Pagina 613 – VoetbalJournaal

Van Rijsbergen: irritante spits en avonturier ineen

rkvv Gesta

-

5 mei 2022

Van Rijsbergen: irritante spits en avonturier ineen

Hij verhuisde op zijn zesde naar Polen, voetbalde vervolgens in Griekenland en komt sinds een jaar of twaalf uit voor RKVV GESTA. Het klinkt niet als de meest logische route op weg naar de vierde klasse, maar voor Jules van Rijsbergen is het de normaalste zaak van de wereld. “Niemand doet hier gekke dingen, het is lekker gemoedelijk.”
De 26-jarige spits voetbalde voor hij in Galder voet op een grasveld zette, nooit eerder bij een Nederlandse amateurclub. Dat vraagt om uitleg. “Voor het werk van mijn vader verhuisden we naar Polen. Daar heb ik nog bij een BVO gespeeld, in de F’tjes en E’tjes, daarna gingen we door naar Griekenland.” In dat land was het allemaal iets minder georganiseerd, vertelt hij. “Daar heb ik wel op het schoolplein en in een schoolelftal gevoetbald, meer niet echt.”

Uitlaatklep
Op veertienjarige leeftijd keerde Van Rijsbergen terug naar Nederland en kwam hij terecht bij GESTA. “Dat was bij ons in het dorp, dus die keuze is dan heel logisch.” En daar heeft hij tot op de dag vandaag geen seconde spijt van gehad. “Het is een vriendenteam, je kent iedereen en het is gezellig. GESTA is eigenlijk gewoon een makkelijke club.” Dat vriendenteam moest hij de afgelopen maanden wel even missen, maar Van Rijsbergen zat allesbehalve stil. “Ik werk in het ziekenhuis, op de spoedeisende hulp, dus ik had het druk zat. Maar je mist de voetbal wel, het is toch een uitlaatklep.” De aanvaller liep hard, ging naar de sportschool, maar dat is toch anders. “Het is ook een sociaal iets, dat maakt het voor mij juist zo fijn. Lekker met je vrienden in de kantine.” Hoe gezellig ook, op het veld moet er natuurlijk gepresteerd worden.

Vooral het begin was wisselvallig, vertelt Van Rijsbergen. “We speelden 3-5-2, dat was nieuw voor ons, dus daar moesten we aan wennen.” Toch noemt hij de resultaten en een plek in de subtop ‘redelijk’. “We wilden proberen om te promoveren, dat was onze doelstelling. Het lijkt er wel op dat we mee kunnen doen.” Dat zullen ze overigens doen in een vertrouwd 4-3-3 systeem. “Door een gescheurde kruisband, gebroken enkel en iemand die naar Korea is, missen we drie cruciale spelers. Toch blijft ons doel om de nacompetitie te halen.”

Irritante spits
Een nederlaag tegen Jong Brabant gooide wat dat betreft een klein beetje roet in het eten. “Dat was niet onze dag. We hebben vooral tegen onszelf gevoetbald. Op kunstgras zijn we op één of andere manier ook altijd minder.” Plaats vier lijkt dan ook het hoogst haalbare. “Dat is wel het meest realistische, het kampioenschap is te hoog gegrepen.” In een competitie die anders is dan in voorgaande jaren. “Meer tegenstanders richting Tilburg, veel kunstgras en toch ander volk. Dat botst nog weleens.”

Al kan Van Rijsbergen er zelf ook wel wat van, moet hij bekennen. “Ik ben op het veld een heel irritante spits voor tegenstanders. Sleuren, trekken en altijd het randje opzoeken.” En soms eroverheen. “Het heeft me al flink wat kaarten gekost, laatst was ik ook weer een duel geschorst. Je wordt soms heel de wedstrijd uitgescholden, dan zeg je één keer wat terug…” De teller wat betreft doelpunten staat voor de inwoner van Breda inmiddels op drie, daar moeten er nog wel een paar bij gaan komen, vindt hij. “Zeker voor de winterstop heb ik niet alles gespeeld, nu heb ik mij wel weer in de basis geknokt. Voor het seizoen zei ik dat het er tien zouden worden, nu mik ik op acht!”

Klik op RKVV Gesta voor het laatste artikel over de club.

Tara en Isra van Oranje Wit over tien jaar in Turks vrouwenelftal

VoetbalJournaal

-

5 mei 2022

0

Tara en Isra van Oranje Wit over tien jaar in Turks vrouwenelftal

Tara en Isra zijn twee zusjes van elkaar, die voetballen bij Oranje Wit. Ze zijn superfanatiek als er wordt gesproken over voetballen. Het is dan ook geen gekke gedachte dat deze meiden zich als een vis in het water bewegen wanneer de bal aan de voet hangt.

Tara is vijftien jaar oud, waar Isra de leeftijd van twaalf al heeft bereikt. “Ik ben Tara. Ik woon in Dordrecht en zit op het Stedelijk Dalton Lyceum in Mavo 4. Toen ik zes was ben ik begonnen met voetballen bij RCD. Op de leeftijd van twaalf jaar ging ik bij SteDoCo voetballen, omdat ze daar een meidenacademie hadden waar we in de tweede klasse jongenscompetitie speelden. Na slechts één seizoen stopte deze academie en verkaste ik naar Barendrecht. Uiteindelijk heb ik weer gekozen voor RCD, waar we tweede klasse speelden. Nu voetbal ik bij Oranje Wit, waar ik het erg naar mijn zin heb”, zegt de oudste van de twee.

