Home Blog Pagina 888

Historie Slikkerveer herleeft in Oudheidkamer

Door het coronavirus viel een deel van de jubileumactiviteiten van het honderdjarig bestaan in het water, maar er is desondanks volop aandacht voor 100 jaar Slikkerveer. In de Oudheidkamer in Ridderkerk is er tot 9 december een tentoonstelling ingericht die volledig is gewijd aan de club.

tuk tuk
“Ik nodig iedereen uit die wat met Slikkerveer heeft om zich onder te laten dompelen in de clubgeschiedenis”, zegt Arjan ’t Jong. “Er is van alles te lezen en te zien. Van oude krantenknipsels tot een oude bal uit de jaren twintig en dertig. Zo’n leren bal, ja.”

’t Jong werkte mee aan het ruim tweehonderd pagina’s dikke jubileumboek, dat op de dag van het honderdjarig bestaan – 7 oktober 2020 – werd gepresenteerd. Het is niet zomaar een jubileumboek, maar één van rijkste geïllustreerde en gedocumenteerde boeken in haar soort. Zo’n tien auteurs hebben verhalen geschreven.

“We zijn er met vijf man vijf jaar geleden al mee begonnen”, vertelt ’t Jong. “We hebben heel veel informatie verzameld en honderden gesprekken gevoerd. Twee jaar geleden hebben we onze capaciteit moeten verdubbelen, want het was zo’n grote klus dat we dreigden de deadline niet te halen.”

Het jubileumboek heeft de titel ‘Even fel als in ‘t begin’ meegekregen. “Het is een regel uit het clublied van de club”, zegt ’t Jong. “Op de voorkant staan een oude fout met Arie van Beek, één van de grote clubiconen van Slikkerveer. Hij was jarenlang speler van het eerste, terreinchef, trainer en daarnaast had hij nog een aantal andere functies. Hij was in de jaren vijftig een geweldenaar. Hij kon zelfs naar Feyenoord, maar wilde zijn cluppie niet in de steek laten.”

Volgens ’t Jong hadden hij en de andere samenstellers van het boek stof voor wel vijfhonderd pagina’s. “Dan was het boek niet meer te tillen geweest. Vincent Wernke had bij ons de taak om de eindredactie te doen. Een enorme klus. Hij heeft keuzes moeten maken: ‘kill your darlings’.” Het resultaat is verbluffend: een prachtig historisch naslagwerk met goed leesbare verhalen geïllustreerd met mooie beelden.

Tijdens de tentoonstelling in de Oudheidkamer is een aantal onderwerpen extra belicht. “We hebben een verhaal uitgelicht over de komst van shirtreclame. In 1982 werd dat voor het eerst toegestaan. Een speler van het toenmalige vierde stapte meteen op zijn baas af om te vragen of deze zijn team wilde sponsoren. Daar stak de voorzitter echter een stokje voor. Uiteindelijk hebben het eerste en het vierde dezelfde sponsor gekregen. Wit- en audiohandel Verhoeven. Dat was destijds een begrip in het dorp. Ze verkochten wasmachines, maar ook televisies. Inmiddels bestaat de firma niet meer.”

Ook te zien in de Oudheidkamer zijn historische shirts. “Er hangen er een stuk of twintig. Ze zijn wel allemaal van na de oorlog. Voor die tijd was de kwaliteit niet geweldig. Spelers waren allang blij dat ze iets roods aankonden. Ik heb gesproken met een senior die vertelde dat ze een wit shirt rood verfden.”

Neem de tijd voor de Slikkerveer-tentoonstelling, is dan ook het advies van ’t Jong, “Het is geen bezoekje voor een half uurtje.”

Klik hier voor meer informatie over Slikkerveer
Klik hier voor meer artikelen over Slikkerveer

Eric Koenraads is nog niet klaar bij VV Hoeven: ‘Ik ben nooit tevreden’

Hij promoveerde en degradeerde al eens met VV Hoeven en ziet ook in zijn vijfde jaar bij de club nog voldoende kansen om zijn selectie naar een hoger plan te tillen. Eric Koenraads staat te trappelen om de competitie te hervatten met de derdeklasser.

HappyPoint_desinfectie

Ruim twee maanden: zo lang wordt er op het moment van schrijven al niet meer getraind op het veld door de selectie van VV Hoeven door de coronamaatregelen. “De jongens hebben een individueel trainingsschema meegekregen en we gaan straks natuurlijk testen hoe fit iedereen is”, zegt Eric Koenraads, die zijn normale én aangepaste trainingsvormen in groepjes van vier al op de plank heeft liggen. “Persoonlijk blijf ik met voetbal bezig. Ik volg vele webinars, zo heb ik gisteren nog een webinar gevolgd van de KNVB over opbouwen vanuit de defensie, dat was interessante materie.”

