Home Blog Pagina 707

In gesprek met Ardi Luijendijk van FC ’s-Gravenzande

Ardi Luijendijk ging een half jaar eerder dan gepland op voetbal. Zijn dorpsclub VV Lyra kwam één fanatiek voetballertje tekort om een nieuw team in te schrijven. Sindsdien heeft de 25-jarige ook de velden van Sparta en FC ’s-Gravenzande bespeeld. Inmiddels is Ardi bezig aan zijn derde seizoen voor de Breeje Durpers, maar daar zitten uiteraard wat haken en ogen aan door alles wat er speelt.

ZWSports_251098

Op vijfjarige leeftijd hobbelde deze Westlander over de velden van VV Lyra. Dat hij een balletje kon trappen, bleef niet onopgemerkt. ‘’Na drie jaar in de jongste jeugd te hebben gevoetbald, werd ik met twee teamgenoten gescout door Sparta. Hier heb ik vijf jaar in de opleiding mogen voetballen, waarna zij besloten om niet met mij door te gaan. Ik ben toen teruggekeerd naar Lyra om daar met vrienden te voetballen. Hier hadden wij echt een goede ploeg, waardoor wij ons konden meten met hoog spelende teams. Dit waren mooie jaren met twee opeenvolgende kampioenschappen. De club stelde vervolgens voor om de overstap naar de senioren te vervroegen, waardoor ik onder Corné van Doorn wist te debuteren. Hier heb ik grotendeels in de tweede klasse gevoetbald. De laatste twee jaar kwamen wij uit in de derde klasse en ik had nog wel de ambitie om iets hogerop te voetballen, zonder de gezelligheid van het spelletje te verliezen. Ik ben uiteindelijk benaderd door FC ’s-Gravenzande om daar in de hoofdklasse te voetballen en dit was een ideale oplossing voor mij. Met alles wat er nu gebeurt, voelt het tot op heden nog niet aan alsof ik hier drie seizoenen speel.’’

Luijendijk sprak al over zijn eerdere ambities, maar voor de toekomst zijn die nét even wat anders. ‘’Ik wil natuurlijk zo lang mogelijk op een hoog niveau voetballen, maar dit is niet het allerbelangrijkste voor mij. Ik hoop zo lang mogelijk plezier te halen uit de trainingen, wedstrijden en alles eromheen. De gezelligheid is uiteindelijk hetgeen wat telt. Daarnaast hoop ik natuurlijk zoals elke voetballer om uit de buurt van blessures te blijven, waardoor ik zo lang als mogelijk kan voetballen.’’ Verder heeft hij ook nog een speciaal mijlpaal voor ogen. ‘’Ik vind het mooi als ik zie dat iemand heel veel wedstrijden voor één club heeft gespeeld. Ik heb voor Lyra de barrière van 100 wedstrijden weten te behalen en dit is bij FC ’s-Gravenzande ook mijn persoonlijke doel.’’

Het huidige seizoen kwam noodgedwongen tot een vervroegde winterstop voor de controlerende middenvelder c.q. centrale verdediger. Gelukkig werden er nog wel een aantal wedstrijden afgewerkt. ‘’Ik heb zelf de eerste vijf wedstrijden helaas moeten missen vanwege een hamstringblessure. Verder denk ik dat alleen de 5-1 winst op Rijnvogels onterecht was, maar de overige overwinningen waren wel verdiend in mijn ogen. Daarbuiten hebben wij juist een heel aantal punten onnodig laten liggen, waardoor wij onszelf nu terugvinden in de brede middenmoot. Met deze ploeg moeten wij toch echt wel bovenaan de middenmoot eindigen. Op een goede dag kunnen wij van iedereen winnen, daar ben ik van overtuigd. Jammer genoeg zitten wij nu weer in een lockdown, dus het is zaak om regelmatig hard te lopen en fit te blijven. Áls wij dan weer mogen ballen, hebben wij er alles aan gedaan om er gelijk vanaf minuut één te staan.’’

De voetbal neemt veel tijd in beslag, aldus Luijendijk. ‘’Heel veel tijd hou je niet echt over. De tijd díe ik nog voor mezelf heb, besteed ik wel graag aan andere sporten. Ik ben een echte sportliefhebber. Ik ga bijvoorbeeld graag padellen met vrienden of lekker wielrennen. Afgelopen zomer heb ik een berg in Spanje getrotseerd, dat is weer eens iets anders dan de Maeslantkering. Daar ben ik met Twan van Meerten enkele keren opgegaan als conditietraining.’’

Ardi gaf ons ook een kijkje in zijn verwachtingen voor de rest van het seizoen. ‘’Het is een gezellig team met de juiste samenstelling van ervaring en jonge honden. Waar aan de ene kant gezelligheid zich altijd laat gelden in de kantine en in het dorp, zie je aan de andere kant dat de ervaren spelers de jonkies op sleeptouw nemen. Als je kijkt hoe een jonge speler als Bram Sommerling zich ontwikkelt onder de vleugels van Dennis van Rijn, dan belooft dat nog wat voor de komende jaren. Ook dit seizoen zie je dat al een beetje terug. Echter zijn wij nog iets te wisselvallig om echt bovenin mee te draaien. Een aantal teams steken er kwalitatief gezien bovenuit, maar de middenmoot kent een groot scala teams die niet voor elkaar onder doen. Ik denk wel dat wij de spelersgroep hebben om aan de bovenkant van die groep te eindigen.’’

