BROUWERSHAVEN – Hij is momenteel de meest scorende speler van Zeeland. Met acht goals na vier duels is Martijn Dalebout dus tot op heden qua aantal doelpunten Zeeuws Topscorer. De ‘scherpschutter’ van ASV Brouwershaven hoopt er verderop in dit seizoen nog een reeks goals aan toe te kunnen voegen.

“Best grappig inderdaad dat ik nu qua aantal goals al sinds oktober bovenaan sta. En dat zal dus minimaal tot begin volgend kalenderjaar zo blijven, al heb je er natuurlijk niks aan. Maar leuk voor de statistieken is het natuurlijk wel’, zegt de jonge aanvaller van zaterdag-vierdeklasser ASV Brouwershaven.

Dalebout maakte op zijn vijftiende zijn debuut als jeugdspeler. Sinds drie seizoen is hij vast basisspeler in het keurkorps, dat momenteel wordt getraind door Danny Sandhövel. Waar hij voorheen steevast op het middenveld of vanuit de ‘tien-positie’ speelde, daar ziet hij zichzelf pas sinds het begin van dit seizoen terug als diepste aanvaller. “Dat was voor mij even wennen en best een verrassing. Al moet ik zeggen dat het me steeds beter begon af te gaan en ik dus ook mijn goals wel meepikte.”

Van zijn dubbele kwartet aan goals produceerde hij er overigens vier in het treffen met SKNWK dat met maar liefst 0-5 werd gewonnen. “Dat was in meerdere opzichten een historische wedstrijd, want ik maakte er voor het eerst vier in één wedstrijd én het was al achttien jaar geleden dat we in Nieuwerkerk hadden gewonnen. Dus dat is een wedstrijd die zeker in het geheugen zal blijven bij velen en zeker bij mezelf.”

Het was bovendien het laatste duel wat Brouwershaven tot nu toe speelde, tot teleurstelling van Dalebout. “Het is flink vervelend dat we niet kunnen doen wat we het liefste zouden willen en dat is lekker doelgericht trainen en wedstrijden spelen. Het lag wel in de lijn der verwachting dat ze het opnieuw zouden stilleggen, maar als het dan zover is dan valt het toch tegen. Zeker nu het alweer zo lang duurt. Want je merkt dat de scherpte weggaat en iedereen de motivatie een beetje verliest. Het is toch een bepaald ritme wat in je ‘systeem’ zit, dat je nu al een tijdje kwijt bent. Zelf heb ik ook al geregeld de vraag gesteld waar ik het voor doe momenteel. We trainen in kleine groepjes maar dat is niet zaligmakend. Want het spelen van partijtjes op trainingen, het scoren en spelen om te winnen dat mis ik echt het allermeeste. Ik hoop dan ook dat we dit seizoen nog een vervolg kunnen geven, want ik zou er graag nog wel een aantal goaltjes aan willen toevoegen….”

Klik hier voor meer informatie over Brouwershaven
Klik hier voor meer artikelen over Brouwershaven

WEMELDINGE – Een goede voorbereiding is nog altijd anders dan het ‘echte werk’, maar ook daarin slaagde vierdeklasser v.v. Wemeldinge bij de competitiestart vrij aardig en nestelde zich in de top-vijf van de ranglijst. Een plek waar William de Bat (25) zich met zijn ploeg aan het eind van de rit ook wel terug denkt te zien.

“Als ik kijk naar de tegenstanders in onze competitie dan denk ik dat de top-vijf voor ons zeker haalbaar moet zijn. Er zitten zeker enkele heel sterke ploegen bij, maar toch ook voldoende teams waartegen we kansen hebben op een goed resultaat. Onze selectie is nagenoeg intact gebleven, alleen Vagelis Spirou is vertrokken naar Hansweertse Boys.”

Daarnaast staat er in de persoon van John Tahapy wel een nieuwe trainer voor de groep. Hij is voor Wemeldinge geen onbekende en is de opvolger van Karl Vergouwen. “Dat is wel een verandering natuurlijk. Want elke trainer heeft eigen opvattingen en een eigen manier van werken. Met John hebben we een trainer die ik al ken van een eerdere periode en het pad dat hij en ook wij als spelersgroep willen realiseren is helder. We willen graag meedoen en waren daaraan goed begonnen. Sowieso was de fitheid van de groep wel een sterk punt in die wedstrijden, maar het is nu afwachten hoe dat gaat zijn als we weer echt mogen beginnen.”

De Bat zegt het met twijfel, want momenteel wordt er bij de zaterdag-vierdeklasser niet in groepjes getraind. Het is aan de spelers om zichzelf fit te houden, een opdracht waar hij zelf best de nodige moeite mee heeft. “Ik miste zelf de wedstrijd tegen Hoedekenskerke/Kwadendamme vanwege een blessure, maar over het algemeen kan ik moeilijk trainen zonder echt doel. Ik heb dus eerst het barstje in mijn middenvoetsbeentje, waar ik ook vorig seizoen een keer last van had, een aantal weken kunnen laten genezen. Daarna heb ik echter niet juichend de hardloopschoenen gepakt om te gaan lopen. Ik vind dat gewoon niet leuk en voetbal wel, dus is het nu enorm lastig.”

