Home Blog Pagina 709

Kantinepraatjes met Tim Prins leider van ASV Arkel 3

Tot en met de A1 stond Tim Prins onder de lat alleen ontbrak het aan talent, daarna is hij leider geworden bij het tweede elftal. Daarnaast is Tim ook actief als scheidsrechter en wedstrijdsecretaris binnen Arkel. Na zes jaar leider van Arkel 2 geweest te zijn geweest, heeft hij besloten om de lijnen uit te zetten bij het vriendenteam van Arkel 3.

Tim stelt zich even voor. “Mijn naam is Tim Prins, 26 jaar en woonachtig in Arkel. Als leider zorg ik ervoor dat we iedere zaterdag genoeg mensen hebben en ik zorg dat de kleding gewassen is. Daarnaast organiseer ik al jarenlang het befaamde trainingskamp. Menig stad in Nederland hebben we al op zijn kop gezet. Daarnaast ben ik medeverantwoordelijk voor het Instagram account @asv_arkel3. Daar proberen we met enige humor onze volgers op de hoogte te stellen van de prestaties van ons team.’’

Hoe is Arkel 3 ontstaan? ‘’Het team is eigenlijk een samenvoeging van spelers uit verschillende teams. Het grootste deel komt uit Arkel 2 die na jarenlang prestatief voetbal een stapje lager wilde gaan voetballen. Dit is aangevuld met mensen waar we ook vaak buiten de voetbal mee om gaan. Toen we vorig jaar de kans kregen van de club om dit elftal te starten hebben we dit met beide handen aangepakt.’’

Wat maakt dit team zo uniek? ‘’Uniek aan dit team is dat de sfeer altijd goed blijft. Ondanks dat sommige spelers qua niveau misschien minder zijn dan andere. Ook is het mooi dat we buiten het voetbal ook goed met elkaar omgaan. Dit zorgt voor alleen maar meer connectie binnen het team, waarbij we echt voor elkaar door het vuur gaan.’’

Het overlijden van een teamgenoot kan je toch wel bestempelen als een groot dieptepunt binnen het elftal. ‘’Reno Dame kwam door een noodlottig ongeval te overlijden. Zo jong en zo oneerlijk het hele dorp was in rouw. De manier waarop afscheid van hem genomen werd was erg indrukwekkend. Nog steeds doet het veel pijn dat we hem moeten missen. Het doel is dan ook voor hem kampioen te worden. Dat zou die oude reus prachtig gevonden hebben.’’

Het is lastig om de switch te maken naar hoogtepunten, maar gelukkig kent ons elftal deze ook. ‘’We zijn sinds de oprichting van het team nog steeds ongeslagen. Weliswaar deels door corona, maar dat vergeten we voor het gemak even. We spelen nu in de absolute kelderklasse, maar een paar niveaus hoger kunnen we absoluut aan. Wat ook nog leuk is om te melden is dat we het voor elkaar hebben gekregen om sponsoren te vinden die ons volledig in het nieuwe tenue hebben gestoken. Dit kan je op ons niveau zeker zien als een hoogtepunt.’’

Langdurig geblesseerd, maar wel de koning van de derde helft. ‘’Dit is onze Roar hij begint in de eerste minuut  van de wedstrijd al te vragen wanneer de wedstrijd eindelijk is afgelopen is zodat we bier kunnen gaan drinken. Ook is hij degene die als laatste het licht uitdoet. Op zondag is het dan ook altijd wachten tot we rond een uur of twee in de middag een snapchat krijgen dat hij eindelijk ontwaakt is.’’ Door corona zijn er een hoop activiteiten niet door gegaan. ‘’Het annuleren van het befaamde trainingskamp is altijd een grote tegenvaller, maar gelukkig is onze team barbecue wel doorgegaan. We zetten de boel dan op stelten in onze huiskroeg de Muizeval.’’

Klik hier voor meer artikelen over ASV Arkel
Klik hier voor meer informatie over ASV Arkel

CvdW RKVV Westlandia – In gesprek met Vince Olsthoorn

Bij Vince Olsthoorn is het bloed dat door zijn lichaam stroomt ongeveer groen en wit. Sinds mensenheugenis maakt hij zijn minuten bij RKVV Westlandia. Van alle jeugdelftallen tot het eerste van de zondag tak, Vince heeft overal gespeeld. Hij besloot een aantal jaar geleden om de overstap de maken naar de zaterdag afdeling, nadat hij mooie momenten had beleefd met de zondagse teams. Een kampioenschap met het eerste en Nederlands kampioen met het tweede staan bovenaan zijn lijstje.

