Home Blog Pagina 633

Patrick Slijkoort kan bij Noordeloos nog wel even door

Het is een matig seizoen voor Noordeloos, dat zich in het rechterrijtje van de vierde klasse E bevindt. Toch mag spits Patrick Slijkoort over zijn productie niet klagen. Halverwege februari had hij er toch alweer zes in liggen.
0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]
NOORDELOOS – In de geboren Noordeloos-speler werd al op jonge leeftijd een afmaker gezien. Hij was zestien toen trainer Huib Apituley hem bij het eerste elftal haalde. ,,Ik heb daarna in de elf jaar al een stuk of vijf trainers gehad. Van elke trainer neem je wel wat mee. Met trainer Erwin Verheij deden wij opeens met de beste van de vierde klasse mee. Dat was het seizoen wat in maart door corona werd stilgelegd”, herinnert Slijkoort zich. Noordeloos was zelfs kansrijk in de tweede periode. Er werd in het pittoreske dorp al gedroomd van promotiewedstrijden. Dat had de club nog nooit eerder meegemaakt. Patrick Slijkoort kijkt niet graag terug naar de periode die achter hem ligt. ,,Ik had helemaal niets met dat trainen in coronatijd. Waardeloos, dat gedoe met groepjes van vier en twee. Ik vond het nergens over gaan. Veel mensen zag je opeens niet meer.”

De voetbalclub Noordeloos is net een grote familie. Er is daarom veel zelfwerkzaamheid. ,,Kijk maar eens hoe mooi het clubgebouw is geworden. Alles ligt er op en top bij. Bovendien zijn veel leden bereid om iets voor de club terug te doen.” Slijkoort heeft zichzelf altijd ingezet om de jeugd beter te maken. ,,In het afgelopen jaar heb ik even een stapje teruggedaan. Mijn vriendin en ik hebben een huis en daar is veel vrije tijd ingestoken. Fijn dat we in Noordeloos kunnen blijven wonen. Dit is toch ons dorpje.”

Ook vv Noordeloos gaat nu met volle kracht naar het einde van het seizoen. Voor de club is het op 4 juni echt wel klaar. Er zal geen nacompetitie gespeeld gaan worden.
0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]Pensioen
Noordeloos kan met het huidige eerste elftal nog wel even door. Slijkoort: ,,Ik ben met mijn 27 jaar een van de ouderen. Alleen Dirk-Jan Kooijman is ouder. Als ik zo rondkijk bij de jeugdwedstrijden dan komen er op termijn weer goede talenten door. Er trainen al regelmatig spelers van JO17 met ons mee. Het is goed dat zij nu al ervaring op kunnen doen.”

Volgend seizoen staat er een binnen Noordeloos heel bekend gezicht voor de groep. Hans Duijzer neemt het stokje van Raymond Sponselee. Duijzer had de vraag van het bestuur om hoofdtrainer te worden niet verwacht. ,,Ik ben 60 jaar en voor het derde jaar jeugdtrainer bij Noordeloos. Ik had de intentie om dat tot mijn pensioen te blijven”, liet hij weten. Duijzer loopt over van de ervaring, want hij kwam ongeveer twintig jaar in de hoofdmacht van SteDoCo uit. Bij die club rolde hij ook in het trainersvak. ,,Heel leuk dat ze hem het vertrouwen geven”, vindt Slijkoort. ,,Ik ben heel benieuwd hoe Hans het gaat doen.”

Klik op Noordeloos voor het laatste artikel over de club

Peursum wil op unieke accommodatie hogerop

Een bezoek aan het nieuwe sportpark van Peursum is een belevenis. De club speelt in de kelder van het amateurvoetbal, maar heeft de uitstraling van een divisieclub. De kleedruimten beneden, het clubgebouw met terras boven. Het is voor dit niveau ongekend.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

GIESSENBURG – Het complex moet nog officieel geopend worden. Ook de viering van het 90-jarig jubileum, dat door corona werd uitgesteld, moet nog plaatsvinden. ,,Maar dat gaat dit jaar allemaal gebeuren. Iedereen wordt straks uitgenodigd”, vertelt voorzitter Sander van Beuzekom. ,,Wij zijn trots om ons fraaie sportpark aan iedereen te tonen.”

Vanaf het panoramabalkon is te volgen hoe trainer Hans Harmans (foto) zich met zijn groep voorbereidt. ,,Voor mij is alles hier nog vrij nieuw. Ik ben hier na het tussentijds vertrek van mijn voorganger John den Dunnen, eind december, voor anderhalf jaar ingestapt. De club is ambitieus, maar ik werd meteen geconfronteerd met drie tegenvallers. Twee belangrijke veldspelers uit de as en mijn keeper vielen weg met langdurige blessures. Ik krijg nu een beeld van mijn selectie. Voorzichtig ingeschat moet Peursum bij de top-vijf kunnen gaan spelen. Op termijn wil de club de stap omhoog gaan maken.”

