SINT JANSTEEN – Hij is begonnen aan zijn derde seizoen in de eerste selectie, nadat hij vanuit de JO17 doorstroomde naar de senioren. Het eerste seizoen nog tussen tweede elftal, bank en basis. Maar vorig seizoen zag hij zich al terug in de basisformatie van de derdeklasser. ‘Al duurde dat seizoen maar kort helaas. Nu ga ik er weer vol voor en hoop ik uiteraard opnieuw op een basisplek als centrale middenvelder.’

Pierssens (19) doorliep vrijwel alle lichtingen, met uitzondering van twee seizoenen JVOZ, bij de witzwarten, voordat hij dus de succesvolle stap maakte naar de eerste selectie. Waar hij in de jeugd echter vaak wat verder naar achteren voetbalde, daar mag hij zich bij de senioren veel nadrukkelijker met de opbouw bemoeien. “De trainers willen graag dat ik me met de opbouw en de aanvoer naar de spitsen bemoei. En eerlijk gezegd ligt daar ook wel grotendeels mijn kracht en moet ik van mijn voetballende vermogen hebben. Want ik ben niet degene die de fysieke duels moet aangaan op het middenveld in elk geval.”

De selectie van STEEN bleef op een enkeling nagenoeg ongewijzigd. Maar in tegenstelling tot het eerste seizoen in de derde klasse, waarin de ploeg dankzij corona nu nog altijd actief is, ziet Pierssens nu wel kansen voor zijn ploeg. “We zijn allemaal een paar jaartjes ouder geworden en hebben op een paar plekken toch wel versterking erbij gekregen. Ik heb dan ook zeker het volste vertrouwen erin, dat we dit seizoen niet in de problemen gaan komen om lijfsbehoud veilig te stellen. Het zal zeker aanpoten worden, maar ik denk dat we nu veel beter weten wat ons te wachten staat qua tegenstanders en hoe we ons daartegen kunnen wapenen om niet in de val te lopen zoals we daarvoor wel deden.”

Bovendien speelt STEEN nu ook een ander systeem, dat volgens de aanvallende middenvelder ook beter past bij de spelersgroep. “We zijn van 1:4:4:2 overgestapt naar 1:4:3:3 en dat ligt ons als spelers veel beter. De balans in het elftal is nu stukken vaster en dat zie je ook terug in het vertrouwen en het veldspel wat we aan de dag leggen. We hebben een mix van een paar oudere jongens, jonge talenten en ook een reeks spelers die al wat jaren in het eerste elftal spelen dus weten wat seniorenvoetbal vraagt. Het is nu aan ons om alles en elke wedstrijd zo scherp mogelijk spelen. Want we waren in het verleden soms wel een naïef en liepen dan in de val van de tegenstander. Dat zie ik dit seizoen niet meer zo snel gebeuren.”

Pierssens is zelf tweedejaars student werktuigbouwkunde aan de TU Eindhoven en zal dus straks weer geregeld in Eindhoven vertoeven, nadat hij afgelopen jaar vooral online colleges en lessen had. “Doordeweeks dan trainen op Steen zit er dan niet meer in. Maar ik ga wel trainen bij Push Phaira, onze studentenvereniging. Want ik wil wel in conditie zijn en blijven. Je merkt nu gewoon in oefenwedstrijden heel goed, dat je al lang geen wedstrijden hebt gespeeld en dat iedereen dus moet wennen en wedstrijdritme mist. Dat moet ook weer groeien bij iedereen.”

Maar ook persoonlijk wil de 19-jarige middenvelder nog volop doorgroeien. Qua dominantie op het veld en binnen de groep bijvoorbeeld. “Daarin wil ik zeker stappen zetten. Meer aanwezig zijn qua coaching, maar ook dominanter worden aan de bal. In de jeugd ging dat bijna vanzelf wel, maar in de senioren is dat een aspect dat wat mij betreft beter kan en moét. Bovendien moet het percentage doelpunten en assists ook omhoog. Ik ben nog jong dus heb nog hopelijk heel wat jaren om het maximale voor mezelf eruit te halen.”