ZWSports_251098

In een seizoen waarbij niks zeker is, staat Westlandia er behoorlijk goed voor. De aansluiting naar boven is dichterbij dan beneden. ‘’Onze eerste periode verloopt tot nu toe best wel aardig. Wij kunnen goed meekomen met de bovenste clubs. In acht wedstrijden hebben wij zestien punten weten te behalen. Gelukkig zijn wij dit seizoen iets versterkt ten opzichte van vorig jaar, zowel in de breedte als in de sterkte. Helaas hebben wij, net als veel andere teams, te maken met veel blessureleed.’’

De 28-jarige durfde het aan om een verwachting uit te spreken met betrekking tot het einde van het seizoen. Hij hoopt wel dat het seizoen überhaupt uitgespeeld kan worden. ‘’Ik denk dat UVS en DSO het met elkaar uit gaan vechten wat betreft de titel. Daarachter zal het spannend worden, maar ik verwacht dat Vitesse Delft, SVC’08, HVC’10 en wij gaan strijden voor de derde plek. Aan de andere kant gaan Van Nispen en Soccerboys het moeilijk krijgen om zich te handhaven in de tweede klasse denk ik.’’ Ook keek de controlerende middenvelder naar de doelstellingen die zij eventueel hebben. ‘’Wij hebben geen concrete ambities uitgesproken naar elkaar. Het kan wel een leuk seizoen worden als wij bij de bovenste vier mee kunnen draaien.’’

Op de ietwat langere termijn heeft Olsthoorn wel een doelstelling in zijn gedachte. ‘’Ik wil met de zaterdag selectie nog wel terugkeren naar de eerste klasse. Dit zal steeds lastiger gaan worden, omdat steeds meer verenigingen de overstap gaan maken van zondag naar zaterdag. Dit zal het zaterdagvoetbal alleen maar sterker maken. Wellicht dat wij via een aantal gerichte versterkingen dit kunnen gaan bewerkstelligen op den duur.’’ Dit heeft te maken met het feit dat vanaf komend seizoen ‘horizontaal’ overgestapt kan worden in klasse van zondag naar zaterdag.

Gezien het feit dat Vince heel zijn leven bij Westlandia heeft gespeeld, maakt het vrij logisch dat hij niet van plan is om een transfer te maken naar een andere club. Een aantal aspecten maken deze club zo mooi. ‘’Deze club heeft veel vrijwilligers en sponsors, waardoor heel veel dingen mogelijk zijn. Ook de combinatie tussen presteren op een zo hoog mogelijk niveau en de gezelligheid en plezier maakt de vereniging bijzonder. De ambitie om ergens ander te gaan voetballen is er dus niet meer. Ik probeer zo belangrijk gewoon zo belangrijk mogelijk te zijn voor het team. Daarnaast is het voor mij zaak om dit seizoen de jonge gasten in het team te helpen waar ik kan en waar dat nodig is.’’

Voor meer informatie over Westlandia, klik hier.
Meer artikelen lezen over Westlandia, klik hier.

Piershil slaat handen ineen met Kivido

Op sportief vlak sloeg vierdeklasser Piershil met de aanstelling van Floor van Marle als hoofdtrainer een nieuwe weg in. Buiten het veld waren er ook ontwikkelingen: de vereniging sloeg de handen ineen met kinderopvangorganisatie Kivido.

PIERSHIL – De bezoekers van het sportpark van Piershil aan de Molendijk zullen het ongetwijfeld opmerken. Op het complex voert sport nog de hoofdmoot, maar er is meer. Niet eens op voetbal(technisch)gebied dit keer, maar op het organisatorische vlak. De voetbalclub uit de voormalige gemeente Korendijk, die enkele jaren geleden opging in één gemeente Hoeksche Waard, heeft namelijk de handen ineengeslagen met kinderopvangorganisatie Kivido.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

