Home Blog Pagina 886

In gesprek met Anouk de Hamer van SV Nieuwdorp

NIEUWDORP – Ze is alweer twaalf jaar actief als speelster bij de dames van SV Nieuwdorp. Sinds haar opleiding fysiotherapeute wilde ze graag wat extra ervaring opdoen en werd zodoende ook verzorgster bij haar team en uiteindelijk ook bij de herenselectie. Rollen die ze tot op heden nog altijd vervult en die zorgt voor goed met voetbal gevulde dagen.


“Heerlijk vind ik dat. Ik vind het een geweldige sport en dus doet ik het graag. Bovendien ben ik werkzaam inmiddels als fysiotherapeute en in die hoedanigheid veel met het lichaam, fitheid en blessures bezig. Al die zaken zijn nu zeker in deze tijd van corona enorm belangrijk. Ik weet als geen ander hoe belangrijk het is om goed voor je eigen lichaam te zorgen en in beweging te blijven. Dat doe ik zelf veelvuldig en dat is ook het advies dat ik iedereen op de club meegeef. Zowel binnen mijn eigen elftal als bij de heren die bij me langskomen op de club.”

Wekelijks tot dagelijks krijgt ze appjes en telefoontjes van mensen op de vereniging die met vragen zitten of tips & trucs willen weten. “Ze willen weten wat ze zoal kunnen doen qua oefeningen of wat er aan bepaalde klachten gedaan kan worden. Wat haar opvalt is, dat mannen vaker veel meer moeite hebben om te trainen zonder dat ze een echt doel hebben om te gaan trainen. “Die moeten écht een reden hebben om te trainen bijvoorbeeld in de vorm van een wedstrijd. Dames vinden het vooral gezellig om bij elkaar te komen en hebben dan toch minder moeite met de huidige beperkingen bemerk ik.”

Waar haar weken normaal gezien bomvol zitten met trainingen en verzorgingsmomenten bij SV Nieuwdorp, in totaal vijf van de zeven weekdagen, ging ze op een gegeven naar niks doen. “Dat was echt verschrikkelijk. Ik moet zelf wel bezig zijn, dus heb wel in die periode voor mezelf getraind want dat kon natuurlijk wel. Ik ben wel blij, dat er nu weer getraind kan worden, zij het dan in groepjes van vier. Tijdens die trainingen neem ik zowel bij de damestraining als bij het eerste elftal ook een onderdeel met kracht- en coördinatieoefeningen voor mijn rekening.”

Bij de dames heeft ze het als speelster overigens enorm goed naar haar zin. Er is sinds de samenwerking met v.v. Patrijzen een grote groep van ruim veertig meiden en dames die met veel plezier samen trainen en voetballen. “Dat doen we sinds een aantal seizoenen en loopt geweldig. Er is voldoende aanwas en kunnen hopelijk nog heel wat jaren op deze manier samenwerken.”

Klik hier voor meer informatie over SV Nieuwdorp
Klik hier voor meer artikelen over SV Nieuwdorp

In gesprek met Mark Klinkhamer van SV Capelle

Al tien seizoenen lang vormt Mark Klinkhamer (31) met zijn duelkracht en werklust een belangrijke schakel in het vlaggenschip van SV Capelle. De verdedigende middenvelder noemt zichzelf allesbehalve een stilist, maar pikt als penaltyspecialist toch ieder jaar behoorlijk wat goaltjes mee namens de blauwhemden.

HappyPoint_desinfectie

Al een flinke tijd werkt de selectie van SV Capelle in kleine groepjes zijn trainingen af op het Mandemakers Sportpark. “Het is leuker dan thuiszitten hoor, maar ik hoop dat dit allemaal niet te lang meer gaat duren”, zegt Mark Klinkhamer, een mening die ongetwijfeld heel voetballend Nederland deelt. “Op de training mis je de partijvormen, daarnaast mis ik het toeleven naar de competitiewedstrijden en de gezelligheid binnen een spelersgroep. De weekenden zien er opeens ook zo anders uit. Ik kijk nu in de weekenden veel voetbal op tv en hierdoor ga ik nóg meer terugverlangen naar de oude situatie.”

Veel meegemaakt
Opvallend genoeg zat Klinkhamer al eens eerder in een soortgelijke situatie bij SV Capelle. Want toen de middenvelder vanwege zijn werk twee seizoenen op zaterdag niet kon voetballen, trainde hij wel gewoon twee keer in de week met de selectie. “Capelle is een warme, gezellige club, met een mooie accommodatie en fantastisch publiek”, zegt de Waalwijker, die voorheen bij WSC speelde. “Het was destijds geen ideale situatie voor mij, maar ik wilde per se bij de club blijven in die periode. Door de jaren heen heb ik hier ook al veel meegemaakt. In de tweede klasse hebben we meegedaan om promotie, maar helaas zijn we in het seizoen 2014/2015 juist gedegradeerd uit die competitie. En uiteraard heb ik al heel veel mooie derby’s gespeeld tegen SSC’55 en NEO’25 voor honderden supporters.”