Even voorstellen
De jongste is Isra, die zichzelf ook even voorstelt. “Ik ben Isra, ik zit ook op het Stedelijk Dalton Lyceum in mijn eerste jaar Havo/VWO. Toen ik zeven was begon ik met voetballen. Dit heb ik ook als eerst gedaan bij RCD, waar ik tot mijn elfde gespeeld heb. Ik heb toen de overstap gemaakt naar VV Papendrecht, waar ik één seizoen heb vertoefd. Dit seizoen ben ik naar Oranje Wit gegaan waar ik ni met de MO13-1 in een jongenscompetitie speel. Daarnaast loop ik stage bij Excelsior”, aldus Isra.

Karakteristieken
We vroegen aan de dames de beste en slechtste eigenschappen van elkaar. “Wat ik goed vind aan Isra is dat ze nooit opgeeft. Als ze iets wil gaat ze er ook echt voor, ze heeft niet voor niets doelen die ze wil behalen. Haar minste eigenschap is dat ze snel boos of geïrriteerd raakt, ze kan dat dan heel goed uiten en iedereen ermee lastigvallen”, vertelt Tara. Andersom gaf Isra ook antwoord. “Tara’s beste eigenschap is dat ze heel sterk is aan de bal en goede voorzetten kan geven. Haar slechte eigenschap is dat ze soms een beetje lui is”, aldus de jongste.

Ondervinding
Ondanks dat de meiden nog jong zijn, hebben ze al heel wat ervaringen opgedaan. “Ik vind dat Isra zich goed ontwikkeld heeft. Ze kan hoger spelen dan dat ze dat nu doet. Ze loopt natuurlijk stage bij Excelsior, ik hoop dat ze daar volgend seizoen mag gaan voetballen”, gunt Tara haar zusje. “Tara is heel goed en ze blijft dat doorzetten. Ze heeft het verdient om op hoofdklasse niveau te spelen bij de MO17”, looft Tara haar jongere helft.

Turks International
Tara heeft één droom en dat is een bijzondere. Zij wil namelijk samen met haar zusje in het Turkse vrouwenelftal voetballen: “Omdat we half Turks zijn.” Isra sluit zich daar uiteraard bij aan. “Of het Nederlands elftal, dat vind ik ook goed. Ik heb al vaker met Tara meegedaan toen we allebei nog bij RCD voetbalden”, zegt ze. Ze gunnen elkaar dan ook niet voor niets een kans in het Nederlands of Turkse vrouwenteam.

Klik op Oranje Wit voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met de mannen van WSC zaterdag 4

WSC Waalwijk

-

5 mei 2022

0

In gesprek met de mannen van WSC zaterdag 4

De heren van WSC zijn het gezelligste vrienden team van Waalwijk en omstreken. De heren spelen al momenteel vier jaar samen, maar de harde kern van het team spel bestaat al tien jaar. Ook zijn ze door naar de laatste ronde voor “De wedstrijd van je leven”

Bij veel vrienden teams zie je dat ze bij elkaar zijn gekomen na de jeugd dit is ook het geval bij het vierde. “We zijn bij elkaar gekomen toen we overgegaan zijn van jeugd naar senioren. Toen nog onder leiding van onze oud-trainer Lars. Echter heeft onze hij ons na één jaar verlaten, omdat hij was begonnen aan een eigen bedrijf en daar veel tijd voor moest insteken”, vertellen ze. Sinds het vertrek van de oud-trainer regelt het team alles zelf: “Dit gaat tot op heden goed vooral, omdat een paar spelers de echte leiding nemen over het team. In de afgelopen vier jaar zijn er veel spelers vertrokken, maar ook bijgekomen. Voor aankomend seizoen blijft voor het eerst iedereen, wat een primeur op zich is.”

De heren vertellen ook over wie de grootste lol broek uit het elftal is. “De grootste lolbroek moet haast wel Hendriks zijn. Zijn energie en zijn doen en laten kan niemand nadoen. Dat moet die haast wel van zijn vader hebben, die afgelopen weekend nog de kantine binnen fietsten”, aldus de heren.

Het elftal beleeft zijn hoogtij dagen dit seizoen. “Waarbij voor het eerst meestreden voor het kampioenschap, alleen nu waarschijnlijk toch op de derde plek beëindigen. De seizoenen hiervoor, die ook niet allen afgemaakt konden worden, eindigden we vaak op de onderste plekken”, vertelt het vierde. Daarbuiten zitten de heren bij de laatste vijftig voor ‘De wedstrijd van je leven’. Hiervoor hebben ze veel fratsen moeten uithalen. “Hiervoor hebben we veel campagne moeten voeren om stemmen te verzamelen. We hebben het vooral groots bekend gemaakt via onze team Instagram, maar ook individueel gepromoot”, vertellen ze.

