NIEUWERKERK – Met seizoenen aan ervaring op hoog amateurniveau bij v.v. Kloetinge en HSV Hoek keerde Wilco de Valk (45) in 2006 terug bij ‘oude liefde’ SKNWK in zijn woonplaats Nieuwerkerk. Hij speelde er eerst jarenlang in de hoofdmacht, alvorens een stap terug te doen. Momenteel is hij actief in het tweede elftal als ‘mentor’ van de jonge spelersgroep. En rol die prima bevalt.

“Tuurlijk is dat mooi! Die jonge gasten zijn gretig en nog leergierig. Er zijn er een aantal doorgekomen van de JO19 en misschien dat er op termijn wel jongens kunnen doorstromen naar het eerste. Als ik daar dan met mijn coaching en ervaring een bepaalde bijdrage aan kan leveren, dan doe ik dat uiteraard graag. Ik speelde eerste in ons derde elftal, maar miste toch wat meer het prestatieve. Dus ben ik toch weer in het tweede gaan spelen, want dat gaf me net wat meer uitdaging en dat is voor de sportman die ik toch nog altijd wel ben een stukje leuker.”

Al heeft het tweede elftal ten opzichte van vorig jaar wel een bewust stapje teruggedaan en komt nu uit in de Reserve 4^e Klasse. “In de derde klasse was het toch voor veel jongens wat te zwaar. En als je dan ziet dat spelers op hun tippen moeten lopen en we er steeds met grote cijfers af gingen, dan ebt de motivatie weg. En aangezien we jongens juist niet willen doen afhaken hebben we als club bewust voor een stapje lager gekozen. Nu doen we aardig mee en dan zie je dat de motivatie ook groter is. En elke club wil zo lang mogelijk de leden binden, dus ik denk dat we de juiste keuze hebben gemaakt door dit te doen.”

De Valk, in het dagelijks leven basisschoolleraar bij een Groep-8, spreekt duidelijk over ‘we’ als hij praat over SKNWK, want hij kent de club als zijn broekzak en is er meer dan speler alleen. Hij doorliep er bovendien alle elftallen vanaf de F-jes tot hij op zijn 24^e koos voor v.v. Kloetinge. “Ik vond altijd van mezelf dat ik alleen maar hard kon rennen en af en toe op de goede plek staan. Maar stroopte wel altijd de mouwen op. Want met karakter kan je ook heel veel bereiken, als je maar wilt en er wat voor over hebt. Daardoor heb ik het zo lang volgehouden en heb ik heel veel mooie momenten beleefd én bovenal heel veel geleerd. Mentaliteit vind ik ook altijd belangrijker dan talent. Want ik voetbal liever met jongens die minder talent hebben, maar er wel alles aan doen. Dat geeft mij veel meer voldoening.”

Die boodschap geeft hij ook als jeugdtrainer mee aan zijn spelers en vertelt hij regelmatig ook aan zijn jonge teamgenoten van het tweede elftal. “Je krijgt vaak niks cadeau en zult er zelf hard voor moeten werken om wat te bereiken. En bovendien is het vooral ook zaak om mét elkaar ervoor te zorgen dat alles binnen de club draaiende blijft. Daarom probeer ik me op meerdere vlakken in te zetten en te helpen waar ik kan”, zegt de routinier die ook als wedstrijdsecretaris nog een belangrijke rol vervult.

Met voetballen blijft hij nog wel even doorgaan, al baalt hij dat het nu door corona stilligt en hij zijn wekelijkse activiteit moet missen. “Want ik ben geen hardloper of iemand die nu voor zichzelf traint. Dat is nu aan die jonge mannen he. Soms denk ik er wel eens aan om te stoppen, als het hoofd weer eens meer denkt te kunnen dan het lijf laat zien. Al is dat weer snel weg, want zelf voetballen blijft toch nog altijd het mooiste wat er is.”

