Home Blog Pagina 879

Trainer Erwin De Nijs blijft bij RKSV Halsteren

Het bestuur van RKSV Halsteren maakt bekend dat de samenwerking met Erwin de Nijs als hoofdtrainer van Zondag 1 zal worden voortgezet.

HappyPoint_desinfectie

De prettige samenwerking tussen de club en Erwin en de goede chemie die er is met de spelers wenst de club graag duurzaam voort te zetten, zodat we de komende seizoenen met elkaar nieuwe successen kunnen behalen.

Het vertrouwen dat er is wordt geconcretiseerd door een verlenging van een jaar met de optie tot nog een jaar. Naast het hoofdtrainerschap zal De Nijs tevens een hoofdrol gaan spelen bij het aanbrengen van verbinding tussen de jeugd (JO19), Zaterdag 1 en Zondag 1. Voornoemde volgorde is het ontwikkelpad voor spelers waar structureler invulling aan gegeven zal gaan worden. Het doel is om zo de talenten voor de club te behouden en ze door te ontwikkelen naar een hoger podium.

Het bestuur kijkt met vertrouwen naar de toekomst en uit naar een verdere, vruchtbare samenwerking.

Bron: RKSV Halsteren

Klik hier voor meer artikelen over RKSV Halsteren
Klik hier voor meer artikelen over RKSV Halsteren

Onder de lat met Quinty Spek van ZVV Pelikaan

Quinty Spek (20) is keeper en trainer bij ZVV Pelikaan. Ze is op haar vijfde begonnen met voetballen bij de club. Voor Quinty is dit de club waar haar hart ligt. Ze heeft niet heel haar leven gevoetbald, want ze is er even mee gestopt vanwege rugklachten.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Ondanks corona is het een positief seizoen voor Quinty met Pelikaan. “Als ik de corona situatie even wegdenk, gaat het dit seizoen beter dan ooit. Ik kon de afgelopen jaren vanwege mijn ambitie als trainster geen tijd vrijmaken om keeperstraining te volgen. Gelukkig is dat dit seizoen veranderd en volg ik keeperstraining bij Kees van Welie. Hij heeft mij in korte tijd zoveel bijgebracht dat ik op veel vlakken sterker ben geworden. Het is hard werken, maar het laat zeker resultaat zien en daar ben ik heel trots op”.

Quinty is het best in lijn keepen volgens haar teamgenoten. “Ik vind het lastig om van mezelf te zeggen waar ik goed in ben. Als ik af ga op de meningen van mijn teamgenoten ben ik een sterke lijn keeper. Mijn reactievermogen op de lijn is altijd heel sterk. De komende jaren wil ik mezelf nog verbeteren op de 1 op 1 situaties en op mijn doeltrap. Door een langdurige liesblessure kon ik vaak zelf de doeltrappen niet nemen en is de kracht in mijn benen verzwakt. Door de keeperstraining en het sporten worden mijn spieren weer sterker en kan ik weer gaan focussen op de doeltrap”.

De voetbalster van Pelikaan hoopt prijzen te kunnen pakken met haar team. “Eigenlijk zit het keepen al van jongs af aan in mijn DNA. Mijn vader is vroeger ook altijd keeper geweest en toen ik met voetballen begon wist ik zeker dat ik ook graag keeper wou worden. Het is nog altijd mijn grote passie. In de toekomst hoop ik samen met mijn huidige voetbalteam VR1 kampioen te worden. Daarnaast hoop ik de komende jaren mijn kwaliteiten als keeper te verbeteren en belangrijk te blijven voor mijn elftal”.

De stelling ‘keepers zijn gek’ klopt volgens Quinty. Bijna elke keeper heeft dit wel in zijn/haar spel zitten. “Eigenlijk moet je inderdaad wel een beetje gek zijn als keeper. Als keeper gooi je jezelf eigenlijk doelbewust voor een bal. Spelers kunnen hard schieten en dat kan wel eens flink pijn doen. Vaak leg je jezelf voor die bal en daarbij kan je ook wel eens flink in botsing raken. De kans dat een keeper een blessure oploopt is waarschijnlijk wel groter. Daarnaast geeft het mij ook een fantastisch gevoel als je de aanvaller af kunt houden van een doelpunt. Als keeper heb je een bijzondere positie in het veld, je speelt altijd en je kunt de held zijn bij het pakken van een penalty of juist de pineut bij een ongelukkige of domme actie”.

