Home Blog Pagina 695

Bram Ros is maatschappelijk betrokken aanvoerder bij Rijnsburgse Boys

Rijnsburgse Boys heeft met Bram Ros een maatschappelijk betrokken aanvoerder. Op zijn initiatief dragen de zes aanvoerders van de Bollenstreekclubs in de tweede en derde divisie dit gehele seizoen een aanvoerdersband in de regenboogkleuren. “Mensen uitsluiten slaat nergens op.”

Met de actie willen Ros en de andere aanvoerders zich solidair verklaren met sporters die te maken hebben met discriminatie of een andere manier van uitsluiting. “Ik weet hoe fijn het kan zijn in de kleedkamer met je teamgenoten”, zegt Ros (23). “We hebben bij Rijnsburgse Boys het geluk dat we een enorm hecht team hebben. In dat team is voor elk type mens plaats. En zo hoort het ook te zijn. Ik gun iedere voetballer een plek om zichzelf te kunnen zijn.”

IT-Rijnsburg

Ros zegt persoonlijk geen ervaringen te kennen van voetballers die worden uitgesloten of gediscrimineerd vanwege hun geaardheid of huidskleur. Hij vond het zelf tijd worden om in actie te komen toen hij de podcast De Schaduwspits van de NOS hoorde. Daarin werden schrijnende verhalen verteld over voetballers in het betaalde voetbal die niet zichzelf kunnen zijn uit angst voor negatieve reacties van medespelers, clubbestuurders en supporters. “Natuurlijk wist ik ervan dat het speelt, maar als je die persoonlijke verhalen hoort, draait je maag om. Het heeft mij in ieder geval aan het denken gezet.”

Hij besprak het bij Rijnsburgse Boys met medespelers. “Ik heb het erover gehad met Jeroen Spruijt en teammanager Jaco Heemskerk en hen mijn idee voorgelegd. Het is maar een klein symbolisch gevaar door de aanvoerdersband in regenboogkleuren te dragen, maar het belangrijkste is het signaal wat je afgeeft. Met de publiciteit in de media bereik je toch een redelijk groot publiek. De club heeft ons meteen ondersteund en heeft aangegeven het initiatief aan te kaarten bij de andere Bollenstreekclubs. Het initiatief is snel overgenomen en er zijn ook buiten de Bollenstreek aanvoerders die de band in regenboogkleuren dragen. Ik weet het bijvoorbeeld van GVVV, maar er zijn er meer.”

Het initiatief leverde Ros de nodige reacties op. “De meeste waren positief, een enkele, uiteraard op sociale media, negatief. Je kent ze wel, die reacties als ‘ga lekker voetballen, joh’.”

Het initiatief past ook wel bij de wijze waarop Ros in het leven staat. Hij is onderwijzer en combineert het voor de klas staan met een extra studie, orthopedie. “Ik ben dit schooljaar met deze studie begonnen. Zo alles bij elkaar is het best pittig.”

Bij Rijnsburgse Boys is de Hagenaar inmiddels toe aan zijn vierde seizoen. “Ik heb het hier prima naar mijn zin. En volgens mij is dat wederzijds, want anders maken ze je niet aanvoerder”, lacht hij. Over onevenwichtige balans tussen de resultaten in thuis- en uitwedstrijden maakt Ros zich geen zorgen. “We pakken bijna alle punten thuis tot dusverre. Dat is inderdaad opvallend, maar aan de andere kant ook deels toeval. We hebben uitwedstrijden gespeeld waarin we echt de bovenliggende partij waren, maar toch verloren. In de tweede divisie ligt het niveau van de ploegen dicht bij elkaar. We hebben een aardige selectie, maar dat hebben andere clubs ook.”

Voor meer informatie over Rijnsburgse Boys klik hier.
Meer artikelen van Rijnsburgse Boys klik hier.

Nick Runderkamp wel aan boord bij Quick Boys

Middenvelder Nick Runderkamp (25) begon met veel hoop aan een loopbaan bij profclub Volendam. Definitief doorbreken deed hij er evenwel niet, maar met Quick Boys heeft hij een passend alternatief gevonden. Keihard werken, niet jammeren en vis als voornaamste exportproduct. “Ik ben blij met Quick Boys, maar de vis in Volendam is wel lekkerder.”

IT-Rijnsburg

De rasechte Volendammer Runderkamp kreeg zijn vorming op voetbalgebied bij de plaatselijke FC, waar hij het tot zeventig wedstrijden in de hoofdmacht schoppen zou. Een comfortabel leven lag in het verschiet voor de man die stelt dat er eigenlijk niets leukers is dan met zo’n groep gasten op het veld staan. “Je hebt als voetballer een heerlijk bestaan natuurlijk. Je traint in de ochtend en ’s middags heb je alle vrije tijd van de wereld. Als je van je hobby je beroep kunt maken, is dat het mooiste wat er is. Helaas lukte het mij niet om bij Volendam aan boord te blijven. Mijn contract werd niet verlengd en ik had geen zin om voor een klein loon ergens in Brabant bij een BVO te gaan spelen. Toen er geen interessante profclub kwam, besloot ik voor mijn maatschappelijke loopbaan te gaan. Dat combineer ik nu met het voetballen bij Quick Boys.”

Runderkamp vertelt hoe hij elke dag opnieuw nieuwe ervaringen opdoet bij Waterland, een in Purmerend gevestigd accountantskantoor. Overboekingen, administratieve organisatie en jaarrekeningen komen hem inmiddels heel bekend voor. “Ik doe ook een opleiding om me verder in het vak te bekwamen. Ondertussen houd ik energie genoeg over om lekker bij Quick Boys te spelen. We hebben een prima groep en de club is natuurlijk een grootheid in de amateurwereld. Wat beleving betreft, is Quick Boys echt heel bijzonder.”

Sportpark Nieuw-Zuid, weet Runderkamp, loopt geregeld vol om de blauw-witte formatie aan te moedigen met een fanatisme dat niet zou misstaan op de Olympische Spelen. Als linkermiddenvelder voorziet hij de aanval van impulsen, soms ook is hij achter de spits terug te vinden. Het verschil tussen de Tweede Divisie en de Keuken Kampioen Divisie is hem zo zoetjes aan wel duidelijk geworden. “In de Tweede Divisie draait het meer om werken. Niet dat ik daar vies van ben hoor, in Volendam zijn we natuurlijk ook niet lui. Maar in de KKD was het gebruikelijk om altijd de voetballende oplossing te zoeken. Bij Quick Boys doen we dat ook wel, maar de beuk erin gooien staat ook hoog in het vaandel.”

Quick Boys bezet op het moment van schrijven de twaalfde positie in de Jack’s League. In het geheugen gebeiteld bij Runderkamp staat de tegentreffer in het uitduel bij ASWH, die zijn ploeg de volle winst kostte. “We waren veel beter en stonden door Darren Maatsen met 0-1 voor. ASWH scoorde echt volkomen uit het niets de gelijkmaker, het werd uiteindelijk 1-1. Toen dacht ik wel even terug aan mijn tijd bij Volendam. Daar zou zo’n tegengoal echt onacceptabel zijn geweest.”

Het laatste wat Runderkamp echter wil, is zuur omzien naar het missen van een loopbaan bij de beroepsvoetballers. Want: “Het zal vast ook aan mezelf liggen dat ik niet goed genoeg werd bevonden “Liever koestert hij zijn huidige bestaan, dat hem in financieel opzicht goed op de been houdt. ”In feite heb ik nu twee banen. Wat ik nu verdien, had ik bij een kleinere club in de Keuken Kampioen Divisie nooit gekregen. Soms ben ik moe ja, want werken op een accountantskantoor is best pittig. Maar ik krijg veel energie van het voetbal.”

Omdat vergelijken nu eenmaal in de aard van de mens zit, laat Runderkamp tenslotte zijn licht schijnen over de kwaliteit van de vis in Volendam en Katwijk. In laatstgenoemde dorp kunnen ze er best wat van, maar op de vis van Volendam staat geen maat. “Die is lekkerder, echt waar. Dat zeg ik niet omdat ik Volendammer ben. Als ik in Volendam tongfilet eet, heb ik het erg naar mijn zin. Voor zeebaars geldt hetzelfde.”

Meer informatie over, Quick Boys.
Klik hier voor meer artikelen over Quick Boys.

Geduld SJC wordt op de proef gesteld aldus Chris Hiep

Dat het nieuwe complex van SJC prachtig wordt, is boven elke twijfel verheven. Maar de oplevering ervan bevindt zich in een precaire fase. Bestuurslid nieuwbouw Chris Hiep vertelt wat de stagnatie met hem en de leden van de Noordwijkse voetbalclub doet.

IT-Rijnsburg

Om verschillende redenen liep de oplevering eerder al anderhalf jaar vertraging op. Nu, weet Hiep, in het dagelijks leven zelf ook architect, blijkt ook de opnieuw vastgestelde datum van 1 februari 2022 niet gehaald te kunnen worden.

Wat nu dreigt, zijn claims vanuit de bouwwereld, die de 1.9 miljoen aan stagnatiekosten mogelijk vergoed willen zien. Langdurig en ingewikkeld juridisch gesteggel is allesbehalve denkbeeldig. Het College van B&W besloot onlangs om middelen te reserveren in programmabegroting van 2022.  Hiep, die al vanaf 2015 met het indrukwekkende project bezig is, stelt dat er sprake is van een ‘bittere pil’. “We willen met z’n allen niets liever dan eindelijk gebruik maken van ons nieuwe complex. Ik overdrijf niet als ik zeg dat we ons toekomstige onderkomen ‘het complete complex’ kunnen noemen. Er komt een prachtige tribune, prima velden en een hal waarmee we nog tientallen jaren vooruit kunnen. Des te frustrerender is het dat de oplevering zo’n slepende zaak is geworden.”

Leden van SJC vragen zich steeds meer af hoe het toch komt dat het zo lang duurt voordat de oplevering definitief zijn beslag krijgt. Het risico dat de projectgroep loopt, vertelt Hiep, is dat mensen sceptisch gaan doen en zijn manschappen ongeloofwaardig worden. “Ik heb daar best moeite mee. Ik stop zoveel vrije tijd in het project en wil samen met mijn bouwcommissieleden graag vakwerk afleveren. Als je steeds moet zeggen dat er weer uitstel komt, dan voelt dat heel vervelend. Het goede nieuws is dat de bouw gewoon doorgaat. Dat wil ik ook wel benadrukken. Maar met betrekking tot de claims, is het laatste woord nog niet gezegd. Het gaat om veel geld en de gemeente is er als opdrachtgever natuurlijk niet blij mee als claims in eerste instantie bij hen komen te liggen.”

Hiep zegt elke week zo’n tien uur met de bouw van het complex bezig te zijn. Dat is vrij veel, wanneer je bedenkt dat hij een drukke baan en een jong gezin heeft, die ook veel tijd en aandacht vragen. Achteraf, zegt het bestuurslid met veel openhartigheid, zou hij de eer om de nieuwbouw te begeleiden aan een ander hebben gelaten. “Ik heb niet kunnen bevroeden dat het zo’n energie en tijd slurpend proces zou worden. Ik, en velen met mij, zullen heel opgelucht zijn als het complex er daadwerkelijk is. Ik houd mezelf en anderen voor dat heel veel mensen plezier van het complex zullen hebben. Dat is de manier om gemotiveerd te blijven.”

Klik hier voor meer artikelen over SJC.
Klik hier voor meer informatie over SJC.

Nico Zwaan van Katwijk: De ene keer een aanwijzing, de andere keer een preek

Als er één vader trots is op zijn dochters, dan is het toch wel Nico Zwaan (39). Dat is ook niet zo gek: in het MO15-team van Katwijk kwijten zij zich uitstekend van hun taak. Als trainer van het elftal wil Zwaan zijn kroost thuis nog weleens verder bijpraten over de voetbalsport. Een aanwijzinkje hier, een tactische tip daar.

IT-Rijnsburg

Zwaan coacht het meidenteam al enkele jaren en kreeg de leiding over de formatie toen zijn dochters in de JO-11 speelden. Hij groeide mee met het elftal, zoals hij het zelf noemt. Zijn dochters Faye (12, mid-mid) en Dané (13, linksback) weten inmiddels niet meer beter dan dat hun vader de scepter zwaait. “Dat vinden ze prima hoor”, lacht Zwaan, die zelf op jonge leeftijd lid werd van Katwijk en tot zijn dertigste voetbalde. “Toen ik stopte met zelf spelen, heb ik een paar jaar niets bij de club gedaan. Ik keek alleen op zaterdag bij het eerste en dat vond ik hartstikke leuk. Maar ik kreeg steeds sterker het gevoel dat ik wat voor Katwijk wilde betekenen. Ik heb mijn trainersdiploma’s gehaald en ben aan de slag gegaan bij de MO-11.”

De vader van Faye en Dané zou zichzelf willen neerzetten als een ‘heel fanatieke maar positieve trainer’. Met zijn elftal werd hij een aantal keer kampioen en komt hij nu uit op het hoogst denkbare niveau. “Divisievoetbal is er pas vanaf de MO17. We zitten nu echt op het maximaal haalbare en komen uit in de regio Den Haag/Rotterdam, tegen clubs als Poortugaal, Forum Sport en Berkel. Trainen doen we twee keer een uurtje in de week. Dan hebben we veel plezier met elkaar, maar we werken ook serieus aan ons samenspel. We spelen veel positiespel en sluiten altijd af met een lekkere partij. Dat vinden de meiden het leukste, dus dan doen we dat.”

Faye heeft met haar overzicht en techniek een stuwende rol op het middenveld. Dané is een linkervleugelverdediger die haar nog jonge tanden volgens Zwaan ‘helemaal in een rechtsbuiten kan zetten’. Op de training ervaart hij dat de meiden van de O15 een eigen wil hebben en niet alle aanwijzingen voor zoete koek slikken. “Ze zijn wel eigenwijs, ja. Maar daar kan ik wel tegen. Het hoort ook een beetje bij de leeftijd natuurlijk. De andere meiden weten in elk geval dat ik mijn dochters geen voorkeursbehandeling geef. Ik ben net zo streng op ze als op de rest. Wisselbeurten bijvoorbeeld, gebeuren keurig op volgorde. Dat heeft me een keer een flinke preek van Faye opgeleverd.”

Lachend graaft Zwaan in zijn geheugen en komt met een anekdote die er zijn mag. Vlak nadat zijn jongste dochter een prachtgoal had gemaakt, haalde hij haar naar de kant. “Faye was nu eenmaal aan de beurt om reserve te staan. Zij vond dat ik dat niet kon maken op dat moment. Ze wilde op zoek naar een tweede goal, maar ik houd nu eenmaal een strak schema aan. Thuis heb ik wel even te horen gekregen dat ze het niet met mijn beleid eens was. Ja, jammer dan: wissel is wissel, toch?”

Faye en Dané, die beiden actief zijn in het middelbaar onderwijs, krijgen zo nu en dan een goedbedoelde tip van hun vader, die uitvoerder is bij een bouwbedrijf en wiens vrouw bij Katwijk als jeugdsecretaris fungeert. Hoe ze moeten verdedigen bijvoorbeeld, of wat goed vrijlopen precies inhoudt. “Daar zitten ze niet altijd op te wachten. Dan hebben ze andere dingen aan hun hoofd. Soms ook horen ze mijn adviezen wel graag, je weet wel hoe dat gaat. Ach, laat ons maar gewoon lekker ons gang gaan. We zijn goed bezig met de MO-15. Als je ziet hoe we vooruit zijn gegaan, de laatste jaren, dan kan ik alleen maar trots zijn op mijn team. Als vader ben ik dan natuurlijk ook trots op mijn dochters.”

Klik hier voor meer artikelen over Katwijk.
Klik hier voor meer informatie over Katwijk.

Westlands kampioenschap Zaalvoetbal kan weer vijf jaar vooruit

Door de coronacrisis kon het evenement voor jeugdvoetballers in 2020 niet plaatsvinden. De organisatie verwacht medio december weer een editie ‘als vanouds’ te kunnen organiseren in de Jan van der Valk Sporthal bij Verburch in Poeldijk. Aan het Westlands kampioenschap doen voetballertjes in de leeftijdsklassen ‘onder 13’, ‘onder 11’ en ‘onder 9’ jaar mee.

ZWSports_251098

Poeldijk – Het Westlands zaalvoetbaltoernooi is ooit ontstaan en gestart in 1980. Na vele jaren in De Lier gehouden te hebben is het WK-toernooi voor JO13 teams in 2003 geadopteerd door voetbalvereniging Verburch uit Poeldijk. Het toernooi voor de JO11 teams is in 2008 van VV Lyra overgenomen. Het Westlands Kampioenschap Zaalvoetbal werd in 2012, door een daverend succes van de eerdere edities, uitgebreid door de toernooicommissie van Verburch met een “WESTLANDS KAMPIOENSCHAP ZAALVOETBAL VOOR JO9 PUPILLEN”. De eerste editie in 2012 kreeg Westlandia als eerste winnaar. Door COVID-19 hebben we in 2020 niks kunnen doen, aldus voorzitter Bernard Zuidgeest die het vijf jaar geleden overnam van Léon Duijvensteijn. ,,Duijvesteijn is dertien jaar voorzitter geweest en heeft er toen mede voor gezorgd dat alles staat als een huis. Poeldijker Nico van Rijn (70) kreeg in 2016 de vraag om voorzitter te worden van het WK Zaalvoetbal. Van Rijn is in het verleden jaren voorzitter geweest van VV Verburch. Ook was hij raadslid voor CDA Westland. Verder heeft hij in het verleden een belangrijke rol gespeeld bij het tot stand komen van beleidsdocumenten op het gebied van sport. Hij gaf aan graag te willen helpen, maar niet als voorzitter. In zijn ogen moest Bernard Zuidgeest mede-eigenaar van Together2Grow (Poeldijk/Schipluiden), de kar gaan trekken. Zuidgeest is zelf jarenlang eerste elftalspeler geweest bij Verburch (zo) en wilde graag helpen. “

Kerstrad

Het toernooi is inmiddels de week voor Kerst een ware traditie voor jonge voetballers in de regio. Alle clubs uit Westland, Midden-Delfland, Hoek van Holland en het Loosduinse GDA zijn aanwezig met hun beste jonge spelers. Graag zouden ook clubs uit de regio Den Haag of Rotterdam mee willen doen, maar dat gaat voorlopig niet gebeuren omdat het een echt Westlands feestje is. Alle zestien clubs willen graag meedoen. Voor en na de wedstrijd is het mooi om te zien dat veel bestuurders komen om te netwerken. Iedereen weet precies waar ze aan toe zijn. Alles is goed geregeld, de wedstrijden beginnen en eindigen precies op tijd en dat wordt gewaardeerd. Het is supermooi om te zien dat verschillende teams leuk kunnen voetballen in de kleine ruimte. Een enkeling valt met regelmaat op door het getoonde spelinzicht. “De aanwezige scouts van onder meer Feyenoord, Sparta, Excelsior Rotterdam, ADO Den Haag en AJAX staan vaak driftig notities te maken in hun boekje”, weet een enthousiaste Zuidgeest. We hebben het geluk dat we met Jan van der Valk Sporthal de beschikking hebben over maar liefst drie velden. Daardoor kunnen we in twee dagen veel wedstrijden spelen. We willen graag gaan uitbreiden met de dames of een andere leeftijdsgroep erbij nemen. Daarvoor zouden we nog kunnen gaan uitwijken naar de vrijdagavond. Maar laten we eerst gaan kijken hoe na een jaar corona alles gaat lopen. Het evenement is dankzij de nieuwe hoofdsponsor PJH Hoogwerker Verhuur ook voor de komende jaren verzekerd. Dat bedrijf tekende onlangs een contract voor vijf jaar. Daar zijn we natuurlijk super blij mee. Het Westlands zaalvoetbaltoernooi wordt gehouden op 18 en 19 december. Na de eeuwwisseling is Verburch omgedoopt tot Stichting Omnivereniging Verburch, waarnaast de voetbaltak ook ruimte is voor Tennis, Turnen, Judo, Wandelen, Tafeltennis, Badminton, Volleybal, Schaken, Boogschieten en Jeu de Boules. Nu is het toeval dat er op zaterdag 18 december ook een groot Kerstrad gehouden wordt voor alle mensen uit Poeldijk. Dat gaat echt een gezellige avond worden en hopelijk veel geld opleveren voor onze mooie club aan de Arckelweg.

Klik hier voor meer informatie over Lyra.
Klik hier voor meer artikelen over Lyra.

Periode pakken met FC ’s-Gravenzande zou mooi zijn aldus Dennis van Rijn

Maassluiser Dennis van Rijn, werkzaam als magazijn beheerder bij Firefly, is bij FC ‘s-Gravenzande begonnen aan zijn derde seizoen. De 28-jarige verdediger die door zijn tomeloze inzet graag wil uitgroeien als publiekslieveling, heeft het helemaal naar zijn zin in het Westland.

ZWSports_251098

’s-Gravenzande – ,,Ik ben op mijn zesde net als veel jongens uit de wijk begonnen met voetballen, bij Excelsior Maassluis, waar ik ook mijn gehele jeugd heb gevoetbald. Het eerste elftal heb ik helaas net niet gehaald in Maassluis. Om toch te voetballen op een redelijk niveau ben ik gaan voetballen bij tweede klasseer VDL, ook uit Maassluis. Daar draaide ik twee topseizoenen. Hoofdklasser Zwaluwen uit Vlaardingen had belangstelling en we waren er snel uit. Bij Zwaluwen heb ik mij goed kunnen ontwikkelen en als dan een club als VV Noordwijk dat speelt in de Derde Divisie je graag wilt hebben is de keuze niet moeilijk. In de eerste seizoenhelft kon ik niet rekenen op een basisplek.’’ In totaal kwam de rechtsback elf keer in actie in de Derde Divisie, waarvan drie duels als basisspeler. ,,Supergaaf was de wedstrijd in de tweede ronde van de

-beker. We speelde toen een uitwedstrijd tegen FC Twente. Ondanks dat we verloren met 4-2, hebben we toch goed partij geboden. Ook waren er veel kaarten verkocht waardoor het stadion bijna uitverkocht was. Nu speel ik weer lekker dicht bij mijn woonplaats Maassluis en sta ik niet meer in de file. Dat zorgt voor rust en dat is als vader van een jong gezin ook lekker. Met FC ‘s-Gravenzande speel ik op toch op een hoog niveau en spelen we wedstrijden door een groot gedeelte van Nederland. Al moet ik eerlijk toegeven dat voetbal niet het belangrijkste is in mijn leven, maar ik haal er wel heel veel plezier uit. Zeker het sporten in teamverband vind ik heel leuk. In mijn jeugd bij Excelsior Maassluis heb ik veel geleerd van Wouter Gudde. Die heb ik meerdere keren in mijn jeugd als trainer gehad. Zeker van de manier van hoe hij het spelletje beleeft kon ik veel leren en dat is denk ook wel één van mijn grootste kwaliteiten. Het is ook supermooi om te zien dat Wouter Gudde het als algemeen directeur van FC Groningen ook goed doet. Dat vinden ze in Groningen ook want zijn overeenkomst is tussentijds opengebroken en met twee jaar verlengd tot medio 2026.’’ Je bent begonnen aan je derde seizoen bij FC ‘s-Gravenzande. Wanneer is voor jou het seizoen geslaagd? ,,Ik hou er niet zo van om doelstellingen uit te spreken. Maar als het dan toch moet zou het mooi zijn als we dit seizoen een periode kunnen pakken. Iedereen kan van iedereen winnen in onze klasse. En een seizoen lang fit blijven zou ook lekker zijn.’’ Wat vind jij van Westlandse mentaliteit? ‘’Helemaal goud! Hahaha. Ik kom zelf uit Maassluis dus het was voor mij niet heel vreemd. En ik ben vanaf de eerste dag goed opgevangen door de jongens, dus ik heb niks te klagen.”

Voor meer artikelen over FC ‘s-Gravenzande, klik hier.
Voor meer informatie over FC ‘s-Granvenzande , klik hier.

Ritchie de Vreeden van VV Lyra emigreede van De Lier naar de Algarve

 Het was zeker even schakelen maar het gaat echt super goed met ons. Voetballen doe ik sinds kort bij Grupo Desportivo de Lagoa en dat is net als Lyra een hele leuke en warme club.

ZWSports_251098

De Lier – Ritchie de Vreeden (26) had een mooi leven in De Lier. Voetballen bij de plaatselijke club VV Lyra en elke dag op de fiets naar Rijk Zwaan. Als jonge keeper kreeg hij de kans zich te laten zien bij tweede klasse DSO uit Zoetermeer. Daar vertrok hij na een seizoen alweer omdat hij wilde gaan verhuizen naar Portugal. Door corona moest dat plan even wachten en ging hij weer voetballen bij de club waar het voor hem allemaal begon als keeper. Als mannetje van zes ben ik begonnen als voetballer bij Westlandia, maar na een paar keer trainen merkte ik dat dat niks voor mij was. Ik ben toen naar V.V. Lyra gegaan en ben daar begonnen als keeper. Daar heb ik gespeeld in alle jeugdelftallen en uiteindelijk een paar jaar gespeeld in het eerste elftal. Daar kijk ik echt met een goed gevoel op terug. Mooi moment was een paar jaar geleden de nacompetitie wedstrijd Lyra – Koudekerk, waar wij toen streden voor handhaving in de tweede klasse. Na de eerste wedstrijd uit bij Koudekerk 0-0 te hebben gespeeld speelden wij drie dagen later de thuiswedstrijd tegen Koudekerk. Ik kan me nog herinneren dat wij die wedstrijd veel kansen kregen, maar dat we zoals vaker dat seizoen niet tot scoren kwamen. Na heel weinig weg te hebben gegeven kregen wij in de 92e minuut via een corner en een scrimmage de 0-1 tegen. Iedereen dacht dat we op dat moment gedegradeerd waren. Na de aftrap te hebben genomen volgde er direct een lange bal waar wij een penalty uit kregen. Coen van Mil scoorde de penalty in de 96e minuut en gelijk blies de scheidsrechter af. Na 2 x 15 minuten verlenging was de stand nog 1-1 en volgden er strafschoppen. Ik pakte de tweede strafschop, maar die werd vervolgens afgekeurd voor het te ver van de lijn komen. Uiteindelijk pakte ik de laatste en beslissende strafschop en waren wij door naar de volgende ronde. Helaas degradeerden wij dat seizoen, na meerdere kansen te hebben gehad, ook op strafschoppen tegen SSS. Ik pakte die serie twee strafschoppen, maar wij misten er helaas drie.

DSO

Ik wilde graag waar mijn plafond lag en kreeg de kans mij te laten zien bij DSO. Dat was een leuke leerzame tijd in Zoetermeer. Ik wilde heel graag met mijn vriendin iets gaan opzetten in Portugal. Nadat ik bij DSO had aangegeven dat ik naar Portugal zou verhuizen zijn zij uiteraard op zoek gegaan naar een andere keeper. Vervolgens begon de coronapandemie. Hierdoor moesten mijn vriendin en ik helaas noodgedwongen langer in Nederland blijven. Op het moment dat wij dat besluit moesten nemen had DSO al twee andere keepers aangetrokken en was het dus voor mij geen optie meer om terug te keren naar DSO. Na wat overleg met keeperstrainer Dick Bos en mijn omgeving heb ik toen zelf besloten om Lyra te bellen met de vraag of ik terug kon komen. Mijn vriendin en ik hadden op dat moment nog geen nieuwe datum gepland voor onze emigratie en dit zou eigenlijk pas op zijn vroegst in het tweede kwartaal van 2021 plaats gaan vinden. Lyra gaf gelukkig aan dat het mogelijk was en zodoende ben ik toen teruggekeerd. De voorbereiding verliep voor mij niet vlekkeloos aangezien ik al snel geblesseerd raakte aan mijn enkel. Ik heb toen bijna anderhalve week niks kunnen doen. Nadat de competitie was gestart heb ik ongeveer zes wedstrijden gekeept bij Lyra voordat alles weer opgeschort werd. In oktober 2020 kwam er een huis vrij in de Algarve in Portugal, met alle voor ons gewenste faciliteiten, waar wij graag wilden wonen. Dit was voor ons dus een buitenkans. Het enige probleem was dat de startdatum van het huurcontract vanaf 1 december 2020 in zou gaan en ik dus vroegtijdig het seizoen af zou moeten breken bij Lyra. Na veel nagedacht te hebben en het gesprek aan te zijn gegaan met trainer Pim van der Hoorn hebben mijn vriendin en ik toen besloten om op 27-12-2020 officieel te emigreren naar Portugal. Na dit nieuws te hebben verkondigd binnen de selectie van Lyra hebben wij nog één wedstrijd gespeeld tegen SC Monster voordat alles weer stil werd gelegd door de corona en ook al vrij snel werd besloten dat het seizoen niet meer afgemaakt zou worden. Het was dus een heel raar seizoen aangezien ik heel veel jongens en mensen binnen Lyra na de laatste wedstrijd tegen SC Monster niet meer heb gezien.

Grupo Desportivo de Lagoa

De eerste paar maanden waren heel moeilijk voor ons als jong stel. Een paar dagen nadat wij in Portugal aankwamen werd er een strenge lockdown ingevoerd die uiteindelijk vier maanden heeft geduurd. Hierna is alles in stijgende lijn gegaan. Ik ben mijn eigen bedrijf gestart genaamd Group Adventures Algarve. Ik organiseer vakantiereizen, golfreizen en andere sportreizen voor voornamelijk de Nederlandse markt. Mijn vriendin werkt vanuit huis voor een Nederlands bedrijf. Ze heeft een fijne werkgever, kan alles online doen en heeft het erg naar haar zin. Nu alles een beetje gaat lopen ben ik ook weer begonnen met voetballen bij Grupo Desportivo de Lagoa. Het is net als Lyra een hele leuke, warmhartige club en ik ben heel goed ontvangen. Echt alles is tot in de puntjes geregeld. Van het wassen van alle trainingskleding tot aan het verzorgen van het eten voor de wedstrijd. Dit seizoen zijn er 16 nieuwe spelers gekomen en de complete staf is ook nieuw. Met de hoofdtrainer had ik een jaar geleden al contact gehad toen hij bij een andere club zat. Ook de keeperstrainer kende ik al van een vorige stage bij Silves F.C. Zodoende ben ik toen bij Grupo Desportivo de Lagoa terecht gekomen. De club ligt op loopafstand van mijn huis, wat ideaal is. De club speelde normaal gesproken altijd op het vierde niveau van Portugal, maar sinds dit jaar is er een betaald voetbalniveau tussen gekomen. Vanaf dit seizoen spelen we dus op het vijfde niveau. Ik ben nog jong en heb ook als keeper mijn ambities. Ik wil altijd en overal proberen het hoogst haalbare te bereiken en ook hier in Portugal is dat niet anders dan bijvoorbeeld DSO of VV Lyra. Mijn doel is om uiteindelijk bij een club op het derde of vierde niveau in Portugal te gaan spelen. Dat is betaald voetbal en deze clubs trainen iedere dag. Op dit moment heb ik het heel erg naar mijn zin, het niveau is hoog en ik ontwikkel me nog steeds als keeper. Elke weekend kijk via het internet wat mijn cluppie Lyra heeft gedaan. Uiteindelijk zitten mijn vriendin en ik in Portugal op onze plek en zijn we hier erg gelukkig. We kijken met positieve energie vooruit naar de toekomst.

Klik hier voor meer informatie over Lyra.
Klik hier voor meer artikelen over Lyra.

Voorbereiding Ajax – Excelsior Maassluis

We staan op de voorhand van een mooi affiche, want Excelsior Maassluis gaat op bezoek in de Johan Cruijff Arena. Je hoeft geen grote voetbalkenner zijn om te denken dat Ajax torenhoog favoriet is, maar wat zijn de kansen voor de ploeg uit Maassluis?

ZZP_Timmerteam

Om te beginnen heeft Ajax een prima reeks te pakken met zowel winst op Feyenoord, Fortuna Sittard en FC Utrecht. De terugkomst van Brian Brobbey is nog vers van de pers, maar het is eigenlijk nu al een succes. Zijn rentree verzilverde hij met twee goals tegen FC Utrecht of hij dit ook op kan brengen tegen Excelsior Maassluis is altijd de vraag? Ajax zal hoe dan ook bepaalde jongen rust geven en dat bied dan ook wellicht kansen voor de ploeg uit de Jack’s League.

Excelsior Maassluis staat momenteel tiende in de tweede divisie en hebben in de laatste drie wedstrijden drie punten gepakt in de competitie. Wel knikkerde ze FC Emmen uit de beker en hielden ze knap stand in wedstrijd op De Oude Meerdijk tegen de club die momenteel vierde staat in de Keukenkampioen Divisie! Doelpuntenmaker en tevens topscorer van de ploeg Bram Wennekers zorgde hoogstpersoonlijk voor deze unieke beker stunt! De oud spits van ADO den Haag was al vier keer trefzeker in de Jack’s League en maakte ook de enigste goal in Emmen. Hij zal vanavond weer op scherp moeten staan om de verdediging van Ajax te verschalken. Wie dit bekeronderonsje zeker niet wil missen moet om 21:00 inschakelen op het open kanaal van ESPN.

Winnaar Joery Verbeek voelt zich thuis bij VV Verburch

Een zware knieblessure zorgde ervoor dat Verbeek zijn grote droom om profvoetballer te worden in rook zag opgaan. Vervolgens leek hij een speler te worden die zijn hele voetbalcarrière voor één club zou voetballen. Bij VELO maakte hij steeds vaker de 90 minuten niet vol. Nu is de ervaren kracht te bewonderen in het oranje tricot van Verburch. Voor trainer John Zuijderwijk is dit een lot uit de loterij en zou dit wel eens het ontbrekende puzzelstukje kunnen betekenen voor de ambitieuze derde klasser aan de Arckelweg.

ZWSports_251098

Poeldijk – Joery Verbeek (33), in het dagelijkse leven Accountmanager bij PJH Verhuur in Wateringen,  komt over van buurman VELO waar hij maar liefst 27 jaar voetballende. Als kleine jongen met begon hij met voetballen bij VELO. Verbeek was een jonge speler met veel talent en speelde altijd op het hoogste niveau van zijn leeftijd. Bij de senioren speelde hij jaren op zondag niet alleen samen met zijn vrienden, maar ook met zijn broer Sven in het eerste elftal. ,,Toen ik net twintig was kreeg ik de kans om te voetballen bij ADO Den Haag en Sparta Rotterdam. Vanwege een gescheurde kruisband ging dat helaas niet door en daar ben ik toen wel even flik ziek van geweest, maar het leven gaat door. Het boegbeeld van de Wateringse eerste klasser verlaatte de club aan de Noordweg met 94 doelpunten als alltime topscoorder. Verbeek speelde jaren met VELO in de zondag eerste klasse. Na de overstap naar de zaterdag in 2016 werd VELO gelijk kampioen onder leiding van Edwin Vurens. ,,Vijf jaar later speelden we weer in de gewenste eerste klasse.’’ Daarnaast heeft hij met zijn oude club alles meegemaakt wat hij wenste. Zo heeft hij met VELO kampioenschappen meegemaakt, is hij een keer topscorer én vier jaar geleden speler van het Westland geweest en heeft hij meerdere malen het shirt van het Westlands Elftal aan mogen trekken. Daarin werd gespeeld tegen onder andere Excelsior Rotterdam, ADO Den Haag en Sparta. Toch begon hij vorige seizoen te twijfelen of hij wel bij VELO zijn carrière op deze manier wilde afsluiten. Een basisplaats had hij nog wel, maar werd naar zijn zin te vaak vroegtijdig van het veld gehaald door trainer Kevin van der Geest. ,,Ik was top fit en wilde gewoon de hele wedstrijd belangrijk zijn voor mijn club. Nadat mijn collega bij PJH-verhuur, Revy Verbeek, speler van Verburch, grapte over een eventuele overgang naar Verburch begon het te knagen. Het anderhalf uur durende gesprek met trainers John Zuijderwijk en Rob Nordmann én de mooie woorden van zijn broer Sven over VV Verburch heeft hem uiteindelijk over de streep getrokken. ,,En dat was zeker niet makkelijk. Na al die jaren was ik een echte VELO man geworden en heb ik met pijn in mijn hart afscheid genomen. Er waren heel veel mensen die konden het niet geloven dat ik zou gaan vertrekken.

Gescheurde kruisband

Stoppen wilde ik zeker nog niet. Ook al woon in De Lier, Lyra was voor mij geen optie. Verburch is een club met ambities en heeft ook het imago als enorm leuke gezellige club. De allrounder wil nog een paar jaar met zijn nieuwe club VV Verburch alles geven. Met zijn winnaarsmentaliteit wil hij een bijdrage leveren aan het winnen van minimaal een periodetitel en misschien wel meer. Verburch heeft er een paar jongens van Westlandia bij gekregen en een paar jeugdspelers met veel talent zijn doorgeschoven na de selectie. De tweebenige middenvelder annex aanvaller speelt het liefst op zijn favoriete positie achter de spitsen. Ondanks zijn leeftijd (33) zal hij zich direct tot één van de fitste spelers van de selectie willen scharen. Naast dat hij elke dinsdag en donderdag traint, is hij bijna dagelijks in de sportschool te vinden. ,,Ik ben na mijn derde gescheurde kruisband gelukkig weer top fit. Tuurlijk had ik graag mijn honderdste doelpunt gemaakt bij VELO, maar als je het niet meer naar je zin hebt moet je soms keuzes maken. Verburch is een mooie club waar alles tot in de puntjes is geregeld. Ik voel mij er nu al thuis en wil net als bij VELO iets moois gaan neer zetten in Poeldijk. Ik zeg niet dat ik net als vier jaar geleden topscoorder van het Westland moet worden. Deze club past in mijn ogen zeker thuis in de tweede klasse. Honselersdijk speelt nu ook eerste klasse, dus waarom zou dat ook niet in Poeldijk kunnen. Dat ik niet meer zo snel herstel als tien jaar geleden is zeker waar, maar als je drie keer terugkomt van een kruisbandblessure, geeft denk ik wel aan dat ik een echte liefhebber ben. VV Verburch is super blij om een spelers met zoveel kwaliteit in de selectie te hebben als Verbeek en hoop dat andere jongens zich aan zijn niveau optrekken. Vier keer werd Verburch kampioen op zondag. In 2012 maakte de club de overstap naar de zaterdag en werd het voor het laatste kampioen in 2014. De supporters langs de kant dromen alweer stiekem van de jaren 80’ toen er volop in de tweede klasse werd meegedaan om de prijzen.

Klik hier voor meer informatie over Verburch
Klik hier voor meer artikelen over Verburch

Liefhebber Richard Middelkoop op zijn plek bij FC ‘s-Gravenzande

Bijna dertig jaar is Richard Middelkoop trainer. Hij is begonnen in de jaren negentig, als assistent en later als hoofdtrainer bij de toenmalige vierdeklasser DVV Delft. Via sv Nootdorp, twee periodes bij SHO, Papendrecht, Sportlust’46, een stage van een jaar bij FC Dordrecht en drie seizoenen Smitshoek is hij nu aan zijn tweede seizoen begonnen bij FC ’s-Gravenzande. Daarnaast is hij vijf jaar actief geweest als KNVB-docent waar hij de cursussen Pupillen en TC3 (nu UEFA C) verzorgde.

ZWSports_251098

’s-Gravenzande: In het dagelijks leven is Middelkoop (48) werkzaam als stage coördinator bij Yulius in Barendrecht. Yulius helpt kinderen, jongeren en volwassenen met ­psychische problemen. Middelkoop is blij dat de bal dit seizoen alweer een paar weken rolt. “Tijdens mijn eerste seizoen stonden wij naar zes wedstrijden op de tweede plek met maar liefst dertien punten. Zoals iedereen weet zorgde corona ervoor dat het seizoen niet uitgespeeld werd. Werken in het Westland bevalt mij zeer goed. Op de club is alles tot in de puntjes geregeld. De groep is zeer gretig en het mooie is dat ze met alles er vol voor gaan en dat was bij mijn vorige clubs niet altijd zo. FC ‘s-Gravenzande is een heel fijne club, perfect georganiseerd ook. Natuurlijk zijn er altijd verbeterpunten. Als ik dat zie, dan houd ik mijn mond niet. Dan zeg ik dat, dan zorg ik voor feedback. Ik vind dat ik dat moet doen, want ik ben bij FC ’s-Gravenzande meer dan hoofdtrainer. Eigenlijk ben ik een verenigingstrainer, voor de hele doorlopende lijn dus. Dat de club de voortgang van hun jeugdspelers nog soepeler kan maken, dat daar nooit belemmeringen in zijn. Ja, zonder in details te treden, die zijn er nu soms wel en dat kan dus in mijn ogen beter, vooral omdat de selectie uit meer dan tachtig procent uit zelf opgeleide spelers bestaat en omdat de club het beleid heeft om dat nog verder uit te bouwen. We gaan geen spelers halen, maar het doen met wat we zelf in huis hebben. Dan moet de weg waarop we dat gaan doen perfect uitgestippeld zijn. Spelen met zelf opgeleide voetballers, daar zijn natuurlijk ook consequenties aan verbonden. Kampioen worden gaat lastig worden. Degradatie moeten we natuurlijk wel zien te vermijden. Maar dat zal ook niet gaan gebeuren, want we hebben genoeg kwaliteit om ons te handhaven. Daarom moet het ook kunnen om het met eigen jongens te doen. Je ziet links en rechts meer clubs die dat doen of gaan doen en dat is toe te juichen. Eigenlijk zouden alle clubs in moeten zetten op eigen jeugd.”

Richard Elzinga

Voordat ik bij FC ‘s-Gravenzande begon een jaar geleden, wist ik al heel veel van alle spelers. Dat kwam ook omdat Richard Elzinga, de vorige trainer bij FC ’s-Gravenzande, een maatje van me is. Lekker thuis aan de keukentafel praten over spelers, over spelvormen en meer van dat soort dingen. Ik kende de ploeg al, omdat ik er vaak tegen gespeeld had met Smitshoek. Wat ik ook wist was dat er heel goed gevoetbald werd in hun vaste systeem. Plan A dus om het zo maar te noemen. Dat was 4-3-3 en dat liep heel goed, daar hebben ze veel successen mee behaald. Maar er was geen plan B, laat staan een plan C. Daar ben ik als trainer dus mee begonnen. Kort gezegd komt het erop neer dat je eigenlijk niet in een vast systeem moet voetballen, maar dat je daarvan af kunt wijken als dat nodig is. Dat je dus altijd en overal een overtalsituatie probeert te creëren. Dat is een proces dat zal gaan met vallen en weer op staan. Voetbal is heel belangrijk in mijn leven en elke dag ben ik daar mee bezig. Het is zelf zo, ben ik niet bij FC ‘s-Gravenzande aanwezig dan ben ik bij Smitshoek om mijn zoon te trainen.

Voor meer artikelen over FC ‘s-Gravenzande, klik hier.
Voor meer informatie over FC ‘s-Granvenzande , klik hier.