Home Blog Pagina 751

In gesprek met Julièn Gret van vv Spijkenisse

Julièn Gret heeft het plezier weer hervonden in het spelletje en is terug op het oude nest bij vv Spijkenisse. Het voorspelt een lastig seizoen te worden. Ondanks de tegenvallende resultaten heeft de aanvalsleider alle vertrouwen in de weg die zij zijn ingeslagen met een jonge groep.

De spits is begonnen bij de voetbalschool bij vv Spijkenisse, na alle jeugdelftallen doorlopen te hebben mocht Julièn op zijn 16de ruiken aan het seniorenvoetbal. “Bij Adrie Poldervaart mocht ik meetrainen met het eerste en later mocht ik ook oefen- en bekerwedstrijden spelen.” Op 17-jarige leeftijd maakte de goalgetter zijn debuut tegen Rijnvogels. “Vervolgens heb ik vier jaar in het eerste gevoetbald. Dit waren mooie jaren. Op het eerste jaar na hebben we altijd meegespeeld om de prijzen met als hoogtepunt het kampioenschap in 2014.” Echter raakte Julièn het plezier in zijn laatste jaar een beetje kwijt en heeft toen besloten om een stapje terug te doen. “Flink wat stappen, want ik ging van periodekampioen in de hoofdklasse naar derdeklasser SC Botlek. Ik kende daar een hoop mensen en dacht mijn plezier in het voetbal op deze manier terug te vinden.”

Dat lukte gelukkig voor de aanvalsleider. “Ik heb het daar ongelofelijk naar mijn zin gehad. Ik  merkte wel dat ik daar onder mijn niveau speelde, wat ik van te voren natuurlijk wel wist. PSV Poortugaal belde dat seizoen en liet weten mij graag aan de selectie toe te voegen. Zij speelden eerste klasse en wisten de reden dat ik bij Spijkenisse was vertrokken. Zij gaven aan dat bij Poortugaal de combinatie van plezier en prestatie goed in balans was.” Nadat Julièn een keer was wezen kijken en een aantal gesprekken had gevoerd was het gevoel goed en besloot hij de stap te maken.

“Dit bleek een goede keuze. De klik met de groep was goed en de mensen op de club was fantastisch. Na twee jaar is fuseerde PSV met Oude Maas en werd SV Poortugaal. In totaal heb ik vier jaar bij Poortugaal gespeeld. Het laatste jaar ben ik na een vervelende blessure op de bank belandt en de jongens in de basis deden het goed. Zelfs zo goed dat eigenlijk alles gewonnen werd en we met 12 punten voorsprong de ranglijst aanvoerde. De club was tevreden en wilde door, maar ik wilde spelen en vond mezelf te goed om op de bank te zitten.”

249967_CPI

Op dat moment belde Spijkenisse, ze vroegen of Julièn het zag zitten om weer terug te komen. “Dit was vanaf het moment dat ik er weg ben gegaan altijd het doel, want Spijkenisse was en is uiteindelijk toch mijn club. Ze belden precies op het juiste moment. Het was wel een moeilijke keuze, want Poortugaal is altijd een warm bad geweest en ik heb mij daar vanaf het begin thuis gevoeld. Nog steeds draag ik ze een warm hart toe en wanneer ik kan ben ik er te vinden. Bij Spijkenisse voelde het als thuiskomen en heb ik nog geen moment spijt gehad van mij beslissing.”

De doelpuntenmachine heeft dan ook de ambitie om zijn ervaring over te kunnen brengen op jongere spelers. “Bij Spijkenisse hebben we een hele jonge selectie en ben ik inmiddels een van de oudere spelers. Mijn ambitie is om deze jongens te helpen in het proces een betere speler te worden. Ik ben pas 28, maar heb de afgelopen jaren veel ervaring opgedaan. Ik praat veel met ze over voetbal, maar ook over dingen die buiten de lijnen gebeuren. Volgens mij gaat dat goed, want ik krijg regelmatig appjes over hoe ik tegen dingen aankijk of wat ze in bepaalde situaties kunnen doen. Daarnaast goals maken en wedstrijden winnen. Het grote doel is uiteraard nog een keer kampioen te worden met Spijkenisse.”

Helaas gaat het seizoen niet als vooraf werd gehoopt en heeft Spijkenisse het moeilijk in de Hoofdklasse. “Wij zitten in een moeilijke periode waarin wij nog niet hebben weten te winnen. Er zijn wedstrijden geweest waarin wij meer hadden verdiend, maar uiteindelijk sta je waar je hoort. Ik ben er wel van overtuigd dat de punten nog komen. We zijn met Spijkenisse deze weg ingeslagen en dat heeft tijd nodig. Het kan niet lang meer duren voordat wij wedstrijden gaan winnen. Dat weet ik zeker.”