Daarnaast mist De Bat ook het sociale aspect van het sporten in teamverband, al heeft hij wel een aantal keren op de tennisbaan gestaan. “Dat doe je dan ook samen, maar is in niets te vergelijken met de lol die je samen hebt op een trainingsveld of tijdens een wedstrijd. Je bent op deze manier je complete weekritme kwijt wat je al jaren gewend bent en dat voelt heel apart.”

De enige connectie met het voetbalveld heeft de 25-jarige inwoner van Wemeldinge momenteel als trainer van de JO17, die hij samen met enkele anderen traint en coacht. “Dat klopt en dat is ook enorm leuk. Die mogen trainen zonder beperkingen en kunnen dus partijtjes en positiespelletjes doen, alleen ook geen wedstrijden spelen natuurlijk. Maar dat lijkt dan toch nog meer op voetbal dan wanneer je in die kleine groepjes op het veld staat. Dat vind ik echt niks. Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden inmiddels, maar ik kan niet wachten om mezelf weer écht voetballer te voelen..”

Klik hier voor meer informatie over Wemeldinge
Klik hier voor meer artikelen over Wemeldinge

LEWEDORP – Hij draagt al sinds zijn vijfde het rood-witte tricot van Lewedorpse Boys en is sinds vijf seizoenen vast lid van de eerste selectie, waarvan vier als basisspeler. Ook dit jaar is Verhage veelal te vinden op het middenrif van de ploeg, die uitkomt in de 3^e Klasse A van het zaterdagvoetbal waar het mikt op een plek in de middenmoot.

“We hebben een vrij jong elftal, waarbij de gemiddelde leeftijd net boven de twintig ligt. Dus dan weet je ook dat het vaak nog wisselvallig is. De ene week top en de week erna is het resultaat teleurstellend. Toch denk ik dat we het in de voorbereiding, de beker en de competitie niet onaardig hebben gedaan. Maar als ik dan kijk naar wat realistisch is voor ons, dan denk ik zeker een plek in de middenmoot. We willen ons echter eerst en vooral veilig spelen in deze klasse. Daarna kijken wat er nog meer mogelijk gaat zijn.”

En volgens Verhage moet er de komende jaren zeker nog wel meer uit te halen zijn, dan puur spelen voor lijfsbehoud. Want de samenwerking met trainer Kees Duitemeijer en de spelersgroep loopt goed en ook ziet de middenvelder dat het spelidee van hun trainer steeds beter wordt uitgevoerd op het veld. “We zijn als team nog altijd groeiende en dat is natuurlijk erg prettig. Wanneer de trainer een bepaalde visie heeft, op een bepaalde wijze traint en dat wij als spelersgroep dat in de wedstrijden ook omzetten in resultaten. Dat proces kostte in het begin tijd en dat gaat steeds beter. Al is het nu natuurlijk vanwege die coronastop even stil komen te staan.”

Waar de lange middenvelder op doelt is de ander mindset die er bij ‘Lebo’ nu is ontstaan, mede doordat er niet constant op dezelfde wijze wordt gespeeld. “Ons spelidee verschilt soms per tegenstander en dat zorgt ervoor dat we steeds meer in staat zijn om te schakelen en ook te verrassen. Of inzakken of zelf voor druk vooruit geven. Voorheen konden we dat niet zo makkelijk veranderen en nu loopt dat steeds beter. Die aanpassingen zijn ook noodzaak, want het niveau binnen onze klasse ligt sterk uiteen. Als je dan tegen iedereen op dezelfde manier zo spelen, dan zou je toch geregeld in de problemen komen. En het is mede ook de kracht van de trainer, dat hij ons daarvan heeft weten te overtuigen. Normaal gaan we uit van balbezit en dat was vaak onze valkuil, maar nu zijn we in staat om daarin concessies te durven doen als groep. En als je dan resultaat boekt dan gaat zo’n proces vanzelf sneller.”

Persoonlijk hoopt Verhage, die zichzelf typeert als een ‘box-to-box’-speler nog belangrijker te worden voor het elftal. Die druk legt hij zichzelf graag op. “Mijn kracht is om de hele zone te bestrijken en om in de zestien te komen. Dat gaat steeds beter, al moet ik daarin nog progressie blijven boeken vind ik zelf. En als we met deze spelersgroep bij elkaar blijven, dat denk ik dat we nog veel sterker en beter kunnen worden om sowieso een stabiele derdeklasser te zijn.”