Foto: Pieter Vermeer

Voor meer artikelen over FC ‘s-Gravenzande, klik hier.
Voor meer informatie over FC ‘s-Granvenzande , klik hier.

AFC’er Oussama Siali heeft top van ladder nog niet bereikt

De ontwikkeling van zijn voetbalcarrière laat zich lezen als een ladder. Oussama Siali debuteerde in de Eerste Klasse. Na tussenstappen in de Hoofdklasse en daarna de Derde Divisie speelt Oussama Siali sinds de zomer van 2020 in de Tweede Divisie. Voor AFC. “Natuurlijk zou ik graag nog een volgende stap op de ladder zetten. Daar werk ik keihard voor.”

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

AMSTERDAM – Hij keek even op toen hij een van de beste spitsen van de wereld zag passeren. Op het trainingsveld van Paris Saint-Germain liep Kylian Mbappé voorbij. “Hij stopte niet bij ons veld. Hij ging kijken naar zijn broertje (Ethan, red.) die in de jeugdopleiding speelt. In een jonger team dan waarmee ik trainde.”

Oussama Siali lepelt de bijzondere anekdote uit oktober 2017 op verzoek op. De nu 25-jarige aanvaller speelt op dat moment voor Ter Leede in de Hoofdklasse en krijgt de kans om stage te lopen bij de Franse topclub. “Ik ben goed bevriend met Mohamed Attaibi, zaalvoetballer van FC Marlène en tevens Nederlands international. Hij is de jeugdvriend van Gregory van der Wiel en liet hem beelden van mij zien waar Gregory van gecharmeerd was. Hij regelde een stage. Ik mocht een week meetrainen met de Onder 21-ploeg. Frans sprak ik niet, maar gelukkig kon ik terugvallen op twee Belgische jongens uit de ploeg. Zij hielpen me met vertalen. Als de trainer een oefening had uitgelegd en ik die niet helemaal begreep, keek ik hen direct aan. Ze vertelden dan keurig wat we moesten doen.”

Fysiek

De Amsterdammer, geboren en getogen in Osdorp, steekt veel op in de Franse hoofdstad. “Ik merkte snel dat de duels pittig zijn. Niemand wordt gespaard. De partijvormen waren allemaal fysieker dan ik in Nederland was gewend. Ik was tevreden over mijn inbreng. Een begeleider, die mee was uit Nederland, hielp me buiten het veld.” Een contract leverde zijn stage niet op. “Ik mocht blijven op amateurbasis. Om daarvoor alles achter te laten in Nederland en zonder salaris te leven, vond ik een te groot risico. Ik heb daarna niets meer vernomen. De contacten zijn vervaagd.”

Teleurgesteld was Siali niet. “Zeker niet. Juist het tegenovergestelde. Nu ik met eigen ogen had gezien hoe het leven als profvoetballer is, gaf me dat nog meer motivatie om harder te werken. Om mijn leven nog meer in het teken van het voetbal te zetten. Om elke training te strijden. Ik wilde bij Ter Leede nog belangrijker worden. Aan het einde van het seizoen zou ik me door een stap hogerop verder kunnen ontwikkelen.”

De beloning volgde. “Toen ik bij Ter Leede liet weten niet verder te gaan, kon ik kiezen uit twee clubs. Katwijk en FC Lisse. Tweede of Derde Divisie? Ik koos bewust voor de laatste optie. In mijn carrière wilde ik stapje na stapje zetten. Bij Katwijk moest ik de concurrentie aan met Marciano Mengerink, de topscorer van de Tweede Divisie. Bij FC Lisse zou mijn kans op speeltijd groter zijn. Een spits (Hanne Hagary, red.) vertrok en na enkele wedstrijden werd Martin van Eeuwijk weggestuurd. Het eerste seizoen verliep voor mij persoonlijk goed, al vielen de prestaties tegen. In het tweede kregen we met Jeffrey Klijbroek en Jeffrey Pérez Stoof ervaring, maar botste ik met de technische staf. Ik kwam op de bank terecht. In mijn invalbeurten scoorde ik bijna elke wedstrijd en op de trainingen bleef ik keihard werken. Opgeven kwam niet bij me op.

Laatbloeier

In het voorjaar volgde een oefenwedstrijd tegen AFC. “Een jaar eerder was er reeds interesse. Nu scoorde ik, speelde ik erg goed en daarna kwam alles snel rond.” Voor Siali het sein dat hij opnieuw een trede mocht beklimmen. Na de jeugdopleiding van FC Chabab (twee jaar) en DWS (acht jaar) stapte hij in de A1 over naar Zeeburgia, waar hij debuteerde in de Eerste Klasse. “Het is mooi dat ik stappen kan blijven maken. Ik ben een laatbloeier. Met Ramiz Zerrouki (nu FC Twente, red.) won ik als tiener eens het Gregory van der Wiel-toernooi. Het talent is er altijd geweest. Ik wil graag afrekenen met mensen om me heen die me niet geloofden. Telkens zeiden dat ik het niveau niet aan zou kunnen. Vroeger was ik een bescheiden, teruggetrokken jongetje. Toen geloofde ik die meningen. Nu speel ik elke week met vertrouwen en stimuleert het juist om hun ongelijk aan te tonen.”

