Leo van de Water zet zich al jaren in voor VV CION. De 76-jarige erelid van de Vlaardingers is nu, samen met zijn vrouw Tonie, gastheer en gastvrouw bij de thuiswedstrijden. Verder heeft Leo naast zijn huidige taak nog veel meer rollen bekleed binnen de club.

Leo van de Water is al vanaf zijn 26^e lid van de club. Hij verhuisde naar Vlaardingen vanuit Schiedam door het huwelijk met zijn vrouw. In Schiedam heeft Leo gevoetbald voor onder meer SVV waar hij in de zogenoemde geselecteerde jeugd heeft gespeeld. Verder heeft hij gespeelt voor Ursus, Wilton Feijenoord en HBSS. In Vlaardingen heeft van de Water alleen gespeeld bij VV CION. “De kleinste en gezelligste club in Vlaardingen”, zegt de oud-voorzitter.

Begin bij CION
“Ik ben bij CION begonnen in het tweede elftal, maar daarna samen met oud selectiespelers en vrienden lager gaan voetballen.” Jarenlang is van de Water passief lid geweest die alleen kwam voor een potje voetbal en een biertje. Dit deed de oud-speler van CION tot de club in de jaren tachtig in de problemen kwam door een gedwongen verhuizing. “Van een passief voetballer werd ik bestuurslid en kreeg ik direct de functie van voorzitter”, aldus de gastheer.

Historie
Het probleem van deze gedwongen verhuizing was dat VV CION geen enkele ondersteuning van de lokale overheid zou krijgen. CION is namelijk opgericht als personeelsvereniging van de raffinaderij Caltex. “Destijds heette de club nog Red Stars. Caltex veranderde in Chevron en Red Stars werd C.I.O.N. Dit betekende letterlijk Chevron is onze naam”, vertelt hij. Toen Chevron overgenomen werd door Texaco ging de personeelsvereniging op de schop en stopte Texaco met het ondersteunen van de voetbalclub. De ploeg werd als het ware uitgekocht door het bedrijf. “We moesten alle Chevron uitingen verwijderen. Hierdoor werd de naam C.I.O.N. veranderd in CION, zonder puntjes, omdat we de naam CION wel wilde behouden”, vertelt de oud-voorzitter.

Volwaardig lid
Dankzij de gedwongen verhuizing en het loslaten van de banden met Texaco werd het voortbestaan van de Vlaardingers opnieuw bedreigd. “De lokale overheid vond dat we ons moesten aansluiten bij een andere vereniging aangezien CION, maar een kleine vereniging was zonder jeugd”, aldus van de Water. Tegen de stroom in heeft de club een eigen clubgebouw neergezet aan de Marathonweg. “We maakte toen gebruik van een veld van VV Fortuna. Deze inspanning dwong respect af en de gedoogsituatie werd omgezet in een volwaardig lidmaatschap van de Vlaardingse Raad voor Sport en Recreatie. We hebben geweldig mooie jaren mogen beleven en aangetoond waarin een kleine vereniging groot kan zijn”, vertelt de gastheer.

Andere functies
Na deze periode heeft van de Water het stokje overgedragen en is voor zijn tijd gewaardeerd met een erelidmaatschap. Wel is Leo actief bij het voetbal betrokken gebleven door voorzitter te worden bij de stichting Vlaardings Voetbalkampioenschap. Daarnaast heeft hij nog een aantal functies bij de KNVB vervult waaronder afgevaardigde amateurvoetbal Zeist. “Uiteraard altijd CION blijven volgen en ondersteuning verricht om mee te denken aan een weer gedwongen verhuizing”, zegt hij.

Gastheer
In het heden is Leo van de Water gastheer bij thuiswedstrijden van het eerste elftal van de Vlaardingers. Dit doet hij samen met zijn vrouw. “Mijn vrouw Tonie heeft mij altijd gesteund en zelf ook dingen gedaan voor CION, waaronder met een clubje dames in de redactiecommissie voor het clubblad. Ook hielp Tonie bij de schoonmaak van de kantine, bestuurskamer, keuken en bar”, vertelt hij. De laatste jaren was het bezoek van de club wat minder tot CION promoveerde naar de tweede klasse. Sindsdien is gevraagd aan Leo en zijn vrouw om als gastechtpaar de bezoekers te ontvangen bij de thuiswedstrijden. “Dit laatste doen we met veel enthousiasme nu er weer wat meer ruimte is na de Corona periode”, sluit hij af.

Klik op VV CION voor het laatste bericht over de club

Michel Zuur is eerste elftalspeler bij Excelsior’20, waar je hem in kan vinden in de goal. De 37-jarige speler is na twee jaar op een wat lager niveau weer te vinden in de vierde klasse. Michel is op zevenjarige leeftijd begonnen met voetballen. In de goal was hij niet meteen te vinden, na een operatie aan zijn lies was voetballen geen optie. Hij is toen onder de lat gaan staan. Hier bleek hij echter wel talent voor te hebben.