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

FC Binnenmaas stelt Patrick van Gils aan als Hoofd Jeugd Opleiding

In de afgelopen 4 jaar heeft Patrick samen met Marius Heinerman de taken verdeeld als Hoofd Jeugd Opleiding (HJO) waarbij Marius de bovenbouw en Patrick de onderbouw voor zijn rekening nam. Marius doet op eigen verzoek een stapje terug. 

cathay_internetbalk_v2

De wijziging binnen de organisatie gaat in per 1-1-2021 waarbij er t/m 1-6-2021 een overgangsperiode is. Marius heeft de afgelopen seizoenen veel en goed werk verricht als coördinator in de bovenbouw. Mede door zijn inzet zijn er mooie stappen gezet. Marius blijft gelukkig wel bij FC Binnenmaas betrokken als bovenbouw trainer en blijft onderdeel uitmaken van de technische commissie van FC Binnenmaas.  Marius wil zich meer gaan richten op zijn kracht als veldtrainer.

Wij zijn dan ook zeer te spreken over bovenstaande en hebben er het volste vertrouwen in dat FC Binnenmaas de ingezette lijn door kan trekken. Het doel blijft nog steeds dat onze jeugd met veel plezier voetbalt en dat we een gezonde en evenwichtige combinatie maken tussen recreatief en prestatief opleiden. Een belangrijk doel blijft om onze jeugd op te leiden voor de selectie elftallen senioren.  Op deze manier creëren we herkenbare selectie elftallen bestaande uit zoveel mogelijk eigen jeugd. Dit vinden wij belangrijk voor een goede binding van spelers met onze club (jong en oud).

We willen gelijk van deze gelegenheid gebruikmaken om onze sponsoren en onze enthousiaste Businessclub te bedanken voor de ondersteuning die zij bieden aan onze jeugd. Zeker in deze moeilijke tijden zijn wij als club hen hier zeer dankbaar voor. Een dikke duim voor hen die onze jeugd een warm hart toedragen. Hier zijn we ontzettend blij mee. Zonder jullie is veel niet mogelijk.

Hopelijk zien en spreken we elkaar weer snel op ons mooie complex.
Hou nog even vol met elkaar en dan komen er weer mooie voetbaltijden aan.

Bron: FC Binnenmaas

Klik hier voor meer artikelen over FC Binnenmaas
Klik hier voor meer informatie over FC Binnenmaas

RKDVC schuift jubileumfeesten door: ‘Dan vieren we maar onze 76ste verjaardag’

Op 15 mei 2020 bestond RKDVC precies 75 jaar, maar het werd geen feestelijke verjaardag vanwege de coronamaatregelen. Het draaiboek kon terug in de kast en de jubileumcommissie hoopt nu in 2021 alsnog groots uit te pakken.

HappyPoint_desinfectie

Natuurlijk baalde RKDVC dat dit jaar een streep ging door de twee geplande feestweekenden, maar niemand vond het vreemd dat het 75-jarige clubjubileum geruisloos passeerde. “Het was al snel duidelijk dat we voorlopig nog niet af zouden zijn van corona en in maart hebben we de data doorgeschoven naar 2021. Het draaiboek kon in de koelkast en we moesten de nodige reserveringen annuleren. Komende zomer willen we heel graag alsnog feestvieren. Dat verdient iedereen die betrokken is bij onze prachtige club.”