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Hans Harmans is Dordtenaar. Een kind van de Schenkeldijk en al 44 jaar lid van voetbalclub Dubbeldam. Een voetballer met een neusje voor de goal. Via Dubbeldam kwam hij bij hoofdklasser Papendrecht terecht. Daarna had hij vier fijne jaren bij DFC, dat toen nog op zondag speelde. ,,DFC was mijn mooiste periode in het voetbal. Daar heb ik zo verschrikkelijk veel lol gehad, maar wij presteerden wel op zondag. In die jaren was DFC top eerste klasse. Wij werden in een beslissingswedstrijd bijna hoofdklasser. Dat scheelde maar één doelpuntje. Maar dat is geweest. Nu leef ik in het heden en kijk alleen maar vooruit.”

Harmans wil nog wel even terugkijken op de vijf seizoenen dat hij verbonden was aan de Rotterdamse Studenten Voetbalvereniging Antibarbari. Een club die verbonden is aan de Erasmus Universiteit. ,,Een gigantische club, met twintig seniorenteams, die op zoek was naar een trainer die de discipline kon aantrekken. Ik had met studenten van verschillende nationaliteiten te maken. Studeren staat op één, maar dan komt al heel snel op twee het feesten. Toch wilden zij op het veld ook presteren. Engels was de voertaal. Ik ben er een keer kampioen geworden en in het coronajaar 2020 hadden wij de eerste klasse kunnen bereiken.”

Harmans koos vervolgens voor IFC op zaterdag omdat hij zijn zoon op zondag bij IFC in de hoofdklasse aan het werk wilde zien. Het werd het jaar dat IFC op zondag stopte met prestatief voetbal en de nieuw aangenomen trainer Ron Timmers werd doorschoven naar het zaterdagproject. Het contract van Harmans bij IFC liep af en werd daarom dus niet verlengd. Het voetbal is steeds in beweging en er komt altijd weer een plaats vrij. Hans Harmans en Peursum zijn uiterst tevreden met elkaar.

Klik op Peursum voor het laatste artikel van de club.

 

Mariëlle de Leeuw van RKTVC uit Tiel is trainster van het G team

De 49-jarige Mariëlle de Leeuw is via haar zoon Bram meer betrokken geraakt bij RKTVC Tiel. Doordat haar gezin verbonden is met de club is zij ook steeds actiever betrokken. Zo traint de voetbalmoeder tegenwoordig het G-team, samen met haar man Gerard.

Mariëlle is graag bezig, dat is wel duidelijk. “Ik ben commercieel medeweker binnendienst. Ik doe de in- en verkoop van straatmeubilair en beheer de webshop. Ik werk hier nu ruim veertien jaar. Ik sport zelf bij Cosyclub Juliën in Tiel. Dat is een sportschool met vrijwel alleen groepslessen. Ik volg daar de lessen rug en houding en X-Core. Daarnaast train ik samen met mijn man op dinsdagavond het G-elftal bij RKTVC”, vertelt ze.  Er zijn voldoende teams om training aan te geven. Mariëlle heeft ervoor gekozen om het G-team te trainen. Een ontzettend leuke en toch pittige uitdaging. Toch ervaart ze het niet per definitie zo en omschrijft ze het vrijwilliger zijn mooi: “Door vrijwilliger te zijn raak je meer betrokken bij de vereniging. Je leert mensen kennen en het geeft je een goed gevoel.”

Verbondenheid

Het is niet alleen haar verbinding via haar zoon waardoor ze vaak te vinden is bij RKTVC. “Ik ben nu 21 jaar samen met Gerard. Hij is ruim vijftig jaar lid bij RKTVC, dus zo ben ik daar in 2001 ook terecht gekomen”, vertelt ze. Door haar man is ze dan ook nog meer verbonden met de club, na vijftig jaar verdwijnt zo’n connectie dan ook niet snel. Mariëlle vertelt wel dat ze voor het G-team ook andere taken op zich had genomen bij de Tielse club: “Ik heb een paar jaar oud papier gelopen voor de vereniging en nu ben ik dus trainer geworden. Verder heb ik twee jaar het 7×7 toernooi met een aantal mensen mogen organiseren.”

Enthousiasme

De 49-jarige vrijwilligster spreekt enthousiast over het hoogtepunt met het G-team: “De eerste wedstrijd. Het was een oefenwedstrijd, want wij spelen geen competitie, maar wat waren ze zenuwachtig. Het ging zo leuk, zo sportief onderling. De scheidsrechter genoot ook echt van het partijtje, het was voor hem ook zijn eerste fluitervaring bij een G-elftal.” Het elftal brengt niet alleen plezier op en langs het veld maar ook wat anders. Om iedereen binnen het team het naar zijn of haar zin te laten hebben is de fun factor erg belangrijk. “Er is, zeker binnen ons G-team, best wat verschil in kwaliteit, maar daar moet het niet om gaan. Het accepteren van elkaar is belangrijk en ik moet eerlijk zeggen, dat gaat ook super. Wat dat betreft is het een fantastisch team”, aldus de Leeuw.