Professionaliteit
Het symboliseert zijn professionaliteit en de liefde die Koenraads voor de bal koestert. Hij is veeleisend voor zijn spelersgroep en heeft daar een logische reden voor. “Als je dat zelf niet uitstraalt, dan hebben de jongens ook geen goed voorbeeld”, vertelt de hoofdtrainer van VV Hoeven. “Ik ben sowieso iemand die altijd het maximale wil presteren met een groep en gelukkig kan dat bij deze mooie club. Ik heb een schitterende staf, de faciliteiten bij Hoeven zijn top en blijkbaar kan ik de jongens ook in mijn vijfde seizoen nog altijd motiveren. Want het zegt natuurlijk wel iets dat iedereen vertrouwen in me hield ondanks de laatste plaats in de tweede klasse in het seizoen 2018/2019.”

Historisch kampioenschap
Het succeshuwelijk tussen Hoeven en Koenraads kent dieptepunten, maar ook zeker hoogtepunten. In het jaar 2017/2018 beleefde de club misschien wel het mooiste seizoen uit de clubhistorie, toen de Bredanaar de blauw-witten als kampioen naar de tweede klasse leidde. “Dat seizoen beleefde iedereen in een soort roes, de chemie tussen spelers onderling, de staf en de supporters was geweldig. Als kers op de taart werd ik door BN DeStem ook nog uitgeroepen tot trainer van het jaar, daar ben ik ontzettend trots op. Het is eeuwig zonde dat we het jaar daarna degradeerden, ondanks dat we niet of nauwelijks zijn weggespeeld.”

Vorig seizoen eindigde Hoeven achtste in de derde klasse, dit jaar mikt Koenraads op een hogere eindklassering. “Talentvolle jeugdspelers zijn doorgebroken, daar ben ik content mee. Onze groep bestaat sowieso alleen uit clubjongens, in mijn ogen een mooie filosofie.” Koenraads is dus bezig aan zijn vijfde seizoen bij Hoeven, andermaal een bewijs dat hij allesbehalve een clubhopper is. Eerder werkte de hoofdtrainer al eens acht jaar achtereenvolgend bij Groen-Wit en zijn tweede periode bij die Bredase club duurde zes jaar. “Ik vind het leuk om iets op te bouwen bij een club, daar steek ik mijn ziel en zaligheid in.” Bij VV Hoeven heeft Koenraads het ook goed voor elkaar en hij bespeurt nog voldoende uitdagingen. “Ik ben nooit tevreden, er is altijd ruimte voor verbetering. Deze visie houdt de groep en mijzelf scherp.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Hoeven.
Klik hier voor meer informatie over VV Hoeven.

In gesprek met Martijn Mes van BVV Barendrecht

Als nieuwe jeugdvoorzitter stapte Martijn Mes (37) in september op een bijzonder moment in bij BVV Barendrecht. Terwijl corona een krachtige invloed had op het speelschema, moest hij de jeugdafdeling van impulsen blijven voorzien. Dat laatste gaat hem voorlopig – in samenwerking met alle vrijwilligers – goed af.

tuk tuk
De vacature van jeugdvoorzitter was enige tijd vacant, vertelt Mes, die zichzelf als een ‘ondernemend typje’ omschrijft. Als vader van zijn negenjarige voetballende zoon Kyano, ging hij graag de uitdaging aan om bij Barendrecht ‘een stuk betrokkenheid’ toe te voegen. “Ik heb zelf altijd gebasketbald en getennist. Zelf voetballen heb ik nooit in clubverband gedaan. Maar ik heb er veel lol in om op organisatorisch en beleidsmatig vlak actief te zijn. Een jaar geleden al heb ik samen met Edwin van Breugel de activiteitencommissie nieuw leven ingeblazen.  Barendrecht is een vereniging met bijna duizend jeugdleden, dus ik kan rustig zeggen dat er veel te doen is.”

Eén van de wapenfeiten die Mes en Van Breugel inmiddels kunnen overleggen, is het opzetten van een afdeling voor E-sporters. De goede oude Play Station dus, die door de jongeren van Barendrecht vakkundig wordt bediend. “Een groepje jeugdleden van ons deed onlangs mee aan een regionaal toernooi in Ahoy en ging met de eerste prijs naar huis. We vonden dat zó leuk, dat we er mee verder wilde gaan. We hebben een E-team samengesteld dat onze club in wedstrijden zal vertegenwoordigen. E-sport is een activiteit die niet meer weg te denken is in het hedendaagse voetbal.”