Twee goals
Klinkhamer geniet bij SV Capelle het meest van de beladen clashes met die andere twee clubs uit Sprang-Capelle. Als penaltyspecialist pikte hij door de jaren heen regelmatig zijn goaltjes mee in deze knetterende derby’s. Vorig seizoen bracht hij SV Capelle na een 0-2-achterstand op eigen veld tegen NEO’25 hoogstpersoonlijk met twee goals terug in de wedstrijd tot 2-2, waarna Alfonso Ndongala de blauwhemden in blessuretijd aan een 3-2 zege hielp. “Na het douchen werden we als helden onthaald in de kantine en het dak ging er daarna af”, zo herinnert hij zich. “Dat zijn onvergetelijke momenten en na zulke feestjes merk je wel hoe fijn het is om op zaterdag te voetballen. Dan is het namelijk wel zo prettig om op zondag te kunnen herstellen.”

De selectie van SV Capelle bestaat volgens Klinkhamer uit een mix van ervaring en talent, waarmee de blauwhemden volgens hem hoge ogen kunnen gooien in de derde klasse. Om dit te bewerkstelligen is het volgens de middenvelder cruciaal om fit te blijven. “Als we weer starten, voorspel ik veel gekke uitslagen. Ik hoor dat iedere club anders omgaat met de situatie waarin we verkeren. Als conditioneel sterke groep heb je een streepje voor op je concurrenten, daarom blijven we fanatiek trainen.” Dat dit in aangepast vorm moet, neemt Klinkhamer dan maar voor lief.

Klik hier voor meer artikelen over SV Capelle.
Klik hier voor meer informatie over SV Capelle.

 

 

De klusploeg van VV Wernhout staat voor hard werken én gezelligheid

Zeker tweemaal in de week haalt de klusploeg van VV Wernhout letterlijk de bezem door de vereniging. De club heeft het sportpark aan de Diepstraat deels in eigen beheer en dus is de trouwe ploeg van vrijwilligers onmisbaar.

HappyPoint_desinfectie

Terwijl hij aan de lijn hangt met Het VoetbalJournaal, gebeurt er van alles in de direct omgeving van John Huijbregts. Hij bevindt zich namelijk deze donderdagochtend op het sportpark van VV Wernhout, waar sommige kameraden bouwen aan een opslaggebouw, terwijl anderen op dat moment bezig zijn met het onderhoud van de velden. Afgaande op de geluiden, steken de mannen hun handen flink uit de mouwen. “We zijn weer lekker bezig deze ochtend ja”, aldus het lid van de klusploeg, die eventjes een rustig plekje opzoekt voor het gesprek. “En weetje: het is heerlijk om als pensionado met je kameraden buiten bezig te zijn en goed werk te verzetten voor je club.”

Eigen beheer
Meerdere dagen per week komt de klusploeg bijeen op het fraaie voetbalcomplex. VV Wernhout heeft de accommodatie deels in eigen beheer en dus is er elke week veel te doen. “Het onderhoud van de velden kost veel tijd en uiteraard zorgen we ook dat het groen rondom de grasmatten keurig wordt bijgehouden”, aldus Huijbregts. “Denk ook aan het schoonmaken van de kantine en kleedkamers. Vaak beginnen we rond half negen in de morgen en werken we tot ongeveer half elf. Daarna nemen we natuurlijk uitgebreid de tijd voor een bak koffie. Tijdens die gesprekken praten we bijvoorbeeld over de laatste dingen die spelen in het dorp en hebben we het over het heden én verleden van VV Wernhout.”

Varkensstal
De klusploeg is het erover eens dat de jeugdleden van de rood-witten een luxe voetballeven leiden bij VV Wernhout. “Ik ben zelf al 53 jaar lid van de club en toen ik jong was, hadden wij absoluut geen verwarmde kleedkamers”, zegt Huijbregts. “O nee, wij wasten ons na de wedstrijd in een café of in een varkensstal. Uiteraard hebben we het tijdens de koffie weleens over die periode. De klusploeg is één brok ervaring van echte Wernhouters, we hebben allemaal een lang verleden bij de club. Verhalen over kampioenschappen of jubileumfeesten doen het altijd goed tijdens onze pauzes.”

Ondanks dat er nu minder gevoetbald wordt door de coronamaatregelen, blijft de agenda van de klusploeg van Wernhout goed gevuld. “Wij kennen in tegenstelling tot de voetballers geen winterstop”, legt Huijbregts uit. “We willen duurzamer worden en starten binnenkort een belangrijk traject, want we gaan van het gas af. We willen ook zonnepanelen plaatsen en de kleedlokalen moeten grondig worden aangepakt, dus wij werken door.”

Terwijl de clubman ons te woord staat, wordt er op de achtergrond gepraat en gelachen. Een teken dat het tijd is om het telefoongesprek af te ronden, want het is koffietijd. En dat laat Huijbregts logischerwijs niet schieten. Wie weet wat voor mooie verhalen er nu weer voorbijkomen.

Meer artikelen over VV Wernhout? Klik hier.
Meer informatie over VV Wernhout? Klik hier.