Het vierde elftal van WSC kent alleen maar koningen in de wel beruchte derde helft. “Een geruime meerderheid is altijd wel te vinden in de kantine, waarbij we vaak de laatste waren en hierbij met de kantinebaas de kantine deden afsluiten. Maar voordat we de kantine afsluiten, doen we altijd nog een goede laatste ronde, waarbij meerdere kannen gehaald worden”, lachen ze.

De mannen van WSC spelen alleen maar mooie wedstrijden, maar de mooiste moet nog plaats gaan vinden: “Waarbij we hopen dat we 27 mei tegen FC de rebellen mogen voetballen. Hiervoor hebben we alleen jullie, de lezers, stem voor nodig.”

Voor vele was de sluiting van de kantines een groot verlies, zo ook voor het vierde van WSC. Maar waar dingen veranderen, zijn er altijd kansen om nieuwe dingen uit te proberen. “Gelukkig kende we een dj en kon het bier gewoon bij de supermarkt gehaald worden. Na een training hadden we twee containers naast elkaar gezet, met daarop een houten plank. Onze dj zetten daarop zijn draaitafel, met rookmachine, lichten en boxen. Vervolgens hebben we twee uur lang feest gevierd in onze kleedkamer totdat de beveiliging kwam om het feest te verpesten”, wordt ons vertelt.

Vaak zijn de ambities om kampioen te worden aanwezig, wat voor het vierde ook het geval is. De ambities hebben zich alleen volledig over een anderen boeg gegooid. “Onze ambitie dit seizoen is toch wel echt de wedstrijd van je leven winnen. In de competitie hebben we al de hoogste plek in onze geschiedenis gehaald, dus dat kan al niet meer stuk. Maar als kers op de taart zal toch wel het winnen zijn van de strijd voor de wedstrijd van je leven”, wordt hoopvol vertelt. Ook vertellen de heren dat ze nu zo dicht bij zijn gekomen, dat ze nu dan ook in het Olympische stadion willen spelen.

Klik op WSC voor het laatste artikel van de club.
Klik op WSC om op de mannen te stemmen.

V.V. Riel 2 pakt het kampioenschap!

VoetbalJournaal

-

5 mei 2022

0

Het tweede van v.v. Riel heeft het voor elkaar gekregen om kampioen te worden. Een fantastische ontlading was het gevolg door alle opgebouwde spanning. Het selectie elftal werd toegejuicht door alle supporters, maar ook zeker door elkaar.

Een prestatie is het zeker te noemen, het selectie elftal, v.v. Riel 2, kreeg het voor elkaar om het kampioenschap binnen te slepen. Dat deden ze ondanks het gemis van een consistent aantal spelers. “Ons team bestaat origineel uit ongeveer 25 man en daar tel ik technische staf ook bij op. De formering is nooit helemaal hetzelfde, aangezien we selectie zijn, zie je soms jongens van eerste met ons meedoen en andersom”, vertelt Sjors van der Weegen. Dat is niet het enige wat zo nu en dan wisselend is: “Qua leeftijd is ons team ook erg gevarieerd, de jongste is negentien en de oudste is 38. De rest van het team ligt tussen de twintig en dertig jaar.”

Geslaagde wedstrijd

Uitgebreid deed Sjors verslag van het fenomeen: “De wedstrijd begon met een geweldige opkomst. Een aantal supporters hadden vuurwerk geregeld en het veld stond in lichter laaien! Het was onze kampioenswedstrijd, dus de spanning zat er bij iedereen goed in en dat was zeker te zien aan het spel. Er werden vaak verkeerde keuzes gemaakt, waardoor de bal vaak werd ingeleverd. Voor de rust was er nog geen doelpunt gemaakt, door het slordige spel.”

Rick van Berkel liet het hier schijnbaar niet bij zitten: “Onze trainer, ook wel Rick van Gaal, gaf een goede en motiverende speech in de kleedkamer, waardoor we met goede moed aan de tweede helft begonnen. De bal ging weer lekker rond en we bleven kansen creëren. Op een gegeven moment maakt de tegenstander een dubieuze overtreding, waardoor wij een vrije trap kregen op een mooie afstand van de goal. Willem van Riel nam plaats achter de bal en nam een aanloop… GOAL!!! Willem krult de bal met een wereldse trap in de winkelhaak, de keeper was kansloos! Na deze goal was de druk er af en hebben we de wedstrijd keurig uitgespeeld en zijn we het kampioenschap gaan vieren met een 1-0 overwinning.”

Feestbeesten

“Toen het fluitsignaal klonk zijn we natuurlijk allemaal bij elkaar gekomen op het veld en hebben we champagne op elkaar gespoten, met fakkels gerend, een team foto gemaakt met het spandoek en hebben we het uiteraard met het publiek gevierd. We zijn de kleedkamer ingedoken en hebben die natuurlijk helemaal afgebroken. Er zijn bierdouches uitgedeeld, sigaren onder de rookmelder gerookt en buikschuivers door de gang gemaakt. Daarna zijn we naar de kantine gegaan en hebben genoten van een plaatselijke zanger en heeft Erik Bok alias BBQ Bok voor iedereen een heerlijke barbecue verzorgd”, aldus Van Der Weegen. Na zonsondergang, het afbreken van de kiet en vele biertjes laten in het stamcafé, is een groot deel van het elftal naar Tilburg gegaan om pas om half 8 ’s Ochtens thuis te komen.