Ook de zogenaamde VIP-dagen werden gelanceerd door de activiteitencommissie. Omdat talentvolle spelertjes nu eenmaal niet vroeg genoeg affiniteit met het eerste team kunnen krijgen, hebben jeugdspelers mogelijkheid gekregen om achter de schermen een kijkje bij de hoofdmacht te nemen. “Momenteel zijn er geen competitieduels van het eerste elftal, helaas. Maar we horen dat jongens het prachtig vinden om te zien hoe het eerste zich voorbereidt op een wedstrijd. Barendrecht wil een gezellige club zijn waar iedereen zich thuis voelt, maar met fanatisme de sport beleven is niets mis natuurlijk. Kinderen die zijn uitgenodigd voor een VIP-dag krijgen wat lekkers te eten en te drinken en hebben echt het gevoel dat ze een bijzonder uitje meemaken.”

De combinatie van het fijne gevoel en resultaten, komt ook terug in het concept ‘Pijler Mentaal’. Het betreft een door Barendrecht stevig omarmde tool die trainers en leiders in de jeugdopleiding op De Bongerd helpt bij het optimaal sturen van jeugdspelers. “Ieder mens is uniek en vraagt om een aparte benadering in pedagogisch en technisch opzicht”, zegt Mes. “Met Pijler Mentaal hebben we een instrument dat ons helpt kinderen het beste uit zichzelf te halen. Dat geldt voor alle jeugdleden. Wij willen dat iedereen zich serieus genomen voelt als voetballer.”

Dat jaarlijks terugkerende activiteiten als het sinterklaasfeest ook tot het takenpakket van Mes behoren, wordt door de salesmanager lachend beaamd. ‘”Het is best druk soms. Ik haal de vijftien uur per week wel. Maar het geeft me veel energie. Ik ben blij dat ik dit werk mag doen.”

Klik hier voor meer informatie over Barendrecht
Klik hier voor meer artikelen over Barendrecht

In gesprek met Jenner Koek van VV Almkerk

Op Oudejaarsdag gaan we in gesprek met Jenner Koek, linksbuiten van VV Almkerk. Jenner speelde na zijn gehele jeugd nog tot zijn 19e voor VV Sleeuwijk. Sinds dit seizoen is hij van start gegaan bij eersteklasser VV Almkerk. Zijn debuut in de senioren was op 16-jarige leeftijd tegen de amateurs van Willem II. Jenner begint nu aan zijn vierde seizoen in de senioren, wat een ander seizoen werd dan verwacht.

HappyPoint_desinfectie

De student uit Sleeuwijk volgt momenteel de opleiding Commerciële Economie Sportmarketing en Management aan de Hogeschool Rotterdam. Naast veldvoetbal speelt Jenner in de zomermaanden Beachsoccer op Eredivisie niveau met zijn team BS Altena. Ook mocht hij in de zomer van 2019 debuteren voor het Nederlands Elftal. “In 2019 heb ik in Marokko drie interlands voor Nederland gespeeld tegen Oman, Algerije en Marokko”.

Op zijn vierde begon Jenner bij de kabouters van VV Sleeuwijk. Vanaf de E1 speelde hij altijd in de selectie teams. “Toen ik eerste jaar B-junior was speelde ik mijn eerste paar wedstrijden voor de A1 in dit jaar werd de A1 kampioen. Het jaar erna ging ik in de winterstop vervroegd over naar de A1. Aan het einde van dat jaar speelde ik ook al mijn eerste wedstrijden in het eerste elftal mee.” Aan het einde van dat seizoen had Jenner zijn basisplaats te pakken. Het jaar erop werd het team kampioen in de derde klasse. Het volgende seizoen in de tweede klasse ging verloren door het corona virus. “Toen werd ik gevraag om voor VV Almkerk in de eerste klasse te komen spelen.”

Het seizoen bij Almkerk begon met wisselende resultaten, er werd goed gespeeld tegen sterke tegenstanders, maar tegen de ‘op papier’ mindere tegenstanders ging het in de voorbereiding slechter. “Maar de 3-0 overwinning op derde divisionist GVV Unitas is toch lekker, vooral als je zelf mag scoren. Ook vind ik een magere 0-2 tegen tweede divisionist Kozakken Boys niet verkeerd. Vooral als je dan tegen spelers als Royston Drenthe staat”. De competitie begon prima voor Almkerk met twee overwinningen, één gelijkspel en één nederlaag. Toch is Jenner bang dat het voor niets is geweest.

Als we Jenner naar zijn hoogtepunt vragen binnen zijn nog beginnende carrière zitten hier al mooie momenten tussen. Hij noemt onder andere het kampioenschap met Sleeuwijk in het seizoen 18/19. “Vuurwerk, rijen vol met publiek, scoren en kampioen worden. Er is niks mooiers”.