In gesprek met Sam Verstappen van NEO’25

Sam Verstappen (20) keerde dit seizoen terug bij NEO’25, na de jeugdopleiding van Willem II bijna geheel te hebben doorlopen. De middenvelder had de derby tegen SV Capelle al rood omcirkeld in zijn agenda staan, maar daar ging een streep doorheen vanwege de coronabreak.

HappyPoint_desinfectie

Tussen zijn vierde en zesde speelde Sam Verstappen twee jaar bij NEO’25. Hij werd vervolgens gescout door die andere tricolores, Willem II en voetbalde daar tot de zomer van 2019. “Ik kreeg geen contract, dat was aan de ene kant jammer, maar daardoor kon ik wel verder met mijn studie en dat gaat nu heel goed.” Het betekende ook zijn terugkeer bij NEO’25, nadat hij eerst nog een seizoen in een vriendenteam bij SV Capelle speelde. “Heel mijn familie zat daar en ik ben er altijd lid gebleven. NEO’25 zit in mijn hart.”

De terugkeer voelde dan ook direct als thuiskomen. “Ik werd meteen goed ontvangen, voelde me al snel op mijn gemak. Het niveau was even wennen, maar ik kende het al enigszins door mijn jaar in dat vriendenteam. Het is iets minder dan bij Willem II, maar dat is niet erg: iedereen doet zijn best en voetbalt met plezier.” Hij moet wel even wennen aan het voetballen in een eerste seniorenelftal. “Ik ben een middenvelder die graag de bal heeft en dan gaat dribbelen. Ik krijg daardoor veel trappen, moet goed opletten en soms op tijd springen. Ik snap het ook wel, kan met mijn speelstijl misschien wel verwachten dat er af en toe een komt invliegen.”

NEO’25 begon aardig aan de competitie, met zeven punten uit drie duels. “Het was in de voorbereiding even zoeken en wennen aan elkaar, maar in de competitie ging het gelijk heel goed. Iedereen speelde met veel vertrouwen. Het is jammer dat we nu met deze coronabreak te maken hebben, want we hadden het momentum te pakken.” Hij hoopt uiteindelijk met NEO’25 om promotie naar de tweede klasse te kunnen spelen. “Als ik zie hoe goed wij begonnen aan de competitie en dat we echt nog een jonge groep hebben, dan is dat mogelijk. Ik focus me nu puur op NEO’25, heb het hier heel erg goed naar mijn zin.”

Verstappen kijkt uit naar zijn eerste derby in het shirt van NEO’25, tegen SV Capelle in de competitie. “De onderlinge rivaliteit met SSC’55 en Capelle is altijd groot. Ik merk wel dat het per generatie verschilt welke derby het meest leeft. De oudere jongens hebben dat meer met SSC’55, maar die spelen nu al een paar jaar niet meer bij ons in de competitie. Mijn generatie heeft daarom meer dat gevoel richting Capelle. Ik heb daar natuurlijk ook een seizoen in een vriendenteam gespeeld, met jongens die daar nu in het eerste staan. Ik vind het heel leuk om tegen hen te spelen. Dat duel wil je koste wat het kost winnen. Het zijn wedstrijden op zich. Als je verliest, hoor je dat een half jaar lang nog van je vrienden.”

 

Klik hier voor meer artikelen over NEO’25.
Klik hier voor meer informatie over NEO’25.

In gesprek met Carlos de Jonge van Wolfaartsdijk

WOLFAARTSDIJK – Het leek zo mooi, want voor Carlos de Jonge was met een terugkeer naar vierdeklasser v.v. Wolfaartsdijk zoals ze mooi zeggen ‘de cirkel rond’. Want ruim twintig seizoenen geleden begon hij destijds aan zijn trainersloopbaan bij de club uit zijn woonplaats. Toch voelt de terugkeer voor de oefenmeester anders.


“Ik had me uiteraard deze terugkeer wel anders voorgesteld natuurlijk. Je wilt op het veld bezig zijn, toewerken naar een speelstijl, positiespelletjes spelen, spelprincipes trainen en ga zo maar door. En uiteraard op het veld als ploeg resultaat boeken. Helaas kan dat nu niet en is het vooral ‘bezighouden’ om aan je fitheid te werken. Maar dat is niet optimaal, zowel niet voor de spelers maar ook niet voor mij als trainer.”

De Jonge kende bovendien een teleurstellende competitiestart met twee overwinningen en twee nederlagen en vind zichzelf met zijn ploeg terug in de middenmoot. “Nou zegt het niet direct iets na vier duels natuurlijk, maar toch hadden we er wel meer uit kunnen en moeten halen vind ik zelf. Anderzijds was het misschien, gezien het grote aantal doorgekomen jonge jongens uit eigen jeugd én een aantal nieuwe spelers, wel te verwachten dat het wisselvallig zou zijn. We hebben een heel grote groep, die allemaal een kans verdienen. In de voorbereiding heb ik dat ook getracht te doen. En als je dan een basisploeg in gedachten hebt, waarvan dan enkele jongens al direct wegvallen met blessures… Dat is extra zuur. Maar anderen krijgen daardoor weer kansen, al ligt het dan nu voor iedereen compleet stil op wedstrijdgebied dan. Gelukkig kunnen we wel iets doen in groepjes van vier, waardoor we wel op het veld staan en dat is toch waarvan ik geniet.”