Zij aan zij

Het is logisch dat tijdens de grauwe dagen er af en toe weinig enthousiasme te vinden is om het veld op te gaan. De trainster wordt dan ook geregeld overgehaald: “De spelers balen echt als een training een keer niet doorgaat. Al komt de regen met bakken uit de hemel en denk ik, nou een avondje overslaan kan wel, willen de meeste gewoon voetballen.” Dat is dan ook een drijfveer om vaak toch door te gaan. “Het is echt een uitlaatklep voor ze. We hebben ook een moeder gehad die vertelde dat haar zoon het gevoel heeft nu ergens bij te horen. Dat is toch super!? Ook hebben we een speler die mocht, vanwege zijn voetbalervaring, ergens niet meedoen, dat is bij ons ondenkbaar. Daarbij hebben we een speler die echt heel goed voetbalt geïntroduceerd bij TEC uit Tiel. Zij spelen op een hoog niveau, daar komt deze speler tot zijn recht”, vertelt ze. Op die manier bieden ze iedereen de mogelijkheid zich naast het plezier ook de ruimte om de spelers zich te laten ontwikkelen.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Groei

Het team groeit razendsnel: “We zijn begonnen in 2020 met vier spelers. Nu hebben we veertien spelers. Leeftijden variëren nogal. Ze zijn tussen de dertien en 35 jaar. Het is wel een gemengde groep, zo hebben we vijf dames en negen heren.” Toch is kwantiteit niet de enige progressie die ze boeken. “We hebben een aantal oefenwedstrijden gespeeld en helaas verloren, maar de laatste wedstrijd ging al veel beter dan de eerste. Zo merk je echt dat het team groeit”, vertelt Mariëlle. Wat betreft de hoeveelheid hebben ze het gestreefde aantal spelers behaald. Voorlopig kunnen ze dan ook in omstreken leuke potten spelen met het team.

Klik de link voor een recent artikel over RKTVC

Roy de Blank van Ameide behoor tot de lichting van de toekomst

Roy de Blank behoort sinds de zomer van 2020 tot de nieuwe talenten die het eerste elftal van Ameide al hebben gehaald. Hij is 19 jaar en formeel mag hij nog uitkomen voor JO19.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

AMEIDE – De Blank kwam in de groep bij trainer Gert-Jan Westerhout, die aan zijn laatste seizoen op ‘Termei’ was begonnen. Het werd door corona een seizoen van niets. Aanvankelijk maakte De Blank deel uit van het tweede elftal. ,,Op zich wel leuk, want in dat team liepen spelers die vroeger mijn trainer waren.” Na zes speelronden werd, zoals bekend, de competitie afgebroken. ,,Jammer hoor, want voor ons als jonge gasten werd het een vrijwel verloren seizoen. Ik vond het echt een vreselijke periode. Ik ben een type dat er graag op uit gaat. Nu zat ik naast mijn studie bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, vaak alleen op mijn kamer”, vertelt De Blank, die door zijn trainer Jan Verveer veelal als rechtervleugelaanvaller wordt ingezet. De Blank maakt zijn acties en is redelijk snel. ,,Ik probeer goed positie te kiezen en met een actie langs mijn tegenstander te komen.’’ Hij heeft tegen LRC Leerdam in het bekertoernooi al zijn eerste officiële doelpunt gemaakt.

Rivaliteit

De Blank leert elke training ook van de oudere spelers. ,,Met name van Roel en Erik de Kruijk krijg ik de nodige tips. Als het even niet loopt tijdens de training, peppen zij mij op. Zij leren mij altijd positief te blijven. Ik leer echt veel van die boys.” De derde klasse C is de afdeling met de meeste derby’s. ,,Het is leuk om tegen die clubs te spelen. Onlangs troffen wij Groot-Ammers. Daar ken ik jongens van omdat zij bij mij in Schoonhoven op school zaten. De rivaliteit tussen de dorpen onderling is heel groot.” Ameide wil graag meedoen in de subtop. ,,Dan moeten wij niet te veel punten verspelen zoals in die eerste wedstrijden nadat de competitie hervat werd”, aldus De Blank, die de groep JO10 traint en op zaterdag begeleidt.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Aanbieding