Het voorspelt dan ook een pittig seizoen te worden. “Het wordt voor ons nog een heel lastig seizoen, maar we gaan voor direct handhaven. Het zal zwaar worden, maar ik ben overtuigd van onze kwaliteiten. Zolang wij als groep dicht bij elkaar blijven gaan wij nog genoeg punten pakken. Na dit seizoen moeten wij weer verder bouwen met als basis de huidige groep. Het zijn jonge gasten en die worden alleen maar beter. Klimmen op de ranglijst om uiteindelijk te staan waar Spijkenisse hoort. Wij horen bij de bovenste plaatsen op de ranglijst. Als ik nu naar stand kijk doet het pijn aan mijn ogen.”

Zonder welke vrijwilliger dan ook tekort te doen wilt de aanvaller ik graag drie mannen extra benoemen. “Look Lugtenburg, Rene Bal en Thom Jansen. Zij zorgen er al jaren voor dat alles rondom de selectie gereld is. Wij hoeven alleen onze schoenen nog aan te trekken en te spelen. Het wordt nog wel eens als normaal gezien, maar dat is onterecht. Er gaat heel veel tijd inzitten en ze doen het met plezier en met een hart voor de club. Wanneer zij hiermee zouden stoppen zou je pas merken hoe belangrijk ze zijn. Daarbuiten zijn het ook prachtige gasten en goed voor de sfeer.”

Meer informatie over VV Spijkenisse? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.

NSVV sleept er in de blessuretijd een gelijkspel uit tegen Oostkapelle/Domburg

Normaal zijn het de Zeeuwse tegenstanders die nooit opgeven en moet NSVV gewoon lekker blijven voetballen om te winnen. Nu waren de rollen omgedraaid. Vandaag was Oostkapelle/Domburg de beter voetballende ploeg en was één tegendoelpunt bij de rust geen tegenvaller voor de Numansdorpse supporters.

Na de thee presteerde NSVV beter, maar creëerde geen grote kansen. Na het wegsturen met een rode kaart van aanvoerder Jochem Hazelaar kwam Oostkapelle/Domburg zelfs op een nul tegen twee voorsprong. NSVV toonde over karakter te beschikken en bleef tegen beter weten in geloven in een wonder. Net voor tijd kwam er de aansluitingstreffer. In blessuretijd pakte NSVV het bonuspunt en kon een mooie teamprestatie gevierd worden.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

In de eerste helft bleek Oostkapelle/Domburg een jonge dynamische ploeg te zijn. Na een kwartier combineerde ze door de NSVV-defensie en mocht Jens Kamphorst alleen op NSVV-keeper Jarmo Hartgers afgaan. Jarmo keerde de inzet net voldoende en Lars van der Heiden kon de bal daarna opruimen. Vijf minuten later was de NSVV-defensie even niet scherp en kreeg Bas van der Wel een grote kans. Zijn schot ging net naast de paal. De derde keer was scheepsrecht. Weer keerde Jarmo de inzet van Bas van der Wel, maar in de rebound kon Luuk van Wuyckhuyse de bal intikken.

De tweede helft bracht NSVV vers bloed binnen de lijnen en was de wedstrijd onder controle, zonder dat er grote kansen voor één van beide doelen ontstonden. Een verbetering ten opzichte van de eerste helft voor NSVV, maar er was nog wel een achterstand die omgebogen moest worden. Toen kwam er hulp van aanvoerder Jochem Hazelaar. Binnen vijf minuten beging hij tweemaal een geelwaardige overtreding en dat vond scheidsrechter Arjan Deurloo ook. Met nog vijfentwintig minuten te spelen zouden er mogelijkheden moeten komen voor NSVV. Toch waren het weer Bas van der Wel en Luuk van Wuyckhuyse die samen door de NSVV-defensie liepen en een grote kans miste. In een snelle counter brak daarna Sander Versendaal door en Sjoerd Hofstede achterhaalde hem en wist zelfs de bal weg te glijden. Volgens de NSVV-supporters werd eerst de bal geraakt en daarna de man en de Oostkapelle/Domburg supporters veerde op en schreeuwde om een pingel. Scheidsrechter Arjan Deurloo gaf uitkomst en wees naar de stip. Bas van der Wel verzilverde dit buitenkansje. Er werd door NSVV niet bij de pakken neergezeten. Voetballend lukte het vandaag niet, maar standaard situaties boden uitkomst. Net voor tijd werd een corner van Jasper Huisman bij de eerste paal ingekopt door Yoeron van der Ree. Gijs van de Zande werd het goudhaantje van NSVV. Deze keer was het een vrije trap van Jasper. Eenentwintig man hadden zich verzameld in het strafschopgebied. Keeper Niels Dekker keerde de eerste inzet, maar in de drukte was Gijs er als eerste bij en maakte de bevrijdende gelijkmaker.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

