De competitieleider hield bij de indeling van de vierde klasse voor de Hoeksche Waardse ploegen weer nadrukkelijk rekening met het derby-element. Voor ZBVH zelfs in de overtreffende trap: de formatie van trainer René Milot krijgt de streekduels in een serie van vijf achtereenvolgende confrontaties voor de kiezen.

ZUID-BEIJERLAND – Je zou haast zeggen dat het geen toeval kan zijn bij het zien van het programma en dat erover nagedacht moet zijn. Want voor de ZBVH is er sprake van een unieke situatie. Het competitieschema in de maanden oktober en november voorziet namelijk in een aaneenschakeling van krachtmetingen binnen de eigen gemeentegrenzen in de Hoeksche Waard, met achtereenvolgens GOZ, Goudswaardse Boys, Piershil, NBSVV en Zinkwegse Boys als tegenstanders. Een situatie die overigens na de winterstop geen herhaling zal krijgen en de Hoeksche Waardse reeks door andere opponenten doorbroken wordt.

De dolle derbyweken moeten de komende tijd ook veel duidelijk maken over de ware kracht van ZBVH, dat in de eerste streekontmoeting deelde met GOZ (0-0) en daardoor de ongeslagen status na vier speeldagen intact hield. Op de zeges tegen SCO’63 en Bolnes liet het span van trainer René Milot namelijk twee delingen, naast GOZ werd ook DRL in een spectaculair treffen (4-4) op een deling getrakteerd, waardoor de rood-zwarten zich in de kopgroep van de competitie nestelden.

De doelpuntloze deling met GOZ, dat nogal aan spelers inboette maar desondanks mee kan in de vaart der vierdeklassevolkeren momenteel, wees er in ieder geval op dat ZBVH lijkt voorbestemd om een rol van betekenis te gaan spelen. De vraag is echter hoe Milot omgaat met de tegenslag die zijn ploeg momenteel heeft getroffen. De vraag is alleen wie nu de doelpunten gaat maken bij ZBVH. Vaste spits en de man in vorm, Wessel Schouwink, raakte in het treffen met GOZ voor langere tijd geblesseerd aan zijn enkel en zal dus niet inzetbaar zijn. Een fikse aderlating, want Schouwink had in de eerste drie wedstrijden al vijfmaal de roos getroffen. Samen met spelverdeler Marvin Lems (polsbreuk) heeft ZBVH daardoor twee sterkhouders extra in de ziekenboeg. En dat uitgerekend in een periode waarin regiogenoten zich wekelijks aandienen en de duels om de punten ook een rivaliserend tintje zullen krijgen. Die duels moeten niet alleen uitwijzen of ZBVH tegen regiogenoten bestand is, maar ook met teleurstellingen in de personele sfeer kan omgaan.

Roman de Groot speelt al sinds zijn vijfde bij NBSVV. Dit seizoen is het doel om te handhaven met elftal. Momenteel staat de ploeg uit Nieuw-Beijerland negende en ligt daarmee op koers om te handhaven. Roman hoopt op de lange termijn stappen te kunnen maken met NBSVV en hoopt daarbij promotie af te dwingen naar de derde klasse.

Roman begint over zijn carrière verloop, die op zijn vijfde begon bij NBSVV. “Bij NBSVV heb ik de hele jeugd doorlopen. In mijn tweede jaar in de C fuseerde de jeugd van NBSVV met de jeugd van Piershil en Goudswaard. Hierdoor kregen we meer jeugdteams, waardoor iedereen meer op zijn eigen niveau kon gaan voetballen.” Helaas liep de fusie twee seizoenen geleden toch spaak. De NBSVV jeugd en de jeugd van Piershil en Goudswaard gingen weer uit elkaar. “Dit was ook mijn laatste jaar in de jeugd en ben het seizoen daarna op mijn 18^de in het tweede van NBSVV gaan voetballen.” Sinds dit seizoen zit Roman definitief bij het eerste van NBSVV.

Uiteindelijk hoopt de verdediger stappen te kunnen maken met NBSVV. “Mijn ambities voor de toekomst om met NBSVV te promoveren naar de derde klasse. Het ziet er nu nog niet naar uit dat dit haalbaar is, maar ik geloof er wel in dat dit over een paar jaar best haalbaar is. Ik ben niet van plan om naar een andere verenging te gaan. Ik zit bij NBSVV echt prima op mijn plek. Het is altijd echt gezellig op de club en iedereen kent elkaar. Je weet nooit wat er in de toekomst gaat gebeuren.” Bij zijn stap naar de senioren werd Roman omgeturnd van middenvelder tot centrale verdediger. Het is vooral zaak om stappen te maken binnen zijn nieuwe rol. “Mijn persoonlijke doel is om binnen twee jaar tweebenig te zijn. Ik sta nu links centraal achterin en moet veel ballen met links spelen. Daarnaast wil ik promoveren met NBSVV.”