En dat genieten, dat was vorig seizoen bij De Jonge volledig weg. Hij vertrok tussentijds bij tweedeklasser Bruse Boys en hield er een nare smaak aan over. “Dat bleef wel even hangen ja. Je hebt bepaalde verwachtingen als je op zo’n niveau gaat werken, maar die kwamen niet uit. En dat reken ik mezelf ook wel een deel aan hoor. Daarom heb ik ook lang getwijfeld of ik er bij Wolfaartsdijk wel moest instappen. Want ik wilde bij mijn volgende klus vooral het plezier terugvinden en dat is voor mij niet aan niveau gebonden. Dus daarom had ik geen moeite om weer in de vierde klasse te gaan werken. Er waren we andere argumenten die me lang deden twijfelen, maar ben blij dat ik het toch heb gedaan want het bevalt me ondanks de huidige situatie prima.”

En die argumenten waarop hij doelt waren vooral persoonlijk- en clubgebonden. “Mijn zoon speelt er, ik woon er en was er al actief als trainer én als speler. Ik ken hier iedereen en er moest wel het een en ander gebeuren qua voorwaarden voor ik erin wilde stappen. We hebben ook vijf tot zes goede gesprekken gevoerd, waarin ik mijn visie heb aangegeven. Daarin wilde de club meegaan en zijn we tot overeenstemming gekomen. Zo wilde ik de selectie verjongen én verversen. We hebben daarop gericht jongens benaderd en dat heeft geleid tot een in mijn ogen mooie selectie.”

En zo staat er nu en jonge, gretige groep van vijfentwintig selectiespelers waarmee men bij Wolfaartsdijk de komende jaren wil gaan bouwen. “Dat is de uitdaging die ik ben aangegaan. Want technisch en tactische waren ze nog weinig gewend. Net zoals het seniorenvoetbal voor een aantal nog flink wennen is. Dat gaat gepaard met vallen en opstaan, maar dat hoort erbij. Het geeft bovendien de kans om écht op kwaliteit te selecteren en niet spelers te moeten belonen met een basisplek omdat je er nauwelijks genoeg hebt. Een plek moet je verdienen door prestaties en dat maakt het vak als trainer ook mooi. Om ergens met elkaar naartoe te kunnen werken. Dat perspectief is nu al een tijd weg en dat is vervelend. Het vergt voor mij als trainer een andere manier van werken, nieuwe creativiteit én een andere manier van motiveren. Maar ook daar leer je weer van. Al mag het voor mij wel weer echt ergens om gaan nu.”

Klik hier voor meer informatie over Wolfaartsdijk
Klik hier voor meer artikelen over Wolfaartsdijk

Corona advies met Hans Brokx van RKDVC Drunen

Het nieuwe jaar is ondertussen al vijf dagen oud, maar voor verenigingen betekent dit niks nieuws. Zij verkeren nog steeds in zwaar weer. In het item ‘Corona advies met…’ bespreken we met voorzitters van verenigingen hoe zij hiermee omgaan. Vandaag gaan we hierover in gesprek met de voorzitter van RKDVC Drunen, Hans Brokx (66).

HappyPoint_desinfectie

Hans was zelf zes jaar oud toen hij begon met voetballen. Hij speelde als spits en later op het middenveld bij de Woenselse Boys in Eindhoven. Op een gegeven moment is Hans gestopt vanwege blessures en werk in Drunen. Voor zijn rol als voorzitter bij RKDVC, Heeft Brokx verschillende jeugdteams getraind.

Hans is sinds 2010 ZZP’er met werkzaamheden binnen onderwijsmarkt als coach, trainer, begeleider en opleider. Hiervoor is hij 12 jaar leerkracht en 13 jaar directeur geweest in het onderwijs. Na dit jaar zal Hans af gaan bouwen in zijn werkzaamheden. Bij RKDVC loopt Hans al 21 jaar rond. Begonnen als leider en trainer in de jeugd, daarna jeugdvoorzitter en nu al enkele jaren voorzitter. “Ik ben van het beleid en stappen zetten naar de toekomst. Dat doe ik samen met een heel fijn bestuur, waar we gelukkig ook al met een verjongingsproces zijn begonnen.” Naast zijn werk en de voetbal houdt Hans zich ook nog eens bezig met het “Carnavalsgebeuren” zoals hij het zelf noemt.

De club uit Drunen is na een aantal jaren in de tweede en zelfs de eerste klasse nu actief in de derde klasse. “Onze jeugd voetbalt op een behoorlijk hoog niveau en mensen vinden het dan wel eens verwonderlijk dat we een derdeklasser zijn. Wij zijn echter een club die onze jeugd de kans wil geven om door te groeien naar de seniorenselectie. We zijn er daarom ook trots op dat onze seniorenselectie bestaat uit jongens van de eigen vereniging.” Een ledenaantal van ruim 1100 leden maakt dit mogelijk.