Klik hier voor meer informatie over SKNWK
Klik hier voor meer artikelen over SKNWK

COLIJNSPLAAT – Waar het eerste elftal van Colijnsplaatse Boys als een komeet vertrok in de zaterdag 4^e Klasse A en voor blije gezichten zorgde, daar zijn die blije gezichten ook terug te vinden bij de jeugdafdeling van de club. De verder uitgebouwde samenwerking met v.v. Wolfaartsdijk werpt zijn vruchten af, tot tevredenheid van jeugdvoorzitter Klaasjan Boer.

“Wij hadden te kampen met minder aanwas binnen onze jeugdafdeling waardoor we sommige teams niet meer vol konden krijgen en zouden moeten schuiven met spelers. En ook bij Wolfaartsdijk kenden ze dezelfde problemen. Toen hebben we de koppen bij elkaar gestoken, gesprekken gevoerd en vorig jaar eerst gekeken hoe zo’n samenwerking zou bevallen. Dat deden we eerst met één team en dat hebben we dit seizoen verder uitgebouwd tot volle tevredenheid van alle partijen.”

Inmiddels zijn er vier teams die gezamenlijk worden bemand en waar dus beide verenigingen bij betrokken zijn: Een JO13, MO13, JO16 en een JO17. Op het eigen dorp hebben ze nog wel zelfstandig een JO7, een JO10 en een JO11. “We hebben bewust gekozen om de samenwerking te zoeken vanaf de JO13, zodat de jongere jeugd die hier nog op de basisschool zit op het eigen dorp kan blijven voetballen. De oudere jeugd hebben we besloten wel samen te laten smelten, mede ook omdat we iedereen zoveel mogelijk in zijn of haar eigen leeftijdscategorie willen laten voetballen. En tot op heden lukt dat prima zo.”

Natuurlijk heeft men bij Colijnsplaatse Boys ook toenadering gezocht tot clubs op het eigen eiland voor een samenwerking, maar die bleken op dat moment niet dezelfde problemen te hebben die er bij Colijnsplaatse Boys lagen.

“Daarop zijn we verder gaan kijken en kwamen we bij Wolfaartsdijk uit. Een soortgelijke vereniging als de onze en tot op heden kan ik wel stellen dat die keuze een succesvolle is gebleken. Want in het begin reageerde men sceptisch natuurlijk en was er een bepaalde ‘angst’, omdat er gereisd moest worden naar een andere club. Maar inmiddels is iedereen blij en ziet men er de meerwaarde van. Dat is wel mooi, want ook de spelers en speelsters willen niet anders meer en dáár doen we het tenslotte allemaal voor. En wellicht dat in de toekomst er nog meerdere teams zullen samengaan om de leefbaarheid van beide clubs zo groot mogelijk te houden en iedereen zijn of haar voetbalontwikkeling en vooral plezier te bieden waar ze recht op hebben.”

Klik hier voor meer informatie over Colijnsplaatse Boys
Klik hier voor meer artikelen over Colijnsplaatse Boys

SCHARENDIJKE – Wanneer je kijkt naar de resultaten van de laatste tien seizoenen, dan was ZSC’62 vijf seizoenen actief als vierdeklasser en vijf seizoenen op het huidige niveau van derde klasse. Als het aan laatste man Mark Provoost ligt dan keer hij nooit meer terug op het laatste niveau. “Dit niveau is zoveel leuker om actief op te zijn, ik wil nooit meer degraderen als actief voetballer in elk geval.”

De Zwaluwen Stormvogels Combinatie die ooit ontstond uit een fusie tussen twee korfbalverenigingen vond zichzelf vorig seizoen echter ook terug in de ‘gevarenzone’ van het rechterrijtje en ook dit seizoen was de start niet direct ‘succesvol’ te noemen met slechts één overwinning in vier duels. Het doel van de Schouwse formatie uit Scharendijke is dan ook meer dan duidelijk. “Lijfsbehoud, dat is het enige wat telt. Daar zullen we hard voor aan de bak moeten in het restant, maar is in mijn ogen zeer zeker haalbaar. Hoe we zijn gestart dat is ook voor mijn ronduit teleurstellend, want ik had me er veel meer van voorgesteld. We hebben er toch een aantal jongens bijgekregen die een toegevoegde waarde zijn voor ons, we hebben in Arjan Sandee een nieuwe trainer. Dus we hadden er veel vertrouwen in allemaal. Dat het dan op het veld er vooralsnog niet uitkomt is balen. Maar ja, het ligt nu allemaal toch stil. Dat is dus misschien hoe gek het ook klinkt straks wellicht in ons voordeel.”