Op korte termijn is het voor NBSVV zaak te handhaven in de vierde klasse. “Voor mijn gevoel gaat het dit seizoen tot nu toe best prima. We staan nu achtste met negen punten uit acht wedstrijden. Ons doel is dit seizoen om te handhaven en als we zo door blijven gaan zie ons dit doel ik halen. We hebben in de voorbereiding erg goede wedstrijden gespeeld, ook tegen tegenstanders die een klasse hoger spelen dan wij. Er zit voldoende kwaliteit in ons elftal.” Roman heeft daarom ook alle vertrouwen in een goede afloop. “Ik denk dat we tot nu toe prima hebben gepresteerd. Ik denk ook wel dat we zullen handhaven als we zo door blijven spelen. Zeker met de selectie en staf de we nu hebben kunnen we ons ook niet veroorloven om te degraderen.”

De stopper maakte mooie dingen mee in zijn nog altijd jonge carrière. “Mijn hoogtepunt in het voetballen was in de C’tjes en speelde mee om het kampioenschap. Het kwam allemaal aan op de laatste wedstrijd. Binnenmaas stond eerste met één punt meer dan Spijkenisse en wij. Binnenmaas speelde gelijk en kwam met twee punten boven ons te staan.” Roman nam het met NBSVV op tegen Spijkenisse, de beslissende wedstrijd voor het kampioenschap. “We kwamen 0-1 voor in de eerste helft, maar vlak voor rust scoorden zij de 1-1. Na rust scoorden wij de 1-2, maar ook niet veel later scoorden zij de 2-2.” Tot de 89^ste minuut, waarin NBSVV een vrije trap kreeg rond  de middenlijn en Roman achter de bal stond. “Ik bracht die bal voor en deze werd doorgekopt door onze verdediger zo de kruising in, 2-3. Toen uiteindelijk het laatste fluitsignaal klonk was het een groot feest.”

Roman laat zich lovend uit over de vrijwilligers binnen NBSVV. “Ik ben sowieso heel blij met alle vrijwilligers binnen de verenging, maar in het bijzonder ben ik heel blij met Nico en Jan. Zij staan elke dinsdag, woensdag, donderdag en zaterdag achter de bar en regelen heel veel rondom de kantinebeheer. Daar heb ik wel veel bewondering voor. Ook om het elke keer weer naar ons zin te maken. Elke keer hun vrije avonden opofferen om achter de bar te gaan staan.”

Klik hier voor meer artikelen over NBSVV
Meer weten over NBSVV? Klik hier.

De coronapandemie zorgde ervoor dat het flink improviseren was om de festiviteiten bij de honderdjarige voetbalvereniging Strijen doorgang te laten vinden. Daar slaagde de tweedeklasser tot op heden heel knap in. Het jubileumboek zag het levenslicht, onthullingen konden doorgang vinden en als kerst op de verjaardagstaart kreeg de club ook nog het ultieme cadeau: in het jubileumjaar vond de officiële opening en ingebruikname van de nieuwe kleedkamers plaats.

STRIJEN – Hij had zich de viering van het jubileum, net als de leden, heel anders voorgesteld op voorhand. Maar ook voorzitter Dick de Heus van voetbalvereniging Strijen besefte en beseft maar al te goed dat binnen de beperkingen die de coronaproblematiek brengt er toch genoeg mogelijk was en is. En met die wetenschap koesterde de preses in september dan ook het moment dat jeugdlid Braz Post en captain van het eerste Desi Sanderse gezamenlijk de nieuwe kleedkamers van de club openden.

,,Dit is met afstand het mooiste jubileumcadeau dat we ons konden wensen’’, glunderde De Heus. Zijn club kan eigen spelers en tegenstanders sinds korte tijd ontvangen in een prachtig nieuw kleedkamergedeelte, waar de clubkleur geel prominent aanwezig is.

Signaal

Het fluitsignaal van de Hoeksche Waardse sportwethouder Paul Boogaard en Bart Schoonderwoerd van hoofdsponsor Technische Unie, dat de twee generaties voetballers verleidde om door de papieren deur heen te breken en zo de openingsceremonie te laten geschieden, was tevens een eindsignaal van een flinke klus. In het jaar van de mijlpaal van het honderdjarig bestaan was de facelift van de belangrijke vertrekken binnen de club een must ,,We hadden met de oude kleedkamers een torenhoge gasrekening. Bovendien lag er een rapport, waaruit bleek dat het oude gedeelte – dat veertig jaar dienst heeft gedaan – zo’n beetje op omvallen stond’’, verklapte De Heus tijdens de eerste wandeling langs alle kleedkamers. In 2017 werd daarom de aanzet gegeven voor de verbouwing van het kleedkamerdeel. ,,Daarbij hebben we ontzettend veel steun gekregen vanuit de toenmalige gemeente Strijen, van wethouder Wilko van Tilborg en sectorhoofd Hans Huisman waardoor de realisatie gestart kon worden. Corona heeft nog voor vertraging gezorgd, maar het staat er: energiezuinig met ledverlichting en alles erop en eraan. Dit weekeinde begint de bekercompetitie en kunnen ook uitclubs uitgebreid kennismaken met onze nieuwe kleedkamers. Ze zullen hun ogen uitkijken.’’