De ambitie om weer naar de tweede klasse te promoveren is er nog wel. Volgens Hans is dit ook zeker haalbaar. “We hebben de organisatie de afgelopen jaren stevig onder handen genomen en dit in een prima club- en technisch beleidsplan geformuleerd. Ook onze jeugdtrainers zijn inmiddels voor de selectieteams gediplomeerd. Jonge trainers uit de eigen vereniging met ambitie, dat werkt uitstekend. En verder natuurlijk enorm veel vrijwilligers.” Brokx vertelt enorm enthousiast te zijn over deze vrijwilligers, die wekelijks veel werk verrichten op alle gebieden binnen de club.

Deze eerder genoemde ambitie mag er dan wel zijn, toch gaat plezier boven alles. “Uitgangspunt in ons beleid zal altijd het plezier in voetbal blijven, zowel competitief als recreatief, voor jongens en meisjes en voor een speciale doelgroep (JG en G-voetbal). De cultuur geeft een warm gevoel aan al onze leden en dat willen we zo houden.”

“De Specifieke ambitie is om de club de komende jaren goed op koers te houden, zowel sportief als financieel. De Corona crisis zal immers nog wel enkele jaren doorwerken”, vertelt Hans.

Naast verschillende kampioenschappen met de club, had in het jaar 2020 het jubileumfeest van het 75-jarig bestaan Hans zijn hoogtepunt bij de vereniging moeten worden. “Dat zouden we in mei 2020 groots hebben gevierd. We hopen dat we dat nu in 2021 kunnen goed maken door het vieren van een (uniek) 76-jarig bestaan.”

Eerder in het interview vertelde Hans al dat de Corona crisis nog wel enkele jaren door zou werken in de vereniging. We vroegen hierom waar de club het hardst geraakt wordt door deze crisis. “De club wordt het hardst getroffen op financieel gebied. We hebben gelukkig trouwe sponsoren en trouwe leden die de contributie blijven betalen, maar de inkomsten uit kantine zijn natuurlijk volledig weg. Dat komt hard aan.”

Het is bekend dat veel verenigingen extra activiteiten en acties organiseren om extra inkomsten te genereren. Op deze manier hopen verenigingen de impact van de crisis op hun vereniging zo klein mogelijk te houden. Ook RKDVC is hiermee bezig. “We hebben afspraken met alle zeven Heusdense voetbalclubs. Op sommige gebieden treffen we dezelfde maatregelen.”

“Onze penningmeester doet samen met het voltallige bestuur enorm zijn best om alle mogelijke subsidies binnen te halen. Intern hebben we afgelopen seizoen onder andere een korting op de vrijwilligersvergoeding toegepast, maar dat doet altijd pijn. De ingekochte goederen van de kantine hebben we aan de leden verkocht. Hierbij hadden we ondersteuning van onze hoofdsponsor Jumbo. Zij leverden tasjes waarin we pakketjes konden samenstellen. Leden konden de tasjes via de website bestellen en betalen en we hebben deze bestellingen thuisbezorgd. Enkele trainers hebben in de vorige en huidige coronaperiode van alles gedaan om de leden toch in beweging te houden door bijvoorbeeld trainingen online aan te bieden. Met het bestuur monitoren we de ontwikkelingen in de vereniging door onder andere maandelijks online te vergaderen.”

Hans roept ook de leden op van iedere vereniging om hun vereniging op alle mogelijke gebieden te ondersteunen. “Vergeet daarbij vooral de digitale mogelijkheden niet.”

Tenslotte vroegen we Hans hoe hij de toekomst ziet op voetbalgebied gecombineerd met Corona. “Lastig. Voetbal is emotie en sport. Door het weghalen van de toeschouwers verdwijnt een belangrijke dimensie. Door de beperkingen is het bijna niet mogelijk voetbal te beoefenen zoals het is bedoeld. Ik hoop dan ook dat we in de komende tijd de oplossing vinden om dit virus zoveel mogelijk te beperken en de sociale ontmoeting van mensen weer mogelijk te maken.”

Foto: RKDVC

Klik hier voor meer artikelen over RKDVC
Klik hier voor meer informatie over RKDVC

In gesprek met Marvin Paauwe van Kruiningen

KRUININGEN – Op basis van de voorbereiding had de nieuwe trainer Marvin Paauwe niet verwacht met v.v. Kruiningen zo goed uit de startblokken te schieten, maar niettemin baalt hij wel dat het seizoen nu alweer een flinke tijd stilligt. “Het geeft echter wel aan, dat we een goede groep hebben waar de nodige potentie inzit. En dat is ook precies de reden dat ik voor deze stap heb gekozen.”


De Zaterdag 4e Klasse B was op papier een klasse waar een flink aantal ploegen aanspraak zouden kunnen maken op de bovenste plaatsen én de bijbehorende prijzen. Eén daarvan is v.v. Kruiningen, dat zich in het tussenseizoen aardig wist te versterken, terwijl het dus met Paauwe een nieuwe, jonge trainer met ambitie voor de groep zette. “Er is een extra keeper bijgekomen die voor nieuwe en stevige concurrentie heeft gezorgd. Daarnaast is spits  Joel Danielse met mij meegekomen van DwO’15, waarmee we een scorende aanvaller erbij kregen. Ondanks dat hadden we ons een voorzichtige doelstelling gegeven. Want in deze klasse zijn een stuk of zeven ploegen die aanspraak maken om bovenin echt mee te draaien. Wij horen daar in mijn ogen wel bij, maar of we ook echt tot het eind mee kunnen gaan doen dat is afwachten.”