Provoost (29) is, net als zijn tweelingbroer Robin die spits is bij het eerste elftal, al vanaf zijn vijfde lid van de club en loopt er dus al bijna een kwart eeuw rond bij ZSC’62, dat hij als gezellig en familiair bestempeld. “Het is echt een gezelligheidsvereniging waar iedereen elkaar helpt en ook niet te beroerd is wat op en voor de club te doen. Of het nou wedstrijdjes fluiten is of wat opknappen, dat doen we allemaal met elkaar. Die bereidheid zegt ook veel over de sfeer onderling vind ik. Dat overstijgt vaak het prestatieve.”

En juist dat stukje gezelligheid is sinds de sluiting van de kantine en het verbod op toeschouwers nu weg. “Het samen trainen en daarna in de kantine voetbal kijken en met elkaar ouwehoeren over van alles, dat wordt door iedereen wel gemist en is vaak de kern waarom mensen lid zijn van een vereniging. We doen wel wat in kleine groepjes, doen verder wat aan hardlopen. Je moet toch iets he. Zelf speel ik samen met mijn broer geregeld ook tafeltennis. Dat is niet te vergelijken met anderhalf uur trainen, maar je bent wel actief bezig in elk geval.”

Hoe het verloop verder zal gaan dat blijft ook voor Provoost gissen. “Maar van mij mag het een halve competitie worden waarbij alles op nul begint. Gezien onze slechte start zou dat niet eens zo verkeerd uitkomen. En dan moeten we zorgen dat we uit de gevarenzone wegblijven. Want zo lang ik in het eerste speel wil ik die vierde klasse niet meer meemaken. Daar ga ik alles aan doen.”

Klik hier voor meer informatie over ZSC’62
Klik hier voor meer artikelen over ZSC’62

WAARDE – In het kielzorg van routinier Ronald Zuidweg maakte ook Matthias de Kraker (19) van Krabbendijke de overstap naar vierdeklasser SC Waarde. De middenvelder heeft tot op heden nog geen seconde spijt van overstap.

“Het bevalt me echt geweldig. Het is jammer dat het nu stilligt, maar die eerste maanden waren meer dan prima. Bij Krabbendijke was ik al anderhalf jaar lid van de eerste selectie, maar was geen basisspeler en dat knaagde wel. Ik wilde gewoon graag in een eerste elftal spelen en heb toen rondgekeken waar voor mij kansen lagen. Ik kende SC Waarde al vanuit de jeugd en hoorde ook van vrienden goede verhalen, waardoor ik zelf de overstap heb gemaakt. Die keus was weloverwogen en heb toen mijn overschrijving geregeld. Ook mijn broer, die al bij SC Waarde in het derde elftal speelde, had veel goeie dingen over de club verteld en moedigde me ook steeds aan om zelf de stap te maken als ik echt kans op speelminuten in een eerste elftal wilde maken.”

In het elftal van de nieuwe trainer Jeroen Bakx, die eveneens overkwam van Krabbendijke waar hij de reserves trainde, speelt de jeugdige De Kraker voornamelijk als centrale middenvelder. Als basiskracht speelde hij met SC Waarde dit seizoen zeven officiële duels. De drie bekerduels leverden twee zeges en een nederlaag op. In de competitie leverden de eerste vier duels vier punten op. “Hoewel het in de competitie misschien nog niet heeft gebracht wat we er vooraf van hadden gehoopt, ben ik zelf wel enorm tevreden. Ik heb alles gespeeld en dat was ook de voornaamste reden om deze stap naar een niveautje lager te zetten. Ik wilde vooral voetballen en dat is tot nu toe gelukt. Daarom is het natuurlijk extra jammer, dat het vooralsnog weer stil is komen te liggen en zodoende je weer helemaal uit het vaste ritme bent.”