Ook zijn debuut als speler van het Nederlands Elftal Beachsoccer is een hoogtepunt. Elke dag een wedstrijd spelen in minimaal 25 graden op het strand van Agadir. Vervolgens ook nog twee keer mogen scoren is geweldig spreekt Jenner uit! Stiekem vond Jenner het als 19-jarig ventje ook wel vet om directe duels uit te vechten met Royston Drenthe in de voorbereiding.

Van de hoogtepunten vliegen we door in de dieptepunten. Gelukkig kent Jenner deze eigenlijk niet. “Ik ben nog nooit langer dan twee weken geblesseerd geweest. Als ik dan iets moet benoemen is het de rode kaart in de derby tegen VV Woudrichem. In de stromende regen kreeg ik ergens rond de 70ste minuut mijn tweede gele kaart voor een overtreding waar je nog geen vlieg mee doodt.”

In de toekomst wil Jenner graag eerst belangrijk worden voor Almkerk met goals en assists. “Ik ben nog jong en wil zoveel mogelijk spelen om te kijken hoever ik kan komen”. Voor een optimale prestatie heeft hij daarom ook een aantal rituelen die hij uitvoert voor de wedstrijd. s’ Ochtends een koude douche, goed ontbijten, een lekker muziekje op en minimaal acht uur slaap de nacht ervoor.

Voetbal is een echte uitlaatklep voor alles wat je de rest van de week doet vertelde Koek. “Ik kan echt de hele week uitkijken naar de wedstrijd op zaterdag”. Vroeger als er op zaterdagochtend nog een wedstrijd werd afgelast dan was Jenner nog wel is chagrijnig om dat het gewoon het leukste is wat er is.

Nu het voetbal stil ligt proberen veel spelers zich fit te houden, zo ook Jenner. “Ik ga normaal gesproken minimaal vier keer per week naar de sportschool, maar sinds corona is dit elke dag geworden. Helaas zijn de sportscholen dicht op dit moment”. Als alternatief gaat Jenner 2 á 3 keer per week hardlopen en doet hij aan krachttraining in het sportparkje in Sleeuwijk met zijn eigen gewichten.

Als laatste werpen we nog een blik op de toekomst als er dit seizoen nog gevoetbald mag worden. “Hopelijk mogen we zo snel mogelijk weer het veld op. Ik denk niet dat de hele competitie nog uitgespeeld kan worden, maar als we zometeen weer wedstrijden kunnen spelen, maakt me dat ook niet uit. Ik ben al blij als het überhaupt weer mag, het heeft nu wel lang genoeg geduurd!”

Foto: VV Almkerk

Klik hier voor meer artikelen over VV Almkerk
Klik hier voor meer informatie over VV Almkerk

In gesprek met Maikel Jansen van UVV’40

Maikel Jansen is mentaal ijzersterk. De 26-jarige aanvaller van UVV’40 scheurde tweemaal zijn voorste kruisband af, maar knokte zich telkens terug in het vlaggenschip van de groen-witten. De voetbalverliefde Bredanaar is nu weer klaar om te vlammen op de linker- of rechterflank.

het uitzendbureau

Als er iemand extreem baalt van de ongewenste competitiestop, dan is het wel Maikel Jansen. Het voetbaljaar 2020/2021 staat voor hem namelijk in het teken van zijn terugkeer in UVV’40 1. De aanvaller maakte op 13 september in het bekerduel met VVR zijn eerste goal sinds drie jaar in het shirt van de groen-witten, een bevrijdend gevoel. “Scoren is het allerleukste van voetbal en ik had het enorm gemist om belangrijk te zijn voor mijn ploeg”, zegt Jansen. “Ik kwam steeds dichter in de buurt van mijn oude niveau, maar corona gooit helaas roet in het eten. Hopelijk kunnen we snel weer wedstrijden spelen, want ik heb het voetbal enorm gemist.”

Tweemaal feest
Jansen begon als klein mannetje met voetballen bij UVV’40 en speelde vervolgens voor JEKA en Baronie. Vanaf het seizoen 2014/2015 speelt hij weer voor UVV’40. In het jaar van zijn terugkeer promoveerde de club direct van de vijfde naar de vierde klasse, een fenomenaal seizoen. “In de beslissingswedstrijd tegen SC Welberg kregen we een penalty mee na een overtreding op mij en in de beslissende strafschoppenserie scoorde ik. Het promotiefeest zal ik nooit vergeten. Ook in het jaar 2016/2017, toen we kampioen werden in de vierde klasse, was ik belangrijk voor het team met veel goals en assists.”