In de stand bleek er niet veel gewijzigd te zijn. NSVV zit in een grote groep achtervolgers op koploper MZC’11, die als enige zijn vier potjes wel gewonnen heeft. Oostkapelle/Domburg was de beste tegenstander tot nu toe, maar de grote teamprestatie en bonuspunt heeft alleen zin gehad als de volgende wedstrijd weer met goed voetbal gewonnen wordt. Het mooie is dat we volgende week alweer de kans krijgen om dit ten uitvoer te brengen. NSVV speelt dan uit tegen Walcheren, die samen met NSVV in de grote groep achtervolgers zit met zeven punten.

Opstelling NSVV:

Jarmo Hartgers, Lars van der Heiden (71e Robin ’t Jong), Yoeron van der Ree, Michael Ouwens (78e Bas van Eekelen), Fabian Korbijn, Remco van der Stel, Sjoerd Hofstede, Jeroen Voshart, Leonard Kramp, Jasper Huisman, Levi Vugts (46e Gijs van de Zande)

 Ruststand: 0-1

Eindstand: 2-2

Scoreverloop:

35e min.              0 – 1      Luuk van Wuyckhuyse

81e min.              0 – 2      Bas van der Wel (penalty)

88e min.              1 – 2      Yoeron van der Ree

92e min.              2 – 2      Gijs van de Zande

Geschreven door: Bas Snijders

Voor meer artikelen van NSVV, klik hier.

Voor meer artikelen over NSVV, klik hier.

In gesprek met Marvin Vogels van Hermes DVS

Na een lange revalidatie van een voorste kruisband blessure kwam bij Marvin Vogels Hermes DVS op zijn pad. Momenteel zit hij centraal achterin helemaal op zijn plek bij Hermes DVS en is hij begonnen aan zijn vierde seizoen bij de club uit Schiedam. De sterke verdediger heeft op 26-jarige leeftijd al een rijke carrière achter de rug en kijkt hoopvol uit richting komend seizoen.

ZZP_Timmerteam

Wij waren benieuwd naar de carrièreverloop van de mandekker. “Ik ben op mijn vijfde bij SVVSMC in Schiedam. Dit was toen één van de grootste amateurverenigingen van Nederland met jeugdteams op het hoogste niveau. Helaas werd dit niet echt een succes, waarna ik besloot met vriendjes te voetballen bij SC Spaland.” Totdat de centrale verdediger een telefoontje kreeg van zijn toenmalige trainer Ed van Troost (momenteel assistent bij Kethel Spaland).

“Ik hoorde dat ik op gesprek mocht komen bij Excelsior Maassluis. Dit was voor mij een enorme verassing aangezien de C1 van Excelsior Maassluis op tweede divisie niveau speelde en ik bij SC Spaland C1 in de tweede klasse. Uiteindelijk maakte ik deze stap en doorliep ik na mij flink aan te moeten passen alle jeugdselecties van Excelsior Maassluis.” De stap naar het eerste elftal was voor de verdediger te groot voor en speelde vervolgens twee jaar in het tweede elftal van Excelsior Maassluis, waarin hij twee keer kampioen werd in de reserve hoofdklasse en zelfs één keer algeheel Nederlands kampioen.

Na twee jaar in een tweede elftal wilde ik graag in eerste elftal spelen en kwam hij in gesprek met trainer Melvin Boel van BVCB, waar hij uiteindelijk de stap naartoe maakte. “Helaas wist ik niet echt mijn plek te vinden bij BVCB en tot overmaat van ramp scheurde ik ook mijn voorste kruisband af.” Dit was voor de jonge mandekker dan ook een dieptepunt in zijn carrière. “Ik kwam net bij een nieuwe club en kende bijna niemand. Toen ik in de zevende competitiewedstrijd mijn voorste kruisband afscheurde, stortte mijn wereld in. Uiteindelijk ben ik onder goede begeleiding van Jeff Hendriks na een revalidatie van 12-14 maanden weer erg sterk terug gekomen.”

Gelukkig kwam Hermes DVS toen op mijn pad en besloot ik het voetbal weer op te pakken op een wat lager niveau. Na een periode van lang revalideren en wikken en wegen kwam Hermes DVS op mijn pad. Een club dichtbij huis met hier en daar wat bekenden in het elftal.” De club beviel de laatste man goed en is nu bezig aan zijn vierde seizoen bij Hermes DVS. “Het is een keuze waar ik tot de dag van vandaag erg blij mee ben.”

Met een goede voorbereiding en het bereiken van de volgende ronde in de beker was de ploeg uit Schiedam klaar voor de competitie. “Helaas begonnen we de competitie wat ongelukkig met een 2-2 gelijkspel tegen Egelantier Boys, maar hebben we het na deze wedstrijd goed opgepakt met overwinningen op SVV (0-5 winst) en VOB (1-2 winst).”

