoen al wel. En in de klinkende 8-0 tegen AWC onderstreepte hij zijn reputatie nog maar eens. Hij voelt zich inmiddels helemaal thuis als rechtsachter van de Bredase hoofdklasser.

Het was voor Bram Umar (21) afgelopen seizoenen even wennen. Als een van de grootste talenten uit de Baronie-jeugdopleiding kwam hij bij het eerste. Daar zette trainer Jurriaan van Poelje hem echter niet op het middenveld neer, maar als rechtsachter. “Ik heb niet het lichaam van Jamie (Kankam) of Aart (Veldhof), dus moet vooral slim spelen. Trent Alexander-Arnold van Liverpool is daarin een voorbeeld voor me. Hij is ook niet heel breed, maar wel slim en heeft een goede trap. Ik merk dat het verdedigen me steeds beter afgaat. Ik zou vorig jaar altijd voor het middenveld hebben gekozen, maar nu twijfel ik toch wat mijn favoriete positie is. Als rechtsachter krijg ik vaak de bal, we bouwen veel op over rechts.”

Concurrentiestrijd
Baronie kende een vliegende seizoensstart, met 13 punten uit 5 duels, 20 doelpunten voor en 0 tegen. Umar genoot ook van die openingsfase. “De voorbereiding was al prima, maar ik had niet verwacht dat we zo goed zouden beginnen aan de competitie. We hebben een veel sterkere selectie dan vorig jaar. Dat komt niet alleen door de jongens die erbij zijn gekomen, maar ook omdat iedereen echt beter op elkaar ingespeeld is geraakt. Zo ook in de verdediging. Het was mijn eerste volledige jaar als rechtsback, dat voelt nu veel meer als mijn plek. Samen met Jamie, David (Vermeulen) en Wouter (Prent) vormen we een sterk viertal en Noël (de Graauw) past perfect op ons middenveld.” Hij ziet ook dat de concurrentie binnen de selectie groter is geworden. “We hebben zestien of zeventien jongens die in de basis kunnen staan. Vorig jaar kon je tijdens de partijvorm van de wedstrijdtraining op donderdag al wel zien wie er in de basis zou starten, maar dat is nu echt nog niet zo. Dat heeft de trainer voorafgaand aan dit seizoen ook gezegd: ‘Iedereen kan zomaar in de basis beginnen.'”

Laten gelden
Umar kan niet ontkennen dat de wedstrijd tegen AWC, waarin hij twee knappe doelpunten voor zijn rekening nam en een prachtige assist gaf, goed voelde. “Ik hou er niet van om over mezelf te praten, maar alles lukte in die wedstrijd.” Na dat duel stipte zijn trainer aan dat hij Umar graag vaker in deze rol wil zien, meer betrokken bij de aanval en doelgericht. “Ik ben toch vooral die stille jongen op rechtsachter, mag me aanvallend meer laten gelden, ballen opeisen en op de voorgrond treden.”

Hij betwijfelt of Baronie voor de winterstop nog in actie komt, maar hoopt dat het seizoen wel wordt afgemaakt. “Wij willen kampioen worden en ik heb alle vertrouwen in dat doel, ook na deze coronabreak.”

Klik hier voor meer artikelen over Baronie
Klik hier voor meer informatie over Baronie

In gesprek met Carlo de Kok van NOAD’67

Noad 67

-

14 december 2020

0

SINT PHILIPSLAND – Als er één ploeg is die slecht aan het nieuwe seizoen begon, dan was het wel NOAD’67. De zaterdagderdeklasser verloor al haar gespeelde duels, maakt slechts één goal en incasseerde er maar liefst twintig. “Dat zijn niet echt positief klinkende cijfers wat dat betreft..”

Linksback Carlo de Kok zegt het met het nodige cynisme, want ook hij had zelf de start van zijn ploeg heel anders voorgesteld. Al zijn er wel duidelijke oorzaken aan te wijzen als het gaat om de vier dikke nederlagen. “We hebben een aantal spelers die vertrokken zijn na vorig seizoen, verder vooral heel erg veel jonge jongens in de groep én we hadden te kampen met de nodige blessures. Zelf had ik ook last van een knieblessure overigens. Of die blessures al dan niet het gevolg zijn van de voetballoze periode ervoor, dat zullen we nooit exact weten. Feit is wel, dat we verre van soepeltjes uit de voorbereiding zijn gekomen. We deden daar in wedstrijden soms best aardig mee, kregen ook de nodige kansen maar we maakten ze niet af. En dan is het vaak een ongeschreven wet dat zoiets meestal wordt afgestraft. En dat gebeurde dan ook.”

De Kok is binnen NOAD’67 inmiddels al enkele seizoenen basisspeler en speelt er al zijn gehele voetballeventje. “Ik ben ooit begonnen bij de smurfen toen ik een jaar of vijf was. En heb er altijd gevoetbald, op een jaartje na toen ik voor mijn studie in het buitenland verbleef. Op mijn vijftiende trainde ik als jeugdspeler al mee met de selectie en viel ik regelmatig in. Op mijn zestiende maakte ik mijn debuut in de basis en sindsdien zit ik er vast bij. Alleen tijdens mijn stages in Spanje en Duitsland heb ik een jaar niet gevoetbald”, aldus De Kok, die begin dit jaar zijn opleiding International Business & Languages afrondde.

