In het profvoetbal buitelen clubs over elkaar heen om een nieuwe speler zo origineel mogelijk te presenteren. Video’s worden op de meest bijzondere plekken opgenomen, met allerlei bijzondere effecten. Hoe anders was het bij de overstap van Mouhcine Zerouali. Hij ging van Groen-Wit naar PCP. En daarmee heeft die club misschien wel de meest opvallende Bredase transfer van de laatste jaren te pakken.

BREDA – NAC heeft als profclub best wel wat verrassende namen naar het Rat Verlegh Stadion gehaald. Van Umar Sadi tot Stipe Perica en van Chiro N’Toko tot Ralf Seuntjens. En ook in het amateurvoetbal zie je met regelmaat opvallende transfers. Zoals Robert Braber die ging spelen bij DIA, Richelor Sprangers bij SC Kruisland of, langer geleden, John Lammers en Jean-Paul van Gastel bij het inmiddels gefuseerde Veerse Boys. Maar de stap van Zerouali mag ook in dat rijtje.

De spelmaker heeft jarenlang spelers dolgedraaid op het middenveld van Groen-Wit. Dat gaat hij nu dus doen in het groen van PCP. Het is een publiek geheim dat Zerouali niet altijd mee kan doen, dat hij een training of wedstrijd moet overslaan. De reden? Hij is speler van FC Eindhoven Futsal én inmiddels al jarenlang Nederlands international in de zaal.

Dat combineert hij dit seizoen dus met wedstrijden voor PCP. De club waar hij meerdere spelers uit het eerste elftal goed kent, terwijl ook trainer Richard Hoogkamer een bekende is voor de baltovenaar. De club ook waar hij de kans krijgt om met de jeugd aan de slag te gaan. En dus kan het zomaar zijn dat PCP dit jaar met Zerouali als dirigent gaat strijden om promotie naar de derde klasse, terwijl de speler zelf de focus ook zal hebben op het EK Futsal in januari 2022.

Een rondje langs de Bredase voetbalvelden leert dat PCP met Zerouali erbij meteen een ploeg is om rekening mee te houden dit seizoen. “Eén speler zal niet het verschil maken in de competitie, het is niet dat je daardoor met kop en schouders boven alle andere clubs uitsteekt, maar het is wel een enorm verschil of je hem wel of niet in de selectie hebt”, is één van de reacties. Eén van zijn tegenstanders van komend seizoen heeft Zerouali meerdere keren in de zaal zien schitteren. “Dan is het genieten, ik ben benieuwd hoe het is als hij tegen ons op het veld zijn kunsten laat zien. Dan geniet ik denk even iets minder…”

Leuk is in ieder geval dat PCP in een competitie zit met meerdere Bredase ploegen en clubs uit de directe omgeving, je kunt dus altijd even kijken of Zerouali de verwachtingen ook bij PCP waar weet te maken.

Voor meer artikelen over PCP, klik hier.

Voor meer informatie over PCP, klik hier.

Halverwege juli werd Edwin de Graaf aangesteld als nieuwe hoofdtrainer van NAC. In Breda is hij de opvolger van Maurice Steijn, onder wie hij afgelopen seizoen assistent was. Na de teleurstellende afloop van de vorige voetbaljaargang is de glimlach inmiddels weer zichtbaar bij spelers, staf en supporters. “Ik geniet sowieso.”

BREDA – Het begin van De Graaf was hectisch. De pijn van het niet promoveren was er nog, het vertrek van Steijn hield de gemoederen bezig, net als de bestuurlijke situatie. De oefenmeester wilde zich focussen op zijn selectie en voorbereiding, hoewel hij tot kort voor het sluiten van de transfermarkt zijn selectie nog niet rond had.