De huidige Ameide-trainer, Jan Verveer, leek na zijn tussentijdse vertrek bij Dilettant in april 2019, klaar met de voetballerij. In dertig jaar trainerschap had hij te veel teleurstellingen meegemaakt. Toch haalde Bert Buizert hem in 2020 over om als assistent bij Nieuw-Lekkerland aan de slag te gaan. ,,Daar wist men dat ik zou ingaan op een aanbieding van een leuke club om weer hoofdtrainer te worden. Ik werkte prima samen met Buizert, maar ik was niet gewend om assistent te zijn. Toen Ameide zich meldde, deed Nieuw-Lekkerland gelukkig niet moeilijk.” De al jaren in Kinderdijk woonachtige Ambachter Verveer (56) – al op jonge leeftijd in het bezit van UEFA A – begon als trainer bij ASWH D2 op woensdagmiddag. Later werkte hij bij FC Dordrecht (als fulltimer), Pelikaan, Ameide, Nieuw-Lekkerland, Groot-Ammers, De Zwerver en Dilettant. Verveer legt de lat niet hoog. ,,Als ik van dit Ameide in deze mooie Alblasserwaardse afdeling een goede derdeklasser kan maken, zijn zij hier voorlopig tevreden.” En daar ziet het vooralsnog naar uit.

Klik op VV Ameide voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Jordi Pelkman van VV Kethel Spaland

Jordi Pelkman is de keeper van het tweede elftal van VV Kethel Spaland. Hij is begonnen met voetballen bij de club toen hij zes jaar was. De 21-jarige Schiedammer maakte op zeventienjarige leeftijd zijn debuut in het eerste, maar na zijn blessure is hij inmiddels drie jaar keeper van het tweede.
ZZP_Timmerteam
De doelman is in het dagelijks leven student Sportmarketing & Management aan de Hogeschool Rotterdam. Het afgelopen half jaar heeft hij stage gelopen bij De Betrokken Spartaan: “Ik ben daar nu nog steeds werkzaam in het Schiedamse project StreetruleZ.  Naast zelf te voetballen vindt Jordi het ook leuk om te kijken naar het spelletje. Tevens is die graag met vrienden een dagje weg of doet hij graag een drankje.

Beginnen met voetballen
Jordi is begonnen bij VVK toen hij zes jaar was, samen met zijn neef Mitchel. VVK is inmiddels gefuseerd met SC Spaland naar Kethel Spaland.  Hij begon in de F4 als spits en het jaar erop was hij ook nog aanvaller in de F3. “Hierna kwam ik in de E en hadden we geen keeper, vandaar dat ik op goal ging staan. Dit bleek ik uiteindelijk redelijk te kunnen en ik vond het leuk om te doen. Zodoende ben ik keeper geworden”, vertelt de sluitpost. Vanaf de JO13 heeft hij alle selectie elftallen doorlopen bij de Schiedamse club. “In het eerste jaar van de JO19 scheurde ik mijn kruisband af, hierdoor miste ik het hele tweede jaar. Nu ben ik inmiddels al drie jaar doelman van het tweede elftal”, aldus Pelkman.

Dit seizoen
Dit seizoen is de goalie redelijk tevreden over zijn eigen prestaties; “Ik kan zo nu en dan belangrijk zijn voor het team en dat geeft natuurlijk een goed gevoel. Qua teamprestaties denk ik dat we wel te wisselvallig zijn. Je merkt soms dat het nog ontbreekt aan de nodige ervaring, maar dat is logisch aangezien we een jonge ploeg zijn.” Pelkman ziet dat zijn team tegen meer geroutineerde ploegen vaak onnodige nederlagen leiden. “Dat is jammer, want anders hadden we bovenin mee kunnen draaien. In dit team zit namelijk zeker potentie”, gaat hij verder. Volgend seizoen moet nog blijken of het team bij elkaar blijft. Het team verhuist namelijk van de zondag naar de zaterdag.

Hoogte- en dieptepunten
De doelman van Kethel Spaland 2 heeft in zijn voetballoopbaan verschillende hoogte- en diepte punten meegemaakt. “Mijn twee hoogtepunten zijn allereerst de kampioenschappen die ik in de jeugd heb mogen meemaken. De andere is mijn debuut bij het eerste elftal op zeventienjarige leeftijd”, zegt Jordi. Ook heeft de keeper dieptepunten meegemaakt tijdens het voetbal. “Het grootste dieptepunt was het afscheuren van mijn kruisband, en vooral het moment waarop net na mijn debuut in het eerste elftal. Een periode waar ik mezelf goed aan het ontwikkelen was”.

Toekomst
In de toekomst hoopt Jordi op korte termijn wat fitter te worden: “Na mijn blessure ben ik nog niet echt helemaal de oude qua fitheid.” Verder wil hij zich verder ontwikkelen als keeper om uiteindelijk in een eerste elftal te komen. “Het liefst bij Kethel Spaland natuurlijk en wie weet in de toekomst nog hogerop”, vult hij aan. Verder vindt hij vooruit kijken lastig omdat ze volgend jaar naar de zaterdag vertrekken en hoopt hij vooral veel plezier te blijven beleven.