Voor meer artikelen over VV Steen, klik hier.

Voor meer informatie over VV Steen, klik hier.

WESTDORPE – Noem een rol of functie die je binnen een voetbalvereniging zou kunnen vervullen en Egbert Audenaerd (66) heeft hem vervult of vervult hem vandaag de dag nog altijd. Inmiddels gepensioneerd en dus volop tijd om dagelijks wel met ‘zijn clubje’ bezig te zijn. ‘Een leven zonder RIA W kan ik me dan ook nauwelijks voorstellen’, aldus de huidig voorzitter (en penningmeester).

En daarnaast is hij uiteraard ook een betrokken supporter, vanaf het moment dat hij zo’n 56 jaar geleden lid werd bij de roodhemden op ‘zijn’ dorp. Audenaerd doorliep er de jeugd, speelde in het eerste, tweede én derde elftal, was later van al die teams ook trainer en begeleider, trainde de A-junioren, vervulde vele bestuursfuncties tot hij in 2016 voorzitter werd. Geheel in de traditie van zijn vader, die maar liefst veertig jaar secretaris was in Westdorpe. “Dat verenigingsleven en iets terugdoen voor de gemeenschap heb ik wel met de paplepel ingegoten gekregen inderdaad. En mensen staan nooit te springen om bestuursfuncties binnen een vereniging te vervullen, dus heb ik altijd die handschoen opgepakt. Maar ook altijd met heel veel plezier en toewijding overigens. Als dat er allebei niet is, dan kan je het niet goed uitvoeren én heb je er ook geen voldoening van. Dat heb ik gelukkig in hoge mate na al die jaren nog altijd.”

Bovendien is trekt hij ook nog wekelijks de voetbalschoenen aan om het veld op te stappen. “We zijn op de club gestart met Walking Football en dat is enorm populair. Wekelijks zijn we hier op het veld met zo’n veertien man te vinden om dat lekker tegen een bal te trappen en elkaar te ontmoeten. Heerlijk is dat, en niet alleen die eerste en tweede maar zéker ook de derde helft! Het geeft toch aan dat de club zeker bestaansrecht geniet.”

In al die jaren is Audenaerd maar één jaar weggeweest bij RIA W toen hij in de 1^e Provinciaal ging voetballen bij Kemzeke én woonde hij één jaar in Hoek toen zijn vrouw daar destijds als onderwijzeres ging werken. Maar beide keren waren ze na één jaar ook weer terug op het dorp en bleef Audenaerd actief bij de huidige zondag vierdeklasser. Een niveau waarop de huidige selectie volgens de voorzitter meer dan moeiteloos moet meedraaien. In het verleden was het vaak een komen en gaande man binnen de selectie van het keurkorps, maar dit seizoen bleven grote wisselingen uit. “En dat is voor ons ook een teken dat we het goed op de rit hebben. Maar ook een verdienste van trainer Arno Verlinde, die er toch een hechtere groep van heeft gemaakt.”

Het enige jammere is volgens Audenaerd dat er momenteel niet veel jongens van het eigen dorp in het eerste elftal spelen. “We hebben er eentje met aanvoerder Tommy de Smet, terwijl de rest van de eigen jongens in het tweede spelen. Daar spelen ook veel  doorgeschoven jeugdspelers, waarvan misschien op termijn een enkeling kan doorstromen. Gek is het overigens niet voor een dorp waarvan de helft van de inwoners uit Belgen bestaat. Die mengen zich helaas niet of nauwelijks in het verenigingsleven, dus zijn we wat dat betreft aangewezen op spelers van buitenaf. Maar die komen nog altijd graag hier voetballen gelukkig. Zolang dat gebeurt, dan zie ik de toekomst positief tegemoet. We spelen in de vierde klasse prima op ons niveau en als we daar in het linkerrijtje kunnen meedoen, dan hebben we het prima gedaan.”

Voor meer artikelen over RIA W, klik hier.

Voor meer informatie over RIA W, klik hier.