,,Al jaren zijn wij in Piershil gevestigd in het pand aan de Koningin Wilhelminastraat tussen de beide basisscholen in’’, legt Wilma Brussaard namens Kivido uit. ,,De locatie bestaat uit een kinderdagverblijf voor de leeftijdscategorie van nul tot en met vier jaar en een buitenschoolse opvang voor vier tot en met twaalf jaar. Omdat beide groepen inmiddels aardig uit hun jasje zijn gegroeid en er behoefte is aan meer ruimte voor beide groepen zijn wij op zoek gegaan naar een andere geschikte locatie voor de buitenschoolse opvang. Wij zijn heel blij dat wij hierin een prettige samenwerking met de plaatselijke voetbalvereniging Piershil hebben gevonden en dat zij hun locatie beschikbaar willen stellen voor Kivido. Wat een fantastische plek, het gebouw, de ruimte en de velden erom heen bieden tal van mogelijkheden voor onze BSO-kinderen. Wij kijken dan ook uit naar het moment dat wij gaan verhuizen naar deze locatie. Op dit moment zijn de eerste voorbereidingen al gestart en is het verder wachten wat er gaat gebeuren en ook hoe de ontwikkelingen rond het coronavirus zullen zijn. Wij willen deze verhuizing stapsgewijs met álle kinderen van de BSO gaan ondernemen, zodat iedereen geleidelijk kan wennen aan de nieuwe omgeving.’’

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Hoofdtrainer

In de organisatie bij Piershil veranderde ook het nodige. Al eerder was bekend dat Ramon Orgers zijn trainerstaken bij de vierdeklasser niet zou vervolgen. Dat noopte het bestuur van Piershil, waarin Rinus Vis had aangegeven dat hij terug zou treden omdat hij zich niet meer voor de volle honderd procent kon inzetten, opnieuw tot een zoektocht naar een nieuwe oefenmeester voor de selectie. In die zoektocht kwam de club uiteindelijk uit bij clubman Floor van Marle die in de overgangsperiode na het vertrek van Orgers al de honneurs had waargenomen. Dat beviel zo goed, dat het bestuur graag een langer ‘dienstverband’ voor Van Marle wilde. ,,Floor is een man uit eigen gelederen: hij kent onze vereniging, weet hoe het werkt en als bestuur hebben wij de overtuiging dat Floor de juiste man is om het eerste en tweede elftal te begeleiden’’, was de lezing van het bestuur. Van Marle accepteerde het voorstel van het bestuur en is gestart met Piershil. Dat leverde na vier speeldagen nog geen punt op, al spartelde de rood-witte brigade bij Hekelingen (4-2 nederlaag) verwoed tegen.

Klik hier voor meer artikelen over Piershil
Meer informatie over Piershil? Klik hier.

Dyllan Davidse voelt zich prima in zijn rol op het middenveld bij RCS

OOST-SOUBURG – Vanuit de jeugd van RCS uit Oost-Souburg maakte Dyllan Davidse als D-pupil de overstap naar JVOZ. Vier seizoenen later keerde hij terug op het oude nest. Op zijn zestiende kreeg hij, mede door de smalle selectie, de kans zich bij het eerste elftal aan te sluiten. De lessen van JVOZ in de rugzak gebruikte hij om sterker te worden en zichzelf uiteindelijk op te werken richting een vaste stek in het eerste elftal.

“En dat is gelukt. Daar ben ik enorm blij mee. Toen ik destijds bij JVOZ speelde was het vooral het fysieke aspect waarin ik enorm achter bleef. Daar hadden ze ook gelijk in. Ik heb in die vier jaar wel enorm veel geleerd, zeker ook tactisch. Het juiste moment van druk zetten, hoe ik moest lopen in het veld en positie moest kiezen ten opzichte van de balpositie enzovoorts. Het was voor mij een prima leerschool en die lessen die ik daar heb geleerd, die komen ook vandaag de dag bij de senioren uiteraard goed van pas.”

Davidse is inmiddels negentien en basisspeler in het elftal van trainer Cees Houtepen. Met zijn werklust én juist zijn fysiek in de duels is de jongeling een waardevolle kracht bij de Oost-Souburgse titelkandidaat. “Dat is best gek natuurlijk, dat mijn body in het verleden mijn zwakke punt was en nu juist één van de aspecten waarmee ik onderscheidend ben. Ik heb er ook heel hard voor gewerkt, ben met mezelf aan de slag gegaan. Thuis en ook in de sportschool heb ik aan mijn core gewerkt en dat werpt nu zijn vruchten wel af ja. Ik ben het ook echt heel leuk gaan vinden en doe het sowieso nu naast het trainen en voetballen een aantal keren per week.”