Het is het tweede seizoen dat Kruiningen nu weer actief is in de vierde klasse, maar de ambitie van de club ligt hoger. En die ambitie past ook bij Paauwe. “Jazeker, de club wil binnen twee tot drie jaar weer terug naar de derde klasse en daar wil ik graag onderdeel van zijn. Die uitdaging sprak me aan en ik denk ook wel dat het mogelijk moet zijn met deze selectie. We zullen er in ieder geval alles aan doen om eraan te voldoen.”

Alleen is het nu nog afwachten wat de KNVB gaat besluiten met betrekking tot de competitie. Of er verder wordt gegaan of dat alles weer op nul moet beginnen in een halve competitie. “Realistisch gezien zeg ik het laatste als je pas in januari weer iets in wedstrijd- of groepsverband zou mogen doen. Maar gezien onze goede en ongeslagen start, zelfs ook met nul tegengoals, hoop ik dat we verder gaan. Al is het dan wel zaak om weer direct het goeie gevoel te pakken.”

En juist dat is volgens de ambitieuze trainer juist erg moeilijk, zeker als je een hele tijd zonder echt perspectief hebt moeten trainen. “Zonder twijfel! Want jongens genieten toch het meeste van de positiespelletjes en de partijvormen. En ook als trainer geeft dat het beste beeld hoe je groep ervoor staat. Dat is nu allemaal afwachten, want er is niet een direct doel waarvoor je traint. Nu trainen we wel weer in groepjes van vier en proberen we de boel fit en gemotiveerd te houden. Het belangrijkste blijft ieders gezondheid, al mag er in wedstrijdverband ook wel weer eens een bal gaan rollen. Daar kijkt iedereen echt enorm naar uit.”

Klik hier voor meer informatie over Kruiningen
Klik hier voor meer artikelen over Kruiningen

SV Sprundel JO19-1: het vriendenteam dat in de Hoofdklasse speelt

Patrick de Kok heeft ze letterlijk en figuurlijk zien groeien, zijn mannen van SV Sprundel JO19-1. De 43-jarige leider en voetbalvader van Joey begeleidt het vriendenteam al jarenlang en is trots dat zijn talenten het zelfs hebben geschopt tot de Hoofdklasse, een knappe prestatie met het enige JO19-team van de dorpsclub.

HappyPoint_desinfectie

Hoe lang het geleden is dat de JO19-1 van SV Sprundel uitkwam in de Hoofdklasse? “Ik zou het echt niet weten, misschien wel twintig jaar”, zegt Patrick de Kok. De clubman kan het weten, want hij is al sinds jaar en dag betrokken bij de gezellige dorpsvereniging. Eerst zelf als multifunctionele voetballer in de lagere elftallen van de vereniging en inmiddels al vele jaren als leider in het elftal van zijn zoon Joey. “Hij speelt nu voor het eerste seizoen in de JO19-1. Vorig jaar is dit team kampioen geworden, daardoor komen we nu uit in de Hoofdklasse. Dat is een unicum voor de club en daar mogen we best trots op zijn. We zijn namelijk het enige JO19-team van SV Sprundel en dat is bij clubs waar we tegen spelen wel anders.”

Voldoende speeltijd
De JO19-1 is een hecht vriendenteam, dat al jaren samenspeelt. De selectie telt maar liefst zeventien spelers, die zonder morren op de bank plaatsnemen en allemaal voldoende speeltijd krijgen van De Kok en trainer Kees Nelemans. “Ons team is een sterk collectief, zonder duidelijke uitblinkers”, vertelt De Kok. “Iedereen gaat voor elkaar door het vuur en krijgt van ons ongeveer evenveel speeltijd. We zijn dan niet echt een selectieteam, maar wel erg fanatiek én kunnen goed voetballen. We zijn natuurlijk niet voor niets in de Hoofdklasse terechtgekomen. De jongens hebben dit succes aan zichzelf te danken en we gaan wel zien of we meekunnen op dit niveau. We hebben pas twee competitieduels gespeeld, dus het is te vroeg om conclusies te trekken, maar ik denk eigenlijk dat het wel goed komt met ons.”

Glaasje limonade
De Kok heeft zijn spelers letterlijk en figuurlijk zien groeien. Hij is al leider van het team sinds zoon Joey bij Sprundel voetbalt en vindt het prachtig om wekelijks met jonge gasten op het veld te staan. “Het is gaaf om hun ontwikkeling van dichtbij mee te maken en we hebben samen veel meegemaakt. Het kampioenschap in de JO15-1 was bijvoorbeeld mooi en het spelen in de Hoofdklasse is een nieuwe mijlpaal voor deze generatie.” Vroeger dronk De Kok altijd een glaasje limonade na afloop van de duels met zijn spelers en tegenwoordig nuttigt de leider regelmatig een pilsje met diezelfde jongens. Ook dat is een aspect waar De Kok blij van wordt. “Ik geniet van zulke momenten, want de gezelligheid buiten het veld is zeker zo belangrijk bij een dorpsclub als SV Sprundel.”