Al blijft hij kritisch. “Het vertrouwen van trainer Ulrich Landvreugd doet me goed. Als rechtsbuiten of rechts hangend op de rechterflank speel ik het liefst. Daar krijg ik de vrijheid. Kan ik ruimtes induiken, voorzetten geven of naar binnenkomen en dan schieten. Kan ik spelen zoals Hakim Ziyech. Ik scoorde dit seizoen nog niet, dat knaagt. Daarover spreek ik ook met mijn vader, die elke wedstrijd komt kijken. Ik speel goed, maar een aanvaller moet ook scoren. Ik spreek daarover ook met Thomas Verhaar, sinds dit jaar mijn ploeggenoot. Hij geeft me tips wanneer ik moet schieten of juist rustiger moet zijn voor de goal. Slimmigheden. Ik ben sowieso blij met de ervaring in de ploeg. Iemand als Robbert Schilder vertelt me als verdediger juist waar verdedigers een hekel aan hebben.”

En de volgende stap? “Elke jongen wil graag profvoetballer worden. Zich alleen maar met voetbal hoeven bezighouden. Het zou voor mij een droom betekenen als dat uitkomt.” Siali werkt overdag als begeleider in de buitenschoolse opvang in Utrecht. “Nu bijna anderhalf jaar. Elke dag komen 34 kinderen van vier tot en met tien jaar oud. Ik sta erom bekend dat ik vaak met ze ga voetballen. Maar ik ben ook in voor creatieve activiteiten. Tekenen, spelletjes als Stratego. De meeste kinderen zijn hoogbegaafd. Rond 18.15 uur ben ik klaar. Om 19.00 trainen we. Onderweg eet ik een prakkie in de auto of ik stop even bij een tankstation of winkel om een gezonde maaltijd mee te nemen. De kinderen vragen voor welke club ik speel. Als ik AFC zeg, zijn ze onder de indruk. Al denken ze vaak eerst aan Ajax. Ik kan mijn wedstrijden op YouTube laten zien en via ESPN zagen ze pas ons bekerduel met sc Heerenveen. Ik baal nog steeds dat we onze 1-0 voorsprong uit handen gaven. We verdienden de zege. Na afloop ontvingen we in het clubhuis vele complimenten. We hadden de club opnieuw goed vertegenwoordigd. De afgelopen jaren wonnen we met 5-0 van Telstar, met 1-0 van TOP Oss, we hadden weer kunnen stunten.”

Nu zijn alle pijlen gericht op de competitie. “We moeten als AFC meedoen om het kampioenschap. Katwijk staat als koploper los, maar het seizoen is nog steeds jong. We hebben veel ervaring en een brede selectie. De sfeer is goed, niemand valt elkaar af. Ik zie niet in waarom we ons doel moeten aanpassen.” (SB)

Klik hier voor meer artikelen over DWS
Klik hier voor meer informatie over DWS

In gesprek met Dennis Sleiffer van Pelikaan

Dit keer gaan wij in gesprek met Dennis Sleiffer van Z.V.V. Pelikaan. De keeper is bezig aan zijn eerste seizoen bij de club uit Zwijndrecht. De ploeg is ongeslagen de winterstop ingegaan en hoopt in de tweede seizoenshelft de lijn door te kunnen trekken. We spraken met Dennis over zijn carrièreverloop, zijn ambities en de vrijwilligers binnen Pelikaan.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020Voor Dennis begon het keepen al na een paar wedstrijden in de F7 van Oranje-Wit en heeft de handschoenen daarna nooit meer uitgedaan. Vervolgens heeft de keeper alle jeugdelftallen bij de club uit Dordrecht doorlopen, tot hij in de senioren belandde. “Ik heb lang in het tweede van Oranje-Wit gespeeld waar we in de reserve Hoofdklasse speelden, daarna ben ik mijzelf heel erg gaan ontwikkelen.” De keeper wilde toch minuten maken in de hoofdmacht en verkaste naar stadsgenoot RCD. Daarna keepte Dennis ook voor vv ’s-Gravendeel, waarna hij terugkeerde naar Oranje-Wit. “Bij mijn terugkeer bij Oranje-Wit mocht het helaas niet gebeuren. Dit was pijnlijk en ik heb toen harde keuzes moeten maken.”

De keeper koos na de teleurstelling voor Drechtstreek waar hij weer helemaal opbloeide. “Bij Drechtstreek volgde ik training van Marvin Straver. Dat was voor mij een totale eye-opener op het gebied van keepen. Jammer genoeg kwam de pandemie om de hoek kijken en stopte het seizoen na vier wedstrijden. Hoewel Drechtstreek goed bij mij paste, was er ook belangstelling van Pelikaan. Dat was voor mij interessant genoeg om daar nu te keepen.” De keeper is momenteel eerste keeper en werkt hard om de plek onder de lat te behouden. “Ik probeer er alles aan te doen om een fundering te zijn voor het elftal. De jongens moeten me goed kunnen vertrouwen en dat gaat bij Pelikaan heel goed nu. Binnen en buiten de lijnen is het een hechte groep.”