Fraai feestprogramma
Aan het woord is Martijn van Nunen, bestuurslid en spreekbuis namens de achtkoppige jubileumcommissie van RKDVC, dat een fraai en divers programma had samengesteld voor twee weekenden. Dat bestond uit onder meer een receptie en jubilarissenavond, een discoavond voor de jeugd, een voetbalquiz, een vaders- en moederstoernooi, voetbalactiviteiten voor de jeugdleden, een duel tussen RKDVC 1 en de PSV Legends en uiteraard een feestavond. “Op een ludieke manier hebben we via onze kanalen aangekondigd dat we nu maar onze 76ste verjaardag groots gaan vieren, dat is denk ik vrij uniek”, zegt Van Nunen, zelf al 39 jaar lid van de Rooms Katholieke Drunense Voetbal Club. “Het programma is in principe klaar. Misschien moeten we alleen wat knutselen aan het jubileumlogo. En wie weet schrijven we een extra bladzijde in ons jubileumboek over het jaar 2020. Dat zal dan wel een zwarte worden”, zegt hij met gevoel voor humor.

Veel vragen
Daar zit overigens wel een kern van waarheid in. Want net als elke voetbalclub voelt RKDVC de gevolgen van de coronacrisis in de portemonnee en bovendien zit de vereniging met veel vragen. “Want de hervatting van de competities heeft natuurlijk gevolgen voor de voetbalkalender. Wie weet speelt iedereen een aantal weken langer door, waardoor het voor ons weer moeilijker wordt om de jubileumfeesten in te plannen”, zegt Van Nunen. “Helaas verkeren we nog een poosje in onzekerheid. Maar één ding is zeker: we feesten alleen als iedereen erbij kan zijn, we gaan geen activiteiten voor pakweg dertig man organiseren. Ik kan me ons 40- en 50-jarig jubileum nog goed voor de geest halen. Dat waren geweldige feesten. Sportieve successen zijn leuk, maar juist zulke jubileumfeesten vormen denk ik de hoogtepunten uit de rijke historie van RKDVC.”

Het bloeiende RKDVC is met ruim 1100 leden een van de grootse clubs in de regio. Jo de Wijs en Jos van de Wiel hebben binnen dit indrukwekkende gezelschap een unieke status, want alleen deze twee heren zijn vanaf dag één lid van de Drunense grootmacht. “We organiseren de jubileumfeesten voor alle mensen die in de afgelopen jaren belangrijk zijn geweest voor onze club. En we willen Jo en Jos volgend jaar uiteraard extra in het zonnetje zetten, want zij zijn natuurlijk clubiconen van RKDVC.”

Klik hier voor meer artikelen over RKDVC
Klik hier voor meer informatie over RKDVC

 

In gesprek met Nicky Ligtvoet van RWB

Voetbalvereniging RWB zet flinke stappen om de jeugdafdeling naar een hoger plan te tillen. Het jeugdopleidingsplan moet die groei nog eens een extra boost geven. Nicky Ligtvoet is bestuurslid én maakt onderdeel uit van de technische commissie jeugd.

HappyPoint_desinfectie

“Wat doe ik niet, dat kan ik beter opnoemen”, vertelt Nicky Ligtvoet grinnikend, als we hem vragen hoe we zijn functie binnen RWB omschrijven. “Ik zit in het hoofdbestuur, ben lid van de technische commissie, trainer/coach van de JO15-1 en fluit zo nu en dan een wedstrijd. Ik heb tot de JO19-1 gevoetbald, daarna stopte ik. Ik wilde me meer op die organisatorische taken richten, vond dat leuker.”

Hoofdklasse
De 31-jarige Waalwijker heeft als belangrijkste doel de jeugdafdeling van RWB naar een hoger plan te stuwen, zodat de seniorenselectie daar uiteindelijk de vruchten van plukt. “En dat gaat steeds beter. Een leuk voorbeeld is de huidige JO16-1. Die zijn in een paar jaar tijd gegroeid van de vijfde naar de eerste klasse. Verder spelen veel selectieteams in de hoofdklasse.”