De keeper liet net al doorschijnen dat het even wennen was om weer voor een eerste elftal te spelen.” Maar na vele trainingen en wedstrijden kwam het gevoel wat je nodig hebt in het eerste elftal snel weer terug. Ik denk dat ik een prima eerste helft van het seizoen heb gespeeld, met wat wedstrijden waar ik belangrijk ben geweest.”

Keepers zijn vaak een beetje maf, ze staan alleen in zo’n goal, soms hebben ze niks te doen. Als het erop aankomt gooien ze zich ook nog eens voor snoeiharde ballen, en dat allemaal zodat het balletje niet in het netje komt. Hier kan Michel zich ook wel in vinden. “Helemaal mee eens! Als keeper ben je anders dan de rest van het team. Je moet toch een beetje gek zijn om ballen op je af zien te komen en voor of op een bal te duiken. En Het keepen is altijd het één of het ander: je bent de held als je er een geweldige bal uit je doel houdt en de wedstrijd wint of de schlemiel als je er een bal in laat gaan die misschien houdbaar was en daardoor verliest. Er zit vaak niks tussen”

De sterke punten van de goalie zijn niet op een hand te tellen. “Ik denk dat mijn sterke punten zijn het coachen van mijn verdediging, zodat zij op de goeie plek staan. Dat zorgt ervoor dat Zodat ik minder in actie hoef te komen. Één op één met de tegenstander en op de lijn keepen met een goed reactievermogen zijn ook mijn sterke punten”, aldus Michel.

De 37-jarige doelman heeft wel een paar rituelen die hij heeft voor de wedstrijd. “Ik luister graag naar mijn eigen muziek met mijn eigen koptelefoon op om gefocust en scherp te zijn voor een wedstrijd. Ik doe ook altijd eerst mijn linkerschoen aan voor der rechter en hetzelfde geldt met mijn keepershandschoenen.”

Op de vraag wat hij hoopt te bereiken als keeper in de toekomst kwam er wat minder leuk nieuws naar buiten. “Ik heb net te horen gekregen dat ik mijn voorste kruisband heb afgescheurd en moet 12 april geopereerd worden. dus Helaas zit mijn seizoen er nu dus op, en daarmee waarschijnlijk mijn voetbalcarrière ook. Voor nu zal ik eerst een paar maanden herstellen, maar daarna wil ik wel keeperstrainer worden, dus dit is het volgende hoofdstuk.”

Foto: Arie Noordhoek.

Klik op Exelsior’20 voor het laatste artikel van de club.

Doelpunten Victoria’04: Osman Ünnu (1-0), Nailey Girigorie (2-0 strafschop).

Beide ploegen begonnen voortvarend aan het duel, dat in de eerste helft weinig hoogtepunten kende. AGE/GGK bood goed partij aan Victoria’04, doch voor de beide doelen ontstonden nauwelijks gevaarlijke situaties. Beide teams leunden op een hechte defensie. Pas na een half uur spelen kreeg Victoria’04 iets meer vat op het spel van de tegenstander, die vrij vroeg twee spelers geblesseerd zag uitvallen. Na een snelle uitval bediende Nailey Girigorie de mee opgelopen Raydrick Kleinmoedig, die zijn volley naast de verkeerde kant van de paal zag belanden. Kort daarna schoot dezelfde speler met veel effect de bal tegen de staander van het doel van AGE/GGK.

In de tweede helft kwam Victoria’04 sterker uit de startblokken. De thuisclub nam het initiatief, maar echt goede kansen ontstonden niet. Uiteindelijk was het middenvelder Osman Ünnu die de score voor Victoria’04 wist te openen. Met een afstandsschot van ca. 30 meter joeg hij de bal snoeihard in de kruising, 1-0. Victoria’04 werd naar mate de wedstrijd vorderde sterker en domineerde de wedstrijd. AGE/GGK wilde wel, maar zag geen kans de achterhoede van Victoria’04 pijn te doen. Een aanval van Victoria’04 over vele schijven bracht de bal bij de vrij staande Colin Pleijsier, die een vrije doortocht kreeg naar het doel van AGE/GGK maar onjuist werd afgestopt. De strafschop werd feilloos benut door topscorer Nailey Girigorie: 2-0.

In de slotfase wist Victoria’04 de overwinning veilig te stellen, die wellicht iets hoger had kunnen uitvallen. Een treffer van invaller Jelle Blankestijn werd op advies van de grensrechter om dubieuze redenen afgekeurd, want zou in buitenspel zijn gescoord.

Opstelling Victoria’04:

Jochem van der Hoff, Lars de Visser (Vincent van den Bogerd), Robbin Winsveen, Oscar Knecht, Jordi de Kimpe, Bart van der Hoeven, Lars Kortleven (Jelle Blankestijn), Raydrick Kleinmoedig (Colin Pleijsier), Jur de Visser, Nailey Girigorie (Nils Gliszmann), Osman Ünnu,