Horrorscenario
Helaas voor Jansen kent zijn carrière tot nu naast twee hoogtepunten ook twee dieptepunten. Op 13 mei 2018 scheurde de aanvaller in een thuiswedstrijd tegen RBC de voorste kruisband af in zijn rechterknie. “Na een lange pass verdraaide ik mijn knie. Dertig meter verderop hadden ze het akelige geluid ook gehoord. Ik was er tien maanden uit.” De dolenthousiaste aanvaller was na een lange revalidatie klaar om te voetballen, maar liep toen direct wéér een zware blessure op. Op 28 april 2019 maakte hij zijn rentree in het tweede tegen Sarto en in dat duel voltrok het horrorscenario zich opnieuw. “Ik was iets te eigenwijs door te vroeg te beginnen en daar heb ik een hele hoge prijs voor betaald. Na die blessure kon ik pas vijftien maanden later weer spelen met UVV 1.”

Jansen werkt als sportinstructeur voor Defensie. Zijn baas was dus not amused met zijn blessures. Veel mensen in zijn omgeving vroegen: ‘Waarom stop je er gewoon niet mee?’ Maar de aanvaller wilde daar niets van weten. “Ik ben pas 26 en vind voetbal veel te leuk. Revalideren is een eenzaam en moeizaam proces, je moet mentaal sterk zijn. Maar ik ben tweemaal teruggekomen en nu klaar om te vlammen. Ik wil weer belangrijk zijn voor UVV’40 en genieten van het spelletje.”

Klik hier voor meer informatie over UVV’40
Voor meer artikelen van UVV’40 klik hier

 

In gesprek met Rob Hanegraaf van VVR

Met veel plezier is Rob Hanegraaf (52) trainer/coach van de JO15-1 van VVR. Hij geniet van het fanatisme, spelplezier en teamgevoel van de talentjes van de Rijsbergse club, die hij wil helpen in hun ontwikkeling.

HappyPoint_desinfectie

De JO15-1 van VVR bestaat uit slechts dertien spelers. De selectie van Rob Hangegraaf is dus niet erg breed, maar dat vindt de trainer/coach helemaal niet erg. Hij ziet dit zelfs als een voordeel. “Elke zaterdag hoef ik maar twee jongens teleur te stellen en die weten dat ze toch voldoende aan spelen toekomen”, stelt de ervaren oefenmeester, die al dertien jaar jeugdtrainer is en acht jaar geleden zijn TC 3 diploma haalde. “Bovendien zijn ze vrijwel altijd alle dertien aanwezig bij trainingen en wedstrijden, dus ik hoef zelden vervangers te regelen. En als dat nodig is, dan lopen er genoeg geschikte invallers rond in andere teams.”

Leerzame ochtenden
Het talententeam van Hanegraaf traint tweemaal per week en ook in coronatijd wordt er op zaterdagen gewoon gevoetbald door de JO15-1. “We spelen onderlinge wedstrijdjes tegen andere teams van VVR op de club en dat zijn leerzame ochtenden. We mixen ons team af en toe met dat van de JO17-1, waardoor de jongens extra weerstand krijgen”, vertelt de trainer. In de tijdelijk gestopte competitie krijgen de spelers van de JO15-1 van VVR het ook voor hun kiezen, want daarin spelen ze voornamelijk tegen clubs met een grotere jeugdafdeling. “We spelen in de eerste klasse met veel eerstejaars ‘C-spelers’ zoals ik onze leeftijdstak nog steeds vaak noem. Tegenstanders als Gilze, JEKA, Halsteren en Boeimeer hebben veel meer mogelijkheden en dus is de weerstand groot.”

Verschillende jeugdteams
Bijna alle selectieteams van VVR spelen op een behoorlijk niveau. Hanegraaf kan het weten, want hij is al erg lang coach in de jeugdafdeling van de Rijsbergse club. “Ik heb al verschillende jeugdteams getraind, zoals de JO13-1, JO17-1 en nu de JO15-1”, zegt hij. In al die jaren is hij maar één keer kampioen geworden door de hoge competitie-indelingen, maar dat vindt hij niet erg. “Ouders en kinderen hechten daar waarde aan. Ik kijk vooral naar de ontwikkeling die spelers doormaken. In dat opzicht ben ik blij dat de jeugdteams van VVR in goede competities spelen. Het opleiden van spelers vind ik belangrijker dan presteren op de ranglijst, maar winnen willen we natuurlijk allemaal. Ik vind het ook erg leuk om te zien dat enkele oud-spelers van me nu in de selectie van VVR voetballen.”