Toch ziet De Kraker dat hij in die korte periode is gegroeid en goed is opgevangen binnen de club. “Ik kwam hier al regelmatig voetballen met vriendentoernooien en ook kende ik vanuit de jeugd nog wat jongens, dus dat maakte de overstap bijna geruisloos. Het voelt alsof ik hier al veel langer ben. Ook de manier van trainen en de speelwijze die passen goed bij mijn spel. Ik kom veelvuldig aan de bal en kan mezelf positief mengen in het spel. Daarmee probeer ik van waarde de kunnen zijn voor de ploeg en totdat het stopte ging dat vrij behoorlijk gelukkig.”

Hoewel de trainingsopkomst hoog lag, is ervoor gekozen om nu niet in kleine groepjes te trainen, maar is iedereen op zichzelf aangewezen om fit en in beweging te blijven. “Ik moet zeggen dat ik het voetbal wel enorm mis. Zowel het kameraadschap en de lol van de kleedkamer als het spelletje op zich. Ik volg zelf een sportopleiding, de halo in Den Haag, dus sporten doe ik wel genoeg en soms trap ik met een paar vrienden een balletje om bezig te blijven. Al is dat in de verste verte natuurlijk niet hetzelfde als in teamverband trainen.”

Een echte doelstelling had mijn vooraf bij SC Waarde niet hardop uitgesproken, want het is altijd afwachten natuurlijk hoe de samenwerking met een nieuwe trainer én de integratie van enkele nieuwe spelers bevalt. “Dat klopt, maar ook met Jeroen loopt het goed. Het is niet voor niets dat de club al na vier gespeelde duels de overeenkomst heeft verlengd met nog een jaar. Ik hoop ook zelf hier nog stappen te kunnen maken en nog bepalender te worden tijdens wedstrijden. Wat dan de toekomst brengt is voor later. Eerst maar weer eens competitieduels voetballen en in groepsverband gaan trainen. Als dat weer kan en mag, dat gaat een mooi moment zijn voor velen.”

Klik hier voor meer informatie over SC Waarde
Klik hier voor meer artikelen over SC Waarde

BURGH HAAMSTEDE – Ongeslagen en met een gemiddelde van bijna vier goals per wedstrijd van start gaan. Dan kan je zeker spreken van een team in de goeie ‘flow’… Daar zat FC De Westhoek zonder enige twijfel middenin toen het seizoen werd stilgelegd. ‘Enorm zuur voor ons natuurlijk. Ik hoop dat we bij de herstart weer net zo van start zullen gaan’, zegt aanvaller Gijs van Duijvenbode.

De 20-jarige Van Duijvenbode speelde voor de fusie bij in de jeugd van DFS en is inmiddels alweer bezig aan zijn vijfde seizoen bij de eerste selectie van FC De Westhoek. Daar is hij sinds zijn zestiende basisspeler en elk seizoen goed voor een respectabel aantal goals en assists. En dat terwijl hij niet als pure spits wekelijks zijn wedstrijden speelt.

“Dat klopt inderdaad, ik heb in de spits gespeeld, maar ook al diverse keren aan de zijkanten of op ‘tien’. Al denk ik zelf wel dat ik als spits het beste tot mijn recht kom. Het pure afmaken is wel mijn kracht en ik sta ook meestal wel op de goeie plek. Maar het is niet zo, dat ik persé ook moet scoren ofzo want ik geniet net zoveel van een assists. Het draait voor mij puur om de winst en wie dan de goals maakt dat is van minder belang.”

En goals die maakt FC De Westhoek met grote regelmaat van de klok. Want naast een goeie voorbereiding kende het team van trainer Henk Schouten ook een vlammende start in de 4^e Klasse B van het zaterdagvoetbal. Niet geheel onverwacht overigens voor Van Duijvenbode. “Zeker niet, want we hebben gewoon een heel grote en ook goede selectie. De concurrentie is groot en dat zorgt ervoor dat iedereen ook scherp traint, de trainingsopkomst hoog is én iedereen zichzelf altijd volledig geeft. Want iedereen wil spelen dus de plekken in het elftal zijn duur. Het zegt ook veel, dat iedereen in de voetballoze periode voor zichzelf heeft doorgetraind. De drive om te presteren is groot en dat is natuurlijk alleen maar mooi.”