Dubbel en dwars verdient

Ongeslagen hebben de mannen het kampioenschap veroverd, dat mag ook wel met hun inzet. “We trainen elke dinsdag en donderdag keihard om op zondag een zo goed mogelijk resultaat neer te zetten, niet alleen op het veld maar ook in de kantine en de kroeg. Op donderdagavond veel animo in de kantine bij de toepavond dus er wordt op alle fronten getraind”, vertellen ze. Dat ze dus al enigszins voorbereid waren op het feest, is dan ook wel duidelijk.

Van Der Weegen benadrukt dat iedereen de sterren van de hemel heeft gespeeld, maar moet hij er iemand tussenuit plukken is dat Willem van Riel wel. “Hij was ook ‘man of the match’ met zijn enige maar beslissende goal”, vertelt hij. Maar ook Rodin Vekeman en Mitchell Vogels waren op geen fout te betrappen.

Succesfactor

Het was voor Sjors wel duidelijk waarom ze het kampioenschap binnen sleepte: “De strijdlust en de wil om te winnen spat ervan af! Er wordt goed getraind op het veld en in de kantine en dat zie je aan de resultaten.” Toch schijnt dit niet de enige drijfveer te zijn geweest van het team. Mogelijk heeft het vooruitzicht naar het vieren van het kampioenschap, bijgedragen aan de resultaten op het veld. Als ze tussendoor bij The Line Boutique Gym Tilburg komen sporten, moet een volgende titel zeker haalbaar zijn.

Klik de link voor een recent artikel binnen de regio

VV Sliedrecht 12 nog vol in de race voor “De wedstrijd van hun leven”

vv Sliedrecht

-

5 mei 2022

0

VV Sliedrecht 12 nog vol in de race voor “De wedstrijd van hun leven”

Sliedrecht 12 geeft een goed beeld van hun teamcultuur, de ploeg bestaat uit jonge en gretige voetballers. die uitkomen in kelderklasse. Momenteel maakt het elftal kans om het op te nemen tegen iets minder jonge voetballers in “De wedstrijd van hun leven.”

De mannen van het twaalfde spelen drie seizoenen nu met elkaar. “Waarvan dit eigenlijk pas het eerste echt goede seizoen is, aangezien de voorgaande seizoenen werden onderbroken door de corona maatregelen”, vertellen de heren.

De grootste lolbroek van het elftal heet Galid. “Hij heeft een linkerbeen waar menig voetballer jaloers op is. Hij wordt op de lokale vereniging ook vaak vergeleken met Romelu Lukaku en Sadio Mané. Buiten het veld zorgt hij voor een enorm goede sfeer en hij probeert iedereen op te vrolijken wanneer het tegenzit”, aldus de heren.

Het dieptepunt van de mannen was alles wat er voor dit seizoen gebeurde. “Door de Coronapandemie konden we niks afmaken en werd het team zelfs bijna opgeheven.” Het hoogtepunt van de mannen zijn ze momenteel aan het beleven. “Het hoogtepunt is dan ook dit seizoen. We staan bovenaan op dit moment en we zijn er zeker van dat we kampioen worden”, vertelt het twaalfde.

Normaliter is het begrip ‘Koning van de derde helft’ al eervol genoeg om op je naam te schrijven, maar in dit geval niet. “Deze jongen is een absolute legende als het aankomt op de derde helft. Als het bestuur ziet dat vv Sliedrecht 12 thuis speelt, dan weten ze exact rond welk tijdstip ze het bier klaar moeten zetten en als het niet klaarstaat, krijgen ze de wind van voren. Ik heb het dan over onze doelman Michael. Hij is er ook niet vies van om een bidon te vullen met bier en die vervolgens in zijn doel te leggen voor tijdens de wedstrijd”, waarvan akte de heren van het twaalfde.

De aankomende wedstrijd van de het twaalfde is daarbij ook de mooiste. “Wij als nummer één spelen thuis tegen de nummer twee om het kampioenschap. Er is veel publiek opgetrommeld gepaard met vuurwerk en fakkels. De spanningen waren in de eerste wedstrijd tegen deze tegenstander al hoog, maar nu staat er iets meer op het spel.”

De heren kunnen eigenlijk maar één doelstelling hebben en dat is kampioen worden. “We staan op de eerste plek met nog drie wedstrijden te gaan. We zijn al die zaagwedstrijden inmiddels wel zat aangezien ons team pure flair en techniek bevat. Menig verdediger is er op zo’n moment niet vies van om je een trap na te geven.”

Na een stroeve start in het eerste seizoen dat de mannen samen speelde ging het niet allemaal over rozen. “We moesten aan elkaar gewend raken en dat bracht de nodige stress met zich mee. Tot dat we op een mooie zaterdag met 2-0 achter stonden en in de tweede helft terugvochten en zo de wedstrijd met 3-2 wonnen. Iedereen was blij. Zo blij zelfs, dat een gladde kerel genaamd Niels even een vreugdedans deed in de vorm van een moker harde trap tegen de verwarming in de kleedkamer. Goed en slecht nieuws. Het slechte nieuws, de verwarming is nog heel. Het goede nieuws, voet gebroken. Niels zit sinds dit incident niet meer in dit team” sluiten de mannen af.

