Home Blog Pagina 632

Robin Lodder wil stabiele speler blijven bij De Zwerver

Robin Lodder is de 23-jarige linksback bij De Zwerver. Dit seizoen is hij een stabiele factor en dat ziet hij terugkomen in zijn prestaties op het veld. Deze lijn wil Lodder dan ook doortrekken.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Lodder is op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen bij De Zwerver. Tot zijn zestiende heeft Robin daar gespeeld, om daarna in de JO19 te gaan spelen bij Alblasserdam, vanwege het hogere niveau. Daar heeft de linksback twee jaar in de selectie gespeeld om vervolgens door te schuiven naar het eerste elftal. Op zijn zeventiende heeft hij zijn debuut gemaakt tegen Nivo Sparta. Na al die jaren is de verdediger uiteindelijk teruggegaan naar zijn oude club De Zwerver om samen met zijn broer, Mike Lodder, te spelen. Daarnaast volgt Lodder nog de opleiding Sportmarketing & Management in Rotterdam en is hij actief als telemarketeer.

Gezellige boel
Als jonge voetballer ligt de wereld aan je voeten. Velen proberen carrière te maken op het hoogst haalbare niveau. Soms betekend dit dat spelers van club wisselen, op zoek naar een andere mogelijkheid. De ambities van de 23-jarige linksback liggen echter elders. “Mijn ambitie voor de toekomst is zo lang mogelijk bij De Zwerver te blijven spelen. Ik zit hier echt op mijn plek. We hebben al jaren een erg leuk team met veel gasten die ik al jaren ken”, geeft hij aan. Dat is niet de enige reden waarom Lodder graag bij zijn huidige club blijft. “Verder spelen al mijn vrienden bij vereniging en is het een hele gezellige boel”, aldus Robin.

Bovenin meedraaien
Wanneer je op je plek bent bij een club, komt dit vaker wel dan niet ten goede aan het spelkwaliteit. Ook de verdediger merkt dit. “Persoonlijk vind ik dat ik een stabiel seizoen draai. Ik voel me erg fit en dat kan ik tijdens de wedstrijden goed gebruiken”, aldus de linkervleugelverdediger. Als team draait De Zwerver dit seizoen wisselvallig, volgens Robin zelf: “Van een topprestatie tegen een van de bovenste ploegen naar nederlagen tegen de onderste ploegen. Desondanks staan we op een vijfde plek, dat is zeker waar we horen te staan. We hebben een ploeg die bovenin kan meedraaien”, aldus Lodder.

Play-off finale
Er blijft één specifieke wedstrijd in het geheugen hangen van de man van de laatste linie. Dat is de nacompetitiefinale tegen Meerkerk in 2019. “We speelden een prima seizoen, maar hadden het in de nacompetitie erg lastig. We wonnen de finale na strafschoppen, nadat we in de honderd twintigste minuut nog de gelijkmaker hadden gescoord. De vreugde was toen niet normaal groot. Het is nog steeds een geweldige dag om op terug te kijken”, vertelt Lodder. In zijn carrière heeft de voetballer gelukkig nog geen dieptepunten meegemaakt. “Als ik er dan een moet noemen, is het de degradatie naar de derde klasse met Alblasserdam. Het was mijn eerste seizoen bij de selectie en hadden nagenoeg alle wedstrijden verloren. Een pijnlijk periode, maar ik heb er wel veel van geleerd.”

Voorbeeldspeler
Robin wil een stabiele speler blijven in het eerste elftal en waar nodig helpen met assists. Zijn voorbeeldspeler laat menigeen de harten verscheuren met zijn assists in de Premier League: “Uiteraard is Leo Messi de beste voetballer ter wereld, maar op mijn eigen positie is Andy Robertson van Liverpool een voorbeeld. Die jongen legt zoveel arbeid in de wedstrijd en geeft nooit op, dat vind ik mooi om te zien”, geeft hij aan.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Rituelen
Buiten het voetbal om vindt de linksback het leuk om dingen te doen met familie, vriendin en vrienden. Ook gaat hij graag naar Feyenoord. In het profvoetbal zijn vaak genoeg spelers met een vast ritueel voor de wedstrijd. Daar heeft Robin echter geen boodschap aan. “Nee, ik heb tijdens wedstrijden geen rituelen”, sluit hij af.

