De 28-jarige Sander Kerstens is begonnen met voetballen toen hij zes jaar oud was bij RKVV ODIO en is daar nooit meer weggegaan. Hij debuteerde op zijn zeventiende bij het eerste elftal van ODIO, dat deed hij thuis tegen Rood-Wit. Tegenwoordig speelt hij alweer acht jaar bij de hoofdmacht.

Sander is woonachtig in Ossendrecht, maar daar gaat binnenkort verandering in komen. Hij gaat samen met zijn vriendin op steenworpafstand van sportpark De Markiezaten in Bergen op Zoom wonen. Hij is docent economie op het Jan Tinbergen College in Roosendaal waar hij lesgeeft aan bovenbouwleerlingen van HAVO en VWO, daarvoor is hij momenteel nog een masterstudie aan het afronden. Zijn verdere hobby’s zijn hardlopen voor als het voetbalseizoen stilligt en wielrennen sinds coronatijd om bezig en fit te blijven. Hij is al van jongs af aan een groot wielerliefhebber en gaat, als het lukt, elk jaar met zijn vader naar de Alpen tijdens de Tour de France.

De carrière van de 28-jarige Kerstens begon op zesjarige leeftijd bij ODIO en is daar tot op de dag van vandaag nooit meer weggegaan. Hij is begonnen als middenvelder in de jongere jeugd, hij was tweebenig en kon op die positie goed uit de voeten. “We hadden met oud-prof Danny Mathijssen een zeer gedreven trainer en onder zijn leiding heb ik het zelfs geschopt tot een uitnodiging voor de KNVB jeugdselectie regio Roosendaal, al viel ik daar snel af”, vertelt hij.

Naarmate de jaren vorderde speelde hij steevast tweede klasse met zijn team in de jeugd, echter zijn ze nooit kampioen geworden. “In de A-jeugd speelden veel spelers vaak twee wedstrijd op één weekend. Eerst zaterdag met ons eigen elftal, vervolgens werden we voor de zondag gevraagd om de gaten bij de senioren op te vullen. Ik stond steevast bij het tweede en heb in die jaren veel geleerd, vooral op fysiek vlak. Ik vond het een eer om met die gasten te mogen voetballen, zeker toen ik in beeld kwam bij het eerste elftal”, aldus Kerstens. Hij mist bij de jonge generatie van nu de trots om uit te komen voor een eerste elftal. “Er zijn momenteel te veel alternatieven voor het voetbal, dat was vroeger denk ik minder in trek. Als je nu kijkt is het zonde dat uit mijn lichting weinig is doorgestroomd naar de selectie. Enkel de huidige aanvoerder Raf Melsen is mijn enige jeugdteamgenoot met wie ik nog samen voetbal. Anderen zijn gestopt of kozen ervoor om lager te gaan spelen”, vertelt Sander.

Pas toen hij naar de senioren vertrok en in het tweede elftal terecht kwam heeft hij zijn vaste positie in de verdediging genomen en ontwikkelde hij zichzelf tot een harde faire verdediger die de duels niet schuwt. “Ik moet het hebben van mijn mentaliteit en ben voetballend niet de beste. Dit probeer ik met strijd te compenseren. Ik ben een beetje een no-nonsense speler die zo nu en dan een gele prent op zijn conto heeft”, zegt Sander.

Wim Blommerde heeft hem steeds meer invalbeurten gegeven bij het eerste elftal en zijn opvolger Andy Wierickx zag in hem de ideale voorstopper. “Onder hem kende ik misschien wel zijn beste jaren voor het team. Toen huidige trainer Peter van Oirschot het overnam ben ik naar linksback verhuisd, daar hebben we eigenlijk niemand voor en omdat ik één van de weinige linksbenige verdedigers in ons team ben, is dat de afgelopen vijf jaar mijn positie geweest”, aldus Kerstens.

De afgelopen seizoenen zijn volgens Sander de vervelende seizoenen geweest met de pandemie die zich roerde. Daar kwam in september 2020 nog een knieoperatie aan zijn rechterknie bij, nadat een verkeerde beweging thuis tegen Achtmaal voor kraakbeenletsel had gezorgd. “Toen heb ik negen maanden in de medische molen gezeten en fit teruggekomen, maar sindsdien lijkt het wel alsof het lichaam langs alle kanten gebreken begint te vertonen, zoals last van overbelaste enkels en op dit moment mijn ‘goede’ linkerknie die mij aan de kant houdt met spierproblemen”, vertelt hij.

