Voor de liefde verhuizen van Rotterdam naar Sint Maartensdijk. Qua leefomgeving en vooral ook mentaliteit  was het voor de Rotterdammer flink omschakelen. Toch voelt Jerrold Laurman (34) zich er inmiddels helemaal thuis. Oók bij zijn club SV Smerdiek waar hij heeft gezorgd voor een stukje Rotterdamse mentaliteit en ‘directheid’.

“Zeker weten! En dan doel ik met name in het veld. Want ik kwam terecht in een groep die al jarenlang bij elkaar voetbalt. Een echte vriendengroep en dan wordt er als voetballers onder elkaar wel een laconiek gereageerd als iets verkeerd gaat. Dat was ik niet gewend en daar kan ik ook slecht tegen. Ik ben nogal direct en zo reageerde ik ook. Dat was voor velen even wennen, maar dat hoort er gewoon bij. Goed is goed, slecht is slecht en dat moet je ook durven benoemen. Inmiddels zijn ze er wel aan gewend en wordt het gelukkig ook vaker naar elkaar toe gedaan. Zonder daarbij overigens het respect voor elkaar te verliezen, want als je van het veld stapt is het ook klaar.”

Laurman is nu twee seizoenen actief voor de zaterdag vierdeklasser en had daarvoor in het Rotterdamse al bij diverse clubs gevoetbald. De liefde bracht hem richting Tholen en hij sloot zich na de verhuizing aan bij de plaatselijke voetbalclub. Daar is de doelman inmiddels ook aanvoerder in het elftal van trainer Marc de Weerd. “Ik ben de oudste van de groep en ben ook het meest ervaren. Bovendien heb ik mijn mondje wel mee en zit het in mijn natuur om te coachen. Ik probeer daarin altijd wel positief te blijven en een verlengstuk te zijn voor de trainer zowel in als buiten het veld.”

De Rotterdammer beleefde overigens sinds zijn overstap naar Smerdiek wel twee bijzondere seizoenen. “Twee afgebroken seizoenen helaas. Vooral vorig seizoen was enorm teleurstellend, omdat we er toen in maart goed voorstonden. De ploeg was het jaar ervoor gedegradeerd en we stonden tweede achter SPS. Een plek in de top-drie had er zeker ingezeten. Dit seizoen begonnen we heel slecht en wonnen we slechts één van de vier gespeelde duels. Daar heb ik me wel druk over gemaakt en ben ook flink tekeer gegaan. Want ik weet wat er in deze groep zit en dat is er totaal niet uitgekomen. Te gemakzuchtig en te gelaten, dan win je geen wedstrijden. Je moet er altijd vol voor willen gaan en dat is in onze klasse ook nodig wil je weer de stap omhoog zetten.”

De doelman ziet echter wel, dat zijn club er misschien nog niet helemaal klaar voor is om op een hoger niveau actief te zijn. Wel qua spelerspotentie misschien, maar er is meer voor nodig. “Toen ik kwam verbaasde ik me over sommige faciliteiten die voor mij in het Rotterdamse heel normaal waren en hier niet aanwezig bleken. Zoals bijvoorbeeld een trainingsweekend met de groep. Inmiddels hebben we een trainingskamp gehad in het buitenland en je merkt dat dit een boost geeft. Daarbij heb ik een ‘voorzetje’ gegeven, wat door teamgenoot Thijs Bahlke samen met het bestuur verder uitgerold voor de gehele club. Je moet durven investeren wil je stappen maken en meer binding krijgen. Je merkt dat er ook sponsoren enthousiast raken en dat geeft een aanzuigende werking wil je op termijn weer omhoog kunnen en durven kijken.”

Vooralsnog zal er dan eerst weer gevoetbald moeten worden, want de laatste periode is het puur en alleen bij trainen gebleven. “Dat is prettig, want je bent met je hobby bezig, maar het is niet compleet. Je mist de wedstrijdspanning, de druk om te presteren en ook het contact met de supporters en publiek. Want dat geeft net dat stukje extra, zéker hier bij Smerdiek waar het altijd gezellig en druk is. Voor velen valt hun vaste weekendinvulling weg en je merkt het ook aan de motivatie op trainingen soms. Dan probeer ik wel de boel scherp te houden bij deze jonge en in mijn ogen talentvolle groep, terwijl ook in de jeugd nog best een aantal aardige jongens rondlopen.”

