Bij VDL wordt het vrouwenvoetbal buitengewoon serieus genomen, weet Lianne van Dongen (31). Ze is al jaren speelster van het eerste team en fungeert als coördinator van de vrouwentak. Ook verricht ze een aantal andere taken, gewoon, omdat ze een clubhart heeft. “En op het veld ben ik ook een manusje-van-alles.”

Lachend geeft Van Dongen aan dat er weinig posities op het veld waarop ze niet heeft gespeeld. Maar per saldo, weet de vrouw wiens oudere zus Mirjam ook in de hoofdmacht speelt, komt ze optimaal tot wasdom als centrale verdediger. Van Dongen bestempelt zichzelf als ‘mondig’ en dat is geen slechte eigenschap voor een voetbalster die vanuit het hart van de defensie sturing moet geven. Van rechtsachter Mirjam weet ze in elk geval precies hoe ze speelt. “Maar we hebben nóg vier zussen in het team”, zegt Van Dongen. “Ilona van der Starre is rechtsbuiten, haar tweelingzus Jessica is linkeraanvaller. Het is wel fijn dat ze niet aan dezelfde kant spelen, want ze lijken erg op elkaar. De meiden van VDL zijn eraan gewend geraakt dat ze met zussenkoppels op het veld staan. Jennifer en Kimberley Zeegers staan namelijk samen op het middenveld.”

Het elftal dat getraind wordt door Dirk Zuur, die wordt geassisteerd door elftalleider Peet Doorschodt en oud-eerste elftalspeelster Mireille van Berkel, kan volgens Van Dongen getypeerd worden als vriendenteam. Verjaardagen en kroegbezoeken worden gezamenlijk doorgebracht door de dames, die net als iedereen uitkijken naar versoepeling van de coronamaatregelen. “Sommige meiden zijn moeder en hebben soms wat minder tijd voor sociale activiteiten”, zegt Van Dongen. “Maar het schept ook wel weer een band als je over de kinderen kunt praten. Ons team heeft een aantal oudere leden, die al een hele tijd met elkaar samenspelen. We vormen een prima mix met de speelsters pas later zijn bijgekomen.”

Van Dongen, ze is zelf (nog) geen moeder maar heeft een relatie met Pascal, vertelt dat haar vader Hugo de voorliefde voor VDL vakkundig heeft doorgegeven. Hij is een clubman pur sang en maakte zich tot twee jaar terug nog verdienstelijk als bestuurslid. “De wedstrijden van het eerste mannenteam bezoekt hij nog altijd trouw. Bij thuisduels roept hij de opstelling om.” De vrouwentak heeft een prima relatie met de mannenselectie. “Na de training drinken we wat met elkaar en op zaterdag blijven we ook samen in de kantine plakken. Ik heb totaal niet het idee dat het vrouwenvoetbal minder serieus wordt genomen. Sterker, de mannen vinden het juist gezellig als we er zijn.”

Haar elftal had hoger kunnen spelen, zegt Van Dongen, die ook wedstrijden fluit, bardiensten draait en incidenteel bij trainingen assisteert. Met de vierde klasse is niks mis, maar een niveau hoger is zonder voorbehoud haalbaar. “We speelden eerst ook derde klasse. Helaas degradeerden we doordat we vreselijk veel blessures hadden. We hebben aangetoond dat we het niveau aankunnen. Wat de strijd met de andere teams uit Maassluis betreft, durf ik te zeggen dat we niet tegen de andere clubs hoeven op te kijken. We kijken altijd enorm uit naar de wedstrijden tegen Excelsior Maassluis en MSV’71. Datzelfde geldt voor de duels met MVV’27. Wij willen graag van die meiden uit Maasland winnen natuurlijk.”

Dat haar agenda soms vrij vol zit, wordt door Van Dongen stellig beaamd. “Maar ik doe het graag hoor. Ik vind het heerlijk om op de club te zijn. Ik heb veel energie en kom als coördinator haast nooit moeilijke problemen tegen. Het loopt gewoon vrij vloeiend allemaal. Ik kan het allemaal goed combineren met mijn werk op de buitenschoolse opvang. Daar begeleid ik kinderen en ook dat is hartstikke leuk.”