Inmiddels denkt de sluitpost op 30-jarige leeftijd nog lang niet aan stoppen. “Ik zou zo hoog mogelijk willen voetballen zolang ik me voel als nu. Momenteel ben ik in vorm. Tuurlijk is het lastig met al die lockdowns tussendoor, maar aan stoppen denk ik nog lang niet.” De voorbereiding bij Pelikaan verliep helaas niet zoals Dennis van tevoren gehoopt had. “Ik begon met een liesbreuk. Ik had een belabberde voorbereiding, ondanks de trainingen die er goed uitzagen. Met collega keepers heb ik een geweldige band opgebouwd en keeperstrainer Jan-Willem doet er alles aan om alles eruit te halen wat er inzit.” De ploeg uit Zwijndrecht geniet nog altijd van een ongeslagen status. “We zijn de competitie goed begonnen en zijn ongeslagen tot op heden. De lockdown verpest het wel, maar daar doe je niks aan. Pelikaan heeft een fantastische groep spelers en staf.”

Ondanks dat de keeper pas bezig is aan zijn eerste seizoen op de club, laat hij zit wel lovend uit over verschillende personen binnen de organisatie. “Ik zie dat de vrijwilligers achter de bar en in de keuken veel waardering krijgen van de club, omdat ze meer doen dan alleen bier tappen. Feesten organiseren, even daar vlaggen en hier fluiten, noem het maar op. Deze mensen maken een club compleet.”

Fotograaf; Peter vd Waal

Klik hier voor meer artikelen over Pelikaan.
Klik hier voor meer informatie over Pelikaan.

Ambitieuze Lars Hutten is bij Kozakken Boys allesbehalve op retour

 

Met meer dan 250 wedstrijden in het betaald voetbal achter zijn naam streek afgelopen zomer een ervaren goalgetter in Werkendam neer. Routinier Lars Hutten (31) wil dit seizoen successen boeken met Kozakken Boys. “Aan het eerste gesprek met de trainer hield ik een heel warm gevoel over. We hebben dezelfde denkwijze en hadden direct een klik.”

werktalent-breda banner

WERKENDAM – Zijn nieuwe leven bij Tweede Divisionist Kozakken Boys bevalt Lars Hutten uitstekend. Na jarenlang profvoetbal met trainingen die overdag plaatsvinden heeft hij nu grote delen van de dag vrij. “Ik ben een echte familieman en vind het fijn om nu meer tijd met het gezin door te kunnen brengen. Vooral de weekenden staan in het teken van mijn kinderen.” Dat Hutten een echt familiemens en graag dichtbij huis is merkte hij al in de tijd dat hij verder van huis speelde in Nederland.

Naast tijd doorbrengen met zijn gezin begint de spits in november aan de opleiding makelaardij, waarbij hij ook wil leren voor taxateur. “Ik ben geen type voor een negen tot vijf baan achter een bureau, maar ben graag onder de mensen. Met deze opleiding krijg ik daar de kans voor. Of ik het spannend vind? Ik denk dat dit heel goed bij mij past en heb er vooral veel zin in!”

Rollercoaster

De voormalig spits van onder meer Willem II, Fortuna Sittard en Excelsior kijkt met gemengde gevoelens terug op zijn carrière in het betaald voetbal. “Ik zou mijn carrière als een rollercoaster omschrijven. Ik heb hele mooie stappen mogen maken, maar eigenlijk net niet het geluk gehad om nóg een stap omhoog te maken. Met een aantal trainers had ik geen klik of ik kende de pech dat een transfer niet doorging. Wat ik bedoel met een rollercoaster is dat het heel snel kan gaan in het wereldje van betaald voetbal. Het ene moment doe je het goed en sta je in de spotlights terwijl je het volgende moment niks kunt en omlaag valt. Je bent soms net een product.”

Op jonge leeftijd maakte Hutten de overstap van Willem II naar PSV. Hij doorliep de gehele jeugdopleiding in Eindhoven, maar ziet nu hij ouder is dat hij hier meer uit had kunnen halen. “Bij PSV gold ik als een groot talent en ging het me voor de wind. Ik heb er nooit hard voor hoeven werken. Totdat ik op een gegeven moment wel moest. Daarin was ik op jonge leeftijd gemakzuchtig en heb ik steken laten vallen.”

In zijn tijd bij PSV werkte hij veelvuldig samen met trainer Fred Rutten. “Hij wilde je echt klaarstomen voor het grote werk. Hij wilde me mentaal hard maken, zodat ik goed mee zou kunnen op het hoogste niveau. Hij had het beste met me voor en zag het in me zitten, maar op die leeftijd was ik nog niet in staat die hardheid te kweken. Ik was daar te zacht voor. Achteraf gezien redde ik het daardoor niet bij PSV.”

Geelgroen randje

Over zijn hoogtepunten in de Eredivisie hoeft hij niet lang na te denken. “De promoties die ik mee heb mogen maken met Excelsior in 2014 en Fortuna in 2018 blijven me echt bij. Natuurlijk zijn de wedstrijden tegen de traditionele top 3 ook mooi om mee te maken. Die wedstrijden pakken ze je nooit meer af.” Dat sommige clubs een speciale plek in het hart van de Brabander hebben blijkt tijdens het gesprek. “Ik heb altijd gezegd dat ik een Tilburger in hart en nieren ben, maar dat mijn hart een geelgroen randje heeft. Willem II staat bij mij op een, omdat het de club uit mijn stad is, maar Fortuna staat zeker op twee.”