“Uiteindelijk ben ik hartstikke tevreden over hoe de selectie er nu uit ziet. Iedereen weet dat we nog een ander type spits erbij zouden willen hebben. Maar ik heb ook gezegd: die moet wel echt toegevoegde waarde hebben. Hij moet fit zijn en echt iets brengen. Als dat niet zo is, ben ik hartstikke tevreden met de jongens die hier spelen.”

Jonge spelers hebben de kans gekregen in de voorbereiding. En ook bij de start van de competitie. Daar kan De Graaf en ook NAC op de lange termijn profijt van hebben. “Ze zijn dichter naar het niveau van de meer ervaren jongens gegroeid. Ze hebben geproefd, weten nu wat er van hen gevraagd wordt. Het was wisselvallig, soms fases goed en dan weer minder goed. Maar dat is logisch. Ze weten nu welk niveau ze moeten halen.”

Dat NAC na de eerste vijf wedstrijden niet op vijftien punten staat is niet gek gezien de hele situatie. De Graaf had gehoopt meer punten te hebben, maar kijkt verder dan alleen de resultaten. “Je ziet dat we ergens mee bezig zijn, dat heeft ook tijd nodig. En als je dat met veel jonge jongens doet, gaat het nog iets langzamer. En je speelt in een competitie waarin je geen makkelijke wedstrijden hebt. Telstar-uit, Den Bosch-uit, TOP Oss-uit. Noem maar op. En thuis ook. Alle wedstrijden moet je het maximale geven. Je ziet ook dat ploegen die de selectie wel grotendeels compleet hadden, ook al veel punten hebben laten liggen. Het zit allemaal dicht bij elkaar, elke ploeg kan het moeilijk hebben.”

De oefenmeester hoopt dat de spelers uitvoeren wat ze met elkaar afspreken, dan kan NAC ver gaan komen. Wat ver is, dat weet De Graaf op dit moment nog niet. Dat moet blijken. Ondanks dat hij druk is met zijn club, hard werkend om te groeien naar het niveau dat gewenst is en nodig is om resultaten te boeken, kan hij ook nu al genieten van zijn werk in Breda. “Ik geniet sowieso. Ik zeg het ook gekscherend tegen mijn stafleden, zeker met mooi weer: we hebben een mooie job met z’n allen. Dat moeten de spelers ook beseffen. Elke dag heb je het mooiste beroep, daar moet je alles uit halen. Natuurlijk baal ik als we een bepaald niveau niet vol kunnen houden. Of dat we wedstrijden niet winnen omdat we de kansen niet afmaken. Maar ik kan ook genieten van hoe we spelen in sommige fases, hoe we wedstrijden domineren en kansen creëren.”

En dat er dan fans bij aanwezig zijn, maakt het genieten alleen maar makkelijker. “Dat helpt zo enorm in je thuiswedstrijden. Ik heb dat als speler natuurlijk al meegemaakt. De samenwerking is goed, met zoveel publiek achter de ploeg zijn we een hele moeilijke ploeg om te verslaan.”

Voor meer artikelen over NAC, klik hier.

Voor meer informatie over NAC, klik hier.

Het is tijd voor iemand anders. Wie dat gaat worden is nog niet bekend. Maar voor Hoppen is het mooi geweest, al blijft zijn Beek Vooruit-hart kloppen en zal hij nog vaak genoeg te zien zijn op Sportpark De Heikant.

PRINSENBEEK – “Ik blijf op zondag gastheer. En ik ga wel achter de bar staan. Ik ga ook op zondag plaatjes draaien voor iedereen. Dat vind ik leuk”, zegt Hoppen in de bestuurskamer van Beek Vooruit. “Mijn zoon is professioneel DJ, het zit een beetje in de familie. Plaatjes draaien is het leukste wat er is. Dat soort dingen blijf ik gewoon doen. En het eerste elftal is voor mij ook wel mijn eerste elftal, zo voelt dat. Ik ben supporter van die gasten. En gelukkig veel andere mensen op zondag ook nog steeds. Maar ik ben ook supporter van zaterdag 2, het G-team vind ik geweldig en het is ook leuk om een keer naar bijvoorbeeld het twaalfde of veertiende te kijken op zondag, dat zijn ook echte Beek Vooruit-mensen. Natuurlijk ga ik het missen, maar wat ik niet mis is de verantwoordelijkheid. Ik heb mijn energie weer ergens anders nodig, dat is wat het is.”