Klik op VV Sliedrecht om op de mannen te stemmen.
Klik op VV Sliedrecht voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Kees Kloosterman van VV Wolfaartsdijk

vv Wolfaartsdijk

-

5 mei 2022

0

In gesprek met Kees Kloosterman van VV Wolfaartsdijk

De 55-jarige Wolfaartsdijker bekleedt verschillende functies bij zijn club, zo is hij onderhoudsman van het sportpark, assistent-trainer van de JO-19 en voetbalt hij nog altijd in het derde elftal. Op zijn tiende is hij begonnen met het mooie spel en maakte negen jaar later zijn debuut in het eerste elftal en is vijfentwintig jaar actief geweest in de selectie.

Kees is al 39 jaar timmerman waarvan vijftienjaar bij bouwbedrijf Van de Linde. Inmiddels loopt hij al 45 jaar rond op het voetbalveld en heeft bij verschillende bouwprojecten geholpen. Zijn vader was de grote kracht achter de bouwactiviteiten en dit was dan ook de reden dat Kees hier op zijn vijftiende al betrokken bij was. Hij heeft onder andere meegeholpen met de bouw en uitbreiding van de kantine, de bouw van het fusthok, de nieuwe keuken, het bouwen van de dug-outs, de tribune en ballenhok en het algemene onderhoud. Naast deze functie is hij ook tien jaar bestuurslid en een aantal jaar trainer geweest.

Vanaf de D-junioren is Kloosterman begonnen met voetballen en op zijn achttiende ging hij naar de eerste selectie, maar dat begon in het tweede elftal. Op zijn negentiende mocht hij dan eindelijk zijn debuut maken bij de hoofdmacht. Hier was hij nog niet van vaste waarde en speelde hij voornamelijk nog in het tweede. Vanaf zijn vijfentwintigste werd hij vaste kracht van het eerste elftal, maar is bij bijna elke nieuwe trainer teruggezet naar het tweede en meestal na een paar maanden heeft hij zich weer terug geknokt in het eerste elftal. “Ik heb tot mijn 36^ste in de selectie gespeelt en toen ben ik weer terug naar het tweede gegaan. Op mijn 39^ste werd ik weer gevraagd voor het eerste, na een blessuregolf. In het begin van het seizoen ben ik daar begonnen en heb de rest van het seizoen ook afgemaakt in het eerste elftal. Na deze periode ben ik weer een paar jaar naar het tweede gegaan als trainer/coach/speler, met enkele kampioenschappen en daarna ben ik naar het vierde gegaan. Toen dat team werd opgeheven ben ik naar het derde gegaan waar ik tot op de dag van vandaag nog speel. Ook heb ik nog twintig jaar in de zaal gevoetbald op bescheiden niveau”, vertelt Kees.

Kees zou nog graag een paar jaar willen voetballen: “Ik wil blijven voetballen zolang mijn lijf het volhoudt. Ook zou ik graag de accommodatie in orde houden. Er zijn nog plannen voor nieuwe kleedlokalen, maar op dit moment liggen plannen en budget nog ver uit elkaar. Hier komen we binnenkort voor bij elkaar om te kijken hoe nu verder.”

Het huidige seizoen gaat voor vrijwel alle teams van Wolfaartsdijk vrij goed. “Voor bijna alle teams geldt dat de resultaten vrij goed zijn, maar het wordt steeds moeilijker om aan genoeg spelers te komen op zaterdag en de trainingsopkomst loopt ook sterk terug. Ik denk dat de corona hier ook een oorzaak van is, omdat de vaste structuur van elke week voetballen is onderbroken.”

De hoogtepunten van Kees zijn de zes kampioenschappen die hij heeft behaald en het meespelen in het Nederlands militair elftal. “De wedstrijd met het Nederlands militair elftal kwam met wat geluk tot stand omdat ik in ’t Harde gelegerd was en de voetbalclub uit die plaats een jubileumwedstrijd had tegen dit Nederlands militair elftal. Dit elftal zat krap in hun spelers in verband met eerdere interlands. Ze hebben mij gevraagd of ik zin had om een wedstrijdje te voetballen, waarop ik ja had gezegd, zonder te weten wat ik moest doen. Maar dit werd me wel duidelijk bij het opnoemen van de opstelling waarbij bij elke speler de naam van de club werd genoemd en het onder andere ging over Ajax, Sparta, Feyenoord, Vitesse, PEC Zwolle en RBC. Met onder andere John van de Brom, Henk Vos, Marco Boogers en Eric Regtop. Ik mocht in de tweede helft invallen voor ongeveer 1500 man publiek”, aldus Kloosterman

Behalve de degradaties is het absolute dieptepunt van Kees de bekerwedstrijd Kloetinge 2- Wolfaartsdijk 2, waar hij speler/coach was. “In deze wedstrijd sloeg de bliksem in op het veld, meerdere spelers vielen neer en één speler stond niet meer op. Hij werd zwaargewond naar het ziekenhuis afgevoerd en overleed hier een paar dagen later”, vertelt hij.

De resultaten zijn redelijk, maar de opkomst word steeds minder en het wordt steeds moeilijker om de elftallen te vullen bij de jeugd. Ook wordt een voetbalvereniging runnen steeds meer werk en vrijwilligers zijn steeds moeilijker te vinden, maar hier staat Wolfaartsdijk niet alleen in”, sluit hij af.