Klik hier voor meer informatie over VDL
Lees hier meer artikelen over VDL

Als het voetbal straks weer los gaat en de deuren van de kantine van CWO weer openen, zullen de leden van de club voor een ‘opgefriste’ ruimte staan. “Geen lege, kille fabriekshal, maar een knusse, sfeervolle tent”, aldus Edwin Onderdelinden, bestuurslid facilitaire zaken.

Wie de kantine straks binnen wandelt, kan ze niet ontgaan. De grote industriële lampen in de kantine. ’s Avonds zorgen ze voor een oranje, warme gloed en het is juist die sfeer die CWI wil oproepen. En dan nog te bedenken dat Onderdelinden de lampen bij een collega op de kop heeft getikt. “Hij wilde ze weggooien.” Een beetje spannend vindt hij wel, geeft Onderdelinden toe. Hij is hartstikke benieuwd naar de reacties van de leden, supporters en ouders. “Ik hoop in ieder geval dat ze ‘het’ zien”, lacht hij. “Wie weet vinden ze het helemaal niks en gaat mijn hoofd eraf.”

Voor Middeleeuwse praktijken hoeft Onderdelinden niet bang te zijn, de enkeling die de kantine wel mocht betreden is dik tevreden met de facelift. “Alles bij elkaar is het een project van jaren geweest”, zegt Onderdelinden. “Met onzichtbare zichtbare facetten en ook grote fysieke veranderingen. Het is eigenlijk begonnen met de aanstelling van het nieuwe bestuur. Een veelgehoorde klacht was dat de kantine wat klinisch was en weinig sfeervol. Dat was ook zo, want het is groot, driehonderd vierkante meter. Alles zat en zit erin, maar één ding ontbrak: de sfeer van een echte voetbalkantine.”

Onderdelinden kreeg de opdracht om meer ‘leven’ in de kantine te brengen. Zijn opdracht was echter veelzijdiger, want ook de organisatie rond de bar en keuken had verfrissing nodig. “Er stonden veel oudere vrijwilligers achter de bar en in de keuken. Daarnaast was er altijd een probleem met de bezetting. Ik heb daarom eerst enthousiaste groep mensen om mij heen verzameld die mee wilden denken en doen om de kantine op een hoger niveau te brengen. Met die groep zijn we langzaam maar zeker veranderingen gaan doorvoeren. Soms eenvoudige zaken, maar wel met een grote impact. Neem de koffie. Dat was echt een bakkie troost. Laat ik het zo zeggen: ik nam altijd thee. Als je weet dat er jaarlijks duizenden bakjes koffie de toonbank overgaan, is het wel vreemd dat daar geen of weinig aandacht voor was. We hebben ons uitgebreid georiënteerd wat er op de markt was en hebben nu een koffieautomaat staan waar we alle koffiesoorten kunnen aanbieden. Cappuccino, espresso, latte. Noem het en we hebben het. En nog lekker ook.”

Ook de muziek moest eraan ‘geloven’. “Muziek is erg bepalend voor de sfeer. We hebben geïnvesteerd in een systeem waardoor het mogelijk is om allerlei muziek te draaien. Van hiphop tot klassieke muziek. Niet dat we hier Bach draaien, maar niet iedereen houdt van die ‘lalamuziek’ die er doorgaans werd gedraaid. Het kassasysteem hebben we ook veranderd. We bieden nu de mogelijkheid voor een digitale clubcard, Handig voor ouders met voetballende kinderen. Ongeveer dertig procent van de betalingen vindt op die manier plaats.”