RWB heeft op ieder prestatief elftal een gediplomeerde trainer staan en richtte ook een interne opleiding op voor goedwillende ouders en beginnende oefenmeesters. “Zo maken we ze wegwijs in het coachen en training geven.” Ligtvoet is vorig jaar op zoek gegaan naar meer ervaren en kwalitatief goede mensen die de club willen helpen. “Zo hebben we een aantal nieuwe coördinatoren gevonden, zij doen allemaal een stukje van de grote taak die er ligt.” Daarnaast hebben ze het jeugdopleidingsplan herschreven. “Daarin zijn onze manier van spelen, training geven, de normen en waarden en selectieprocedures opgenomen. We willen een duidelijke structuur binnen de club creëren, waarbij iedereen zijn of haar aanspreekpunt kent, op hetzelfde niveau training krijgt en dezelfde speelwijze hanteert. Trainers kunnen kiezen tussen 1-4-3-3 en 1-4-4-2, we willen experimenten met 1-5-3-2 en dergelijke systemen voorkomen: dat is voor de jeugd niet te doen om uit te voeren.” In coronatijd heeft RWB onder meer een intern toernooi en clinics verzorgd, waar ook spelers uit de seniorenselectie bij hielpen.

Spelersvolgsysteem
Sinds oktober is het jeugdopleidingsplan definitief vastgelegd en Ligtvoet en zijn collega’s nemen de trainers daarin mee bij de voortgangsgesprekken van januari. “Ook belangrijk is het spelervolgsysteem: een speler wordt daarin beoordeeld op basis van een aantal punten. Uiteindelijk kunnen we daarmee concluderen of een speler hoger ingedeeld kan worden. Op die manier hebben we ook altijd een goede onderbouwing richting de voetballers en hun ouders, over waarom we een keuze maken. Ook bij de niet-prestatieve elftallen voeren we dat systeem in.” Die teams zijn namelijk van groot belang voor RWB, ziet Ligtvoet. “We hopen dat zij uiteindelijk doorstromen en onze lagere seniorenelftallen gaan vormen, dat is ook wel zo prettig voor de kantine-omzet.”

Het grote doel van het jeugdopleidingsplan is om RWB 1 en 2 te versterken. “We willen een stabiele derdeklasser zijn, met af en toe een uitschieter naar de tweede klasse. Dat is het wel, als je hoger gaat spelen, moet je spelers gaan betalen en dat willen wij niet. Wij willen met zo veel mogelijk jongens uit de eigen jeugd spelen. Jongens van buitenaf zijn welkom, maar we gaan ze niet actief benaderen of betalen.” Ligtvoet ziet dat RWB op de goede weg zit. “Het gaat zelfs heel goed”, besluit hij optimistisch.

 

Klik hier voor meer informatie over RWB
Klik hier voor meer artikelen over RWB

In gesprek met Wesley Paijmans van Vlijmense Boys

Routinier Wesley Paijmans is bezig aan zijn vijfde seizoen bij Vlijmense Boys. Na vele jaren in de top van het amateurvoetbal is de 37-jarige middenvelder nog altijd gemotiveerd genoeg om te vlammen met de club waar hij als klein mannetje zijn voetballoopbaan aftrap.

HappyPoint_desinfectie

Hij moet er niet aan denken dat zijn lange carrière als eerste-elftalspeler uitgaat als een nachtkaars. Wesley Paijmans wil nog altijd vlammen met Vlijmense Boys, maar dan moeten zijn eigen lichaam én de coronapandemie hem niet dwarszitten. “Trainen is nu bezigheidstherapie, het is eerlijk gezegd niet zo leuk. Maar in deze omstandigheden heb ik gelukkig geen spierpijn. Normaal gesproken ben ik op donderdag nog aan het bijkomen van het duel van die zondag ervoor”, zegt hij met gevoel voor humor.

Geweldige jaren
Paijmans begon als klein mannetje met voetballen bij Vlijmense Boys en kwam in de jeugdopleidingen van PSV en later FC Den Bosch terecht. “Van mijn generatie is volgens mij alleen Otman Bakkal doorgebroken”, herinnert de middenvelder zich, die na een periode bij OJC Rosmalen vervolgens tien jaar lang bij zaterdagclub Nivo Sparta speelde. “Ik heb bij die laatste club geweldige jaren beleefd. Met een soort caféteam schopten we het daar tot de hoofdklasse, waarin we speelden tegen clubs als IJsselmeervogels en SV Spakenburg, dat was onvergetelijk.”