Klik op VV Wolfaartsdijk voor het laatste artikel van de club

VV Baardwijk Zaterdag 4 oftewel ‘het vierde van Bork’

vv Baardwijk

-

5 mei 2022

0

VV Baardwijk Zaterdag 4 oftewel ‘het vierde van Bork’

Met een totaal van zo’n zeshonderd leden is vv Baardwijk de kleinste voetbalvereniging van Waalwijk. Toch laten de mannen van het vierde zien dat het er juist gezellig is. Het Zaterdag 4 elftal bestaat nu al zo’n tien jaar, maar ze typeren nog altijd een vriendenelftal.

Het eerste speelt hoger dan alle andere teams eronder, dat is voor de meeste wel bekend. Zo komen de heren uit in de kelderklasse, echter mag dit de kwaliteiten op het veld niet drukken. “We hebben een goede selectie op het veld staan, die iedere pot ontzettend fanatiek zijn, daarna volgt uiteraard de derde helft”, vertellen ze trots. Ook in de derde helft staan een aantal fanatiekelingen weer op de voorste rij om daar hun kunsten te laten zien. De uitdrukking ‘met de fles grootgebracht’ hebben ze dan ook hoog in het vaandel en straalt ervan af. Een echte koning van de derde helft is er voor hen niet te noemen, ze zitten allemaal op de troon.

Voetbalkwaliteit

Toch is het niet alleen maar het heffen van het glas. Zo komt het vierde ook prima uit de voeten op het veld. Zo staat een van de mooiste wedstrijden nog in het netvlies gegrift. “De mooiste wedstrijd was de bekerwedstrijd dit seizoen bij vv Almkerk. We zijn nog nooit zover gekomen in de beker als dit jaar. In de vierde knock-out wedstrijd wisten we door te bekeren. Na een zenuwslopende wedstrijd (2-2) wisten we met penalty’s door te gaan. De penaltyserie werd met 3-4 gewonnen en vooral de laatste en beslissende penalty was van grote schoonheid. Onze ‘supersub’ wist de bal in de winkelhaak te werken en de ontlading was groot. Helaas werden we weer achtervolgt door pech, want de KNVB heeft besloten het bekertoernooi uiteindelijk te schrappen”, vertelt het vierde met een bittere nasmaak.

Duidelijk doel

“De echte hoogtepunten moeten nog komen want met ons elftal hebben we helaas nog geen tastbare prijs mogen winnen”, aldus het elftal. Toch weten de mannen dondersgoed waar ze met de ploeg naartoe willen: “We gaan ook dit jaar weer voor het kampioenschap, maar helaas hebben we dat niet meer in eigen hand. Hopelijk zit het ons dit seizoen ook een keer mee en kunnen we bij puntverlies van onze concurrenten alsnog aan het langste eind trekken.” Gelukkig zijn er teamsponsoren die die een goed gevoel erbij hebben. Hoka Quality Products is dé horecagroothandel voor elke horecaondernemer en Arno van Kessel de fietsspecialist, die spant in regio De Langstraat al jaren de kroon om de verkoop van kwalitatief goede e-bikes en stadsfietsen.

Afsluitende Anekdote

Zonder een mooi verhaal kan er natuurlijk niet afgesloten worden. “We speelde drie seizoenen geleden een kampioenswedstrijd, bij Wilhemina in Den Bosch. We hadden kampioensshirts gedrukt, een schaal laten maken, een DJ geregeld, een bus geregeld en veel champagne ingeladen. Echter liep de wedstrijd uit op een deceptie en zonder kampioenschap vertrokken we weer terug naar Bork. Nadat de bus net vertrokken was en we ondertussen vijfhonderd meter verder waren, kwamen we erachter dat we onze scheidsrechter vergeten waren. Na het trekken van een sprintje, die we tijdens wedstrijden nog nooit eerder hebben gezien, vertrokken we met een complete bus terug naar Waalwijk. Eenmaal daar aangekomen kon het ‘net niet kampioensfeest’ beginnen. Hierbij waagde onze keeper zich nog aan een heuse striptease. Nadat hij werd geholpen met het uittrekken van zijn broek werd de broek vervolgens door de kantine heen geslingerd, waarbij de telefoon uit de broekzak viel en total loss op de grond viel. Deze dag is ook nog terug te vinden op onze Instagram pagina vvbaardwijkza4”, vertellen ze lachend.

Klik de link voor een recent artikel over vv Baardwijk

Maurice van Veldhooven van VV Maasdijk: Fysiotherapie en Sportbegeleiding

vv Maasdijk

-

5 mei 2022

0

Maurice van Veldhooven van VV Maasdijk: Fysiotherapie en Sportbegeleiding

AdFysio uit De Lier en voetbalvereniging Maasdijk vormen inmiddels al ruim tien jaar een gelukkig huwelijk. AdFysio zorgt ervoor dat de spelers én speelsters van VV Maasdijk fysiek zo sterk en fit mogelijk aan de aftrap verschijnen.