Het huidige seizoen begon slecht voor ODIO en pakte weinig punten. Na een aantal wedstrijden hebben ze als team een gesprek gehad over waar iedereen eigenlijk naartoe wilde binnen het team. De welbekende koppen werden bij elkaar gestoken en zowel op zondag als op de trainingen merkte Sander dat er iets veranderde binnen de ploeg: “Vooral op het gebied van strijd en mentaliteit zag ik dat de spelers meer voor elkaar door het vuur gingen. Dit heeft ervoor gezorgd dat we uit de laatste zeven wedstrijden vijftien punten behaald hebben en definitief weg zijn uit de onderste regionen. Als we dit voortzetten kan er wellicht nog iets leuks uitkomen aan het einde van het seizoen in de vorm van een periodetitel.”

Een hoogtepunt uit de carrière van Sander is het kampioenschap en de bekerwinst met ODIO 2. Ook het kampioenschap met ODIO 1 in de vijfde klasse mocht hij van dichtbij meemaken. “Ik heb in het seizoen 2013/2014 als invaller diep in blessuretijd de 3-3 gescoord in Putte tegen Grenswachters, voor ons de derby van het seizoen. Dat moment rakel ik nog wel eens op uit het geheugen”, vertelt hij. Een dieptepunt is de degradatie met ODIO 1 in 2011/2012 naar de vijfde klasse. Met voetballers als Maikel van der Poel en Coen Michielsen hadden ze teveel kwaliteit om te degraderen, maar het gebeurde wel. De grootste deceptie was volgens Sander de blessure die hij anderhalf jaar geleden opliep tegen Achtmaal: “Nooit vertoonde mijn lichaam beperkingen en ineens blijkt dat het foute boel  is en dat ook nog eens in een onschuldig duel. Meevaller hierin is wel dat ik gerevalideerd heb terwijl de competitie stillag door de pandemie, je ‘mist’ dus niet veel.

De 28-jarige verdediger wil graag nog derde klasse voetballen. “Misschien is dit wellicht onrealistisch, maar toch zeker een doel. Daarnaast gewoon fit en gezond blijven om toch nog wat seizoenen te voetballen voor ODIO 1. Ik zou graag terug op mijn favoriete positie als voorstopper komen te voetballen. Wellicht dat ik onder de nieuwe trainer Erwin van Schilt weer kan laten zien dat ik daar thuis hoor”, aldus Kerstens.

Als hij zichzelf moet vergelijken met een voetballer is het qua duelkracht Giorgio Chiellini. Hij is nog steeds fit en belangrijk voor zijn ploeg, al beginnen de jaren ook voor hem te tellen. Als Sander aan een voorbeeldprof denkt is dat voor hem honderdprocent Arjen Robben. “Hij is zo lekker gewoon gebleven en verzaakt nooit voor zijn ploeg. Daarnaast na elke opgelopen blessure zo sterk terugkomen, dat vind ik echt grote klasse”, vertelt hij.

Er zijn twee personen waar de verdediger van ODIO heel lovend over is. De eerste persoon is voorzitter Roger Withagen. “Onder zijn aanvoering liggen er twee geweldig mooie kunstgrasvelden op ons sportpark sinds drie seizoenen en daarvoor verdient hij dus alle credits”, vertelt hij. Ten tweede noemt hij zijn vader John Kerstens. “Sinds ik lid werd is hij dat ook geworden en ook hij verdient de credits. Zo zet John zich altijd in voor de vereniging. Vroeger als jeugdleider en tegenwoordig als wedstrijdsecretaris van de senioren, waarin ik hem komend seizoen over ga nemen. Daarnaast werkt hij op zaterdagochtend vaak mee in de klusgroep om het sportpark weer netjes te krijgen. Die heeft al veel vrije uurtjes in ons mooie cluppie gestoken”, aldus Kerstens.

Over wat voetbal volgens Sander belangrijk maakt vertelt hij het volgende: “ODIO staat in ons dorp midden in de sociale cohesie van de dorpsgemeenschap. Ik denk dat dat als dorpsclub gewoon belangrijk is. Het sociale contact in de weekenden, samen sporten met je vrienden, lekker een pintje drinken en een broodje erbij na de wedstrijd. Sport verbroederd wordt altijd gezegd, dat zie ik zeker terug in de vereniging.” Sander hoop dat ze de periode pakken om te kunnen strijden voor promotie. Op persoonlijk vlak hoopt hij terug fit te worden zonder pijntjes en gebreken aan het lichaam om er vanaf volgend seizoen weer vol voor te kunnen gaan.

Klik op RKVV ODIO voor het laatste artikel van de club