Aan alles komt helaas een einde, zo ook aan het avontuur van de super lichting van De Kok in de jeugdafdeling van SV Sprundel. In welke teams gaan de jongens volgend seizoen voetballen als het team uit elkaar valt? “Ik denk dat de meeste jongens minimaal in het tweede belanden. Misschien zijn sommige spelers meteen wel goed genoeg voor het eerste, maar een plekje in dat team bemachtig je niet zomaar. Want ook het vlaggenschip van SV Sprundel maakt stappen, de selectie wordt steeds sterker.”

Respect
Voorlopig traint SV Sprundel door, in afwachting van de hervatting van het seizoen. Volgens De Kok staan zijn jongens te popelen om weer competitieduels te spelen. “Als kleine club kunnen we moeilijk onderlinge toernooitjes of wedstrijden organiseren, maar we maken er het beste van. We hopen dat we zo snel mogelijk de competitie kunnen hervatten en dat we SV Sprundel trots kunnen maken als hoogste jeugdteam. Sowieso vind ik plezier én respect tonen voor scheidsrechters en tegenstanders belangrijker dan winnen. De jongens vormen een uithangbord voor de club en voor jongere jeugdspelers en dat beseffen ze gelukkig ook maar al te goed.”

 

Meer informatie over SV Sprundel? Klik hier.
Meer artikelen over SV Sprundel? Klik hier.

 

 

 

In gesprek met Koen de Jong van ZVV Pelikaan

Koen de Jong is een 20 jarige voetballer van ZVV Pelikaan. Tot zijn tiende heeft Koen bij VV Groote Lindt gespeeld, waarna hij naar Pelikaan vertrok. Dit jaar is zijn tweede seizoen in de selectie, maar zijn debuut in het eerste moet nog komen.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Koen is begonnen bij Groote Lindt maar na een aantal jaar ging hij toch naar Pelikaan. “De keuze om bij Groote Lindt te gaan voetballen was eigenlijk omdat daar een aantal vrienden voetbalden. Een andere reden was omdat Groote Lindt een kleinere club was vergeleken met Pelikaan. Dat leek mij toen fijner om te beginnen. Ik ben toen in de d’tjes overgestapt naar Pelikaan, omdat ik eigenlijk op een iets hoger niveau wilde gaan voetballen met betere spelers. Vanaf daar heb ik telkens in de selectieteams gespeeld. Uiteindelijk ben ik na de jo19-1 op mijn 18e naar Pelikaan 2 gegaan. Daar heb ik in de eerste helft van het seizoen vooral veel geleerd. Maar ik heb ook veel op de bank gezeten door een knieblessure aan het begin van de voorbereiding. Hierdoor had ik een achterstandje op de rest en heb ik in het begin met het derde meegedaan om minuten te maken.”

Voordat Koen overstapt naar een ander team wilt hij eerst nog dingen bereiken met het tweede. “Ik wil mij eerst nog verder ontwikkelen bij Pelikaan 2. Het is een heel leuk en gezellig team en de kwaliteit van de groep is ook nog eens hoog. Als ik over een paar jaar er misschien klaar voor ben om mee te doen met Pelikaan 1 zou dat natuurlijk heel leerzaam zijn. Ik wil ook wel graag meemaken hoe het is om op het hoogste niveau van Pelikaan te voetballen. Voor nu is mijn ambitie om in ieder geval vaste basisspeler te worden bij Pelikaan 2 en om een keer kampioen te worden”.

Pelikaan 2 was het seizoen goed begonnen. “Het huidige seizoen gaat eigenlijk super goed. Ondanks dat we niet zoveel hebben kunnen voetballen staan we met Pelikaan 2 bovenaan in de Hoofdklasse met 12 punten uit 4 wedstrijden. Ook in de beker zijn we door naar de volgende ronde en we zijn heel de voorbereiding ongeslagen. Persoonlijk gaat het ook goed, ik heb alle wedstrijden mogen spelen en ik voel me fit. Toen we te horen kregen dat we geen wedstrijden meer mochten spelen zijn we doorgegaan met trainen voor hoe ver het kan.  Dat begon de laatste maanden wel saai te worden aangezien je met maximaal vier en dan weer maximaal twee mensen in een groepje mocht trainen”.

In zijn tweede jaar van jo19 speelde Koen in een team met weinig motivatie. “Ik ben eigenlijk nog op zoek naar een echt hoogtepunt bij Pelikaan zoals kampioen worden. Naast een paar gewonnen bekertoernooitjes als afsluiting van het seizoen hebben we nog niet een grote prijs gepakt. Mijn hoogtepunt is dan denk ik toch het in één keer doorstromen van de Jo19-1 naar pelikaan 2. Mijn dieptepunt is toch wel het tweede jaar van de JO19-1. Dit seizoen was een seizoen om voetballend gezien snel te vergeten. Dit kwam vooral omdat de motivatie van een aantal teamgenoten de tweede helft van het seizoen gewoon verdwenen was. Er waren dagen dat we maar met zijn vieren op de training aankwamen en dat als JO19-1 is natuurlijk een schande”.