Op dit moment wordt er op Sportpark Korenweg dan ook continue doorgetraind binnen de grenzen van de opgelegde maatregelen. Dus ook in tweetallen stonden de Lebo-spelers ‘gewoon’ op het trainingsveld en nu dus ook in viertallen. “Het is zaak om bezig te blijven en vooral aan onze fitheid te werken. Als je wilt presteren moet je fit zijn en daar is iedereen zich bewust van gelukkig. We zijn een gezelligheidsclub en ook is ons sportpark een echte ontmoetingsplaats voor de dorpelingen. Dat is nu al een tijdje weggevallen en dat missen we misschien nog wel het allermeeste. En natuurlijk de wedstrijden, want dat is waar je uiteindelijk alle arbeid voor levert. Het zal nog wel even duren voordat we die weer spelen, maar als het moment komt dan zullen we er klaar voor zijn.”

Klik hier voor meer informatie over Lewedorpse Boys
Klik hier voor meer artikelen over Lewedorpse Boys

KLOETINGE – Bij de Engelse profclub Sunderland werkte Diederik Hiensch al eens in een rol als jeugdopleider. Nadat hij stopte als hoofdtrainer bij v.v. Terneuzense Boys keerde hij in 2018 terug bij v.v. Kloetinge om er in de jeugdopleiding van de ambitieuze Bevelandse club te gaan werken. Eerst bij de JO15-1 en momenteel als hoofdcoach bij de JO19-1, dat uitkomt in de Derde Divisie.

“Ik had het destijds wel een beetje gehad bij het seniorenvoetbal en had twee opties: even een sabbatical nemen als trainer óf een mooie uitdaging aangaan binnen de jeugd. Toen men van v.v. Kloetinge kwam met de vraag om juist daar een rol te gaan vervullen was de keuze snel gemaakt. En ik kreeg daardoor ook de mogelijkheid om eindelijk mijn zoon Bruno, die in de jeugdopleiding van NAC Breda speelt, eens te zien spelen. Bovendien was het bij v.v. Kloetinge niet alleen maar het trainen van de JO15-1, maar ben ik ook de jeugdtrainers van de vereniging verder gaan opleiden en ondersteunen. Geweldig leuk om te doen. Net zoals ik nu intens geniet van het werken met die gasten van de JO19, waar enorm veel potentie inzit.”

In het verleden was Hiensch als op Sportpark Wesselopark actief als speler bij het eerste elftal en werkte als jeugdtrainer. Daarnaast was hij in meerdere periodes actief als hoofdtrainer. Met de ‘professionaliseringsslag’ binnen de jeugdopleiding hoopt de eersteklasser de gehele jeugdafdeling op een hoger niveau te kunnen brengen. “Er is een meerjarenplan opgesteld met als doelstelling om onder andere de toekomstige doorstroming van spelers vanuit de jeugdafdeling naar de eerste selectie van de club verder te verbeteren. Want de stap vanuit de jeugd naar het eerste elftal is vaak een hele grote en we willen proberen om door een goede structuur en opleiding neer te zetten met een heldere visie de stap uiteindelijk te verkleinen. Een hele uitdaging, maar daar wil ik graag onderdeel van zijn.”

In dat kader moet ook de oprichting van het Onder-23 elftal worden gezien, dat een brug moet vormen tussen de JO19 en de senioren. “Dat is een mooie tussenstap voor spelers om op die manier te kunnen wennen aan het niveau bij de senioren. Die O23-competitie is een nieuwe, maar voor clubs zoals Kloetinge een hele goeie. Zeker als je zoals wij wilt kunnen concurreren en de slag niet te verliezen met andere vergelijkbare clubs. Binnen de jeugd is er een duidelijk beleid weggezet, dat in twee elementen is verdeeld. Tot de JO15 gaat het om ontwikkelen en opleiden van spelers, vanaf de JO17, JO19 en ook de O23 gaat het echt om nóg gerichter klaarstomen voor de overstap naar de senioren. Daarop wordt er ook gericht in de regio gescout bijvoorbeeld.”

Bij de JO19 heeft Hiensch de beschikking over een selectie van twintig spelers, waarbij hij geregeld ook spelers afstaat aan het tweede team en de O23. “Dat gaat in een roulatiesysteem en daarin draait iedereen mee, ook de spelers van de JO17. Het is op die manier, dat iedereen wekelijks zijn minuten maakt en leert om onder verschillende weerstanden actief te zijn en te presteren. Met de JO19 zijn we gepromoveerd vanwege de corona. We hebben die promotie naar de Derde Divisie zelf aangevraagd. Bewust gekozen voor hoge intensiteit en weerstand. Als we ons handhaven, dan hebben we het goed gedaan. Dat is prioriteit één. Op die manier kunnen we de doorstroming versoepelen en spelers opleiden op een zo hoog mogelijk niveau. Want we willen er naartoe, dat v.v. Kloetinge op termijn voor het grootste deel zelfvoorzienend kan zijn om met het eerste elftal op een zo hoog mogelijk niveau actief te zijn in het amateurvoetbal. Dat traject is nu in volle gang en het is echt genieten om daar een onderdeel van te kunnen zijn.”

Klik hier voor meer informatie over v.v. Kloetinge
Klik hier voor meer artikelen over v.v. Kloetinge