Het is alleen afwachten, wat alle inspanningen waard zijn gebleken als straks het licht hopelijk weer op groen zal gaan. “Dan moeten we zorgen dat we er opnieuw direct bijzitten. Want we hebben als selectie de doelstelling uitgesproken dat we in de top-drie willen finishen. Dat gaat misschien niet eenvoudig zijn, want een goede start is nog geen goede finish. In die tussentijd kan er van alles nog gebeuren. Maar als iedereen doet wat hij in zich heeft, dan denk ik dat we heel dichtbij moeten kunnen komen.”

Klik hier voor meer informatie over FC De Westhoek
Klik hier voor meer artikelen over FC De Westhoek

KRABBENDIJKE – Zelf was ze als speelster actief bij SC Waarde, tot het elftal werd opgeheven. Toen Lisanne Hage daarna bij het bestuur van v.v. Krabbendijke het balletje opgooide om er een jeugdig damesteam te formeren kreeg ze groen licht. Het resultaat was een groep van vijftien enthousiaste dames die nu het tricoloreshirt om de schouders dragen. Een schot in de spreekwoordelijk roos dus.

“Er waren in de jeugd wel al een paar meidenteams actief en er was een dames 30+ elftal, maar voor jonge dames was er binnen de vereniging hier nog niks. Dus meiden moesten óf stoppen of overstappen naar een andere vereniging wilden ze blijven voetballen. Daarop heb ik de stoute schoenen aangetrokken en de vraag bij het bestuur op tafel gelegd. Dat was twee seizoenen geleden. Toen ze zeiden ‘probeer het maar te realiseren, voor ons is het oké’, ben ik meiden gaan benaderen uit omliggende dorpen zoals Rilland en Waarde. Maar ook meiden uit Krabbendijke zelf heb ik toen gevraagd om bij ons team aan te sluiten. Sommigen hadden we al ervaring met voetbal, een aantal totaal niet. Dat maakt het ook wel leuk, want iedereen is bij ons gelijk en we proberen elkaar allemaal te helpen. Tot op heden loopt het erg goed en zien we dat er af en toe nog nieuwe aanwas bijkomt. Bovendien zijn er ook wat meiden uit die MO19 doorgekomen en dat past allemaal prima in de groep.”

Naast haar rol als speelster, heeft ze ook de ‘officiële’ rol van teammanager gekregen die ook als zodanig prijkt bij de teaminformatie op de website. “Dat klopt inderdaad, maar zoveel bijzonders is het niet hoor. Ik voer de opstellingen in de app in, regel wat zaken voor het team maar dat is het ook wel verder. Het technische deel is voor rekening van onze trainer Bram Langedijk en die samenwerking is prima. Er wordt serieus getraind en de dames willen ook allemaal heel graag. Het feit dat het aantal meiden ook in de jeugd nog steeds groeit, dat geeft ook aan dat er hopelijk voor de toekomst nog de nodige aanwas gaat bijkomen. Dat maakt het alleen maar leuker natuurlijk ervoor te zorgen, dat wij het als damesteam goed blijven doen.”

Qua prestaties zit er volgens Hage ook nog steeds een stijgende lijn in, wat ook zichtbaar was in het begin van dit voetbalseizoen. “De competitiewedstrijden in de zesde klasse gingen naar behoren en we doen leuk mee. Veel teams zijn aan elkaar gewaagd en dat is voor iedereen leuker dan wanneer je een ploeg hebt die er overheen walst. Ook zien we dat er, toen het nog mocht tenminste, steeds meer toeschouwers naar ons kwamen kijken. Men waardeert onze inspanningen en dat geeft energie om het uit te bouwen. Want we hebben met de opstart van dit team toch bewezen dat er duidelijk een behoefte lag voor een damesteam. En met de groeiende aantallen meisjes ook bij de jeugd hebben we hopelijk iets neergezet, waardoor er nog voor heel wat jaren meiden en dames actief zullen zijn hier op de club.”

Klik hier voor meer informatie over Krabbendijke
Klik hier voor meer artikelen over Krabbendijke