In 2012 werd Hoppen voorzitter bij Beek Vooruit. Het ideale moment, want op dat moment had hij niets anders te doen omdat zijn bedrijf failliet was gegaan door de vastgoedcrisis. Ervaring met het leiden van bedrijven had hij meer dan genoeg, maar een voetbalclub bleek toch anders te zijn. “Ja, echt een wereld van verschil. Ik moest in het begin echt even wennen. Je bent als voorzitter ook helemaal niet de baas, dat zijn de leden. Ik heb daar wel veel van geleerd, voor mijn eigen ontwikkeling is het goed geweest. Eigenlijk is het een pleidooi voor ondernemers, je kunt nog heel veel leren van vrijwilligersklussen. Maar dan moet je het wel lang doen en niet bij een eerste tegenslag afhaken.”

Als ‘allochtone Beekenaar’ was de start van Hoppen ook niet de meest makkelijke. “Ik kom uit Breda. André is het geweten van de club, tachtig plus en hij staat nog steeds achter de bar. Ik stelde me voor en hij zei: ‘Ik ga jou eens even goed bekijken Hoppen. Ik vertrouw jou niet, je komt uit Breda’. Zo werkt het hier wel. Het duurt drie jaar voor je vertrouwen hebt van iemand, maar dan is het ook wel onvoorwaardelijk.”

“In het begin was iedereen benieuwd naar die rare snoeshaan. Ik was ook wel ambitieus, dat zorgde ook voor weerstand. Dat snap ik ook wel. Toch klikte het uiteindelijk goed en werden er bij Beek Vooruit grote stappen gezet. Niet alleen bij de selectieteams, maar binnen de hele club. “Iedereen kan zijn plek vinden. Of je nu lekker wil ballen en in de JO8-4 speelt of je voetbalt in de JO8-1. Het niveau wordt voor gezorgd.”

Het is meteen ook een belangrijk punt voor de toekomst. “Er wordt financieel steeds meer gevraagd van clubs. Dan zie je de contributies stijgen. Daar zijn wij altijd heel erg op tegen. Je moet altijd proberen de contributie zo laag mogelijk te houden, zodat je een vereniging blijft. Anders heb je klanten, dat moet je niet willen. Maar de breedtesport functioneert alleen maar met ook een goede opleiding. Alle verenigingen hebben moeite om überhaupt trainers te faciliteren. En die heb je nodig. Als je gaat turnen heb je ook een professioneel trainer. Dat vinden ze daar normaal, bij voetbal vinden we dat niet normaal. Maar het hoort wel bij de toekomst van het voetbal, ook in de regio. Wat mij betreft zou de stad niet zoveel geld uit moeten geven aan grote evenementen op sportgebied, maar meer en beter in moeten zetten op de breedtesport.”

Hoppen kijkt terug op mooie jaren. Al pratend komen herinneringen boven. Maar heel eerlijk geeft hij toe. “Ik heb ook moeilijke dingen meegemaakt. Dat een leider foto’s maakt van kinderen onder de douche. Dat is heftig, dat is echt een drama.” En van een andere orde is het werken met vrijwilligers ook niet altijd fijn. “In een dorp heb je een mechanisme om mensen die vrijwilligerswerk doen op hun plek te laten zien, ook al functioneren ze niet. Maar die houden dan wel een vereniging tegen. Daar moet je heel voorzichtig mee omgaan, maar ik ben wel een bestuurder die ingrijpt. Mensen zeggen dan dat je ‘te hard’ bent, maar het hoort wel bij zo’n club. Als je duizend voetballers hebt, ben je eigenlijk een bedrijf. En dat kost ook veel energie. Op een gegeven moment is je tijd voorbij. Dat voelde ik aankomen, je moet ook geen meubelstuk worden.”