Zelf bekijkt Laurman per seizoen wat hij gaat doen en of hij doorgaat als keeper. “Ik heb een paar flinke knieblessures gehad en stap na en training of wedstrijd niet altijd meer als de soepelste mijn bed uit. Maar het spelletje is nog zo verdomde leuk. Zolang het kan en ik er plezier aan beleef zal ik doorgaan. En tot die tijd zal ik er ook alles aan doen om de boel hier scherp te houden. Want dat er tot op heden nog niet alles is uitgekomen qua potentie, daarvan ben ik heilig overtuigd.”

Meer artikelen lezen over SV Smerdiek? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over SV Smerdiek.

Waar het de laatste jaren vaak wisselvallig was, daar was Tholense Boys dit seizoen wél voortvarend uit de startblokken geschoten.  Raymond ten Voorden was dan ook teleurgesteld dat het seizoen geen vervolg kreeg.

“Dat was zeker jammer. We doen elk jaar altijd wel bovenin mee, al hebben we de laatste seizoenen niet gebracht wat er in ons vermogen ligt denk ik. Dat was nu wel het geval en waren we goed vertrokken. Iedereen was scherp en we stonden er conditioneel ook goed op. Dat zag je ook terug in wedstrijden. Maar helaas zullen we nog even geduld moeten hebben voordat we weer aan onze doelstellingen kunnen werken.”

De centrale verdediger doorliep de jeugd bij Tholense Boys tot zijn negende om toen de vertrekken naar de jeugdopleiding van RBC Roosendaal. Daar bleef hij vijf seizoenen en maakte toen de overstap naar MOC’17. Een aantal jaar geleden keerde hij terug op Tholen op voorspraak van de toenmalige trainer Erwin de Nijs, die nu inmiddels werkzaam is bij hoofdklasser RKSV Halsteren. “Dat was toen een mooi moment om terug te keren bij de club waar ik me toch goed op mijn plek voel. Ik speel wekelijks en heb het gevoel dat ik van waarde ben voor de ploeg. Dat is wel een prettige gedachte. Ik heb de afgelopen jaren regelmatig wel weer aanbiedingen gehad van andere clubs, maar ik hoef niet zo nodig meer weg. Het complete plaatje zou dan zo goed moeten zijn, dat ik het echt als een stap vooruit zie wil ik nog een keer hier weggaan. Maar voorlopig heb ik hier nog voldoende om voor te voetballen en ik wil graag met deze club de stap omhoog proberen te realiseren.”

Want een aantal seizoenen geleden promoveerde Tholense Boys na jaren eindelijk weer een keer naar de tweede klasse, het niveau waarop de club graag actief wil zijn. Al liep dat toen uit op een teleurstelling. “Alles wat toen mis kon gaan ging ook mis. Blessures, pech in wedstrijden, onverklaarbare fouten en ga zo maar door. Het was echt een rampseizoen met degradatie tot gevolg helaas. Sindsdien zijn we er niet meer in geslaagd om terug te keren, wat wel onze ambitie is en blijft.”

En die doelstelling zal de ploeg moeten gaan najagen met een nieuwe trainer aan het roer, want Arie van der Zouwen volgt Kees de Rooij op die vertrekt naar SC Gastel. “Dat zal ook weer wennen worden, maar ik heb er alle vertrouwen in. Ik heb goede verhalen gehoord over de nieuwe trainer die ook een grote staat van dienst heeft. Hopelijk kunnen we de vorm die we dit seizoen toonden ook straks weer op de mat leggen. We hebben in elk geval de gehele coronaperiode doorgetraind, dat heeft de technische staf echt geweldig gedaan om de boel scherp en gemotiveerd te houden. We hebben een leergierige groep die al jarenlang bij elkaar speelt. Met jongens van Tholen en een aantal van buitenaf die zich inmiddels al goed thuis voelen en goed opgenomen zijn. Daarnaast kloppen ook enkele jongens uit de JO19 op de deur en willen enkele spelers van het tweede elftal de stap maken richting de selectie. Dat is een goede ontwikkeling denk ik en het zegt ook veel over de filosofie binnen de club. Spelers op het veld hebben waarmee ook het publiek zich kan identificeren. En die willen knokken om met Tholense Boys zo goed mogelijk te presteren.”

Dat is ook de ambitie die overheerst bij Ten Voorden, die dit seizoen bij afwezigheid van Auke Bovenberg zelfs de aanvoerdersband droeg. “Een geweldige eer om dat te mogen doen. Trots ook om dan tijdens wedstrijden als eerste me je ploeg het veld op te lopen. Die reeks wedstrijden en die eer die pakken ze me niet meer af, al is het geen doel op zich. Er telt maar een ding en dat is de club en het teambelang. Daaraan moet ieder zich ondergeschikt maken om uiteindelijk een zo hoog mogelijk niveau te bereiken. En hopelijk lukt het ons om de ambitie om te zetten in stabiele resultaten. Dat zou geweldig zijn in elk geval”.