Waar de spiermassa en de kracht zijn toegenomen, daar heeft de middenvelder logischerwijs wel wat aan snelheid ingeboet. “Maar ik speel gelukkig niet direct op een positie in het elftal waar je heel veel snelle sprints moet trekken ofzo. Aangezien ik meer in een defensiever rol speel, heb ik nu dus meer aan mijn kracht. Handig ook om de duels nu aan te gaan en die ga ik dus ook zeker nooit uit de weg. Want ik weet van mezelf dat ik daarin inmiddels wel mijn mannetje kan staan. Het heeft me wel zelfverzekerder gemaakt in de duels en ken dan ook totaal geen terughoudendheid meer.”

Uitgesproken is de jeugdige middenvelder ook als het gaat om de aspiraties die hij heeft op het sportieve vlak. “Mijn basisplaats niet meer afgeven! Ik heb daar veel te hard voor geknokt om te komen waar ik wilde zijn. Die uren en uren investeren in mezelf in de sportschool en op het trainingsveld betalen zich nu uit. Dan ga ik er natuurlijk ook alles aan doen om die basisplaats als middenvelder vast te houden. Daarnaast wil ik graag met RCS promoveren, maar daar zijn meer clubs die dezelfde ambitie hebben. De afgelopen seizoenen is het ons door verschillende omstandigheden steeds niet gelukt. Er komt steeds een kink in de kabel en dat moeten we maar eens zien te doorbreken.”

RCS begon tegen VCK echter met een ‘valse start’,  door die pot gelijk te verliezen.”  In mijn ogen hadden we zeker recht op minstens een punt, zeker als je een uur met tien man speelt en de betere kansen krijgt. Maar goed, als je wilt promoveren zoals wij dan zal je toch beter voor de dag moeten komen dan we toen deden. Teveel van dat soort wedstrijden kunnen we ons in deze klasse niet veroorloven. Want er zijn nog een aantal kapers op de kust om minimaal te promoveren. Hopelijk zitten wij daar uiteindelijk ook bij. Gezien de selectie de we nu hebben zou dat ook moeten. Als iedereen voor elkaar in de wedstrijden ‘vuile meters’ wil maken en elkaar scherp houdt,  dan ben ik er van overtuigd dat we er uiteindelijk bijzitten.”

Voor meer artikelen over RCS, klik hier.

Voor meer informatie over RCS, klik hier.

VoetbalJournaal Voorne-Putten, najaar 2021

Lees hier de krant</

In gesprek met Mitchell van der Hoeven van Excelsior Maassluis JO16-1

Mitchell van der Hoeven van de JO16 van Excelsior Maassluis is ambitieus en wil graag in een BVO terecht komen. Hij werkt hard voor zijn doelen en kijkt graag vooruit. We spraken met Mitchell over het huidige seizoen, zijn ambities en de hoogtepunten die hij al heeft meegemaakt heeft in zijn prille voetbalcarrière.

ZZP_Timmerteam

Hoe kwam Mitchell bij Excelsior Maassluis? ‘’Ik ben begonnen met voetballen bij Zwaluwen net als de rest van de familie. Ik kwam door een vriend in contact met de trainer van Maassluis. In eerste instantie mocht ik meetrainen en dit resulteerde in een langer verblijf. Inmiddels ben ik al bezig met mijn derde seizoen waarin ik het ontzettend naar mijn zin heb.’’

Mitchel spreekt zijn ambitie uit. ‘’In de toekomst wil ik graag uitkomen bij een BVO en ik wil nog altijd profvoetballer worden en dan ergens in Europa actief zijn.’’ Hoe gaat het in het huidige seizoen? ‘’Het huidige seizoen gaat zowel individueel en als team zijnde erg goed. We zijn nog ongeslagen in de hoofdklasse en hebben gewonnen van teams die op divisieniveau spelen. Daarbij ben ik dit seizoen gescout voor de KNVB en daar presteer ik ook goed.’’

Mitchell vertelt over zijn hoogte- en dieptepunten in het voetbal. ‘’ Mijn hoogtepunt was denk toch wel in de JO-9 bij Zwaluwen toen we de Coen Moulijn cup wonnen en ik in de finale het winnende doelpunt scoorde. Helaas horen er dieptepunten ook bij en heb ik vorig seizoen lang aan de kant gestaan. Ik liep een breuk in mijn enkel op waar ik acht maanden later achter ben gekomen. Ik kwakkelde veel met mijn enkel en viel elke wedstrijd opnieuw uit.’’