De verdediger kijkt dan ook met een optimistische blik vooruit op komend seizoen. “Ik denk dat we een hechte spelersgroep hebben die zowel binnen als buiten het veld goed met elkaar overweg kunnen. Hier gaan we uiteindelijk alleen maar profijt van hebben binnen de lijnen. Ik zie het restant van de competitie dan ook met veel vertrouwen tegemoet, ondanks de sterke bezetting in de vierde klasse met teams als Victoria’04, FC Maense en PPSC. Een periodetitel moet op z’n minst haalbaar zijn in mijn ogen.”

Marvin zijn blik vooruit gaat dan ook gepaard met veel ambitie. “Ik wil met Hermes DVS de stap maken naar de derde klasse, waar we in mijn ogen in thuishoren. We hebben in de voorbereiding en in de beker laten zien dat we goed meekunnen op derde klasse niveau, het is aan ons de taak om hiernaartoe te werken.” Daarnaast vroegen wij Marvin ook naar persoonlijke ambities. “Ik wil zo lang mogelijk fit blijven, het hoogste niveau nastreven en ik hoop dan ook het team naar een hoger niveau te tillen. Daarnaast wil ik ook mijn teamgenoten te helpen waar nodig is.”

Buiten de lijnen zijn er binnen Hermes DVS ook veel vrijwilligers die de club draaiende houden. Binnen deze organisatie is er volgens de sterke verdediger een onmisbare schakel die hij er graag even uit wilt lichten. “Berry de Koning is binnen Hermes DVS echt een begrip en staat overal klaar waar dat nodig is. Of dit nou achter de bar is, bij de receptie om scheidsrechters, tegenstanders of wie dan ook te ontvangen. Maar ook om kleding te regelen als iets kapot is het maakt Berry niet uit, hij zal altijd zijn best doen om je te helpen.”

Meer informatie over Hermes DVS? Klik hier.
Klik hier meer artikelen over Hermes DVS.

Mike Poppelaars geniet als ‘oudje’ bij jeugdig DIA

Het gaat op maandag tegenwoordig bij de koffieautomaat op het werk weer over het voetbalweekend. Mike Poppelaars is er blij mee, het afgelopen jaar heeft hij het voetbal bij en met zijn club uit Teteringen enorm gemist. Nu gaat het dus weer over zeges, zoals de 11-0 tegen ADVENDO. Of over het spelen op kunstgras of een knollentuin. De aanvoerder geniet daar van.

TETERINGEN – Poppelaars is begonnen aan zijn dertiende seizoen in het eerste elftal van DIA. Hij begon ooit als vijfjarige met voetballen. “En ik ben nooit meer weggegaan, ik heb hier altijd met plezier gespeeld. Een vertrek is wel eens voorbij gekomen op de achtergrond. Maar we hebben hier altijd echt een leuke groep, voor mij was er geen reden om weg te gaan. Zolang het leuk is en op een leuk niveau, dan ben ik dik tevreden. Liever lekker voetballen met gasten die ik heb zien komen, dan een niveautje hoger bijvoorbeeld. Presteren en lekker lol maken.”

mediplus banner

Van de spelers van het eerste uur is er niemand meer actief in het eerste van DIA. “Nee, helemaal niemand meer. Ik denk dat de laatste twee jaar geleden gestopt is. En van die generatie voetballen er nog een paar die uitgewaaierd zijn. Ik ben dertig en al jaren de oudste. We hebben echt een jong team, het gros is dik onder de 25. De meeste spelers zijn rond de 20, 21 jaar. En daar voetbal ik al bijna vier jaar mee, die lopen al een tijdje mee. We hebben er nu overigens wel een paar oudere spelers bijgekregen, dus ik hoeft niet alles te doen qua senioriteit”, zegt hij lachend.

Kunstgras
DIA staat al jaren bekend als een voetballende ploeg. Dat is een mooi compliment, maar ook een klein probleem voor de vierdeklasser. “Dat krijgen we er in sommige wedstrijden moeilijk uitgehamerd. Clubs die wat meer vechtvoetbal spelen, op halve akkers, daar hebben we het altijd lastig mee. Als het echt om voetbal gaat, zijn we één van de beteren van de competitie als het lekker loopt. Qua mentaliteit moet het kwartje misschien een keer de goede kant opvallen.”

kootstra_new

“Weet je wat het ook is, de jeugd groeit allemaal op met kunstgras. Daar trainen we ook twee keer per week op. Dat is fantastisch om op te voetballen. Maar dan speel je bijvoorbeeld uit bij Irene ’58, op een hoofdveld waar een pass over vijf meter niet kan. Dan blijft er weinig over van het mooie kunstgrasvoetbal.” Als laatste man heeft hij er overigens weinig moeite mee om niet op kunsgras te spelen. “Ik lig nog wel eens op de grond, mijn knieën liggen wel eens open na de kunstgraswedstrijden. Geef mij maar gewoon een mooie grasmat. Maar de meesten vinden het wel lekker.”