Mentor
Inmiddels is Paijmans alweer bezig aan het vijfde jaar in Vlijmense Boys 1, waar hij nog altijd met volle teugen geniet van het amateurvoetbal. “Ondanks mijn fysieke problemen kan ik die potjes op zondagmiddag om 14.30 uur nog niet missen. Ik ben nog veel te fanatiek om lager te gaan spelen. Vorig jaar eindigden we als tweede met een talentvolle groep en ik genoot enorm van het voetbal en de sfeer in ons gezellige elftal. En ook nu vind ik het prachtig om namens Vlijmense Boys voorop in de strijd te gaan in de vele derby’s. Mijn rol als mentor in de spelersgroep bevalt me wel. Zo lang ik fit blijf, voetbal ik graag in Vlijmense Boys 1.”

 

Wil je meer artikelen over de club vlijmense boys? Klik hier.
Wil je meer informatie over de club Vlijmense Boys? Klik hier.

Hoe blijf ik fit met Ali Eren Yazici van VV Oosterhout zondag 1

Ali Eren Yazici speelt al zijn hele leven bij VV Oosterhout. Op zijn zesde is Ali begonnen met voetballen bij de club uit Oosterhout. Sinds drie jaar speelt de negentienjarige verdediger bij de zondag selectie. Naast het voetballen is Ali student bouwkunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

HappyPoint_desinfectie
Dat het amateurvoetbal stilligt vindt Ali spijtig, maar hij begrijpt de keuze van de overheid wel. “We bevinden ons allemaal in een moeilijke periode en met de stijgende positieve gevallen was het niet de vraag of het stil gelegd zou worden, maar meer de vraag van wanneer het zou gaan gebeuren. Voordat de keuze werd gemaakt om het hele amateurvoetbal stil te leggen waren er bij ons ook wedstrijden die werden afgelast door een besmette persoon, dit liet zien dat steeds lastiger werd om wedstrijden te spelen. Al met al vind ik het een verstandige keuze om de competities stil te leggen.”

Met nul punten uit twee wedstrijden begon het seizoen erg moeizaam voor VV Oosterhout. “Na een lange tijd zonder wedstrijden duurde het lang voordat iedereen weer wedstrijdfit was, naast de fitheid hadden we ook veel spelers die kampte met een (langdurige)blessure. De problemen die we in de voorbereiding hadden zag je ook terug in de resultaten van de seizoen wedstrijd. Het was een moeilijke start en vlak na de start van het seizoen kwam het besluit om te stoppen met de wedstrijden.

Normaal gesproken gaat Ali twee à drie keer per week naar de sportschool, maar nu dat niet meer door de maatregelen. “Na de verscherping ben ik begonnen met twee keer in de week te gaan hardlopen om ervoor te zorgen mijn conditie toch nog een beetje op peil te kunnen houden.”

Er steken altijd wel een aantal spelers bovenuit die net wat fitter zijn dan de rest. “ Ik denk wel meteen aan een paar namen, namelijk: Tom Kolkert, Mitchell de Rooij en Martijn Schepers. Bij de loopoefeningen op de trainingen lopen deze drie meestal vooraan.”

Ali geeft nog een paar tips om goed fit te blijven tijdens deze lastige periode. “Ik denk dat het beste is om een paar keer per week naar buiten te gaan en een rondje te hardlopen, zo houd je alsnog je conditie een beetje op peil.”

Cristiano Ronaldo is voor Ali het ultieme voorbeeld qua fitheid. “Hij is elke dag bezig om zichzelf te verbeteren en is ondanks zijn 35-jarige leeftijd topfit.”

Ali verwacht dat de competitie nog wel even stilligt en dat die voorlopig niet hervat wordt. “Ik denk dat het nog een paar maanden zal gaan duren voordat de competities hervat gaan worden en ik weet eerlijk gezegd niet of mede daardoor het seizoen afgespeeld kan worden. Verder ben ik ervan overtuigd dat we beter zullen starten aan de competitie dan aan het begin van het seizoen.”