Binnen de organisatie van Excelsior Maassluis is Mitchell lovend over één persoon. ‘’Mijn trainer is erg belangrijk voor mij en helpt me erg goed dit seizoen. Maar de persoon waar ik ook lovend over ben is een oud-trainer van mij toen ik bij Zwaluwen O12 zat. Hij heeft mij het meest geholpen en stimuleerde me altijd met de juiste motivatie.’’

Wat maakt voetbal nou zo belangrijk voor Mitchell? ‘’ Het is voor mij het leukste om te doen en ik kan al mijn gedachtes verzetten tijdens het voetballen en misschien in de toekomst kan ik van mijn hobby mijn beroep maken.’’

Klik hier voor meer informatie over Excelsior Maassluis.
Lees hier meer artikelen over Excelsior Maassluis.

In gesprek met Rens van Troost van Excelsior’20

Rens van Troost is met Excelsior’20 vorig jaar overstapt van de zondag naar de zaterdag. De goalgetter moet er niet aan denken om weg te gaan en hoopt zo snel mogelijk stappen te maken met de club. De ploeg uit Schiedam heeft na een mindere start de draad weer weten op te pakken en verwacht na de winterstop de reeks door te kunnen zetten.

ZZP_Timmerteam

Op vierjarige leeftijd begon het voor Rens. “Ik ben begonnen bij de mini’s, hierna heb ik vooral in mijn jongere jaren training gehad van Jacco Lansbergen. Die heeft mij de basis van het voetbal aangeleerd. Na wat jaren met wisselende trainers ben ik vroegtijdig door Gökhan bij de A-junioren gehaald.” Naast vier jaar in de A’tjes te hebben gespeeld, mocht Rens ook op zondag met de senioren zijn minuten meepikken. “Ik heb ook twee jaar gevoetbald onder Steye Jacobs in de A-junioren, wat ik eigenlijk toch wel als mijn twee leukste jaren beschouw ondanks de wisselende resultaten.” Rens kan op verschillende posities uit de voeten. “Iedere trainer had een andere visie over mij, waardoor ik zowel achterin als voorin kon spelen. Zolang ik maar in de as stond verliep het mij altijd wel goed.” Uiteindelijk werd de veelzijdige speler in de senioren als aanvaller erbij gehaald.

Voorlopig moet de aanvaller niet denken aan een overstap naar een andere club. “Mijn ambities liggen bij Excelsior. Mijn vrienden ook in het eerste en omliggende teams waardoor ik niet gauw zal vertrekken.” Uiteindelijk wilt Rens met Excelsior’20 stappen maken. “Ik hoop met de selectie zo snel mogelijk uit de vierde klasse te vertrekken. Het ideale beeld zou natuurlijk zijn om bovenin de derde klasse mee te draaien. Hopelijk kunnen we dan een jaartje tweede klasse spelen.”

Als team is Excelsior’20 wisselvallig begonnen aan de competitie. Na een mindere start heeft de ploeg zich de laatste weken kunnen revancheren met een sterke reeks. “Het huidige seizoen verloopt minder dan gepland. We begonnen de competitie niet goed en verloren veel onnodige punten. Gelukkig hebben we afgelopen wedstrijden weten te winnen en kunnen we in ieder geval weer een beetje naar boven kijken. Ik denk dat het eindelijk een beetje begint te lopen en we de tweede seizoenshelft met goede resultaten bovenin mee kunnen draaien.”

Persoonlijk gaat het voor Rens aardig dit seizoen. “Tot nu toe speel ik een redelijk seizoen. Ik heb helaas wel al veel wedstrijden gemist door verschillende blessures. Gelukkig heb ik in de meeste wedstrijden die ik speelde wel weten te scoren en belangrijk te zijn bij andere gemaakte doelpunten.” De goalgetter heeft kritische doelen voor zichzelf gesteld. “Als spits probeer ik altijd één op één te lopen met goals en wedstrijden. Vaak is dat vrij lastig dus is een ratio van 75% ook voldoende. Natuurlijk start ik elk competitiejaar opnieuw met tellen.”