Derde klasse
DIA moet bovenin mee kunnen draaien, promotie naar de derde klasse zou wel een droom zijn. “Ik ben de laatste die derde klasse heeft gespeeld met DIA, in mijn eerste jaar dat ik erbij kwam. Het zou mooi zijn om daar terug naar toe te kunnen. We hebben echt wel een team om daar mee te kunnen draaien. Maar er komen blijkt lastiger dan dat ik had verwacht. Maar het zou voor mij heel mooi zijn om daar rond te mogen hobbelen. Er zijn een hoop teams waar we zeker niet voor onder doen. Maar we moeten er eerst maar eens komen…”

Voor meer artikelen over DIA, klik hier.

Voor meer informatie over DIA, klik hier.

Yassine Azzagari krijgt eindelijk de minuten waar hij op hoopt bij NAC

Yassine Azzagari debuteerde als tiener in het eerste elftal van NAC. Waar hij afgelopen seizoen hoopte op een definitieve doorbraak, moest hij genoegen nemen met weinig speelminuten. Hij zat zelfs met regelmaat niet bij de selectie. Hoe anders is het nu, onder trainer Edwin de Graaf is hij het seizoen gestart als basisspeler.

BREDA – “Na regen komt zonneschijn, zeggen ze.” Azzagari zegt het met een grote glimlach op het gezicht, kort na een training op het trainingscomplex in Zundert. De zon schijnt op dat moment echt hoog aan de hemel. Maar ondanks een zomer waar de zon zich amper liet zien, straalt Azzagari al weken. “Mentaal was afgelopen seizoen heel zwaar. Als je dat vergelijkt met nu, is dat een wereld van verschil. Maar het was ook een leerzaam jaar.”

mediplus banner

Hij sprak veel. Met zijn zaakwaarnemers. En ook met trainer Maurice Steijn. “Maar dat ligt natuurlijk net iets anders.” Ook met toenmalig ploeggenoten Huseyin Dogan, Mounir El Allouchi, Jan Paul van Hecke en Sydney van Hooijdonk – inmiddels allemaal vertrokken uit Breda – had hij veel gesprekken. Zorgen over zijn instelling hoefde niemand te maken in de fase waarin hij niet aan spelen toekwam. “Sowieso nooit, ik moet vaker afgeremd worden dan dat ik gestimuleerd wordt. Dat is ook een kritiekpunt, ik ben soms te enthousiast. Maar ik vind voetbal gewoon te leuk. Natuurlijk gaat het op een gegeven moment wel knagen. Eerlijk is eerlijk, maar ik probeer er dan echt het beste van te maken.”

Dat hij na de voorbereiding in de competitie een basisplaats had zorgde voor opluchting bij de Zeeuw. “Ik voelde het wel een beetje aankomen, maar neem mezelf dan ook in bescherming. Wil niet te vroeg juichen. Vorig jaar speelde ik ook veel in de voorbereiding, maar zat ik de eerste competitiewedstrijd gelijk op de bank.”

Lekker
Terug naar het hier en nu, het huidige seizoen. De speeltijd is fijn, toch is er nog wel een kritiekpuntje vanuit de middenvelder zelf. “Het is extra lekker als je goede resultaten haalt. We hadden al meer punten moeten hebben.” Azzagari heeft er echter vertrouwen in dat die punten gewoon gaan komen. Mede door de aanwezigheid van de fans, die afgelopen seizoen bijna volledig moesten missen. “Dat is lekker om weer te voelen. De uitwedstrijden met al die fans die tegen je zijn. En thuis, bizar. We spelen uit eigenlijk ook bijna thuis trouwens, want onze fans komen er in het uitvak vaak gewoon bovenuit.”

kootstra_new

Het woord ‘lekker’ valt een paar keer. Wanneer kan hij die term op het seizoen plakken als de laatste wedstrijd gespeeld is. “Ik wil zelf belangrijk zijn voor het team. Ik heb een moeilijk jaar achter de rug en heb nu nog niet op mijn best gespeeld. Maar ik wil aan het einde van het seizoen kunnen terugkijken en zeggen: dat is de Yassine Azzagari die echt is gegroeid en een meerwaarde is geweest.”