Klik op Kethel Spaland voor het laatste artikel over de club.

Doelman René de Ruiter praat niet over stoppen

In het begin van dit seizoen werd doelman René de Ruiter in het zonnetje gezet. Juist de superderby tegen de buren, Alblasserdam, was zijn 250ste wedstrijd voor De Alblas. Een ingelijst shirt en een mooie huldiging vielen hem ten deel.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

 

OUD-ALBLAS – ,,Zelf zette ik vraagtekens bij het moment. Ik had het idee dat ik al wat verder was. Maar oké, het was prima zo. Ik was er een jaar of drie geleden al bijna aan toe. Die laatste tien wedstrijden hebben door corona en een paar rode kaarten wel erg lang geduurd.” Het feest na de derby heeft extra veel aandacht gekregen. Bij de selectie van De Alblas waren er de dagen daarna negen coronabesmettingen. ,,Kort geleden hadden wij opnieuw zeven besmettingen. Ook ik was de klos, maar ik had er nauwelijks last van.”

Om te vervolgen: ,,Wij hebben nu echt een goede groep. Een perfecte mix van prima talenten en wat ouderen van goed niveau.” De Ruiter, opgegroeid bij De Alblas, behoort bij ‘de oudjes’. ,,Normaal gesproken zou ik hier nooit weggaan, maar in 2017 was het toch bijna zover.”

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Het nieuwe trainersduo Leo Dekker/Henk Stok nam een ‘eigen’ doelman mee. ,,Ik werd na negen jaar eerste elftal aan de kant gezet. Het werd voor mij als clubjongen een inktzwart seizoen. Ik stond bij De Alblas op mijn zeventiende al onder de lat, maar heb serieus overwogen om bij Nieuw-Lekkerland Edward de Groot te gaan vervangen.” Het is er niet van gekomen. Dekker vertrok en met de nieuwe trainer John den Dunnen was alles weer als vanouds. ,,Met Den Dunnen hadden wij het wel moeilijk, maar wij hebben het mede door de komst van corona gered. Ik ben nu 32 jaar en heb dus vijftien jaar over die 250 wedstrijden gedaan. Best wel lang als ik erover nadenk, maar ik was dat Dekker-jaar natuurlijk kwijt en bleef een keer langdurig met een knieblessure aan de kant. Wat rode kaarten hebben ook niet meegeholpen.”

 

Knollentuinen

Topjaren waren de seizoenen met Bart Toom als trainer. ,,Ik meen dat hij hier zes of zeven jaar heeft rondgelopen. Nu zitten wij weer eens in een flow. Het zou zomaar kunnen dat wij opnieuw de stap naar de tweede klasse gaan maken. Voor mij zal het de eerste keer zijn.” De Ruiter, in zijn werk de financieel verantwoordelijke man bij een staalkabelbedrijf in Dordrecht, loopt dus al vijftien jaar mee. Hij verbaast zich over de nieuwe regels binnen het voetbal. ,,Neem nu die laatste aanpassing, dat de bal vanaf een uittrap niet meer uit de zestien hoeft. Keepers brengen verdedigers echt in de problemen. Je ziet het al in het betaalde voetbal. Op ons niveau, met een aantal knollentuinen, is het nog veel gekker. Ik doe er niet graag niet aan mee. Ik geef de bal liever een peer naar voren.”

René de Ruiter heeft al eens aangegeven dat hij zijn keepershandschoenen aan de wilgen zou gaan hangen. ,,Nu doe ik daar geen uitspraak over. Als wij weer onbeperkt kunnen doorvoetballen ga ik nog niet stoppen. Hopelijk komt er op termijn een eigen jongen aan die het van mij kan overnemen.”

Klik op De Alblas voor het laatste artikel van de club.

 

Milati maakt de velden speelklaar bij Alblasserdam

De bal rolt sinds enkele weken weer nadrukkelijk over de velden. Dat betekent voor het Papendrechtse bedrijf Milati Grass Machines BV dat er drukke tijden zijn aangebroken. Het bedrijf, gespecialiseerd in de verkoop en verhuur van grasmaai- en belijningsmachines en onkruidverwijderaars, spant zich in om de velden van clubs op allerlei niveaus helemaal speelklaar te maken én te houden.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Eigenaar Arjen Spek van Milati Grass Machines BV is blij dat de situatie weer net zo is als aan het begin van dit seizoen in september. Voor het Alblasserwaardse bedrijf, dat ook internationaal actief is, is het verzorgen van verse belijning en optimaal geknipte grassprieten een specialisme. ,,We zijn blij dat de clubs van verschillende niveaus een beroep doen op ons. Niet alleen is het mogelijk om machines aan te schaffen, maar ook in te huren.’’