We vroegen Rens naar de eindstand van de competitie. “We staan er zo vlak voor de winterstop redelijk voor. Dit komt voornamelijk doordat we de afgelopen wedstrijden hebben gewonnen. Als we bovenin willen meedraaien zullen de deze stijgende lijn moeten voortzetten.” Na de winterstop moeten de punten worden gepakt. “Ik kijk erg uit naar het trainingskamp in Benidorm. Dat kan ons dichter bij elkaar brengen om de tweede seizoenshelft nog beter te presteren. De eerste plek bemachtigen zal lastig worden maar een titelperiode winnen zit er zeker in.”

Meer informatie over Excelsior ’20? Klik hier.
Klik hier meer artikelen over Excelsior ’20.

Kantinepraatjes met Olivier Groenewoud van zaterdag 7 van Roda’46

Olivier Groenewoud heeft er nog wel is een handje van om een niet zo tactische zaag uit de delen, maar aan zijn inzet zal het nooit liggen. Onderweg naar de Kuip wat een vaste prik is voor Olivier, werden de plannen gesmede om een team op te richten. Vandaag de dag is hij de aanvoerder van de ploeg waarbij hij het team op sleeptouw neemt.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Het elftal is vorig jaar in de zomer ontstaan. ‘’Nick, Danny en ik hadden af en toe een gesprek onderweg naar de Kuip over het oprichten van een nieuw team. Ik was ondertussen al een paar jaar gestopt met voetballen. Maar het gesprek borrelde weer het op en uiteindelijk hebben dit plan eindelijk doorgepakt. Ik deelde een oproep voor spelers op Facebook en dit werd massaal gedeeld. Uiteindelijk hebben we vier jongens aan het team toe kunnen voegen en telden we de eerste training 16 jongens. Nu zijn het er inmiddels 19, maar iets zegt me dat er nog wat pikante wintertransfers aankomen.’’

Waarom is dit team zo uniek? ‘’Iedereen kent iedereen in dit elftal. Niet dat we allemaal met elkaar omgingen voordat zaterdag 7 bestond, maar iedereen binnen het elftal heeft zijn kennissen of oude bekenden. Er heerst gewoon een fijne voetbalcultuur waarbij iedereen mee mag voetballen. Verder is de derde helft voor ons vrij eenvoudig, want deze winnen we namelijk altijd!’’

Het eerste oefenpotje liep slecht af voor Olivier. ‘’Ik liep een scheurtje op in mijn enkelband en stond vervolgens een aantal weken aan de kant. Je ziet de jongens dan lekker bezig zijn en je zag oprecht progressie in het team. Gelukkig kon ik samen met Peter van Buiten die ook in de ziekenboeg zat iets terug doen voor de jongens. We besloten hamburgers te bakken en met een koud flesje in de hand de jongens te entertainen. Dit is overigens wel de laatste keer dat we dit doen, want de jongens hadden hun focus teveel op het bier en de burgers. Uiteindelijk verloren we deze pot met 0-1 wat helemaal niet gek als je beseft dat driekwart van de jongens al jaren niet meer op het veld hadden gestaan.’’

Gelukkig kende het team ook hoogtepunten. ‘’Het hoogtepunt was denk ik de eerste competitie overwinning. We stonden die wedstrijd echt lekker te voetballen en wonnen deze pot met 4-1! Roy scoorde drie keer nadat hij ongeveer 500 kansen gemist had. Ook Chris scoorde een goal die hij waarschijnlijk nooit meer maakt. Vol in de winkelhaak, lekker man!’’

Hoe zien de trainingen eruit van het zevende elftal? ‘’We hadden eerst training van Dennis van de Lagemaat. Hij had elke dinsdag een goede, leuke en intensieve training voor ons klaargezet. Dit ging echt lekker alleen liep Justin Bakker een hernia op. Dennis voetbalt nu en Justin heeft de trainersjas overgenomen. Iets wat hij heel serieus neemt. Af en toe lijkt het wel of je een training krijgt van een kruising tussen van Gaal, Guardiola, een Rottweiler en een vervelende schoonmoeder die enkel kan zeuren. Maar hij doet het wel met al zijn passie en gezien de uitslagen doet hij toch iets goeds. Achter die schreeuw zit een aardige gozer die ook nog is precies op de maat van de muziek op zijn pens kan slaan.’’