Voor meer informatie over Tholense Boys klik hier.
Voor meer artikelen over Tholense Boys klik hier.

Waar sommigen al één of misschien wel twee seizoenen zijn ‘gered’ van degradatie door de coronapandemie, daar geldt voor Halsteren zaterdag 1 twee keer het tegenovergestelde. Ambitieus al ze zijn en hoe ze ook sportief gezien er al twee seizoenen bovenuit steken in de derde klasse zaterdag, een promotie heeft het nog altijd niet opgeleverd.

“Zuur, héél zuur is dat. En ook best frustrerend al beseffen we ons wel dat het nog altijd máár over voetbal gaat. Al wil je als speler altijd het hoogst haalbare bereiken en daar worden ze nu al twee seizoenen bij Halsteren in geremd. Zelf was dit mijn eerste seizoen weer terug bij de club waar ik in de jeugd begon met voetballen en was het na een handjevol wedstrijden alweer voorbij. Daarin hebben we aangetoond, dat we ook dit jaar maar één doel hadden en dat was promotie”, zegt middenvelder Joost Wesdorp.

Hij doorliep de jeugd bij RKSV Halsteren en trok daarna richting Heerle om zich te verbinden aan HSC’28. Daarna volgde een overstap richting Tholense Boys, nu competitiegenoot én titelconcurrent van zijn huidige club in de 3^e Klasse B. Zijn terugkeer naar de zaterdagtak van Halsteren was na Tholense Boys een logische stap. “Ik heb in het verleden wel op zondag gevoetbald bij de senioren, maar dat trekt me de laatste jaren niet meer zo. Je ziet ook dat steeds meer clubs de overstap maken naar het zaterdagvoetbal. Ik wil gewoon lekker op een mooi niveau mijn wedstrijden voetballen op zaterdag, dan met vrienden lekker kunnen stappen en op zondag was wedstrijden kijken in de buurt. Die indeling van mijn weekend bevalt me al een aantal jaren uitstekend, al is het nu wel danig behelpen, omdat wedstrijden natuurlijk niet gespeeld worden helaas.”

Vrienden waarmee hij vroeg al samenspeelde vroegen hem om terug te keren bij Halsteren zaterdag om daar met elkaar toe te werken naar hun doel: voetballen in de tweede klasse. En omdat hij zich niet helemaal meer op zijn plek voelde bij Tholense Boys besloot Wesdorp terug te keren. “En dat bevalt uitstekend. We hebben een geweldige groep, zowel qua sfeer als ook voetbaltechnisch. Dat laten we denk ik ook zien in de wedstrijden die we spelen en het elftal staat natuurlijk niet voor niets al twee seizoenen bovenaan. Al heb ik wel gemerkt, dat vooral het plezier en de lol in het spelletje voor mij een steeds grotere rol beginnen te spelen. En hier bij Halsteren ervaar ik beide dus dat is een bevestiging dat ik de juiste stap heb gezet.”

De 25-jarige Wesdorp speelt doorgaans zijn wedstrijden centraal op het middenveld in de ploeg van trainer Remco van Haaren, die net als de rest van de voltallige selectie heeft aangegeven ook komend seizoen door te gaan. “Dat is wel prettig, net zoals de gehele groep ook doorgaat. Want iedereen wil hier maar één ding: met elkaar die gestelde doelstelling realiseren en dus de stap omhoog maken naar de tweede klasse. Ik denk ook dat wij daar, gezien de kwaliteiten en groeipotentie die in deze spelersgroep zit, ook thuishoren. Maar je moet er eerst en vooral wel zien te komen en dat is de afgelopen jaren, mede ook ingegeven door corona natuurlijk, nog niet gelukt.”

En om er straks vanaf de start direct te staan traint Wesdorp al die tijd al door. Met de ploeg één keer per week en daarnaast doet hij ook nog vijf keer per week krachttraining en werkt hij twee keer per week aan zijn conditie. “Je merkt dat het op het veld soms lastig is om de focus vast te houden als je traint zonder tastbaar doel op korte termijn. Maar ik ben zelf geen stilzitter en moet dus bezig blijven. Om sterker te worden en fit te blijven, want we moeten er klaar voor zijn als we straks eindelijk weer mogen voetballen en ein-de-lijk kunnen proberen om die stap die we zo graag voor ogen hebben ook daadwerkelijk te gaan zetten.”

Meer artikelen lezen over RKSV Halsteren? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RKSV Halsteren.