Zelf voetbalde Hanegraaf zijn hele carrière bij VVR, die hij op zijn 39ste afsloot. “Ik had wel talent en heb regelmatig in het eerste gespeeld, maar was niet zo’n trainingsbeest.” Hoe komt het dat de clubman nu toch al jarenlang zélf trainer is bij VVR? “Ik vind het heel leuk om een hecht collectief te smeden van een groep jongens en spelers individueel te zien groeien door mijn trainingen.” Hij is erg blij met zijn team. “De JO15-1 is een fijne groep om mee te werken. Het zijn stuk voor stuk leuke gasten, die goed kunnen voetballen. Ik geniet van hun plezier en fanatisme en hoop dat ze nog lang bij de club spelen.”

Klik hier voor meer informatie over VVR
Voor meer artikelen van VVR klik hier

In gesprek met Chayenna van de Pol van VV Baardwijk

Ze is bezig aan haar zevende seizoen bij VV Baardwijk Vrouwen 1, maar voor Chayenna van de Pol voelt het alsof ze al véél langer bij de Waalwijkse club speelt. De 29-jarige verdedigende middenveldster heeft het ontzettend goed naar haar zin op sportpark Olympia.

HappyPoint_desinfectie

VV Baardwijk Vrouwen 1 is een heel gezellig elftal en Chayenna van de Pol heeft een goede band met haar teamgenotes. Maar als het fluitje op zondag klinkt, is de gedreven aanvoerster in staat om haar medespeelster met woord en gebaar op hun plek te zetten. “Iedereen zal beamen dat ik erg fanatiek ben”, grinnikt de verdedigende middenveldster. “We hebben samen veel plezier, maar in het veld draait het voor mij maar om één ding voor mij: winnen. Ik geef altijd meer dan honderd procent en ik ga ervan uit dat mijn medespeelsters hetzelfde doen. Als dit niet gebeurt, dan zet ik als captain de boel op scherp.”

Hechte familieclub
Van de Pol voetbalde in het verleden bij SV Heusden en Herptse Boys, die later fuseerden tot HHC’09 en kwam ook een aantal jaren uit voor het damesteam van RKDVC. Toen ze toe was aan een nieuwe club, bleek haar overstap naar Baardwijk een gouden idee. “Het is een hechte familieclub, waar iedereen elkaar kent. Ik speelde voor het zevende jaar in het eerste, maar voor mijn gevoel zijn dat er veel meer.” Bij Van de Pol thuis gaat het ook vaak over Baardwijk, want haar partner Jasper Werten is teammanager van het vlaggenschip. “We zijn beiden gek op de club.”

Waardige tweedeklasser
Baardwijk heeft een bloeiende meiden- en vrouwentak. De club van geel en zwart heeft drie vrouwenelftallen, een 30+ team en twee meidenteams. “Met de vrouwenteams trainen we vaak samen en we helpen elkaar als we speelsters tekortkomen”, zegt Van de Pol. “Als Vrouwen 1 hebben we al meerdere promoties en degradaties meegemaakt, het elftal schommelt vaak tussen de tweede en derde klasse in. Dit seizoen willen we als promovendus bewijzen dat we thuishoren in de tweede klasse.”

 

Klik hier voor meer artikelen over VV Baardwijk.
Klik hier voor meer informatie over VV Baardwijk.

 

 

 

Smitshoek gaat voor groei in meisjesafdeling

Smitshoek maakt serieus werk van de meisjes- en vrouwentak. Samen met de KNVB heeft de club een groeimodel ontwikkeld, waarbij de afdeling in omvang en in kwaliteit stappen voorwaarts moet maken. “We hebben een realistisch doel”, aldus Maggie Rutten.

tuk tuk
Rutten coördineert samen met Hans de Kievit de meisjes- en vrouwenafdeling, die nu bestaat uit zeven teams: zes teams bij de jeugd en één vrouwenelftal, dat uitkomt in de vierde klasse. “We zijn jarenlang gegroeid qua leden, de afgelopen tijd zijn we stabiel”, zegt Rutten. “Al onze teams zitten overvol. Bijna elk elftal heeft zestien speelsters.”

Met die aantallen meisjes huppelend en dartelend op het veld was ook een herziening van het beleid nodig. Daarom besloot Smitshoek de hulp te vragen van de KNVB. “De bond heeft een speciaal groeimodel voor het meisjesvoetbal”, legt Rutten uit. “We hebben een nul-foto laten maken door de KNVB. Op basis daarvan konden we zien waar we staan qua organisatie en welke vervolgstappen we kunnen nemen.”

Naar aanleiding van de KNVB-scan formuleerde Smitshoek twee doelstellingen. Het eerste doel heeft betrekking op de positie van het meisjes- en vrouwenvoetbal binnen de club. “Dat moet een integraal onderdeel worden van de vereniging, dus niet een afdeling met een andere benadering. Dat is ook onderschreven door het bestuur van de club.”