Wie is de koning van de derde helft in dit vriendenteam? ‘’Dit is uiteraard Justin, hij heeft de mooiste stem van de wereld en vooral als die gedronken heeft klinkt dit nog beter! Echter denk ik dat wij met het hele team wel in aanmerking komen voor deze titel. Elke club waar we komen zwaait ons lachend uit en het is altijd gezellig en nooit gezeur. Ik snap dat de clubs waar wij komen blij zijn. We verbreken elke week records en dan bedoel ik niet de doelpuntenrecords.’’

De kennismakingsbarbecue was een goede zet. ‘’Veel jongens konden elkaar nog niet, dus dit was een goed plan. Hierna hadden we elke week iets om over te praten. Ook vond ik het fijn dat Hinko echt bestond. Hij zou eerst keeper worden bij ons, maar hij zei nooit echt iets. Ik maakte mij soms een beetje zorgen en dacht ook meerdere malen dat de jongens mij in de zeik namen. Gelukkig bestond hij echt en was boven verwachting aardig! Daarbij kan je er goed een biertje mee drinken. Er komen de komende periode meer activiteiten aan dus houd onze Instagram in de gaten!”

Meer informatie over Roda’46 klik hier

Klik hier voor meer artikelen over Roda’46

 

In gesprek met Sem van Prooijen van vv Zwaluwen

Vorig seizoen keerde Sem van Prooijen terug op het oude nest bij vv Zwaluwen. Het elftal heeft tot nu toe een sterke reeks neergezet en staat daarmee op een stabiele derde plek. Sem kijkt uit naar het verdere verloop van het seizoen en vooral op de nacompetitie die de ploeg heeft weten te bewerkstelligen met een knappe periodetitel.

ZZP_TimmerteamSem begint over zijn carrièreverloop. “Ik ben begonnen met voetballen bij Sparta AV in de F’jes en hier heb ik tot en met het eerste jaar van de E’tjes gespeeld. Mijn broer speelde toen al een tijdje bij Zwaluwen en zo ben ik ook bij Zwaluwen belandt.” Na vier jaar maakte Sem in het tweede jaar van de C’tjes de stap naar TOGB. “Ik had een minder leuk seizoen bij Zwaluwen achter de rug en TOGB benaderde mij om een keer mee te komen trainen. Ik kende hier al een aantal jongens van de KNVB en ze gingen derde divisie spelen. Hier heb ik vervolgens de rest van mijn jeugd gespeeld.” Voor zijn eerste seizoen in de senioren belde Zwaluwen met de vraag of hij wilde terug keren op het oude nest. “Dit heb ik uiteindelijk ook gedaan.”

In de voetballerij heeft iedereen zijn ups en downs, zo ook voor Sem. “De KNVB jaren waren leuk, daarnaast ben ik twee keer gepromoveerd naar de tweede divisie in de jeugd en haast ieder jaar speelden we mee voor de bovenste plekken.” De middenvelder annex verdediger heeft te maken gehad met zwaar blessureleed. “Elke voetballer heeft wel zo zijn blessures. Ik brak mijn enkel toen ik net uit een kwakkelend jaar kwam met mijn enkelbanden. Hierdoor lag ik er uiteindelijk een half seizoen uit.”

Zwaluwen is bezig aan een sterke reeks in de Hoofdklasse, het elftal staat momenteel op een derde plek. “Dit seizoen draaien we verrassend goed. Drie weken terug hebben we tegen alle verwachtingen in zelfs de eerste periodetitel weten te bemachtigen! Ons team zit goed in elkaar en we kunnen het goed met elkaar vinden. Dat is denk ik ook onze kracht. Helaas hebben wel de twee wedstrijden daarna tegen Jodan Boys en Achilles Veen wat ongelukkig verloren en gelijkgespeeld. Dit neemt niet weg dat we erg goed bezig zijn dit seizoen!”

Sem hoopt vooral te genieten van het spelletje en ziet wel wat er allemaal op zijn pad komt. “Ik hoop lekker te kunnen blijven voetballen en dan zien we wel wat er nog gaat komen. Dit seizoen wil ik zoveel mogelijk minuten blijven maken dit seizoen en het zou mooi zijn als ik binnenkort mijn eerste goal in de competitie kan maken.” Aan Sem zijn rituelen ligt het in ieder geval niet. “Rituelen heb ik niet echt. Als ik er nu zo over nadenk, hanteer ik vrijwel altijd dezelfde volgorde tijdens het aandoen van mijn scheenbeschermers. Eerst de rechter, daarna pas de linker.”