Innovatief denken staat daarbij hoog in het vaandel. De robotmaaier is de afgelopen jaren bijvoorbeeld bijzonder populair geworden. ,,Clubs kunnen, als zij aan de criteria voldoen, twintig of dertig procent van het aanschafbedrag terugvorderen met subsidies. Steeds vaker wordt een beroep gedaan op onze expertise, waarbij ook regelmatig onze machines worden verhuurd. Daarbij gaat het niet alleen om belijnen en het maaien, maar ook om het verwijderen van onkruid. Daarbij zal Milati zich op korte termijn ook op een ander gebied gaan manifesteren. ,,Binnen afzienbare tijd zullen we ons productenaanbod verder vergroten en kunnen we de voetbalclubs ook voorzien van doelen, netten en hoekvlaggen.’’

Op alle niveaus in de voetballerij is Milati actief. De betaald voetbalclubs FC Twente, SC Heerenveen, PEC Zwolle, RKC Waalwijk, NEC, ADO Den Haag en FC Dordrecht deden al een beroep op de maai- en belijningsspecialist. ,,Waarbij de clubs onderscheid maken in hun keuzes voor de klassieke grasmaaimachine op brandstof, maar ook die door accukracht worden voortgedreven’’’, geeft Arjen Spek aan. ,,Bij RKC hebben we vorig jaar drie elektrische stadionmaaiers van het merk Allett mogen afleveren. Bij FC Dordrecht hebben we een tweede machine afgeleverd.’’

Niet alleen op dat gebied is de steeds verder gaande ontwikkeling van de machines, die Milati ter beschikking heeft of stelt. ,,De nieuwe robotmaaier van Ambrogio voldoet prima op het terrein van atletiekvereniging AAA in Alblasserdam. Een maairobot die optimaal werkt door het stervormige mes dat in het apparaat zit en volledig autonoom werkt met randomkeuzemogelijkheden. Zo is het ook mogelijk om twee van deze robotmaaiers tegelijkertijd te laten werken. De ontwikkeling van de machines gaat steeds beter: we waren al vertrouwd met maaiers die op een app functioneerden, maar ook een uitrusting met een zonnepaneel is al mogelijk.’’ Milati Grass Machines BV, dat ook grasmaaiers, kooimaaiers, cirkelmaaiers,  kalkwagens, bladblazers, bosmaaiers, houtklovers, houtversnipperaars, transportkarren en kettingzagen kan leveren, blijft zo hét adres voor de passende machine.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Milati Grass Machines BV, Buitendijks 45-47, 3356 LX Papendrecht. Telefoon: 078-6415654. Website: www.milati.nl.

Klik op Alblasserdam voor het meest recente artikel van de club.

 

In gesprek met de mannen van Papendrecht 5

VV Papendrecht 5, ook wel het mediateam van de verenging, dit zijn ze omdat ze hun vogels geven wekelijkse updates op de Instagram van het team. Naast het influence zijn ze ook zelf spelers van het gezelligste team uit de regio Alblasserwaard, althans dat beweren de heren zelf.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Het vijfde van Papendrecht is drie jaar geleden ontstaan op een feestje. “Het idee is ontstaan om met zijn alle een vriendenteam te beginnen. Van alle verenigingen in de buurt zijn spelers aangetrokken om in dit team te mogen spelen.” Door corona was het een gaan en komen van spelers. “Uiteindelijk heeft dit geleidt tot de sterren die nu nog steeds elke zaterdag op het veld verschijnen”, aldus de heren van Papendrecht.

De heren beschrijven zichzelf als een zooitje ongeregeld. Als er dan toch één iemand aan moeten wijzen als de grootste lolbroek komen ze aan bij de keeper. “Als ik dan toch iemand zou moeten kiezen is dat toch wel de keeper. Zijn kwaliteiten zijn namelijk om te lachen”, vertellen ze lachend.

Vaak is de nul houden een mooi moment voor een elftal, zo ook voor de heren van Papendrecht 5: “Op 19 februari 2022 speelde we thuis tegen Pelikaan 11. Deze wedstrijd werd gewonnen met een keurige 3-0 op het bord. Dit is voor het eerst in drie seizoenen dat we de nul hebben gehouden en daarom ook ons hoogtepunt.” Daarentegen is het dieptepunt van de mannen ook in de Drechtsteden behaald. “Wij moesten voetballen tegen ASWH. Aangezien wij die wedstrijd, maar acht man bij elkaar konden sprokkelen gingen we er met dubbele cijfers af.”

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Dit zijn vaak de vragen waar lang over nagedacht moet worden. De vraag klinkt dan ook wie de koning is van de derde helft. Daar over hoeven de mannen geen twee keer over na te denken. “Dit is Sven Snel, onze spits domineert elke derde helft. Niemand die kan toppen aan zijn niveau. Ieder weekend is hij te vinden in het altijd gezellige Tijdloos in Papendrecht, waar hij iedereen graag uit nodigt om een lekker glaasje Jenever te komen drinken”, zo vertelt het vriendenteam.

