Home Blog Pagina 858

Column Martijn Krabbendam…… 50 jaar M.S.V.’71

Behalve Mikos Gouka is er nog bekende sportjournalist uit Maasluis. Ook met een Excelsior’M verleden. Maar ook oud-lid van ons eigen M.S.V.’71. Het betreft VI verslaggever Martijn Krabbendam (hier op de foto met John de Wolf en Henk Fraser). Als voetbalkenner is Martijn ook regelmatig op TV te zien als analist bij o.a. Veronica Inside en ESPN. Martijn volgt M.S.V.’71 nog steeds op afstand……en is een trouwe Nacht van MSV’71 bezoeker. Ook hij schreef een column ter gelegenheid van ons 50-jarig jubileum.

banner_koningsport_small_VJ

M.S.V. ’71; het sc Heerenveen van onze regio
Omdat het op het veld toch niks meer zou worden, de zaal lekker warm en droog was én je er de fysieke duels kon ontlopen, zei ik ‘ja’ toen ik door zwart/witte vrienden gevraagd werd om voor MSV te komen spelen. Een tijdje later zat ik aan tafel met wijlen; Chris Paschold, toen de grote man achter het zaalvoetbal bij MSV en tekende ik een gefingeerd contract. Martin van Zweden nam een persfoto en glom van trots: “Wéér een MSV’er erbij, je krijgt geen spijt”.

Hij kreeg natuurlijk gelijk. Met coach Chris van der Plas en spelers zoals; Gerardje van de Hoek, Marcel van der Hoeven, John Meuldijk en Jaap Westein hadden we een prima seizoen in de hoofdklasse, mede door de inbreng van een paar technische Chileense spelers. Als een soort Colo-Colo speelden we leuk voetbal, alles op techniek, geen schoppen, nooit regen, wind of kou en na afloop kende gezelligheid geen tijd in de Smithal, waar het voor een maandagavond altijd opvallend druk was. Voor mij is dat MSV: presteren als het kan, maar de ‘Derde Helft’ is net zo belangrijk. Sterker nog: het niveau is dan zo hoog dat MSV op dat vlak makkelijk in de Topklasse zou kunnen spelen.

Ik denk dan ook nog regelmatig terug aan die tijd in de zaal, zeker als ik tijdens de altijd super gezellige; ‘Nacht van M.S.V.’71’ teamgenoten van toen tegenkom. Maar ook jongens met wie ik ooit bij Excelsior-M speelde en die later naar MSV vertrokken. Zoals Ronald Bolijn, de enige speler met wie ik in het veld echt een klik had in het veld. We waren net zo slap, gemakzuchtig en soms een tikkeltje lui, maar als een keer de zon scheen en het zat allemaal mee, leken we één keer per seizoen wel op Manchester City.

Onlangs kwam ik Martin weer tegen in de binnenstad van Maassluis. “Hij zal wel weer een sponsor hebben binnen gehengeld”, dacht ik, want wat dat betreft is er in 25 jaar niets veranderd: je kan geen nee tegen hem zeggen. Zoals altijd praten we dan even over MSV. Wat me opviel was de keren dat hij zijn duim omhoogstak naar mensen die voorbijliepen, of dat nou Excelsior-leden waren of VDL’ers. Ineens viel het kwartje. MSV is niet de beste of de grootste club van Maassluis, wel de leukste en meest sympathieke. Tijdens de jaarlijkse Megaweek viel het mij ook altijd al op hoe divers de bezoekers zijn, want dan loopt heel ‘voetballend’ Maassluis kriskras door elkaar in de grote feesttent.

“Toch knap als je dat voor elkaar krijgt als vereniging”; bedacht ik me en alsof hij mijn gedachten kon lezen; “Ach, we zijn toch een beetje het SC Heerenveen van de regio”.

Dat is een net zo’n grote felicitatie waard als voor het vijftigjarige jubileum. In de tent drinken we er graag weer een drankje op. Proost en gefeliciteerd M.S.V.’71; meer dan een mooie voetbalclub uit ……… Maassluis-west.

Martijn Krabbendam

Bron & foto: MSV’71 
Voor meer artikelen over MSV’71 klik hier

Jongste aanwas ‘Aardig op Weg

Vanaf begin 2021 is er bij V.V. “Steenbergen” de mogelijkheid om al vanaf 4 jaar spelenderwijs kennis te maken met voetbal. Elke woensdagmiddag van 16.30 -17.15 uur zijn de jongens en meisjes van 4-6 jaar welkom om samen op een leuke, actieve en ontspannen manier te trainen op het kunstgrasveld. Ramon van de Kasteele is de trainer van dit jongste team en brengt ze via allerlei spelletjes de controle over de bal, maar zeker ook over het eigen lichaam bij.