HOEK – Hoewel Karim Bannani (23) alweer voor het vierde seizoen aan de Lovenpolder in Hoek actief is, heeft hij nog altijd een nieuw profavontuur niet uit zijn hoofd gezet. De Terneuzenaar combineert nu als ‘Plan B’ vooralsnog een studie aan de HZ Vlissingen met het spelen in de Derde Divisie met HSV Hoek.

“Je wilt toch een bepaalde zekerheid hebben dat je, mocht het uiteindelijk dan toch niet meer lukken in het betaald voetbal, een basis hebt waarop je kan terugvallen. Vandaar dat ik vier seizoenen geleden bewust even deze keuze heb gemaakt en een verdere carrière in het profvoetbal even een paar jaar ‘geparkeerd’ heb.”

Bannani speelt bij de Zeeuws-Vlaamse derde divisionist uiterst links in de vijfmansverdediging, vaak in een offensieve rol. “Dat is echt heerlijk om te spelen. Ik moet natuurlijk mijn verdedigende taken uitvoeren, maar mag en eigenlijk ook moét mezelf bemoeien met het offensieve stuk. Het geeft veel vrijheid en ik kom in die rol ook veelvuldig aan de bal. We hebben een geweldige selectie en als je dan vrijwel wekelijks in de basis mag starten op dit mooie niveau dan is dat heerlijk. Op die manier kan ik mezelf hier blijven doorontwikkelen als voetballer, want dat is toch nog altijd het mooiste spelletje om te mogen spelen.”

De linkspoot werd geboren in Terneuzen en trok op jonge richting Eindhoven waar hij van zijn dertiende tot en met Jong PSV onderdeel uitmaakte van de jeugdopleiding. In die tijd zat Bannani in een gastgezin en trainde dagelijks op de Herdgang. Toch besloot hij om er uiteindelijk weg te gaan. “Ik trainde altijd goed en hard, woonde in een gastgezin maar speelde op den duur nauwelijks. Ik heb welgeteld één hele wedstrijd meegedaan tegen Jong AZ en voor de rest moest ik het doen met invalbeurten. Dat wilde ik niet meer en besloot elders te gaan spelen.”

Dat elders werd FC Dordrecht. Een half jaar met een eventuele koopoptie en contract voor twee seizoenen. Het werd uiteindelijk slechts een half seizoen en toen was het voorbij. “We hadden met PSV afspraken gemaakt, maar die gingen niet door. FC Dordrecht ontbrak de financiën om me te kopen en dus zat ik uiteindelijk zonder club. Jammer maar dat is inherent aan de voetbalwereld. Daarna heeft mijn zaakwaarnemer nog gepraat met clubs uit het buitenland maar dat werd helaas niet concreet.”

De verdediger kwam daarop in contact met John Karelse, destijds trainer bij VC Vlissingen waar Bannani zijn conditie op peil kon houden. De club wilde hem ook vastleggen, maar uiteindelijk viel de keus op HSV Hoek. “En daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad. We hebben een goede selectie en alles is hier prima geregeld. Jammer dat we twee covid-seizoenen hebben gehad, maar nu gaan we weer vol gas gelukkig. We spelen een ander systeem dan voorheen, waarin ik me prima thuis voel. En je merkt dat dit bij de groep aanslaat en bevalt. Dat zie je ook terug in onze prestaties.”

Over de ambities is de Hbo-student Social Work meer dan helder. “We gaan voor het bereiken van de play-offs! Dat moet ons doel zijn. We hebben daar ook zeker de kwaliteiten voor, al zullen we dan wel onze wisselvalligheid eruit moeten halen. Bovendien moet ik mezelf nog meer laten horen in de coaching, vooral in de fases dat het in de wedstrijd wat minder goed loopt. De boel aanjagen en meenemen. En ook als ploeg moeten we daarin veel meer groeien. Acceptatie en positieve coaching zijn essentieel daarin. De teamgeest kán en moét in mijn ogen binnen de lijnen nog beter. Als dat lukt en we halen een constant niveau, dan weet ik zeker dat we met HSV Hoek een prachtig seizoen hier gaan meemaken.”

Voor meer artikelen over HSV Hoek, Klik hier.