Zijn speciale band met de club uit Limburg komt eens te meer naar voren wanneer hij zijn periode in Duitsland vroegtijdig beëindigt. “Mijn carrière kende een jojo-effect voordat ik naar Duitsland vertrok. Het ging met pieken en dalen. Duitsland is een mooi land met een prima voetbalcultuur waar ik dacht mijn carrière nieuw leven in te kunnen blazen, maar uiteindelijk was het niet de beste stap voor mij. Ik zat daar in mijn eentje en miste mijn gezin. Elke dag was hetzelfde en ik vroeg me af of het voetballen dat wel waard was. Uiteindelijk kwam ik er met Rödinghausen uit en keerde ik terug naar Nederland. Waarna ik op een bijzondere manier terugkeerde bij Fortuna.”

De aanvaller kreeg een telefoontje van de supportersvereniging van Fortuna met de vraag of hij terug wilde komen. “Ze wisten dat ik in Nederland was en na het telefoontje ging ik het gesprek aan met Fortuna. Het gesprek was goed en zodoende ging ik weer in Limburg voetballen. Fortuna is voor mij een tweede thuis. De waardering die ik daar kreeg was enorm. Ik ben van mezelf een nuchtere Brabander en dat klikte goed met de Limburgers. Ik wilde de club graag wat teruggegeven, omdat zij jaren alles voor mij hebben gegeven. Het gaf enorm veel voldoening toen dat inderdaad gebeurde, namelijk de promotie naar de Eredivisie.”

Doelstelling

Na twee seizoenen waarin Hutten weinig aan spelen toekwam bij TOP Oss dacht hij na wat hij nog wilde bereiken in de voetbalwereld. Door corona bleek het lastiger aan te kloppen bij clubs met de vraag of ze hem wilden hebben. Via Nikos Tabas kwam hij afgelopen zomer in Werkendam terecht. “Toen ik bij PSV speelde, speelde Nikos bij Feyenoord. We kennen elkaar al lang en hij is een goede vriend van de trainer (Rick Adjei, red.). In januari kwam ik op gesprek en daar hield ik direct een warm gevoel aan over. De trainer en ik hebben dezelfde denkwijze. Dat gaf direct een klik. Toen ik thuiskwam vertelde ik dat het goed ging en dat het tijd was om verder te kijken. Op deze manier kwam ik bij Kozakken Boys terecht.”

De doelstelling voor ‘De Boys’ is ieder seizoen hetzelfde: meedoen in de top vijf en proberen aanspraak te maken op de hoogste positie. “In deze competitie kan iedereen van iedereen winnen op het moment. Het is echt onvoorspelbaar. We hebben ervaren jongens in het team die weten hoe het werkt en rustig blijven. Daarom ben ik er zeker van dat het gaat lukken. Met Kozakken Boys wil ik dit seizoen succesboeken, want ik weet hoe hoger je speelt, hoe leuker de sfeer wordt. En dat ze hier sfeer kunnen maken kreeg ik al mee.”

Klik hier voor meer artikelen over Kozakken Boys.
Meer informatie over Kozakken Boys: Klik hier.

Fred Vrolijk wil met ambitieus Terheijden naar de derde klasse toe

Fred Vrolijk tekende afgelopen jaar voor nog eens drie jaar bij Terheijden. Het sprak vertrouwen uit, iets wat de trainer ook waardeert. Want hij heeft het erg naar zijn zin bij de club en wil graag de sportieve ambities waarmaken.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

“De club zocht naar stabiliteit’’ , begint Vrolijk. “Er is een nieuw bestuur en we willen gaan bouwen. Ik heb het ook erg naar mijn zin dus vandaar dat ik voor drie jaar bijtekende.”

Ondanks dat de trainer eventueel ook hogerop kon koestert hij wat hij heeft bij Terheijden. “Ik heb hier een gemiddelde trainingsopkomst van 85%. Dat is heel fijn werken. Als ik hogerop was gegaan had ik misschien wel trainingen gehad met maar tien man. Dat werkt niet.”

De trainer weet dat het in een hogere klasse niet altijd beter is. “Natuurlijk is het als trainer wel eens frustrerend als de spelers op zaterdagavond goed doorzakken. Dan is het altijd maar de vraag hoe je ze aantreft, maar dat gebeurt ook in een tweede klasse.”

Ambities
Ondanks dat er bij Terheijden geen echte doelen zijn gesteld is er wel volop ambitie. De club wil op termijn terug naar de derde klasse. Maar dat is volgens Vrolijk zeker niet makkelijk. “Het is misschien een open deur intrappen maar uit de vierde klasse komen is moeilijker dan in de derde klasse blijven.”

Toch is het voor Terheijden geen onbekend terrein. De club speelde al eens in de derde klasse en weet dat het daar op termijn ook het materiaal voor heeft. “We hebben een hele leuke lichting. Daarin zijn we alleen niet uniek. Door de coronaperiode heb ik geen zicht op de selecties of kwaliteiten van andere ploegen. Over een paar wedstrijden kun je mij nog eens vragen of we dit seizoen al hoge ogen kunnen gooien.”

Dominos_voorjaar2021

Lichting
Een goede lichting, maar wel een jonge lichting. “Veel spelers zitten pas in het tweede jaar van de senioren, daar moet je dan ook nog de 1,5 jaar vanaf halen waarin we geen wedstrijden hebben gevoetbald door de coronapandemie. Het heeft even tijd nodig maar we maken al grote stappen.”