Klik hier voor meer informatie over VV Oosterhout
Klik hier voor meer artikelen over VV Oosterhout

SCO verlengt met hoofdtrainer Edwin Verheijen

Oosterhout, 13 januari 2021

Voetbalvereniging SCO uit Oosterhout verlengt de volledige technische staf. Zowel hoofdtrainer Edwin Verheijen als Stephan Baghus en Maikel Cohen, trainers van het tweede selectie-elftal, staan ook volgend seizoen langs de lijn.

Edwin Verheijen begint in augustus aan zijn derde seizoen als trainer van het eerste elftal van de Oosterhoutse zaterdagvereniging. Volgens voorzitter Robert de Vries van SCO blijft de doelstelling hetzelfde als de voorgaande twee seizoenen. ‘We zijn in 2019 met Edwin in zee gegaan om te promoveren naar de derde klasse. Na twee coronaseizoenen moet dat komend seizoen daadwerkelijk gebeuren.’ Verheijen zelf wil graag door omdat hij mag werken met een jonge en kwalitatief sterke groep. ‘Het is een groep waar enorm veel potentie in zit. Het wordt tijd dat we de kans krijgen om het op het veld ook te laten zien.’

Stephan Baghus en Maikel Cohen zijn vertrouwde gezichten binnen SCO. Zij zijn al vele jaren samen verantwoordelijk voor het tweede selectie-elftal. Nog steeds zijn ze even enthousiast en energiek om de schakel te zijn tussen jeugd en eerste elftal. Ook keeperstrainer Toine van den Hoven blijft aan SCO verbonden. Met de overige stafleden waaronder de verzorger en elftalleider wordt nog gesproken.

Klik hier voor meer artikelen over SCO
Klik hier voor meer informatie over SCO

Moerse Boys is blij met arbiters als Willem Neele en Finn Snepvangers

Zonder scheidsrechter geen voetbalwedstrijd. Dat lijken de spelers, fans en technische staf zich niet altijd te beseffen. Gelukkig gaat de liefde voor het vak van arbiter niet verloren. Bij Moerse Boys zijn ze heel blij met bijvoorbeeld Willem Neele (68) en Finn Snepvangers (15).

HappyPoint_desinfectie

Willem Neele is inmiddels al 26 jaar scheidsrechter, Finn Snepvangers is nog niet eens zo oud. “Ik was 42 toen ik begon met fluiten, meteen na mijn voetbalcarrière. Ik wilde in beweging blijven en iets voor de club doen.” Neele doet het na al die jaren nog steeds met veel plezier. “Ik ben altijd onderwijzer geweest in Klein-Zundert en fluit dus ook regelmatig oud-leerlingen. Ik fluit voornamelijk de senioren, vind het mannelijke voetbal mooi en drink naderhand een pilsje met die jongens.” Neele was zelf laatste man, speelde voornamelijk in het tweede van Moerse Boys. “Ik heb van mijn 13de tot 42ste gevoetbald en geen enkele gele kaart gekregen. Ik probeerde het altijd voetballend op te lossen, liet mijn man desnoods maar lopen. Misschien had ik wel hoger kunnen voetballen als ik wat meedogenlozer was geweest, maar dat was niet mijn stijl.”

Club
Neele is een clubscheidsrechter en heeft nooit de behoefte gevoeld om voor de KNVB wedstrijden bij andere clubs te fluiten. Hij merkt dat het lastig is om voldoende clubarbiters te vinden en is dan ook blij met de jongste telg van de Klein-Zundertse scheidsrechtersfamilie: Finn Snepvangers. “Hij heeft bij mij in de klas gezeten en ik weet nog goed dat hij in de pauzes altijd al scheidsrechter was. Dan liep hij in de voetbalkooi met een fluitje en boekje, waarin hij de stand bijhield.”