Hoppen is geen meubelstuk geworden, maar wel een vast onderdeel van Beek Vooruit. Dat zal niet veranderen. “Ik wil blijven helpen. En ik wil als oud-voorzitter ook meekijken, zonder dat ik op de stoel van iemand anders ga zitten. Daar heb ik zelf ook een ongelofelijke hekel aan. Maar dit is het mooiste clubje van Nederland, voor mij dan. Vanaf mijn geboorte ben ik een echte NAC-supporter. Maar als ik nu moet kiezen tussen een wedstrijd van NAC of Beek Vooruit, ga ik naar Beek Vooruit. De club zit nu dichter in mijn hart dan NAC. Dat heeft ook wel te maken met hoe NAC nu in elkaar zit, hopelijk gaat dat veranderen.”

De voorzitter, die door te stoppen tijd vrijmaakt om bij zijn goedlopende bedrijven te werken, heeft nog één project waar hij ook bij betrokken blijft. “Toen ik begon was Beek Vooruit een vierdeklasser, inmiddels zijn we een stabiele tweedeklasser. Het was de ambitie om bij de beste tien procent van de amateurverenigingen van Nederland te komen. Dat is gelukt. De velden zijn aangepast, we hebben inmiddels meerdere kunstgrasvelden. Het enige dat achterblijft is de accommodatie.” Dat is dus het laatste puntje op de ‘ToDo-list’ van Hoppen, het aanpakken van de kleedkamers, kantine en tribune. “Als dat klaar is, is Beek Vooruit klaar voor de toekomst. Dat laatste stukje van de accommodatie blijf ik doen. En dan is het aan iemand anders om de nieuwe lijnen uit te zetten voor de komende tien jaar.”

Hoppen praat nog altijd vol enthousiasme over de ontwikkelingen die Beek Vooruit heeft doorgemaakt, over de ambities met het eerste elftal én de complete jeugdafdeling. Over de stappen die zijn gezet bij de meisjes, maar ook over de momenten dat hij ‘de beste voorzitter’ en ‘de slechte voorzitter ooit’ werd genoemd. In negen jaar vloog het alle kanten op, maar het heeft hem vooral ook veel gegeven. “Dat is ook wel de boodschap aan mensen die nadenken over een rol als bestuurder bij een voetbalclub. Je krijgt er iets voor terug. Wanneer weet ik niet, maar er komt een moment in je leven dat je denkt: daar heb ik veel van geleerd. Je leert ook veel mensen kennen. Nu denk ik vaak: doe je dat zo? En ik zie hoe simpel dingen kunnen gaan. Dat vind ik mooi. Het kost je energie, maar de investering kan je veel opleveren. Ik zou het iedereen gunnen.”

Voor meer artikelen over Beek Vooruit, klik hier.

Voor meer informatie over Beek Vooruit, klik hier.

Het ging niet goed met WDS ‘19, door een gebrek aan genoeg mensen die er voor gingen om beleid te maken en uit te voeren ging het bergafwaarts. Iets wat tijdens de voetballoze coronatijd bij meer verenigingen aan de hand was. De  dreigende vrije val is echter voorkomen, de weg naar boven is ingezet. Beoogd voorzitter Wouter van de Vendel ziet dat veel mensen de schouders eronder zetten en dat de club op verschillende manieren hard groeit.

BREDA – De penningmeester kwam op bezoek bij Van de Vendel, “We hebben voetbal gekeken maar hebben het vooral over WDS ’19 gehad. Het bleek dat het helemaal niet goed ging. Dat vermoeden had ik al wel, maar je wil je er niet altijd mee bemoeien. Als het dan fout dreigt te lopen, dan gaat je WDS-hartje wel sneller kloppen. Ik ben hier 47 jaar lid, dat is niet voor niets.”