Fysiek onderging de kantine ook de nodige veranderingen. Van de corona tijd werd gretig gebruik gemaakt. Onderdelinden, in het dagelijks leven aannemer, pakten met zijn mannen de bar flink aan. “Zoiets begint altijd met één dingetje en voordat je het weet zit je midden in een verbouwing”, lacht hij. “De hele bar is vernieuwd. Daarnaast is ook het interieur aangepast. Details maken het af. Iedereen moet straks zoiets hebben ‘ik ga gezellig wat drinken boven’. We hopen uiteraard ook met meer gezelligheid op meer omzet. De kantine is een belangrijke inkomstenbron, dat heeft de coronatijd ons wel geleerd.”

Klik hier voor meer informatie over CWO
Lees hier meer artikelen over CWO

“We hebben maar één weg die we opgaan”, zegt SVV-voorzitter Pim Koning. “En dat is de goede.” De Schiedamse traditieclub wil afrekenen met de onrust die de club enige maanden in de greep hield. “Vanaf nu is er maar één SVV.”

De aanblik van de kantine van SVV is er eentje zoals die bij alle clubs is. De stoelen staan opgestapeld op de tafels ten teken dat er binnen weinig activiteit is geweest. “In de kantine is het net een stilleven”, zegt Koning als hij naar de bestuurskamer loopt. Hij onderbreekt zijn passen om even stil te staan bij de levensgrote foto van het kampioenselftal van SVV uit 1949 dat in een legendarische wedstrijd in De Kuip tegen Heerenveen beslag legde op het landskampioenschap.

Eenmaal in de bestuurskamer haalt hij een ingelijst papier uit de lade. “Deze moet we nog ophangen. Het is het contract van Gerrit van Pelt, één van de spelers van die tijd. Eén a4-tje meer hadden ze niet nodig. Kijk, hij kreeg vijftig euro per overwinning en vijf euro per training, dat was best wel veel geld in die tijd.” Spelers betalen in de moderne tijd, daar begint SVV niet meer aan. “Dat is de dood in de pot”, is Koning van mening. “Bovendien hebben we dat als SVV helemaal niet nodig, het is en blijft een grote naam. Dit zien we nu ook weer bij de selectie van de zaterdag. Er is een aantrekkingskracht.”

De afgelopen jaren behoren niet bepaald tot de beste jaren van de club. Koning, die vorig jaar als voorzitter aantrad van een nieuw bestuur, kan dat beamen. Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar er is schoon schip gemaakt. “Ik heb echt weer het gevoel dat er nu één SVV is. Dat is er het afgelopen jaar niet geweest.”

“Ik wil niemand beschadigen of een trap nageven”, vervolgt Koning. “Maar er was een ongezonde situatie waarbij we een hoofdtrainer hadden, die tevens hoofd jeugdopleidingen was en ook nog de kledinguitgiften deed. Daarvan hebben we als bestuur gezegd: dat moet anders. In onze ogen kan de hoofdtrainer en de hoofd jeugdopleidingen niet dezelfde persoon zijn. Die mededeling werd door de man slecht ontvangen. Nogal wat jeugdtrainers, die aan hem hingen, zijn vertrokken en die hebben spelers meegenomen. Het betekent dat we bij de jeugdafdeling zijn gehalveerd zijn qua leden. Dat is niet fijn, maar met die groep mensen die is gebleven gaan we weer bouwen aan een sterk SVV. Het voordeel is dat je van je tweespalt af bent. We zien daar nu al de goede ontwikkelingen van. We hebben komend seizoen op zaterdag drie of vier seniorenelftallen op zondag zes. We zijn na één seizoen al gestopt met ons project prestatievoetbal op zondag. Dat hebben we gedaan in samenspraak met de spelers. Het werd een punt dat ze voor de wedstrijden ongeveer half Nederland moesten afreizen.”

Voor de zaterdagselectie legde Fouad el Yakhloufi vast als nieuwe trainer. “Ik ken hem van Kethel Spaland en heb veel vertrouwen in hem”, zegt Koning. “Er wordt hard gewerkt om een goede selectie op de been te krijgen. Dat gaat lukken. We spelen komend seizoen drie derby’s. Ambitieus zijn we ook, want we willen op termijn naar de tweede klasse.”

Klik hier voor meer informatie over SVV
Lees hier meer artikelen over SVV