Momenteel is hij werkzaam bij een pluimveebedrijf en volop aan het solliciteren naar een baan in zijn studierichting. “In Nederland ergens of in het buitenland mag ook, al is dat gezien de huidige situatie in de wereld wel erg lastig. Tot die tijd blijf ik lekker hier werken en wonen. Ik hoop ook dat we het seizoen straks weer verder kunnen afmaken. Want we willen natuurlijk als team wel heel erg graag van die hatelijke nul af.”

Met de beschikbare mensen wordt er bij de derdeklasser volgens de richtlijnen wel doorgetraind, want men wil toch proberen om in conditie te blijven en eventuele blessures tegen te gaan in de toekomst als het spel weer wordt hervat. “Altijd als ik kan dan ben ik er, want ik merk wel snel dat mijn conditie achteruit gaat als ik niets doe. Dus voor mij is het belangrijk en je houdt bovendien toch ook voeling met je teamgenoten, al merk je dat de groepsdynamiek volledig anders is nu. Daarnaast probeer ik door de lopen en te fietsen ook voor mezelf daarnaast nog bezig te zijn.”

Daarbij hoopt de verdediger wel, dat als de competitie wordt hervat er ook weer publiek langs de lijn mag staan. “Zeker in de thuiswedstrijden merk je dat sfeer rondom een veld toch ook allesbepalend is. Wij hebben trouw en fanatiek publiek en zeker in derby’s merk je dat het dan enorm leeft. Als zo’n element wegvalt, dan valt er ook een stuk sfeer weg en dat kan je soms net over een dood punt heen helpen. En die energie die mis je dan wel ja.”

Voorlopig zal de ranglijst echter onveranderd blijven en vindt De Kok tot zijn spijt zijn ploeg puntloos terug op de laatste stek in de 3^e Klasse B. “Dat is zonde, maar ja om van die hatelijke nul af te kunnen komen zullen we eerst weer moeten beginnen.. Tot die tijd moeten we blijven doorgaan binnen de grenzen van het mogelijke, zodat we er staan op het moment dat het moet.”

Foto: Iman Fase

Klik hier voor meer informatie over NOAD’67
Klik hier voor meer artikelen over NOAD’67

In gesprek met Kylian Heemskerk van Rhelico

rvv Rhelico

-

14 december 2020

0

In gesprek met Kylian Heemskerk van Rhelico

Hij is pas 23 jaar, maar toch al een van de meest ervaren spelers van Rhelico 1. Aanvoerder Kylian Heemskerk gaat voorop in de strijd bij de zaterdagvierdeklasser, waar het niveau volgens de verdedigende middenvelder alsmaar toeneemt.

Het amateurvoetbal ligt helaas alweer een poosje stil. Maar als de competitie straks hervat wordt, moet het met de fitheid van de spelers van Rhelico 1 wel goed zitten. Elke zaterdag zet trainer Adrie van Steijn een bosloop uit, die zijn mannen in groepjes van twee voltooien. “We begonnen met vijf kilometer, maar straks lopen we geloof ik twaalf kilometer”, zegt Kylian Heemskerk, die deze zaterdagochtend nog genoeg energie heeft om over Rhelico te praten. “Ik vind het heerlijk om op deze manier fit te blijven. Als deze discipline uit mezelf moest komen, had ik daar veel meer moeite mee. Ik verwacht natuurlijk dat we na deze coronastop direct de punten aaneenrijgen”, zegt hij grinnikend.

Zevende seizoen
Heemskerk is al bezig aan zijn zevende seizoen in Rhelico 1 en draagt voor het vierde opeenvolgende jaar de aanvoerdersband van de club uit Rumpt. “Ik ben pas 23 jaar en toch al een van de meest ervaren jongens in het elftal”, aldus de verdedigende middenvelder, die graag de opbouw verzorgt van achteruit. “Sinds 2018 spelen we op zaterdag en we hebben enorm moeten wennen aan die overstap. In de eerste seizoenen eindigden we steeds ergens onderaan de ranglijst, maar ons voetbal wordt beter en beter. We zijn als groep ook blij met Adrie, die ons op tactisch en conditioneel gebied steeds sterker maakt.”

Goede lichting
De afgelopen jaren was de spoeling in de selectie soms dun bij Rhelico, maar daar is dit seizoen verandering in gekomen. Het nieuwe Onder 23 team van de oranje-blauwen speelt in de landelijke derde divisie en bulkt van het talent, zo stelt Heemskerk. “Ze spelen in een sterkte competitie, maar deden het goed in de eerste duels”, zegt de aanvoerder. “Als club zijn we enorm blij met deze lichting, die op deze manier kan rijpen in het seniorenvoetbal. In de toekomst gaan we veel plezier beleven aan deze jongens, van wie er enkelen al regelmatig met ons meedoen. Straks moet iedereen echt strijden voor zijn basisplek en zo hoort dan ook bij een eerste elftal.”