De sterren equipe begon pover aan het seizoen. Ze kampte met grote spelers tekorten. Waardoor de verwachtingen niet al te hoog waren. “Uiteindelijk wisten we snel genoeg het tij te keren en vonden wij de weg omhoog in de ranglijsten. We staan momenteel op een mooie vierde plek, maar ik zou liegen al zou ik niet zeggen dat wij aan het eind van het seizoen die felbegeerde prijs wel in ontvangst willen nemen!”

De heren hadden eind Februari een mooi weekend weg in Arcen. “Voor een sportief, maar vooral gezellig trainingskamp. Toevallig was dit ook nog is het weekend van carnaval en aangezien wij met zijn alle niet vies zijn van een biertje hebben wij hier dan ook met volle teugen van genoten! Dit weekend had alles. Van lekker eten, een bezoekje aan de mooie brouwerij van Hertog Jan en een party bus, tot aan brakke trainingen, uitkateren in het zwembad en voor sommige zelfs nog een bezoek aan de dierentuin. Al met al een mooi weekend waarbij we de sfeer in de ploeg nog beter is geworden!”, vertelt het Papendrechtse elftal.

Klik op VV Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

Geboorte van dochtertje aanstaand hoogtepunt voor Dos Santos

Hij is bij SteDoCo bezig aan zijn vierde seizoen, de aanvallende middenvelder met de prachtig naam Guytano dos Santos. Kleurrijk, veelzijdig, overzicht en gezegend met een fantastische trap. Men gaat hem missen aan de Groeneweg. ‘Guy’ vertrekt bij de club.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Het is zijn eigen keuze. Onlangs werd hij 29 jaar en kon bijtekenen, maar is toe aan wat nieuws. Het mooiste moet immers nog komen. Eind maart/begin april verwachten zijn vrouw en hij een dochtertje. ,,Wij hebben al een naam voor haar, maar die wordt bekend zodra zij geboren is”, klinkt Dos Santos opgetogen. Hij heeft al contacten met een nieuwe club. Hij woont in Zwijndrecht en zoekt een mooie vereniging wat dichter bij huis. ,,Ik kies altijd voor een club waar ik het beste gevoel bij heb. Ik heb eerder bij RVVH in Ridderkerk gespeeld. Met de ex-voorzitter, Mario Papavoine, heb ik nog altijd goede contacten. Een terugkeer naar RVVH, dat mogelijk terugkeert naar de hoofdklasse, is zeker een optie. Die uitdaging wil ik nog wel eens aangaan.” Nu woont hij op fietsafstand van het in de tweede divisie uitkomende ASWH. Daar vertrekt vrijwel iedereen uit de selectie. ,,Uit die hoek heb ik niets gehoord, hoor”, laat Dos Santos weten.

De geboren Rotterdammer begon bij TOGR, de club waar Gorcumer Theo de Boon in de hoofdklasse ooit trainer was. Dos Santos maakte de stap naar de topopleiding aan de Oldegaarde bij Spartaan’20. ,,Daar ben ik wel gevormd. Er liepen goede trainers als Tony Pengel, die mij bij de jeugd echt beter heeft gemaakt.” Dos Santos werd door Sparta als eerstejaars A-junior naar Spangen gehaald. Hij had bijna voor een aanbod van PSV gekozen. Na het betaalde voetbal ging hij naar het RVVH van trainer Giovanni Franken. ,,Daar heb ik waarschijnlijk het meeste geleerd.”

Aandacht
Na RVVH kwam SteDoCo in beeld. Vanuit de drukke Randstad door de Alblasserwaard naar Hoornaar. ,,Het werd gezellig, want er was een periode dat wij met vijf spelers in een auto gingen carpoolen vanuit Rotterdam. Daar zijn nu alleen Etienne Mariana en Ibrahim Touré van over.” Dos Santos kreeg vorig jaar rond deze tijd landelijke bekendheid. Met SteDoCo nam hij deel aan de landelijke TOTO KNVB-bekercompetitie. Hij werd met vier treffers uiteindelijk topscorer. Aan het rijtje met onder anderen Klaas-Jan Huntelaar, Luis Suárez, Ruud van Nistelrooij, Roy Makaay en Jon Dahl Tomasson werd zijn naam toegevoegd. De aanvallende middenvelder mocht zich topscorer van het toernooi editie 2020-2021 noemen. ,,Dat was een leuke periode, hoewel ik er zelf helemaal niet mee bezig was. Ik kreeg het er druk mee. Jij belde als eerste. Later pikten veel kranten en bladen het op.”

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Nog een aantal drukke maanden en dan zit het avontuur bij SteDoCo erop. ,,Wij hebben een vol programma en de kleine komt. Ik hoop dat ze mijn genen krijgt, want ik houd van goed slapen. Hier ga ik het heel netjes en op een goede manier afmaken en zoals het hoort door de voordeur vertrekken.”