Promotie
Als het over het team gaat valt natuurlijk het woord promotie. Daar moet NAC voor gaan, ook al is de concurrentie moordend. De ogen van de twintigjarige Azzagari beginnen meteen te stralen. “Ik hoor er leuke verhalen over. Toen ik nog in Zeeland voetbalde ging ik wel eens naar NAC toe. Die sfeer was mooi. Maar ook de filmpjes en de verhalen die ik hoor van mensen van het feest van de promotie, dat is bizar en dat ik wel een keer meemaken. Als we op de parkeerplaats staan en in de stad, dan zijn we geslaagd. Dan maakt het niet uit hoe, als we maar promoveren.”

Het is nog ver weg, promotie. Het seizoen is net begonnen en de competitie heeft veel ploegen met hetzelfde doel, weet ook Azzagari. “De competitie is heel gek. Het gaat alle kanten op, dat maakt het zo leuk. Maar we moeten meedoen om te promoveren, daar moet NAC ook altijd voor staan.”

Voor meer artikelen over NAC, klik hier.

Voor meer informatie over NAC, klik hier.

Kantinepraatjes met Jordy Luteijn van VV Krabbendijke 3

 

Vanaf zijn achtste is hij al lid bij VV Krabbendijke en doorliep hij elk jeugd team van de Zeeuwse voetbalvereniging. Hij scoorde op een memorabele manier bij zijn debuut in het eerste elftal, maar liet het avontuur bij het eerste elftal toch aan zich voorbij gaan. Hij koos voor een maatschappelijke rol bij het derde elftal en schittert nu zowel binnen als buiten de lijnen.

Jordy is van groot belang binnen het vriendenteam. “Op het veld ben ik eigenlijk multifunctioneel inzetbaar op het hele middenveld. Buiten het veld beheer ik de sociaal media en help ik vaak de leiding met bepaalde taken. Zoals de spullen verzamelen voor het vertrek, het opruimen van de kleedkamer en de was tas wegbrengen zodat alles weer netjes gewassen wordt. Maar misschien is mijn belangrijkste taak wel het bier halen na de wedstrijd, dit wordt uiteraard het meeste gewaardeerd.”

Hoe is Jordy bij dit team gekomen? ‘’Na alle jeugdelftallen ben ik aangesloten bij dit elftal, omdat het een leuke groep is en de sfeer erg goed is. We nemen het allemaal nier zo serieus meer en doen het echt voor ons plezier. Wij spelen niet voor resultaten, maar voor de fun. Iedereen binnen de selectie past goed binnen het team. Daarbij hebben we ook iets unieks denk ik. We hebben sinds dit seizoen twee meiden in ons team wat we bij de andere teams nog niet gezien hebben.’’

Het hoogtepunt van Jordy spreekt voor zich. ‘’Dit was uiteraard mijn debuut voor het eerste elftal. Terwijl ik niet de beste speler was, werd ik in de JO-19 meegevraagd om een potje mee te doen. Ik kwam een half uur voor tijd binnen de lijnen en maakte doormiddel van één scorpion kick de 4-2. Dit vergeet je natuurlijk nooit meer. De voorzet van de zijkant kwam achter me en ik aarzelde geen moment.’’ Het dieptepunt was dan toch de afgelopen jaren. ‘’Door het hele Covid gebeuren hebben we al twee jaar het seizoen niet afgemaakt. Hopelijk kunnen we dit jaar gewoon vooruit kijken en weer lekker genieten van het spelletje.’’

De trainingen zijn vaak hetzelfde bij het derde elftal. ‘’We beginnen vaak met een paar pass- en schietoefeningen en eindigen met een grote partij. Na de training is de kantine open, dus sluiten we de training vaak af met bier en de zogenoemde bruine fruitschalen (frituur snacks).’’ De ploeg heeft dan ook niet één koning van de derde helft. ‘’Het is meer een vaste kern dan één koning. Samen met een stuk of vijf gasten blijven we vaak tot laat in de kantine hangen en bestellen we het ene bier na de andere. Binnenkort hebben we ook een teamuitje gepland, waarbij we onbeperkt kunnen eten en drinken, dus met de gezelligheid zal het wel goed komen. Hopelijk kunnen we dit weer vaker oppakken en worden we niet meer gestoord door Covid.’’

Klik hier voor meer informatie over VV Krabbendijke
Lees hier meer artikelen over VV Krabbendijke

CvdW VV Hellevoetsluis – In gesprek met Michel Verplanke

Michel heeft zijn eigen loopbaan niet afgesloten bij VV Hellevoetsluis, maar was hier wel jarenlang spelend lid. VV Oudenhoorn en eeuwige rivaal VV Nieuwenhoorn waren de twee andere verenigingen waar Verplanke voor heeft mogen spelen. Inmiddels is hij terug op het oude nest als penningmeester en assistent penningmeester Stichting Exploitatie Sportpark Hellevoetsluis.