Heemskerk woont vlakbij sportpark Boutenstein en speelt van kleins af aan bij Rhelico, een club die hij als gezellig en ondernemend omschrijft. “Er worden altijd leuke dingen georganiseerd en de sfeer is erg goed, ik mis de gezelligheid rondom het voetbal nu enorm. Ik vind het heel tof om te merken dat het niveau binnen de selectie alsmaar stijgt en ik wil nog vele jaren in het eerste spelen. Sowieso hoef ik nooit naar een andere vereniging toe. Ik ben gek op voetbal en Rhelico is mijn club. Ik kan niet wachten tot we weer het veld op mogen met z’n allen.”

Klik hier voor meer artikelen over Rhelico
Klik hier voor meer informatie over Rhelico

In gesprek met Gert-Jan van der Lugt van VV Naaldwijk

vv Naaldwijk

-

14 december 2020

0

In gesprek met Gert-Jan van der Lugt van VV Naaldwijk

Zes jaar geleden wist Gert-Jan van der Lugt nauwelijks van het bestaan van VV Naaldwijk af, nu is de Naaldwijker (48) er niet weg te slaan. Ondanks een drukke baan heeft hij altijd tijd voor de club op sportpark De Hoge Bomen. “Als ik geen tijd heb, maak ik tijd.”

Om werk zit Van der Lugt niet verlegen. Met zijn bedrijf GJ Bestratingen zit hij midden in de hoogdrukte. “Iedereen wil tijdens de coronacrisis zijn tuin laten doen, lijkt het.” Hij doet in tuinbestratingen en -tuinaanleg. “Van overkappingen en schuttingen tot de stenen op de grond. Wat wij zelf niet doen is de beplanting, daarvoor werken we samen met een vaste hovenier”, legt hij uit.

“Keramische tegels zijn helemaal in. Die zijn niet aan te slepen. Krasvrij en ze blijven jarenlang mooi. Het is een eurootje meer, maar dat maakt veel mensen niet uit.”

Onlangs verving hij in zijn eentje nog de verlichting in het clubgebouw van VV Naaldwijk. “LED-verlichting. Als ik eenmaal bezig ben, maak ik het af ook.” Daarmee is Van der Lugt meteen getypeerd. Nimmer doet de club tevergeefs een beroep op hem.

Bij Naaldwijk kunnen ze de handige handjes van Van der Lugt goed gebruiken. Er moet veel werk gedaan worden. “De club heeft lang gewacht op een fusie met Westlandia. Daardoor is er weinig tot niks gedaan aan de accommodatie. Logisch natuurlijk, want als je toch over een paar jaar weggaat, waarom zou je. Het zou kapitaalvernietiging zijn geweest.”

Maar de fusie kwam er niet. Naaldwijk heeft de afgelopen jaren bewezen zelf voldoende bestaansrecht te hebben. “We zijn flink gegroeid de laatste jaren, ook aan de meisjeskant. We hebben tegen de honderd meisjes voetballen.”

Het betekent ook dat de accommodatie up-to-date gemaakt moet worden. “Dat kan niet in één keer”, weet Van der Lugt, die overal in zit, van onderhouds- tot kantinecommissie. “We werken project voor project af. De keuken is inmiddels aangepakt, een deel van de kleedkamers, van de selectie, ook. Er komt binnenkort een nieuwe vloer in de kantine. In het voorjaar gaan we aan de slag met de overkapping. Ja, dat is mijn specialiteit. We doen zelf een deel, maar het grote, specialistische werk laten we over aan gespecialiseerde bedrijven. De club zoekt daar altijd bedrijven voor die sponsor zijn. Dat vind ik wel mooi.”

Er staat inmiddels ook een mooie, nieuwe tribune bij het hoofdveld. Ook daar liet Van der Lugt zijn handjes bij wapperen. “Het is alleen jammer dat de tribune het laatste jaar niet veel gebruikt is.” Erger vindt hij dat de kantine niet open mag. “Ik sta of beter gezegd, stond, ook veel achter de bar. Het is nu op trainingsavonden en op zaterdag maar een doodse boel. Gelukkig kunnen we op zaterdag nog wat oefenwedstrijden voor de jeugd organiseren.”

Hij ontdekte Naaldwijk een kleine zes jaar geleden. “Mijn oudste zoon wilde voetballen, maar ik was nog nooit op een voetbalveld geweest. Ik was altijd aan het werk, ook in mijn jeugd. Na een paar keer langs de lijn ben ik leider geworden. Dat heb ik tot dit seizoen gedaan. Dat is nu even niet nodig omdat de trainers ook bij de wedstrijden zijn.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Naaldwijk
Klik hier voor meer informatie over VV Naaldwijk