De trainer spreekt openlijk de hoop uit dat hij deze lichting de komende drie jaar tot zijn beschikking heeft. Maar hij weet als geen ander dat het anders kan lopen. “Het blijft onzeker door studies en stages. Sommigen gaan ineens naar het buitenland, hierdoor kun je niet met zekerheid zeggen dat we volgend jaar gaan oogsten. Daarvoor moet de selectie bij elkaar blijven.”

Maar de positief ingestelde trainer steekt zijn ambities niet onder stoelen of banken. “Als deze groep bij elkaar blijft en wij spelen over drie jaar niet in de derde klasse, zou dat wel een flinke teleurstelling zijn. We gaan er vol voor.”

klik hier voor meer artikelen over SV Terheijden.
Klik  hier voor meer informatie over Sv Terheijden.

Yenal Ergisi hoopt met de DVVC talentenacademie alle speler met potentie een kans te geven

Yenal Ergisi heeft heel wat voetbalwedstrijden gezien, van hoog tot laag niveau. En daarbij viel hem op dat talentenvolle voetballers lang niet altijd op het hoogste niveau actief waren. Met de DVVC talentacademie hoopt hij alle spelers met potentie de kans te geven zich verder te ontwikkelen en dromen na te jagen.

DONGEN – “Ik zag bij andere clubs dat jongens onder de radar vielen”, legt Ergisi uit. “Jongens die vanuit de vierde of vijfde klasse instromen in een grote vereniging, krijgen vaak niet echt een kans. Het is geen rocket science wat we aan het doen zijn. Onze academie is toegankelijk voor iedereen die gewoon talent en potentie heeft. Wij nemen niet alleen Hoofdklasse-jongens aan, maar ook jongens uit de vierde of vijfde klasse.”

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Als NAC-scout ging hij meestal kijken naar wedstrijden op divisie-niveau. Maar als hij stond te wachten op zijn wedstrijd of in de rust zag hij ook jongens op andere velden voetballen. “Dan zie je jongens die potentie hebben, die in een klasse spelen waar ze eigenlijk niet horen. Dan zie je dat er veel meer uitgeperst kan worden.”

“Zo zijn we met de academie gestart”, vervolgt de gedreven oefenmeester zijn verhaal. “Het is wel zo dat je een bepaalde aanleg en potentie moet hebben. Met het juiste sportklimaat willen we spelers de kans bieden om optimaal te trainen en te ontwikkelen. En dan kan het zijn dat een eerste elftal bij een vierdeklasser uiteindelijk hun top is. Of een tweedeklasser. Maar misschien stromen ze wel door naar een betaald voetbal organisatie (BVO) We willen eruit halen wat erin zit. Daarom willen we optimaal trainen, met allemaal gedreven en gepassioneerde voetballertjes. Spelers die willen trainen en niet komen om de clown uit te hangen.”

Dominos_voorjaar2021

Het optimale sportklimaat zorgt dat spelers die nooit opgevallen zouden zijn bij een vereniging in een lager elftal, toch opvallen. “We geven ze de optimale kans. We werken met atletiekverenigingen samen, werken met een sportfysiotherapeut, trainen één op één, doen bodyanalyse. Wij willen bieden wat een goede BVO biedt. Een echt sportklimaat in een topsportomgeving.”

In 2019 werd er gestart bij DVVC, waar de teller inmiddels op vijf teams staat. “We hebben een Onder 10, Onder 11, Onder 12, Onder 13 en Onder 14. Het loopt goed. Veertien jongens zijn uitgenodigd door een BVO, ook jongens die in de vierde en vijfde klasse hebben gespeeld. En er zijn jongens aangenomen bij divisieteams. Het is echt een hele goede opleiding”, zegt Ergisie, die benadrukt dat de academie bij de Dongense voetbalclub niet commercieel is. “We willen de jongens zo goed mogelijk laten trainen.”

“Het maakt niet uit van welk niveau je vandaan komt, je bent welkom als je talent en potentie hebt en als je zoveel mogelijk uit jezelf wil halen”, sluit Ergisi af.

Klik hier voor meer artikelen over DVVC.
Meer weten over DVVC? Klik hier.

In gesprek met Mike van Dommelen van VV Spijkenisse

Mike van Dommelen heeft 65 wedstrijden in het eerste van FC Dordrecht gespeeld. Jammer genoeg liep de 38-jarige spits een zware knieblessure op, waardoor hij af moest zien van zijn profcarrière. Mike liet zich zeker niet uit het veld slaan, op moment kan je Mike van Dommelen vinden bij VV Spijkenisse in de Hoofdklasse.

249967_CPI

Zoals we weten heeft Mike zijn betaald voetbal debuut bij FC Dordrecht gemaakt. Na FC Dordrecht verkaste hij naar SV DOTO. “Bij SV DOTO heb ik een mooie tijd gehad met een geweldige selectie, daar hadden we veel meer uit moeten halen. Na twee jaar heb ik de overstap naar BVV Barendrecht gemaakt, hier kregen we te maken met een trainer en wat oudere spelers die wisten hoe het was om prijzen te pakken. Wij kwamen op een gegeven moment zo in de flow dat we bleven winnen. We wonnen bekers, werden kampioen en promoveerden naar de topklasse.” Na drie jaar BVV kwam ASWH om de hoek kijken. De spits had de ambities om ook met ASWH weer alle prijzen op te strijken. Ook hier won Mike alles wat er te winnen viel en wist ook promotie naar de derde divisie af te dwingen. “Ik werd ook nog all-time topscoorder bij ASWH met 83 goals.” Na twee vijf wilden Mike wel wat anders. Mike had de weg gevonden naar VV Brielle, hier wilde hij ook voor het succes gaan. Dat verliep alleen anders dan gepland. “Hierna was het wel tijd voor een nieuwe uitdaging en kwam Spijkenisse op mijn pad deze club had de ambitie om naar de derde divisie te promoveren. Na wat leuke en goede gespreken met de trainer Peter Wubben was ik wel overtuigd dat dit weer een goede keuze zou zijn voor mij. In het eerste jaar werden we dan ook kampioen. Jammer genoeg degradeerden we het seizoen erop gelijk, wat niet nodig was.”