Die doelstelling hangt nauw samen met het tweede doel om trainers te ontwikkelen en spelers een ontwikkelplan te bieden. “Daarin past ook de oprichting van een technische commissie. Walter Hazelenbach, manager voetbaltechnische zaken bij Smitshoek, zit ook in die commissie. Daardoor wordt de visie van Smitshoek op het algehele jeugdvoetbal geborgd. Smitshoek heeft jarenlang ervaring met het jongensvoetbal en die ervaring kan worden ingezet bij dit project.”

Bij die twee doelen past ook een groei in volume. “We streven naar twee teams per leeftijdscategorie. Daarbij zien we dames als verlengstuk van de jeugdopleiding. Acht teams bij de jeugd en twee teams bij de dames. Dat zou, gezien de situatie van Smitshoek, een ideale situatie zijn, omdat de club met de capaciteit van de accommodatie tegen haar grenzen aanloopt. Met de huidige capaciteit van de velden is er een voorlopig maximum gesteld aan het aantal teams.”

Voorlopig is er nog ruimte genoeg om te groeien. Rutten: “We hebben dit seizoen geen onder negentien, maar het is wel de bedoeling dat die er weer gaat komen. We willen een geleidelijke opbouw. Een snelle groei is ook niet goed, vanwege het risico een afdeling te krijgen die uit balans raakt.”

De uitvoering van het technische beleid moet de komende jaren zijn beslag krijgen. “We hebben twee trainers die een cursus gaan volgen. Dat stimuleren we. We willen ook graag dat de trainersstaf voor een deel bestaat uit onafhankelijke trainers, die geen belang hebben.”

Het niveau mag er volgens Rutten al zijn, want twee teams speelden vorig seizoen in de hoofdklasse. “Voor de voorjaarscompetitie hadden we die teams ingeschreven in de eerste klasse, omdat ze waren overgegaan naar een andere leeftijdsklasse. Daar wonnen ze echter alles op hun gemak. Vandaar dat we ze, als we straks weer kunnen voetballen, inschrijven voor de hoofdklasse.”

Klik hier voor meer informatie over Smitshoek
Klik hier voor meer artikelen over Smitshoek

STAR Football Academy biedt totaalpakket aan

Onder het motto ‘laat sterren stralen’ richtten SV Poortugaal-trainers Ronald Attema, Karim Absalem en Remon den Ouden vorige maand STAR Football Academy op. De voetbalacademie biedt een totaalpakket aan, aan spelers en aan clubs.

tuk tuk
Op deze druilerige zondagmorgen spat het plezier er bij de jeugd vanaf. Bij het tweede trainingsblok van de dag zijn de trainers van de voetbalacademie in de weer met individuele techniek: het is kappen, draaien en nog eens kappen en draaien. En uiteraard wordt er gedribbeld.

Functionele training gecombineerd met veel plezier. Zo ziet Remon den Ouden het graag. “Zonder dat plezier houdt alles op, het is de basis”, zegt hij.

Vorige maand begon de STAR Football Academy, waar jeugdige sterren in alle leeftijden kunnen stralen, met hun activiteiten. “Het is een doorstart, want Ronald en Karim hadden al een voetbalschool. We wilden het groter en vooral breder aanpakken.”

Dat dat in eerste instantie gebeurt op het complex van SV Poortugaal is niet heel vreemd. Alle drie de trainers hebben een link met de fusieclub. Attema is hoofd jeugdopleidingen, Absalem is technisch coördinator van de onderbouw, Den Ouden is al jaren trainer, eerst van Oude Maas en nu dus bij SV Poortugaal. “We hebben veel ervaring met het trainen van jeugd. Ronald heeft in de jeugd bij Veensche Boys in Nijkerkerveen Donny van de Beek getraind, voordat hij door Ajax werd gescout. Karim heeft ook ervaring met het trainen van bvo-jeugd.”

De STAR Football Academy richt zich niet alleen op de grootste talenten. “Spelers van elk niveau zijn bij ons van harte welkom. De indeling vindt plaats in groepen met dezelfde weerstand. Hoe goed iemand is, maakt voor ons niet uit. Wij zijn er voor de individuele ontwikkeling. Daarbij laten we geen aspect ongemoeid. We hebben aandacht voor individuele tactiek, loopvermogen, maar ook voor het mentale deel.”

Er is ook een keeperstraining. “Met een speciale keeperstrainer. De training staat sowieso open voor iedereen. Dus naast Poortugaal-leden zijn ook spelers van andere clubs welkom”, benadrukt Den Ouden.

STAR Football Academy werkt met abonnementen: silver, gold en star. “Die zijn gekoppeld aan de hoeveelheid trainingsblokken die er per jaar worden gevolgd. Eén trainingsblok bestaat uit negen trainingen. Daarnaast hebben we nog een after season-training.”