Voor meer informatie over HSV Hoek, klik hier.

ZAAMSLAG – Hij was in het verleden meerdere jaren actief als hoofdtrainer bij verschillende clubs en ook werkte hij in de jeugd van enkele Zeeuws-Vlaamse verenigingen als trainer. Maar sinds vijf jaar is Henk Michels (58) terug ‘thuis’ op Zaamslag, waar hij in zijn woonplaats bij de plaatselijke v.v. een rol als assistent-trainer vervult. ‘Die rol in de luwte bevalt prima en het houdt me bovendien ook jong he.’

Michels werkte als hoofd- en jeugdtrainer bij onder meer v.v. Axel, Hontenisse, Vogelwaarde, Terneuzense Boys en de reserves van HVV’24. Na zijn laatste klus bij v.v. Sluiskil koos hij voor een terugkeer naar v.v. Zaamslag. Dit keer niet als hoofdtrainer, maar als assistent. Eerst bij Domenique d’Hooge en daarna van Bart Corstanje. Beide keren moest Michels als assistent om verschillende redenen tussentijds ook de honneurs als eindverantwoordelijke overnemen. “Dat was niet altijd even leuk, maar ik heb het in het belang van de vereniging wel gedaan. Toch heb ik immer om assistentie gevraagd, want het helemaal alleen overnemen wilde ik niet. Ik heb bewust gekozen voor een rol in de luwte als assistent en daar voel ik me prima bij. Je hebt dan toch een andere functie en staat ook heel anders in de groep. Als eindverantwoordelijke moet je er ook ‘boven’ staan en dat is lastig als je eerst actief bent geweest als assistent.”

Inmiddels heeft men bij v.v. Zaamslag in de Belg Yves Vandriessche weer een nieuwe hoofdtrainer en is Michels weer teruggekeerd in zijn oude functie als assistent. “Gelukkig heb ik altijd wel met alle hoofdtrainers een goede verstandhouding opgebouwd en heb ik ook mijn eigen inbreng binnen de technische staf. De een laat meer aan je over als assistent dan de ander, maar iedere trainer heeft zijn eigen idee daarover. Zolang ik me maar kan vinden in de rol die ik kan en mag vervullen dan vind ik het prima. Zie me maar als een cultuurbewaker en iemand die een persoon is waarop zowel de spelers als de hoofdtrainer op kunnen terugvallen. Dat is ook wel hetgeen bij me past overigens. Die constante druk die je als hoofdtrainer hebt binnen een club, op welk niveau je ook actief bent, daar was ik wel een beetje klaar mee. Dat is voor de jongere trainers, maar niet langer voor mij.”

Bij v.v. Zaamslag voelt Michels zich perfect op zijn plaats en heeft hij ook zeker zijn inbreng als het gaat om spelidee en visie. “Ook de technische commissie houdt met de zoektocht naar een hoofdtrainer rekening met mij als assistent. Het moet wel een trainer die past bij de ambitie van de club én bij de rest van de technische staf. Want je moet het altijd met elkaar doen. Samen toewerken naar een spelidee, spelers verder ontwikkelen en uiteindelijke resultaat boeken. Want daar gaat het toch ook om.”

En dat resultaat dat zou dit seizoen in de ogen van de Zaamslagse cultuurbewaker moeten kunnen leiden naar een rol in de subtop, met af en toe eens een mooie sportieve verrassing. “We hebben een mooie spelersgroep met veel potentie, al zal het er natuurlijk wel uit moeten komen. In onze competitie zitten enkele absolute titelfavorieten. Daar reken ik onszelf niet direct toe, maar we zijn zeker een ploeg die kan verrassen. En dan weet je nooit hoever je uiteindelijk kan reiken. We zijn zéker een outsider te noemen die misschien kan meedoen voor promotie. Maar dan moet alles wel op zijn plek vallen.”