Klik op SteDoCo voor het meest recente artikel van de club.

Zwackhalen blijft vol enthousiasme bij Herkingen

Als tegenstander was Wouter Zwackhalen altijd al onder de indruk van Herkingen’55. Dus toen de trainer afgelopen winter werd gebeld om trainer te worden bij de vierdeklasser, was hij aangenaam verrast. Inmiddels is de oefenmeester bezig aan zijn eerste seizoen, dat bevalt uitstekend en dus staat hij ook volgend jaar weer voor de groep.

bazen

Het enthousiasme spat er direct vanaf bij de 39-jarige trainer. “Ik heb het hier super naar mijn zin. De spelers zijn enthousiast en er heerst een ongekende saamhorigheid. Daarom heb ik niet getwijfeld om bij te tekenen.” Want Zwackhalen voelt zich helemaal thuis bij zijn nieuwe club. “Iedereen binnen de club heeft wat voor elkaar over en de spelers werken keihard.” Dat merkt hij ook aan de trainingsopkomst. “Het is altijd druk, meestal meer dan twintig jongens. Dat is leuk trainen.”

Keihard werken
Afgelopen week waren dat er een paar minder, omdat Herkingen sinds kort ook een O23-elftal heeft. “Veel jeugdspelers binnen de eerste selectie hebben de A-junioren overgeslagen en dat merk je. Door ze in die samenstelling wedstrijden te laten spelen, doen ze die ervaring alsnog op.” Dat Zwackhalen, oud-trainer van onder meer OFB en WIK’57, bij Herkingen terecht zou komen, had hij zelf ook niet durven dromen. “Ik heb heel wat keren tegen ze gespeeld, dan stond er altijd een goed team. Herkingen straalde altijd wat uit. Meespelen om de prijzen, dat zag ik wel zitten.” Hij werd gebeld en besloot na een uitstapje naar Zeeland terug te keren op Flakkee, een bewuste keuze. “Op mijn 31ste werd ik al trainer, dus dan kom je hier veel spelers tegen waar je ook mee hebt gevoetbald. Een nieuwe omgeving, weg van het eiland, was goed voor mij.” Zeeland is anders dan Flakkee, heeft hij gemerkt. “Kwalitatief is het daar een stukje minder, de onderste vier hier, spelen daar middenmoot.” In Herkingen herkent hij veel van zichzelf, vertelt de oud-speler van OFB en Piershil. “Ik stroomde niet echt over van het talent, moest er gewoon keihard voor werken. Als ik de avond daarvoor een paar biertjes op had, was het de volgende dag sowieso kansloos. Terwijl anderen na een krat bier nog steeds beter waren dan ik.” Zwackhalen vervolgt: “Vechtvoetbal past bij Herkingen en het voetbal op Flakkee. Het zijn bijna allemaal werkploegen.”

Onvolwassen
Met dat in het achterhoofd, kwam de onderbreking van het seizoen op een verkeerd moment. “Onze start is natuurlijk slecht, maar onze goede conditie kon later in het jaar punten op gaan leveren. Toen kwam het stil te liggen, daar ging onze voorsprong.” Veel leverde die voorsprong tot op heden dus nog niet op. “We kregen in de eerste acht wedstrijden zeven rode kaarten, vooral door onvolwassen gedrag. Dan heb je zoveel wisselingen in het elftal.” Maar dat niet alleen. “Trainer en spelers moesten ook aan elkaar wennen. De voorbereiding was goed, toen zijn we eigenlijk te aanvallend gaan spelen. Nu houden we het achterin wat meer dicht.” Die tactiek moet in de tweede seizoenshelft voor betere resultaten gaan zorgen, maar het kan alle kanten op, denkt Zwackhalen. “Er komen meteen belangrijke wedstrijden aan, als we die verliezen, wordt het heel lastig. Anders kunnen we ook zomaar achtste worden.” Want degraderen uit de vierde klasse staat niet op de planning. “Het bestuur zou dat niet het ergste vinden, maar ik natuurlijk wel. Mijn ‘CV’ is al niet zo goed, haha!” Het staat in schril contrast met de doelstelling van voor het seizoen. “Toen dachten we nog aan top vijf en een periode.” Ondanks de nederlagen, blijft Zwackhalen positief. “Iedereen moet het gewoon naar zijn zin hebben en mensen moeten lekker komen kijken. Als je ziet welke stappen die jongens zetten.” Ook als trainer probeert hij zichzelf te ontwikkelen, want ooit hoopt hij echt om de prijzen te mogen spelen. “Ik ben nu bezig met mijn UEFA B, dat is ontzettend leerzaam. Hopelijk kan ik als trainer een keertje promoveren. Waarom niet met Herkingen?”

Klik op Herkingen voor het meest recente artikel van de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.