We vroegen Mike ook hoe het huidige seizoen gaat. “Het is dit jaar lastig, met de nieuwe trainer Marco van Rijn die instapt en vrij snel de corona dat toeslaat en de competitie eruit gaat. Iedereen was eigenlijk op zichzelf is gewezen om goed terug te komen en niet te weten wanneer en hoe alles gaat lopen. Dat blijft heel lastig want in het algemeen zijn voetballers niet streng voor zichzelf.” Nadat de competitie weer werd hervat draaide het team minder goed gedaan er werden er geen punten gepakt. Er nog veel moest gebeuren.

De spits is ook zeer lovend over zijn ouders. “Mijn ouders, die altijd alles over hebben gehad dat ik met het spelletje kon bezig zijn. Het maakte niet als trainer of verzorger, ze waren er altijd. In mijn tijd bij Heerenveen was mijn moeder er elke zaterdag en mijn vader als hij kon ook. Na de wedstijd  ging ik mee naar huis en op zondag brachten ze mij weer naar Heerenveen, dit zijn wat kilometers geweest kan ik je vertellen.” Ook geeft Mike een blik op het huidige seizoen met maar een doel. “Is nu lastig te zeggen door de corona hoe alles gaat verlopen maar wij gaan niet degraderen!”

Meer informatie over VV Spijkenisse? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.

In gesprek met Saskia Hopmans Nagtzaam van RKVV Nieuw Borgvliet

Op haar dertiende begon Saskia Hopmans Nagtzaam met voetballen wat in eerste instantie alleen trainen was, omdat het spel van Saskia nog niet echt op voetbal leek. Destijds was er nog geen meisjeselftal en waren er maar twee niveaus in het damesvoetbal. Haar debuut in het voetbal maakte ze een jaar later notabene bij de tegenstanders, omdat die krap zaten met speelsters. Ze scoorde bijna en dwong een basisplek af bij haar eigen team in de volgende wedstrijd. Het harde werken werd beloond!  

dakraam_251134

Na haar debuut in het voetbal speelde Saskia 18-jaar bij Borgvliet. ‘’In deze periode ben ik trainster van de meisjes geweest en heb ik met de dames in de derde klasse gevoetbald. In deze tijd ben ik drie keer kampioen geworden en maakte ik de overstap naar Dosko. Hier heb ik ongeveer vijf jaar gevoetbald en zijn we ook één keer kampioen geworden. Na Dosko heb ik de overstap terug naar Nieuw Borgvliet gemaakt. Ik zou eigenlijk stoppen en trainster worden, maar bij terugkomst was het team al voorzien van een trainer en ben ik lekker gaan voetballen.’’

Wat zijn de ambities in de toekomst? ‘’Ik wil gewoon nog lang blijven voetballen en dan zien wel weer wat betreft de toekomst. Nu heb ik het nog erg naar mijn zin en de tegenstanders vinden mij nog snel genoeg. Weer een 30+ team bij Nieuw Borgvliet is ook nog een ambitie en ik wil altijd nog   een keer trainer of leidster worden van het damesteam. Momenteel merk ik dat nog veel te veel geniet en erg fanatiek ben in het veld. Dus wie weet als ik besluit om er mee te stoppen dat ik andere plannen krijg.’’

Het huidige seizoen verloopt nog wat stroef. ‘’Het gaat tot dusver belabberd, soms is het moeilijk om genoeg dames op het veld te krijgen en iedereen fanatiek te krijgen om te komen trainen. Hopelijk kunnen we snel alles weer oppakken en gewoon onze wedstrijden spelen, want dan worden mensen vanzelf wat meer betrokken bij de voetbal. Verder zijn we dit seizoen druk bezig met het voorbereiden van ons 50-jarig jubileum.’’

deschans_251007

Door de jaren heen kende Saskia wel wat hoogtepunten binnen het voetbal. ‘’De mooiste wedstrijd die ik gespeeld heb was die tegen Moerstraten in 1999/2000. We moesten alleen maar winnen om kampioen te worden. In die wedstrijd stond ik voorstopper en maakte het winnende doelpunt. De huldiging van mijn 28ste voetbal jaar was ook iets leuks om mee te maken. Hopelijk wordt het 50-jarig jubileum van onze vrouwenafdeling ook een hoogtepunt die ik mooi aan dit lijstje kan toevoegen.’’