De Lier – Maurice van Veldhooven (45) heeft als oud atleet (Full-time Running Team) en ex-voetballer van Westlandia veel ervaring in gerichte ondersteunende training op fysiek gebied. Sinds 2012 is Van Veldhooven mede-eigenaar van AdFysio gevestigd aan de Hoofdstraat in De Lier. Ook staat hij voor twee en halve dag op de loonlijst als Hogeschool Docent aan de opleiding Sportfysiotherapie bij de Hogeschool Rotterdam. Als sportfysiotherapeut bij AdFysio kan hij als specialist op het gebied van bewegend functioneren een toegevoegde waarde zijn voor de sporter. Voetbalvereniging Maasdijk is als grootste sportvereniging van Maasdijk verbonden aan AdFysio voor sportmedische dienstverlening. VV Maasdijk en AdFysio vinden het belangrijk dat er voor alle spelende leden medische begeleiding is bij voetbal gerelateerde blessures. Daarom heeft Maurice van Veldhooven samen met de Technische Commissie een schema gemaakt om hier op de juiste manier invulling aan te geven. Voor alle selectie elftallen jeugd, selectie elftallen senioren en alle overige spelende leden zijn er vaste momenten waarbij de medische staf geblesseerde spelers kan begeleiden naar een spoedig herstel. Om dit allemaal in goede banen te leiden zijn een aantal afspraken noodzakelijk. Op de avonden dat de selectie elftallen trainen is er altijd verzorging aanwezig. Periodiek is Maurice van Veldhooven namens AdFysio aanwezig op het sportpark van VV Maasdijk aan de Lange Kruisweg. ,,SV Den Hoorn, VV Lyra en RKVV Westlandia zijn de andere clubs waar ik Medisch Coördinator van ben. Iedere club heeft een fysiotherapeut tot zijn beschikking van AdFysio. En zelf heb ik ook korte lijntjes met de clubs. Bij VV Maasdijk is de verzorging van de loop- en hersteltrainingen door AdFysio al een vast bestanddeel geworden. Ook het bezoeken van de training en het adviseren van blessurepreventie en –herstel is, zeker in de huidige periode, een belangrijk aspect waar we graag aandacht aan willen besteden. ,,Voorkomen is ook in dit geval beter dan genezen.’’ De locatie aan de Hoofdstraat in De Lier is en blijft de basis waar alle specialistische behandelingen plaats vinden. AdFysio is ook voor het bedrijfsleven een aantrekkelijke partner. We bieden ook arbeid gerelateerde fysiotherapie aan waarbij een werknemer direct terecht kan. Een spoedig herstel van de medewerker is iets waar zowel werkgever als werknemer bij gebaat is. Bij AdFysio worden oude waardes als ‘ons kent ons’ en ‘doe maar gewoon’ nog steeds gekoesterd. Al vele jaren ligt het accent op toegankelijkheid en een persoonlijke benadering. Heeft men vragen of wil men snel advies dan kan dit door korte communicatielijnen. We achterhalen de oorzaak van de klacht om herhaling te voorkomen. Ook vinden we het belangrijk om voor het juiste behandeltraject te kiezen. Dit kunnen we doen door ons in te leven in de situatie van de patiënt. We houden hem of haar een spiegel voor, waardoor men zelf ontdekt waardoor bepaalde klachten kunnen optreden.” Bij AdFysio proberen ze het denkniveau naar ‘normaal’ terug te brengen; vergeet al die heisa om je heen en denk eens nuchter na over je eigen situatie. Men wil direct een antwoord op een vraag of een oplossing voor een gezondheidsprobleem. Niet morgen maar gisteren. “We zijn als samenleving soms net een op hol geslagen kudde die steeds harder loopt. Met alle kwalijke gevolgen van dien. We denken alles te weten, maar reageren niet op signalen van een protesterend lichaam. Duidelijk is dat als ‘we’ vergeten om tijd te investeren in onze gezondheid, we uiteindelijk tijd moeten maken om ziek te zijn.”

Klik op VV Maasdijk voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met Tim Tiggelman van SV DBGC

DBGC

-

4 mei 2022

0

In gesprek met Tim Tiggelman van SV DBGC

Tim Tiggelman is al meer dan twaalf jaar actief bij SV DBGC. Hij heeft zich in deze jaren enorm ontwikkelt tot de waardevolle sluitpost die hij nu voor de club is.

Heen en weer lopen op het veld is niks voor Tim Tiggelman. De 19-jarige sluitpost staat namelijk al bijna heel zijn leven onder de lat bij SV DBGC. “Ik ben op jonge leeftijd een paar keer gaan keepen en eigenlijk nooit meer gestopt. Ik dacht, als ik keeper word, hoef ik niet meer zo veel te lopen en dat leek mij een mooie oplossing”, vertelt hij. In de loop der jaren bleek het zijn vruchten af te werpen. “Het gaat super goed, ik train veel, ik voetbal alle wedstrijden en dat met weinig blessures. Daarnaast speel ik regelmatig mee met het derde of vierde. Sinds kort train ik ook mee met de selectiekeepers. Op persoonlijk vlak worden dus echt wel stappen gemaakt. Een hoogtepunt van mij dit seizoen was de eerste wedstrijd. De wedstrijd eindigde in 0-0. Ik pakte drie penalty’s en scoorde mijn eigen penalty. Dit was voor mij en ook voor het team een goed begin van het voetbalseizoen”, vertelt de doelverdediger.