Als verdediger verwacht je dat zijn voorbeeld ook een verdediger is, maar niets is minder waar. “ Mijn voorbeeldvoetballer is Messi, ook al ben ik zelf verdediger. Ik heb ik de afgelopen jaren met veel bewondering naar deze voetballer gekeken. Hij heeft gewoon dingen gedaan die niemand anders zou kunnen doen en dan met name de briljante acties, vrije trappen en goals. Die dingen maken dat Messi voor mij ook de beste voetballer is die ik ooit heb zien voetballen”.

Voetbal draait niet alleen om de sport voor Koen. “Op dit moment is voetbal belangrijk voor mij om sportief bezig te zijn en naast mijn studie lekker vrij op niveau te kunnen voetballen. Ik vind de teamsport ook heel erg belangrijk en leuk. Met ons huidige team heb ik gewoon weer heel veel plezier in het voetbal. Voetbal draait niet alleen om het voetballen zelf, maar ook om de hele sfeer eromheen zoals het blijven hangen met je team na een wedstrijd en met zijn allen gewoon gezellig te praten en een biertje te doen. Ik hoop daarom dat we dit ook snel weer mogen doen want dat maakt het voetbal juist zo leuk”.

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

In gesprek met Wout Vink van Kapelle

KAPELLE – Een periodetitel pakken en dan de KNVB daarna de competitie nietig zien verklaren. Het overkwam v.v. Kapelle vorig seizoen en dat was voor iedereen binnen de club een enorme teleurstelling. De kans op promotie was daarmee verkeken. “Dus nu hopen we erop, dat we die kans dit jaar opnieuw krijgen. Al is het allemaal nog steeds maar afwachten hoe het gaat aflopen.”


Aan het woord is aanvoerder Wout Vink, die hoopt dat ze dit seizoen opnieuw mee gaan doen om de prijzen. Want iedereen die de zaterdag-derdeklasser een warm hart toedraagt ziet het mislopen van die nacompetitie als een gemiste kans. “En daarom hebben we als groep vooraf ons ten doel gesteld dat we dit jaar minimaal dat kunststukje zouden willen herhalen. Of dat realistisch is, dat zal moeten blijken.”

Vink begin in de jeugd bij v.v. Kapelle, maar trok als D-pupil naar JVOZ waar hij tot de JO17 speelde. Daarna keerde hij terug bij zijn oude club, waar hij inmiddels alweer aan zijn vijfde seizoen in de hoofdmacht bezig is. En die hoofdmacht komt dit seizoen voor het eerst uit in de 3e Klasse B, waar het de voorgaande vijf seizoenen in de 3e Klasse A actief was. “Dat was voor iedereen wel nieuw, want in de andere klasse wist je wie waar speelde en kon je de sterkte van tegenstanders wel aardig inschatten. Dat is nu allemaal niet zo en dat maakt het enerzijds ook wel weer leuk. We hebben ook nog maar enkele duels gespeeld, dus het blijft afwachten hoe sterk we zelf zijn in verhouding tot de andere clubs. Al zorgt dat wel weer voor nieuw elan bij iedereen.”

De voorbereiding werd gekenmerkt door wisselvalligheid. Hoewel de bekerwedstrijden werden gewonnen, kende de ploeg door een flinke trein blessures vaak een andere samenstelling. “En dat komt de vastigheden niet ten goede, wat ook logisch is. Het is niet zo dat het door de corona komt of een andere voorbereiding dat we die blessures kregen. Ik zie het vooral als pure pech, al heeft dat zeker invloed op onze competitiestart gehad. Maar we zien en horen om ons heen dat veel teams op een bepaalde manier toch ‘last’ hadden van wisselvalligheden, dus daarin stonden we niet alleen.”

Net zoals Vink en zijn ploeggenoten ook niet alleen staan in het gebrek aan ritme. Zowel qua wedstrijden maar ook qua trainingen. “We zijn nu weer in kleine groepjes aan het trainen en dat twee keer per week. We zijn een hechte vriendengroep en dan is het klote dat je niet met elkaar de passie voor de sport kunt delen in combinatie met de gezelligheid. Het trainen zonder echt doel is gewoon erg lastig voor iedereen. Al hebben we wel zo’n volwassen groep, dat iedereen veel voor zichzelf heeft gedaan. Fietsen, hardlopen, tennissen en tafeltennissen. Toch om fit te blijven en er te staan als dat weer mag. Daarom traint iedereen ook nu fanatiek in kleine groepjes. Hopelijk zien we dat straks als het weer van start gaat ook beloond worden. Dat zou wel mooi zijn en een beloning voor ieders individuele inspanningen.”

Klik hier voor meer informatie over Kapelle
Klik hier voor meer artikelen over Kapelle