249967_CPI

Wie onderdeel is van een organisatie weet dat cijfertjes de fundering is van een alles. Gelukkig voor Hellelvoetsluis is Michel Verplanke hier een ster in. ‘’Ik verzorg en verantwoord de financiële zaken van de vereniging. Ik stel onder andere de jaarverslagen op en ik verantwoord de cijfers naar het bestuur en de gemeente.’’ Hellevoetsluis wist de afgelopen maanden inkomsten te genereren uit eigen initiatieven, zoals ‘Ronde van de Club’ en oliebollen verkopen. Dit droeg bij aan de vitaliteit van de club, wat weer een doelstelling is van de 58-jarige. ‘’Ik wil VV Hellevoetsluis graag financieel gezond houden en haar zo duurzaam mogelijk maken.’’

Michel heeft ruim vijftien jaar voor de rood-witten gespeeld en dat is hij na al die jaren niet vergeten. Juist die kleuren zijn volgens hem een van de redenen dat het zo’n mooie vereniging is. ‘’Ik vind de clubkleuren een genot voor het oog. Ik heb hier ook het langst in mogen voetballen en dat maakt het toch wel bijzonder.’’ Het is dan ook niet gek dat de penningmeester aangeeft dat hij hier niet alleen de meeste, maar ook de mooiste herinneringen heeft. ‘’De historie van de club is er ook eentje om trots op te zijn.’’ Met promoties en degradaties over en weer, fusies, mijlpalen en kampioenschappen is dat ook niet zo gek.

Voor meer artikelen over VV Hellevoetsluis, klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Hellevoetsluis.

In gesprek met Jochem van der Hoff van Victoria’04

Victoria’04 is met Jochem van der Hoff op doel het seizoen sterk begonnen met twaalf punten uit vier wedstrijden. De ploeg ligt daarmee op titelkoers en hoopt zo snel mogelijk te promoveren naar de derde klasse.

ZZP_Timmerteam

Wij vroegen de doelverdediger naar zijn carrièreverloop. “Ik begon met voetballen op zesjarige leeftijd bij VVK’68. Ik zat met vrienden in een team en had ik het enorm naar mijn zin. Toen ik in de E1 de kans kreeg om bij Sparta AV te gaan spelen, vond ik dat natuurlijk fantastisch en heb ik dat gedaan. Met de afstand en de drukte, viel dat allemaal een beetje tegen. Maar ik wilde wel graag mijzelf ontwikkelen.” Om toch stappen te kunnen maken koos de katachtige voor een avontuur bij Zwaluwen in Vlaardingen. “Hier heb ik dan ook vanaf de D’tjes de gehele jeugd doorlopen. Na drie jaar in de selectie bij Zwaluwen, waarin ik het moest doen met maar heel weinig speeltijd, nam het plezier in het spelletje een beetje af.”

Toen maakte Jochem voor één jaar de tussenstap naar DVO’ 32, helaas kwam Jochem ook hier weinig aan keepen toe. “Als keeper zijnde is het moeilijk om je plek terug te winnen in een elftal en dat lukte niet. Bij Zwaluwen en DVO’ 32 was dit het geval en dat is dan wel ontzettend jammer. Daar baal ik dan van.” Na een tussenjaar bij DVO’32 maakte de keeper de overstap naar Victoria’04. “Hier speel ik nu twee jaar in de selectie, met een ontzettend gezellige groep en heb ik het enorm naar mijn zin. Ik kom gelukkig weer aan spelen toe en zie mijzelf hier voorlopig niet weg gaan.”

In de toekomst hoopt de doelman veel stappen te kunnen maken, zowel in teamverband als individu. “Tuurlijk heb ik ambities. Ik wil mijzelf hoe dan ook blijven ontwikkelen als keeper. Voorlopig speel ik nu met een groep gasten, waarmee het enorm gezellig is en iedereen op zijn plek is.” Persoonlijk hoopt Jochem zijn steentje bij de kunnen dragen. “Ik hoop dat we door kunnen groeien en stappen kunnen maken, waardoor ik mijzelf kan blijven ontwikkelen en we uiteindelijk ook weer op een hoger niveau gaan spelen. Dit jaar is het doel kampioen worden en zo vaak mogelijk de nul weten te houden in mijn wedstrijden. Aan het einde van het seizoen kijk ik wel weer verder en stel ik weer nieuwe doelen.”

De ambities sluiten dan ook aan op de vooruitblik van de doelman. “Dit seizoen gaan we voor het kampioenschap in de vierde klasse. Eigenlijk zijn er geen andere mogelijkheden meer, daar moeten we alles aan doen. Ik zelf denk dat we meer dan goed genoeg om dat te kunnen bereiken. Daarna kunnen we in het volgende seizoen gaan meten hoe goed we echt kunnen zijn. Ik heb er alle vertrouwen in dat we ook in de derde klasse leuk  mee kunnen gaan doen, maar we moeten niet te ver op de zaken voor uit lopen natuurlijk.”