Neele heeft van dichtbij meegemaakt hoe hard het scheidsrechtersvak soms voor een nieuweling kan zijn. “We hadden eens zes thuiswedstrijden van senioren op zondag. Toen werd Finn gevraagd om een seniorenduel te fluiten, dat was voor hem de eerste keer. Hij moest een wedstrijd leiden van mannen die tien jaar ouder waren. Vlak voor rust werd hij uitgescholden door een van de spelers, toen hij de kleedkamer binnenkwam, waar ik ook nog zat na mijn wedstrijd, was hij overstuur. Ik vroeg hem toen: ‘Zal ik de wedstrijd overnemen?’ Dat wilde hij niet, hij wilde het zelf afmaken. Ik heb de tweede helft vanaf de zijlijn gevolgd en hij deed het hartstikke goed. Ik vond dat echt knap.”

Finn
Snepvangers herinnert zich dat moment nog goed. “Jij bent dan de pispaal als scheidsrechter. Ik wilde de wedstrijd gewoon afmaken, omdat je op die manier met dit soort situaties leert om te gaan.” De liefde voor het scheidsrechtersvak had Snepvangers al vroeg. “In groep 3 van de basisschool kreeg ik mijn eerste fluitje. Ik herinner me die momenten in de voetbalkooi ook nog goed. Ik vind het leuk om leiding te geven, iets in goede banen te leiden.” Hij is inmiddels al drie jaar clubscheidsrechter bij Moerse Boys. “Ik hoop na de winterstop weer veel wedstrijden te kunnen fluiten, de JO15-1 of JO17-1 lijkt me het leukst. Daar spelen ook vrienden van mij in. Daarnaast wil ik meer seniorenwedstrijden fluiten, die zijn een stuk lastiger, maar daarmee ook uitdagender.” Zelf voetbalt hij in de JO17-2. “Maar ik ben niet heel goed”, zo is hij eerlijk.

Hij wordt ook veel liever internationaal topscheidsrechter dan profvoetballer. “Ik wil later het liefst in de eredivisie en Champions League fluiten. Een EK of WK meemaken lijkt me ook heel gaaf. Ik heb inmiddels mijn eerste KNVB-cursus afgerond en ga binnenkort beginnen aan de tweede. Hopelijk kan ik zo omhoog klimmen.”

Klik hier voor meer artikelen over Moerse boys.
Klik hier voor meer informatie over Moerse boys.

Eén tweetje met Rob en Sjors de Vogel van VV Papendrecht

Rob (57) en Sjors (25) de Vogel zijn vader en zoon van elkaar en Ron is actief bij VV Papendrecht. Rob is vanaf zijn zesde tot zijn achttiende actief geweest bij de club. Vader en zoon werken ook samen met elkaar.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Sjors stelt zich als eerst even voor. “Ik kom uit Capelle aan den IJssel maar ik ben tegenwoordig woonachtig in Kralingen. Ik voetbal sinds dit jaar bij VV Papendrecht en heb hiervoor bij een aantal andere clubs gezeten. Met de jeugd meegeteld zelfs tien clubs. In de senioren heb ik bij DCV in Krimpen aan den IJssel gevoetbald, GGK in Rotterdam, SV Ommoord, Deltasport en nu dus VV Papendrecht. GGK en Ommoord was in de vierde klasse zaterdag en Deltasport was in de tweede klasse zaterdag. Ik ben altijd linkermiddenvelder geweest maar sinds het seniorenvoetbal ben ik in de spits gaan spelen”.

Ook Rob stelt zichzelf even kort voor. “Ik ben geboren in Papendrecht en ik heb vanaf mijn zesde tot mijn achttiende bij Papendrecht gespeeld. Ik speelde met mijn rechterbeen altijd op de linkshalf positie. Wat mij het meest is bijgebleven is dat we elk jaar kampioen werden met mijn lichting. Wat ik me nu jaren later af vraag is of wij nou zo goed waren of dat we te laag waren ingedeeld. Daarna ben ik verhuisd naar Rotterdam en ben ik bij een kleine vriendenclub gaan spelen, dat was voor mij de enige manier om ooit nog in een eerste  elftal te komen. We zijn toen wel gepromoveerd van de afdeling Rotterdam naar de KNVB maar toen was de voetbal Pyramide nog anders”.