Van de Vendel wilde er eerst niet aan beginnen. “Voor je het weet ben je er weer iedere dag mee bezig. Uiteindelijk heb ik toch wel een poging ondernomen. Die eerste tien à vijftien mensen die ik belde of via de app vroeg of ze mee zouden doen als we WDS weer op gingen kalefateren, zeiden meteen ja. Ik heb toen twee bijeenkomsten gehouden om mijn visie te delen met onze kaderleden over hoe WDS’19 georganiseerd moet worden als goedlopende voetbalclub. Dat was in coronatijd. De eerste met twintig man, de tweede met vijftien. Iedereen wilde wel iets doen. Ik heb ze laten kiezen voor welke taak ze belangstelling hebben, op die manier zijn alle commissies eigenlijk gevuld.”

Vier jaar zat WDS ’19 zonder voorzitter. Op zich geen probleem, maar het ontbreekt op zo’n moment wel aan een uithangbord. Van de Vendel kan dat zijn, met de twintig jaar achtergrond als trainer van eerste elftallen is het iemand die al heel lang in de voetballerij actief is en dus veel kennis van zaken heeft. Maar belangrijker is in zijn ogen dat er genoeg mensen zijn die zich inzetten voor de club. “Als in de jeugdcommissie één persoon alles moet doen, is het lastig. Nu hebben we een jeugdcommissie met vier à vijf man. Als iemand dan een keer op zaterdag niet kan, lost het zichzelf op.”

Bij WDS ’19 zien ze ook weer enthousiasme in de wijk. “Ik heb altijd gezegd dat deze club een sleeping giant is. De andere twee clubs in de wijk hebben het net zo goed of net zo slecht voor elkaar als wij. Als we een paar jaar gas geven, moet er iets moois uitkomen.” Dat moet beginnen met een goed jeugdbeleid, daar wil Van de Vendel naar toe met de club. Qua senioren gaat het al goed. “Dat is bij ons sterk. We hebben nu acht seniorenelftallen en een tweede dameselftal duurt ook geen jaar meer. Verder beschikken we over vijf vrijdagavondteams en ook hebben we een goede Walking Football afdeling.”

En dan moet het dus ook bij de jeugd gaan groeien. “Zo’n vijf jaar geleden hadden we 350 tot 400 leden. Als er gaat gebeuren wat ik denk dat er gaat gebeuren, denk ik dat we over drie jaar 650 leden hebben.” Dat is mooi, maar zorgt ook voor een probleem. Het is nu al moeilijk qua bezetting van de velden, dat zal alleen maar lastiger worden. “Dat is wel een punt van overleg in de toekomst. Er zijn hier heel weinig mogelijkheden met maar twee wedstrijdvelden en geen mogelijkheden tot uitbreiding. Hoe lossen we dat op, dat is aan de gemeente.”

Naast de velden, waarvan het hoofdveld met gewoon gras alleen voor wedstrijden gebruikt kan worden, is het scheidsrechterstekort een probleem. “Dat hebben we hier, maar dat heeft de KNVB ook. Vroeger kreeg de D3 nog een KNVB scheidsrechter, dat heeft de KNVB echt laten versloffen”, geeft Van de Vendel aan. De B-categorie telt wat dat betreft eigenlijk niet mee maar ze vertegenwoordigen wel 80% van de KNVB leden. Dat is ook meteen het enige probleem op gebied van vrijwilligers, verder gaat het net als met de club echt goed. “We hebben op dit moment weinig moeite met vrijwilligers vinden, al kan het natuurlijk altijd meer en beter. Wat dat betreft is er ook gewoon heel veel mogelijk bij WDS’19.”

Voor meer artikelen over WDS’19, klik hier.

Voor meer informatie over WDS’19, klik hier.