Onthullingen

De thuiswedstrijd tegen regiogenoot FC Binnenmaas, die in een 0-0 gelijkspel eindigde, was de eerste competitiewedstrijd in eigen huis waarin de nieuwe kleedkamers benut konden worden. Die wedstrijd was tevens het moment om een tweetal onthullingen te doen. Allereerst introduceerde voorzitter Dick de Heus ‘Arie de Kanarie’, de verenigingsmascotte. Arie kan worden ingezet bij allerlei festiviteiten en dus gaan de leden van Strijen hem ongetwijfeld nog veel vaker zien. Samen met de mascotte onthulde De Heus vervolgens het bord met de Eeuwige Kanaries. Dit zijn mensen en/of bedrijven die in het kader van het memorabele jubileum zich voor een bedrag van honderd euro aan de club hebben verbonden. In ruil daarvoor zijn zij onder andere vereeuwigd op het prachtige Eeuwige Kanaries-bord dat een plek heeft gekregen op het sportcomplex van de club. De twee onthullingen markeerden ook twee hoogtepunten in het jaar van de jubileumviering, dat ondanks de obstakels ontstaan door de pandemie toch al de nodige mooie momenten in petto had.

Klik hier voor meer artikelen over vv Strijen.
Meer informatie over vv Strijen? Klik hier.

Een smallere selectie met meer kansen voor eigen jeugd. Dat is in de kern de weg die SHO is ingeslagen. De eersteklasser uit Oud-Beijerland is wil nog altijd ‘Steeds Hooger’, maar wel graag met een herkenbaar elftal.

OUD-BEIJERLAND – Wie de overzichten met overschrijvingen erop naslaat, moet het zijn opgevallen. Bij SHO staat tegenover het vertrek van een handvol spelers slechts een nieuwkomer. En dan is Bowy van de Veerdonk nog ‘komen aanwaaien’ ook en zeker niet actief benaderd door de Oud-Beijerlanders. Wat ook opvalt is de korte lijst met spelers op de teampagina van het eerste elftal. ,,Een bewuste keuze die hoort bij ons plan’’, vertelt Xander ’s-Gravendijk, die op de Kikkershoek de technische zaken in zijn portefeuille heeft. ,,We hebben zestien veldspelers plus twee keepers. En dat geldt ook voor het tweede elftal en de selectie voor Onder 23 (foto, red.).’’

De drie elftallen vormen een driehoek, vertelt ’s-Gravendijk. ,,Het is mooi om te zien hoe verschillende clubs daar op verschillende manieren mee omgaan. Met het elftal Onder 23 jaar spelen wij in de vierde divisie. Die selectie is gericht op de individuele ontwikkeling van spelers, maar we hebben wel de ambitie om binnen enkele seizoenen naar de tweede divisie te promoveren. De belangrijkste doelstelling van dit team is om elk seizoen een of twee spelers voor SHO 1 af te leveren’’, aldus ’s-Gravendijk. ,,Bij het tweede elftal gaat het natuurlijk ook om de ontwikkeling van spelers, staat meer het teambelang voorop.’’

Belonen

De keuze om zowel het eerste elftal als de andere twee selectieteams in te richten met ‘slechts’ zestien veldspelers en twee keepers, is bewust. ,,In het verleden hadden we tot wel twintig spelers in de eerste selectie. Vielen er dan spelers weg door blessures of schorsingen, dan waren er nog voldoende spelers over. Daardoor kregen spelers uit het tweede elftal of de jeugd maar weinig kansen om door te stromen. Vaker moesten er spelers bij het eerste elftal afvallen’’, schetst ’s-Gravendijk. ,,Dat hopen we om te draaien, zodat er soms noodgedwongen een beroep moet worden gedaan op spelers uit het tweede elftal of Onder 23. Spelers die het in die elftallen goed doen, kun je dan belonen voor hun goede spel.’’

Ondanks de gemaakte keuzes, is de droom van ’s-Gravendijk nog altijd om met SHO de hoofdklasse te bereiken. ,,Met zoveel talent binnen de club aanwezig, zie ik de lange termijn rooskleurig tegemoet. Door eigen jongens sneller en vaker een kans te geven, hopen we al die talenten ook voor de club te kunnen behouden. Mensen verklaren mij misschien voor gek, maar ik denk dat we met dit meerjarenplan uiteindelijk ook de hoofdklasse kunnen bereiken.’’

Lachend vervolgt ’s-Gravendijk dat de competitiestart dat idee nog niet bepaald versterkt. ,,We hebben een moeilijke start gehad. Dat het beter moet is duidelijk, maar het is ook verklaarbaar dat je in sommige wedstrijden door de ondergrens zakt. De ouderen spelers moeten dan gaan opstaan. Maar we weten waarom we dit doen en kijken over de stand heen. Het wordt een ander verhaal als je na een wedstrijd negen nog steeds geen punten zou hebben.’’

Klik hier voor meer artikelen over SHO.
Meer informatie over SHO? Klik hier.