Klik hier voor meer informatie over Zaamslag
Klik hier voor meer artikelen over Zaamslag

OOSTBURG – Er waait al een tijdje een nieuwe frisse wind bij SV Oostburg en die is op steeds meer vlakken merkbaar. Een nieuw bestuur, nog steeds groeiend aantal sponsoren, aanwas van leden én ook de vrijwilligers die in grote getalen hun steentje bijdrage aan de ontwikkeling van de vereniging. Dit tot groot genoegen van Nathalie de Buck en Tamara Corijn, de twee vrouwelijke bestuursleden bij de Oostburgse vierdeklasser.

“Een paar jaar geleden is er een groep nieuwe mensen opgestaan die het bestuur gingen vormen en een bepaalde visie met de club voor ogen hebben. Daar maak ik onderdeel vanuit en met z’n allen proberen we om hier in Oostburg de zaken voor onze leden zo goed mogelijk te regelen. We hebben inmiddels en achtkoppig bestuur dat aardig aan de weg timmert. Natuurlijk komen we onderweg hobbels tegen om te overwinnen, maar als je met elkaar op een constructieve wijze communiceert dan kun je uiteindelijk de meeste daarvan wel wegnemen”, zegt De Buck. Ze begint aan haar derde seizoen als secretaris en bovendien ook hoofd van het sponsorcomité.

“De jeugd groeit nog steeds, waarbij we met de oudere jeugd van JO12-JO18 samenwerken met v.v. IJzendijke.  Daarnaast hebben we het kunnen realiseren dat we alle seniorenteams in nieuwe kleding hebben gestoken. En ook voor de jeugd zit er qua nieuwe kleding nog het nodige aan te komen in positieve zin. Dat is toch mooi voor een vereniging zoals wij zijn en daar mogen we met z’n allen best trots op zijn”, vult Corijn aan

Net zoals het tweetal ook aangeeft enorm trots te zijn op de grote schare aan vrijwilligers die wekelijks toch heel wat vrije uurtjes investeren in de vereniging. Iedereen doet dat met maar één doel en dat is: SV Oostburg op een positieve manier uitdragen. Die saamhorigheid dat is prachtig om een onderdeel van te kunnen en mogen zijn, ook wij als bestuursleden. De lijnen zijn kort en er is veel onderlinge waardering voor ieders rol in het geheel. Want we maken met z’n allen de club, het is één geschakelde lijn.”

Gedurende de gehele coronaperiode is er overigens op Oostburgse velden constant doorgetraind, binnen de mate van het mogelijke. “Twee keer per week trainden de senioren en ook bij de jeugd was volop activiteit. De selectiespelers hebben daarbij ook trainingen verzorgd voor de jeugd, wat enorm werd gewaardeerd door iedereen. We stimuleerden dat als bestuur ook om iedereen zo goed mogelijk te faciliteren en de betrokkenheid met elkaar ook onderling groot te houden in die voor iedereen vervelende periode.”

En hoewel beide dames enorm wat uurtjes per week stiekem kwijt zijn aan hun bestuurlijke taken, hebben ze er allebei enorm veel plezier in. “Je onderschat al snel wat er allemaal bij komt kijken als je zo’n rol accepteert. Maar de waardering voor wat we doen is groot en dat is fijn. Al hebben we het wel onderschat hoeveel tijd het kost wil je het allemaal goed en nauwkeurig doen.”

De club zien ze dan ook als een plek van verbinding en ontmoeting. “Maar bovenal ook een plek waar iedereen plezier heeft en zichzelf op wat voor manier dan ook kan identificeren met de club. We zijn ambitieus en dat willen we ook uitstralen. Goede trainers, iedereen netjes in de kleding en ook waardering hebben voor iedereen die daar zijn steentje aan bijdraagt. We zijn een gezonde vereniging die op termijn de gezonde ambitie heeft om de stap naar de derde klasse te willen maken. En bovendien ook met de jeugd op een mooi niveau actief wil zijn over de gehele lijn. Die ambitie wordt door iedereen omarmd en daar werkt iedereen hard voor. We willen omhoog en vooruit en de drive die is daarvoor binnen de gehele vereniging erg groot.”

Wilt u meer informatie over SV Oostburg? Klik hier.
Of lees hier een ander artikel over SV Oostburg.