Elke keeper heeft zo zijn eigen kwaliteiten. Soms is het moeilijk om van jezelf te weten waar je in uitblinkt. Daarom heeft Tim Tiggelman de hulp van zijn trainer ingeschakeld. “We zijn uiteindelijk op een paar punten gekomen waar we beide mee eens zijn. Ik ben een echte lijnkeeper dit is dan ook één van mijn sterkste kwaliteiten. Daarnaast zijn mijn reflexen ook scherp en ontwikkel ik me in het meevoetballen. Het coachen van de verdediging en de communicatie achterin gaat erg goed, ik heb vertrouwen in de achterhoede en zij in mij”, vertelt hij.

Vaak zijn keepers een beetje gek. Daar is de sluitpost van SV DBGC het wel mee eens. “Het is natuurlijk wel een beetje gek, keepen. Spelers die ballen op jou schieten die met een rot gang op je af komen en jij staat daar om zo’n bal te stoppen. Het is ook onnatuurlijk, de eerste gedachten als je een bal op je afgeschoten krijgt is natuurlijk wegduiken, maar als keeper moet je er naartoe duiken. Ik krijg ook vaak de vraag van ‘als je nou een slechte tegenstander hebt is het dan niet saai om te keepen’ en tuurlijk is het dan wat saaier, want je wil natuurlijk als keeper iets doen, maar goed je kan niet altijd een actieve wedstrijd hebben. Als je zo’n saaie wedstrijd hebt als keeper zijnde kan je proberen om iets meer met het team te gaan meevoetballen”, vertelt Tiggelman.’

In de toekomst hoopt Tim zijn debuut te mogen maken bij het eerste van DBGC, en wellicht dan over een paar jaar vaste kracht te worden van het eerste. Één ding is zeker hij blijft nog lang actief bij SV DBGC.

Klik hier voor het meest recente artikel van SV DBGC.

Halsteren 7 nog vol in de strijd voor “De wedstrijd van hun leven”

rksv Halsteren

-

4 mei 2022

0

Halsteren 7 nog vol in de strijd voor “De wedstrijd van hun leven”

De heren van Halsteren 7 zijn het meest prestigieuze en professioneelste team van de kelderklasse. Daarnaast maken de heren nog kans om “de wedstrijd van hun leven” te spelen in het Olympisch stadion. De stembus sluit 6 mei dus stem nu!

Het zevende van Halsteren speelt al een geruime tijd met elkaar. “De meeste van ons spelen al meer dan tien jaar bij elkaar. Het begon allemaal bij Held en toenmalig initiator trainer, leider, mental coach, motivator en ook nog sponsor Cees Van der Weegen van de Hypotheker. Onder zijn bezielende leiding hebben wij een heel aantal jaren geacteerd in de bovenste regionen van de kelderklasse met als kers op de taart het kampioenschap in de vijfde klasse seizoen 17/18”, aldus de mannen van Halsteren.

De grootste lolbroek van het sterrenelftal hoeven de mannen niet over te twijfelen. “De grootste grappenmaker binnen ons team is ongetwijfeld Daryll ‘De panter’ Florentinus. Dan vraag je je wellicht af waar de bijnaam ‘de panter’ vandaan komt. Laten we zeggen dat een balletje winkelhaak geen probleem is voor onze topper”, vertellen de heren.

Het hoogtepunt van het elftal is de huidige actie die gaande is. “Het hoogtepunt is momenteel de actie en positie waarin we ons bevinden in het kader van de wedstrijd van ons leven. We zitten in de top vijftig en zijn goed op weg om deze wedstrijd tegen FC de Rebellen binnen te slepen. Bij de rebellen spelen o.a. Wesley Sneijder, Glenn Helder, Pascal Bosschaart en nog veel meer ‘oude’ mannen”, vertellen ze.

Het dieptepunt hoeven de mannen ook niet lang over na te denken: “Dat we nog niet genoeg stemmen hebben om de winst en daarmee onze droom binnen te kunnen slepen. Help jij, de lezer, ons?”

Voor ieder team dat uitkomt in de mooie kelderklasse is dit de belangrijkste vraag: wie is de koning van de derde helft? “Er kan geen koning pils worden aangewezen. Of dat een teleurstelling is weten we niet, wat we wel weten is dat het gehele elftal is aan te stippen als koningshuis derde helft. Daarnaast kan Brigitte, topper van RKSV Halsteren, dit achter de bar meer dan bevestigen”, vertelt het zevende.

De mooiste wedstrijd van de mannen hun leven moet nog komen, tot nu toe is de wedstrijd tegen Vosmeer 1 een hoogtepunt uit historie van het elftal. “Een eerste elftal verslaan als zevende dat wil je natuurlijk altijd, zo ook toen”, lachen ze.

Ook sluiten de mannen af met een mooie anekdote, die heel pakkend is. “Ik denk dat de belangrijkste anekdote op dit moment luidt: Stem Halsteren 7 naar de Wedstrijd van Hun leven!”, waar van akte de mannen van Halsteren 7.

Wilt u stemmen op Halsteren 7? stem hier.

Klik op RKSV Halsteren voor het laatste artikel van de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief