Nadat een veelbelovende carrière voor Desevio Payne werd gedwarsboomd door blessures, besloot hij om in de Tweede Divisie aan de slag te gaan bij Koninklijke HFC. Hier vindt hij het plezier in het voetbal terug. Bij de club uit Haarlem voltrekt zich een unieke situatie. Desevio’s naaste concurrent op de rechtsbackpositie is namelijk zijn jongere broer Deron. Zorgt dit voor een strijd tussen broeders?

HAARLEM – Ze groeiden beiden op in een warm gezin met een Amerikaanse vader en een Nederlandse moeder. Vader en moeder Payne ontmoetten elkaar in South-Carolina, waar ze allebei studeerden. Ze bleven in Amerika wonen, waar Desevio deels opgroeide. Zeven jaar later kwam broertje Deron ter wereld, die in Nederland opgroeide. Vader Ashton kon een aardig balletje trappen en speelde in het voetbalteam van zijn college in South-Carolina. De moeder van Desevio en Deron, Petra, was softbalster en kreeg naast een voetballende man drie zoons die zich toelegde op het voetbal. Drie jaar na Deron kwam ook nog jongere broer Devyn, inmiddels actief bij ADO Den Haag Onder 17.

Een warm, maar gedisciplineerd gezin. Ashton kon streng zijn voor zijn zoons, maar dat heeft ze wel gebracht tot waar ze nu staan. Desevio: “Onze vader heeft ons vooral geleerd om gedisciplineerd te zijn. Ik kende bijvoorbeeld zelf heel veel tegenslagen, vooral qua blessures. Mentaal kon ik er dan volledig doorheen zitten, maar hij bleef mij motiveren zodat ik doorging met hard werken, zodat ik volledig gedisciplineerd bleef. Hij bleef ook altijd kritisch, wat de omstandigheden ook waren. Op die manier kon ik altijd het beste in mezelf naar boven halen.” Moeder Petra zorgde in het huishouden voor een mooie balans. Zij focuste zich vooral op het schoolleven van de jongens en had het niet te vaak over voetbal. Deron: “Onze moeder was aan de ene kant vooral bezig met onze school en aan de andere kant was ze heel supportive op haar eigen manier. Onze vader kon na een slechte wedstrijd weleens kritisch zijn en dan kon onze moeder ons altijd geruststellen. De kritiek was zeker goed en belangrijk voor ons, maar de zachte woorden van onze moeder hielden het mooi in balans.”

Nu jaren later is er een bijzondere situatie ontstaan, waarin Desevio zijn negentienjarige broertje onder zijn hoede neemt bij Koninklijke HFC en min of meer de rol van zijn vader overneemt. De gebroeders Payne zijn beide rechtsback, maar er bestaat geen twijfel over de vraag of er sprake is van rivaliteit tussen beide broertjes. Desevio: “Absoluut niet. Deron speelde al bij deze club en dat is ook de reden dat ik hier naartoe ben gekomen. Niet om de concurrentie met hem aan te gaan, maar om hem te helpen om stappen te zetten. Ik zou mezelf ook aan de kant zetten als het om zijn ontwikkeling gaat. Vorig jaar was hij er nog niet helemaal klaar voor om te spelen, maar nu begint hij zijn minuten te maken. Ik adviseer hem bovenal om altijd nederig te blijven en zichzelf nooit te vergelijken met andere spelers. Hij is pas negentien, hij kan nog zoveel mooie stappen zetten.” Deron had in het begin wel eens moeite met de opbouwende kritiek van zijn broer. Toch neemt hij uiteindelijk al zijn adviezen ter harte. “Soms wil ik even niet luisteren naar zijn tips, na de training bijvoorbeeld. Maar als ik dan thuis kom, denk ik: ja, hij heeft wel gelijk. Sommige dingen weet ik zelf ook wel en dan wil hij het toch extra benadrukken. Dan denk ik wel eens: hou even je mond. Daarna besef ik me dat die kritiek me juist scherp houdt.”

Tegen De Treffers speelden beide broers voor het eerst samen. Deron nam als invaller de rechtsbackpositie over van Desevio, die verhuisde naar de plek centraal in de verdediging. Een uniek en mooi moment voor de gebroeders Payne. Ze blijven er beiden nuchter onder. Desevio: “Het was leuk om samen te spelen. We weten beiden dat we het niet te groot moeten maken, dus we blijven gewoon ons ding doen. Ik coach hem misschien iets meer als dat ik andere spelers coach, maar verder ben je gewoon teamgenoten. Je beseft dat je broers bent, maar je bent vooral één team. Daar leggen wij ook de focus op in de wedstrijd.” Deron knikt instemmend.

Blessures
De carrière van Desevio Payne is er een die geteisterd werd door blessures. Op het hoogste niveau speelde hij voor FC Groningen, Excelsior en FC Emmen. Vanwege twee sporthernia’s en problemen met zijn lies moest hij maar liefst drie keer onder het mes. In een periode van vier jaar was hij nooit voor een langere tijd fit. Frustratie zou toch de boventoon moeten voeren, maar toch komt de nuchtere kant van de gebroeders Payne weer naar boven en kijkt hij niet alleen met een negatieve blik terug op zijn tijd als prof. “Natuurlijk was het een lastige tijd. De eerste keer denk je dat je sterker terugkomt. De tweede keer denk je: oké, kan nog gebeuren. Maar bij de derde keer weet je dat het lastig gaat worden. Je hebt dan zoveel gemist. Dan weet je dat het ophoudt. Toch kijk ik terug op een mooie tijd. Ik heb bijvoorbeeld wedstrijden gespeeld bij jeugdelftallen van Amerika. Je gaat je beseffen welke dingen je wel hebt kunnen doen en daar ben ik heel dankbaar voor. Ondanks de lastige carrière van Desevio kijkt Deron naar hem op. “Hij kende een lastige tijd, maar heeft er toch het maximale uitgehaald en mooie dingen bereikt. Daar ben ik trots op. Ik zie Des als mijn grote voorbeeld. En hij bekleedt ook nog eens dezelfde positie als ik. Dat maakt het extra mooi!”

Het stapje hogerop
De familie Payne is een trots gezin. De gebroeders Payne maken het trotse gevoel nog groter door te doen waar ze het beste in zijn, namelijk hard werken en nederig zijn naar de buitenwereld. In combinatie met de kwaliteit die Deron bezit, verwacht Desevio dat zijn broertje hiermee ver kan komen. “De kwaliteit is er. Ik ben ervan overtuigd dat hij een stap hogerop kan. Waarheen? Dat maakt niet uit. Dat komt wel op zijn pad.” Deron timmert volop aan de weg en is zelfverzekerd. Een mooie toekomst ligt in het verschiet. “In mijn omgeving zeggen veel mensen dat ik een stapje hogerop kan, dus aan het zelfvertrouwen ligt het zeker niet.” (JS)

Meer informatie over Koninklijke HFC? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen over Koninklijke HFC.

Profvoetballer hoeft hij niet te worden, maar Ian van Otterlo wil wel zo hoog mogelijk spelen binnen het amateurvoetbal. De 26-jarige middenvelder was een paar jaar geleden nog in de Hoofdklasse actief bij Ter Leede. Hij zette grote stappen in zijn carrière. Nu mag hij het laten zien in de Tweede Divisie, bij Rijnsburgse Boys. “Natuurlijk had ik door dat ik hier niet zomaar de rol zou krijgen die ik bij Ter Leede had, maar ik heb zeker nog geen spijt.”

RIJNSBURG – Samen met trainer Henk Wisman liet Van Otterlo goede dingen zien bij Ter Leede. Dat leidde in 2019 in de Hoofdklasse A Zaterdag tot een kampioenschap. Van Otterlo was één van de beste spelers. Hij maakte de doelpunten erg gemakkelijk. Dit deed hij ook in de Derde Divisie. Wisman had na de promotie de stap gemaakt naar Rijnsburgse Boys. “Ik vermoed dat hij dacht dat ik Rijnsburgse Boys wel aan zou kunnen. Er waren ook andere clubs uit de Tweede Divisie die me wilden hebben. Ik vond het belangrijk dat ik de trainer hier ken. Soms ben ik in het veld opvliegerig of luister ik niet. Dan is het handig dat een trainer weet hoe hij met je om moet gaan. Daarnaast weet ik dat hij van voetbal houdt. Ik ben ook niet zo van het beuken of heel verdedigend spelen. Vrij voetballen vind ik prettig. Die factoren gaven voor mij de doorslag om voor Rijnsburgse Boys te kiezen.”

Van Otterlo had tijd nodig om zich aan te passen aan het hoogste amateurniveau. “Er zit een groot verschil tussen de Derde Divisie en de Tweede Divisie. Het niveau op de training is een stuk hoger. Tegenstanders zijn sneller en sterker. Er zijn veel ex-betaald voetbalspelers die het in de Tweede Divisie gewoon moeilijk hebben. Het is niet zo dat die jongens hier even boven iedereen uitsteken. Dat zegt genoeg over het algehele niveau van de competitie.” De vrolijkheid waarmee hij spreekt over het niveau bij zijn nieuwe club straalt er vanaf. Jezelf ontwikkelen is leuk, aldus Van Otterlo. “Ik wilde het graag proberen op dit niveau en daar heb ik tot nu toe zeker geen spijt van. Ik word met de week beter. Mijn handelingssnelheid gaat omhoog, daar word je toe gedwongen tijdens trainingen en wedstrijden. Wat nu vooral belangrijk is, is goed luisteren en kijken naar andere jongens. We hebben een paar ervaren gasten in het team, daar kan ik veel van leren.”

Concurrentie
Voorlopig moet hij het stellen met invalbeurten bij zijn nieuwe club. Van sterspeler bij Ter Leede naar bankzitter bij Rijnsburgse Boys. Het is een andere situatie voor Van Otterlo. “Met Jeroen Spruijt staat er een hele goede speler op mijn positie. Ik voel aan mezelf dat het er langzaam aan zit te komen. Dat bevestigt de trainer ook. Hij zegt tegen me dat het beter gaat. Op iedere positie hebben we twee goede spelers lopen. Het seizoen is nog lang, dus er komen nog genoeg kansen.” Ondanks het gebrek aan basisplaatsen aan het begin van het seizoen, gaat Van Otterlo niet met een rotgevoel naar de club toe. “Natuurlijk wil ik in de basis komen. Als dat niet lukt, wil ik belangrijk zijn voor het team met invalbeurten. Natuurlijk had ik door dat ik hier niet zomaar de rol zou krijgen die ik bij Ter Leede had, maar ik heb zeker nog geen spijt. Ik ga niet bij de pakken neerzitten of zitten zeuren bij de trainer. Gewoon geduldig wachten op mijn kans en dan zal ik zorgen dat ze niet meer om me heen kunnen.”

Bij zijn nieuwe club voelde Van Otterlo zich vanaf dag één thuis. Hij is goed opgevangen door iedereen binnen en rondom de club. Enthousiast vertelt hij over zijn nieuwe omgeving. “Ik had al van Henk Wisman gehoord dat de spelersgroep heel leuk is. Dat merk ik zelf nu ook. We trainen hard, maar het is ook echt gezellig. Ook heb ik goed contact met het publiek. Na de wedstrijd gaan ze hier een biertje drinken in de kantine. Of je ziet ze in het sponsorhome. Dan maak je een praatje. Dan geven ze vaak aan dat ze blij met me zijn en dat ze me graag zien spelen. Dat is mooi om te horen. Fans proberen je ook een hart onder de riem te steken als je bijvoorbeeld niet speelt.”

Derby’s in de Bollenstreek
Voor zijn nieuwe club hoefde hij niet ver te reizen. In een kwartier ben je met de auto vanaf Ter Leede bij Rijnsburgse Boys. Er zijn sowieso veel clubs in de omgeving. Het zorgt voor een paar prachtige derby’s. “Hier in de Bollenstreek zitten best wel wat clubs. We hebben de wedstrijd tegen Katwijk al gehad. We speelden thuis en het was echt een gekkenhuis. Rijen dik aan supporters en vuurwerk. Dan ben je wel ready voor de wedstrijd hoor. We wonnen met 2-0 en iedereen ging helemaal los langs de kant. Ik kom zelf uit Amsterdam, dus voor mij is Rijnsburg tegen Katwijk minder beladen. Maar je merkt aan de supporters hoe belangrijk die wedstrijden zijn. Je voelt extra spanning en dat soort wedstrijden wil je zeker winnen, maar het is niet dat ik er een week lang met extra spanning naartoe leef.”

Het doel van Rijnsburgse Boys voor dit seizoen is om bovenin mee te draaien in de Tweede Divisie. Van Otterlo beseft zich dat het geen gemakkelijke opgave zal zijn. “Ik denk dat we voetballend voor niemand onder hoeven te doen. Wij zullen, net als alle andere ploegen, elke wedstrijd top moeten zijn om te winnen. Op een paar teams na ligt het niveau in deze competitie zo dicht bij elkaar. Iedereen kan van elkaar winnen. Als je net niet scherp genoeg bent, kun je elke wedstrijd zomaar verliezen. Dat idee houdt ons ook scherp op de trainingen, want elk weekend wacht weer een zware pot.” (CG)

Voor meer informatie over Rijnsburgse Boys klik hier.
Meer artikelen van Rijnsburgse Boys klik hier.