Aan het eind van de streep zou Zwaluwen tevreden zijn met een plek in de bovenste regionen en kijkt het uit naar de nacompetitie. “Voor de rest van dit seizoen hoop ik natuurlijk dat we zo lang mogelijk bovenin mee kunnen draaien. We hebben in ieder geval door de periodetitel nog een mooi toetje aan het eind van het seizoen!”

Meer informatie over VV Zwaluwen? Klik hier.
Klik hier meer artikelen over VV Zwaluwen.

CvdW RKVV Westlandia – In gesprek met Theo Verbeek

Theo Verbeek heeft als hoofdtrainer een behoorlijk palmares op weten te bouwen. Diverse kampioenschappen en periodetitels wisselden elkaar af. Dit alles na zelf op hoog niveau actief te zijn geweest. Alle jeugdteams van RKVV Westlandia werden doorlopen, waarna maar liefst 340 wedstrijden voor Westlandia 1 werden gespeeld. Ook wist Verbeek het te schoppen tot het Westlands elftal.

ZWSports_251098

De hoofdtrainer van Westlandia zaterdag 1 heeft bewust gekozen om het avontuur elders te beginnen als trainer. In zijn voetballende jaren waren de groen-witten van het Westland de enige voor hem. ‘’Mijn vader was vroeger de keeper van Westlandia 1 en later de leider van zondag 2. De club is er dus eigenlijk met de paplepel ingegoten. Ik ging altijd met hem mee en er was voor mij dan ook geen andere club om voor te voetballen.’’ Eenmaal niet meer zelf-spelend heeft Verbeek meerdere functies bekleed bij de club. Hij kon zich op het trainersvak gaan richten, omdat hij hier door zijn nieuwe baan meer tijd voor vrij kon maken. ‘’Ik heb bewust gekozen om niet bij Westlandia te starten. Ik ben zó verbonden met de club dat het mij beter leek om bij een andere vereniging ervaring op te doen.’’ Na Honselersdijk, Naaldwijk en TAC’90 was het dan toch tijd voor een transfer richting Westlandia. ‘’Ondanks dat ik het bij TAC enorm naar mijn zin had, was Westlandia nog steeds mijn club. Ik moest hier op een bepaald moment stoppen als hoofdtrainer van zaterdag 1, omdat een promotie ervoor zorgde dat ik niet de juiste papieren in mijn bezit had. Na een aantal jaar kwam vanuit de spelersgroep de vraag of ik weer aan de slag wilde gaan. Dit was een uitdaging die ik graag met beide handen aan wilde pakken.’’

De lange termijn doelstellingen van de zaterdagtak zijn duidelijk, maar Theo vindt dat de huidige organisatie ook al iets is om trots op te zijn. ‘’Wij hebben inmiddels een goede organisatie neergezet. Sinds dit jaar hebben wij drie selectieteams, waar dat er voorheen altijd twee waren. Dit zorgt voor een betere doorstroming van spelers en meer concurrentie kan nooit kwaad. Ook spelers die terugkomen van een blessure kunnen makkelijker terugkomen, doordat zij iets rustiger op kunnen bouwen. Hierdoor raken zij niet gelijk overbelast. Uiteindelijk willen wij toch wel weer promoveren naar de eerste klasse. Met het tweede elftal willen wij ook graag een stapje hogerop, namelijk naar de reserve hoofdklasse.’’ Het derde elftal is natuurlijk nieuw, waardoor zij zijn ingedeeld in de vierde klasse. Zij zien dit elftal over een aantal jaar het liefst in de reserve tweede klasse uitkomen.

Dit seizoen heeft iedereen te maken met vertekende rangen en standen. Ook in de tweede klasse C is dit het geval. ‘’Wij staan op het moment vierde, maar het beeld is niet echt representatief. Met dertien teams heeft altijd iemand een vrij weekend en corona heeft ervoor gezorgd dat niet alle wedstrijden gespeeld zijn. Ik ga er wel vanuit dat wij aan het eind van het seizoen meespelen om de prijzen. Zoals het er nu voorstaat zijn er vijf teams die uiteindelijk de prijzen kunnen gaan verdelen. Wij moeten hier wel bijzitten vind ik zelf. Ons spel wordt met de week beter en als wij deze ontwikkeling door kunnen trekken, kan er nog wel eens iets heel moois ontstaan.’’

Voor meer informatie over Westlandia, klik hier.
Meer artikelen lezen over Westlandia, klik hier.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.