De club uit Vlaardingen ligt dan ook op koers voor promotie. “Het gaat heel erg goed, maar dat was ook de verwachting. We hebben denk ik wel de beste groep in de vierde klasse dit seizoen. Zonder de corona hadden we waarschijnlijk ook niet eens meer in deze klasse gespeeld. Met vier wedstrijden en 12 punten, draaien we weer goed. Dit seizoen gaan we voor het kampioenschap en daar moeten we ook echt alles aan doen!”

Meer informatie over Victoria ’04? Klik hier.
Klik hier meer artikelen over Victoria ’04.

VoetbalJournaal Walcheren, najaar 2021

Lees hier de krant</

Julian Vos van Wilhelmina’26 werkt hard aan zijn herstel

De aanvallend ingestelde speler is ondanks zijn jonge leeftijd al best wat jaartjes betrokken bij het seniorenvoetbal. Hij maakte na zes seizoenen de overstap van Neo’25 naar Wilhelmina’26 waar hij eigenlijk een valste start kende. Eerst gooide een enkel blessure roet in het eten en vervolgens kwam Corona om de hoek kijken. Om het pech seizoen van vorig jaar af te sluiten scheurde Julian ook zijn voorste kruisband in één van de laatste trainingen. Gelukkig wint de passie van de tegenslagen en bijt Julian door de zure appel.

werktalent_255550

Julian zijn voetballoopbaan begon bij Neo’25. ‘’Ik heb vele leuke jaren gehad bij mijn jeugdclub. Wij hadden daar een zeer goede lichting, waardoor wij elk jaar kampioen werden. Met als hoogtepunt voor mezelf dat ik uitgenodigd werd om te komen trainen bij de KNVB. Dit was een leuke en zeer leerzame ervaring.’’ Julian wilt kijken waar zijn lat ligt.’’ Je wilt als voetballer natuurlijk altijd het maximale. Uiteraard gaat dit ook gepaard met het verloop van mijn herstel.’’ Wilhelmina’26 had op een betere start gehoopt. ‘’Dit seizoen zijn we nog niet begonnen zoals gehoopt. We hebben in vier wedstrijden drie punten gepakt. Hopelijk kunnen we het tij op tijd keren.’’

Het scoren in een derby is altijd lekker. ‘’Ik heb twee verschillende derby’s mogen mee maken (Neo’25 – Sv Capelle/Ssc’55) en in beide duels scoorde ik de winnende goal. De sfeer en het enthousiasme na de wedstrijd waren geweldig om mee te maken.’’ Het contrast was dan ook groot toen ik te horen kreeg dat ik maanden aan de kant stond. ‘’Mijn voorste kruisband blessure is toch wel een grote smet. Ik voelde me steeds meer op mijn plek bij Wilhelmina en het ging redelijk goed. Ik had enorm veel zin om dat seizoen te gaan knallen alleen gooide deze vervelende blessure roet in het eten. Nu ligt de focus dan ook op één goed herstel en daarna wil ik weer gaan knallen!’’

Binnen het voetbal wilt Julian graag nog stappen maken. ‘’Allereerst wil ik gewoon weer fit worden dat is voor nu het belangrijkste. Qua voetbalvaardigheden wil ik graag in de toekomst één op één lopen met goals en/of assists. Dit is een heel hoog doel, maar dat is wel iets waar ik naar toe wil streven.’’ Daarom kan Julian graag kijken naar Kevin de Bruyne. ‘’Hij is een speler met een goed schot in de benen en kan ballen panklaar neerleggen voor de aanvallers.’’

Wilhelmina is een zeer warme club. ‘’Ik kan niet specifiek één iemand noemen, maar ik ben zeer lovend over de gehele club, het is een fijne vereniging. Met mijn blessure val ik zeker niet buiten de boot. Iedereen binnen de club is altijd erg belangstellend en oprecht geïnteresseerd, dit geeft je zeker moed in het herstel.’’ Voetbal is gewoon een verlengde van Julian. ‘’Vroeger was ik altijd al met een bal te vinden. Zelf heb ik een seizoenkaart bij PSV en als ik mag zappen op de tv thuis staat er bijna altijd voetbal aan. Hier zijn ze thuis niet altijd blij mee haha.’’ Hoe kijkt Julian naar aankomend seizoen? ‘’ We zijn dit seizoen slecht begonnen, maar als we de strijd en passie leveren die we ook hebben laten zien tegen Tricht moet de top zes mogelijk zijn.’’

bron foto: website Wilhelmina’26

Klik hier voor meer informatie over Wilhelmina’26
Klik hier voor meer artikelen over Wilhelmina’26