Foto: Peter Lodder Fotografie

Klik op De Zwerver voor het laatste artikel over de club.

 

 

De dames van Wilhelmina’26 pieken in iedere helft

Wilhelmina’26 heeft een dameselftal wat hen in alle drie de helften goed vertegenwoordigd. De groep varieert tussen de vijftien en 33 jaar en zijn allen gewillig om met de winst naar huis te gaan. Het ontstaan van het team was tien jaar terug, met een klein groepje jonge meiden zijn ze inmiddels een grote groep dames geworden.

Het elftal van Wilhelmina’26 bestaat uit een groep meiden met een grote variatie in leeftijd. “We hebben een grote groep meiden, maar helaas niet allemaal meer spelend door blessures of moederschap. In de derde helft in de kantine hebben we vaak meer speelsters dan in de eerste twee. Gelukkig hebben we altijd veel trouwe supporters langs de lijn om ons ook vooruit te juichen op de mindere dagen. De leeftijd in ons team varieert inmiddels van vijftien tot en met 33, maar dat maakt het ook wel weer leuk”, vertellen de dames. Dit maakt dan ook dat ze van elkaar kunnen leren. De trainingen helpen het team om naast het spel te verbeteren, ook beter op elkaar ingespeeld te worden. “We trainen twee keer in de week, op dinsdag en donderdag. De sfeer in de groep is dan altijd goed, maar het niveau van de trainingen is heel variërend. We maken er met elkaar altijd het beste van, iedereen heeft andere voorkeuren qua oefenvormen, maar iedereen wordt tevreden gehouden”, vullen ze aan.

Het veld

Drie keer per week vind je de dames op de grasmat. In het weekend spelen ze een wedstrijd, waar ze momenteel constant presteren. “Op dit moment zijn we heel stabiel en spelen we ook al het hele seizoen als een team. We kunnen en willen ook altijd bovenin meedraaien, dat doen we op dit moment ook”, aldus De Vrouwen 1. Toch zullen ze niet allemaal zonder slag of stoot gaan: “Er staan voor ons nog wel een aantal leuke en interessante wedstrijden op het bomvolle programma waarin we hopen op zoveel mogelijk winstpartijen. Als we dit seizoen in de top drie eindigen, zijn we eigenlijk al wel tevreden. Dat moet dan ook zeker haalbaar zijn voor ons, we gaan voor het maximale!”

werktalent-breda banner

De kantine

De plek waar verhalen ontstaan, legendes worden geboren en gerold wordt van het lachen, is in de kantine. “Er zijn er velen in ons team die wel een feestje weten te maken, maar als we dan één iemand moeten benoemen is het onze aanvoerster Margit Vos. Die weet iedereen te enthousiasmeren voor een feestje, gaat voorop in de strijd op het veld, bloed fanatiek, maar loopt ook zeker voorop in de polonaise”, vertellen de meiden. Of ze de status legende heeft is nog niet duidelijk, maar ze heeft al wel een aantal leuke anekdotes met zich meegebracht. Het team kent ook een grappenmaker: “De lolbroek? Dat kan er bij ons maar één zijn, dat is onze trainer Lawrence Bouman, of beter gezegd Flauwrence. Zijn specialiteit is toch echt flauwe woordgrappen.”

mandemakers banner

Teamspirit

Het team heeft al het een en ander met elkaar bereikt, met als hoogtepunt het kampioenschap in 2014 bij Rood Wit Blauw. Het behalen van een nieuwe titel is nog niet heel ver gegrepen als men kijkt naar de inzet van het team. “We hebben een vaste kern die altijd aanwezig is, zowel op de trainingsavonden als de wedstrijden. We zijn fanatiek en willen met elkaar altijd het maximale eruit halen als we op zaterdag op het veld staan. Vooral het laatste seizoen, mede door Corona, merk je echt dat we voor elkaar door het vuur gaan, dat typeert het team. Uiteraard is er ook altijd ruimte voor een grapje en een lolletje, zowel binnen als buiten het veld”, vertellen ze enthousiast. Het mooie is ook dat ondanks het vertrek van sommige speelsters, ze geregeld terugkomen voor het supporten en/of de derde helft.

Oproep

De dames van Wilhelmina’26 hebben nog een laatste boodschap: “Een hele hele, hele belangrijke. Wij zijn voor volgend seizoen op zoek naar een nieuwe trainer/trainster.”

Wij zoeken iemand die:
– Op dinsdag of donderdagavond beschikbaar is én erbij is op de zaterdagen.
– Het maximale eruit wil halen, maar ook niet vies is van een lolletje
– Ons motiveert en natuurlijk ook nog wat bij kan leren

Alle andere kwaliteiten zijn meer dan welkom! Interesse? Neem dan contact op met onze technische commissie!

Klik de link voor een recent artikel over Wilhelmina’26

Club van de week – introductie Focus’07

Focus’07 is als club van de week verkozen. In de loop van de week worden er drie personen in het zonnetje gezet die actief zijn bij de vereniging. Er worden in de loop van deze week drie artikelen geplaatst van onder meer een bestuurslid, vrijwilliger en een speler van de vereniging. Wilt u niets missen over deze interviews? Houd dan onze website en Facebook-pagina in de gaten!

Al tijdens de uitbreiding van de stad met de wijken Goilberdingen en Parijsch was duidelijk dat Culemborg extra voorzieningen nodig zou hebben voor haar inwoners. Ook was duidelijk dat er rekening gehouden moest worden met het beleid van de provincie Gelderland. Namelijk dat bij een uitbreiding van de stad ook gekeken moet worden of er op plekken in de stad nog gebouwd kan worden. Dat was de reden dat de gemeente er voor koos het sportpark aan de Westersingel op te heffen en daar een aantal nieuwe woningen te gaan bouwen.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear
Voor Culemborg ’67 betekende dat dus dat er ooit een verhuizing aan zou komen. In 2005 werden de plannen concreet en werd gezocht naar mogelijkheden de club te verplaatsen. Gelijktijdig liet Fortitudo, de club die op Sprokkelenburg voetbalde, weten dat zij binnen enkele jaren kunstgras nodig zouden hebben om de ledengroei bij te houden. Ook de vraag naar voorzieningen in Culemborg West werd steeds concreter.

Culemborg ’67 was een kleinere vereniging, maar zou natuurlijk heel veel groei in Parijsch kunnen realiseren. Investeren in de velden op Sprokkelenburg leverde een risico op: blijven verenigingen in bestaande wijken voldoende, groot of gaan ze krimpen als er een nieuwe accommodatie in een nieuwe, jonge wijk is? De gemeenteraad zag een kans om de verdeling van de voorzieningen evenwichtiger te maken door twee grote voetbalcomplexen te laten ontstaan. Er was nog een kans: namelijk die om in Parijsch in één keer een grote stap te zetten door niet één kleine, maar één grote vereniging het voetballen in die nieuwe wijk te laten verzorgen.

Fortitudo en Culemborg ’67 zagen deze kans om samen sterker te worden en besloten te fuseren tot Focus ’07. Vanaf het seizoen 2007- 2008 was de nieuwe club een feit en Focus ’07 verwachtte dat in dat seizoen de nieuwe accommodatie gereed zou zijn. Echter konden de eerste wedstrijden pas gespeeld worden op vier april 2009.

De hoofdmacht van Focus’07 staat momenteel, met veertien punten uit zestien wedstrijden, twaalfde in de competitie. Afgelopen zondag wist Focus’07 te winnen van OSM ’75 met 3-4. Aankomend weekend staat de thuiswedstrijd tegen Vriendenschaar op het programma. Weet Focus de 3 punten in eigen huis te houden?

Klik op Focus ’07 voor het laatste artikel val de club

Clubman Angelo Martlé van Cadzand ziet vooral gebrek aan goals en ervaring als manco

CADZAND – Als aanvaller was voormalig topschutter Angelo Martlé (50) bij Cadzand per seizoen minimaal goed voor zo’n twintig goals. Inmiddels is hij alweer enkele jaren afgezwaaid als speler, maar ziet hij als assistent-grensrechter bij het eerste elftal bijna wekelijks waaraan het vooral schort: doelpunten. ‘We missen een echte afmaker, dat kan in deze vierde klasse toch wel het verschil maken tussen onderin spelen of in de middenmoot meedraaien.’

mzc

Martlé, wiens zoon Jordi momenteel als centrale middenvelder de kleuren van de club verdedigd, vervult bij de zaterdag vierdeklasser momenteel verschillende rollen als vrijwilliger. Zo is hij niet alleen assistent-scheidsrechter bij het eerste, maar fluit hij ook altijd de thuiswedstrijden bij het tweede team, op zaterdagochtend ook vrijwel wekelijks jeugdwedstrijden, is bestuurslid én wedstrijdsecretaris. “Dat is inderdaad een hele lijst, maar het is mijn manier om toch zoveel mogelijk actief betrokken te blijven bij de club. Vandaag de dag is de spoeling qua vrijwilligers vaak dun, zéker bij kleinere clubjes zoals wij zijn. Dus ik probeer dan op deze manier iets terug te doen. Gelukkig zijn we met een groep heel trouwe mensen en proberen we met elkaar de boel hier draaiende te houden.”

Cadzand telt nog twee seniorenteams en heeft daarnaast nog zes jeugdteams in competitie, al zijn ze daarvoor wel samenwerkingen aangegaan met Groede én Schoondijke. “Daarover hebben we twee keer per jaar als clubs overleg en daar ben ik ook bij betrokken, net zoals we ook intern geregeld wel overleg hebben over de toekomst van de club. Want je ziet om je heen geregeld ook verenigingen fuseren of samenwerken. Daar zullen wij in de toekomst ongetwijfeld ook een keer aan moeten geloven. Dat is het lot wat de kleine clubs te wachten staat en wat noodzaak gaat zijn om te kunnen overleven. Wij zullen op den duur daarop geen uitzondering zijn, maar zolang we het op eigen benen kunnen volhouden zullen we dat ook doen.”

van-acker

Twintig punten halen, dat was volgens Martlé voorafgaand aan het seizoen de ambitieuze doelstelling. “Als je heel realistisch bent, dan gaan we dat niet halen. Hopelijk kunnen we onderweg nog wel wat overwinningen boeken. Dat zou goed zijn voor de moraal. We hebben momenteel een heel jonge selectie, met een enkele ervaren speler. De selectie is ook krap en mist momenteel nog wel wat kwaliteit. Zo eerlijk moeten we zijn. We voetballen soms wel aardig, maar creëren te weinig en maken gewoon te weinig doelpunten. Dat heeft ons jammer genoeg in sommige wedstrijden opgebroken en veel punten gekost. Al moeten de jonge jongens ook de tijd krijgen om te groeien en dat gaat logischerwijs met vallen en opstaan.”

klik op Cadzand voor het laatste artikel van de club.

 

Spirit boekt verdiende overwinning op SVS: 3-0

Spirit heeft zaterdag met 3-0 gewonnen van SVS. Na 20 minuten spelen werd Ruben Slooff weggestuurd. Vermeend buitenspel werd door de scheidsrechter overruled en de spits kon de openingstreffer op zijn naam zetten: 1-0. Nog geen 2 minuten later kreeg Tim de Vaal de bal uit een corner voor zijn voeten en verdubbelde daarmee de voorsprong (2-0).
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097
Het vervolg van de eerste helft leverde nog meer kansen voor Spirit. Met een hakje probeerde Ruben Slooff de bal over de doellijn te krijgen en een kopbal van Kevin Kriek verdween bijna over de keeper in de lange hoek. Vlak voor rust schoot Niels de Vries een corner in, zijn schot werd geblokt. Van dichtbij kregen Ruben Slooff en Timme van Hof de bal niet achter de Capelse doelman. SVS kon er slechts 2 gevaarlijke situaties tegenover zetten. Bastiaan Haasnoot redde spectaculair. Later zag de doelman de inzet voorlangs gaan.

De 2e helft had hetzelfde beeld. Spirit viel aan, maar echt veel uitgespeelde kansen kreeg het niet. Christian Schrader schoot hoog over en een mooi uitgevoerde aanval via Ruben de Vries en Ingmar Burema werd door Ruben Slooff ingetikt. Het doelpunt werd niet toegekend want Ingmar Burema stond buitenspel. In de slotfase zag Tim van der Zee zijn schot over de keeper tegen de lat gaan.
Uiteindelijk was het Tjerk de Kogel die de 3-0 aantekende.

Dominos_voorjaar2021 Trainer Richard van Cappellen zag Tjerk de Kogel en Ingmar Burema na een hamstring blessure weer omvallen. Daarmee heeft hij voor de aankomende weken weer meer variatie in zijn selectie.
Volgende week gaat Spirit op bezoek bij CION, dat won bij FC Binnenmaas. De ploeg uit Vlaardingen blijft samen met stadgenoot CWO (2-1 winst op Sparta) in het kielzog van DCV (2-0 winst op Alexandria’66) en Hellevoetsluis (0-1 winst bij Deltasport).

Verslag van Eric de Vendt.

Klik op vv Spirit voor het laatste artikel over de club.

NSVV viert 75-jarige reünie

Op 22 maart 2021 was het 75 jaar geleden dat voetbalvereniging NSVV werd opgericht. In het kader van dit jubileum had de jubileumcommissie grootse plannen, maar door de pandemie kon dit allemaal geen doorgang vinden. “Geen probleem”, dacht de jubileumcommissie, we organiseren gewoon in het seizoen 2021-2022 een aantal activiteiten om dan het jubileum 75+1 jaar te vieren.

Op vrijdagavond 20 mei a.s. organiseert vv NSVV vanaf 19.00 uur een reünie voor iedereen die in het verleden en nu nog steeds de vereniging een warm hart toe draagt.

Om alvast een voorproefje te geven op deze avond, komen er tot 20 mei a.s. regelmatig oude foto’s voorbij en zal op de avond zelf de film die gemaakt is toen vv NSVV 70 jaar bestond worden afgespeeld (en natuurlijk foto’s voorbijkomen).

Iedereen die in het verleden en nu nog steeds de vereniging een warm hart toe draagt is dan ook welkom om onder het genot van een hapje en een drankje gezellig samen te komen om herinneringen op te halen doormiddel van de verhalen en foto’s.

De reünie zal plaats vinden vanaf 19:00 uur in de kantine van vv NSVV.

Bij binnenkomst zal een bak staan waar u een vrijwillige bijdrage in kan doen voor deze bijzondere avond en als u binnen de Hoeksche Waard vervoer nodig heeft om te kunnen komen, laat het ons weten, dan wordt dat geregeld.

Via de volgende de link kun je je aanmelden: https://vvnsvv.nl/nieuws/vv-nsvv-reunie-20-mei-2022/

Je kunt ook altijd contact opnemen via reunie@vvnsvv.nl

Klik op NSVV voor het meest recente artikel van de club.

Gert de Kruijk weet van geen ophouden bij VV Ameide

Gert de Kruijk heeft al een imposante carrière achter de rug. In het verleden heeft hij gefunctioneerd als voetballer én volleyballer, maar zijn voetbalhart heeft de strijd uiteindelijk gewonnen. Hedendaags zet hij zich in als vrijwilliger en trainer.

Gert de Kruijk is een 62-jarige vrijwilliger bij VV Ameide. Daarnaast is hij actief als trainer bij HSSC’61 in de JO19-jeugd. Rond zijn tiende is Gert gaan voetballen bij Ameide. “Samen met onder andere Menno van Oort, Henri de Kruijk, Leo van den Grijn en Niek Terlouw. Ik was geen natuurtalent en belandde in de toenmalige D2”, vertelt Gert. Zijn talent lag meer bij het volleyballen dan het trappen van de bal, hij besloot over te stappen. “Na de overgang naar de junioren ben ik gaan volleyballen. Ik bezat daarin meer talent en kwam, na de jeugd, in het eerste terecht wat onder leiding stond van Cor van der Hout uit Vianen. Soms hoor ik mensen nog over een ‘prikballetje’ praten, wat een beetje te vergelijken is met een ‘no-look pass’ in het voetbal”, zegt hij.

Na een tijd is Gert per toeval weer een aantal potjes gaan voetballen, wat het voetbalvlammetje weer aanwakkerde. “Ik begon bij Ameide 6 wat onder leiding stond van de inmiddels overleden Reijer Diepenhorst. Na een paar wedstrijden op mijn gympen te hebben gevoetbald, werd ik weer lid van Ameide en speelde mijn wedstrijden vooral in het tweede of derde”, zegt de oud-voetballer. Hij combineerde op dat moment het volleybal met voetballen, waar hij eerst voetbalde om daarna zijn opwachting te maken in het eerste van de volleybal. “Het voetbal gaf mij meer plezier en ik stopte als volleyballer. Een hoogtepunt qua voetbal was met het eerste het behalen van de Nieuwsbladcup bij Unitas. De toenmalige trainer Leen Groeneveld waardeerde mijn trainingsopkomst en ik mocht enkele wedstrijden spelen. Nadat we steeds verder kwamen belandde ik begrijpelijkerwijs op de bank. Daarnaast behaalde ik met Streefkerk de periodetitel in mijn eerste seizoen en promoveerden we van de vierde naar derde klasse”, aldus de Kruijk.

Hij vervult, net zoals hij dat bij volleybal deed, de functie van trainer in het voetbal. “In mijn voetbalperiode was het op zaterdag vroeg op om met de pupillen te gaan spelen en ’s middags dan zelf mijn opwachting te maken. In die tijd waren Arie en Jannie van Oort sturende krachten bij de jeugd. Ik trainde diverse jaren een talentvolle groep waarvan veel spelers later de hoofdmacht van Ameide hebben behaald”, zegt Gert. Nadat hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen had gehangen, heeft hij zich volledig op het trainersvak gestort. “Eerst was ik jaren jeugdtrainer van diverse teams bij Ameide, later bij Meerkerk 2, Noordeloos 1, Streefkerk 1 en De Zwerver 2. Vervolgens kwam ik terug bij Ameide en heb ik daar het tweede elftal zes jaar getraind. Daarna nog eens zes jaar Ameide JO19, waar het hoogtepunt was het behalen van de KNVB-beker op een zomerse zaterdag in Nieuw-Lekkerland tegen Sleeuwijk nadat we het kampioenschap hadden verspeeld. Uiteindelijk ben ik door HSSC’61 benaderd voor de JO19, hier heb ik na twee jaar weer bijgetekend voor volgend seizoen”, aldus de Kruijk.

Naast zijn functie als trainer vervult Gert nog een rol als vrijwilliger bij vv Ameide. “Ik ben nog maar kort actief als vrijwilliger en help de onderhoudsploeg die onder leiding van Dick de Blank en Ries Maat staat met de diverse voorkomende werkzaamheden. De ploeg bestaat uit een aantal mensen die maandag, dinsdag en vrijdagmiddag hun steentje bijdragen voor de club”, aldus hijzelf. Zelf durft Gert geen namen te noemen, bang dat hij iemand tekort doet. “Op maandag moet de zaterdag verwerkt worden, op vrijdag moeten de velden en tribune in gereedheid gebracht worden voor de wedstrijden. Verder zijn er natuurlijk altijd werkzaamheden op het complex zoals hakken van onkruid, ga zo maar door”, vertelt Gert.

Door zijn rol als trainer bij HSSC kan Gert niet altijd meer bij de wedstrijden van het eerste elftal van Ameide zijn. Meer dan regelmatig is hij gelukkig nog wel te vinden op sportpark Meihoven. “Lekker gezellig met een aantal andere voetballiefhebbers ‘verstandige praat’ doen op het hoekje van de bar”, aldus de Kruijk. Helaas presteert Ameide momenteel niet goed. “Het is een kleine club en trainer Jan Verveer moet daar genoegen mee nemen. Ik ken hem goed uit een eerdere periode”, zegt Gert. Hij vat de sfeer van de club samen: gemoedelijkheid, gezelligheid en het amateurisme. In andere woorden: een uiterst gezellige amateurclub waarbij er aandacht en ruimte is voor iedereen!

Klik hier voor het meest recente artikel van VV Ameide.

In gesprek met Sandra Barth van VV ‘s-Gravendeel

Sandra Barth – van der Spoel is de secretaris van VV ’s-Gravendeel. De vijftigjarige vervult deze taak inmiddels al negen jaar, daarnaast is ze afgelopen oktober benoemd tot erelid van de club. Zelf heeft ze geen voetbalverleden, naast dat ze het altijd een leuke sport heeft gevonden.
DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021
Sandra is in het wereldje terecht gekomen, doordat haar zoon ging voetballen. “Ik werd gevraagd om de functie van secretaris te vervullen en dit heb ik dan ook gedaan. Mijn zoon is inmiddels gestopt met voetballen en ik zit er nog”, vertelt Barth. In plaats van voetbal heeft de secretaris watersporten gedaan in het verleden. “Ik heb altijd aan wedstrijdzwemmen en waterpolo gedaan en daar heb ik ook diverse functies bekleed naast het sporten”, gaat ze verder.

Fotograaf
Naast de rol als secretaris doet Sandra meer bij de club om niet alleen in die rol te zitten. “Ik volg alle teams mede door het maken van de foto’s, waarbij je toch meer een band met een team krijgt dan met alleen secretaris te zijn,” aldus Barth. Deze foto’s zijn ook iedere week weer terug te vinden op de sociale mediakanalen van ’s-Gravendeel, die door Sandra ook beheerd worden.

Hoogtepunt
Uiteraard heeft ze in de loop der jaren verschillende dingen meegemaakt. Zowel hoogte- als dieptepunten: “Het grootste hoogtepunt voor mij is mijn benoeming tot erelid bij de club.” Daarentegen kan ze helaas ook een paar dieptepunten benoemen. Wat vooral in negatieve zin is blijven hangen, was de Corona periode: “We waren hier te weinig met voetbal bezig. Het was meer de regeltjes handhaven.”
TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021Toekomst
In de toekomst hoopt Sandra nog zo lang mogelijk een bijdrage te kunnen leveren. Helemaal als er zich nog niemand aan dient om haar functie over te nemen. Dit seizoen hoopt ze dat er weer sportieve prestaties geleverd kunnen worden op sportpark de Trekdam. “Ik hoop dat ons eerste elftal zich kan handhaven en dat we verder met andere teams minimaal één kampioenschap kunnen vieren”, aldus de secretaris. Op de vraag of ze lof heeft voor iemand binnen de club, is ze duidelijk. “Ik ben lovend over al onze vrijwilligers. Onze slogan is dan ook niet ik, niet jij, maar wij”, sluit ze af.

Klik op VV ‘s-Gravendeel voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met de dames van FIOS

FIOS is gelegen in het mooie Goeree-Overflakkee. Het leger van twintig dames staat gezelligheid en plezier voorop. Dat blijkt ook wel op zaterdag middag waar ze in eerste instantie gaan voor de winst, maar daarna kan je de dames vinden op het gezellige terras van de verenging voor de derde helft.   

bazen

De basis van het elftal ligt in de jeugd en ook al twintig jaar terug. “Enkele speelsters van toen maken nog steeds, met veel plezier, onderdeel uit van het team. Inmiddels is ons elftal wel aangevuld met heel wat jongere dames, waardoor de leeftijd varieert van vijftien tot en met 31 jaar. Een groot verschil, maar dit houdt de oudere dames jong. Een aantal van deze jongere dames voetballen al vanaf hun vierde in de jeugd, toen speelde ze nog tussen de jongens. Het is leuk om te zien wat zij aan techniek en ervaring toevoegen aan het team. Hier kunnen de oudere dames, die vaak pas veel later zijn begonnen met voetballen, nog een hoop van leren”, aldus de dames.

De grootste lolbroek van het team is niet een van de speelsters, maar de trainer van het eerste dames elftal van FIOS. “Dirk Kroesbeek. Hij schudt zo de ene droge opmerking na de andere uit zijn mouw. De opmerkingen zijn niet echt altijd even grappig, maar toch wordt er negen van de tien keer wel om gelachen en niet alleen door Dirk zelf.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Nu de Coronapandemie voor een groot gedeelte achter ons ligt, betekent dat één ding en dat is dat er weer geflaneerd kan worden in de derde helft. betekend dat een ding, er kan weer geflaneerd worden in de derde helft De koning van de derde helft kunnen de dames niet aanwijzen. “Of we iemand hebben die hierin uitblinkt is een goede vraag. Ik zou zeggen voetbal is een teamsport, dus ook de derde helft spelen we als een team met wisselend een woman of the match = derde helft. Zijn er dames zonder ruggengraat, die een borrel sowieso niet af kunnen slaan, JAZEKER!”

De mooiste wedstrijd van de dames van FIOS was een geruime overwinning. “Als we kijken naar afgelopen seizoen zal dat de wedstrijd zijn waar we met 15-0 hebben gewonnen en waarbij de verdediging, die normaliter niet zoveel goals maakt, toch ook eindelijk hun kansen kregen en deze ook hebben benut”, aldus het elftal.

Voor dit seizoen hebben de dames niet heel veel ambities, maar voor het komende seizoen staan er veel dingen op de planning. We zullen,  met het vrij nieuwe team, streven naar een kampioenschap in de vijfde klasse. Met onze nieuwe trainer, Bart Huibrechtse, zullen de trainingen iets anders ingevuld worden dan afgelopen seizoen. Waar we onder andere vanwege Covid nu alleen nog op de donderdag trainen zal vanaf volgend seizoen ook weer op de maandag getraind gaan worden. Er zal veel meer individueel gekeken worden naar hoe speelsters zich nog beter kunnen ontwikkelen en hoe we als team kunnen groeien. Ook hebben we er de laatste weken weer een aantal nieuwe enthousiaste dames bij gekregen die nog niet eerder hebben gevoetbald.  Zij zullen, door deze nieuwe invulling van de trainingen, de aandacht krijgen die ze nodig hebben, om ze zo goed mogelijk de basistechnieken eigen te maken”, sluiten de dames af.

Klik op FIOS voor het laatste artikel van de club.

Kees de Keijzer trainer van RKTVC Zaterdag 2

Met zijn 52 jaar is Kees de Keijzer nog altijd betrokken in het voetbal. Sinds zijn achtste is hij al op de velden te vinden. Op zijn negentiende is hij begonnen met training geven, momenteel doet hij dat bij de Tielse vereniging RKTVC Zaterdag 2.

De Keijzer is een echte voetballiefhebber te noemen. Sinds zijn achtste is hij al te vinden op de voetbalvelden en heeft al meerdere grasmatten gezien in zijn carrière. Hij heeft bij clubs gespeeld zoals: TEC, ZVV’56, Theole, Echteld en tegenwoordig ziet hij die van RKTVC. Doordat zijn zoon begon met spelen bij de Tielse vereniging is hij er ingerold. “Er voetballen een aantal vrienden van mij. Allebei mijn zonen spelen er ook en ik ben ook nog eens hun trainer”, vertelt de vader van twee. Naast het geven van de trainingen van het team van zijn zoons, kan je hem ook geregeld andere taken zien uitvoeren. Zo probeert de ervaren trainer ook te helpen met onderhoud van materiaal op de club en helpt hij met het ophangen van reclame borden.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear
Weinig woorden

Voor Kees zijn er niet veel woorden nodig om de trots van zijn team te omschrijven: “Dat ze een eenheid zijn geworden en ze echt wat voor elkaar over hebben gekregen.” Hij vindt het dan ook belangrijk dat het niet alleen om het voetballen gaat. De jongens moeten uiteraard wel met elkaar door één deur. “Ik wil vooral zorgen dat er gezelligheid en dus een goede sfeer is in het team. Natuurlijk spelen we ook prestatie gericht, maar de fun en gun factor draagt daar ook aan bij”, aldus De Keijzer.

Verleden en toekomst

RKTVC Zaterdag 2 miste nog een trainer, door de vraag vanuit zijn zoon en een vriend werd hem een mogelijkheid aangeboden. “Ze Vroegen mij of ik trainer wilde worden van het team, dat zag ik eigenlijk wel zitten. Na het akkoord kwamen er ook nog eens een aantal spelers terug die ik in de jeugd heb getraind”, vertelt hij. Nu enige tijd verder is blikt hij ook al vooruit. Over de toekomst klinkt de 52-jarige vader hoopvol: “Voor het voetballen hoop ik volgend jaar nog trainer te mogen zijn van de Zaterdag 2, maar daarbuiten uiteraard gezond blijven en genieten van wat de toekomst te brengen heeft.”

 Andere tijden

Vroeger zag het voetbal er toch echt anders uit. Mensen waren meer betrokken bij de club en het was niet zoeken naar vrijwilligers. Tegenwoordig is dat al een stuk lastiger. Gelukkig loopt Kees rond om zijn steentje bij te dragen, daar waar mogelijk. Het training geven vindt hij dan ook echt leuk; “Het omgaan met mensen en anderen plezier zien hebben, dat maakt het voor bij zo leuk.” Toch vindt hij het belangrijk zijn spelers daarin wel wat mee te blijven brengen. Helaas is er op het veld een te kort aan respect naar elkaar, dat wil hij zijn spelers dan ook echt meegeven. Als ze aan het eind van de wedstrijd elkaar maar de hand kunnen schudden.

Klik de link voor een recent artikel over RKTVC