Voetbal is erg belangrijk voor Saskia. ‘’Ik kan erg genieten van de teamprestaties die je als collectief elftal kunt behalen. Je wint en verliest met zijn allen en na afloop drink je er daarna nog een biertje op. Zo blijf je lekker bezig en blijf je fit.’’ Wat betreft sportief resultaat moet de ploeg nog even geduld hebben. ‘’De meiden die er zijn blijven wel inzet tonen, het is alleen wachten op de eerste overwinning dit seizoen. Ik gun ons wel een overwinning door de inzet en kracht die we leveren in het veld. Het liefste willen we niet laatste worden, dus we hebben nog flink wat overwinningen nodig om dit te voorkomen.’’

Klik hier voor meer informatie over Nieuw Borgvliet.
Klik hier voor meer artikelen over Nieuw Borgvliet.

Jurgen van den Broek kijkt uit naar de uitdaging bij HZ ‘75

Acht jaar heeft het geduurd, maar het eerste elftal van HZ’75 is terug in de standaardklasse. Trainer Jurgen van den Broek kijkt uit naar de uitdaging die voor hem ligt en ziet dat de club weer leeft in het dorp.

HOOGE ZWALUWE – Acht jaar geleden werd de stekker uit een eerste elftal in de standaardklasse getrokken omdat het team elke week klop kreeg en het wekelijks zoeken was naar spelers. In die acht jaar is een vriendenelftal zich verder gaan ontwikkelen en werden er resultaten geboekt in de reserve zesde klasse.

Dominos_voorjaar2021

“Met de aanvulling van een hele goede lichting in de jeugd staat er nu een goed team” begint Van den Broek zijn verhaal. “Het is voor heel de club prachtig nieuws dat we weer een fatsoenlijk vlaggenschip hebben staan.”

Winst op rivaal
Want de club leeft meer dan ooit in het dorp weet de trainer als geen ander. “Ik ben 13-14 jaar trainer hier. Je krijgt ook weer ouderwets commentaar van de inwoners als er niet gepresteerd wordt. Maar bij de uitwedstrijd tegen VCW stond het halve dorp langs de lijn. Dat zegt wel wat.”

Die wedstrijd tegen VCW was al een vroegtijdig hoogtepunt voor het vernieuwde eerste elftal. Op bezoek bij de rivaal werd er 5-1 gewonnen. “We hebben daar de kroegen nog afgesloten. Het was voor ons de bevestiging dat we dit niveau aankunnen. Al moeten we ook niet te hard van stapel lopen.”

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Want de eerste vier wedstrijden in de competitie werden verloren. “Dat is even wennen voor die gasten. Dat zijn ze nog niet gewend. Maar wij blijven ons vasthouden aan die overwinning tegen VCW. Dat was geen incident.”

Doelstelling
Toch erkent Van den Broek dat het een lastig seizoen gaat worden. “Alle andere teams spelen al jaren samen. Wij moeten helemaal opnieuw beginnen. In de reserveklasse was soms hardlopen nog genoeg voor de overwinning, nu moet er gevoetbald worden.”

Wel doel daarbij hoort weten ze wel in Hoge Zwaluwe. “We hebben naar elkaar uitgesproken bij de eerste tien te willen eindigen. Dat zou overigens al heel knap zijn. Als we in de competitie ook ons eerste resultaat gaan pakken zou dat erg prettig zijn. Dan zetten we een volgende stap.”

Aan de mentaliteit van de spelers ligt het in ieder geval niet volgens de trainer. “Vooral de mentaliteit van de spelers is heel goed. Ze zijn er elke week, ook bij de trainingen. Daarnaast is er genoeg fanatisme. We gaan nu werken aan vastigheden, we hebben nog niet in dezelfde samenstelling gespeeld. Geef ons de tijd, dan komt het goed.”

Klik hier voor meer artikelen over HZ’75.
Meer weten over HZ’75? Klik hier.

Marius Hotting stopt zijn trainerscarrière eerder dan verwacht bij OFB

”Tot onze grote spijt heeft onze hoofdtrainer Marius Hotting aangegeven zijn doorlopende contract aan het einde van dit seizoen te willen beëindigen”, aldus het bestuur van OFB.

”Wij als bestuur betreuren dit ten zeerste, maar respecteren Marius zijn beslissing en hopen dat hij in een andere rol bij onze club betrokken blijft. Vorig jaar konden we met trots aangeven dat Marius voor de komende twee seizoenen aan onze club verbonden zou blijven. Helaas heeft hij aangegeven om gezondheidsredenen zijn trainerscarrière te moeten beëindigen.”

”Momenteel herstelt Marius van een operatie, hij hoopt zo snel mogelijk weer bij de groep aan te kunnen sluiten om het resterende seizoen op een goede manier te kunnen afsluiten. Gedurende zijn afwezigheid neemt Corjan van der Made zijn taken samen met Wilco van den Brink waar. Wij zijn enorm blij dat Corjan direct de taken heeft opgepakt.
Binnenkort gaan wij met Marius bekijken in welke rol deze verenigingsman voor OFB behouden kan blijven. Voor de functie hoofdtrainer zijn we inmiddels de zoektocht opgestart en komt er een vacature waarop de trainers kunnen reageren.”

”Wij hopen dat de weg die we met Marius en zijn trainersstaf zijn ingegaan kan worden voortgezet door een nieuwe hoofdtrainer.” OFB wenst Marius een voorspoedig herstel en veel succes met de laatste maanden als hoofdtrainer bij OFB.

Bron: OFB

Voor meer artikelen over OFB, klik hier.
Voor meer informatie over OFB, klik hier.