De voetbalschool is één van de activiteiten in het pakket van de STAR Football Academy. Den Ouden: “We hebben vier pijlers. De tweede pijler is de Kweekvijver, die speciaal is voor kinderen van drie tot en met vijf jaar, de leeftijd waarop ze nog geen lid van een club kunnen worden. Daarnaast hebben we nog een pijler die zich richt op het opleiden van trainers: Wij organiseren train de trainers-sessies voor trainers bij een club. Onze vierde pijler richt zich op clubondersteuning, waarbij wij clubs van raad en daad voorzien hoe zij hun opleiding kunnen opzetten en het niveau omhoog kunnen krikken.”

Klik hier voor meer informatie over STAR Football Academy

In gesprek met Peter van Vugt van RVVH

Hij benadrukt dat hij er niet alleen is voor de selectieteams, maar voor álle jeugdteams. Peter van Vugt heeft als technisch coördinator de jeugdafdeling van RVVH vanaf de zomer meer armslag gegeven. “Het is nog niet het ideale plaatje, maar het is wel een stap vooruit.”

tuk tuk
Voor het eerst sinds jaren hoeft Van Vugt niet in de auto te stappen richting een voetbalclub elders in de regio. De Ridderkerker woont op een steenworpafstand van het complex van RVVH. “Mijn zoon voetbalt in de JO17. De club heeft jarenlang geen technisch coördinator gehad. Ik ben er samen met Arjan Ipskamp, die voorzitter is geworden van de jeugdcommissie, ingestapt. Het is plus twee”, vergelijkt hij dit seizoen met dat van de afgelopen jaren.

Van Vugt was jarenlang als assistent-trainer actief in het amateurvoetbal. Aan de zijde van hoofdtrainer Ron Timmers was hij werkzaam bij Nieuwerkerk, ASWH, Dongen, Capelle en Heerjansdam. “Dat heb ik de laatste vijftien jaar met plezier gedaan. Capelle was geen succes. Dat was heel onstuimig. Dat is ook voetbal, dat je niet altijd via de voordeur vertrekt. Resultaten doen veel met de mens.”

Met Timmers beleefde hij vooral bij Dongen mooie tijden. “Dat was wel een hoogtepunt. We speelden drie seizoenen in de top van de hoofdklasse en haalden de nacompetitie. In het vierde seizoen werden we kampioen met vooral eigen opgeleide spelers.”

Hij voelde zelf nooit de behoefte om hoofdtrainer te worden. “Ik ben een halfjaar op interim-basis trainer geweest van Zestienhoven. Het is gewoon niet mijn ding. Je staat midden in de schijnwerpers en er komt veel bij kijken. Ik heb me altijd prima kunnen vinden in de rol van assistent.”

RVVH is een nieuw hoofdstuk in zijn voetbalgeschiedenis. Hij weet dat het nodige moet gebeuren bij RVVH. “Het is geen doel op zich om divisievoetbal te spelen”, zegt hij. De onder negentien van RVVH speelt in de hoofdklasse, de onder zeventien en onder vijftien in de eerste klasse. “De ambitie is wel om betere spelers aan de selectie af te leveren, maar ook om trainers en spelers met plezier te laten trainen en spelen. Het uitgangspunt van de club is dat alle teams gelijk zijn. Ieder team of speler verdient evenveel aandacht. De trainer van de JO17-1 krijgt van mij volop aandacht, maar ook die van de JO17-3.”

Dat wil Van Vugt doen door ‘er bovenop te zitten’. “In de positieve zin door er te zijn als er vragen zijn, maar ook door ideeën aan te dragen en tips te geven. De gemiddelde trainer van een jeugdelftal is een goodwillende ouder die graag wat aandacht krijgt en steun wil hebben. We hebben 25 teams en onze ambitie is om het niveau van alle die teams en spelers te verbeteren. Het is duidelijk dat dit een proces van een paar jaar is. Dat plan maak je in een achternamiddag, maar de uitvoering duurt jaren”, aldus de verkoper van staal.

Hij is niet bepaald ingestapt op het meest ideale moment. Competitie wordt er niet gespeeld. “Wedstrijden zijn je referentiekader. Met trainen en het spelen van onderlinge wedstrijden kan je zulke wedstrijden nooit helemaal nabootsen. Het remt de ontwikkeling van de jeugd, als technisch coördinator is mijn rol nu iets anders dan deze moet zijn. Ik train momenteel ook de JO17-3, omdat we daar geen trainer voor konden vinden. Dat lukt pas als er straks weer echt gevoetbald kan worden.”

Klik hier voor meer informatie over RVVH
Klik hier voor meer artikelen over RVVH