HappyPoint_desinfectie

Ramon, in het dagelijks leven werkzaam als Commercieel Directeur bij CollectOnline, is al 30 jaar lid van onze vereniging, en inmiddels 1 van de veelscorende aanvallers van zondag2. Voetbal is al van jongs af aan zijn grootste passie, die hij nu dus over kan dragen aan 1 van de (vele) toekomstige generaties.

Gezien de jonge leeftijd van de voetballertjes, vindt V.V. “Steenbergen” een juiste pedagogische benadering heel belangrijk, daarom is er een samenwerking gestart met Sabine Ninteman–van der Weegen van “Aardig op Weg”. Zij zal aanwezig zijn om te ondersteunen tijdens de trainingen. Sabine biedt vanuit haar praktijk, die tevens gevestigd is in Steenbergen, begeleiding en ondersteuning bij leer- en ontwikkelingshobbels bij kinderen en jongeren. Door haar jarenlange ervaring met het begeleiden van kinderen, is het prettig dat ze meedenkt in de aanpak en ondersteuning biedt tijdens de training. Daarnaast is Sabine geen onbekende bij de vereniging, haar man Tim speelt al 11 seizoenen bij het huidige zaterdag6.

Het uitgangspunt is dat de kinderen op een speelse manier kennis maken met de sport en zich vrij en veilig genoeg voelen om de eerste stappen te zetten binnen de lijnen van V.V. “Steenbergen”. Plezier staat voorop, waardoor uiteindelijk ook het zelfvertrouwen groeit.

Aanmelden
Heeft uw dochter/zoon interesse om bij V.V. “Steenbergen” te komen voetballen, of bent u gewoon nieuwsgierig naar wat onze vereniging u kan bieden? Neem dan vrijblijvend contact op per mail (jeugdcommissie@vvsteenbergen.nl) of kom gerust eens langs om te bespreken welke mogelijkheden wij u kunnen bieden (bijv. proeftrainingen).

Extra activiteiten
Naast de reguliere trainingen (en in de toekomst wedstrijden), zijn er voor de kabouters bij V.V. “Steenbergen” tal van andere activiteiten.
– Kick-Off dag
– Sinterklaasavond
– Autoschade van Gils Jeugd Zomeravondvoetbal
– Diverse activiteiten minisupportersvereniging (o.a. de Halloween-speurtocht)
– Albert Heijn Achterberg Jeugdvoetbaltoernooi
– Kabouterdiploma
– Zaalvoetbaltoernooi winterstop

 

Bron & foto: VV Steenbergen

Voor meer artikelen over VV Steenbergen klik hier

In gesprek met Owen Castenmiller van RKSV Halsteren

Owen Castenmiller deed enorm veel ervaring op bij RBC in Roosendaal. De pas 17-jarige verdediger maakte een uitstapje naar BVV Barendrecht, maar koos na een halfjaar voor het geel-zwart van RKSV Halsteren. In zijn eigen woonplaats hoopt hij aan te kunnen haken bij de hoofdmacht. “Het is een ontzettend leuke en gemoedelijke club.”
HappyPoint_desinfectie
Castenmiller begon met voetballen bij de dorpsclub Val Aan, maar koos al snel voor een transfer naar VV Steenbergen. “Vervolgens ging ik op mijn 14e naar RBC, waar ik een ontzettend leuke tijd heb beleefd.” De verdediger viel op in Roosendaal en verkaste naar BVV Barendrecht. “Ik was erg trots dat ik op divisieniveau mocht gaan voetballen.” De jongeling had een lange reisafstand. “Ik had het er maar al te graag voor over.” Echter was het avontuur in Barendrecht slechts van korte duur. “Dankzij een incident binnen de club, heb ik besloten om na een halfjaar bij RKSV Halsteren te gaan voetballen.” Castenmiller deed een stapje terug en moest zich dan ook even herpakken. “Wel was ik blij gewoon weer lekker te kunnen voetballen, ook nog eens bij een leuke club in de buurt.”

Een hoogtepunt voor Castenmiller was het spelen in het oranje van RBC. “Ik speelde op 15-jarige leeftijd in de Jo19 binnen een leuk elftal. Ik had het daar enorm naar mijn zin, ik zat goed in mijn vel en dat zag je terug op het veld.” Een mooie herinnering voor de centrale verdediger, die ook op de rechtsbackpositie uit de voeten kant, was het internationale toernooi in Spanje. “Clubs als Los Angeles FC, FC Barcelona, PSC en Manchester United stonden als deelnemers op de lijst.” Castenmiller scoorde in de wedstrijd tegen de Amerikanen een doelpunt en gaf een assist. “We wonnen de wedstrijd met 2-0, erg gaaf om mee te maken.”

De verdediger heeft, net als vele andere voetballiefhebbers, het voetbal enorm gemist. “Het is voor mij echt een passie, een heerlijke uitlaatklep. Ik hou van de spanning en de uitdaging, ik kan me helemaal geven tijdens een wedstrijd.” Echter heeft Castenmiller tijdens deze vervelende periode zeker niet stilgezeten. “Ik probeer mijn conditie op peil te houden door samen met mijn broer wat te sporten, toch speel ik liever weer wedstrijden.” Naast het voetbal focust hij zich op zijn studie. “Ik zit op het Johan Cruijff College in Roosendaal, waar ik de opleiding Sport en Coaching volg.” De sterke verdediger is dan ook druk bezig met het behalen van zijn diploma sportmasseur.

Virgil van Dijk en Mathijs de Ligt zijn voetballers, waar Castenmiller graag naar kijkt en veel van leert. “Beide zijn heel fysiek, snel en presteren altijd goed. Ook spelen zij op dezelfde positie als ik.” De ambitieuze verdediger voelt zich momenteel helemaal thuis in Halsteren, maar heeft mooie doelstellingen voor ogen. “Mijn doel is om het eerste elftal van RKSV Halsteren te halen, maar stiekem hoop ik natuurlijk nog op een betaald voetbal club.”

Meer artikelen lezen over RKSV Halsteren? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RKSV Halsteren.

Kantinepraatjes met Itse Voermans van Unitas’30 Zondag 5

Het is zondagochtend en de mannen van Zondag 5 komen langzaam het sportpark De Lage Banken op wandelen. De meesten gaan met een kater het veld op maar hebben toch zin om een potje te ballen. We spraken met Itse Voermans over het nieuwe maar gezellige vriendenteam.

Voermans is 19 jaar oud. Hij zit in zijn eerste jaar van de opleiding fysiotherapie in Eindhoven. In zijn vrije tijd is hij vaak met zijn vrienden en vriendin. “Mijn vrienden zijn het belangrijkste en ik zou echt niet zonder ze kunnen”. In het nieuwe vriendenteam heeft Voermans de positie laatste man. In de jeugd heeft hij ook op deze positie gespeeld.

 De laatste man voetbalt sinds zijn vijfde al bij de Leurse club. “Ik begon mijn voetbalcarrière in de K’s en sindsdien wil ik niet meer weg bij Unitas’30. Vanaf de kabouters heb ik elk jaar in de selectieteams gevoetbald’’. Ondanks dat hij alle selectieteams heeft doorlopen, heeft Voermans de keuze gemaakt om gezellig te gaan voetballen in een vriendenteam.

Het vriendenelftal is ontstaan door Voermans zijn trainer. “De trainer wilde een nieuw team oprichten met bekenden. Ik heb met alle gasten in het team wel eens gespeeld’’. Buiten de bekende uit de jeugd zitten er ook een paar ouderen in het elftal.”
“Ons vriendenteam is uniek omdat we in de wedstrijd behoorlijk fel tegen elkaar zijn. Als we eenmaal de kantine instappen na de wedstrijd is het alleen maar gezelligheid”. Voermans vertelt dat het ondanks het een vriendenteam is er een goede opkomst is bij het trainen.

De hoogtepunten van het vriendenteam zijn de gezellige trainingen en de derde helft op een wedstrijddag. “De sfeer tijdens het trainen is supertof, we grappen en lachen veel met elkaar”.
Voor het vriendenteam zijn de tegenvallende resultaten het dieptepunt. “Afgelopen seizoen begonnen we goed in de beker. Na de gewonnen wedstijden kwamen we in een dal’’. Na het bekeravontuur hebben ze geen wedstrijd meer gewonnen en eindigden ze stijf onderaan.

Unitas’30 Zondag 5 heeft een vast ritueel voor de derde helft. “Na de wedstrijd bestellen we in de kantine altijd een schaal minisnacks en een krat bier”. Regelmatig blijft het hele elftal hangen na de wedstrijd en moedigen ze andere teams van Unitas’30 aan. De strijd voor de Koning van de derde helft wint Voermans zelf. “Ik ben vaak de persoon die als laatste nog in de kantine rondhang met een spa goud in mijn hand. Daarom vind ik mezelf de koning van de derde helft”.

Klik hier voor meer informatie over Unitas’30
Voor meer artikelen over Unitas’30 klik hier

Hoe blijf ik fit met Jesse Vermeer van SV Sprundel

Bij zijn eigen dorpsclub SV Sprundel leerde Jesse Vermeer het voetballen. Het talent van de 20-jarige middenvelder viel al snel op en hij maakte uiteindelijk een uitstapje naar RBC. Bij de stadionclub in Roosendaal deed hij enorm veel ervaring op, maar koos drie zomers geleden toch voor een terugkeer naar zijn jeugdliefde SV Sprundel. Bij de gelijknamige dorpsclub hoopt Vermeer zo snel mogelijk weer wedstrijden te mogen spelen en een ouderwetse zondag te kunnen beleven.
HappyPoint_desinfectie
Vermeer stond na een mooie jeugdperiode bij SV Sprundel al klaar om bij de profclub RBC in te stappen. Hij was gescout en mocht in de jeugd komen spelen. Echter ging het mis bij de oranjehemden, waardoor Vermeer nog twee jaar in Sprundel bleef voetballen. “Een jaar na de opstart van RBC, heb ik besloten om een transfer te maken.” Vermeer moest even wennen in Roosendaal, maar maakte tijdens zijn tweede seizoen deel uit van misschien wel de beste jeugdlichting van de stadionclub. “In kan me de wedstrijden tegen Feyenoord en PSV nog goed herinneren, zeker de winst op de Herdgang.” Na vijf seizoenen in Roosendaal, koos de middenvelder voor een terugkeer naar zijn dorpsclub SV Sprundel. “Hier begon ik bij de A-junioren samen met mijn vrienden, maar een jaar later maakte ik deel uit van de selectie.”

Helaas heeft Vermeer dankzij de welbekende pandemie nog geen seizoen kunnen uitspelen bij de hoofdmacht van SV Sprundel. Wel is de dorpsclub vorig jaar gepromoveerd naar de derde klasse. “Ons doel was promoveren en dat was ook gelukt. Helaas ging het niet via de manier die we graag voor ogen hadden.” Momenteel voelt Vermeer zich helemaal thuis in Sprundel. “Het is hier echt gezellig en we hebben een goede selectie, waar veel potentie in zit.”

De start van het huidige seizoen verliep helaas iets minder voorspoedig. “Ik had veel last van mijn hamstring, waardoor ik regelmatig wedstrijden moest missen.” SV Sprundel heeft ook maar twee competitiewedstrijden mogen spelen, waardoor er nog weinig valt te zeggen over het huidige seizoen. “De eerste wedstrijd was goed, we pakten ook meteen drie punten. De twee wedstrijd was dan weer dramatisch, “ geeft de nummer 6 aan.

Het voetbal heeft een tijd stilgelegen, maar Vermeer heeft zeker niet stilgezeten. “Bij een kennis hebben we de garage omgebouwd tot een sportschool, waardoor ik gelukkig een beetje kon blijven trainen. Ook ging ik wel eens een rondje hardlopen.” Sinds vorige week wordt er gelukkig weer getraind op sportpark de Kerlinge. Vermeer mocht dan eindelijk de voetbalschoenen weer aantrekken, standaard de Copa Mundial natuurlijk. “Het ging eigenlijk weer heel goed en ook conditioneel viel het zeker niet tegen.”

De middenvelder hoopt snel weer wedstrijden te mogen voetballen. “Een regionale cup zou wel heel fijn zijn om uiteindelijk weer wedstrijdritme op te doen.” Niet alleen de wedstrijden zijn een groot gemis in Sprundel. “Ik kan niet wachten om ook weer gezellig na afloop een biertje te drinken in de kantine en dan zeker nog even door te gaan in café De Coop.”

Meer artikelen lezen over SV Sprundel? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over SV Sprundel.

In gesprek met Sufeyaan El Haouary van Kozakken boys

De achttienjarige Sufyaan El Haouary woont in Breda en voetbalt bij Kozakken boys. De jonge verdediger heeft bij meerdere clubs gespeeld voordat hij bij zijn huidige club kwam. Hij heeft zijn debuut gemaakt en is nu bezig met het revalideren van een blessure. Ook volgt hij de opleiding Marketing en Communicatie op het Johan Cruijff college in Roosendaal

HappyPoint_desinfectie

Op vierjarig leeftijd begon Sufyaan met voetballen bij SV Advendo. Vanuit daar is hij naar Baronie gegaan en in de D2 beland. Naast zijn eigen wedstrijd mocht hij altijd met de D1 mee spelen. In dat seizoen kreeg hij een uitnodiging van NAC maar mocht niet meelopen. Vanaf dat moment is El Haouary naar de C1 van Baronie gegaan. Daar kreeg hij een uitnodiging om bij Willem II mee te voetballen. Hier heeft hij anderhalf seizoen gespeeld en in die tijd heeft hij veel geleerd. Na zijn avontuur bij Willem II is de verdediger naar RBC Roosendaal B1 gegaan. Hij speelde een slecht seizoen en ging aan het einde van het seizoen naar Kozakken boys JO17-1. ‘’Dat seizoen speelde ik weer op mijn eigen niveau, ik had tien goals en zeven assists. Ik mocht dat seizoen ook wedstrijden spelen en mee trainen met de JO19-1.’’

In zijn tweede seizoen bij Kozakken boys is El Haouary in de JO19-1 geplaatst. Het was een zwaar seizoen en hij heeft als een van de jongste spelers dan ook weinig minuten mogen maken. Uiteindelijk heeft hij toch een basisplek weten te veroveren. Ondertussen liep El Haouary stage bij FC Den Bosch maar mocht hier niet blijven. Momenteel speelt de verdediger zijn derde seizoen bij Kozakken boys JO19-1. ‘’Ik had met mijn trainers plannen over het mee trainen met het eerste maar helaas scheurde ik op acht november 2020 mijn kruisband. Ik ben nu volledig aan het revalideren. Ik loop voor op schema en mijn fysiotherapeut is positief. Misschien sta ik in de zomer weer op het veld mee te trainen.’’ Zijn revalidatie wordt helemaal gefilmd en op zijn instagram geplaatst onder het account @Sufyaan._7

De ambities van El Haouary zijn om weer bij een BVO te voetballen. Het seizoen begon voor de verdediger super goed. Zij hadden vier officiële wedstrijden gespeeld waarin hij vier goals en vier assists heeft weten te maken. Een hoogtepunt voor de verdediger was zijn debuut voor de hoofdmacht van Kozakken boys. Zijn dieptepunt was het scheuren van zijn kruisband. Als doel heeft El Haouary om zichzelf als voetballer te ontwikkelen en weer voor BVO te spelen.

Cristiano Ronaldo en Neymar zijn, zijn voorbeeldvoetballers. ‘’Omdat Ronaldo mij inspireert hoe hij de beste is geworden. Neymar, omdat de manier hoe hij speelt mij erg aanspreekt. Van het nonchalante en skills geniet ik.’’

Goed eten en drinken en vroeg slapen zijn de manieren hoe El Haouary zich voorbereidt op een wedstrijd. Ook doet hij van tevoren altijd een klein gebedje. Naast het voetballen houdt hij erg van muziek. ‘’Dansen, nummers schrijven en freestylen met vrienden vind ik leuk.’’ Wat voetballen zo belangrijk maakt voor de verdediger is dat hij het zo graag doet. Het is een deel van zijn leven en het is zijn droom om het te blijven doen.

Hoge verwachtingen had de verdediger voor dit seizoen, tot hij zijn blessure opliep. Gelukkig staat hij positief in zijn schoenen en is hij heel erg gemotiveerd. ‘’Ik kom hier 100 keer sterker uit en dat motiveert mij om snel weer te gaan voetballen en mijn eigen ding te doen.’’

Één tweetje met Sander en Jens Wirix van VV Baronie

De broers Siem en Luuk of de gebroeders De Boer zijn bij menig voetballiefhebber zeer bekend. Bij VV Baronie staat er ook een gebroederlijk duo op het middenveld. Sander Wirix (26) en Jens Wirix (26) spelen al drie jaar bij de Bredase club.

roha shop

Sander stelt zich als eerste even voor. “Ik ben 26 jaar en ik woon in Sprundel met mijn vriendin. Tegenwoordig sta ik voor de klas als gym leraar. Dit combineer ik met het trainerschap bij NAC Breda in de jeugd”. Sander is trainer van de O12. Dit is de lichting voordat ze naar het grote veld gaan. “In de ochtend geef ik les op school en in de middag ga ik naar NAC om training te geven. Ik kan zeggen dat ik van mijn hobby mijn beroep heb gemaakt’’. Graag wil Sander na zijn voetbalcarrière zijn TC1 behalen om dan stappen te maken in de jeugd van de Parel van het Zuiden.

Daarna was het de beurt aan Jens om zich kort voor te stellen. “Ik ben ook 26 jaar en woon samen met mijn vriendin in Sprundel. In het dagelijks leven ben ik LO docent, net als Sander”. Naast het lesgeven is Jens ook trainer bij de jeugdopleiding van NAC. “Ik ben trainer van de O11”. In de ochtend staat hij in de gymzaal en in de middag- en avonduren weer op het voetbalveld. “Ik ben ook samen met Sander jeugd coördinator bij SV Sprundel. Dat is en blijft onze club!”.

De carrières van de gebroeders Wirix lijken veel op elkaar. De broers zijn op hun vierde begonnen met voetballen bij de dorpsclub. Sander en Jens hebben alle jeugdelftallen van Sprundel doorlopen. Sander vertelt dat ze waren gescout door NAC en RBC en dat ze voor meerde jeugdelftallen voor de KNVB hebben gespeeld. De tweeling wilde altijd samen met hun vrienden voetballen. Tegelijkertijd kwamen ze in de hoofdmacht van SV Sprundel. Na één succesvol seizoen bij Sprundel maakte Jens de stap naar VV Hoeven en speelde ze voor het eerst niet meer samen. Sander werd na twee jaar in de hoofdmacht gebeld door Reinald boeren om hoger te gaan voetballen bij Rood-Wit. Beide broers zijn SV Sprundel heel erg dankbaar voor de kans die ze kregen om in het eerste te mogen voetballen.

Sander werd kampioen in de tweede klasse met Rood-Wit. Na het kampioensjaar zijn de broers herenigd. Jens kwam ook bij Rood-Wit voetballen. In dat seizoen speelden ze samen voor promotie naar de hoofdklasse. Tijdens het seizoen werden de broers al benaderd door RKSV Halsteren en VV Baronie. Hun ambitie is om zo hoog mogelijk te voetballen als amateur. Na overleg met Rood-Wit was er uitgesproken om voor hoofdklasse te gaan voetballen omdat we anders zouden vertrekken naar VV Baronie. “Helaas verloren we de finale om te promoveren. We maakten na het seizoen de overstap naar de Bredase club”. Het eerste seizoen deden ze mee om de titel maar het seizoen duurde te lang en kregen ze aan het einde van de competitie harde klappen.

De tweeling is kritisch richting elkaar en kennen elkaars sterke en zwakke eigenschappen. Sander vertelt over zijn broer dat zijn positionering goed is en dat hij een neusje voor de goal heeft. Het verbeterpunt ligt bij zijn kopkwaliteiten.
Jens zegt dat Sander beschikt over een fantastisch doorzettingsvermogen en hij super goed kan coachen binnen de lijnen. Soms is hij te gretig waardoor hij te snel instapt en simpele fouten maakt

Sander vertelt over zijn hoogtepunten. “Het kampioenschap met een eerste elftal is onbeschrijfelijk mooi. Kampioen worden in de tweede klasse is dus een van mijn hoogtepunten”. De finale van de promotie play-off was ook een hoogtepunt alleen was het resultaat minder voor de middenvelder. “Ook is het fantastisch om met Baronie mee te spelen in de top van de hoofdklasse. Het is een groot verschil met de eerste klasse”. Het dieptepunt in zijn carrière is dat ze bij Baronie het hele seizoen hebben meegedaan om het kampioenschap en er aan het eind van het seizoen er niks aan over hielden.

We vroegen Jens naar zijn hoogtepunten. “Ik heb bijna elk seizoen voor promotie gespeeld. Ik ben twee keer topscorer geworden bij Hoeven en bij Rood-Wit. Door mijn prestaties werd ik genomineerd voor speler van het jaar bij de BN DeStem voetbal awards”. De dieptepunten van Jens zijn de verloren play-off finales bij Hoeven en rood-wit.

Ten slotte denken beide dat ze terug zullen keren op het oude nest in Sprundel. Sander denkt dat Jens nog te fanatiek is en dus nog steeds in de hoofdmacht zou spelen. De enige rede dat hij lager zou gaan spelen of stopt, zouden blessures zijn.
Jens denkt dat ze samen nog in het eerste elftal gaan spelen bij Sprundel of dat zijn tweelingbroer de trainer is van het eerste elftal waar hij dan zelf nog actief in is.

Voor meer artikelen over VV Baronie? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Baronie.

In gesprek met Martijn Verhoeven keeper VV Sleeuwijk

Martijn Verhoeven is begonnen met voetballen toen hij zes jaar was, hij besloot meteen te gaan keepen. Hij heeft een korte periode stage mogen lopen bij Willem II, wat voor hem een mooie ervaring was. Hij hoopt nog een aantal jaar mee te kunnen draaien in de tweede klasse met VV Sleeuwijk.

HappyPoint_desinfectie

De 32-jarige keeper is woonachtig in Sleeuwijk en is werkzaam bij een M&A-Boutique. Naast het voetballen blijft hij wel graag actief bezig. “In de zomer zwem ik ’s ochtends aan aantal baantjes en speel ik graag een rondje golf.” Het huidige seizoen begon voor Martijn en zijn team opnieuw in de tweede klasse, nadat vorig jaar de competitie werd afgebroken vanwege het Corona virus. “De eerste twee wedstrijden gingen verloren, maar daarna wonnen we de derby tegen Woudrichem en speelden we gelijk tegen Heukelum. Helaas werd na die wedstrijd de competitie wederom stilgelegd vanwege de bekende maatregelen.”

Als we Verhoeven vragen naar zijn hoogtepunten is hij stellig. “Het kampioenschap van 2018-2019, eveneens het jaar waarin onze vereniging 75 jaar bestond. Dit was een fantastisch jaar en dus ook het mooiste moment in mijn voetbalcarrière.” Maar ook heeft hij een minder mooi moment mee moeten maken. “Ik heb een vervelende blessure aan mijn arm gehad, waardoor ik een paar maanden niet heb kunnen keepen. Af en toe spelen de klachten nog wat op, maar doorgaans ondervind ik er geen hinder meer van.”

Voetbal is voor hem een fantastische uitlaatklep. “Na een volle werkdag kun je even je gedachten verzetten op het trainingsveld.” De keeper heeft vroeger altijd een idool gehad, namelijk Edwin van der Sar. Op dit moment kijkt hij nog steeds tegen hem op, maar ook binnen VV Sleeuwijk zijn er zulke mensen. “De vele vrijwilligers die onze club telt daar heb ik heel veel respect voor. Een sportvereniging kan niet zonder vrijwilligers en het is mooi om te zien dat zoveel mensen zó betrokken zijn bij een club.”

Tenslotte praten we met Martijn over de toekomst en zijn ambities. “Dit seizoen zal er niet meer in competitieverband worden gevoetbald. Gelukkig is er veel animo om een vriendschappelijke regio-competitie op te zetten, hopelijk dat we op die manier nog een aantal wedstrijden mogen spelen. Op dit moment wil ik zoveel mogelijk weer genieten van de trainingen die weer door mogen gaan. Ik hoop zo snel mogelijk weer wedstrijden te kunnen spelen.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Sleeuwijk
Klik hier voor meer informatie over VV Sleeuwijk

Bron foto: regiovoetbal

Rodney Klooster nieuwe aanwinst TEC

TEC heeft Rodney Klooster voor het nieuwe seizoen vastgelegd. De 24-jarige verdediger heeft een contract getekend voor een jaar.

HappyPoint_desinfectie

Rodney Klooster

Rodney Klooster komt de selectie van TEC versterken. De ervaren rechtsback uit Vlaardingen was de afgelopen jaren vooral in het buitenland actief. Klooster bracht zijn jeugd door bij Excelsior en Feyenoord in de jeugdopleidingen en maakte in 2017 bij FC Dordrecht zijn debuut in het betaalde voetbal. Na één seizoen gaat Klooster op avontuur in het buitenland en gaat aan de slag bij het Slowaakse AS Trencin, de club van oud-Ajacied Tscheu La Ling. Daar speelt dan ook zijn tweelingbroer Milton Klooster. Twee halve seizoen komt Rodney uit voor de Slowaakse club, waarna hij in januari 2018 vertrekt naar FC Eindhoven.

Het buitenland blijft echter lokken en Klooster vertrekt naar het Bulgaarse Botev Plovdiv, waar hij de selectie onder leiding van Zeljko Petrovic (oud-speler PSV en huidige trainer Willem II). In november 2019 laat Klooster zijn contract daar ontbinden. In januari 2020 gaat Klooster dan in Finland aan de slag bij Inter Turku om vervolgens in juli te vertrekken naar Georgische club Dinamo Tbilisi. Klooster kwam in Georgië drie competitiewedstrijden in actie en wordt met zijn club ook landskampioen.

Nieuw hoofdstuk

Nu gaat Klooster aan de slag bij TEC en kijkt hij uit naar de samenwerking met TEC, de trainer, het team en de staf: “Na de eerste training wist ik gelijk al dat als ik de overstap zou maken naar een club in de Tweede Divisie, dat dit bij geen andere club zou zijn dan bij TEC. Deze club heeft zo’n uitgesproken ambitie. Daar wil ik met mijn ervaring en kwaliteiten graag aan mee werken. Ik heb een fijn en goed gevoel bij zowel de spelers, de technische staf als de club. Trainer Hans van de Haar geeft mij het gevoel dat dit de juiste keuze is in deze fase van mijn leven. Ik ga dit nieuwe hoofdstuk in mijn leven dan ook met veel energie aan!

Klik hier voor meer artikelen over TEC
Voor meer informatie over TEC klik hier

Kantinepraatjes met Were Di 10

Voorafgaand aan het interview kreeg ik de instructies van Rick en Mike. “Maak het niet zo serieus, daar houden we niet echt van hoor, we moeten wel gewoon kunnen lachen.” Het tekent de gezellige sfeer binnen het 10de elftal van Were Di.

In de rubriek kantinepraatjes gaan we in gesprek met de toppers van de laagste regionen. We spreken Rick Mathijssen samen met zijn boezemvriend Mike Louer van Were Di 10, die niet vanwege de kwaliteiten in het veld opvallen, maar juist tijdens de activiteiten in de kantine. Beide mannen zitten nog in de bloei van hun leven en kunnen nog als een echte jonge god beschouwd worden, al voelt dat voor hen op zondagmorgen wel eens anders, maar dat terzijde. Ze vertellen op een ludieke wijze de verhalen over het sterrenensemble van de Tilburgers.

HappyPoint_desinfectie
Rick begon als een fanatieke voetballer en had als droom om ooit bij zijn clubje Willem II te mogen schitteren. Hij doorliep dan ook alle selectie elftallen van Were Di, maar zijn talent liet hem helaas in de steek. Voor Mike was het vanaf het begin al een onbegonnen zaak. “Ik trainde bij de F-jes een halfjaartje mee, maar dat was geen succes.” Mike besloot daarom te gaan rugbyen, totdat aan hem twee jaar geleden de vraag gesteld werd of hij het leuk leek om de voetbalschoenen weer aan te trekken. “Ik speelde samen met veel vrienden in de Jo19, helaas konden we niet allemaal bij het eerste terecht. We wilden graag bij elkaar blijven voetballen en besloten om als vriendenteam verder te gaan. Toen Mike hier uiteindelijk ook bij ging voetballen, was het voor mij een makkelijke keuze,” verteld Rick.

Mike staat nog steeds achter zijn keuze voor het voetbal. “We hebben een heel gezellig team en het is altijd heerlijk om op zondagmorgen even de kater weg te spoelen.” Echter hebben de meeste mannen op maandagmorgen ook nog last van de nodige koppijn. “De derde helft is er altijd echt top,” geeft Rick aan. Dat de mannen van Were Di 10 een feestje kunnen bouwen is zeker wel bekend in Tilburg. Op aanraden van trainer Tom werden vorig jaar tijdens Carnaval ruim 300 biertjes in één keer weggetikt en gefilmd voor de groepsapp. “Dat was een mooie herinnering,” verteld Mike lachend.

Ondanks alle goudgele rakkers wordt er wel serieus getraind op sportpark Moerenburg. Tom speelde jaren samen met vele jongens uit het 10e, maar koos dankzij veel blessureleed voor het trainersvak en verzorgd momenteel de trainingen. Dat er menig blessures optreden is zeker een probleem bij de mannen van Were Di. “Indy hoor je iedere training of wedstrijd wel roepen dat hij ergens last van heeft,” verteld Rick. Ondanks de fanatieke training, kan het soms nog wel eens te lang duren voor Mike. “Ik wil eigenlijk gewoon eerder naar de kantine op dat moment, haha.” Iedereen lust graag een biertje, Rick en Mike vinden het dan ook lastig om een echte koning van de derde helft aan te wijzen. “Job in ieder geval niet,” geven de vrienden met een grote glimlach aan. Ook Midas is zeker geen koning verteld Mike. “Hij doet Roosvicee in zijn bier, erg triest natuurlijk.”

In iedere team zitten wel een aantal unieke spelers, zo ook bij het 10de elftal van Were Di. Midas is bijvoorbeeld maar al te trots dat hij deel uitmaakt van een studentvereniging in Tilburg. “Hij voelt zich heel goed om in zijn pantalon, blouse en colbertje in de kantine te verschijnen,” verteld Mike. Ook Mike neem een unieke plaats binnen het elftal in, geeft Rick aan. “Hij is een verdediger en dan zie je dat soms zijn rugby verleden nog even terugkomt. Met een aantal flinke tackles laat hij vaak even zien wie de baas achterin is” Maar misschien wel de meest opvallende speler uit het elftal, is toch wel Seb. “Hij heeft elke positie in het veld gehad, behalve keeper, maar is nergens blijven plakken. Seb is eigenlijk nergens goed in, “ verteld Mike met een knipoog.

Ondanks de huidige coronasituatie hebben de mannen de afgelopen twee jaar al vele mooie momenten mogen beleven. “Het oliebollentoernooi is een herinnering die niet snel vergeten wordt.” De club uit Tilburg organiseert ieder jaar een gezellig toernooi waar er tussen de wedstrijden door oliebollen worden gegeten en natuurlijk de nodige biertjes worden gedronken. Voor deze belangrijke gelegenheid hadden de mannen van het 10de natuurlijk een goede warming-up nodig. “We hadden met heel het team het idee bedacht om anderhalf uur voorafgaand aan het toernooi met een huifkar door Tilburg te gaan.” U zult wel raden hoe de rest van het toernooi is verlopen. Wij hopen net als de mannen van Were Di dat er snel weer gevoetbald mag worden en dat er ook snel weer geproost mag worden in kantine! Veel succes heren, dat er nog vele mooie verhalen volgen!

Klik hier voor meer informatie over Were Di.