Sjors bespreekt zijn vaders slechte en goede eigenschappen. “Ik moet samenwerken met Rob dus het is een aparte situatie omdat ik met mijn vader moet werken binnen RFM. Hij is een beetje ongeduldig en schiet snel uit zijn slof als er wat dreigt mis te gaan tijdens het werken. Gelukkig is hij ook vaak op pad voor allerlei bezoeken. De goede eigenschap is dat hij inhoudelijk veel weet over de branche waarin wij werken”.

Rob gaat iets meer in op de kwaliteiten tijdens het voetballen. “De goede eigenschap van Sjors is dat hij altijd betrouwbaar is, altijd aanwezig bij het voetbal met trainingen en wedstrijden, ook altijd aanwezig op het werk. Helaas is hij af en toe wat gemakzuchtig. Zo kan hij zomaar zijn voetbalschoenen vergeten voor een wedstrijd, iets wat mij mijn hele leven nog niet is gebeurd. Qua voetbal is Sjors wat technischer dan ik, alleen heeft hij zijn trap wel van mij”.

In zijn vaders eigen bedrijf heeft ook Sjors een aandeel. “Als ik de verhalen altijd hoor over zijn prestaties bij VV Papendrecht was hij toch een flegmatieke middenvelder. Helaas heb ik hem alleen nog niet teruggevonden in het 100 jaar bestaan boek van VV Papendrecht. Ook heb ik geen krantenartikel terug kunnen vinden van Rob. Ik geloof hem maar op zijn woord dan. Hij is wel een mooi bedrijf gestart waar ik nu ook werk, daar heb ik veel profijt van gehad, het is nu aan mij om het stokje over te nemen. Qua werk carrière heeft Sjors nog 5 jaar de tijd om het bedrijf verder te laten ontwikkelen. Wat voetbal betreft zal Sjors toch wat meer discipline moeten tonen om conditioneel beter te worden. Hij is een beetje te makkelijk daarin”.

De huidige periode met corona is één van Sjors zijn grootste dieptepunten. “Mijn hoogtepunt tot nu toe is dat ik van SV Ommoord de kans kreeg van Deltasport om in de tweede klasse te voetballen. Daar ben ik de club nog steeds wel dankbaar voor. Afgelopen seizoen ging het als team niet erg goed maar heb ik zelf wel veel gespeeld en nog wat goals kunnen maken. Hierdoor kon ik bij Papendrecht gaan voetballen. Kleine domper is het dan wel dat ik dit seizoen bij Papendrecht vooral moet doen met wedstrijdjes in het 2e elftal. Nu met de coronabreak ligt het ook al een aantal maanden stil wat nog erger is want nu voetballen we helemaal niet. Ik denk dat de uitbraak van Corona wel het grootste dieptepunt is wat ik met voetbal heb meegemaakt”.

Rob heeft zelf een keer in een stadion mogen spelen. “Mijn hoogtepunten in het voetbal zijn er niet echt veel. Het hoogtepunt is mijn enige wedstrijd die gespeeld is in een stadion. We speelde een finale met een jeugdtoernooi in het stadion van FC Dordrecht, dat is nog steeds het enige stadion waar ik ooit heb gespeeld. Echte dieptepunten heb ik niet in het voetbal. De week er op was er toch weer een nieuwe wedstrijd”.

Vader en zoon kijken tien jaar vooruit. “Ik hoop dat hij (Rob) eindelijk gestopt is met werken en lekker kan genieten van zijn oude dag, beetje voetbalwedstrijdjes bezoeken in Engeland en Nederland. Sjors is de directeur van RFMcontainerMATCH over tien jaar. En hopelijk is hij een goede sponsor van VV Papendrecht maar dat moet hij zelf maar over 10 jaar beslissen”.

Klik hier voor meer informatie over VV Papendrecht
Klik hier voor meer artikelen over VV Papendrecht